View Topic


กรุณาคอมเม้นท์ด้วยนะคะ


Abuse/แจ้งลบ
ABUSE / แจ้งลบ
Your Email :
Why? !
Security Code



[ SF ].........................เด็กกว่าแล้วไง...............................jin x me and friend..




หายศีรษะไปนานมากกกกก จะมีคนจำได้ไหมนี่
เรื่องนี้มันมายังไงไม่รู้ คนแต่งก็งงกับตัวเอง
ช่วยอ่านกันหน่อยแล้วกันน้า

ขอบคุณพื้นที่บอร์ดมากมายค่า

โดย Mamesu [13 พ.ค. 2553 , 20:07:14 น.] ( IP = 124.121.118.181 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ][ 5 ]

*** 1

………………………….

……………………..
………………......

…………….


“ เฮ้ยจิน ยัยเอริสะนั่นน่ะ ส่งตาหวานเยิ้มให้แกจนทางเดินจะเป็นน้ำเชื่อมแล้วว่ะ ไม่สนองไมตรีหล่อน
สักนิดหน่อยเหรอวะ น่าเสียดายทั้งขาวทั้งอึ๋ม “ คนที่โดนสะกิดหันไปมองตามคำบอกเล่า
ของนากามารุ ยูอิจิ เพื่อนสนิทอย่างไม่รู้ร้อนหนาว ใบหน้ายังเรียบเฉย ไม่บ่งบอกความรู้สึกอะไร
ทำเอาเพื่อนต้องถอนหายใจออกมาอย่างปลง ๆ ไอ้หมอนี่มันไร้ความรู้สึกเรื่องผู้หญิง จนบางครั้งอยากจะคิด
ว่ามันเป็นเกย์ซะให้รู้แล้วรู้รอดไป ตั้งแต่ขึ้น ม.ปลาย มานี่ออร่าความหล่อมันติดอันดับหนึ่งในสิบของโรงเรียน
กันเลยทีเดียว มีจดหมายสารภาพรัก ข้าวกล่อง ขนมนมเนยมาวางไว้บนโต๊ะไม่ได้ขาด แต่ไม่เห็นมัน
จะสนใคร บรรดาแฟนคลับหน้าตาแต่ละคนสวยหยดทั้งนั้น มันยังไม่แล ที่คิดว่ามันแอบเพราะ
มันเป็นแบบนี้นี่แหละ

“ จะไปได้หรือยัง ป่านนี้พี กับไอ้คิมันรอแย่แล้ว “ เดินผ่านหน้าสาวสวยที่จับกลุ่มซุบซิบ
กันอยู่ออกจากห้องไปอย่างไม่คิดเหลือบแล ไม่รู้เหมือนกัน แต่ความรู้สึกพึงพอใจ
หรือสิ่งอื่นใดไม่เคยเกิดขึ้นเมื่อมองบรรดาสาว ๆ เหล่านั้น
เฮ้อ !! ไม่เข้าใจตัวเองเลย ถอนหายใจอย่างเซ็ง ๆ เดินลัดเลาะตึกต่าง ๆ ตรงไปยังสนามบอล
โรงเรียนซึ่งเป็นที่รวมกลุ่มทุกวันยามเลิกเรียน มียูอิจิเดินผิวปากอยู่ข้าง ๆ อย่างอารมณ์ดี
บางทีก็อดอิจฉามันไม่ได้ยามมันกระหนุงกระหนิงกับแฟนให้เห็น

“ ยูมาช้า “ เสียงงอน ๆ แบบนี้เป็นใครไปไม่ได้นอกจากผู้จัดการทีมฟุตบอลแก้มป่องผิวสีแทนสวย
หวานใจไอ้ยูมัน

“ โธ่ก็อาจารย์เพิ่งปล่อยนี่ครับ ห้องยูไม่เหมือนห้องพีนี่ เด็กหัวกะทิน่ะ ไม่ต้องสอนอะไรมาก
ก็สอบได้กันยกห้องแล้ว “

“ ก็ยูไม่สนใจเรียนเองนี่นา เอาแต่เตะฟุตบอลอย่างเดียวเห็นไหมเลยไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันเลยอ่ะ “

“ พีของยู ก็ติวให้ยูสิจะได้คะแนนดี ๆ ไง แล้วเทอมหน้าเราจะได้อยู่ด้วยกัน ดีไหมครับ “ ไอ้เรื่อง
ที่คิดได้มาด ๆ เนี่ยมันปนมาพร้อมแผนการอันแยบยลที่ต้องการอยู่เพียงลำพังสองต่อสองกับพีจัง
ทุกวันนั่นเอง

“ จริงสิ งั้นจินไปติวด้วยกันไหม “ หันไปถามคนตัวสูงที่ยืนหน้านิ่งอยู่ข้าง ๆ

“ ไม่ดีกว่า เดี๋ยวไอ้ยูมันหมดกำลังใจ มันอยากอยู่กับพีสองคนจะตายไป ไม่อยากเป็นก้าง
เอาไว้ไปหาที่ติวเองดีกว่า “

“ แหม แหม เพื่อนผู้แสนประเสริฐ ข้ารักเองจังว่ะจิ๊นนนน “

“ ไม่ต้องไอ้ยู ถอยไปให้ห่างเลย ขนลุก จะมาเกาะแข้งเกาะขาทำไม “

“ แค่นี้ทำขนลุก ไหน ๆ เองก็ไม่สนผู้หญิงอยู่แล้ว หัดให้ชินไว้สิโว้ย เผื่อเองไปตกหลุมรักผู้ชายด้วยกัน
แบบข้าไง ไปไหนไม่รอดจากพี เพราะข้าตกหลุมรักพี หลุมเบ่อเร่อ ขึ้นมาไม่ได้อ่ะ “

“ พอเถอะเลี่ยนว่ะ ข้าไม่ได้อยากจะเจริญรอยตามเองนักหรอก ถึงข้าไม่สนผู้หญิง
ใช่ว่าข้าต้องสนผู้ชายนี่ “

“ เออแล้วจะคอยดู อย่ามาขอคำปรึกษาคนอาบน้ำร้อนมาก่อนแบบข้าแล้วกันเว้ย “

“ ยู!! พอที ชอบไปแขวะจินอยู่เรื่อยเลย ไม่น่ารักรู้ไหม ว่าแต่จินมองหาที่ติวไว้แล้วเหรอ “
คนตาโตหันไปดุแฟนตัวเอง ก่อนจะเอ่ยถามเพื่อนด้วยความห่วงใย จินน่ะบ้าฟุตบอลกว่ายูอีก
แต่ผลการเรียนข่อนข้างดีมาตลอดเพิ่งมาตกลงเมื่อปีที่แล้ว เพราะต้องซ้อมหนักเพื่อจะพาทีม
ผ่านเข้าแข่งระดับจังหวัดจนไม่มีเวลาให้การเรียนเท่าที่ควร

“ ยังไม่รู้เลย อยากเข้าเคโออยู่เหมือนกัน เห็นอาจารย์โทโมยะบอกว่ามีโควต้านักกีฬา
แต่ผลการเรียนต้องดีด้วย “

“ เอ๋........เคโอเหรอ จริงดิ อาเราเรียนอยู่นี่ แหมลืมซะสนิทเลย “

“ อางั้นเหรอ “ ยูอิจิพึมพำออกมาเบา ๆ เห็นพีจังพูดถึงอยู่บ่อย ๆ แต่ยังไม่เคยเห็นหน้าสักที

“ ใช่ แก่กว่าเราไม่กี่ปีหรอก คุณย่ามีอาตอนแก่น่ะ อายุเลยไม่ห่างกันมาก
อาเราอยู่ปีสามคณะบริหาร ถ้าติวให้จินนะ รับรองเข้าเคโอได้ชัวร์เล้ย “

“ จะดีเหรอพี ไม่รบกวนอาพีหรือไง เคโอเรียนหนักไม่ใช่เหรอ แล้วจะเอาเวลาที่ไหนมาติว “

“ ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ต่อให้อาเราไม่ไปเรียน ยังสอบได้ท็อปเลยขอบอก “

ว่าแล้วเจ้าตัวดีหวานใจของยูอิจิก็ควานหาโทรศัพท์เครื่องหรูในกระเป๋ามากดโทรออกยิก ๆ
ผ่านไปสักครู่รอยยิ้มกว้างก็ปรากฏออกมาจากใบหน้าใส เมื่อปลายสายขานรับ

โดย ^ ^ [13 พ.ค. 2553 , 20:10:52 น.] ( IP = 124.121.118.181 : : )

*** 2

“ อาฮะ พีมีอะไรจะขอร้องอานี๊ดนึงฮะ “ เสียงแจ๋ว ๆ ออกจากปากสวยไม่หยุด
ยามพูดคุยกับอาผู้เป็นที่รัก จนยูอิจิที่ยืนฟังอยู่ข้าง ๆ ต้องเดินเข้าไปเอาคางวางเกยไหล่ร่างบาง
ส่งสายตาแป๋ว ๆ อ้อนออกไปอย่างกับลูกหมากำลังจะโดนทิ้ง มันหวงนี่นาถึงเป็นอาก็ช่าง หวงจะทำไม

“ เพื่อนพีสิฮะ อยากเข้ามหาลัยอาอ่ะ พีเลยอยากให้อาติวให้เค้าหน่อยได้ไหมฮะ อื้อนิสัยเหรอฮะ
ดีมากเลย แถมหล่อมากด้วยล่ะ เป็นนักฟุตบอลโรงเรียน สาวติดตรึม สุภาพเรียบร้อยมั้งฮะ โธ่อา
พีรับรองน่าเพื่อนพีออกจะเป็นคนดี๊ดี “ ไอ้ตอนแรก ๆ มันฟังดูดีเชียวแหละแต่หลัง ๆ นี่ชักยังไง

“ เอ่อ.......แหะ แหะ ลืมถามไปเลยว่าอาว่างหรือเปล่า “ คนช่างพูดยกมือลูบหน้าตัวเองแก้เขิน
พลางผลักหัวคนน่ารำคาญที่ยังคงเกยอยู่บนไหล่ไม่ยอมขยับไปไหนให้ออกห่าง

“ จริงเหรอฮะ อาว่างใช่ไหม เย้ ๆ ดีใจจังเลย อาของพีน่ารักที่สู้ดดดด อิอิ ว่าแต่จะให้เพื่อนพีไปหาอา
ได้วันไหน ฮะ ฮะ ฮะ อืม จ้า “ คุยกันกระจุ๋งกระจิ๋งอีกซักพักจึงวางโทรศัพท์หันมายิ้มกว้าง
ให้หนุ่มหน้าหล่อที่ดูเหมือนจะรอลุ้นอยู่เหมือนกัน พลางชูสองนิ้วเป็นการยืนยันความสำเร็จ

“ เริ่มติวเสาร์อาทิตย์นี้เลยนะจิน อาเราว่างพอดี “

“ ขอบใจนะพี “ เอ่ยขอบคุณพร้อมส่งยิ้มหล่อไปให้ทีนึง นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกัน และเจ้าตัวดียังไม่มีแฟน
เป็นคุณหมีขี้หวงข้าง ๆ นี่ละก็มีสิทธิลงสมัครคว้าหัวใจหนุ่มรูปหล่อประจำโรงเรียนมาครองด้วยแน่ ๆ เชียว

“ เฮ้ยจินมัวทำอะไรอยู่ เปลี่ยนชุดแล้วลงมาซ้อมได้แล้ว อู้หรือไงแก “ โคคิส่งเสียงโหวกเหวกเตือน
มาจากกลางสนาม เห็นพวกมันมากันเป็นนานสองนาน แต่ยืนคุยกันอยู่ได้ ไม่รู้คุยอะไรกันนักหนา
ทำยังกับไม่ได้เจอกันมาเป็นปี ไอ้พวกนี้นี่

“ จินไปว่ะ เดี๋ยวไอ้คิมันขบหัวเอา มันยิ่งเป็นพวกบ้าพลังอยู่ด้วย พีจ๋ารอยูตรงนี้น้า จุ๊บ “
แอบขโมยจูบแก้มป่อง ๆ ไปที ทำเอาคนโดนตาโตขึ้นอีกเท่าตัว ลูบแก้มที่โดนฉกจูบป้อย ๆ
ยูบ้า!! ทำอะไรประเจิด ประเจ้อ เอาไว้ทำตอนอยู่สองคนสิ ^ ^

………………………..

……………………..
……………….

…………

ร่างสูงก้าวลงจากรถยนต์คันหรู เงยหน้ามองชื่อคอนโด ว่าตรงกันกับกระดาษในมือหรือเปล่า
เมื่อวานเจ้าเพื่อนแก้มป่องยัดให้มา แถมยังบอกให้เขาหาเอาเองเพราะไม่ว่างจะไปเดทกับยูอิจิ
นี่แหละเหตุผล ที่เขาต้องมายืนเอ๋ออยู่ตรงนี้คนเดียว ห้อง 047 ชั้น 23 ก้มลงอ่านที่อยู่ในมืออีกครั้ง ไม่ได้สนใจสาว ๆ ที่เดินสวนทางออกมาจากประตูกระจกใสเลยแม้แต่น้อย ว่ามีอาการและท่าทางแบบไหน


“ หล่อจังเลย พักอยู่ที่นี่เหรอ “

“ ใช่ทำไมเราไม่เคยเห็นหน้า “

“ จริงด้วย หล่อเนอะเธอ “ และอีกมากมายที่หลุดออกมาจากปากผู้หญิงที่คนตัวสูงเดินผ่าน
นิ้วมือเรียวกดชั้นที่ต้องการหลังจากเข้ามายืนในลิฟท์ ในสมองกำลังคิดถึงอาของเพื่อน
จะเป็นคนแบบไหนนะ คงประมาณแว่นหนา ตัวซีด ๆ แน่เลย ก็พวกคงแก่เรียนเป็นแบบนี้กันหมดนี่นา
เพื่อนเขาหลายคนก็เป็น นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปกดกริ่ง เมื่อเจอห้องที่ต้องการ ก้มหน้ามองพื้นค่าเวลา
เสียงกุกกักด้านในทำให้ต้องเงยหน้าขึ้นมองพร้อมทั้งประตูบานใหญ่เปิดออก

“ พีจังมาแล้วเหรอ อากำลังรออยู่เลย “ รอยยิ้มแสนสวยที่มาพร้อมกับหน้าใส ค่อย ๆ หุบลงช้า ๆ
เมื่อตรงหน้าไม่ใช่คนที่เอ่ยทัก

“ อคานิชิ จินครับ พีมีธุระเลยไม่ได้มาด้วย บอกให้ผมมาคนเดียว “ เสียงทุ้มนุ่มที่เอ่ยออกมาจากร่างสูง ทำเอาเจ้าของห้องที่ยังยืนนิ่งรู้สึกตัว

“ เอ่อ....... เข้ามาก่อนสิ นั่งรอตรงโซฟาก่อนได้ไหม อาทำอาหารค้างอยู่น่ะ “ เรือนร่างบอบบางภายใต้เสื้อยืดสีขาวตัวเล็กที่โดนปิดบังด้วยผ้ากันเปื้อนลายน่ารักสมตัวเจ้าของ กางเกงยีนส์เอวต่ำมาก
เมื่อยามก้มลงเก็บหมอนอิงใบน้อยวางให้เข้าที่ เผยให้เห็นเอวเล็กขาวนวลโผล่พ้นออกมาให้คนมองต้องแอบกลั้นหายใจ คนตัวเล็กหันกลับมายิ้มให้หลังจากจัดโซฟาเรียบร้อย

“ ทานอาหารเช้ามาหรือยัง “

“ ยังครับ “

“ งั้น......ถ้าเสร็จแล้วจะเรียกนะ “ ร่างแบบบางหันหลังเดินเข้าไปยังห้องครัวเล็ก โดยมีคนมองตาม
ไปจนลับตา มือเรียวยกขึ้นแนบอกข้างซ้ายที่ยังคงเต้นตึกตัก เหมือนมีกลองสักสิบชุดกระหน่ำตีอยู่ข้างใน
ถ้าเป็นหนุ่มแว่นตาตี่ ตัวซีดอย่างที่คิดเอาไว้ จะไม่ว่าอะไรสักคำ แต่นี่กลับเป็นคนที่แค่สบตา
กลับทำให้จิตใจกระเจิด กระเจิง ไหนจะเสียงเล็ก ๆ แหบ ๆ รูปร่างบอบบางผิวขาวใสนั่นอีก
โอยทำไมเจ้าพีถึงไม่เตือนเขาก่อนนะ ว่าจะมาเจอเข้ากับอะไร จะได้เตรียมตัวทัน ตอนไอ้ยูมันเจอพีครั้งแรก
มันเป็นแบบนี้หรือเปล่า จะโทรถามมันก็กลัวโดยหัวเราะเยาะ ว่ามันไว้ตั้งเยอะตอนมันเพ้อถึงพีใหม่ ๆ

“ ให้ผมช่วยไหม “ เสียงนุ่มดังอยู่ข้างหู ทำเอาสะดุ้ง มีดในมือที่กำลังหั่นผักกลับหั่นลงไปบนนิ้วตัวเองแทน

“ อุ๊ย “

“ ขอโทษ ไหนให้ผมดูหน่อย “ คนพูดคว้ามือเล็กมาไว้ตรงหน้าดวงตาคมมองเลือดที่ไหลซึมออกมาจาก
นิ้วขาวอย่างชั่งใจ พลางยกขึ้นทาบริมฝีปากอุ่นหนา พร้อมทั้งแลบลิ้นออกเลียเลือดที่อยู่บนนิ้วหน้าตาเฉย

“ ฆ่าเชื้อ “ นัยน์ตาแวววาวยามเอ่ยออกมาทำเอาคนตัวเล็กแก้มแดงก่ำขึ้นทันตา ชักมือกลับอย่างรวดเร็ว

โดย ^^ [13 พ.ค. 2553 , 20:12:21 น.] ( IP = 124.121.118.181 : : )

*** 3

แต่ดูเหมือนอีกคนไม่คิดจะปล่อยด้วยซ้ำ

“ มานี่ครับ ยาอยู่ไหน เดี๋ยวผมทำแผลให้ “

“ ไม่ต้องหรอก แค่นี้ไม่เป็นไร แผลนิดเดียว “ พยามดึงมือออกจากอุ้งมือใหญ่ที่ไม่ยอมปล่อย

“ นิดเดียวที่ไหน เลือดยังไม่หยุดเลย มาเถอะครับ ไม่เจ็บหรอก “ จูงมือคนตัวเล็กเดินตามออกมา
ยังห้องรับแขก

“ ไหนครับยา “ นิ้วเล็กชี้ไปยังตู้ใบน้อยข้างผนังห้อง ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ
“ เห็นไหมบอกแล้วว่าไม่เจ็บ “ ส่งยิ้มกว้างขวางไปให้คนบนโซฟาตาพร่าเล่น หลังจาก
ปิดพลาสเตอร์ ลงบนนิ้วเล็กเรียบร้อย

“ ขอบคุณนะ อคานิชิ “

“ เรียกจินเฉย ๆ ดีกว่านะคาซึยะ อคานิชิมันยาวไป “ แล้วก็เป็นอีกเรื่องที่คนอ่อนวัยกว่าเนียนเรียกชื่อ
ตัวหน้าตาเฉย ต้องเรียกอาตามพีจังไม่ใช่หรือไง ตัวเองอายุน้อยกว่าแท้ ๆ คิ้วเรียวขมวดมุ่นอย่างขัดใจ
บอกก็คงไม่ทำตามอยู่ดี คุณชายเอาแต่ใจสินะเด็กคนนี้
……………………………….

………………………..

……………………..

……………

และไม่เฉพาะแค่เสาร์-อาทิตย์เท่านั้นที่ต้องติวให้เด็กเอาแต่ใจ แม้แต่เวลามืดค่ำก็ต้องเปิดประตู
รับเด็กที่มายืนทำหน้าอ้อนให้ช่วยสอนการบ้านทุกวัน จนเป็นเรื่องปกติของชีวิตไปแล้ว
ก็มันเป็นเวลาเกือบจะสองเดือนมาแล้วนี่นา แถมเด็กโข่งยังอ้อนมากกว่าพีจังที่เป็นหลานอาเสียอีก


“ คาซึยะ.......ทำอะไรหอมจัง “ ยื่นหน้าเฉียดแก้มใสของคนที่ยืนหน้านิ่วเพราะความร้อนหน้าเตา
อกกว้างแนบอยู่กับไหล่บางอย่างใกล้ชิด ก้มมองสปาเก็ตตี้สีสวยที่อยู่ในกระทะ ทำจมูกฟุดฟิดไปด้วย
เรื่องกินนี่จมูกดีนัก เด็กจริง ๆ เลย คนตัวเล็กคิดพร้อมทั้งเขยิบกายถอยห่างออกมาเล็กน้อย
เดี๋ยวนี้ไม่รู้เป็นอะไรพอคนข้างหลังเข้าใกล้เป็นต้องใจเต้นแปลก ๆ

“ สปาเก็ตตี้ที่จินบ่นอย่างกินไง อาทำให้แล้ว “ คนที่กำลังก้มหน้าก้มตาผัดสปาเก็ตตี้ในกระทะ
ไม่มีทางเห็นแน่ ๆ ไอ้สายตาวิบวับของคนตาคมที่ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ด้านหลัง เมื่อได้ยินคำตอบ
ก้มลงไปหวังจะขอบคุณใกล้ ๆ แต่พ่อครัวตัวน้อยดันหันมาหาเสียก่อน

“ อ๊ะ!! จิน....ถอยไปห่าง ๆ เลย “ ดันร่างหนาที่ยืนเสียใกล้ให้ออกห่าง

“ ก็อยากช่วยนี่ คาซึยะมีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าครับ “

“ ไม่ต้องหรอก การบ้านน่ะทำเสร็จแล้วเหรอ “

“ เรียบร้อยแล้วครับ แล้วก็หิวมากด้วย “

“ งั้นก็ไปนั่งรอที่โต๊ะก่อน จะเสร็จแล้วล่ะ “

...................................................................

........................................................

......................................

.......................

วันนี้อาจารย์จำเป็นรู้สึกว่าตัวเองไม่ไหวแล้ว เพราะง่วงมากเมื่อคืนทำรายงานจนดึกดื่น แถมต้องตื่น
ไปมหาลัยแต่เช้า ไม่นั่งหลับในชั่วโมงเรียนก็บุญแล้ว กะจะกลับมานอนเสียหน่อย แต่มีหนุ่มน้อย
มานั่งทำตาวิ้ง ๆ รออยู่หน้าประตู เรื่องนอนเลยต้องพับไป

“ จิน......ทำข้อนี้เสร็จ กลับบ้านได้เลยนะ อาไม่ไหวแล้วล่ะ ง่วงมากเลย “ คุณอาพาร่างบอบบาง
ขึ้นไปนอนบนโซฟาข้าง ๆ โต๊ะตัวเล็กที่มีคนตัวโตจับจองมาเกือบ ๆ สองชั่วโมง ใบหน้าหล่อคม
เงยขึ้นมองไปยังคนบนโซฟาที่พอเอนตัวนอนก็หลับสนิทไปทันที เพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบสว่าง
นิ้วมือเรียวเอื้อมไปลูบแก้มใสเบา ๆ หลังจากเดินไปหยุดมองอยู่ข้าง ๆ จ้องนิ่งที่ใบหน้าคนหลับพริ้ม
อย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว สงสารเหมือนกัน รู้หรอกว่าเรียนหนัก รายงานเยอะ แต่จะทำไงได้
ไอ้ข้ออ้างต่าง ๆ นา ๆ ที่ทำให้ต้องมารบกวนบ่อย ๆ ก็เพราะ อยากเห็นหน้าทุกวันเท่านั่นเอง
ตาคมเลื่อนช้า ๆ จากใบหน้าใสลงมายังปากบางสีชมพู เรื่อยลงมายังลำคอระหง
หยุดนิ่งตรงแผ่นอกขาวที่โผล่พ้นคอเสื้อเชิ้ตตัวเล็กที่ติดกระดุมไม่ครบ คงเพิ่งเอาออกเมื่อกลับมาถึง
ไม่ระวังตัวเองเสียเลย แกะกระดุมเม็ดเล็กต่อไปจนหมด แหวกสาบเสื้อออกจากกันจ้องมองนิ่ง
ตรงอกขาว หน้าท้องเรียบเนียนเนิ่นนาน สักพักใบหน้าหล่อคมจึงค่อย ๆ ก้มลงฝังจูบบนหน้าท้องเนียน
อย่างอดใจไม่ไหว ระเรื่อยขึ้นไปยังอกขาวหยุดขบเม้มตรงติ่งไตเล็กสีชมพูเบา ๆ
เลียวนจากข้างนึงไปอีกข้างนึงอย่างกระหาย ผิวขาวนวลเกิดรอยแดงขึ้นทุกที่ที่ปากอุ่นเคลื่อนผ่าน
คนหลับส่งเสียงครางอื้ออ้าในลำคอ มือเล็กปัดป่ายแมลงรบกวนการนอนอย่างรำคาญ
แมลงตัวโตหยุดการกระทำลงพร้อมทั้งยิ้มกรุ้มกริ่มเผยขึ้นบนริมฝีปากหนา แค่นี้ก่อนก็ได้ไม่อยากรังแก
คนนอนไม่พอ เพราะสงสารหรอกน้านิ้วมือเรียวค่อย ๆ ติดกระดุมกลับให้ทีละเม็ด ช้อนร่างบอบบาง
ขึ้นแนบอกอุ่น อุ้มเดินเข้าไปในห้องนอนเล็ก วางร่างน้อยลงบนเตียงนุ่มอย่างแผ่วเบา
หยิบผ้าห่มผืนหนาออกมาบรรจงคลุมร่างบอบบาง แถมท้ายด้วยจูบบนแก้มเนียนอีกฟอด
ปิดประตูห้องนอนก่อนจะรวบรวมข้าวของใส่เป้ใบย่อมเดินออกจากห้องไป

หลังจากเสียงประตูปิดลงเบา ๆ คนที่คิดว่าหลับกลับลุกขึ้นมานั่งหน้าแดงก่ำอยู่บนเตียง
มือบางยกขึ้นลูบไปบนแก้ม จับหน้าอกด้านซ้ายที่ตอนนี้เต้นจนแทบทะลุออกมา ทำไมเป็นแบบนี้

โดย ^ ^ [13 พ.ค. 2553 , 20:14:34 น.] ( IP = 124.121.118.181 : : )

*** 4

.........................................................

............................................

..................................
.......................

“ ไอ้จิน มึงเป็นไรมากหรือเปล่า มึงจะยิงให้ได้โหลเลยใช่ไหม ไอ้บ้าลงมาก็ยิงกูเอา ยิงกูเอา
แล้วไอ้คุณมึงทั้งหลาย เล่นบอลนะโว้ย ทำไมพวกมึงปล่อยให้ไอ้จินมายิงกูได้บ่อย ๆ วะ
สกัดสิโว้ย สกัดน่ะเป็นไหม อย่างนี้จะไปสู้ใครเค้าได้วะพวกมึงอ่ะ “ เสียงด่า เสียงโวยวายดังมาจาก
พี่เหลี่ยมที่เปลี่ยนมารับหน้าที่เป็นประตูแทนรุ่นน้อง เพราะมันเกิดท้องเสียกะทันหัน เลยโดนไอ้จินมันเตะ
อัดใส่หน้าจนเหลี่ยมหายไปเกือบครึ่ง ใครมันจะไปกล้าเข้าสกัดวะขืนแหลมเข้าไปไอ้หล่อมันได้เตะขาหัก
เห็นหน้ามันไหมมึง

“ ไอ้จินพักเดี๋ยวเหอะ กูจะตายอยู่แล้ว “ ยูอิจิ ลงไปนั่งโอดครวญกลางสนามอย่างหมดสภาพ
ทำตัวให้น่าสงสารไว้ เพื่อหยุดความบ้าระห่ำของหมูตกมัน บรื๋อ......มันน่ากลัวว่ะ
พี่เหลี่ยมเดินมาสมทบพร้อมลงไปนอนแผ่หลา หายใจรวยรินอยู่ข้าง ๆ กัน น้อง ๆ ทั้งหลายเมื่อเห็นพี่ ๆ
หยุดเล่นเลยลงนั่งจุ้มปุกหน้าสลอนหอบฮัก ๆ เป็นทิวแถว

“ ยู!!! เอ้าผ้าเย็นเหนื่อยมากไหมอ่ะ จิน...เป็นอะไรวันนี้บ้าพลังจังเลยนะ “ มือเล็กเช็ดผ้าผืนบางไป
บนหน้าคนรักเบา ๆ หันไปพูดกับคนยืนเท้าเอว ทำหน้าโหดอยู่ใกล้ ๆ

“ เปล่านี่ “ พูดเสร็จหันหลังเดินออกจากสนามไปเลย โดยไม่ฟังเสียงเรียกจากคนตาโต คนผิวน้ำผึ้งมองหน้าคนรักอย่างขอความเห็น แต่ได้เพียงการส่ายหน้าตอบกลับมา

“ มันทำตัวแปลก ๆ มาสองสามวันแล้ว นั่งเหม่อ แถมหน้าบูดยังกับตูดปลาหมึก สาว ๆ เหล่าแฟนคลับ
หัวหดกันเป็นแถว ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ “ โคคิซึ่งนอนอยู่ข้าง ๆ เป็นคนตอบคำถามเสียเอง

“ เป็นอะไรไปน้า “ คนตาโตพึมพำเบา ๆ แต่ยูอิจิที่เปลี่ยนเป้าหมายการนอน มาหนุนตักนุ่มยังได้ยิน
ชะโงกหน้าไปกระซิบข้างหูคนรัก ทำเอาอีกคนตาโตเท่าไข่ห่าน

“ จริงดิ จินอกหัก “

“ จุ๊ จุ๊ เบา ๆ สิครับคนดี เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน ยูโดนไอ้จินมันตื้บเอา “

“ เออมึงเตรียมโดนได้เลย เพราะกูได้ยินเต็มสองรูหูกูนี่ “ พี่เหลี่ยมที่นอนหลับตาอยู่แต่พูดออกมา
ชัดถ้อย ชัดคำ แหมก็นอนห่างจากมันแค่คืบ ถึงจะไม่มีตักนุ่ม ๆ ให้หนุนสบายเหมือนมันก็เถอะ

“ แล้วใครกล้าดี มาทำสุดหล่อประจำโรงเรียนเราอกหักล่ะ “ ยัง มันยังจะกระซิบกระซาบกันอยู่ใกล้ ๆ

“ ไม่รู้เหมือนกันอ่ะ แต่อาการมันแบบ คนอกหักเค้าเป็นกันน่ะ “ อ้อมแอ้มตอบออกไป

“ ไอ้เวร กูก็นึกว่ารู้ดี แม่งทฤษฎีเดามั่วนี่หว่า “ เสียงพี่เหลี่ยมยังจิกกัดอยู่ข้าง ๆ เป็นผลให้เท้าคู่ไม่เล็กนักยันเข้าที่เอวอย่างไว แม่งขัดกูได้ทุกเรื่อง

“ ยู!!! ไม่น่ารักแล้วนะ ทำอะไรโคคิ “ โดนมือเล็กทุบอักลงบนอกจนแทบจุก

“ พีคร้าบบบ เจ็บน้า “ โอดโอยพลางหันไปค้อนไอ้คนนอนหัวเราะคึก คึก ฝากไว้ก่อน เดี๋ยวโดน
เดี๋ยวมึงโดนไอ้คิ

ส่วนร่างสูงที่เพื่อน ๆ กำลังพูดถึง เดินหน้าตาถมึงทึงตรงไปยังห้องอาบน้ำ หวังใช้น้ำเย็น
ช่วยคลายความร้อนลงได้บ้าง นึกไปถึงเมื่อวานและอีกหลาย ๆ วันที่ผ่านมามันทำให้หงุดหงิดได้ทุกที
คาซึยะแปลกไปการกระทำบางอย่างมันเหมือนกับพยายามหลบหน้าเขาโทรมาเลื่อนติวบอกว่ามีรายงานด่วน ครั้งเดียวไม่เป็นไรนี่สองสามครั้งติด แถมไปหาเพราะความห่วงกลับเจอพวกเพื่อน ๆ
ของคาซึยะนั่งกันหน้าสลอนเต็มห้อง
ทำรายงานภาษาอะไรมีทั้งเหล้าทั้งเบียร์ ยังจะไอ้นายโช อะไรนั่นอีก ตอนที่มันชวนดื่มเบียร์ บ่งบอก
ว่าตั้งใจข่มกัน มันรู้อยู่ว่าเขายังดื่มไม่ได้ยังจะชวน
ดูก็รู้ว่ามันคิดอะไรกับคาซึยะของเขา สายตาน่ะไม่เท่าไหร่ แต่มือไม้ที่คอยจะจับ คอยจะโอบที่เอวเล็ก
ยิ่งเห็น ยิ่งทนไม่ได้ แล้วคาซึยะไม่เห็นจะมีปฏิกิริยาอะไรเลย ทีกับเขาล่ะ โดนนิดโดนหน่อยก็ถอยห่าง
เสียทุกที

“ จิน......ถ้าไม่มีธุระอะไร กลับบ้านไปก่อนก็ได้นะ มืดแล้วเดี๋ยวทางบ้านจะเป็นห่วง เด็ก ม.ปลาย
กลับบ้านดึกไม่ดีรู้ไหม “ ประโยคนี้แหละที่ทำให้หงุดหงิดมาจนบัดนี้ คำก็เด็ก ม.ปลาย
สองคำก็เด็ก ม.ปลาย ทำไมเด็กอย่างเขามันไม่มีหัวใจหรือไง รักใครไม่เป็นใช่ไหม มือเรียวทุบไปบน
ผนังห้องน้ำปึก ๆ คอยดูเถอะหลบได้หลบไป อย่ามาหาว่าเด็กรังแกผู้ใหญ่ที่หลังก็แล้วกัน

โดย ^ _ ^ [13 พ.ค. 2553 , 20:16:08 น.] ( IP = 124.121.118.181 : : )

*** 5

.......................................................................

......................................................

......................................

.........................

“ นี่เธอดูสิ นักเรียนม.ปลายนั่นน่ะ หล่อเนอะเธอ “

“ แหม เด็กสมัยนี้ กินอะไรกันนะตัวถึงโตนัก แถมหล่อได้ใจ “

“ น่ากินเนอะ ว่ามะ คิก คิก “

“ นี่ ๆ แม่พวกไก่แก่ทั้งหลาย เก็บอาการมั่งอะไรมั่งก็ได้ น้ำลายยืดแล้วเหอะ “

“ ยุ่งน่าจุนโนะ เอาเวลากัดพวกฉันไปนั่งเอานิ้วถ่างตาตัวเองให้โตขึ้นหน่อยเถอะ

จะได้หาแฟนกะเค้าได้สักที “

“ ไอ้ฉันน่ะ จะหาเมื่อไหร่ เวลาไหนไม่ยากหรอก แต่กลัวเจอผู้หญิงอย่างพวกเธอ รับไม่ได้อ่ะ “

“ จุนโนะสุเกะ หุบปากหมา ๆ ของนายไปเลยไป “

“ เอ๋ เอ๋ ท่าทางจะแห้วแล้วมั้ง เจอคาเมะฉกไปแล้ว ฮ่า ฮ่า “

เห็นจะจริงอย่างที่เจ้าโย่งมันพูด เพราะพ่อหนุ่มละอ่อนที่พวกเธอหมายตา ตรงเข้าไปคว้ามือ
คาเมนาชิ คาซึยะ ประธานชมรมทำอาหาร ที่มีผู้ชายสมัครเข้าชมรมมากที่สุดในประวัติศาสตร์
และพ่วงตำแหน่งขวัญใจมหาชนของมหาลัยสามปีซ้อน แต่คนที่ถูกฉกนี่น่าจะเป็นเจ้าของร่างเล็กตัวขาวเวอร์
เสียมากกว่าละมั้ง เจ้าโย่งมันมองยังไงของมัน

“ จิน!!! ปล่อยนะ จะทำอะไร “

“ ปล่อยเถอะที่นี่มหาลัยนะ “

“ ไม่ปล่อย “ กระชากคนตัวเล็กปลิวติดมือไปยังลานจอดรถอย่างไม่ยอมฟังอะไรอีก
ก็ตอนนี้มันโมโหนี่นาโมโหคนที่ยืนหน้ามุ่ยอยู่ข้าง ๆ นี่แหละ โมโหยามเห็น คาซึยะเดินหัวเราะร่าเริง
อยู่กับไอ้เพื่อนหน้าหล่อนั่น
หึงโว้ย อยากจะกระโดดไปตั้นหน้าไอ้คนที่มองมาอย่างข่ม ๆ นั่นให้หน้าหงายนัก
ทำไมอายุมากกว่าแล้วไง แต่เรื่องความรักเขาไม่แพ้มันหรอก
คนตัวสูงทั้งดึง ทั้งฉุดข้อมือคนตัวเล็กเข้าไปในลิฟท์ภายในคอนโดหรูของตัวเอง วันนี้ถ้าคุยกันไม่รู้เรื่อง
จะไม่ปล่อยไปไหนทั้งนั้น ประตูยังไม่ทันปิดสนิทด้วยซ้ำอ้อมแขนแกร่งก็คว้าร่างบอบบางมากอดแนบอก

“ จิน! ปล่อยนะ “ เสียงเล็กแหบนิด ๆ ที่คนได้ฟังเมื่อครั้งแรกเจอหลงใหลนักหนา เอ่ยออกมาสั่น ๆ
เรือนร่างบอบบางตกอยู่ภายใต้พันธนาการของวงแขนแกร่ง ไม่สามารถหลบหลีกไปทางไหนได้เลย
ทั้ง ๆ ที่เจ้าของวงแขนเป็นเพียงแค่เด็กมัธยมปลาย แต่ทำไมถึงได้แข็งแรงมากมายนักในสายตา
ของผู้มีทั้งวัยวุฒิ และคุณวุฒิสูงกว่าอย่างคนที่พยายามทั้งผลักทั้งดันอกหนาให้ออกห่าง

“ ตอบคำถามมาก่อนแล้วจะปล่อย “ เสียงกระซิบนุ่ม ลมหายใจอุ่นรินรดขมับเนียน เมื่อยามใบหน้า
หล่อเหลาก้มลงแนบชิด ทำให้คนในอ้อมกอดต้องเบี่ยงหน้าหลบ แก้มใสเจือสีชมพูระเรื่อขึ้นมาอย่างปิดไม่มิด
ทำไมต้องใจสั่นทุกครั้ง ยามอยู่ใกล้ ทำไมต้องประหม่าทุกครั้งเมื่อถูกสายตาคมจ้องมอง

“ ทำไมต้องหลบหน้ากันด้วย “ ใบหน้าขยับเข้าใกล้ จมูกโด่งเฉียดแก้มแดง
จนร่างบางสะดุ้งเฮือก มือเล็กดันร่างหนาออกห่างอย่างสุดกำลัง แต่ไม่มีการขยับเขยื้อนแม้เพียงนิด
สมองน้อย ๆ กำลังคิดหาวิธีหลุดพ้นออกจากอ้อมกอดรัดรึงแน่นหนาอย่างยากลำบาก
ปกติแค่เฉียดเข้าใกล้สมองก็แถบคิดอะไรไม่ออกอยู่แล้ว แต่นี่ถูกกอดเสียแนบชิดจะคิดได้อย่างไรกัน

“ จิน ปล่อยอาเถอะนะ อย่าทำแบบนี้ไม่ดีรู้ไหม “ ช้อนตาหวานขึ้นสบกับตาคมอย่างอ้อนวอน
แลบลิ้นเลียริมฝีปากบางอย่างรอคอยปฏิกิริยาของคนที่ยังกระชับอ้อมกอดแน่นไม่ยอมคลาย
สายตาคมหลุบลงจ้องนิ่งที่ริมฝีปากฉ่ำระเรื่อ ทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ ยั่วกันแบบนี้อยู่เรื่อย ไม่รู้หรือไง
ว่าตัวเองน่ารักน่าใคร่ขนาดไหน อารมณ์อยากได้ อยากครอบครองมันเกิดตั้งแต่ได้เห็นหน้าเป็นครั้งแรกแล้ว
ติดอยู่แต่กลัวว่าจะทำให้เต่าน้อยตื่นตูมเสียก่อนเท่านั้น อุตส่าห์สู้ข่มอารมณ์มาได้นานตั้งเดือนสองเดือน
ถึงจะเผลอไปบ้างก็เถอะแต่ตอนนี้ทนไม่ไหวแล้วล่ะ ทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ
ริมฝีปากบางสีชมพูเลยโดนกดจูบอย่างแนบสนิทจากริมฝีปากของเด็ก ม.ปลายเอาแต่ใจ

โดย ^ ^ [13 พ.ค. 2553 , 20:18:55 น.] ( IP = 124.121.118.181 : : )

*** 6

“ อื้อ!! “ มือเล็กดันบ่ากว้างออกห่างอย่างตกใจ แต่วงแขนแกร่งกลับกระหวัดรัดรึงแนบแน่น
ยิ่งกว่าเก่า ปากบางถูกดูดกลืนขบเม้มอย่างหนักหน่วงจากริมฝีปากอุ่น ไม่เว้นว่างจนลมหายใจขาดห้วง
แผ่นหลังเรียบเนียนถูกมือเรียวลูบไล้แผ่วเบา ลามเรื่อยมาจนถึงอกบางภายใต้เสื้อยืดสีขาว ลิ้นร้อนกระหวัด
เกี่ยวพันลิ้นเล็กนุ่ม ร่างบางสั่นสะท้านอยู่ภายในอกกว้างจนคนกอดรู้สึก จึงละริมฝีปากอุ่น
ที่บดเบียดแนบแน่นออก ตาคมมองสบตาเรียวสวยที่คลอไปด้วยน้ำตา ร่างเล็กหอบน้อย ๆ
หลังถูกปล่อย แล้วในที่สุดน้ำตาเม็ดเล็กก็รินไหลลงตามแก้มใส

“ ทำไมทำแบบนี้ “ เสียงสะอื้นดังออกจากปากแดงระเรื่อเจ่อน้อย ๆ นั่น

“ ไม่รู้จริง ๆ เหรอ ที่หลบหน้ากันเพราะกลัวเป็นแบบนี้ใช่ไหม “ เอ่ยข้างแก้มใสจูบซับน้ำตาให้เบา ๆ

“ ไม่ใช่สักหน่อย “ เถียงกลับทั้งน้ำตา มือเล็กดันอกกว้างให้ออกห่าง

“ มีเด็ก ม.ปลายมาหลงรัก มันน่าอายนักหรือไง เกิดทีหลังมันผิดมากใช่ไหม อายุน้อยกว่าแล้วไง
รักคาซึยะไม่ได้เหรอ จะได้รู้เอาไว้ “ เสียงที่เอ่ยอยู่บนหน้าผากเนียนทำเอาคนได้ยินสะอื้นหนัก
กว่าเก่าอีก มือน้อยจับเสื้อเชิ้ตขาวไว้ไม่ยอมปล่อยเมื่ออ้อมกอดอุ่นคลายออก

“ จิน ฮึก ไม่ใช่เหรอ ฮึก ฮึก ที่ต้องอายน่ะ จินเป็นเพื่อนพีจังนะ ฮึก ฮึก แล้วอาเป็นอาของพีจัง “
พูดไปสะอื้นไปแบบนี้รู้หรือเปล่าว่าน่ารักขนาดไหน

น่ารักจนร่างน้อยต้องเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดอุ่นอีกครั้งนั่นแหละ

“ ไม่เห็นอายเลย คาซึยะน่ารัก น่ารักจนเด็ก ม.ปลายคนนี้หลงรักหัวปักหัวปำเชียวล่ะ “ นิ้วเรียวลูบ
แก้มใสเช็ดน้ำตาที่เปื้อนแก้มให้อย่างนุ่มนวล

“ ขอรักได้หรือเปล่า ขอให้เด็กคนนี้รักคาซียะได้หรือเปล่า “ กระซิบถามเสียงนุ่มกับหูเล็ก ๆ แดงก่ำ
ไม่มีคำตอบใด ๆ ดังออกมาจากปากบางสีระเรื่อ มีแต่อาการพยักหน้าน้อย ๆ เท่านั้น

..........................................................

............................................

............................

..................

ร่างเล็กบอบบางผิวขาวใสยืนหันรีหันขวางอยู่ข้างสนามบอล มองหาร่างคุ้นตาแต่ก็ไม่เจอ
จึงเดินไปนั่งลงบนม้านั่งริมสนาม ถุงอาหารและน้ำผลไม้ถูกวางลงบนตักอย่างทนุถนอม
ตื่นเต้นอยู่เหมือนกัน ที่ต้องมานั่งอยู่ในบริเวณโรงเรียนมัธยมปลายแบบนี้
ตาเรียวสวยมองสำรวจกลางสนามหวังว่าจะเห็นใครบางคน ที่โทรไปอ้อนบอกให้ซื้อของกินมาให้
เพราะว่าไม่ได้กินข้าวกลางวัน เพราะเผลอหลับและเพื่อน ๆ ก็แกล้งไม่ยอมปลุก
ทำไมแกล้งกันแรงแบบนี้นะเด็กสมัยนี้นี่

“ ไอ้คิ มึงเห็นอะไรไหม นางฟ้าว่ะ นางฟ้าเว้ยเฮ้ย “ ยูอิจิที่วิ่งอยู่กลางสนามถึงกับชะงักกึก
เมื่อเหลือบไปเห็นคนที่นั่งอยู่ข้างสนาม ดึงเสื้อโคคิที่วิ่งผ่านไปให้หยุดจนแทบหงายหลัง
“ ไอ้ยูมึงเล่นไรเนี่ย ถ้ากูล้มหัวร้างข้างแตกไปนะมึง กูจะฟ้องพีจัง “

“ เออจะฟ้องอะไรก็เอาไว้ก่อน มึงแหกตาดูข้างสนามซะก่อน “ เอามือเรียวสวยเกินหน้าตาจับหน้า
เหลี่ยม ๆ ให้หันมองตาม

“ ใครวะ ใครวะนั่น นั่นเด็กใครวะ ไม่มีของใครกูขอ “ ยังไม่ทันพูดได้จบประโยค ไอ้พี่เหลี่ยมมัน
วิ่งเร็วจี๋ไปยืนยิ้มข้างนางฟ้าเรียบร้อย จนคนเห็นก่อนต้องวิ่งตามไปยืนข้าง ๆ แทบไม่ทัน

โดย ทำไมมันซ้ำ [13 พ.ค. 2553 , 20:20:55 น.] ( IP = 124.121.118.181 : : )

*** 7

“ น้องครับมาหาใครครับ “ พี่เหลี่ยมเริ่มหม้อ

“ หรือว่ามาดูพวกพี่ ๆ ซ้อม “ พ่อจมูกโตเริ่มหลี

“ เอ่อ....อ่า “ คนตัวเล็กได้แต่ตาปริบ ๆ นี่เราหน้าเด็กขนาดนั้นเลยเหรอ

“ หรือว่าจะมาดูโรงเรียน จะมาสอบเข้าเหรอครับ พี่พาชมเอาไหม “

“ แค่นี้พี่พาไปก็ได้ครับ ไม่ต้องไปกวนไอ้คนมีแฟนแล้วหรอก “ เอ้าแม่งเกทับกันหน้าตาเฉยเลยไอ้คิ
และก่อนที่จะมีการฆาตกรรมเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดเกิดขึ้น ก็มีเท้างาม ๆ บรรจงถีบเปรี้ยง ๆ มาจากทิศ
ทางไหนไม่อาจรู้ได้ เพราะลงไปนอนกลิ้งกันเรียบร้อยแล้ว

“ ของใครให้มันรู้ซะมั่ง แม่งเผลอไม่ได้ เดี๋ยวเถอะพวกมึงกูจะฆ่าหมกทำปุ๋ยกลางสนามบอลเนี่ยแหละ “

“ จินมาแล้วเหรอ “ เสียงหวานแถมยิ้มหวานถูกส่งไปให้ร่างสูงที่ทำหน้าถมึงทึงให้เพื่อนตัวดีที่นอน
โอดโอยอยู่กับพื้น

“ คาซึยะมานานหรือยัง รอจินนานหรือเปล่า “ ไอ้หล่อมันเดินเข้าไปหานางฟ้าแถมยกมือ
ลูบแก้มเนียนเช็ดเหงื่อเม็ดเล็กให้จนไอ้เพื่อนสองคนอ้าปากค้าง ทีกับพวกกูใช้ทีน แม่งลำเอียง

“ ซื้อข้าวมาให้จินหรือเปล่า หิวจะแย่แล้ว “
“ ซื้อสิ นี่ไงน่ากินทั้งนั้น ว่าแต่ทำไมเพื่อนจินนิสัยไม่ดีเลย ปล่อยให้จินอดข้าวกลางวันได้ไง
ทำไมไม่ปลุกกันล่ะ “

“ ใช่มีแต่เพื่อนนิสัยแย่ ๆ ทั้งนั้น เลิกคบพวกมันดีไหมคาซึยะ “ ตอบคนรักแต่ปลายตาไปหาไอ้เพื่อน
สองตัวที่ยังนั่งค้อนขวับอยู่กับพื้น ( ไอ้จินได้ข่าวว่าพวกกูปลุกแล้ว แต่มึงไม่ยอมตื่นเอง )

“ เพื่อนจินใช่ไหม มากินด้วยกันสิ ซื้อมาเยอะแยะเลย “ คนใจดีหันไปชวน ทั้ง ๆ ที่เมื่อกี้ยังต่อว่าเขา
ทำเอาสองหนุ่มกระดี๊กระด๊ารีบลุกขึ้นมาร่วมวงทันที

“ ยู !!!... พีมาแล้วรอนานไหม “ เสียงใส ๆ ส่งมาก่อนตัว ทำเอาคนตัวเล็กที่กำลังป้อนหมูทอดชิ้นเล็ก
เข้าปากเด็กโข่งขี้อ้อนถึงกับชะงัก แย่แล้วพีจังยังไม่รู้เรื่องที่คบกับจินนี่นาทำไงดีล่ะ

“ อ้ะ.......อามาได้ไงเนี่ย มาหาพีเหรอฮะ “ ฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นอาผู้เป็นที่รักนั่งยิ้มแหย ๆ อยู่ในวงล้อม
เพื่อน ๆ

“ มาหาแฟน ไม่ได้มาหาแกหรอกพี “ เป็นเสียงทุ้มนุ่มของคนตัวโตที่นั่งมองอาการของคนตัวเล็กข้าง ๆ
แถมเกี่ยวเอวบางมากอดไว้หลวม ๆ เป็นการยืนยันคำพูด จนคนตาโตอ้าปากเหวอ รีบวิ่งเข้ามาแกะมือหนา
ที่เอวเล็กเป็นจริง เป็นจัง

“ ไม่ยอมน้าอาอย่าไปเป็นแฟนจินมันนะ มันนิสัยไม่ดี ขี้เก๊ก เจ้าชู้ แถมกินจุด้วย “

“ จะนิสัยไม่ดี ขี้เก๊ก กินจุ แต่ไม่เจ้าชู้ ยังไงคาซึยะก็รัก “ สงครามแย่งชิงนางฟ้าเกิดขึ้นข้างสนาม
คนกลางโดนคนนั้นที คนนี้ทีดึงไปกอดจนตัวจะช้ำไปหมดแล้ว และดูเหมือนผู้สังเกตการณ์สองคนจะช่วย
อะไรไม่ได้ด้วยสิ ได้แต่มองหน้ากันไปมา

“ เด็กเนอะยูเนอะ “

“ อือว่ะคิ เหมือนเด็กแย่งตุ๊กตากันเลยอ่ะ “






จบจ้า


ตอนเรื่องนี้แว้บเข้ามาในหัว มันข่อนข้างจะ nc นะ
แต่พอเริ่มแต่งหน้าตาน่ารักของหนูเมะมันลอยขึ้นมาอ่ะมันเลยกลายเป็นแบบนี้
หรือหวงเต่าไม่อยากให้โดนหมูปล้ำ ฮ่า ฮ่า
เอาเถอะขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันเน้อ
ถ้ามีคำผิดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยน้า


โดย - -' [13 พ.ค. 2553 , 20:22:54 น.] ( IP = 124.121.118.181 : : )

*** 8

น่ารักกค่า ชอบๆๆๆๆ

โดย ^^ [13 พ.ค. 2553 , 21:00:33 น.] ( IP = 125.206.236.45 : : )

*** 9

น่ารักมากเลย...เห็นด้วยกับพี่คินะ

เหมือนแย่งตุ๊กตากันเลย...พีจังคงหวงอามาก ๆ

จินก็หลงรักคุณอาของพีจังเข้าเต็มหัวใจเลย

แบบนี้ต้องมีต่อนะค่ะ.....

ปล. นาน ๆ เต่าจะไม่โดนหมูปล้ำเนอะ^^

โดย tomo_a [13 พ.ค. 2553 , 21:32:40 น.] ( IP = 58.9.94.101 : : )

*** 10

จิน แกกกกก
แอบลวนลามคาเมะจังตอนเค้า (ไม่ได้) หลับ 555+

ชอบอ่ะ จินตรงไปตรงมามาก
คาเมะก็ขี้อาย >//<

สุดท้ายสงครามจินกับพี ใครจะชนะ ?

โดย ToonkO [13 พ.ค. 2553 , 21:37:21 น.] ( IP = 222.123.167.119 : : )
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ][ 5 ]

< Your Idea >
::Writer:: : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
::MaiL:: : ::หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง::
::DetaiL:: :
Icon Toy
Special command
Register User
Login User

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด