ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม close [x]




FOR SALE BOARD ขายของบอร์ดนี้ค่ะ

View Topic


กรุณาคอมเม้นท์ด้วยนะคะ




ติดต่อลงโฆษณา Tel. 02-630-9938


[Short Fic][Rate NC-18]]::x::x::…A Go Go [S]exercise…::x::x::Ch.Pure Virgin..JIn x Kame , Yu x P, Ryo x Hiro..Felony




::x::x::…A Go Go [S]exercise…::x::x::


IIIIII เรื่องนี้เป็นแนว A GO GO BOYS ซึ่งจะดูแรงกว่าแนว COYOTY BOYS ใครที่ไม่ชอบเราแนะนำให้พับปิดไปก่อนนะเจ้าคะ IIIIII

สารภาพตามตรงว่าพาร์ทนี้เป็นฟิคเรทที่น่าเบื่อและไม่สนุกอย่างแรง T^T
เป็นครั้งแรกที่แต่งเรื่องเดียวแต่ต้องนั่งแต่งหลายรอบจนหมดแรง…หลังจากที่ส่งคอมซ่อมและต้องแลกไฟล์ทั้งหมดกับการจากไปของไวรัสเพียง 1 ตัวจนได้คอมว่างเปล่ากลับมา…เราก็แทบจะร้องไห้โฮ
นึกขอบคุณที่เคยไร้ท์ไฟล์ฟิคเก็บเอาไว้เลยทำให้สร้างคลังฟิคได้อีกครั้ง…แต่มันก็ไม่มีฟิคที่แต่งไว้ของเดือนพ.ค.สักเรื่อง…เราเลยต้องพยายามใหม่อีกรอบ…ต้องขอบคุณคนอ่านทุกคนที่ทิ้งคอมเม้นว่าจะรออ่านพาร์ทนี้เจ้าค่ะ…เราเลยฮึดแต่งได้อีกรอบ….แต่ก็แต่งออกมาให้ดีไม่ได้เพราะรู้สึกว่าอุปสรรคในการพิมพ์พาร์ทนี้มันมากจนพาให้เส้นสมองมันท้อ….เฮ้อ…
…เอาเป็นว่าพาร์ทนี้มันยืดยาดหนึบหนับตามความรู้สึกที่เละเทะแต่อยากแต่งของเรานั่นเอง -_-“…
…พยายามอย่างสุดแรงเกิดแล้วค่ะ……แต่อาจออกมาไม่ดีเพราะไม่มีแรงแต่งให้ได้ดีเท่ากับอันที่โดนลบไป…
ขออภัยกับความไม่สนุกที่ไม่คุ้มกับเวลาที่หายศีรษะไปนะเจ้าคะ…แต่จะไม่ดียังไงแค่ไหนก็ลองไปอ่านดูเจ้าค่ะ

DouZo !!!!

P.S. มีคนบอกว่าตอนที่แล้วน่าจะชื่อ “ จุกก๊อกสื่อรัก ” ^_______^ เราล่ะแอบยิ้ม Cork Of Love ดูจะเข้ากับเนื้อเรื่องมากกว่า Wine จริงๆด้วยล่ะ 5555 ++

P.S. 2 ต้องขอบคุณผู้รู้บางคนด้วยค่ะ เราเพิ่งรู้วันนี้เองว่าที่แท้เขาเปิดฝาเบียร์กัน แถมต้องฝึกกันเป็นปีๆอีกด้วย พระเจ้า !!! มันน่าทึ่งจังเจ้าค่ะ ส่วนผู้ชายเราก็ไม่ทราบเหมือนกันน่ะค่ะว่าเขาจะทำเรื่องแบบนี้กันมั๊ย ?? แต่เอาไว้จะทำใจกล้าลองเดินไปถามเขาดูค่ะ 5555++ ( พูดอะไรออกปายย….>//////< )

Link Part 1…:::x::x::…A Go Go [S]exercise…::x::x::...CH. Wine..Jin x Kame , Yichi x YamaP

**** คือว่า…เรื่องทั้งหมดที่จะอ่านต่อไปนี้เป็นเพียงจินตนาการที่เราคาดเดาแต่งขึ้นมาน่ะค่ะ เพราะไม่รู้ว่าจะไปหาความรู้ด้านนี้มาจากที่ไหน ดังนั้น หากผิดพลาดเกินจริงประการใดต้องขอโทษไว้ล่วงหน้าด้วยนะคะ …>////////<… ยังไงก็อ่านเอาเล่นๆแก้ว่างไปกับคนแต่งรั่วๆแบบเราหน่อยเน๊าะ****

x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x


::x::x::…A Go Go [S]exercise…::x::x::
Cast : Akanishi Jin x Kamenashi Kazuya , Nakamaru Yuichi x Yamashita Tomohisa ,
Nishikido Ryo x Uchi Hiroki
Auther : Felony
Chapter : Pure Virgin
x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x



……แกกำลังเล่นบ้าอะไรอยู่เจ้าจิน ? คิดอะไรของแกห๊ะ ?!…….

ภาพเจ้าของประโยคต่อว่าและน้ำเสียงแหบห้าวตามวัยที่ล่วงเลยเอ่ยอย่างหงุดหงิดด้วยใบหน้าขึงเครียด พาให้คนที่กำลังนึกถึงอดไม่ได้ต้องสบถเบาๆพร้อมส่งมือกระแทกลงบนพวงมาลัยรถยนต์ระบายความคับใจ

“ ฮึ่ย !! เพราะเธออีกแล้วคาเมะนาชิ ” จินเข่นเขี้ยวกับตัวเองเมื่อนึกถึงคนที่เป็นสาเหตุทำให้เขาต้องโดนพ่อตอกกลับมาเมื่อสิบนาทีก่อนหน้าที่จะต้องมาเจอสัญญาณไฟที่ยังเป็นสีแดงกลางความมืดให้เขาต้องนั่งเมื่อยรอนานนับนาที

แต่ก็เข้าใจดีถึงเหตุผลที่โดนคนเป็นพ่อว่ามาแบบนั้น เมื่ออยู่ๆเขาคิดที่จะพักงานลูกหนี้ค่าตัวแพงเหยียบสิบล้านเยนแถมยังเป็นตัวทำเงินให้คลับได้มากมายตั้งแต่วันแรกของการเริ่มงาน ลองลูกชายหัวแก้วหัวแหวนลุกพรึ่บขึ้นมาหักดิบรายได้แบบนี้ก็ไม่แปลกอะไรนักที่จินจะโดนพ่อนั่งเทศน์ไปเสียหลายกัณฑ์เพราะความรั้นไม่มีเหตุผลของตัวเอง ส่วนเรื่องที่ว่าพักงานไปทำอะไรนั้นจินเองก็ไม่อยากบอก……ก็แค่จะ……………

“ แล้วเราจะได้เห็นดีกันแน่…คาเมะนาชิ คาซึยะ ” เสียงทุ้มเย็นเอ่ยขึ้นพลางลูบแก้มซ้ายข้างที่เพิ่งโดนประทับรอยหนักๆ ก่อนที่ใบหน้าคมจะปรากฏรอยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เมื่อนึกถึงสิ่งที่ตัวเองจะทำในอีกไม่ช้า

ความจริงพ่อน่าจะรู้จักเขาดีพอจนถึงขั้นที่สามารถรู้ได้ว่าถึงโดนด่าโดนห้ามยังไงจินก็ไม่ฟังไม่สนใจอยู่ดี เพราะถึงยังไงตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไปคาเมะนาชิจะต้องพักงาน ถ้าใครจะหาว่าเอาเรื่องส่วนตัวมาปะปนจินก็ไม่แคร์ไม่สนอะไรทั้งนั้น

…เพราะถ้าเด็กนั่นไม่ยั่วให้เขาดูล่ะก็ อย่าหวังเลยว่าคนอื่นมันจะได้ดู !!!…

โดย Felony [11 มิ.ย. 2549 , 17:19:52 น.] ( IP = 58.147.55.22 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ][ 5 ][ 6 ][ 7 ][ 8 ][ 9 ][ 10 ]

*** 1


จินครางต่ำในลำคออย่างมาดหมายในแความคิดของตัวเอง เขาจะเริ่มต้นเดินหมากที่วางแผนการรุกไว้ในใจโดยไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายตั้งตัวและปฏิเสธได้เลย เพราะถึงยังไงเขาก็มีวิธีการต้อนให้ยอมตามเตรียมไว้พร้อมแล้ว

…โทรบอกฮิโรกิล่วงหน้าเลยดีกว่า เผื่อไอ้เรียวจะมาพาไปไหนให้เสียกระบวนการปราบพยศเต่า…

คิดแล้วมือหนาก็เอื้อมหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางไว้หน้ารถมากดหมายเลข โทรออกไปยังร่างบางที่เพื่อนสนิทแอบติดใจถึงขั้นอยากพาไปอยู่ด้วยกัน และรอเพียงไม่นานก็ได้ยินเสียงหวานจากปลายสายตอบกลับมา

“ ฮิโรกิเหรอ ? เดี๋ยวพรุ่งนี้ช่วงเย็นไปหาฉันที่ห้องทีนะ ”

“ เอ๋ !! มีเรื่องอะไรเหรอครับ ? ”

“ ไม่มีอะไรหรอก แค่จะให้สอนงานให้คาเมะนาชิเท่านั้นแหละ ”

“ เอ่อ….ครับ ” ร่างบางรับคำสั้นๆก่อนจะวางโทรศัพท์ลงเมื่อสัญญาณจากปลายทางถูกตัดไป

“ ใครโทรมาเหรอ ?” อยู่ๆประโยคคำถามก็ดังขึ้นพร้อมลมหายใจอุ่นเป่ารดข้างแก้มใสและวงแขนแกร่งเกี่ยวรัดเอวบางเข้าแนบอกกว้างทางด้านหลังอย่างไม่ให้ร่างบางได้ทันตั้งตัว เรียวหน้าสวยของคนที่กำลังตกใจหันไปเพื่อต่อว่าแต่กลีบปากอิ่มก็ถูกปิดลงด้วยริมฝีปากร้อนของผู้มาเยือน เปลี่ยนคำบอกเล่าให้ออกมาในรูปเสียงครางแผ่วในลำคอขาวเนียน

“ อ๊ะ!!…..อื้ออ…”

“ แฮ่ก….คุณเรียว !! ” ทันทีที่เป็นอิสระจากผู้ร้ายปล้นจูบฮิโรกิหันไปตวัดค้อนใส่คนคุ้นเคย ท่าทางเหมือนแม่งูหวงไข่แบบนั้นทำเอาคนมองเผลอยิ้มออกมา

…ยังมีแรงหันมาขว้างค้อนทำหน้าดุใส่เขาทั้งๆที่ตัวเองก็ยังหอบเพราะหายใจไม่ทันได้อีกแหน่ะ…

“ ไปทานของว่างกันนะครับ ” เรียวเอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงออดอ้อน จ้องสบตาสวยดุด้วยแววตาอบอุ่นพลางไล้นิ้วโป้งข้างขวาเล่นบนกลีบปากที่สีเข้มแดงไม่ต่างจากผิวแก้มในตอนนี้ จนคนตอบต้องหรุบสายตาซ่อนความอายที่ระบายผ่านแววตาของตัวเองก่อนจะบอกค้านแผ่วเบาไม่เต็มเสียง

“ แต่มันใกล้เวลางานแล้วนะครับคุณเรียว ”

“ กินแค่แป๊บเดียวเอง…รับรองว่าไม่นาน ” ทันทีที่เสียงแหบต่ำเอ่ยเน้นคำพยางค์แรกด้วยสายตาเว้าวอน ความร้อนก็วาบผ่านจนแดงชัดขึ้นอีก ฮิโรกิกัดปากเบาๆครางในลำคอใส่คนเจ้าชู้ที่ทำให้รู้สึกอายกะทันหันตรงหน้า

…ลงอีหรอบนี้แล้วของว่างที่ว่าก็ไม่ใช่อะไร คงหนีไม่พ้นร่างกายเขาที่จะโดนกินเป็นชั่วโมงอีกตามเคย…

“ งั้นกินเร็วๆนะฮะ ”

ได้ยินคำตอบรับด้วยเสียงขลาดเขินและท่าทางน่ารักแบบนี้ ทำเอาคนที่เฝ้ารอคำตกลงอย่างเรียวเริ่มจะไม่แน่ใจตัวเองแล้วว่าจะกินให้เสร็จได้เร็วอย่างที่ร่างบางบอกได้หรือเปล่า ? แต่จะว่าไปแล้วตารางโชว์ของฮิโรกิคืนนี้มันเอื้อให้เขาควรเลือกที่จะ…กิน…นานๆเพื่อให้โชว์ดอกไม้ของคนตรงหน้าทำได้ง่ายขึ้นและผ่านไปด้วยดี


x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x


ค่ำคืนที่ท้องฟ้ากว้างประดับด้วยแสงกระพริบถี่ของดวงดาวเริ่มดำเนินซ้ำเดิมอีกครั้ง ราตรีอันน่ารื่นรมย์คราคร่ำด้วยผู้คนที่เดินท่องอย่างหนาตา และเป็นดังเช่นทุกวันที่คลับหรูแห่งนี้จะมีชายหนุ่มจำนวนไม่น้อยมายืนออเต็มทางเข้าเพื่อดูการแสดงเรียกอารมณ์ร้อนจากกรอบกระจกสี่เหลี่ยมทางด้านหน้าตัวคลับ

ถึงแม้ว่าวันนี้เจ้าของคอนเซ็ป PURE VIRGIN จะไม่ใช่ร่างบางคนเมื่อคืน แต่เรือนร่างยวนตาก็ไม่ได้ลดความต้องการของใครหลายคนที่อยากเข้าไปด้านในเพื่อเพิ่มความกระหายให้น้อยลงจากเดิม

เอวเล็กส่ายพลิ้วสะบัดสะโพกยั่วน้ำลายคนที่ยืนมองภาพนั้นทางด้านล่าง ผิวกายขาวมีเพียงผ้าผืนเล็กที่คลุมปิดบั้นท้ายกลมกลึงหากแต่ยามเคลื่อนไหวเต้นเป็นจังหวะตามเพลง มันก็ปลิวเปิดให้เนื้อสวยชวนมองปรากฏอวดสายตาโลมเลียที่จับจ้องเป็นระยะ มือบางไล้ทาบลงบนกระจกและค่อยๆลากขึ้นลงเป็นจังหวะรับปลายนิ้วมือีกข้างที่บีบดึงยอดเล็กของตัวเอง ก่อนที่จะรูดตัวลงนั่งคุกเข่าอ้าขาบนพื้นแล้วเอื้อมหยิบขวดแก้วทรงสูงที่บรรจุน้ำสีชมพูใสข้างตัวมารดเทราดลงจนชุ่มเปียกไปทั้งร่างราวกับว่าทำเพื่อลดความร้อนผ่าวภายในเรือนกาย หากแต่ความแฉะชื้นของผิวเนื้อเนียนที่วาววาบยามต้องแสงไฟกลับยิ่งกระตุ้นความร้อนรุ่มและแรงปราถนาที่จะลิ้มชิมให้เพิ่มสูงเป็นเท่าตัว

…ยามาชิตะ โฉะอง ที่รับหน้าที่แทนในส่วนของเด็กใหม่ที่แสนร้อนแรงคนเมื่อคืน เป็นอีกหนึ่งในความบริสุทธิ์ที่แสนเร่าร้อนไม่ต่างกันและความรู้เดียงสาก็มีมากกว่า…

ร่างสูงเจ้าของคลับที่เพิ่งกลับจากการไปคุยกับผู้เป็นพ่อที่บ้านใหญ่ปรายตามองภาพผู้คนที่หน้าตัวตึกทางกระจกรถยามเลี้ยวผ่านเข้าไป พลางนึกถึงหน้าสวยของคนที่โดนตัวเองสั่งพักงานในวันนี้ก็ยิ่งกระตุ้นให้จินรีบสาวเท้าเข้าด้านใน


+++…แวะไปดูความเรียบร้อยสักแป๊บแล้วค่อยไปปราบพยศเต่าดีกว่า…+++

โดย felony [11 มิ.ย. 2549 , 17:20:33 น.] ( IP = 58.147.55.22 : : )

*** 2



…………………………………….
……………………………………………….


ห้องกว้างโล่งที่ตรงกลางมีเพียงแสตนเวทีตั้งเพียงสิ่งเดียวนั้นมีเครื่องจับภาพขนาดเล็กที่ถูกแฝงอยู่ในมุมอับด้านบนที่ไม่สะดุดสายตาจนชัดเจน และมันกำลังทำงานฉายการเคลื่อนไหวบนเวทีท่ามกลางบรรยากาศมืดสนิทที่รอบด้านมองไม่เห็นสิ่งใด นอกจากเสาสีดำขลับต้นสูงและร่างขาวสวยที่ถูกอาบไล้ด้วยแสงไฟเหลืองนวลกลางเวที เรือนกายบางกำลังยกเรียวขาขาวกระหวัดเกี่ยวต้นเสาเล่นและแอ่นตัวรูดดันนูนเนื้อส่วนกลางตัวให้เสียดสีท่อนเสาแข็งเย็นอย่างยั่วยวน เรียกเสียงครางต่ำพร่าอย่างรู้สึกหวามตามจากเจ้าของสายตาทุกคู่ที่มองมาให้ดังระงม

โชว์วาบหวานของร่างขาวบางยังดำเนินอย่างต่อเนื่องและยิ่งดึกยิ่งร้อนแรง จากที่เพียงแค่กระดกสะโพกเล็กกดแกนกายดันให้แข็งตัวสู้เนื้อเสาแข็งในตอนแรก ถูกเปลี่ยนให้อยู่ในท่ายั่วเร้าอารมณ์จากเบื้องหน้าที่ท่อนเนื้อบวมแดงดุนดันผ่านผ้าโปร่งบางถูกพลิกย้ายเปลี่ยนแทนด้วยแผ่นหลังขาวจัดให้หันไปทางคนดู อกบางเบียดแนบต้นเสาก่อนที่สะโพกอิ่มจะโก่งโค้งเผยรูร้อนน่าค้นหาเข้าสู้สายตาผู้ชม มือบางปลดปมผ้าที่คลุมหมิ่นเหม่นั้นทิ้งยิ่งเปิดให้เห็นบั้นท้ายกลมกลึงอย่างชัดเจน ในขณะที่มืออีกข้างก็เริ่มเล่นซนลากไล้ขึ้นลงช้าๆกลางแนวร่องที่แยกลึกของสะโพกสวยก่อนที่นิ้วเล็กสองนิ้วจะถูกกดแทรกลึกลงภายในช่องทางร้อนที่ตอดรัด

ปากทางสีชมพูเล็กสั่นระริกยามถูกอ้ากว้างด้วยสองนิ้วเรียว เรียกแรงเต้นระทึกให้หัวใจคนดูยามลุ้นว่าภายในช่องทางคับแคบน่าค้นหานั้นซ่อนอะไรไว้ด้านใน และคำตอบก็ปรากฏพร้อมเสียงครางต่ำอย่างกลั้นอารมณ์เมื่อมือบางอีกข้างส่งนิ้วหยิบดึงปลายด้ายขาวสั้นที่โผล่พ้นจากรูร้อนที่ถูกสายตารอบด้านจับจ้องไม่วางตา ก่อนจะค่อยๆดึงออกมาช้าๆรูดสาวสายร้อยดอกไม้เส้นยาวที่ฝังไว้ภายในความคับลึกให้ออกมาอย่างเนิบนาบ

เหงื่อชื้นซึมทั่วผิวขาวมากขึ้นตามแรงเสียดสีเคลื่อนไหวแผ่วๆของดอกไม้ยามรูดดึง ใบหน้าสวยแหงนเงยอย่างรู้สึกร้อนไปไม่น้อยกว่าเหล่าผู้ชมเมื่อผนังอ่อนไหวถูกครูดสัมผัสไม่หยุดหย่อนแบบนี้ ร่างบางเม้มกลีบปากสีสดแน่นอย่างกลั้นอารมณ์และในที่สุดสายสร้อยดอกไม้สีขาวทั้งเส้นก็ถูกดึงหลุดออกมา พวงดอกไม้สวยที่ชุ่มแฉะด้วยครีมหล่อลื่นสีใสถูกยกชูสูงในระดับสายตา ก่อนจะค่อยๆถูกปล่อยลงจนตกกองอยู่กลางเวทีพร้อมๆกับกลิ่นหวานอบอวลที่กำจายกระไอหอมไปทั่วบริเวณ

…กลิ่นหอมจางของมวลดอกไม้ชวนให้คล้อยตามความร้อนแรงที่หวานซ่าน เคล้าปนความเร่าร้อนที่อ่อนหวานชวนลุ่มหลงของร่างเพรียวบางจากคอนเซ็ป SWEET SEX รสหวานเพียงหนึ่งเดียวที่น่าหลงใหล ‘ อุจิ ฮิโรกิ ‘…


ภาพต่างๆยังฉายผ่านทางจอเฮดมอนิเตอร์อย่างต่อเนื่อง จินมองปราดเดียวก่อนจะไล่สายตาทวนความเรียบร้อยที่สะท้อนนัยน์ตาคมนั้นอีกครั้ง เมื่อไม่พบสิ่งปกติใดๆให้จับมองใบหน้าเรียบนิ่งจึงหันมาทางคนข้างๆแล้วเอ่ยเชิงสั่งออกมา

“ ยูอิจิ เดี๋ยวนายดูความเรียบร้อยเอาไว้นะ มีปัญหาอะไรที่แก้เองไม่ได้ก็ไปตามที่ห้องคุณทัตซึยะล่ะ ”

“ ครับโอนเนอร์ ” ยูอิจิหันมาพยักหน้ารับคำสั้นๆ

สิ้นประโยคที่บอกกลายๆว่าไม่จำเป็นไม่ต้องไปตาม ร่างสูงจึงหยัดกายลุกขึ้นเดินออกจากห้องทำงานพาตัวเองมุ่งหน้าไปหาใครบางคน ปล่อยยูอิจิให้ทำงานด้วยอีหรอบเดิม คือนั่งมองจอมอนิเตอร์ตรงคอนเซ็ป EROTIC DREAM แล้วหน้าแดงไปทุกครั้ง ซึ่งเขาเองก็ไม่อยากจะสารภาพเลยว่าคำแนะนำของจินน่ะมันล้มไม่เป็นท่า เพราะที่เคยบอกว่าถ้ารับรักยามะพีแล้วจะช่วยให้เขาไม่ต้องมานั่งกลั้นนั่งทนอะไรนั่นมันไม่จริงเลยสักนิดเดียว

+++…ก็ในเมื่อยิ่งได้เคยสัมผัสของจริง แล้วพอมาเห็นภาพเคลื่อนไหวมันก็จินตนาการหนักไปกว่าเดิมอีกเป็นเท่าตัวเลยครับคุณจิน…+++

…………………………………….
……………………………………………….


ภายในห้องเดิมที่คาเมะนั่งจมมาตั้งแต่หลังวิ่งออกจากห้องโอนเนอร์สว่างจ้าด้วยแสงไฟนีออนแทนแสงแดดสีอ่อน ร่างบางผินหน้ามองความมืดนอกกรอบหน้าต่างข่มรอยเจ็บช้ำใจที่ทำมานับร้อยรอบแต่ยังคงไม่จางลง และตอนนี้ขอบตาก็เริ่มร้อนผ่าวหยาดน้ำอุ่นชื้นพากันปริ่มล้น…จะร้องไห้อีกแล้ว…

เด็กหนุ่มธรรมดาที่เคยขี้เล่นเอาแต่ใจกลับถูกพลิกเส้นชีวิตให้เดินหลงอยู่บนทางที่ต้องเป็นผู้ใหญ่เกินตัวและเจนโลกแบบที่ไม่เคยทำ คาเมะนาชิคนเล็กที่ร่าเริงเมื่อหนึ่งเดือนก่อนกลายมาเป็นคาเมะนาชิคนเล็กที่ต้องยั่วยวนตามคำสั่งที่ไม่เคยนึกชอบ เพียงเพราะต้องเป็นลูกหนี้ในคราบ A Go Go Boys

……ฮึก~กก……

เสียงกลั้นสะอื้นลอดผ่านอกบางที่ไหวสั่น ริมฝีปากสีชมพูถูกเม้มแน่นกลั้นเสียงร้องไห้จนซีดเทียบเคียงสีของผิวแก้มขาว ยิ่งได้ถูกตอกย้ำค่าที่แทบไม่มีของตัวเองจากร่างสูงที่มองเหยียดหยันเมื่อกลางวันก็ยิ่งรู้สึกสมเพชตัวเอง ชีวิตใหม่กับฐานะใหม่ที่เปลี่ยนแปลงมันช่างทำให้เขารู้สึกอยากร้องไห้ยิ้มรับประชดกับตัวเองได้แทบทุกวินาที มองไม่เห็นอนาคตที่เคยตั้งหวังของตัวเองมีเพียงสีขาวและแสงสว่างโล่งที่ปรากฏอยู่บนมโนภาพที่ค้นหา มันช่างว่างเปล่าจนทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากต้องยอมรับต้องอดทน

…ต้องผ่านมันไปให้ได้คาซึยะ…

มือบางปาดหยดน้ำตาที่เปื้อนแก้มทิ้งให้ผู้ที่รับหน้าที่ดูแลแบบทัตซึยะต้องยิ้มเอ็นดูให้กับความเข้มแข็งของร่างบางบนโซฟาใหญ่กลางห้อง ก็ดูเอาเถอะนั่งร้องไห้เงียบๆคนเดียวแล้วก็ปาดมันทิ้งแรงๆราวกับว่าตัดความเสียใจมากมายทิ้งลงได้ด้วยสองมือคู่เล็กเพียงเท่านั้น….ใจเด็ดและไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆเสียจริง…

โดย felony [11 มิ.ย. 2549 , 17:20:53 น.] ( IP = 58.147.55.22 : : )

*** 3


“ ใครเขาสอนให้ปัดหน้าตัวเองแบบนั้นหื้อคาเมะจัง ” ทัตซึยะว่าแล้วเดินเข้าไปหา เรียวนิ้วสวยช่วยซับรอยน้ำตาบนผิวแก้มนุ่มให้อีกคนอย่างอ่อนโยน ช่วยปลอบด้วยรอยยิ้มจนอีกคนอดไม่ได้ที่จะส่งยิ้มสวยๆตอบคืน

“ ขอบคุณฮะ ”

“ ตั้งแต่นี้ไปไม่ต้องทำงานนะ ทัตจังให้โฉะองทำแทนแล้ว ” ทัตซึยะพยักหน้ารับคำขอบคุณ คลี่ยิ้มสวยบอกอีกคนก่อนจะผละลุกขึ้นไปหยิบแก้วชาอุ่นๆมายื่นให้ คาเมะชักสีหน้าสงสัยมองตามอย่างไม่แน่ใจจนทัตซึยะต้องเอ่ยออกมาอีกครั้งให้คลายกังวล

“ ไม่ต้องห่วงอะไรหรอกพักงานแบบนี้ก็ดีแล้ว ไม่ดีเหรอ ? ” คาเมะพยักหน้าน้อยๆตอบรับหากแต่ก็อดไม่ได้ที่จะถามด้วยน้ำเสียงเศร้าซึมออกมา

“ แล้วโอนเนอร์นั่นไม่ว่าอะไรผมเหรอฮะ เพราะผมต้อง….” นิ้วขาวทาบปิดกลีบปากอิ่มช่างตัดพ้อนั้นพร้อมส่งเสียงจุ๊ปากเบาๆห้ามไม่ให้อีกคนพูดต่อ ทัตซึยะส่ายหน้าน้อยๆส่งสายตามองอย่างให้รู้ว่าไม่เป็นไร

จะบอกว่าเป็นคำสั่งที่เดาเหตุผลไม่ได้ของโอนเนอร์ก็กลัวว่าเต่าน้อยจะตกใจคิดเตลิดไปต่างๆนานา ทั้งที่แท้จริงแล้วเขาเองก็พอจะจับทางได้เลาๆว่าจินกำลังคิดอะไร ลองถ้าเอาตัวเองเข้ามายุ่มยามแบบนี้ขุดนิสัยขี้เล่นที่ไม่ค่อยแสดงออกตั้งแต่เริ่มทำงานมาใช้อีกครั้งแบบนี้ ก็คงจะเพื่ออะไรบางอย่างที่เป็นเหตุผลให้ทัตซึยะกลัวใจโอนเนอร์อย่างจิน เรื่องของความรู้สึกที่เกิดขึ้นได้ง่ายๆโดยที่เจ้าตัวเองยังไม่ทันรู้สึกว่ากำลังเป็น

+++…คุณกำลังจะรู้สึก ‘ รัก ’ คาเมะจังใช่หรือเปล่า คุณจิน ?…+++

ภาพน่ารักของคนตัวเล็กสองคนบนโซฟาตัวกว้างที่ถูกออกแบบมาเพื่อใช้งานได้หลายอย่างกำลังนั่งลูบผมกอดปลอบกัน ทำให้คนที่แอบเข้ามาเงียบๆยืนมองมาครู่ใหญ่ต้องเผลอยิ้ม และอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงเอ่ยขัดด้วยรอยยิ้มล้อๆกวนๆ…อารมณ์ดีเกินไปหรือเปล่า ? อาคานิชิ จิน …

“ กำลังเล่นแม่ลากับลูกเต่ากันอยู่เหรอทัตจัง ? ”

“ คุณจิน !! ” สองร่างบางหันควับไปทางต้นเสียงของคนกวน คาเมะก้มหน้าลงไม่มองจินในขณะที่ทัตซึยะหันไปค้อนตาเขียวให้

…ว่าคาเมะจังเป็นเต่าน่ะยังไม่เท่าไหร่เพราะยังไงก็ฟังดูน่ารัก แต่ไอ้ที่ลุกขึ้นมาหาว่าเขาเป็นลานี่น่ะสิ งอน !!…

“ ล้อเล่นน่าทัตจัง ผมมีเรื่องต้องคุยกับคาซึยะ…ขอยืมตัวเขาหน่อยนะ ” จินยิ้มขำบอกแล้วเดินผ่านหน้าทัตซึยะไปคว้าข้อมือบางของคนที่นั่งก้มหน้ามองพื้นฉุดให้ลุกออกไปด้วยกันอย่างไม่สนใจสีหน้าเหวอๆของใครสักคน

“ นี่นาย !! โอนเนอร์จะพาฉันไปไหนเนี่ย ?!! ” ร่างเล็กสะบัดมือยื้อตัวไม่ยอมตามอีกคนง่ายๆ หากแต่แรงเยอะเป็นช้างแบบนั้นก็ทำให้คาเมะได้แต่น่างอ หันไปขอความช่วยเหลือจากทัตซึยะแต่พอเห็นสีหน้าจนปัญญาและเสียงดุเข้มของคนจูงที่ถูกเขาตบหน้าไปวันนี้นั่นแล้วร่างบางจึงต้องว่าง่ายเดินตามไป….กลัว….

“ อย่าดื้อ…เงียบ…แล้วตามฉันมาดีๆ ”

“ เราต้องคุยกันเรื่องหนี้ของเธอคาซึยะ ”

.
.
.
………………………………………..

…และนั่นคือจุดเริ่มเรื่องราวทั้งหมดจากชนวนความอยากเอาชนะใครบางคน ที่เกิดขึ้นและดำเนินตลอดในช่วง 1 สัปดาห์ที่ผ่านมา ระหว่างคนสองคนที่คาดเดาไม่ได้ว่าบทสุดท้ายของเรื่องจะออกมาในรูปแบบใด…

………………………………………..
.
.
.

กองเอกสารในรูปแฟ้มหลากสีสองกองตั้งซ้อนเรียงกระเท่เร่บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ระหว่างมุมซ้ายที่วางโน๊ตบุ๊คสีเงินวาวดีไซน์เก๋และมุมขวาที่มีโทรศัพท์ไร้สายประจำโต๊ะข้างกับแจกันแก้วใสที่ปักกุหลาบสีแดงสดไว้เพียงดอกเดียวและปฏิทินตั้งโต๊ะเรียบไร้ลาย หนึ่งแฟ้มที่ถูกนำมาเปิดตรงหน้าและกางทิ้งไว้แบบนั้นมาไม่ต่ำกว่า 5 นาที เมื่อเจ้าของห้องยังเอาแต่นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเพื่อพักสมองจากงานซ้ำเดิมในทุกวัน ร่างสูงงับปลายปากกาหมึกซึมสีดำสนิทแท่งสวยที่หรูสมราคาเล่นเบาๆสลับกับใช้มันไล้ริมฝีกปากเมื่อนึกถึงภาพของใครบางคน ก่อนที่ปลายสายตาคมกริบที่เพ่งสมาธิอ่านแฟ้มงานตรงหน้าจะถูกพักไว้บนปฏิทินบนโต๊ะและมองจดจ่ออยู่กับเลขสองตัวที่ระบุไว้เป็นจำนวนวันที่ที่เวลายังข้ามไปไม่ถึง

……‘ 23 – 06 - 2006 ’……

โดย felony [11 มิ.ย. 2549 , 17:21:22 น.] ( IP = 58.147.55.22 : : )

*** 4


…ฟุ่บ~บบ…

แล้วมือหนาก็หยิบปฏิทินตรงมุมโต๊ะขึ้นมาก่อนจะตวัดปลายปากกาวาดเป็นเส้นวงกลมสีดำเข้มบนกระดาษปฏิทินสีขาวที่ถูกเขาจ้องเอาๆเมื่อครู่ จินลงรอยทำสัญลักษณ์จนเด่นไปเสียทุกอันราวกับว่าวันที่จะมาถึงนั้นเป็นวันที่ห้ามลืม

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ร้ายวาดขึ้นตรงมุมปาก มือหนาเคาะปากกาเป็นจังหวะลงบนพื้นโต๊ะอย่างนึกสนุกกับ 30 วันที่รอคอยที่ใกล้จะเข้ามาทุกขณะ

…เหลืออีกแค่ 23 วันแล้วคาเมะนาชิ คาซึยะ…

จินนั่งยิ้มอยู่เพียงลำพังกับปฏิทินอันเดิมให้ลมให้อากาศภายในห้อง เมื่อนึกถึงใบหน้าสวยของร่างบางที่มีพันธะสัญญาระหว่างกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเหลือบมองเวลาบนข้อมือที่เห็นแล้วพาลให้รู้สึกเซ็งใจกับกองงานตรงหน้าและเขาเลือกที่จะพักมันไว้เพียงเท่านี้ เพราะการตัดสินใจเลิกทำเพื่อกลับห้องพักไปอาบน้ำให้หายเหนื่อยหายเพลียดูจะเป็นทางเลือกที่น่าสนใจกว่ากันเยอะ

…………………………………….
……………………………………………….

…ปัง…

บานประตูไม้สลักลายสีน้ำตาลสดถูกปิดลงตามด้วยร่างสูงในสภาพเสื้อเชิ๊ตแขนยาวที่พับขึ้นมาถึงศอกทั้งสองข้างและกระดุมเสื้อสองเม็ดแรกถูกปลดลงระหว่างทางที่เดินกลับห้องนอนสำรอง จนเผยให้เห็นแผ่นอกกว้างกำยำของคนที่กำลังเข้ามาด้านในพลางไล่สายตามองหาใครบางคนที่คาดว่าน่าจะอยู่ภายในห้องเวลานี้ แต่ถึงแม้ว่าจะเจอหรือไม่ก็ตามในตอนนี้ความเหนื่อยเพลียจากงานที่นั่งจมมาทั้งวันมันทำให้จินรู้สึกอยากพาตัวเองไปนอนแผ่แช่ตัวอยู่ในน้ำอุ่นเป็นที่สุด

…อาบน้ำให้สบายตัวแล้วค่อยมากวนอารมณ์คนเล่นดีกว่า…

จินคิดแล้วปรายตามองยังเตียงเล็กที่ใครอีกคนใช้สำหรับพักผ่อนเพื่อหาร่างของเจ้าของเตียงหลังน้อยนั้นอย่างแค่นึกอยากเห็นหน้าเพียงเท่านั้น ก่อนจะสะดุดกับเงาร่างของคนที่ค้นหากำลังยืนรับลมอยู่ด้านนอกระเบียงในสภาพชุดที่ถูกเขาบังคับให้ใส่ และในนาทีนั้นเหมือนอะไรสักอย่างมาง้างปากที่ตั้งใจว่าจะไม่พูดทักพูดกวนให้เอ่ยคำพูดหลุดลอยไปกระทบภวังค์ของร่างบางอย่างไม่ทันได้ห้ามตัวเอง

“ คาซึยะ…ฉันอยากอาบน้ำ ”

เสียงทุ้มที่ฟังดูนุ่มอ่อนกว่าทุกครั้งยามพูดคุยเรียกให้คาเมะที่แอบเบ้หน้าแกล้งทำเป็นไม่รู้ว่าจินเข้ามาต้องผงะอย่างคาดไม่ทันเดาอารมณ์ไม่ถูก แต่ถึงอย่างนั้นคนตัวเล็กก็ยังสะบัดอาการงงให้หลุดออกไปได้ทันหันมาตอบรับสั้นๆ ก่อนจะเดินผ่านจินที่ยืนอยู่ตรงประตูระเบียงเพื่อเข้าไปเตรียมน้ำอุ่นให้โดยที่ไม่รู้สึกถึงสายตาของอีกคนที่มองตาม

…คิดถูกแล้วที่บังคับคาเมะให้ใส่เสื้อผ้าแค่นี้ เสื้อเชิ๊ตตัวใหญ่ของเขากับกางเกงชั้นในที่ชายเสื้อปิดคลุมสั้นๆจนเห็นเรียวขาขาวขยับยวนสายตาเวลาเดินได้ชัดเจน…

ไอร้อนจากน้ำอุ่นระดับอุณหภูมิพอเหมาะจับตัวเป็นฝ้าขาวบนกระจกเงาให้สะท้อนอะไรไม่เห็น ความอุ่นแผ่ตัวรอบห้องสีขาวที่ในเวลานี้ร่างของคนสองคนกำลังทำอะไรบางอย่างในอ่างอาบน้ำกว้างอย่างไม่สนใจสิ่งรอบตัว

“ อืออ….ดี….”

“ อื้ออ… แรงอีก….”

“ อา…คาซึยะ…”

เสียงทุ้มแหบครางต่ำในลำคออย่างพอใจกับสัมผัสที่ได้รับ แรงกดย้ำเป็นจังหวะหนักสลับเบาถูกส่งอย่างต่อเนื่องจากร่างบางที่นั่งคร่อมกายตัวเอง ใบหน้าคมแหงนเงยทุกครั้งเมื่อโดนกระตุ้นด้วยสัมผัสที่ชวนรู้สึกดี และยิ่งวาบหวานเมื่อกลิ่นหอมอ่อนของคนที่นั่งประชิดตัวโชยผ่านปลายจมูกรั้น

คาเมะกำลังทำให้จินรู้สึกผ่อนคลายในขณะที่ตัวเองกลับรู้สึกหงุดหงิดรำคาญตรงกันข้ามกับร่างสูงที่เคลิบเคลิ้มตรงหน้าอย่างที่สุด และก่อนที่เส้นความใจเย็นมันจะหดสั้นจนหายไปเพราะเสียงครางแหบอย่างเกินความจำเป็นนั้นร่างบางจึงตัดสินใจยอมเปิดริมฝีปากสีแดงพูดออกมาหลังจากที่เม้มมันแน่นอย่างระงับอารมณ์

“ คุณจะร้องทำไมนักครับคุณจิน !!! ” ใบหน้าหวานงอง้ำตวัดเสียงถามคนที่หลับตาพริ้มแถมยังส่งเสียงร้องแปลกๆขัดสมาธิตัวเอง …กะอีแค่สระผมแค่นี้ต้องร้องซะอย่างกับโดนเขาจับมาทำอย่างว่า !!…

ฟองสีขาวละเอียดที่กระจายละอองเกาะติดทั่วศีรษะโตและเต็มสองมือบาง ยังคงถูกเกลี่ยเคล้าให้สัมผัสกลุ่มผมดำสนิทจนทั่ว หากแต่ความรู้สึกที่อดหมั่นไส้ไม่ได้นั้นทำให้คาเมะยิ่งออกแรงกดปลายนิ้วขยี้ดึงเส้นผมจนผิวหนังแทบจะหลุดออกตามแรง จนร่างสูงที่นั่งชันเข่าเอนตัวพิงขอบอ่างอาบน้ำหันหลังให้นั้นต้องร้องโอดครวญเพราะความเจ็บทันที

“ โอ๊ย !! เบาๆหน่อยสิ…แค่สระผมแค่นี้ทำไม่เป็นรึไง ? ” จินเบ้หน้าพูดอย่างเด็กดื้อโดนขัดใจราวกับว่าเป็นคนตัวโตคนละคนกับจินตอนที่เดินนิ่งๆเข้ามาในห้องตอนแรกอย่างไรอย่างนั้น พาให้คาเมะต้องผ่อนลมหายใจหนักข่มอารมณ์อยากต่อยคนขี้สำออยก่อนจะบอกออกมา


“ ผมทำได้แค่นี้แหละ ถ้าไม่ชอบใจก็ไปใช้คนอื่นโน่น ” ว่าแล้วร่างบางในชุดเสื้อเชิ๊ตสีขาวตัวใหญ่กับกางเกงชั้นในเล็กสีเดียวกันชักมือออกมาแล้วทำท่าลุกเดินออกไป แต่ก็ต้องชะงักเท้าเมื่อได้ยินเสียงกวนๆกับใบหน้ายิ้มเยาะที่ไล่หลังมาของอีกคน

โดย felony [11 มิ.ย. 2549 , 17:21:46 น.] ( IP = 58.147.55.22 : : )

*** 5


“ อย่าลืมสิ เราตกลงกันไว้ว่ายังไงคาซึยะ ” พูดจบจินก็หันหน้ากลับไม่มองคนตาเขียวทางด้านหลัง อมยิ้มกับตัวเองก่อนจะยกสองแขนกางออกท้าวบนขอบอ่างสีขาวนวลอย่างสบายอารมณ์

…รออีกไม่ถึงนาทีเดี๋ยวเจ้าตัวเล็กนั่นก็ต้องกลับมานั่งที่เดิม…

“ ชิ !!! ” เสียงจิ๊ปากดังขึ้นอย่างให้รู้ถึงความหงุดหงิด และเป็นอย่างที่คิดคาเมะหันกลับมาทิ้งสะโพกนั่งลงแรงๆบนเก้าอี้เล็กข้างอ่างอาบน้ำตัวเดิม ทำหน้าที่ของตัวเองต่อแต่ริมฝีปากบางก็ขยับบ่นไปเรื่อย

…นี่มันเป็นเบ๊ชัดๆ ตอนกลางวันต้องไปฝึกเรียนโชว์ที่สุดจะยากส่วนกลางคืนก็ต้องมาเป็นข้าทาสรับใช้ไอ้โอนเนอร์บ้ากาม เกมส์พนันบ้าบออะไรก็ไม่รู้มันทำให้เขาขาดทุนทุกทางเลยให้ตายสิ แล้วยังการโชว์ปาลูกดอกแบบนั้นอีกใครมันจะไปทำได้ฟะ…เว้ยยย…คาซึยะอยากฆ่าคน !!….

ร่างสูงหลับตาพริ้มรับสัมผัสบางเบาจากร่างบางชนิดที่ไม่สนใจอารมณ์ของคนข้างหลัง พลางนึกถึงเรื่องเมื่อสัปดาห์ก่อนที่โดนคนตัวเล็กแต่มือหนักตบหน้าตัวเองเข้าเต็มแรง หลังจากนั้นจินก็พาตัวเองไปคุยกับคนเป็นพ่อทันทีเพื่อเกมส์เดิมพันอะไรบางอย่างที่เขาไม่ได้บอกใคร

เหตุผลสั้นๆว่า…อยากได้…คือสิ่งที่จินยกมาอ้างกับคุณทาคุยะเพื่อขอเด็กที่ชื่อ ‘ คาเมะนาชิ คาซึยะ ‘ มาเป็นของตัวเองและไม่ว่าจะต้องแลกมากับอะไรในตอนนั้นจินก็ยอมลงทุกทาง

…แค่ได้ตัวเธอมาแบบนี้แม้จะแลกกับเรื่องนั้นแต่มันก็คุ้มกว่ากันเยอะ ยิ่งเกลียดก็ยิ่งต้องเจอถ้าเธอไม่อยากยั่วฉันก็จะทำให้เธอยั่วให้ได้ แต่จะว่าไปแล้วตอนนี้มันก็เป็นการยั่วกันโดยที่เธอไม่ทันรู้สึกตัวอยู่แล้วนี่นา…

“ เรียนเป็นยังไงบ้าง ?” อยู่ๆจินก็เอ่ยถามเสียงเรียบอย่างที่คาเมะจับความรู้สึกไม่ได้ว่าคนเอาแต่ใจแบบจินถามเพื่ออะไร แต่ถ้าให้คาเมะเดาล่ะก็ถามแบบนี้คงหนีไม่พ้นสาเหตุที่ถามไปเพื่อเยาะเย้ยอยู่ในใจเป็นแน่

…ถ้ารู้ว่าทำไม่ได้ก็คงจะสมน้ำหน้าดูถูกกัน หึ…นายยังไม่ชินนิสัยคนๆนี้อีกหรือไงคาซึยะ ?…

“ ก็เรื่อยๆ แค่อาทิตย์เดียวกับเรื่องที่คนอื่นเขาทำเป็นปีกว่าจะทำได้ผมคงจะไม่เก่งทำได้เร็วนักหรอก ” ร่างบางตอบนิ่งๆด้วยประโยคที่ฟังดูประชดเล็กๆ

จินลอบยิ้มอย่างถูกใจกับนิสัยเด็กดื้อที่แฝงปนบนหน้ากากความเป็นผู้ใหญ่ของคาเมะ ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรก็ดูจะไปสะกิดยั่วเส้นความเป็นเด็กของร่างบางให้ออกมาได้เสียทุกครั้ง…สนุกดี…

“ อืม…นึกว่าถ้าไม่ได้จริงๆจะให้ฉันสอนให้เธออีกคนก็ได้ ”

จังหวะล้างฟองสีขาวของยาสระผมสะดุดเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดยั่วให้อารมณ์ขุ่น คาเมะเร่งมือรีบล้างเจ้าฟองที่ว่าออกโดยไวพร้อมๆกับนับ 1 – 10 อย่างระงับใจ ก่อนจะเอ่ยตอบกลับด้วยคำพูดและรอยยิ้มที่แสดงถึงความสะใจที่ได้ตอกคืนแบบนิ่งๆให้จินต้องสะอึกในอกทันทีที่ได้ฟัง

“ อย่าดีกว่าครับ…ผมว่าฝึกคนเดียวมันปลอดภัยกว่ากันเยอะ ”

“ เสร็จแล้วครับ…เชิญคุณอาบน้ำตามสบายผมขอตัว ”

และไม่รอให้ร่างสูงตอบกัดอะไรคาเมะก็ชิงตัดบทพร้อมกับลุกออกไปอย่างไม่สนปฏิกิริยาเข่นเคี้ยวที่ส่งมาให้ของจิน ทั้งนึกขันและสะใจที่ได้เห็นสีหน้าแบบนั้นโดนเอาคืนซะบ้างก็ดีแล้ว แค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำสำหรับคำพูดสะกิดกัดที่มีให้จิน เพราะที่คาเมะเคยโดนมันมากกว่านี้เยอะ


x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x


ริมเตียงนอนขนาดกลางท่ามกลางความเงียบหลังจากที่คาเมะถูกเรียกตัวให้เข้าไปสระผมให้จินในห้องน้ำนานสองนานเมื่อครู่ ร่างบางก็พาตัวเองกลับมานั่งกอดเข่าคิดอะไรไปเรื่อยบนเตียงเสริมที่จินเพิ่มมันเข้ามาเพื่อให้เขามาอยู่ร่วมห้องอีกคน ด้วยเหตุผลที่ไม่น่าฟังว่า ‘ ถ้ามีอะไรจะได้เรียกใช้ได้ง่ายๆ ‘ และดูเหมือนว่าคืนนี้งานของคาเมะจะไม่มีอะไรแล้วเพราะหน้าที่การเป็นหมอนข้างบนเตียงนอนของโอนเนอร์อย่างจินถูกยกเลิกไป เมื่อเจ้าตัวต้องไปจัดการปัญหาแขกลวนลามเด็กของคลับที่ชั้นล่าง โชคดีจึงเป็นของคาเมะที่ไม่ต้องถูกจินกอดอย่างเช่นหลายคืนที่ผ่านมา

…พรึ่บ~บบ…

กระดาษแผ่นยาวสีขาวโล่งที่ถูกพับให้กลายเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเล็กที่ได้รับมาเมื่อสัปดาห์ที่แล้วนั้นถูกหยิบมาเปิดดูขึ้นอีกครั้ง และเป็นเช่นเดิมที่ข้อความเพียงไม่กี่บรรทัดที่กระหวัดเขียนไว้ยังคงทำให้คาเมะต้องย้อนอ่านทวนซ้ำไปซ้ำมา

…ข้อตกลงของเกมส์พนัน…

ข้อหนึ่ง ระหว่างตลอด 1 เดือนคาเมะนาชิจะต้องทำตามคำสั่งโอนเนอร์โดยไม่มีข้อแม้
ข้อสอง เมื่อครบกำหนด 1 เดือน ถ้าคาเมะนาชิสามารถปาลูกดอกตรงเป้าได้จะถือว่าเป็นฝ่ายชนะ และหนี้สินสามในสี่จะถูกลบทิ้งส่วนเงินที่เหลือจะใช้คืนด้วยเงินเดือนจากตำแหน่งใดในคลับก็ได้ตามความพอใจ
ข้อสาม แต่ถ้าคาเมะนาชิยังปาลูกดอกไม่ได้จะถือว่าเป็นฝ่ายแพ้พนันและจะต้องยอมเป็นของอาคานิชิ จิน

ดวงตาสีอ่อนหรี่มองรอยปากกาอย่างอยากรู้เหตุผลของข้อตกลงในเกมส์พนันพิลึกพิลั่นนั่น ราวกับว่าเห็นหน้าคนเขียนที่จะให้คำตอบได้อย่างนั้น จนถึงตอนนี้คาเมะก็ไม่รู้ว่าตัวเองตัดสินใจถูกหรือเปล่าที่เลือกยอมรับคำท้าของคนที่จ้องจะเอาชนะเขาอย่างเดียวแบบนี้ หากแต่มันก็น่าสนใจไม่น้อยสำหรับช่วงเวลา 1 เดือนกับโอกาสปลดหนี้ให้ครอบครัวมากกว่าครึ่งที่ควรคว้าไว้ แม้ว่าโอกาสชนะของเขาจะมีไม่ถึงครึ่งก็ตาม

โดย felony [11 มิ.ย. 2549 , 17:22:06 น.] ( IP = 58.147.55.22 : : )

*** 6


…30 วันกับการฝึกปาลูกดอกที่ต้องไปเรียนรู้กับฮิโรกิที่เป็นมือหนึ่งจากทุกโชว์ของคลับคนที่ถูกตาต้องใจนิชิคิโด เรียวเพื่อนสนิทของจินจนถึงขั้นทุ่มเงินซื้อตัวมาเกือบตลอดปี และ 30 คืนกับการที่ต้องอยู่ในฐานะที่ระบุไม่ได้กับโอนเนอร์จิน…

…ทั้งหมดคือ 30 วันที่ตอนนี้มันกินเวลาผ่านมาจนเหลือน้อยลงทุกที และหัวใจก็ยิ่งแกว่งตามระยะเวลาที่ได้อยู่ใกล้กับคนๆนั้นมากขึ้นไม่แพ้กัน เวลามักทำให้ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงแล้วความรู้สึกที่มีจะถูกเปลี่ยนแปลงตามเวลาไปด้วยหรือเปล่า ? …

…แต่ที่แน่ๆตอนนี้คาเมะมักจะเผลอมองจินยามที่ไม่รู้ตัวและยิ้มได้ทุกครั้งในเวลาต่อล้อต่อเถียงกัน ราวกับว่าที่ได้ทะเลาะกัดกันนั้น มันทำให้รู้สึกมีความสุขจนต้องระบายผ่านรอยยิ้มออกมา…

“ คุณคิดเรื่องบ้าๆนี่มาเพื่ออะไร ? นายโอนเนอร์งี่เง่า !! ” เสียงใสบ่นอุบคาเมะส่ายหน้าแรงๆไล่อาการปวดขมับและความรู้สึกแปลกที่ไม่รู้ว่าคืออะไร ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนตัดตัวเองออกจากสิ่งแวดล้อมรอบตัวและรวมไปถึงกันคุณโอนเนอร์ตัวโตที่อาจจะเข้ามากวนใจในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า

+++…นอนเร็วๆหลับเร็วๆจะได้ไม่ต้องโดนเรียกไปถูกกอดให้นอนไม่หลับน่ะดีที่สุด !!…+++
x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x


ลมอ่อนบางที่เย็นจนชื้นพัดโกรกโปรยผ่านเรือนร้านสองข้างทางตลอดเส้นถนนสายเล็กที่มักเงียบสงบในยามเช้า ของวันธรรมดาไร้เสียงผู้คนเช่นในแต่ละค่ำคืน ย่านสถานเริงรมย์ที่ร้างว่างเสียงใดๆยิ่งส่งให้บรรยากาศเงียบขึ้นเป็นเท่าตัว ตึกใหญ่และร้านหรูยังคงไม่เปิดทำการมองเห็นเพียงบานประตูที่ปิดสนิทและป้ายร้านขนาดใหญ่เล็กแข่งกันยื่นแสดงชื่อแต่ละตัวตึกไปจนสุดการมองเห็น

รวมถึงเบื้องหน้านี้เช่นกัน แผ่นป้ายที่ถูกดีไซน์ตามระดับความหรูของตัวตึกกำลังฉายความมีสไตล์ให้แสดงต่อคู่สายตาในตลอดช่วงเวลาที่มีใครได้เงยมอง ความเด่นเฉพาะตัวและรูปภาษาที่แปลกกว่าเรือนร้านรอบด้านจึงทำให้คลับแห่งนี้เป็นจุดสนใจได้ทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน

…‘…D E S E A R…’…

ตัวอักษรจากงานดีไซน์สวยงามถูกจัดวางสื่อความหมายและอารมณ์ในถ้อยคำนั้นบนแผ่นป้ายขาดใหญ่ที่ติดอยู่ตรงหน้าทางเข้าหรูของคลับไฮโซ ราวกับว่าต้องการเผยความหมายของสถานที่ผ่านทางศิลปะสองพยางค์ให้ออกมาจากความสวยงามยามปรากฏต่อหน้ากลุ่มคนคราคร่ำในยามราตรี

แสงแดดอ่อนจางสาดกระทบแผ่นป้ายที่ทำจากกระจกเงาจนวาบวาว สะท้อนจี้ปลายหางตาของใครบางคนที่กำลังเดินอยู่ในบริเวณรัศมีให้ต้องหยีตาหลบแสงแล้วเงยหน้ามองหาสิ่งรบกวนทางด้านบน

…แสบตาชะมัด !!…

ร่างโปร่งบางในชุดลำลองสบายตัวเสื้อเนื้อนิ่มสีขาวกับกางเกงยางยืดขาสั้นสีเทาของคนที่ตื่นเช้าอย่างคาเมะ ที่หลบจินออกมารับอากาศเย็นๆและเพิ่งกลับมาจากการไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะนั้น หยุดยืนมองดูอย่างคาดโทษกับเจ้าแผ่นกระจกเงาสวยเบื้องหน้าโทษฐานสร้างความก่อกวนให้แต่เช้า ก่อนที่ปลายสายตาจะสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่างที่ทำให้ต้องกระหวัดดวงตาเรียวไล่มองขึ้นไป

กรอบกระจกใสสี่เหลี่ยมที่ยื่นตัวออกจากชั้นสองของตัวคลับในระดับความสูงเหนือแผ่นป้ายหน้าคลับเล็กน้อย มันใสจนไม่อาจกั้นการมองเห็นหากมีใครเข้าไปอยู่ด้านใน ร่างบางหยุดสายตาจ้องมองมันอยู่เป็นนาทีเมื่อข้อความสีบรอนสะท้อนสู่นัยน์ตา …’ Japanese Boys Only ‘.…

แว่บหนึ่งที่แววตาสดใสรื้นขึ้นด้วยความเศร้าเมื่อคิดถึงเรื่องเดิม ก่อนเจ้าตัวจะกระพริบตาไล่มันออกไปอย่างไม่อยากต้องการแสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครได้เห็นมันแม้กระทั่งอากาศอุ่นบางรอบตัว

“ เฮ้อ…ลงท้ายแล้วนายจะเป็นยังไงนะคาเมะ ” ร่างบางบ่นเบาๆสะบัดหน้าไล่ความหดหู่ยามเช้าออกไป มองป้ายชื่อคลับภาษาสเปนตรงหน้าด้วยแววตาเข้มแข็งให้กำลังใจตัวเองเงียบๆ ก่อนจะเดินตรงไปยังประตูทางเข้าเล็กสำหรับพนักงานที่อยู่ถัดจากประตูใหญ่เพียงไม่กี่เมตรเพื่อเข้าไปทำหน้าที่ใหม่ของตัวเอง

…แล้วนายโอนเนอร์หื่นกามนั่นจะตื่นหรือยังก็ไม่รู้ ?!…

…………………………………….
……………………………………………….

โดย felony [11 มิ.ย. 2549 , 17:22:30 น.] ( IP = 58.147.55.22 : : )

*** 7


ความสว่างด้านนอกของเช้าวันใหม่วันเดียวกันที่พระอาทิตย์เริ่มตื่นทำงานส่องแสงทอให้เห็นท้องฟ้าประกายสีส้มอ่อนเพื่อปลุกใครหลายคนให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหลนั้น ไม่อาจลอดผ่านผ้าม่านสีขาวเข้าแทรกความมืดของห้องกว้างนี้ได้เลย ท่ามกลางความมืดเงียบและเย็นฉ่ำด้วยการทำงานของแอร์ บนพื้นเตียงสปริงหลังใหญ่ภายในห้องนอนริมขวาสุดของตึกสี่ชั้นที่ด้านล่างเป็นคลับไฮโซหลังจากถูกใช้เพื่อการพักผ่อนเพียงแค่ไม่ถึง 4 ชั่วโมง ในตอนนี้หนึ่งในสองผู้ร่วมเตียงกำลังตื่นอยู่และสร้างเสียงรบกวนบางอย่างให้สะกิดปลุกร่างหนากำยำอีกคนที่ยังหลับไม่รู้สึกตัว

เสียงสั่นกึ่กดังขึ้นดับความเงียบอย่างลงจังหวะกับแรงขยับน้อยๆของร่างผิวน้ำผึ้งบอบบางที่คร่อมกายท้าวแขนเล็กคุมขังคนหลับหงายแผ่ด้านล่าง กางเกงนอนผ้าแพรนิ่มขายาวถูกร่นลงจนกองเหนือหัวเข่าที่แยกกว้างเผยผิวเนื้อสวยให้อวดโชว์ มือซ้ายเล็กที่สั่นเทาละจากการท้าวทับบนผืนเตียงเลื่อนเข้าลูบแผ่นอกแกร่งที่ซ่อนใต้เสื้อนอนสีน้ำเงินเนื้อดีสะกิดยอดอกนั้นเล่นอย่างเพลินมือ ปลุกความรู้สึกวาบซ่านพาให้คนหลับเริ่มตอบสนองผ่านส่วนนูนกลางลำตัว ในขณะที่เรือนกายบอบบางของคนกระทำกำลังแอ่นเร้าสะโพกที่ถูกของแข็งขนาดใหญ่สอดลึกสั่นแรงอยู่ทางด้านหลังจนต้องเผลอซี๊ดปากออกมาอย่างกลั้นความร้อนซ่านที่ไม่แพ้ร่างหนานั้นไม่อยู่

“ ฮ่ะ….อ๊ะ….ยู…” ยามะพีครางเสียงพร่าเรียกชื่อคนที่กำลังจินตนาการว่าสอดใส่อยู่ในช่องทางด้านหลังแต่แท้จริงกำลังนอนอย่างไม่รู้อะไร ริมฝีปากอิ่มแดงเม้มขบอารมณ์ต้องการที่วิ่งเร่าพลางเลื่อนมือซนล้วงล้อเล่นกับแกนกายแข็งพองของยูอิจิที่เจ้าตัวคิดว่าอยู่ในฝัน ก่อนจะรูดเคล้นบีบดึงส่วนปลายปลุกให้เจ้าของแท่งเนื้อนั้นได้รู้สึกตัวเพื่อมาทำหน้าที่แทนแท่งไวเบรเตอร์ที่สะเทือนคับช่องทาง

“ อาา…โทโมะฮิสะ….อ…” ยูอิจิครางต่ำเปิดดวงตาขึ้นมองคนตัวเล็กกึ่งเปลือยและกำลังสะท้านไหวเหนือร่างตัวเองความง่วงปลิวหายไปในทันทีที่ตื่นขึ้น ตาคมมองลอดส่วนบวมแดงชี้ชันไปยังแท่งขาวใสที่เสียบคาไว้ก่อนจะเอ่ยถามออกมาโดยไม่ละสายตาจากใบหน้าที่บิดเร้าอย่างเร่าร้อน

“ เอาของพวกนี้มาเล่นทำไมครับ ?”

ถามโดยไม่รอคำตอบร่างสูงยกตัวขึ้นจูบปิดกลีบปากยวนตากระหวัดลิ้นแลกอากาศอย่างเร่าร้อน พลางส่งสองมือช่วยระบายอารมณ์รักพัลวัน มือหนึ่งรูดสาวท่อนเนื้อแฉะชื้นทางด้านหน้าอีกมือหนึ่งลอดใต้หว่างขาชักดึงเจ้าไวเบรเตอร์ใหญ่เข้าออกสร้างความเสียวซ่านเพิ่มอีกเท่าตัว

“ ฮื้ออ…อะ….ยู…ยูไม่ยอมรักเรา ” คำตอบน่ารักที่ได้ยินทำให้คนฟังแทบทนไม่ไหว ยูอิจิเสียววาบตามแท่งเนื้อยาวรู้สึกถึงของเหลวที่ไหลวนจนเสียวซ่านไปทั้งแท่ง มือหนารีบพลิกร่างบางที่สั่นสะท้านคว่ำหน้าลงนอนแทนตำแหน่งตัวเอง กระชากแท่งไวเบรเตอร์ออกก่อนจะแทรกแกนเนื้อแข็งร้อนของตัวเองเข้าไปจนสุดโคนด้วยแรงกระทั้นหนักหน่วงจนร่างบางร้องกระเส่าคราง

“ อ๊าาา…..อะ….ฮ้าา…”

ใบหน้าหวานเหยเกคู้ซุกลงกับหมอนนิ่มเผยอครางอย่างกลั้นไม่อยู่ สองมือเล็กกำทึ้งผ้าปูที่นอนสีขาวจนย่นยับขึ้นตามแรงเสียวร้อนที่ยากระบาย สะโพกกลมกลึงแอ่นเร้าดันสู้แรงกระแทกย้ำแกนกายจากร่างสูงทางด้านหลัง รูร้อนบีบรัดแน่นราวกับจะดูดดึงไม่ให้ส่วนเป่งพองถอนถอยออกไปง่ายๆจนเป็นยูอิจิเองที่ต้องสะกดอารมณ์รักเพราะความร้ายเดียงสาของร่างบาง

…ยิ่งขยับถี่เร็วร่องร้อนกลับยิ่งสั่นรัดเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ตอบสนองดีเกินไปแล้วโทโมะฮิสะ…

“ อึ่กก…รักสิ…ยูอยากรักทุกวัน ” ร่างสูงขบกรามแน่นเค้นเสียงพร่าบอกออกมาอย่างที่คิด ใจจริงยูอิจิอยากจะทำรักกับร่างเพรียวบางนี้ตลอดเวลาแต่ต้องข่มความต้องการไว้เพราะหน้าที่และงานที่ร่างบางต้องทำ เห็นคนรักตัวเองบิดเร้าผ่านจอมอนิเตอร์ทุกคืนเขาก็ต้องสะกดตัวเองไม่ให้อยากรักมากจนแทบทนไม่ไหว ถ้าไม่กลัวว่ายามะพีจะเหนื่อยจนทำงานไม่ได้ล่ะก็ ไอ้การนอนหลับเฉยๆบนเตียงเดียวกันแทบทุกคืนแบบนี้คงไม่มีและร่างบางคงไม่ต้องพยายามยั่วเย้าเพราะเขาเองนั่นแหละที่จะเป็นคนปลุกร่างบางตรงหน้าขึ้นมาห่มดันทำรักเสียเอง

“ ละ…แล้วทำไม…ฮื้ออ…มะ ไม่ยอมรักล่ะ…อ๊า…” ร่างเล็กร้องถามเสียงทั้งที่ยังคู้ใบหน้าแดงซ่านกับหมอนใบนิ่ม แรงแทรกสอดสร้างความเสียวซ่านให้แล่นริ้วจนเกินกลั้น ส่วนชี้ชันที่ชุ่มย้อยน้ำเหนียวสีขุ่นค่อยๆถูกกอบกุมหลังถูกละเลยก่อนที่มือบางจะจัดการรูดดึงชักขึ้นชักลงเป็นจังหวะรับกับรูร้อนที่ขมิบรัดแท่งเนื้อใหญ่ที่ยังส่งแรงย้ำรุกลึกในช่องทางไม่หยุดหย่อน

“ รักเลย…รักอย่างที่ยูอยากรัก…อ๊ะ…อา ” ยามะพีกระเส่าสั่นตามแรงเสียวที่จ่อล้นท่อนเนื้อของตัวเอง และเสียงใสพร่าที่หอบครางนั้นเองที่ทำเอาคนฟังยิ่งระงับความอยากปลดปล่อยในแกนแข็งตึงไม่ได้ ยูอิจิที่คุกเข่าบนเตียงยกตัวเองขึ้นอ้าขาคร่อมสะโพกบางของคนที่หันหลังคุกเข่าแอ่นเอวขึ้นสู้แรง แล้วแทรกดันตัวแรงๆกระแทกเข้าอย่างไม่กลัวช่องทางระอุจะเกิดรอย ก่อนจะปล่อยมือที่ยึดสะโพกข้างหนึ่งไล้ขึ้นเลื่อนบีบยอดอกสีชมพูที่แข็งตึงสะกิดเรียกอารมณ์เสียวเพิ่มขึ้นอีกทาง

“ อ๊ะ…อะ…อ๊าา..”

ความใหญ่ยาวถูกสาวชักถี่ยิบจ้วงลึกราวกับจะเร่งสร้างความกระสันต์ให้รูร้อนคับแคบที่ถูกขยายตามขนาดแกนยาวที่สอดใส่ สะโพกหนายังขย่มหนักยิ่งแรงยิ่งรู้สึกถึงแรงตอดรัดที่แน่นขึ้น ผิวอ่อนไหวภายในช่องทางร้อนถูกเสียดสีจนดังสวบสาบเป็นจังหวะเข้ากับเสียงเตียงนอนที่ถูกขย่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากแต่ความกระสันต์อยากของทำนองรักกลับยิ่งไต่ระดับสูงขึ้นทุกวินาที

โดย felony [11 มิ.ย. 2549 , 17:22:51 น.] ( IP = 58.147.55.22 : : )

*** 8


สองแท่งเนื้อต่างร้อนตึงด้วยน้ำรักที่ล้นออยังถูกรุมเร้าด้วยความเสียวซ่านที่ไม่คลายลง และก่อนที่ปลายทางรักที่จดจ่อจะเดินทางมารอเบื้องหน้า ยูอิจิจับเอวบางของร่างที่คู้ตัวบนเตียงขาวให้หงายพลิกทั้งที่ไม่ลดแรงห่มตัวก่อนจะตวัดเรียวขาให้อ้าออกกว้างรับแรงสอดทำหนักๆจนเต็มช่องทางรัก

“ ยู…จะ..ไม่ไหวแล้ว…อ๊ะ…อื้ออ…” เสียงกระเส่าอยากปล่อยน้ำอุ่นร้อนจากแท่งเนื้อที่ถูกบีบดึงในมือเล็ก พาให้คนตัวโตที่หลับตาข่มอารมณ์ต้องปรือมองภาพคนรักด้านล่างด้วยหัวใจระรัวแทบกลั้นไม่อยู่เผลอครางต่ำในลำคอ

“ อาา…โทโมะฮิสะ…ฮึ่กก..”

เรียวขาสีน้ำผึ้งอมขาวที่ถูกอ้าถ่างออกกว้างเปิดให้เห็นมือบางที่กำลังรูดดึงส่วนบวมแดงของตัวเองเป็นจังหวะคลอรับกับแรงแทรกท่อนเนื้อด้านหลัง สะโพกเนียนมือขยับย้ายขึ้นลงตามแรงโยกดันจนแท่งเนื้อสีชมพูที่เปรอะย้อยนั้นลอยขยับยวนสายตาคมให้คนมองยิ่งรู้สึกร้อนผ่าวราวกับกำลังสัมผัสมันด้วยสองมือ แล้วยังริมฝีปากสีสดที่เผยอครางหอบสั่นๆบนใบหน้าหวานที่ชื้นเหงื่อนั้นเช่นกัน ทุกอย่างที่เป็นโทโมะฮิสะในเวลานี้กำลังยั่วยวนให้อารมณ์กระหายรักพุ่งขึ้นจนปวดหนึบเพราะแรงอัดแน่นที่จ่อเต็มแนวความยาว

….อา….ไม่ไหวแล้ว…

สิ้นความคิดสุดท้ายยูอิจิรั้งร่างบางขึ้นแนบอกกอดซ้อนสะโพกขาวขึ้นทับบนหน้าตักแกร่ง ให้ปลายรูชื้นจากส่วนบวมแดงของร่างบางถูไถกับผิวกล้ามหน้าท้องแข็งแทนมือเล็กที่รูดดึง พร้อมประกบจูบร้อนแรงปิดเสียงครางหวานที่ดังลอดเร้าความกระสันต์ไล่กระหวัดเกี่ยวพันลิ้นเล็กที่ตอบรับเร่าร้อน สองมือหนาปัดป่ายคลึงเคล้นผิวใสจนทั่วในขณะที่ยังกระดกสะโพกขึ้นลงดันกระแทกความรักใส่ในรูแคบไม่เว้นจังหวะ เรียกเสียงครางที่อยู่ได้เพียงในลำคอให้ถูกระบายออกอย่างเสียวซ่าน

“ ฮื่อออ…อืมม์…”

และก่อนที่ต่างจะเกินกลั้นความร้อนผ่าวที่เสียดสีกันและกัน ยูอิจิยังระดมจูบร้อนเร้าไม่หยุดพลางยกสะโพกบางกระชากออกจนสุดแกนแล้วจ้วงลึกเข้าร่องร้อนด้วยแรงกระแทกหนักๆทีเดียวจนจมสุดโคน ก่อนแท่งเนื้อแข็งเกร็งจะกระตุกวาบพร้อมกัน ปลดปล่อยของเหลวจากอารมณ์รักเหนียวร้อนให้พุ่งฉีดเยิ้มเปรอะผิวกายและผืนเตียง

“ อื้ออ…อืออ ”

หลังแรงสั่นสะท้านจากสองร่างที่กระตุกเกร็งพร้อมกันหยุดลง ใบหน้าหวานที่พ้นจากการถูกป้อนจูบก็ซบลงครางกับลาดไหล่หนา ให้คนตัวโตกว่าที่ยังไม่ถอนแกนกายที่ฝังไว้ได้สูดหอมกลิ่นกายหวานเต็มลมหายใจข้างกลุ่มผมสีอ่อนที่ชื้นเหงื่อและแก้มนิ่มที่ยังแดงซ่าน ก่อนมือซุกซนของร่างเล็กจะเอื้อมไปหยิบไวเบรเตอร์ที่ยังไม่หยุดสั่นบนเตียงหลังถูกละเลยไปพักใหญ่ขึ้นมามองยิ้มกริ่ม ยามะพีมองของในมือแว่บหนึ่งแล้วเลื่อนไซร้กลีบปากฉ่ำลากจูบผิวกายร่างสูงจากลำคอขาวจนหยุดลงที่ริมฝีปากหนาร้อน จูบดูดดื่มเอาใจอยู่เพียงครู่ก่อนจะถอนออกแล้วกระซิบริมใบหูของอีกคนด้วยประโยคและการกระทำที่พาให้ร้อนซ่านขึ้นทันที

“ ทำอีกนะยู…รักเราอีกนะ ”

บอกเสียงอ้อนแล้วยามะพีก็หยิบเจ้าแท่งแข็งสีขาวที่ยังสั่นรุนแรงลอดใต้สะโพกตัวเอง ไปจ่อเล่นกับก้อนเนื้อกลมสองก้อนใต้โคนแท่งของส่วนที่ค้างฝังในรูคับร้อน ร่างบางยกสะโพกให้คลุมรัดยูอิจิเพียงครึ่งแท่งก่อนจะหมุนวนซ้ายวนขวาน้อยๆขยับกระตุ้นส่วนแข็งตัวที่ขยายคับช่องทางตัวเองอีกรอบด้วยแรงบีบรัดของตัวเองและไวเบรเตอร์สีขาวใสที่สั่นสะเทือนแนบแกนกายร้อนผ่าวที่โผล่พ้นหลืบร้อน เล่นซนจนเสียวซ่านเป็นการยั่วเร้าที่เรียกเสียงครางและปลุกอารมณ์ร้อนรักจากร่างสูงให้ตื่นตัวได้เต็มที่ได้อย่างง่ายดาย

“ อา…โทโมะฮิสะ…” ยูอิจิครางต่ำไล้ริมฝีปากแห้งผากเพราะความร้อนตรงแกนยาวที่พุ่งสูงจนตั้งชัน ขบกรามกลั้นความซ่านร้อนก่อนจะเริ่มเป็นฝ่ายมอบความรักให้ร่างบางด้วยความใหญ่ยาวที่ขยายคับตึงรูร้อนของตัวเองราวกับจะส่งผ่านความรักที่ไม่มีวันหมดลงให้ร่างบางผ่านความเสียวซ่านยามทำรักจนถึงหัวใจ

เวลาเดินข้ามเส้นความมืดจนท้องฟ้ารำไรสว่างใสด้วยแสงอาทิตย์ที่เริ่มต้นสาดทอ หลายชีวิตเริ่มก้าวเท้าออกตัวทำหน้าที่ตามชีวิตประจำวัน แต่คนสองคนที่หลงรักความร้อนแรงยังคงอยู่บนเตียงหลังเดิมสร้างความรักต้อนรับเช้าวันใหม่อย่างไร้ท่าทีของการหยุดการเพียงพอ

…………………………………….
……………………………………………….

ในความเงียบเชียบอย่างขัดกับโลกภายนอกของห้องส่วนตัวผู้เป็นเจ้าของคลับไฮโซ ที่มีเพียงเสียงการทำงานจากเครื่องปรับอากาศคลอแผ่วเบาอย่างกลัวรบกวนคนที่กำลังหลับสบายบนเตียงกว้างตอนแรก กลับมีเสียงครางแปลกๆคล้ายใครกำลังเป็นอะไรดังแทรกขึ้นด้วยความเต็มใจจากร่างสูงเจ้าของห้องที่ตอนนี้ลืมตาตื่นมานั่งหัวชี้ฟูอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าที่ไม่เหลือเค้าความง่วงงุนเลยสักนิด

“ อ่ะ….อา ” ใบหน้าหวานระเรื่อสีเลือดที่กำลังครางร้องอยู่ตรงหน้าปรากฏชัดในสายตาคม การเคลื่อนไหวยั่วยวนช้าๆตรงสะโพกที่หมิ่นเหม่จะเผยเนื้อเนียนไล่ความง่วงงุนได้ชะงัด จินกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบากเริ่มรู้สึกถึงความร้อนภายในกายที่ปะทุกรุ่นราวกับว่าแอร์เย็นฉ่ำในห้องไม่ได้เปิดทำงานเสียอย่างนั้น

“ อืออ…อ๊ะ…” มือขาวบางกำลังล้อเล่นกับผิวเนื้อตัวเองในขณะที่ร่างกายยังเคลื่อนไหวไม่หยุดจนส่วนอ่อนไหวกลางลำตัวเริ่มแข็งตึง และต่อให้หลับตาแค่ได้ยินเพียงเสียงครางจินก็รู้ว่าภายใต้ผ้าผืนบางกระจิดริดนั้นร่างบางกำลังแฉะชุ่มและบวมแดงมากแค่ไหน

“ อา…สวยมาก ” เสียงแหบครางต่ำอย่างพอใจกับร่างสวยที่ร้อนแรงตรงหน้า ติ่งไตสีชมพูเล็กบนแผ่นอกที่ขยับหอบยั่วสายตาจนเกินที่จินจะรั้งความต้องการไม่ให้พุ่งสูงได้อีกต่อไป เหมือนเส้นความอดทนขาดลอยออกจากกันในวินาทีนั้น มือหนาค่อยๆล้วงลึกผ่านผ้าเนื้อบางก่อนที่จะ……

โดย felony [11 มิ.ย. 2549 , 17:23:12 น.] ( IP = 58.147.55.22 : : )

*** 9


…แกร๊ก~กกก…

“ เฮ้ย !! ”

จินสะดุ้งตัวสบถร้องอย่างตกใจทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตู รีบชักมือหนาที่ล้วงผ่านกางเกงนอนเนื้อดีเพื่อสัมผัสส่วนแข็งชันของตัวเองออกมาแล้วลนลานปิดเจ้าโน๊ตบุคบนโต๊ะข้างเตียงต้นเหตุเสียงครางหวานเมื่อครู่ ราวกับกลัวว่าเจ้าของเสียงตัวจริงที่ไม่ใช่ในวีซีดีจะบังเอิญได้ยิน ก่อนจะคว้าเอาหมอนหนุนสีขาวสะอาดมานั่งกอดปิดอารมณ์พลุ่งพล่านกลางลำตัวที่ดุนดันจนคับแน่น แล้วนั่งนิ่งเงี่ยหูฟังการเคลื่อนไหวของอีกคนที่อยู่เบื้องหลังฉากกั้นเตียงนอน

…แกเป็นบ้าอะไรวะไอ้จิน !?…

ร่างสูงกร่นด่าตัวเองในใจเมื่อคิดถึงอาการลนลานเป็นบ้าของตัวเองเมื่อครู่ พอได้นั่งนิ่งสติสตางค์ก็กลับมา คิดได้ว่าคาเมะเพียงแค่ลงไปเตรียมอาหารเช้าขึ้นมาไว้ให้เขาเท่านั้นไม่เข้ามาในนี้เสียหน่อย ยังเช้าอยู่แบบนี้คาเมะไม่เดินมาปลุกให้เสียขาหรอก ก็ออกจะชอบหน้าเขาเสียจนเปิดปากพูดกันแค่เวลาจำเป็นซะขนาดนั้น !!

… แล้วเขาจะลนลานตกใจไปทำไม ? และที่สำคัญเขากำลังต้องกลั้นความต้องการเพื่อ ??…

ใบหน้าคมแสดงความรู้สึกผ่านทางความหล่อเหลาที่ต้องตาใครหลายคนนั้นให้ตีกันจนหน้ายุ่งเหยิง หลายๆอย่างที่เกิดขึ้นกับตัวเองในช่วงเวลา 1 สัปดาห์มันไม่เหมือนเดิมซึ่งจินเองก็สุดจะรู้ได้ว่ามันเป็นเพราะอะไร รู้แค่เพียงว่าเขามักจะหลุดกรอบความเป็นตัวเองไปเสียทุกครั้งเมื่อมีเรื่องเกี่ยวกับเด็กคนนี้ บางครั้งก็รู้สึกว่าบางอย่างในตัวเองมันแปรปรวนชนิดที่ตัวเขาเองยังตามความคิดเองไม่ทัน

ดูอย่างเมื่อครู่นี้แค่มองดูร่างเล็กกับการเริ่มงานวันแรกผ่านแผ่นซีดีที่ได้มาจากห้องบันทึกความปลอดภัยจินกลับเกิดความต้องการจนคิดจะทำตัวเอง และในตอนนี้จินก็กำลังกลั้นความรู้สึกอย่างที่สุดทั้งๆที่จะจับต้นเหตุที่ปลุกอารมณ์เขาคนนั้นมาทำอย่างว่าเสียให้หายร้อนหายอยากแบบที่เคยทำกับคนอื่นก็ได้แต่เขากลับไม่ทำ

…นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันเนี่ย !!!…

“ ทำงานจินทำงาน ” ร่างหนาเอ่ยคนละเรื่องกับความคิดราวกับต้องการจะย้ำจะเรียกสติสมาธิไล่ความปั่นป่วนที่เต้นหนึบในหัวใจของตัวเองออกไปให้พ้นๆด้วยเรื่องอื่น พลางเปิดโน๊ตบุคเครื่องเดิมขึ้นอีกครั้งเริ่มต้นทำงานทั้งสภาพยุ่งเหยิงหลังตื่นนอนเพื่อดับความร้อนที่ยังไม่ลดลงของตัวเอง

และสภาพแบบนั้นก็ทำให้รูปหน้าสวยที่ยื่นมองเพื่อดูว่าจินจะตื่นหรือยังนั้นต้องแอบยิ้ม เห็นท่าทางหื่นกามแต่รู้จักตั้งใจและเอาการเอางานกับเขาก็เป็นด้วย ที่จริงแล้วคาเมะแค่ได้ยินเสียงเหมือนคนร้องครางแปลกๆตอนเข้ามาในห้อง พอจัดของเสร็จก็เลยแอบอยากรู้มาชะโงกหน้าดูนิดหน่อยว่าจินกำลังทำอะไรๆกับใครอยู่หรือเปล่า แต่พอเห็นภาพคนตัวโตที่นั่งกอดหมอนเสียแน่นด้วยมือข้างเดียวแถมยังทำหน้ายุ่งหัวฟูบนเตียงร่างบางจึงอดที่จะยิ้มสวยให้ไม่ได้

“ นึกว่าจะจริงจังกับการจ้องจะงาบเด็กของตัวเองอย่างเดียวเสียอีก ” เสียงใสค่อนกัดเบาๆ ก่อนจะเดินไปดูความเรียบร้อยของมื้อเช้าที่ต้องเตรียมให้จินอีกครั้ง

กาแฟดำไม่ใส่น้ำตาลถูกเติมนมสดลงไปเพื่อสุขภาพมา 7 วันแล้ว รวมไปถึงขนมปังปิ้งสองแผ่นที่ถูกวางรอคนด้านในบนโต๊ะนั้นด้วยเช่นกัน ที่กลายมาเป็นสองสิ่งที่จินเริ่มชินที่จะจัดการลงกระเพาะในทุกเช้าตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา มื้อเช้าของจินท่ามกลางกลิ่นหอมอ่อนของร่างบางที่ทิ้งไว้เพียงจางๆ เมื่อต้องไปทำหน้าที่อีกอย่างหนึ่งนอกห้องส่วนตัวของโอนเนอร์จิน

…หน้าที่ของนักเรียนจำเป็นเพื่อเรียนฝึกทักษะการปาลูกดอกด้วยวิธีของคลับตามข้อตกลงที่ต้องทำ…

…ปัง~งง…

เสียงประตูปิดลงอีกครั้งพร้อมการจากไปของคนที่เพิ่งเข้ามาไม่ถึง 10 นาที ปล่อยคนเพิ่งตื่นที่นั่งจ้องโน๊ตบุคคู่ใจด้วยความรู้สึกวุ่นวายที่ระบุไม่ได้ให้นั่งเพียงลำพังตามเดิม ดวงตาคมกริบที่ทำให้ใครหลายคนหวาดเกรงยามสบด้วยเผลอจับมองยังบานประตูที่เพิ่งปิดลงอย่างไม่รู้ตัว จินกำลังระบายความรู้สึกที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่เข้าใจผ่านออกมาด้วยแววตาเฉียบที่อ่อนแสงลง

…สิ่งที่ว้าวนและดูจะมีมากกว่าความรู้สึกอยากเอาชนะที่เต้นในอกตอนนี้มันหมายความว่ายังไง ?…

และสุดที่จะค้นหาคำตอบที่ยังไม่เข้าใจให้ตัวเอง ร่างสูงเอี้ยวตัวหยิบเครื่องมือสื่อสารรุ่นบางสีดำสนิทที่วางบนหัวเตียงเพื่อโทรออกหาใครบางคน

+++…ไม่ไหวแล้ว ขืนเป็นแบบนี้นานๆแกต้องบ้าตายแน่ไอ่จิน !!…+++


x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x :: x

โดย felony [11 มิ.ย. 2549 , 17:23:30 น.] ( IP = 58.147.55.22 : : )

*** 10



แผ่นผนังสีขาวนวลของห้องที่ไร้หน้าต่างปรากฏเป็นเงาลางจากแสงไฟนีออนของใครบางคนที่นั่งขมักเขม้นกับของบนโต๊ะกระจกสีทึบตรงหน้าบนโซฟานิ่มบุด้วยหนังสีขาวครีมเพียงลำพัง

บรรยากาศรอบด้านดูสดใสหากแต่ขัดกับอุปกรณ์บางอย่างที่ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบบนชั้นวางสีดำสนิทที่ตั้งชิดริมกำแพงรอบด้าน ไม่ว่าจะเป็นไวเบรเตอร์หลากขนาดมากกว่าสิบชิ้น ชุดหนังรัดรูปที่แขวนเรียงบนราวพาดอีกนับไม่ถ้วน หรือจะเป็นแส้ เทียน ลูกดอกปาเป้าและอุปกรณ์สำหรับโชว์ SM อีกหลายชิ้นที่ร่างบางไม่กล้าแม้แต่จะมองจะนับได้ และในตอนนี้คาเมะเองก็ไร้ความสนใจที่จะมานั่งสังเกตมันเพราะหลังจากที่เขาออกมานอกห้องนอนของจิน นั่นก็หมายความว่าเขาจะต้องมาเรียนรู้การแสดงโชว์ลูกดอกตามคำสั่งของโอนเนอร์จินที่ห้องนี้เท่านั้น

ร่างบางในชุดเสื้อเชิ๊ตสีขาวหลวมกับชั้นในเล็กสีขาวกำลังนั่งอยู่ท่ามกลางแอร์เย็นจัดในสภาพต่างจากตอนเดินเข้ามาตอนแรกโดยสิ้นเชิง กางเกงเล็กที่คลุมปิดแกนกายถูกร่นลงให้ตกกองอยู่ที่ปลายขาข้างซ้ายที่กำลังจิกเกร็งปลายเท้าบนเนื้อโซฟา และเสื้อเชิ๊ตที่ใหญ่เกินตัวกลับชื้นซึมด้วยเหงื่อของอารมณ์ร้อนในร่างกายและกำลังเอียงหล่นเผยให้เห็นผิวไหล่ขาวจัดข้างซ้ายยามร่างบางเอี้ยวตัวเอื้อมมือไปด้านหลังเพื่อแหวกเนื้อกลมจากสะโพกทางด้านหลัง ให้นิ้วมืออีกข้างสัมผัสกับหลืบร้อนเล็กแคบได้ถนัดกว่าเดิม

…อึ่กก…

ลมหายใจสะดุดขาดห้วงในขณะที่เจ้าตัวกำลังพยายามกดย้ำรอบร่องเล็กที่ขมิบแน่นด้วยนิ้วมือของตัวเองเช่นที่เคยทำมาตลอด 1 สัปดาห์ ทั้งๆที่ทำมาทุกวันวันละหลายๆครั้งแต่ทว่าร่างกายก็ยังไม่คุ้นเคยและยอมรับการแทรกสอดของแท่งพลาสติกด้ามลูกดอกนี้ได้ง่ายขึ้นเสียที

เปลือกตาบางปิดแน่นไม่แพ้ริมฝีปากสีแดงที่ขบกลั้นเสียงคราง คาเมะทบทวนคำพูดของฮิโรกิที่ดังลอยเข้ามาในเส้นความคิดและลองส่งปลายนิ้วชี้เล็กที่ชุ่มครีมหล่อลื่นออกแรงย้ำกดรอบๆร่องสีชมพูให้เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

+++…มันก็เหมือนกับการเปิดขวดนั่นแหละ เพียงแต่ว่าคนที่ไม่เคยอย่างคาเมะจังจะต้องทำตรงนั้นของตัวเองให้นิ่มและขยายก่อน ไม่อย่างนั้นต่อให้ด้ามลูกดอกชุ่มลื่นแค่ไหนมันก็เข้าไม่ได้หรอก ถ้าปากทางที่จะใส่มันยังปิดเกร็ง หรือถ้าฝืนเอาเข้าไปจนได้มันก็จะทำให้เราเจ็บล่ะ…+++

และยิ่งคิดถึงสิ่งที่ได้ฟังมาก็ยิ่งออกแรงหนักขึ้นจนเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเป็นเพราะตัวเองบังคับจังหวะการออกแรง หรือเป็นเพราะร่างกายกระทำไปเองโดยที่เขาเองก็เพลินตามโดยไม่ทันรู้สึกตัว เมื่อยิ่งทำก็ยิ่งรู้สึกดีจนเผลอครางตามจังหวะมือ

“ อ๊ะ…อื้ออ…”

คาเมะตาโตสะดุ้งตัวพร้อมกับที่กลีบปากสีสดเผยอร้องอย่างตกใจ เมื่ออยู่ๆสัมผัสเพลินอารมณ์ของนิ้วเล็กที่ตั้งใจเพียงแค่กดรอบๆปากทางนั้นผลุบเข้าไปในร่องลึก เพราะเผลอออกแรงกดเน้นมากเกินไปอย่างไม่ทันระวังว่ารูเล็กที่เกร็งปิดแน่นในตอนแรกนั้นขยายอ้าเปิดรับอะไรก็ตามได้มากกว่าเดิม

และด้วยความที่ไม่เคยพลาดสอดนิ้วให้แทรกลึกเข้าไปในกายของตัวเอง จึงเป็นครั้งแรกที่ได้รู้สึกถึงแรงตอดรัดในช่องทางร้อนลึกที่บีบดูดดังเช่นที่เคยดูดดึงด้ามลูกดอก รูแคบแค่นั้นแต่กลับมีแรงดูดกลืนเรียวนิ้วที่ค้างคาให้เข้าไปจนเกือบสุดโคน และยิ่งฝังจมนานเท่าไหร่สัมผัสชวนเสียวแปลกๆก็ยิ่งถูกส่งมายังนิ้วเล็กให้รับรู้ความร้อนผ่าวและแรงบีบรัดของตัวเองมากขึ้นเท่านั้น

“ อื้ออ….ฮ้า~าา…”

ลมหายใจหอบหนักอย่างไม่รู้ตัวว่าจะหอบหายใจหรือครางระบายความเสียวก่อนดี แต่สุดท้ายแรงขมิบรัวและการดูดตอดอย่างเป็นธรรมชาติของร่างกาย ก็พาให้คาเมะรีบหลับตาแน่นร้องครางยามนิ้วของตัวเองเคลื่อนไหวเสียดสีผนังอ่อนไหวช้าๆ สิ่งที่กำลังเป็นมันทำให้ความรู้สึกตื่นเต้นแสดงผ่านกลางลำตัวจนเริ่มแข็งชันขึ้น ตามแนวยาวของท่อนเนื้อเริ่มไหลวนด้วยน้ำของความกระสันต์ที่เริ่มก่อตัว

…อา…รู้สึกดี…

และร่างบางเองก็ไม่อยากจะเชื่อตัวเองเลยว่าชั่วแว่บหนึ่งในความคิด เขาอยากจะใช้มือข้างที่เสียบคานิ้วนั้นดันเข้าออกถี่ๆขยับหนักๆให้กระแทกเสียดสีแรงๆ และอยากเอื้อมมืออีกข้างรูดส่วนที่กำลังร้อนและเป่งพองขึ้นทุกทีให้ลงจังหวะรับกันทั้งสองทาง

แต่ก่อนที่จะเลยเถิดทำในสิ่งที่ร่างกายต้องการ ยอมทำตัวเองให้ปลดปล่อยเพราะโดนกระทำทางช่องทางด้านหลังด้วยความรู้สึกวาบหวามที่เต้นเร้าเพิ่มขึ้นทุกขณะอย่างที่เผลอคิดไว้เมื่อครู่ จิตใต้สำนึกบางอย่างก็วิ่งเข้ามาในเส้นความคิดให้คาเมะบอกตัวเองว่าต้องรีบชักนิ้วออกมาก่อนที่จะหยุดอารมณ์หวานซ่านนี้ไว้ไม่ทัน

ร่างบางกัดปากกลั้นความเสียวซ่านเล็กๆที่เกิดในร่องร้อน และคาเมะออกแรงพยายามไม่ถึงวินาทีนิ้วเรียวเล็กก็ถูกกระชากดึงออกมาโดยเร็ว น้ำเหนียวใสที่เกิดจากการกระตุ้นอารมณ์จนลื่นหลั่งในช่องทางผสมปนกับโลชั่นหล่อลื่นเยิ้มติดยืดออกมาเป็นสายใสจนเปรอะทั้งปลายนิ้วและรูแคบที่เยิ้มจนย้อยเลอะผิวโซฟา

“ อ่า….แฮ่ก…แฮ่ก…”

คาเมะหอบหายใจหนักๆอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจหยิบแท่งแข็งขนาดไม่ใหญ่ที่ชุ่มลื่นด้วยครีมหล่อลื่นที่ทาไว้สำหรับสอดเข้าร่างกายแท่งนั้นขึ้นมา ให้ส่วนด้ามลูกดอกจ่อตรงรูเล็กที่กำลังขมิบสั่นแล้วกลั้นใจค่อยๆเสียบแทรกเข้าไปช้าๆอย่างเป็นจังหวะลงตัวกับการดูดกลืนของช่องทางที่อ้ารับ

โดย felony [11 มิ.ย. 2549 , 17:23:50 น.] ( IP = 58.147.55.22 : : )
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ][ 5 ][ 6 ][ 7 ][ 8 ][ 9 ][ 10 ]


< Your Idea >
::Writer:: : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
::MaiL:: : ::หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง::
::DetaiL:: :
Icon Toy
Special command
Register User
Login User

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

Our services
ฝาก Server : colocation | co-location | colo
ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server
ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows
E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น