ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม close [x]




FOR SALE BOARD ขายของบอร์ดนี้ค่ะ

View Topic


กรุณาคอมเม้นท์ด้วยนะคะ




ติดต่อลงโฆษณา Tel. 02-630-9938


[Short Fic][Rate NC-18?]::x::x::…A Go Go [S]exercise…::x::x::Ch.Cinderella..JIn x Kame , Yu x P, Ryo x Hiro..Felony




::x::x::…A Go Go [S]exercise…::x::x::


IIIIII เรื่องนี้เป็นแนว A GO GO BOYS ซึ่งจะดูแรงกว่าแนว COYOTY BOYS ใครที่ไม่ชอบเราแนะนำให้พับปิดไปก่อนนะเจ้าคะ IIIIII

อรุณสวสัดิ์ตอนเย็นย่ำกับฟิคเรทอีกแล้วเจ้าค่ะ เห่อ เห่อ
พาร์ทนี้เกินอาทิตย์ไหมไม่รู้ขอโทษด้วยนะคะที่มาต่อช้า...จะคุ้มที่รอกันรึเปล่า เอิ๊กส์...ลองอ่านดูนะคะ
สไตล์เดิมคือ...เราจบไม่ลง...เลยออกมายาวยืดแบบที่เห็น...เพิ่งจบเมื่อกี๊แล้วก็เอามาลงเลย
ต้องขอโทษด้วยเน้...ไอ้เฟแอบอู้เพิ่งแต่งเมื่อคืน T^T
พาร์ทที่แล้วเราป่วงเลยพูดจาแปลกๆ 5555++ เรามันบ้าเองหง่ะค่ะ...เซ็งคอมแล้วไปลงกับฟิค หงื่อออ..ขอโทษเจ้าค่ะ...ขอบคุณนะเจ้าคะที่เป็นห่วงกลัวเราน้อยใจ ^^
หง่ะนะ...พาร์ทนี้เราหมดมุขอะโกโก้แล้วค่ะ...เป็นเรทธรรมดาๆแล้วล่ะ...ก็ไม่เคยเข้าเลยไม่รู้ว่าเขาทำอะไรมีโชว์อะไรอีกอ่ะนะเจ้าคะ

ยังไงก็ลองไปอ่านดูเน๊าะ....ฟิคแก้ว่าง....

Douzo !!!!!

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

::x::x::…A Go Go [S]exercise…::x::x::
Cast : Akanishi Jin x Kamenashi Kazuya , Nakamaru Yuichi x Yamashita Tomohisa ,
Nishikido Ryo x Uchi Hiroki
Auther : Felony
Chapter : Cinderella
x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x



…ทำไม ?…

คำถามสั้นๆที่วิ่งรอบอยู่ในหัวยังคงเป็นสิ่งที่หาคำตอบไม่ได้แม้ว่าจะขบคิดมานับร้อยรอบแล้วก็ตาม คนที่ไม่ชอบการยอมแพ้อะไรง่ายๆกับคนที่รั้นแต่จะเอาชนะคนอื่นต่างกำลังค้นหาความน่าจะเป็นของความรู้สึกทุกๆอย่างที่ประดังมาจนคับแน่นอยู่ทั่วหัวใจตอนนี้ไปพร้อมกันโดยไม่รู้ตัว

…ทำไมเราถึงต้องการและอยากเป็นฝ่ายถูกจินรัก ? ทำไมเราถึงรู้สึกแบบนี้กันล่ะคาซึยะ ?…
… … … … …
… … … … …
… … … … …
…ทำไมถึงยอมอดทนและอยากจะรักอย่างที่คาซึยะเต็มใจ ? ทำไมถึงไม่อยากให้คาซึยะหายจากนายไปไหนด้วยนะจิน ?…

…………………………………….
……………………………………………….


“ อ่ะ…อาา…”

น้ำขุ่นข้นที่กระเซ็นพุ่งเปรอะผิวเนื้อและพื้นโซฟานิ่มสีขาวสะท้อนเป็นภาพบนเรียวตาสวยที่ปรอยมอง อกบางสะท้านขึ้นลงหนักๆในขณะที่สองมือยังอยู่ตำแหน่งเดิม มือซ้ายที่ยังกำแท่งลูกดอกหลังการสอดใส่ถี่รัวสั่นระริกเพราะอารมณ์หวามแปลกที่ไม่เคยเป็นมันทำให้รู้สึกใจเต้นไปจนถึงฝ่ามือ ร่างบางยังไม่กล้าที่จะถอนด้ามแข็งนั้นออกจากตัวปล่อยให้ร่างกายรัดมันไว้แน่นภายในช่องทาง และมือขวาด้านหน้ายังกำท่อนเนื้อร้อนแฉะไว้เต็มมือให้นิ้วโป้งไล้คลึงส่วนปลายของแท่งสีชมพูแผ่วเบาราวกับว่ายังคงเพลินเสียวกับการปลดปล่อยของแท่งเนื้อจนไม่อาจปล่อยมือออกมาได้ ริมฝีปากแดงสดเผยอหอบสีหน้าเคลิ้มเสียวจนดูเหม่อลอยค่อยๆแปรเป็นแดงซ่านเพราะความอาย

“ แฮ่ก…ทำไมเป็นแบบนี้ ? ” เสียงใสเอ่ยปนหอบอย่างคนที่สติเริ่มคืนมาจากความลางเลือนเพราะความเสียวซ่านจากสองช่องทางเมื่อครู่ ถามโดยที่ไม่รู้จะตอบตัวเองยังไงเมื่อภาพที่จินตนาการและแรงเร่าร้อนของความสุขยังชัดเจนในทุกวินาที

นั่งหอบหนักอยู่เพียงครู่ก่อนที่ดวงตาหรี่ปรือจะเบิกโตขึ้นเมื่อสติทั้งหมดกลับมาหลังอารมณ์รัญจวนจางหายไป เด็กหนุ่มตกใจกับการกระทำของตัวเองและจินตนาการที่พลุ่งพล่านไปไกลเมื่อครู่ คาเมะหลุดเคลิ้มรีบชักสองมือและลูกดอกออกจากจุดเร้าอารมณ์ก่อนจะอยากทำตัวเองแล้วคิดถึงชายที่เป็นเจ้านายอีกเป็นรอบที่สอง ลนลานเก็บหลักฐานอารมณ์รักที่เยิ้มเปรอะไปทั่วนั้นอย่างกลัวว่าใครสักคนจะเข้ามาเห็นพลางพ่นว่าตัวเองอยู่ในใจ

…นี่นายทำเรื่องน่าอายอะไรแบบนี้ได้ยังไงคาซึยะ ?…

สภาพเรือนกายขาวที่เปลือยเปล่าล่อแหลมค่อยๆถูกปกคลุมด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้นอีกครั้ง เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยร่างบางก็สอดสายตาหาอะไรบางอย่างก่อนจะถอนหายใจโล่งอกเมื่อไม่เห็นบางสิ่งที่เขากลัวอยู่ในห้องนี้ แล้วทิ้งตัวนั่งลงที่ริมสุดขอบโซฟาที่ใช้เป็นสถานที่ที่คิดถึงร่างสูงที่ร่างกายอยากถูกรังแกแรงๆเมื่อครู่ กวาดตามองหาอีกครั้งพลางบ่นเบาๆกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเศร้าซึม

“ ดีนะเนี่ยที่ห้องนี้ไม่มีกล้องวงจรปิด ไม่อย่างงั้นนายแย่แน่เลยคาซึยะ เฮ้อ… ”

แค่โดนเห็นว่าทำอะไรแบบนั้นก็อายเกินทนแล้วและถ้ามีกล้องถ่ายไว้มันจะแย่กว่าเดิมแน่ๆ เพราะเมื่อกี๊ตอนทำถึงจุดเขาเผลอครางร้องเรียกชื่อจิน ถ้าจินรู้เข้าคาเมะเองก็เดาไม่ออกเลยว่านอกจากสายตาดูถูกนั่นแล้วเขาจะโดนทำอะไรบ้าง จินอาจจะมองว่าคนแบบเขามันง่าย…คนใจง่าย…มั่ว…ใช่…คงถูกมองแบบนั้น

ความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไร ? ทั้งที่เกลียดกันเข้าไส้แล้วทำไมเรื่องเมื่อกี๊เหมือนกับว่าหัวใจของตัวเองรู้สึกพิเศษมากกว่าคำๆนั้น เราเป็นแค่ลูกหนี้…แล้วทำไมถึงปล่อยตัวปล่อยใจไปแบบนั้น…

…ทำไมถึงบังคับหัวใจตัวเองไม่ได้ ? แล้วจะรู้สึกเจ็บหัวใจแบบนี้ไปทำไมคาซึยะ ?…


x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x

โดย Felony [18 มิ.ย. 2549 , 18:00:12 น.] ( IP = 124.157.225.179 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ][ 5 ][ 6 ][ 7 ][ 8 ][ 9 ][ 10 ][ 11 ][ 12 ][ 13 ][ 14 ][ 15 ]

*** 1


เสียงเพลงคลอเบาๆทะลุผ่านจากด้านล่างมายังชั้นสองของคลับหรูที่เปิดทำการกลางแหล่งสถานเริงรมณ์ ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นคลับสำหรับผู้นิยมในชายหนุ่มเพศเดียวกันที่มีชื่อและมีระดับไม่แพ้กันกับ A Go Go Boys Club ที่มีชื่อว่า ‘ DESEAR ’ ของครอบครัวอาคานิชิ หากแต่ต่างกันตรงที่ว่าที่นี่เป็นพียง Coyoty Boys Club ของครอบครัวนิชิคิโดเพียงเท่านั้น และในตอนนี้ทั้งสองคนที่รับช่วงดูแลกิจการของครอบครัวกำลังนั่งคุยอะไรบางอย่างในห้องทำงานส่วนตัวของเรียวเพื่อนสนิทของจิน

“ แล้วยังไง ? วิ่งแจ้นมาถึงนี่แต่ไม่เรียกหายูยะจังไข้ขึ้นเหรอครับโอนเนอร์จิน ? ”

รอยยิ้มกรุ่มกริ่มและคำพูดยวนอารมณ์ของเรียวดังขึ้นหลังจากที่ต่างเงียบกันไปครู่ใหญ่ พาให้จินที่ได้ฟังต้องชะงักมือที่กระดกดื่มน้ำสีฟ้าใสในแก้วทรงสวยมาเหล่มองเพื่อนตัวแสบที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของโซฟารับแขกสีขาวครีมแต่กลับท้าวแขนยื่นหน้ามาหาเสียใกล้ จนจินนึกหมั่นไส้อยากจะแกล้งวาดเท้าขึ้นไขว่ห้างให้ไปกระทบหน้าหล่อแต่กวนเบื้องล่างนั้นดูสักทีสองที

“ หุบปากของนายเลยนะไอ้เรียว !! มาปรึกษานะโว้ย ไม่ได้มาฟังนายหัวเราะ ”

“ โอเคๆ…ตกลงแล้วเนี่ยมันเรื่องอะไรวะ ? ”

…………………………………….
……………………………………………….

…เวลาเช้าตรู่ท่ามกลางกลิ่นละไมที่เหลือทิ้งไว้เพียงจางๆ กลิ่นหอมอ่อนจากผิวกายบางที่ได้แนบกอดและสัมผัสในกลางดึกของทุกค่ำคืนที่ฝังตรึง หากแต่ว่าเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาในยามเช้าทุกอย่างกลับกลายเป็นเพียงรอยอุ่นที่ไร้เจ้าของร่องรอยคล้ายกับแค่ละเมอฝันไป เพราะรอบตัวที่หลงเหลือไว้มีเพียงกลิ่นไอหวานของคนที่ไม่อาจสัมผัสกันได้ในช่วงเวลาตื่นนอน…ตัวตนของความหอมเย้ายวนที่ต้องตามหาเพื่อให้ได้มาไว้ข้างกาย…

…ซินเดอเรลล่าที่แสนดื้อดึงกับเจ้าชายผู้เอาแต่ใจ…

…ทำอย่างไรคนทั้งคู่จึงจะเดินเข้าหากันได้โดยต่างยอมลดแง่งอนที่สร้างเป็นกำแพงกั้นกลางระหว่างคนสองคน
และทำอย่างไรเจ้าชายจึงจะเลิกเอาแต่ใจแล้วออกตามหาซินเดลเรลล่าแสนดื้อคนนั้นเพื่อนำมาอยู่เคียงข้างกันได้ตลอดเวลาไม่ว่าจะหลับหรือตื่นได้เสียที…

และนั่นคือเรื่องของความรู้สึกจากการเอ่ยเล่าด้วยเสียงทุ้มอุ่นของคนพูด ที่ระบายผ่านสีหน้าว่ายังไม่เข้าใจตัวเองเท่าไหร่นัก ให้คนฟังได้ผูกเป็นเรื่องราวอยู่ในความคิดของตัวเองเงียบๆระหว่างรับฟัง

เรียวนั่งนิ่งฟังประโยคบอกเล่าด้วยน้ำเสียงเหมือนคนหาทางออกไม่เจอของเพื่อนสนิทแล้วก็ต้องแอบยิ้มมุมปากให้โดยที่จินไม่ทันได้มอง ใบหน้าขาวจัดคมด้วยแววตาดุนั้นกำลังแสดงสีหน้าสับสนอย่างคนไม่รู้จะทำอย่างไรกับสิ่งที่กำลังรู้สึกและกำลังเป็น และไม่ว่าใครก็ตามที่ได้มองก็จะเดาได้ไม่ยากเลยว่าคนรั้นเอาแต่ใจเพื่อจ้องจะชนะคนอื่นรอบตัวอย่างอาคานิชิ จินคนนี้กำลังมีความรัก

+++…เรื่องของนายมันน้ำเน่าชะมัดเลยว่ะไอ้จิน…+++

ความจริงคำตอบที่จินต้องการนั้นหาได้ง่ายแสนง่ายจะตาย แต่ก็อย่างว่าคนเราในสภาวะสับสนกับเส้นหัวใจของตัวเองก็มักจะเป็นแบบนี้ หาทางออกไม่เจอทั้งๆที่ประตูคำตอบตั้งรออยู่ตรงหน้า

“ เลิกคิดมากได้แล้วเว้ย !! ” เรียวยิ้มกว้างเอื้อมมือเข้าตบบ่าเพื่อนหนักๆสองที บอกออกไปอย่างนั้นทั้งที่ความจริงแล้วเขาอยากจะด่าว่าโง่พร้อมกับตบหัวหล่อๆนั่นเรียกสติเสียด้วยซ้ำ

“ เรื่องง่ายๆแค่นี้ทำเป็นไม่เคยไปได้ไม่สมกับเป็นโอนเนอร์จินเลยนี่หว่า ”

“ ยังไงวะ? ” ประโยคย้อนถามและสีหน้าไม่รู้อย่างบริสุทธิ์ใจทำเอาคนมองอย่างเรียวชักอยากจะเบ้หน้าให้กับความโง่บริสุทธิ์ของเพื่อนตัวเอง

…ที่เรื่องอื่นล่ะฉลาดเป็นกรดแต่พอเป็นเรื่องของเด็กตัวเล็กแค่นั้นกลับมานั่งหงอคิดไม่ตกอยู่เป็นนานแบบนี้…

“ เอางี้…แกรู้สึกยังไงกับเด็กนั่นนอกจากแค่อยากกิน ? ”

“ ไม่รู้ว่ะ ก็…ไม่อยากให้ใครเห็นอยากเก็บตัวเอาไว้คนเดียว ไม่อยากให้ไปเต้นยั่วให้ใครดูนอกจากฉัน อยากให้อยู่ด้วยกันตลอดเวลาไม่ใช่แค่ตอนกลางคืนแบบที่เป็นตอนนี้ แล้วก็…อ่ะ!! ก็อย่างที่บอกให้ฟังตอนแรกไงวะ !! แล้วนายจะถามทำไมอีกวะเนี่ย ?! ” จินทำท่าคิดแล้วพยายามตอบในสิ่งที่เรียวถาม ก่อนที่มือหนาขาวจัดจะยกขึ้นเสยผมดำสนิทที่ปรกด้านหน้าขึ้นแรงๆเมื่อเริ่มรู้สึกว่าตัวเองพูดอะไรแปลกๆออกไป และแก้อายด้วยการกระชากเสียงถามเพื่อนไปแทนเสียอย่างนั้น

“ เขาเรียกว่ารักแล้วเว้ย ไอ้โง่ !! ” เรียวเบ้หน้าเบะปากใส่อย่างกลั้นไม่อยู่ก่อนจะบอกด่าออกมา

ยิ่งได้มองหน้าจินที่ฟังแล้วค้างไปตั้งแต่ได้ยินคำว่า…รัก…นั่งเหมือนคนหาสมองไม่เจอก็อดไม่ได้ที่จะพูดต่ออย่างไม่เว้นจังหวะให้คนฟังได้โต้อะไรกลับ

“ เห๊อะ !! อยากนั่นอยากนี่ ถ้าอยากถ้ารู้สึกอะไรก็แค่พูดออกมาตรงๆอย่างที่ใจคิดดิ่วะ ? หรือทำไม่เป็น ? อยากกอดก็บอกว่าอยากกอดต้องการก็บอกว่าต้องการ และถ้ารู้สึกว่ารักก็บอกออกไปว่า…รัก…แค่นั้นเขาก็ไม่หายไปไหนแล้ว ”

“ แล้วไอ้นิสัยหน้าหล่อแต่ปากเสียก็ใช้กับเขาให้น้อยๆหน่อย ” ริมฝีปากหนาพ่นลมยาวๆ เรียวมองหน้าเพื่อนอีกครั้งแล้วบอกออกมา ก่อนที่สุดท้ายจะเอ่ยปากไล่กลายๆอย่างหวังให้จินได้กลับไปเคลียร์ความรู้สึกของตัวเอง

“ ไปๆ กลับไปดูเด็กน้อยที่ว่ากับงานที่คลับไปได้แล้ว วันนี้ฉันก็จะไปหาฮิโรกิก่อนที่จะโดนใครมาซิวไปว่ะ ”

“ อ่อ !! แต่ถ้านายไม่คิดจะพูดตรงๆหรือหยิ่งในศักดิ์ศรีจะรักษาข้อตกลงแต่อยากจะจับเขามากินล่ะก็ จะบอกวิธีเด็ดให้ว่ะ…” ว่าแล้วเรียวก็ลุกขึ้นไปกระซิบบอกความคิดข้างหูจิน ก่อนจะเดินออกไปก่อนอย่างไม่สนใจแล้วว่าจินจะนิ่งค้างนั่งอยู่ตรงนั้นต่ออีกนานแค่ไหน

โดย felony [18 มิ.ย. 2549 , 18:02:26 น.] ( IP = 124.157.225.179 : : )

*** 2


+++…บอกอะไรไปตั้งเยอะก็เหลือแค่ว่าไอ้เจ้าชายหน้าโง่จะคิดได้ไปตามหาซินเดอเรลล่าเมื่อไหร่เท่านั้นเอง…ส่วนที่ปรึกษาส่วนพระองค์แบบเรียวขอออกไปหาของหวานรอบดึกดีกว่า…เบื่อพวกปากไม่ตรงกับใจ !!…+++


x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x


ห้องกว้างที่แวดล้อมด้วยอุปกรณ์แสดงโชว์ A Go Go ยังคงจัดจ้าด้วยแสงจากหลอดไฟนีออนสีขาวเพราะไร้บานหน้าต่างเพื่อความมิดชิด สภาพรอบด้านและอุณหภูมิของแอร์ยังไม่ต่างไปจากเดิมจะมีก็เพียงแค่ร่างเล็กที่นั่งงอขากอดเข่าเบียดติดขอบโซฟาด้วยอารมณ์และความรู้สึกที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง นั่งทอดสายตาพักไว้บนแผ่นกระจกสีทึบกลางโซฟานิ่มตรงตำแหน่งที่เคยนั่งเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า

…นึกถึงภาพการฝึกที่กลายมาเป็นการปลดปล่อยจนต้องทำความสะอาดอุปกรณ์ที่เปื้อนเปรอะเพราะตัวเอง…

“ ทำไมเป็นแบบนี้ ?” เสียงใสเปรยแผ่วเบาอย่างเหม่อลอยด้วยคำถามซ้ำเดิมในขณะที่ยังมองลูกดอกที่ทำตัวเองแทบคลั่งไปเมื่อครู่ คราบขาวขุ่นที่กระเซ็นจากการปลดปล่อยถูกคาเมะเช็ดออกไปจนหมด ราวกับว่าก่อนนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทุกอย่างยังเป็นเหมือนทุกวันที่เจ้าตัวเคยฝึกแล้วไม่ได้ผล แต่นั่นกลับเป็นเพียงภาพภายนอกเพราะว่าความรู้สึกและสิ่งที่จินตนาการไปเมื่อครู่มันยังติดในความคิดอยู่เลย

…แกร่ก~กกก…

บานประตูไม้สีน้ำตาลเข้มถูกเปิดออกพร้อมเสียงหวานแหบที่ดังขึ้นในจังหวะการก้าวเดินเข้ามาด้านใน เรียกให้ร่างบางที่นั่งกอดเข่าเกยคางคิดอะไรเรื่อยเปื่อยรีบดึงสติคืนมาหันไปมองดู

“ วันนี้เป็นยังไงบ้างพอจะทำได้หรือยังหืมม์ ? ” ดวงตากลมสวยเหมือนลูกแมวของคนที่เพิ่งเข้ามามองสบคนตัวเล็กที่มีความตั้งใจเรียนแล้วเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน

กับเด็กน่ารักที่ไม่ควรจะมาทำงานนี้ทำให้ทัตซึยะที่มีแต่คนเกรงในใบหน้าสวยนิ่งแต่ดุร้ายกาจนั้นยอมใจดีด้วย จนบางคนอดอิจฉาในความโชคดีของร่างบางจากอดีตคอนเซ็ป PURE VIRGIN ความบริสุทธิ์ที่แสนร้อนแรงแค่หนึ่งคืนคนนี้ไม่ได้

…ก็เป็นทั้งคนโปรดของคุณทัตซึยะ และคนสุดหวงของโอนเนอร์จินเลยนี่นา…

“ เอ่อ ยังไม่ได้เลยฮะคุณทัตซึยะ ” คาเมะยิ้มแหยเงยหน้าตอบอ้อนๆอย่างไม่กลัวโดนดุกับการเรียนที่ไร้พัฒนาการของตัวเอง แต่พอบอกไปแล้วก็พาลให้นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกลางวันจนรู้สึกอายตัวเองทันที

ก็ไม่รู้จะตอบออกไปยังไงว่าการฝึกที่ล้มไม่เป็นท่าในวันนี้ มันเป็นเพราะฝึกไปฝึกมาแล้วดันมีอารมณ์กับนิ้วตัวเองและแท่งลูกดอกจนปล่อยออกมาโดยไม่รู้ตัว และที่สำคัญในช่วงอารมณ์นั้นร่างกายเขากลับรู้สึกต้องการจิน และไปถึงจุดเพราะจินตนาการถึงจิน

…เขากำลังต้องการและอยากเป็นฝ่ายถูกรักจากผู้ชายด้วยกันและคนๆนั้นกลับเป็นคนที่ไม่เคยคิดว่าจะรู้สึกเกินความเกลียดได้อย่างอาคานิชิ จิน คนต้นคิดต้นเหตุของเรื่องแปลกๆและความรู้สึกที่ว้าวุ่นนี้ทั้งหมด…

“ ไม่เป็นไร ใช่ว่ามันทำกันได้ง่ายๆเสียเมื่อไหร่ กว่าฉันกว่าฮิโรกิจะกันทำได้ตอนนั้นยังใช้เวลาตั้งนานเลย ” ทัตซึยะบอกอย่างเอ็นดูอย่างไม่รู้ความคิดของคนตัวเล็กที่ซ่อนไว้ แต่คำพูดนั้นก็กลับกระทบใจคนฟังอย่างคาเมะให้ฉุกคิดและรู้สึกถอดใจ

…ระหว่างเราสองคนมันก็แค่เกมส์พนันที่คิดขึ้นมา นายคาดหวังอะไรอยู่คาซึยะ ?…

“ เฮ้อ…แบบนี้ผมต้องแพ้แน่ๆเลย ”

“ ไม่เอาน่า…ยังมีเวลาอีกตั้งนานไม่ใช่เหรอ ?” มือบางลูบผมสีอ่อนเล่นอย่างจงใจปลอบโยนและให้กำลังใจทางสัมผัสแก่คนที่ก้มหน้างุด แม้จะไม่รู้สิ่งที่คิดอยู่ลึกๆแต่ทัตซึยะแค่มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าคาเมะกำลังกลืนความเศร้าพยายามจะเข้มแข็งสู้กับความรู้สึกที่เรียกว่ากลัวอยู่มากแค่ไหน

…ก๊อก…ก๊อก…

เสียงเคาะประตูเบาๆดังขึ้นไม่กี่วินาทีก่อนจะถูกเปิดออกด้วยมือเรียวสีน้ำผึ้งที่พาตัวเองเข้ามาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ในมืออีกข้างถืออะไรบางอย่างเข้ามา และนั่นก็เรียกให้คาเมะต้องเงยหน้าขึ้นมามองดูอดีตเพื่อนร่วมงานของตัวเองที่เข้ามาช่วยขัดความเศร้าให้หายไปได้ทันที

“ เล่นอะไรกันอยู่ฮะทัตจัง ? ” ร่างบางตาโตร้องถามพลางเดินฉับเข้ามาทิ้งตัวนั่งลงข้างคนตัวเล็กที่เคยทำงานแบบเดียวกันตั้งหนึ่งคืน แล้วยิ้มหวานให้ทัตซึยะหนึ่งทีก่อนจะยื่นอะไรบางอย่างที่ถือติดมือมาวางไว้บนพื้นโต๊ะ

“ ใช้เสร็จแล้วเหรอยามะพี ?” ทัตซึยะไม่ตอบเหลือบมองของที่ชิ้นว่า แล้วหันมาเลิกคิ้วถามร่างสีน้ำผึ้งที่ยิ้มรับ และนั่นก็ทำให้ร่างบางที่นั่งเงียบในตอนแรกต้องปรายตามองดูของที่ยามะพีพยักหน้ารับว่า “ ใช้ ” ด้วยความอยากรู้ ก่อนจะหน้าแดงตาโตร้องออกมาอย่างทั้งตกใจและเขินอาย

“ อ๊ะ !!~ ยามะพี อะ เอาไปทำอะไรน่ะฮะ ” มือขาวชี้ไปยังไวเบรเตอร์แท่งยาวสีขาวใสที่นอนนิ่งอยู่บนพื้นโต๊ะ

…ของแบบนี้ถ้าไม่ใช้เวลางานแล้วคนหน้าหวานอย่างยามะพีจะยืมไปทำไมกัน ? มันไม่ใช่ไม้เกาหลังนะ !!!…

โดย felony [18 มิ.ย. 2549 , 18:03:09 น.] ( IP = 124.157.225.179 : : )

*** 3


“ เอาไปใช้ปลุกระดมมาคนรักน่ะ ” ยามะพีตอบยิ้มๆเจือหัวเราะเมื่อเห็นท่าทางซื่อๆของอีกคนที่หน้าแดงขึ้นอีกเป็นเท่าตัว ก่อนจะบอกเหตุผลที่คาเมะอยากรู้ด้วยใบหน้าค้อนงอนราวกับกำลังต่อว่าเจ้าคนต้นเหตุอยู่อย่างนั้น

“ ก็ยูอิจิน่ะ ไม่ยอมกอดผมดีๆ ผมก็เลยมาขอยืมไปใช้นิดหน่อย ” แก้มใสพองลมกลีบปากสีสวยยื่นเชิดให้รู้ว่าไม่ถูกใจตามที่พูด

รักคนทื่อบื้อแบบยูอิจิกว่าจะแสดงความรักให้เห็นแต่ละทียามะพีล่ะเริ่มเหนื่อยใจ คนรักร้อนแรงที่จริงจังกับงานและขี้อายคนนี้ทำเอาเขาต้องเป็นฝ่ายรุกฝ่ายเริ่มไปเสียทุกครั้ง

+++…เห็นแบบนี้แต่คนแบบยามะพีก็อายเป็นนะตาบ้ายูอิจิ !!!…+++

“ แหมๆ ไม่เอาน่ายามะพีคุณยูอิจิเขาเป็นยังไงก็รู้ไม่ใช่เหรอ ? ” ทัตซึยะพูดขึ้นบ้างอย่างอยากล้อคนตาโต

“ แหงะ !! ไม่ต้องมาเข้าข้างตาทึ่มเลยฮะทัตจัง ผมไม่คุยด้วยแล้ว ”

“ ไปกันเถอะคาเมะจัง ไปดูฮิโรกิซ้อมโชว์คืนนี้กันดีกว่า ” ว่าแล้วก็จูงมือคนตัวเล็กออกไปทันที ทิ้งให้ทัตซึยะต้องนั่งมองตามแล้วส่ายหน้ายิ้มๆให้กับความดื้อเป็นเด็กของยามะพีแถมยังลากคาเมะไปซนไปป่วนฮิโรกิตามตัวเองอีกด้วยแน่ะ

ดวงตาสวยมองบานประตูที่ถูกปิดลงก่อนจะวกย้อนกลับไปมองดูของที่วางอยู่บนโต๊ะ อุปกรณ์ปาลูกดอกครบเซ็ตที่วางไว้คู่กับขวดโลชั่นหล่อลื่นรวมถึงม้วนกระดาษทิชชู่ที่คาเมะใช้เมื่อครู่แล้วนึกไปถึงตัวคนต้นคิด นั่นก็อีกคนดื้อน้อยไปกว่าสองคนนี้เมื่อไหร่กัน อายุตั้งเท่าไหร่แล้วยังอยากแข่งอยากเอาชนะเป็นเด็กเป็นเล็กไปได้นะคุณ
จิน แถมยังขี้โกงจะให้เขาสอนเด็กคนนี้อย่างหนึ่งแต่ตัวเองกลับท้าแข่งอีกอย่างหนึ่งคิดว่าทัตจังจะช่วยคุณรึไง ?

+++…ทำทุกอย่างเพื่อให้เขาดิ้นไม่หลุดต้องยอมเป็นของตัวเอง…เจ้าเล่ห์ร้ายนักเชียว !!!…+++

…………………………………….
……………………………………………….


…ทั่ก…ทั่ก…

ร่างสูงในสภาพเสื้อเชิ๊ตสีดำสนิทปลดกระดุมบนสองเม็ดเผยให้เห็นอกแกร่ง แขนเสื้อถูกพับร่นขึ้นมาจนถึงข้อศอกกำลังกึ่งวิ่งกึ่งเดินอย่างรีบที่จะเข้าไปด้านในคลับของเพื่อนสนิท หลังจากที่พอแยกกับจินก็มีงานด่วนเข้ามาให้ต้องไปเคลียร์ เรียวบ่นไปตลอดระยะทางเข้าคลับให้กลุ่มผู้คนที่เข้ามาในร้านแน่นหนาตายิ่งกว่าทุกวันจนเรียวต้องเสียเวลาเดินฝ่าเข้าไปช้าลงอีกหลายนาที และระหว่างนั้นเองเสียงผู้ชายคนหนึ่งที่พูดกับเพื่อนพาให้เรียวที่เร่งเท้าเข้าไปนึกสงสัยขึ้นมาทันที

“ วันนี้เค้าว่ามีโชว์เด็ดล่ะ มีคนไม่สบายเลยเปลี่ยนเป็นโชว์พิเศษของน้องหน้าหวานแทนน่ะ ”

ร่างสูงฟังผ่านๆอย่างไม่ได้ใส่ใจแค่เก็บความสงสัยไว้แล้วเดินเข้าประตูคอนเซ็ป SWEET SEX ที่ตั้งใจมาดู ก่อนดวงตาคู่คมจะค้างตะลึงกับภาพที่ไม่เคยได้เห็นแต่วันนี้กลับได้มาเห็นชัดเจนเบื้องหน้า

…นั่น !!!!!…

เวทีพื้นสีขาวขนาดกลางที่เคยมีแค่เสาสีดำขลับตั้งเด่นตรงกลางในวันนี้ถูกแต่งให้เป็นเวทีมวยขนาดย่อม ร่างขาวสองร่างยืนหอบหายใจด้วยผิวกายสีระเรื่ออยู่คนละด้านของเวที หนึ่งร่างบางจากคอนเซ็ป SWEET SEX ที่หน้าหวานชื้นเหงื่อยืนพิงกับเชือกกั้นเวทีอย่างอ่อนแรง

ฮิโรกิหายใจหอบระทวยในขณะที่สองมือที่ยังสวมนวมไม่ถอดออกนั้นไล้เกลี่ยผิวกายตัวเองเล่นหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ และกลางลำตัวที่ไร้ชั้นในกำลังชี้ชันดันผ้าเนื้อลื่นยั่วสายตาคนดูมวยสากลที่จะกลายเป็นมวยรักขึ้นเรื่อยๆให้ต้องกลืนความกระหายอยากเอื้อมมือสัมผัสส่วนตั้งแข็งที่หลบใต้ผ้าเนื้อดีนั้นลงคอ

และอีกหนึ่งร่างบางคู่ต่อสู้ที่ผิวเนียนสวยไม่แพ้กันแต่ปกปิดใบหน้าด้วยหน้ากากแฟนซีเลื่อมระยับเล่นกับแสงไฟค่อยๆถอดนวมข้างซ้ายออกแล้วเดินช้าๆเข้ามาฮิโรกิ ยื่นมือเปลือยเปล่าเข้าช่วยบีบดึงยอดอกเล็กที่บวมตึงเพราะความต้องการและส่งอีกหนึ่งมือที่ยังอยู่ในนวมชกมวยล้อเล่นกับสิ่งชูชันกลางลำตัวของอีกคน ความรัญจวนแล่นริ้วพาให้เรือนกายขาวต้องบิดเร้าเมื่อสองร่างบางปรนเปรอความเสียวซ่านให้แก่กัน

มือบางภายใต้นวมหนาของฮิโรกิดันเล่นหยอกเหย้ากับแกนกายที่ตื่นแข็งของร่างสวยที่ไม่รู้ว่าคือใคร ในขณะที่ทำคนอื่นริมฝีปากสีสดก็เผยอครางเมื่อเด็กหนุ่มปริศนาปลดกางเกงมวยลงเผยให้เห็นแกนกายสีชมพูสวยตั้งชี้ด้านนอกล้อไล้แสงไฟสีส้มอ่อนสาดสะท้อน ส่วนที่ต้องตาใครหลายคนให้อยากไล้ลิ้นเล็มเลีย

“ อา…อาา…” ฮิโรกิครางต่ำถอยสะโพกสู้มือในนวมแข็งเมื่อร่องนวมชกมวยถูกสอดเข้าอย่างพอดีกับขนาดแท่งเนื้อของร่างบาง และเริ่มคับขึ้นอีกเมื่อขยับรูดชักสาวจนแรงเสียดสีพาให้ของเหลวไหลวนมาจ่ออย่างเสียวจนน้ำรักแแทบทะลักล้น

สองร่างบางช่วยกันรูดเคล้นส่วนบวมแดงที่แฉะชุ่มให้กันและกันอยู่ที่มุมเดิม ก่อนที่ทั้งสองคนจะพากันเดินไปกลางเวทีทั้งที่สองมือยังคงปรนเปรอสาวชักไม่ผ่อนแรง กระตุ้นความรัญจวนให้หนุ่มใหญ่ที่มองดูด้วยความต้องการล้นเปี่ยมให้ต้องเลียลิ้นกับขอบปากดับความร้อนกันเป็นทิวแถว

หนึ่งร่างบางผิวขาวสีน้ำนมและหนึ่งร่างเพรียวผิวเนียนสีน้ำผึ้งใสคุกเข่าหันหน้าเข้าหาระบายอารมณ์รักให้กัน พร้อมกับที่อุปกรณ์บางอย่างถูกส่งขึ้นมาให้คนบนเวทีและตอนนั้นเองที่ส่วนบวมแดงฉ่ำเยิ้มถูกเลิกสนใจ บนเวทีมวยรักในตอนนี้ด้านบนถูกโปรยระยับด้วยกระดาษดาวสีเงินวาวเพิ่มความพร่างพราวในอารมณ์ ส่วนด้านล่างมือเล็กสองคู่กำลังสาละวนกับการเอื้อมหยิบแท่งเทียนไขขนาดใหญ่ยาวรูปร่างคล้ายส่วนแข็งชันยามทำรักของผู้ชาย ก่อนจะค่อยๆดูดกลืนเทียนไขแข็งสีขาวข้นด้วยหลืบร้อนจนหายไปในช่องทางคับแคบทีละน้อยและจมมิดจนเหลือแค่ปลายสำหรับติดไฟในที่สุด

โดย felony [18 มิ.ย. 2549 , 18:03:52 น.] ( IP = 124.157.225.179 : : )

*** 4


หลายคนมองเคลิ้มอ้าปากค้างด้วยความกระหายอยากที่ยากลดเมื่อคิดไปในใจเอาว่าแท่งเทียนที่เสียบสอดคือท่อนความเป็นชายของตัวเอง แต่จะมีแค่เพียงร่างสูงเจ้าของคลับ Coyoty Boys ตระกูลนิชิคิโดคนนี้กระมังที่ขบกรามข่มอารมณ์หมั่นเขี้ยวกับท่าทางบนเวทีของคนที่ตัวเองรัก

…ทำไมยอมให้เขาทำแบบนั้น ถึงจะเป็นยามะพีก็เถอะแต่คืนนี้เตรียมรับการล้างตัวด้วยปากเรียวได้เลย !!…

และสติของคนที่อยากจะจับร่างบางมาตีร่องก้นด้วยแกนกายของตัวเองก็กลับมาเมื่อสองร่างบางย้ายตัวเองไปนั่งบนรถเลื่อนโลหะสีเงินวาวที่พื้นนั้นปูด้วยกำมะหยี่สีแดงสด ฮิโรกิกับร่างบางที่ผู้ชมยังมองไม่ออกว่าคือใครแต่เรียวกลับรู้ได้ว่าร่างเล็กคนนั้นเป็นยามะพีกำลังนั่งคุกเข่าอยู่ในท่าโค้งสะโพกเปิดรูเล็กที่ตอนนี้ขยายคับแน่นตามขนาดแท่งเทียนไขให้สู้สายตาคนมอง

รูสีชมพูสั่นระริกรัดท่อนแข็งไร้ความร้อนแต่กลับทำให้รู้สึกได้ภายในช่องแคบและมันอ้าขมิบถี่รัวขึ้นอีกเมื่อพนักงานในร้านคนหนึ่งชักมันออกเล็กน้อยก่อนจะจุดไฟให้สว่างชัดที่ปากทาง ความฉ่ำแฉะจากน้ำใสรอบปากทางที่คับอ้าสะท้อนแสงเทียนเป็นประกายให้ยิ่งน่ามอง

และหลายคนเพิ่งเข้าใจว่าโชว์พิเศษที่พูดถึงคือการโชว์เปิดงานวันเกิดให้คุณซึบารุเจ้าของบริษัทโฆษณายักษ์ใหญ่เครือชิบุทานิที่โทรมาจองล่วงหน้าเพียงแค่ 2 วัน ถึงแม้จะผิดคาดด้วยความบังเอิญว่ายามาชิตะ โฉะองที่จองตัวไว้และต้องมาแสดงวันนี้เกิดป่วยกระทันแล้วเปลี่ยนคนอื่นมาแทน แต่นั่นกลับทำให้เจ้าของงานที่นิยมเด็กหนุ่มหน้าหวานอย่างซึบารุยิ่งพอใจเพราะว่าทั้งสองร่างบางที่กำลังแอ่นเร้าอย่างร้อนแรงนั้นชวนให้เขาอยากเป่าเค้กวันเกิดเร็วๆจนตื่นเต้นคับตุงกางเกงแสล๊คราคาแพงนี้เต็มที่แล้ว

รถเลื่อนคันสวยที่บรรทุกเค้กมนุษย์ร่างบางเนื้อเนียนสวยถูกหยุดตรงหน้าเจ้าของงานที่ยิ้มอย่างถูกใจ ไม่มีเสียงเพลงบรรเลงสำหรับงานวันเกิดแค่การเป่าเทียนที่ปักบนเค้กสองแท่งนี้ก็เป็นวันที่สุขสมสุดๆแล้ว ใบหน้าเจ้าเล่ห์ของซึบารุลดก้มต่ำใกล้จนมองเห็นส่วนรูของแกนกายสีชมพูปริ่มย้อยด้วยน้ำขาวขุ่น มองอยู่นานกว่าจะเป่าเทียนทั้งสองแท่งที่ฝังในร่างกายทั้งสองคนให้ดับลง ถ้าไม่ติดว่าได้ยินข่าวหนาหูมาว่าทั้งสองคนนี้เป็นเด็กต้องห้ามสำหรับคลับล่ะก็ซึบารุคงได้ดับอารมณ์รักก่อนจะดับเทียนเป็นแน่

…เด็กที่ถูกจองตัวโดยนิชิคิโดกับเด็กที่อาคานิชิเอ็นดูเหมือนน้องชาย ไม่มีใครกล้ายุ่งถ้าไม่อยากอายุสั้น !!…

เรียวที่ยืนนิ่งค้างแต่ไม่ใช่เพราะมีอารมณ์วาบหวามอย่างใด เขากำลังตกใจจนพูดไม่ออกกับโชว์ที่ใกล้ชิดแทบจะถึงเนื้อถึงตัวคนดูครั้งนี้ ฮิโรกิไม่เคยต้องลงมาจากเวทีแค่โดนมองทุกการกระทำด้วยสายตาหิวกระหายแค่นั้นมันก็เกินพอแล้ว แต่นี่ทำไมต้องให้คนอื่นมามองร่างกายที่ต้องเป็นของเขาคนเดียวในระยะใกล้แค่นั้น ถ้าซึบารุแตะจับขึ้นมาแล้วมันจะเป็นยังไง !!

ตอนนี้เรียวหวงและหึงจนแทบคลั่ง ท่าทางน่ากลัวจนคนแถวนั้นพยายามเดินเลี่ยงไปให้ห่างร่างสูงที่ยืนกำมือขบกรามแน่นอย่างระงับความรู้สึกทุกอย่างที่วิ่งเข้ามาจวนจะระเบิด สงสัยว่าเขาคงจะต้องทำอะไรที่มันเด็ดขาดกว่าเสียแล้วใช่ไหมฮิโรกิ ?


x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x


อากาศชื้นเย็นจากสายลมที่พัดกลางความมืดกระทบผิวกายให้สาบเสื้อคลุมสีน้ำเงินเข้มและเส้นผมสีดำสนิทปลิวไปตามแรงในทิศที่พัดไป การชมธรรมชาติของท้องฟ้ากลางคืนแบบที่กำลังทำมันช่างขัดกันนักกับนิสัยของตัวเองที่เป็น แต่ถึงแม้จะคิดได้แบบนั้นเจ้าตัวก็ยังคงยืนนิ่งมองแผ่นฟ้าสีมืดอย่างไร้จุดพักสายตาเช่นเดิม เพื่อคิดทบทวนถึงเรื่องอะไรบางอย่างที่ชวนให้หลับไม่ลงมานับครึ่งชั่วโมงได้แล้ว

++…ถ้าอยากกินนักก็ไม่เห็นต้องรักษาสัญญาที่ตัวเองเป็นคนคิดเลย ทนไม่ไหวก็ทำเนียนลักหลับจับกดเอาเลยไม่ต้องทนรอทำตัวเป็นพระถือศีลอดให้ครบกำหนดหรอก เพราะถึงยังไงนายก็คิดจะงาบไม่ปล่อยอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง !!…+++
ร่างสูงที่เพิ่งเสร็จงานจากคลับด้านล่างและตอนนี้เขากำลังนั่งไขว่ห้างรับลมเย็นๆเล่นอยู่นอกห้องนอน นึกทวนคำพูดของเพื่อนสนิทที่พูดทิ้งไว้ก่อนจะแยกกันวันนี้อย่างคิดไม่ตกว่าควรจะทำยังไงดีกับสิ่งที่ตัวเองกำลังเป็น จะจัดการทำแบบที่เรียวว่าก็ยังอยากได้ความสมยอมจากร่างบางที่ต้องการคนนั้นมากกว่าจะใช้กำลังกายและกำลังเงินที่มีเหนือกว่ามาบังคับเอา

…ผู้ใหญ่ที่พร้อมไปทุกอย่างแบบเขาทำไมจะต้องมาคิดไม่ตกกับแค่เรื่องของเด็กผู้ชายเพียงคนเดียวจนปั่นป่วนไปทั้งสมองและหัวใจแบบนี้ด้วยนะ…

โดย felony [18 มิ.ย. 2549 , 18:04:22 น.] ( IP = 124.157.225.179 : : )

*** 5


“ หรือฉันจะรักเธอจริงๆคาซึยะ ? ”

เสียงทุ้มเอ่ยประโยคที่ฟังดูคล้ายคนลังเลแต่กลับแฝงความหนักแน่นในคำรัก ประกายตายามทอดมองความมืดดำเบื้องหน้าอ่อนโยนราวกับคำว่ารักที่พูดเพียงแผ่วเบามันล้นจากอกออกผ่านนัยน์ตาคมดุที่ใครหลายคนเกรง แม้จะยืนคุยกับท้องฟ้าเพียงลำพังแต่กลับรู้สึกเหมือนว่ากำลังสารภาพความในใจให้ร่างบางเจ้าของชื่อ เพราะรอยร้อนที่จินมองไม่เห็นมันกำลังฉาบบนผิวขาวจัดของตัวเองจนแดงเข้มอย่างไม่รู้ตัว

จินละสายตาจากฟ้ามืดเบื้องหน้ามองไปยังด้านในตรงตำแหน่งเตียงนอนที่ตอนนี้…คาซึยะ…เด็กหนุ่มลูกหนี้ของพ่อเขากำลังหลับและทำหน้าที่นอนรอเพื่อเป็น…หมอนข้าง…ให้เขาดังเช่นหลายๆคืนที่ผ่านมา และจินคงจะได้หันกลับไปชมฟ้าชมดาวเช่นเดิมถ้าหากว่าภาพที่เห็นไม่ตรึงสายตาให้ต้องค้างมอง

ร่างบางที่กำลังหลับสนิทหันตะแคงตัวมาทางที่เขายืน เสื้อเชิ๊ตหลวมโคร่งที่จินให้ใส่ตลอดเวลาที่อยู่ในห้องนี้มันเลิ่กเปิดขึ้นจนเห็นยอดอกสีชมพูเม็ดเล็กจากแรงดิ้นปัดผ้าห่มของร่างบาง และท่อนล่างที่มีเพียงกางเกงชั้นในตัวเล็กสีขาวสะอาดปิดนั้น ส่วนโป่งนูนกำลังดึงดูดสายตาจินให้นึกอยากลิ้มลอง

…ถ้าทำให้มันแข็งจนเยิ้มแล้วปลุกคาซึยะขึ้นมากระตุ้นอารมณ์อีกนิดเพื่อให้อยากปลดปล่อยด้วยลิ้นร้อนของเขาอย่างเต็มใจ แบบนั้นคงเรียกได้ว่าสมยอมมากกว่าลักหลับขืนใจใช่มั๊ย ?…

คิดขึ้นมาแล้วลำคอกลับแห้งผากขึ้นมาเสียเฉยๆ จินเลียริมฝีปากดับความกระหายที่จินตนาการร้อนไปทั้งตัวแล้วตัดสินใจเดินกลับเข้าไปในห้องคุกเข่าบนพื้นเตียงตรงหน้าร่างบางที่นอนตะแคง ก่อนจะค่อยๆจับเอวบางพลิกให้หงายตัวอย่างแผ่วเบาไม่ให้รู้สึกตัวเพื่อไล่สายตามองให้เต็มตา

เห็นท่อนเนื้อที่ถูกคุมไว้ใต้ผ้ายืดตัวจิ๋วก็อดใจไม่ได้ก้มลงตวัดลิ้นที่ส่วนปลายยอดเหมือนชิมลาง เหลือบมองร่างที่ยังหลับตาแล้วจินก็ยิ่งย่ามใจ

…ขอสัมผัสให้สมกับที่อยากสัมผัสและอดทนเสียหน่อยนะคาซึยะ…

คิดแล้วใบหน้าคมก็ยิ่งลดต่ำแนบริมฝีปากหนาอมที่ตรงท่อนยาวของส่วนนูนผ่านเนื้อผ้านิ่มตัวกางเกงชั้นในแทบจะทุกตารางนิ้ว จินทั้งดูดทั้งขบเม้มหนักๆใช้ลิ้นร้อนดุนดันเล่นบ้างและโดยเฉพาะตรงส่วนปลายยอดที่ไวต่อการถูกเร้ามากที่สุดตรงนั้นมันกำลังถูกรุกรานให้ตั้งแข็งด้วยฟันคมและแรงดูดดึง พาให้คนหลับต้องครางอื้ออึงอย่างไม่รู้สึกตัวว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นกับร่างกาย ก่อนที่มือร้อนจะลูบไล้ต้นขาด้านในแล้วล้วงเข้าทางด้านข้างกุมแท่งเนื้อของอีกคนเล่น

จินตะแคงท่อนเนื้อแข็งร้อนให้ลอดออกใต้ขากางเกงยืดตัวเล็ก ระดมดูดกลืนรัวเร็วที่ส่วนปลายอย่างไม่เว้นจังหวะให้คนหลับใหลได้ทันหายใจ อกบางสะท้านหอบจนติ่งไตเล็กที่บวมแดงขึ้นตามอารมณ์ขยับยวนสายตาให้จินนึกอยากสัมผัสจนต้องส่งมือเข้าบีบสะกิดในขณะที่ช่องปากร้อนผ่าวยังดูดเลียรูเล็กจากปลายท่อนเนื้ออย่างเมามัน

“อ…อืออ..”

เสียงครางแผ่วหลุดดังจากลำคอขาวเพราะสัมผัสที่รุนแรงจนเกินความวาบหวิว ใบหน้าหวานส่ายพลิกเหมือนว่าเริ่มรู้สึกตัวถึงอะไรบางอย่างที่รุมกระทำร่างกาย เหงื่อเม็ดเล็กผุดชื้นหน้าผากมนของคนที่ยังคงหลับตาแต่การตอบสนองที่เป็นกลับร้อนแรงตามอารมณ์ธรรมชาติ ความเสียวซ่านที่วาบไปทั้งร่างพาให้สะโพกเล็กต้องแอ่นส่ายรับแรงรุกรานอย่างเต็มใจ เรียวขาขาวทั้งสองแหวกอ้ากว้างสลับกับบดเบียดศีรษะของคนตัวโตถูไซร้ราวกับจะให้ช่วยดับระบายสิ่งที่กำลังรู้สึกออกมา

“ อาา…คะ…ใคร ?…” ริมฝีปากที่ชมพูที่แห้งผากเผยอถามติดจะคราง มือบางเลื่อนลงจับศีรษะที่ซุกไซร้เร้าให้เสียวอย่างตั้งใจจะผลักออก แต่แรงความกระหายของอารมณ์ที่มีมากกว่าสติของความถูกต้องมันทำให้มือขาวกลับขยำสางกลุ่มผมดำอย่างจะรั้งกดให้ทำแรงๆกว่าเดิม

ไร้เสียงตอบรับนอกเสียจากแรงดูดกลืนที่หนักหน่วงขึ้น ยอดอกสวยที่แข็งชี้ถูกปล่อยจากมือหนา จินใช้สองมือรุมสร้างอารมณ์เสียวเป็นพัลวัน มือหนึ่งจับส่วนโคนบวมแดงให้ตั้งตรงแล้วรูดอมดูดน้ำขาวเหนียวที่ล้นปรี่ออกมาอย่างไม่ขาดสาย และมืออีกข้างหนึ่งทั้งชักสาวแรงๆสลับกับคลึงบีบก้อนเนื้อกลมส่วนฐานที่ขยายแข็งราวกับจะรีดน้ำรักให้ทะลักไหลชนิดที่กลั้นไว้ไม่ได้

“ อา…คุณ…จะ….จิน…” คาเมะปรือตาฉ่ำเยิ้มขึ้นมองคนที่ยังไล้ลิ้นหนาลามเลียให้เสียวซ่านไม่เลิก และเมื่อมองเห็นว่าเป็นคนที่เคยจินตนาการอยากทำรักเสียงหวานก็ครางเรียก ส่วนสองมือเล็กก็จับศีรษะรั้งไว้ไม่ให้ถอนลิ้นถอยห่างเป็นจังหวะลงตัวกับสะโพกขาวที่ส่ายวนบ้างกระดกขึ้นบ้างจนคนทำอย่างจินอดไม่ได้ที่จะครางพร่าอย่างพอใจในความร้อนแรง

แค่มองเอวบางส่ายไหวขยับพาแกนกายแฉะบวมที่ลอดโผล่กางเกงชั้นในตรงหน้า จินก็ยิ่งรู้สึกว่าส่วนเป่งพองที่แข็งตึงภายใต้ชั้นในสีดำสนิทมันกำลังร้อนผ่าวไปทั่วไม่เว้นแม้ส่วนโคนหรือส่วนปลาย

…มันตั้งแข็งชี้ชันและอยากเหลือเกินแล้วที่จะเสียดสีเสียบลึกเข้าไปในรูร้อนที่เล็กแคบชวนให้ค้นหา…

“ อือ…คาซึยะ…” ร่างสูงครางต่ำเรียกชื่ออย่างเกินกลั้นอารมณ์ซ่านอยากรัก คร่อมกายบางในทิศตรงข้ามหันส่วนเป่งนูนที่ขยายแข็งกลางลำตัวเข้าหาริมฝีปากร่างบาง แล้วยกรูดชั้นในเล็กให้หลุดจากสะโพกจนเผยความสวยให้เห็นชัดเจน

จินก้มลงดูดอมทั้งแท่งร้อนอีกครั้งใช้ฟันขบส่วนยอดรูเล็กที่ปริ่มน้ำขาวถี่ๆ พลางกดสะโพกของตัวเองลงให้ส่วนแข็งตึงที่ดุนดันชั้นในสีเข้มจรดจ่อเข้าแนบกลีบปากบางแล้วออกแรงถูไถบดเบียดให้คาเมะต้องอ้าปากรับแล้วขบดูดตอบอย่างลงตัวให้ร่างสูงยิ่งรู้สึกต้องการ

โดย felony [18 มิ.ย. 2549 , 18:05:24 น.] ( IP = 124.157.225.179 : : )

*** 6


และดูเหมือนว่าแค่การดูดอมตามแนวแกนกายยาวผ่านเนื้อผ้ายืดที่ตอนนี้โปดนูนเพราะปลายยอดแท่งแข็งมันชี้ดันด้วยน้ำเหนียวร้อนที่คับความยาวนั้นจะยังไม่ถึงใจ จินจึงจับมือบางมาวางทาบความร้อนแข็งแล้วล้วงลึกลงไปกอบกุมใต้ชั้นใน บังคับมือเล็กที่สั่นเทาให้จับความใหญ่นั้นออกมาก่อนจะเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงลุ่มลึก

“ เลีย…ดูดมันแรงๆเลยคาซึยะ ”

สิ้นเสียงทุ้มที่พร่าแหบเพราะความต้องการคาเมะเองที่เคลิ้มเสียวก็ครอบครองแกนกายจินจนคับช่องปาก ทำอย่างที่จินบอกขอไว้ไม่ผิดเพี้ยน สองมือเล็กโอบประคองแท่งยาวที่ขยายแข็งลิ้นสีชมพูสดแล่บเลียปลายแท่งร้อนอย่างกล้าๆกลัวๆ ก่อนจะชักกลับมาใช้มือขยำเคล้นเบาๆเพื่อสำรวจมองความใหญ่ที่ชี้ชันจ่อมาก็เหมือนลังเลว่าจะดูดเม้มอย่างที่เจ้าตัวต้องการดีหรือยังไง แต่ยังไม่ทันที่จะได้ตัดสินใจชั่ววินาทีนั้นสะโพกหนาของคนที่คร่อมทับก็ห่มกดท่อนเนื้อแข็งตึงเข้าช่องปากเล็กเสียเอง

“ อุ…อึ๊…อ…”

“….อืออ…” ฟันขาวเรียงเป็นระเบียบครูดผิวอ่อนของส่วนที่ใช้แสดงความรักจนจินต้องซี๊ดปากกลั้นความรู้สึกพลุ่งพล่าน ร้องครางต่ำกับกลางลำตัวของคนตัวเล็กที่ชี้ชันใกล้ปลดปล่อยจนย้อยเลอะเยิ้มลงโคนสีชมพู ลิ้นหนาไล้ดูดซับของเหลวไม่เว้นจังหวะให้ไหลซึมในขณะที่เอวหนาก็ยังกระดกดันท่อนเนื้อให้อีกคนขบเลีย

และก่อนที่จะถึงปลายทางของอารมณ์วาบหวานร่างสูงก็หยุดทุกอย่าง ถอนสะโพกออกจากช่องปากเล็กเบี่ยงตัวนั่งข้างร่างบางแล้วเป็นฝ่ายปรนเปรอความเสียวซ่านให้เสียเอง ริมฝีปากและลิ้นสากร้อนผ่าวไล้เลียและดูดกลืนอย่างคนกระหายสองนิ้วถูกทำเป็นวงรูดสีแท่งเนื้อจากส่วนโคนถึงปส่วนปลายเป็นจังหวะรับการการดูดกินแท่งสีชมพู ในขณะที่นิ้วยาวสองนิ้วถูกจ้วงลึกอย่างต้องการหาทางตันจากหลืบร้อนทางด้านหลังรุนแรงจนเอวบางส่ายไหวเผลอยกสะโพกขยับรับนิ้วมือที่กระแทกสอดเข้ามา

…แรงเร้าจากสองทางพาให้ฝั่งความสุขสมเดินทางใกล้ขึ้นทุกทีจนแทบทนรอไม่ได้…

เหมือนรู้ว่าอีกไม่นานร่างเล็กที่แอ่นสะโพกล้อมือที่รูดสาวขึ้นลงจะปลดปล่อยออกมา จินจึงละริมฝีปากหยุดจังหวะการกลืนกินแท่งแข็งสีสตรอเบอร์รี่รวมถึงลดแรงสอดใส่นิ้วทั้งสามให้คาไว้แบบนั้นปล่อยรูร้อนให้ตอดรัดผิวเนื้อเรียวนิ้วที่ฝังค้างอย่างสั่นระรัวด้วยความต้องการ ร่างสูงโน้มตัวขึ้นจูบหนักๆแลกลิ้นเร่าร้อนจนคาเมะแทบขาดอากาศหายใจ

“ ได้ไหม ? ได้รึเปล่าคาซึยะ ? ” จินขบเม้มใบหูขาวพลางเอ่ยถามเว้าวอน ก่อนจะเลื่อนฝ่ามือหนาข้างที่ว่างบีบเนื้อสะโพกให้แหวกเปิดทางในขณะที่นิ้วแข็งยาวที่สอดเสียบในตอนแรกก็ชักออกมาไล้สะกิดรอบปากรูร้อนแทนเสีย อย่างต้องการจะย้ำให้รู้ว่าหมายถึงอะไร

“ อ๊า !!…มะ..ไม่เอา !! ” ความกลัวอะไรบางอย่างมันคั้นให้คาเมะร้องครางปฏิเสธทั้งที่ความต้องการยังเปี่ยมเต็มที่แท่งเนื้อและร่องร้อนที่ถูกย้ำคลึง ใบหน้าหวานแดงซ่านและบิดเร้าด้วยความรัญจวนพยายามส่ายหลบริมฝีปากร้อนที่ไซร้ซอกคอฝังรอยตามเนื้อนวล เพราะแค่ที่โดนเร้ารุนแรงอยู่ในตอนนี้ก็ทำให้อยากได้อยากยอมแต่ไม่รู้ว่าจะบอกออกไปยังไง

…ไม่อยากจะเชื่อตัวเองเลยว่านายกำลังรู้สึกอยากได้แท่งความเป็นชายของจินที่ใช้จินตนาการเมื่อกลางวันขึ้นมาอีกครั้งแล้วคาซึยะ !!…

“ อ๊า…อื้ออ…” เสียงหวานใสกรีดร้องเมื่อมือหนากลับไม่ฟังคำปฏิเสธล้วงลึกเข้าร่องร้อนกดย้ำให้อ้าขยายและลื่นไหลขึ้นอีก ใบหน้าคมเลื่อนขึ้นมาต้อนจูบลิ้นเล็กสีสดอย่างดูดดื่มก่อนที่เสียงทุ้มจะเอ่ยขออ่อนหวานอีกรอบพาให้คนที่รู้สึกมากกว่าแค่เสียวเคลิ้มเผลอพยักหน้ารับอย่างต้องการออกไป

“ ขอได้มั๊ย ? ฉันอยากรักคาซึยะ…นะ ? ” สิ้นคำขอชวนวาบหวามร่างบางก็ต้องกระเส่าเมื่อนิ้วมือยาวสามนิ้วถูกถอนออก พร้อมกับสะโพกขาวถูกยกลอยติดมือหนาที่นั่งคุกเข่ายืดตัว ขาเรียวสองข้างถูกจับแยกกว้างเผยให้เห็นอะไรที่ตื่นตัวเพราะอารมณ์รักจนชัดเจน เอวเล็กบิดพริ้วกลางอากาศอย่างดิ้นไม่หลุดใบหน้าหวานส่ายหนีภาพน่าอายเบื้องหน้าและสายตาร้อนแรงของจิน ในขณะที่รูร้อนที่ยังขมิบสั่นค่อยๆถูกเสียบแทนด้วยอะไรบางอย่างที่ใหญ่กว่านิ้วทั้งสามนั้นหลายเท่าตัว ส่วนปลายของแท่งแข็งถูกแหย่ดันเข้ามาพร้อมขยับกระตุ้นปากทางให้อ้ารับขึ้นอีก

“ ฮื้ออ…อ๊า…จะ…เจ็บ..” ความใหญ่ยาวที่นึกอยากได้ให้มาโยกย้ำอยู่ในตัวเมื่อกลางวันมันทำให้รู้สึกเจ็บเหมือนร่างกายแทบแยกจากกัน คาเมะกรีดครางร้องบอกขอความผ่อนปรนจากจินใบหน้าหวานรื้นด้วยน้ำตาของความเจ็บปวดที่ได้รับ หากแต่จินก็ไม่ยอมให้ความเจ็บอยู่รังแกร่างบางนานไปกว่านี้

ร่างสูงโน้มตัวลงจูบปลอบโยนในจังหวะที่แกนกายทั้งแท่งถูกสอดเข้าไปจนสุดโคน จูบอ่อนหวานจนร่างเล็กที่ไม่คุ้นเคยเคลิ้ม มือข้างซ้ายปล่อยจากข้อขาเรียวเข้ากอบกุมท่อนเนื้ออ่อนไหวที่แฉะบวมด้วยน้ำข้นขาวที่ทะลักล้นด้วยความเสียวซ่านที่เพิ่มสูง

“ อา…อย่าเกร็ง เด็กดี…อะ..”

จังหวะสอดใส่ค่อยๆเร่งแรงเมื่อคาเมะเรียนรู้วิธีการทำรัก ความสุขสมจากแรงขย่มโยกที่จินตนาการถึงเมื่อกลางวันมันวาบซ่านร่างกายยิ่งกว่าที่คาดไว้จนเผลอยอมตามใจจินให้จินทำทุกท่าทาง

“ อา…อ๊า…คุ..จิน..” ร่างบางครางเรียกอีกคนด้วยเสียงพร่า ขาข้างที่ไร้การเกาะกุมยกพาดที่ไหล่หนาอีกข้างยอมให้จินแยกออกอ้าตามแรงมือ สะโพกบางแอ่นรับแรงกระแทกในอากาศอย่างเสียวซ่าน ท่อนเนื้อในมือถูกจินสาวรูดจนล้นย้อยด้วยน้ำรักที่กลั้นไม่อยู่

…ร่างกายเขากำลังต้องการให้จินโยกย้ายอยู่ในตัวแบบนี้ไม่หยุดหย่อน…

โดย felony [18 มิ.ย. 2549 , 18:06:04 น.] ( IP = 124.157.225.179 : : )

*** 7


“ อื่อ…คาซึยะ..” ความคับแน่นและแรงตอดรัดพาให้จินต้องกัดปากเบาๆยามห่มดันแกนกาย ยิ่งทำรักแท่งแข็งก็ยิ่งชี้ชันตื่นตัวขึ้นทุกวินาที อยากให้รูร้อนรัดกลืนแรงกว่านี้และไวเท่าความคิด จินพลิกร่างบางให้นอนตะแคงในขณะที่แรงห่มสอดใส่ไม่ผ่อนลง สายตาร้อนแรงจับจ้องร่างบางที่กรีดกระเส่าอย่างไม่วางตา

“ อ่ะ…อาาา….”

ร่างบางไหวขึ้นลงตามแรงดันใบหน้าหวานเหยเกอย่างมีอารมณ์ สองมือเล็กบีบดึงยอดอกยั่วตาเล่นอย่างระบายความเร่าร้อน เรียวขาข้างที่พาดไหล่ซ้ายเขามันเกร็งด้วยความเสียวจนรู้สึกได้ อีกไม่นานรูแคบนี้ก็จะชุ่มด้วยน้ำเหนียวจนล้นย้อยออกมา

…อีกนิด…ใกล้แล้ว…

“ อ่….อ๊าา…”

“ ฮึ่กก….คาซึยะ…”
สองร่างกระตุกเกร็งยามเมื่อแรงกระแทกกระทั้นหนักหน่วงครั้งสุดท้ายจนมิดด้ามนั้นถูกส่งเข้าช่องทางร้อนที่ดูดกลืนอย่างกระหาย ส่วนบวมแดงในมือจินและแท่งเนื้อใหญ่ในร่องกายคาเมะสั่นรุนแรงพร้อมกัน พร้อมกับฉีดปล่อยน้ำความสุขสมสีข้นขาวจนเปรอะกระเซ็นผิวกายและพื้นเตียง

ทันทีที่ไปถึงจุดร่างบางก็ผวากอดจินแล้วหมดสติลงเพราะความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยได้รับ ปล่อยให้จินไล้มือสากเคล้นแกนกายชุ่มแฉะสีชมพูของตัวเองเล่นอยู่แบบนั้น รวมไปถึงท่อนเนื้อใหญ่ยาวที่ฝังในช่องทางก็ยังไม่ถอนออกไปแม้ว่าน้ำรักที่ปลดปล่อยรอการปล่อยออกจากรูร้อนจนล้นย้อยออกมาตามช่องทางอ้าขยายที่ถูกปิดด้วยตัวจินก็ตาม

“ ฉันรักคาซึยะนะ ” จินบอกอ่อนโยนพร้อมประจูบที่หน้าผากมนของคนหลับใหลจากการทำรัก

ร่างสูงหัวใจเต้นถี่กับการได้หลอมเป็นหนึ่งเดียวกัน ความสับสนทั้งหมดที่มีมันหายไปเมื่อได้เข้าใจความรู้สึกและหัวใจตัวเอง จินค่อยๆถอนตัวออกแล้วรั้งคาเมะมาแนบอกหลับท่ามกลางความรักคุกรุ่นที่อบอวลยาวนานกว่าค่อนคืน

…พรุ่งนี้จะเป็นยังไงยังไม่รู้เลย…เจ้าตัวเล็กจะอาละวาดหรือเปล่า ? แต่ก็เอาเถอะ ยังไงก็ได้เพราะว่าเธอเป็นของฉันแล้ว คาซึยะ…

+++…แล้วใช้วิธีแบบนี้จะเรียกได้ว่าเจ้าชายเลิกเอาแต่ใจแล้วออกตามหาซินเดลเรลล่าแสนดื้อคนนั้นมาอยู่ข้างกันหรือเปล่านะ ? …+++


x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x


บนทางเดินเส้นตรงของชั้นที่สี่ด้านบนคลับหรูไร้ซึ่งผู้คนและเสียงพูดคุยต่างจากด้านล่าง ร่างบางที่เรียกได้ว่าเป็นเบอร์หนึ่งของคลับกำลังพาตัวเองเข้าห้องแต่งตัวเพื่อจัดการเนื้อตัวที่เหนียวเหงื่อและน้ำรักจากการโชว์พร้อมยามะพีวันนี้ เดินไปก็ค่อนบ่นในความซุกซนของเพื่อนร่วมงานอยู่ในใจไปเรื่อยจนถึงห้องตัวเอง

…ปัง…

“ อ้าว ? คุณเรียว ” มือบางของคนที่เปิดประตูเข้ามาชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นว่ามีใครบางคนกำลังนั่งอยู่ในห้องแต่งตัวที่เป็นห้องนอนในตัวของตัวเอง ร่างบางเอ่ยถามอย่างติดจะสงสัยเพราะไม่คิดว่าวันนี้จะได้เจอเรียวในห้อง โดยปกติแล้วถ้าเรียวอยากเจอก็จะโทรบอกกันก่อนโชว์ไม่ใช่มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแบบนี้

…แล้วยังหน้านิ่งๆนั่นอีก ไปอารมณ์ไม่ดีมาจากไหนหรือเปล่า ?…

“ ฮิโรกิใส่ดอกไม้ให้ดูหน่อยได้ไหม ? ” ไร้คำตอบจากร่างสูงนอกจากสีหน้านิ่งแต่ประกายตาคล้ายเว้าวอน ก่อนเรียวจะเอ่ยบอกสิ่งที่ตัวเองต้องการออกมา และมันก็ทำให้ฮิโรกิหน้าแดงขึ้นมาได้ในวินาทีนั้นเลย

:
:
:
:

บนแผ่นกระจกหนาสีทึบหน้าโซฟากว้าง ด้ายเส้นบางสีใสที่ร้อยด้วยกลุ่มดอกไม้ตูมบ้างแย้มบ้างสลับกันให้เป็นสายสร้อยดอกไม้เส้นไม่ยาวนักถูกวางคู่กันกับกระปุกครีมหล่อลื่น ของจำเป็นที่ขาดไม่ได้เพื่อให้สายสร้อยดอกไม้ที่เตรียมไว้สามารถเข้าไปในช่องทางได้ง่ายขึ้น เรียวมองของตรงหน้าแล้ววกสายตากวาดดูเรือนกายขาวบางที่ทำให้เขาต้องกลืนน้ำลายแก้กระหาย

ร่างบางในสภาพเปลือยเปล่าส่งมือเล็กหยิบพวงดอกไม้สีสวยเส้นตรงมาชโลมทาจนชุ่มลื่นด้วยเนื้อครีมใส พาตัวเองนั่งเอนกายอิงพนักนิ่มของโซฟาห้องแต่งตัวในท่าที่ถนัดต่อหน้าร่างสูงที่มองราวกับมันเป็นเรื่องปกติของชีวิตประจำวัน ฮิโรกิข่มความอายแล้วแหวกสองเรียวขาให้อ้ากว้างในขณะที่นิ้วชี้แรกถูกแทรกลึกลงในรูร้อนเพื่อนำทางก่อนนิ้วกลางจะค่อยๆสอดตามไป

…แปะ…

ของเหลวอุ่นเหนียวไหลย้อยหยดลงบนผิวโซฟาทันทีที่สองนิ้วเปิดอ้าปากทางสำหรับสอดใส่ดอกไม้ ใบหน้าหวานแดงซ่านขึ้นทันทีเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่า

…วันนี้เขายังไม่ได้ล้างเรียวออกจากตัวแล้วยังโลชั่นที่ทาไว้ตอนสอดเทียนไขนั่นอีกน้ำเลยเยอะขนาดนี้….

หากแต่ความอุ่นและลื่นของช่องทางที่ถูกทำให้ขยายตัวไว้เมื่อเย็นกลับช่วยให้การสอดใส่ทำได้ง่ายขึ้นกว่าทุกครั้ง นิ้วเล็กจากอีกหนึ่งเข้ามาช่วยสอดดันส่วนปลายเริ่มเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ ผนังอ่อนไหวด้านในถูกเสียดสีด้วยนิ้วทั้งสามและจังหวะช้าๆของเส้นดอกไม้ที่เคลื่อนขึ้น ในนาทีนี้ร่างบางลืมจนหมดสิ้นแล้วว่าตัวเองกำลังถูกสายตาร้อนแรงจ้องมองมาไม่ละไปไหนเพราะความรู้สึกเพลินเสียวมันวาบผ่านลบสติไปจนแทบสิ้น

“ …อึกก…” ปลายเท้าของร่างขาวที่สั่นระริกจิกเกร็งลงบนเนื้อโซฟา ฮิโรกิกัดริมฝีปากแน่นเพื่อข่มความรู้สึกแปลกจากแรงเสียดสี จนท้ายที่สุดสายสร้อยดอกไม้ก็สามารถเข้าไปซ่อนหลบอยู่ด้านในได้ทั้งหมด พร้อมกับเรียวที่ลุกขึ้นมายืนตรงหน้าร่างบาง

เหมือนรู้หน้าที่ใบหน้าหวานเคลื่อนเข้าหาส่วนเป่งพองที่คับตึงดุนซิปกางเกงผ้าเนื้อดี ฮิโรกิอ้ารับแท่งความรู้สึกของเรียวทั้งหมดเข้าปากทั้งที่ยังไม่ปลดกางเกงลง มือบางบีบคลึงก้อนเนื้อตรงหว่างขาให้ขึ้นรับสัมผัสที่ทั้งงับทั้งขบเม้มของตนพาให้เรียวต้องขบกรามข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ฝ่ามือหนาสางเส้นผมออกแรงกดศีรษะเล็กให้ทำแรงขึ้นกว่าเดิม มือซนสองข้างค่อยๆปลดพันธนาการปล่อยความเป็นชายของเรียวให้เป็นอิสระ แกนกายใหญ่ที่ปลายแท่งร้อนแฉะด้วยน้ำของความต้องการเรียกให้ลิ้นเล็กตวัดเลียเพื่อชิมรส ก่อนจะดูดอมมันเข้าไปจนเกือบสุดโคน ทั้งมือที่ขยำเค้นทั้งลิ้นร้อนที่ดูดกินพาให้เรียวต้องเกร็งตัวอย่างรัญจวน

โดย felony [18 มิ.ย. 2549 , 18:06:36 น.] ( IP = 124.157.225.179 : : )

*** 8


“ อา…ฮิโระ…” เรียวครางต่ำขยับสะโพกให้แกนกายเสียดสีแนวฟันขาว ความร้อนของช่องปากเล็กมันเสียวซ่านแต่ไม่ถึงครึ่งของความร้อนผ่าวจากช่องแคบทางด้านหลัง เพียงแค่คิดก็อยากจะดันตัวเองเข้าไปเสียเดี๋ยวนั้นจนเรียวต้องกลั้นใจเอ่ยบอกร่างบาง เพราะคืนนี้เขายังไม่อยากจะให้บทรักมันจบลงง่ายดายแบบนี้หรอก

“ อ่าา…พอก่อน…ไปต่อที่เตียงกันนะครับ ”

…………………………………….
……………………………………………….

บนเตียงกว้างร่างบางโค้งสะโพกแอ่นดันรับลิ้นหนาที่สอดเลียรอบปากทางที่ขมิบสั่น ดอกไม้ที่ฝังไว้ยังคงอยู่และมันกำลังล้อเล่นอยู่กับนิ้วใหญ่ที่สอดกระแทกในทางคับแคบ ปลายด้ายเส้นเล็กอยู่ตรงหน้าตาคมและมันได้แนบชิดร่างกายบางที่หวงแหนจนเรียวรู้สึกหวงแทบอยากกระชากมันออกมาแล้วกระแทกตัวเองเข้าไปแทน แต่แว่บหนึ่งในความคิดถ้าร่างกายของเขาเข้าไปเสียดสีคู่กับดอกไม้พวกนี้ในรูเล็กร้อนคับก็คงรู้สึกดีไม่น้อย และไม่รอให้อะไรมาตัดสินใจ เรียวกระชากนิ้วออกแล้วสอดความยาวของตัวเองแทรกเข้าไปทันทีจนมิดแท่ง ใบหน้าหวานเจ้าของช่องทางที่กำลังบีบรัดถี่รัวร้องกระเส่าบอกอย่างไม่รู้ว่าเรียวเองที่ต้องการร่วมทำรักกับพวงดอกไม้ในช่องทางตัวเอง

“ คุณ…เรียว…อา…ดอกไม้…ฮึ๊…”

“ ฮื่อ…ดีมียฮิโระ…” เสียงทุ้มแหบพยายามถาม ร่างกายยังนัวเนียดูดกลืนกันอย่างโหยหาท่อนเนื้อใหญ่ร้อนยังเสียบสอดรุนแรงเข้ากันกับสะโพกบางที่แอ่นดันสู้เป็นจังหวะ

เสียงกระแทกห่มสะโพกดังแข่งเสียงครางหวานของคนที่บังคับรูร้อนให้หยุดอ้าขมิบรับเรียวไม่ได้ เสียงเตียงดังเอี๊ยดอ๊าดจากแรงขย่มตัวเข้าหากันดังไม่แพ้เสียงสอดใส่สวบสาบเพราะแรงบีบรัดของร่องแคบที่เรียวอยากพาร่างกายเข้าไปให้ลึกสุดแรงสุด

…ในนาทีนี้ดอกไม้นั้นจะเป็นยังไงไม่มีใครสนใจแล้ว ขอแค่ได้รักกันแรงๆก็พอ…

“ อ๊ะ…อื้ออ…คุณ…” ใบหน้าหวานสะบัดเชิดตามแรงกระทั้นใส่ในช่องทาง ฮิโรกิครางระงมหากแต่จังหวะรักที่ขย่มโยกกลับไม่เบาลงเลยสักวินาที เรียวยังคงห่มสะโพกเข้าออกอยู่ในท่านั้นให้ฮิโรกิต้องแอ่นสะโพกขาวคู้หน้าซุกพื้นเตียงรับความเสียวกระสันต์ที่ใหญ่และยาว มือหนายังรูดสาวชักแท่งรักของร่างบางให้น้ำข้นเหนียวมาจ่อปลายรูตามความรัญจวนทางด้านหลังจนแทบจะปริเพราะแรงไหลวน

“ อืออ…” ร่างบางครางเรียกเมื่ออยู่ๆเรียวก็ถอนกายออก ก่อนจะรู้สึกเสียววาบเล็กๆเมื่อนิ้วยาวถูกสอดเข้าไปแล้วรูดสาวเอาสายร้อยดอกไม้นั้นออกมา

…มันทั้งแฉะและช้ำเพราะโดนเสียดสีกระแทกในช่องร้อนที่ชุ่มด้วยน้ำนั้น…

“ อา…สวยมากฮิโรกิ ” เรียวบอกเสียงแหบพร่ายามสาวพวงดอกไม้ออกมาแล้วเห็นรูร้อนสีชมพูนั้นสั่นระริกราวกับเรียกร้องให้รีบเข้าไปเติมเต็ม

มือหนาโยนวางดอกไม้สีขาวที่แฉะชุ่มไว้อย่างไม่รู้ทิศ พลางไล้นิ้วเข้าปากทางรัดตอดจนเสียงเสียวไปยังแกนกายที่คั่งค้างจนมันชันฉากและตึงขึ้นอีก ลิ้นหนาเลียริมฝีปากก่อนจะรั้งสะโพกยวนตาเข้ามาเสียบใส่แกนกายตั้งชันนั้นเข้าไปช้าๆ ค่อยๆดันราวกับจะยั่วให้รูร้อนนั้นบีบรัดอย่างทรมานใจขนาดใหญ่โตทำให้ร่องเล็กอ้าขยาย สายตาคมมองการดูดกลืนอย่างข่มใจที่อยากรังแรงๆเหลือเกินแล้ว

“ อ๊า…อ๊าา…เรียว…” แล้วร่างบางที่ซ่านร้อนรัญจวนอยากถูกรักแรงๆแทบขาดใจก็ครางเสียงกระเส่าเรียกเร้าให้เร่งจังหวะให้ทำรุนแรง เรียวกัดปากพ่นลมหายใจหนักถอนตัวที่เพิ่งสอดเข้าไปออกมาจนสุดแล้วกระแทกแกนยาวเข้าแรงๆจนมิดอีกครั้ง จับเอวบางที่แอ่นโค้งพลิกให้นอนหงายแล้วหมุนซ้ายวนขวาหนักเรียกเสียงครางรัญจวน ส่วนสีชมพูกลางตัวที่ทั้งแข็งชี้และชุ่มเยิ้มนั้นล่อสายตาให้อดใจไม่ได้ที่จะเอื้อมมารูดดึง

จังหวะรักถูกดึงใช้เชื่องช้าแต่หนักหน่วงจนอารมณ์อยากโดนรักแรงๆมันพลุ่งพล่านไปทั้งร่าง มือบางเลื่อนขึ้นบีบยอดอกระบายความเสียวตรงส่วนที่ถูกละเลย และอีกมือหนึ่งเลื่อนลงช่วยร่างสูงกอบกุมก่อนจะเปลี่ยนเป็นบีบสะกิดรูแฉะที่หลั่งไหลด้วยน้ำรัก ในขณะที่เรียวเองก็เริ่มอดทนไม่ได้พุ่งแทรกแกนกายเข้าหาถี่ยิบจ้วงลึกหนักๆให้คนสวยที่ยั่วยวนอย่างไม่รู้ตัวได้กระเส่าหวานครางอย่างกลั้นไม่อยู่

“ อึ๊…อ่….ฮ้าา..” เรือนกายขาวไหวไปตามแรงโยกดัน จังหวะยิ่งโถมเข้าหาถี่แรงพาความร้อนผ่าวที่จดจ่อจนใกล้ล้นทะลักปริ่มออมาให้จนฮิโรกิแทบกลั้นไม่ไหว

ใบหน้าสวยที่ชื้นเหงื่อแหงนเงยเปิดโอกาสให้ปลายจมูกโด่งรั้นและริมฝีปากหนาร้อนซุกไซร้เก็บเกี่ยวความบนผิวขาวให้เป็นรอยจนทั่ว เรียวพรมจูบทั่วทุกพื้นที่ผิวลงรอยความรักรอยแดงแทบทุกทุกส่วนก่อนจะหยุดเนิ่นนานเร่าร้อนที่กลีบปากบาง จูบดูดดื่มแลกลิ้นจนร่างบางครางระงมในลำคอเพราะความสุขสมของทำนองรักที่พาให้เสียวซ่านทั่วร่างในทุกการขย่มกระแทก

“ อา…อาา…จะ..แล้ว…” ฮิโรกิครางพร่าร้องบอกคนข้างบนที่เร่งแรงขยับโยก ความรักที่เตรียมล้นมันอัดแน่นที่ปลายรูแท่งสีชมพูนี้จนแทบระเบิด

และร่างสูงกระดกห่มแกนกายอีกแค่สี่ครั้งทั้งคู่ต่างก็เกร็งเสียวทั่วร่างพร้อมกับน้ำเหนียวขาวพุ่งฉีดออกมา ปลดปล่อยล้นเยิ้มใส่กันและกันอย่างร้อนแรง

“ อ๊าาา…เรียว…”

“ ฮิโรกิ…อึ่กก ”

สองร่างผวากอดเรียกชื่ออีกฝ่ายตอนไปถึงจุดรักร่วมกัน แม้จะหอบเหนื่อยแต่ความวาบหวามของร่างกายที่ยังเชื่อมติดดึงดูดที่กลางลำตัวก็ทำให้แรงขับเคลื่อนของจังหวะรักเริ่มต้นขึ้นอีก โดยที่ต่างไม่สนใจจะนับว่ากี่ครั้งกี่คราที่สอดใส่แรงๆจนปลดปล่อยออกมา แค่ได้รักกันไม่หยุดหย่อนแบบนี้ก็ไม่อยากจะคิดอะไรให้เสียจังหวะรักเพราะถูกความกระสันต์เสียวนี้ครอบครองความคิดไปจนสิ้น

เครื่องปรับอากาศคุณภาพดีส่งเสียงการทำงานดังเบาๆรอบห้องคลอคู่เสียงหายใจที่ดังเป็นจังหวะหอบ แอร์เย็นเฉียบกระจายแผ่ไอหนาวภายในห้องกว้างแต่กระนั้นละอองเย็นของแอร์กลับช่วยลดอุณหภูมิร้อนผ่าวจากสองร่างกายที่กำลังก่ายกอดกันบนเตียงหลังใหญ่ไม่ได้เลย เรือนกายขาวบางและร่างหนาแข็งแรงต่างชื้นซึมด้วยหยาดเหงื่อที่ผุดเพิ่มตามความร้อนจากกิจกรรมรักที่ส่งผ่านให้กันและกันมานานนับชั่วโมง

…………………………………….
……………………………………………….

โดย felony [18 มิ.ย. 2549 , 18:07:15 น.] ( IP = 124.157.225.179 : : )

*** 9


ร่างสูงเลื่อนผ้าห่มอุ่นที่ระคลุมตรงเอวบางให้ขึ้นมาปิดกันไอเย็นจนถึงไหล่เนียน ก่อนจะละสายตามองขีดเข็มนาฬิกาบนผนังสีขาวที่ฝั่งปลายเตียง

…ตีสี่…

เห็นเวลาที่เดินไปเรื่อยอย่างไม่รู้เหนื่อยเรียวก็ได้แต่ถอนหายใจ ระหว่างเขากับร่างบางตรงหน้ามันเป็นแบบนี้มานานแค่ไหนกัน มันนานจนไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาต้องอดทนมองร่างบางตกเป็นเป้าสายตาให้ใครหลายคนมองอย่างลามลียเพียงเพราะว่านั่นเป็นงานของฮิโรกิที่ต้องทำ

นานจนความสัมพันธ์ทางกายเปลี่ยนมาเป็นความรู้สึกทางใจ นี่หรือเปล่า ? เหตุผลที่ทำให้รู้สึกกระวนกระวายใจและหวงคนตรงหน้าจนแทบคลั่งแทบบ้าเสียความเป็นตัวเองแบบนี้…นิชิคิโด เรียว…

“ ฮิโรกิ ผมอยากจะซื้อตัวคุณมาเก็บไว้คนเดียวจัง ” ริมฝีปากอุ่นทาบจุมพิตลงบนหน้าผากมนของคนที่กำลังฝันดีแทนคำราตรีสวัสดิ์ที่อ่อนโยนก่อนจะกระชับร่างขาวเข้าแนบอกแล้วเข้าสู่นิทราตามไป โดยที่ไม่รู้ตัวประโยคเบาๆที่เปรยกับตัวเองนั้นกลับทำให้คนที่แค่เพียงหลับตาได้ยินและไม่สามารถทำใจให้ข่มตาลงนอนได้ตลอดคืน

…อยากจะซื้อตัว…

เรียวเป็นคนแรกที่ฮิโรกิยอมรับข้อเสนอการซื้อตัวและเป็นคนเดียวที่เขายอมยกร่างกายนี้ให้ด้วยความเต็มใจ ยอมทุกอย่างแม้รู้ซึ้งดีว่าความสัมพันธ์ที่มีระหว่างเรียวกับตนนั้นเป็นเพียงแค่ ‘ ผู้ซื้อและผู้ขาย ‘ เท่านั้นเอง

น้ำตามันพาลจะไหลเพียงแค่คิดว่าตัวเองเป็นได้แค่นี้ก็แค่ ‘ สิ่งของ ’ ที่ใครบางคนอยากซื้อมา ไม่มีค่าอะไรนอกจากของชิ้นหนึ่งที่ซื้อได้ด้วยเงิน หัวใจแทบแหลกละลาย เมื่อความรักครั้งนี้เป็นเพียงอะไรก็ไม่รู้ที่ไร้ค่าสำหรับคนที่อยากให้เขามองเห็นมัน

+++…กับคนแบบนายเขาให้แค่นี้ก็ดีเกินไปแล้ว….ฮิโรกิ…+++


x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x


…โครม !!!!…

เสียงโยนแฟ้มปึกหนาลงบนพื้นโต๊ะดังลั่นห้องจนน่ากลัว กระทั่งคนสนิทอย่างยูอิจิยังไม่กล้าเข้าใกล้ปล่อยร่างสูงให้ระบายความเกรี้ยวกราดใส่ข้าวของไปแบบนั้น อย่างเดาไม่ถูกเลยว่าเพราะอะไรที่ทำให้โอนเนอร์ที่พักหลังอารมณ์ดียิ้มง่ายกลับมาหงุดหงิดเป็บหนุ่มวัยทองได้ขนาดนี้

“ นี่มันหลบหน้ากันชัดๆ ” เสียงทุ้มสบถบ่นลำพัง จินทอดตัวเอนพิงพนักเก้าอี้แหงนหน้ามองเพดานสีว่างเปล่าภายในห้องเดิมที่เคยวาดมโนภาพเป็นแผนการเอาชนะร่างบางเมื่อสองสัปดาห์ก่อน แต่ในวันนี้สิ่งที่วาดบนเส้นความคิดกลับเป็นวิธีการรั้งง้องอนให้ร่างเล็กคนเดิมเลิกหลบหน้าหลบตาเขาเสียที

…คนแบบเขาทำไมต้องจนมุมคิดอะไรไม่ออกเพราะเด็กผู้ชายหน้าสวยตัวเท่าเมี่ยงแบบนั้นไปเสียทุกครั้งก็ไม่รู้…

จนตอนนี้จินก็ยังไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรคาเมะถึงได้พยายามเลี่ยงที่จะอยู่กับเขานัก มันเริ่มตั้งแต่คืนนั้นที่เขามีอะไรกับคาเมะเพราะว่าพอเช้าวันถัดมาแทนที่เขาจะได้กอดร่างนุ่มนิ่มได้นานกว่าเคย กลับกลายเป็นว่าคาเมะลุกหนีหายไปไหนแต่เช้าก็ไม่รู้แถมพอตกเย็นมาก็มาขอไปนอนกับทัตจังเพื่อจะฝึกปาลูกดอก ทั้งๆที่จำได้ว่าบอกรักไปแล้วหรือคาเมะจะไม่รู้หรือจะรังเกียจ แต่ตอนกอดกันร่างกายนั้นมันก็บอกชัดเจนอยู่แล้วว่าคาเมะเองก็รู้สึกแบบเดียวกันไม่ใช่เหรอ ? หรือยังติดใจเรื่องที่พนันกันเอาไว้อยู่นะ ?

“ เฮ้อ…แล้วฉันควรจะทำยังไงกับเธอดีนะคาซึยะ ? ”

จินครุ่นคิดหาเหตุผลไปร้อยแปดอย่างหงุดหงิดใจทั้งอยากเจออยากกอดคาเมะแต่ก็ไม่กล้าจะขัดใจร่างบาง เมื่อร่างบางขอเขาด้วยสีหน้าน่าสงสารเสียแบบนั้นคนแบบจินที่ไม่ยอมอ่อนให้ใครก็ละลายเป็นขี้ผึ้งยอมลงให้ ก็ได้แต่รอว่าเมื่อไหร่คนตัวเล็กแต่มีอิทธิพลเสียใหญ่โตคนนั้นจะเลิกทำแบบนี้เสียที

…เขาอยากเจอจนจะทนไม่ไหวแล้ว !!! …

สุดท้ายจนแล้วจนรอดจินก็ยังคิดไม่ตกมือหนาหยิบโทรศัพท์เพื่อโทรเรียกเพื่อนสนิทมาปรึกษาด้วยแบบเคย แต่ครั้งนี้เรียวกับบอกว่าจะหาเองเพราะมีเรื่องที่จะคุยกับจินด้วยเหมือนกัน โดยต่างไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังตกอยู่ในภาวะแบบเดียวกันทั้งคู่

…………………………………….
……………………………………………….

บนโต๊ะทำงานตัวเดิมที่ตอนนี้มีร่างหนาที่หล่อไม่แพ้กันกับจินมานั่งอยู่ด้านตรงข้าม ด้วยสีหน้าที่ไม่ต่างกันและกำลังเปิดประเด็นคุยอยู่ในเรื่องเดียวกันคือโดนคนที่ตัวเองรักหลบหน้า

“ ตกลงแล้วฮิโรกิตั้งใจจะไม่ไปเจอฉันเอง ไม่ใช้เพราะแกเพิ่มงานโชว์จนไม่มีเวลาว่างใช่มั๊ยวะ ? ”

“ เออ…แกไปทำอะไรฮิโรกิไว้วะไอ้เรียว ”

“ ก็ไม่นะ…หรือคืนนั้นรักเขาแรงไปไม่รู้ ? เฮ้อ…แล้วแกล่ะ ไปข่มขืนน้องเขาหรือไงวะถึงได้โดนหลบหน้าเอาน่ะ ”

“ เปล่าเว้ย…เขาเต็มใจถึงแม้จะดูเหมือนลักหลับตอนแรกก็เหอะ ”

…เฮ้อ…

เสียงถอนหายใจยาวดังขึ้นหยุดบทสนทนาของคนสองคนให้หันไปมองยังต้นเสียงในทันที ริมฝีปากอิ่มของทั้งสองคนเตรียมจะเอ่ยถามแต่ก็ไม่ทันร่างสูงที่นั่งฟังมานานจนต้องถอนหายใจให้กับความโง่งมของเจ้านายและเพื่อนเสียหนึ่งครั้ง ยูอิจิมองสองคนบนโต๊ะนั้นแล้วเอ่ยออกมา

“ ผมว่าคุณจินกับคุณเรียวทำพลาดขั้นตอนน่ะสิครับ ”

“ ที่จริงถ้ารักเค้าก็ควรจะบอกรักก่อนแล้วค่อยกอด เพราะแบบนี้เขาเลยหลบหน้าหนีไงครับ ”

“ คุณน่าจะลองถามตัวเองดูนะครับว่าต้องการเขามากแค่ไหน ได้กอดแล้วจบกันเมื่อเบื่อหรือว่าอยากได้เขาไว้ให้อยู่ข้างๆกันไปตลอด ถ้าเลือกแบบแรกคุณก็ไม่ต้องทำอะไรหาใหม่ดีกว่าครับ ” ยูอิจิพูดไปเรื่อยอย่างไม่สนใจสีหน้าเหวออึ้งของคนฟัง คงคิดว่าเขาไม่ถนัดคิดเรื่องอะไรแบบนี้กระมังถึงได้ทำหน้าตาเหลือเชื่อเสียขนาดนั้น เห็นทื่อๆนิ่งๆแบบนี้แต่เขาก็ช่ำชองเรื่องรักๆใคร่ๆไม่แพ้ใครหรอก ไม่อย่างนั้นจะทำให้ยามะพีทั้งหลงทั้งเหนื่อยแทบไม่เว้นวันเหรอ

“ แต่ถ้าเลือกข้อแรกก็ไปคุกเข่าขอเขามาอยู่ด้วยกันตลอดไปสิครับ ”

ยูอิจิบอกเพียงแค่นี้แล้วจินก็ลุกขึ้นทำท่าจะเดินออกไป พร้อมร้องบอกเรียวด้วยสายตาที่ส่งให้ชนิดที่รู้ทันกันว่าอีกคนกำลังคิดอะไร

“ เรียวไปกันเถอะว่ะ นายก็ไปด้วยสิยูอิจิชั้นจะยกยามะพีให้แทนคำขอบใจ ”


x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x

โดย T^T โพสเละจัง [18 มิ.ย. 2549 , 18:07:58 น.] ( IP = 124.157.225.179 : : )

*** 10


ศีรษะเล็กที่กลุ่มผมนุ่มสีอ่อนและใบหน้าสวยได้รูปกำลังซุกหนุนบนตักบางของทัตซึยะผู้ช่วยมือซ้ายคนสวยของโอนเนอร์จิน คาเมะนอนตะแคงพลิกไปมาอย่างไม่อยู่นิ่งให้ผิวขาวใสเสียดถูเนื้อโซฟาหนังตัวสีครีมในห้องซ้อมทักษะที่ช่วงนี้เขาจะต้องพาตัวเองมาอยู่ที่นี่เป็นประจำ ขลุกอยู่นานที่สุดเพื่อหลบหน้าใครบางคนโดยการอ้างเหตุผลว่าอีกไม่กี่วันก็จะครบกำหนดแล้วจะขอซ้อมอย่างจริงจัง แม้ว่าจะบอกออกไปแบบนั้นแต่แท้จริงแล้วร่างบางกลับมานอนขดตัวคิดถึงเรื่องคืนนั้นที่ทำกับจินให้เวลามันหมดลงไปวันๆหนึ่ง เพราะไม่ว่าจะแข่งหรือไม่แข่งผลที่ออกมามันก็เท่ากันอยู่ดีคือ…เขาแพ้…

…แพ้แบบหมดรูปไปตั้งแต่คืนที่ยอมให้จินกอดคืนนั้นแล้ว…แพ้เพราะรักจิน…

คาเมะกระดิกขยับอีกครั้งพาให้เจ้าของตักนิ่มอย่างทัตซึยะอดไม่ได้ที่จะปรายตามองเด็กหนุ่มน่ารักที่ดื้อรั้นซ่อนในก่อนจะเอ่ยถามออกมา

“ ไม่สบายตัวเหรอคาเมะจัง ? ”

“ อ๊ะ!! หรือโดนคุณจินทำอะไรมา ? ไหนบอกคุณทัตซึยะมาสิ ? “

“ อะ…เอ่อ….เปล่าฮะ…” วงหน้าเรียวที่ระบายสีแดงเล็กๆเพราะเขินอายที่ยุกยิกจนผู้ใหญ่สงสัยก็ยิ่งเข้มขึ้นอีก เมื่อเจอคำถามจี้ใจดำ คาเมะซุกหน้ากับตักนิ่มแล้วอึกอักตอบพลางบังคับตัวเองให้นอนนิ่งๆนึกอยากจะหลับไปเสียเดี๋ยวนั้น เพราะไม่รู้จะบอกตอบยังไงเกี่ยวกับเรื่องน่าอายที่คิดอยู่จนกระสับกระส่ายแบบนี้ แต่ยังไม่ทันที่คาเมะจะถูกคาดคั้นจนทำอะไรไม่ถูก อยู่ๆทัตซึยะก็ตาโตร้องถามไปยังยามะพีที่กำลังเล่นอะไรบางอย่างอยู่เงียบๆ

“ อ๊ายย…ยามะพีเอาอะไรมาเล่นอีกแล้วน่ะ ? ”

“ อ๋อ…ไอ้นี่เหรอฮะ…ผมว่ามันน่าสนใจดี ”

เจ้าของชื่อหน้าหวานผิวสีน้ำผึ้งหันมายิ้มสวยให้เจ้าของเสียงร้อง ก่อนจะหยิบยกสิ่งที่ตัวเองกำลังให้ความสนใจขึ้นแกว่งโชว์ให้อีกสองคนกลางห้องได้ดู พาให้คาเมะได้แต่นอนตาค้างหน้าแดงส่วนทัตซึยะก็ได้แต่ส่ายหน้าน้อยๆให้กับความซนเหลือร้ายของร่างบางคอนเซ็ป EROTIC DREAM

…สงสัยว่าคืนนี้ยูอิจิคงจะต้องดูแลเด็กของคลับจนถึงเช้าอีกแน่เลย…

…………………………………….
……………………………………………….

…แกร่ก~กกก…

บานประตูบานเดิมเปิดออกรับผู้มาเยือนอีกครั้งหลังจากที่ยามะพีออกไปเมื่อสักครู่ใหญ่ ทัตซึยะหันไปมองแล้วทำท่าจุ๊ปากให้อีกคนเงียบเสียงอย่างกลัวว่าร่างบางที่หลับสนิทจะตื่นเพราะการรบกวนก่อนจะเดินลุกขึ้นไปหาที่หน้าประตู

“ มีอะไรเหรอคะคุณจิน ? คาเมะจังยังหลับอยู่เลยสงสัยคงเหนื่อย ”

จินยิ้มส่ายหน้าตอบแล้วเดินผ่านร่างบางที่ยืนกอดอกถามตัวเองเมื่อครู่เข้าไป ดวงตาคมสีดำสนิทมองไปยังคนที่ตั้งใจจะมาเจอบนโซฟาก่อนจะเข้าไปหยุดยืนพิจารณาแล้วลดตัวนั่งบนพื้นพรมนิ่มด้านหน้าโซฟานั่นเอง

ร่างเล็กบนโซฟายาวที่ทอดร่างทิ้งน้ำหนักให้ผิวเนียนสัมผัสเนื้อนิ่มของโซฟาที่รองรับรับน้ำหนักนั้น กำลังหลับใหลด้วยความอ่อนเพลีย เปลือกตาบางที่หรุบปิดไล่ลงมาจนถึงปลายจมูกที่แดงก่ำเพราะความเย็นบนเรียวหน้าสวยของคนที่หลับสนิท ไม่ได้เห็นหน้าแบบนี้มานานตั้งเกือบอาทิตย์แล้ว

“ นอนหลับอยู่เฉยๆก็น่ารักดีหรอก แต่พอตื่นขึ้นมาดันร้ายชะมัดเด็กบ้าอะไรก็ไม่รู้ ” ร่างสูงบ่นเบาๆด้วยรอยยิ้ม พลางมองคนน่าเอ็นดูยามหลับ

…อยากจะจับกลีบปากสีสวยที่คมอย่างกับกรรไกรเวลาพูดมาหนีบเล่นดึงเล่นให้เจ่อนักเชียว…

เสียงพึมพำของจินดังสะกิดให้อีกหนึ่งชีวิตที่พาตัวเองแยกไปนั่งจิบชาอีกมุมห้องนั้น ต้องหันมาค้อนมองแล้วเบ้ปากใส่อย่างกลั้นความหมั่นไส้ไม่อยู่

เหอะ !! ว่าเค้าแต่ตัวเองก็ใช่ว่าร้ายน้อยไปกว่าเสียเมื่อไหร่ พอเขาลืมตาก็พูดยั่วพูดกัดแต่พอเห็นเขาหลับตัวเองก็ไปนั่งจับปากจิ้มแก้มของเขาเล่นเสียแบบนั้น แล้วยังไอ้หน้าตายิ้มน้อยยิ้มใหญ่นั่นอีกมันน่า……

“ ไปเล่นแก้มคาเมะจังแบบนั้น ระวังเจ้าตัวเค้าจะตื่นมาแล้วตบให้อีกข้างเพราะตกใจเอานะคะคุณจิน ” แล้วก็อดไม่ได้ทัตซึยะที่นั่งไขว่ห้างจิบชาอุ่นๆมองดูมาครู่ใหญ่เอ่ยแขวะไม่ดังนัก หากแต่มันก็ทำให้จินต้องชะงักปลายนิ้วที่เกลี่ยแก้มใสอย่างเพลินมือลงทันที…โดนรู้ทันแบบนี้เสียฟอร์มเว้ย !!!…

“ ใครว่าผมเล่นแก้มเด็กนี่กัน ผมกำลังจะปลุกเจ้าเด็กขี้เซานี่ทางผิวหนังต่างหาก ” ว่าแล้วก็ทำเลย นิ้วหนาของจินเปลี่ยนจากการลูบแก้มเมื่อครู่มาทำท่าหนีบเตรียมจะดึงแก้มขาวนั้นให้ย้วยออกมาตามแรงมือ ดูน่ากลัวว่าผิวดีๆจะเสียจนทัตซึยะต้องรีบร้องห้ามเสียงดัง

“ อ๊ะ !!! คุณจินอย่านะคะ เดี๋ยวแก้มสวยๆเป็นรอยหมดพอดีกัน ”

“ โอเคๆ ผมไม่แกล้งคนโปรดของทัตจังแล้วก็ได้ งั้นผมขอเอาตัวเขาไปก่อนละนะ ” จินยิ้มบอกแล้วช้อนตัวอุ้มร่างที่ยังหลับสนิทพากลับห้องนอน ปล่อยให้ทัตซึยะได้แต่ส่ายหน้ามองตามไป

…รักเขาแต่ว่าปากแข็งไม่เลิกเลยนะคุณจิน !!…


x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x


…ก๊อก…ก๊อก…

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้งพาให้ผู้เป็นเจ้าของห้องเริ่มรู้สึกรำคาญ เคาะแล้วก็ไม่เข้ามาพอลุกไปเปิดก็ไม่เจอใครสักคน นี่มันที่คลับไม่น่ามีใครโรคจิตเที่ยวมาเล่นเคาะประตูแล้ววิ่งหลบมาสามสี่รอบแบบนี้หรอก จะว่าเด็กที่ไหนมาวิ่งเล่นบนนี้หรือเปล่าฮิโรกิก็สุดจะรู้แต่ที่แน่ๆตอนนี้ความอดทนของฮิโรกิหมดลงแล้ว และถ้าครั้งนี้ลุกไปเปิดแล้วไม่เจอใครแม่จะเปิดประตูทิ้งไว้นั่งจ้องเลยเชียวดูสิว่าไอ้บ้าที่ไหนมันจะหลบพ้น

“ อ๊ะ !! ” ฮิโรกิตาโตร้องอย่างตกใจเมื่อเปิดออกมาแล้วมือบางถูกกุมแน่นด้วยคนที่พยายามหลบหน้ามาหลายวัน แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรก็ถูกร่างสูงรั้งเข้ามากอดแนบอกพร้อมฟังคำตัดพ้อน้อยๆ

“ ฮิโระจังใจร้าย ไม่สงสารไม่คิดถึงเรียวเลยเหรอครับ หื้อ ? ”

“ เอ่อ…ผมว่าเข้าคุยข้างในดีกว่ามั้งครับ ” ฮิโรกิบังคับสายเสียงไม่ให้สั่นบอกเบาๆแล้วผละจากอกที่อยากครอบครองเดินนำเข้าไปด้านใน

…อุตส่าห์จะตัดใจแล้วจะมาหากันให้เราหวั่นไหวทำไมนักนะ…

โดย felony [18 มิ.ย. 2549 , 18:08:47 น.] ( IP = 124.157.225.179 : : )
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ][ 5 ][ 6 ][ 7 ][ 8 ][ 9 ][ 10 ][ 11 ][ 12 ][ 13 ][ 14 ][ 15 ]


< Your Idea >
::Writer:: : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
::MaiL:: : ::หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง::
::DetaiL:: :
Icon Toy
Special command
Register User
Login User

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

Our services
ฝาก Server : colocation | co-location | colo
ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server
ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows
E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น