ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม close [x]


{View::Padawan}




ติดต่อลงโฆษณา Tel. 02-630-9938


[Fiction]...[Koyama+Shige]........* Close 2 me *.....level 03




Fiction [Kei & Shige] ….*close 2 me*….level 03….
By.. Sasaa …
November 19 , 2006

************************************************

.............................................................
คนตาหวานนั่งถอนหายใจยาวเหยียดเสียหลายครั้ง สายตาคล้ายเหม่อลอยแต่กำลังมองความสว่างจากหน้าจอมือถือแสดงตัวอักษรจากเบอร์ปลายทางที่ตอนนี้เค้าจำได้ขึ้นใจไปแล้ว

“ เป็นอะไร...ถอนหายใจซะดังเชียว ถ้ามันเหนื่อยขนาดนั้นก็เลิกเล่นซะสิ ” มาสึดะส่งเสียงเบาจนเกือบเป็นกระซิบ เพราะสถานที่ในยามนี้กำลังเงียบกริบด้วยความเป็นห้องสมุด
มือที่จับหนังสือตรงหน้า ยกขึ้นมาลูบผมสีเข้มของชิเงะ แต่สายตายังไล่อ่านตัวหนังสือยาวเป็นพรืดเรียงรายบนกระดาษสีเก่า
“ ก็เค้าบอกว่าอยากเจอชั้นนี่ ”
“ อ้าว...แล้วนายไม่อยากเจอเค้าเหรอ ไม่งั้นจะเล่นต่อมาซะตั้งนานทำไมล่ะ ”
“ ก็คุยกันทางเมสเซจมันสนุกดี แต่พอคิดว่าจะไปเจอจริงๆแล้วมันแปลกๆ เหมือนพวกหาแฟนทางเน็ตอะไรแบบนั้นน่ะ ” ชิเงะฟุบหน้าลงกับโต๊ะ ในมือยังเปิดฝาพับโทรศัพท์ไว้อย่างนั้น

... ติ๊ดๆๆ....

เสียงเตือนข้อความเข้า ทำให้ใครหลายคนในห้องสมุดหันมามอง
ตกใจ....รวมทั้งเจ้าของเครื่อง

- - - - ตอนนี้ผมกำลังจะไปกินข้าว แล้วคุณล่ะ กินข้าวกลางวันรึยังครับ - - - -

ริมฝีปากอิ่มเผยอรอยยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ชิเงะเก็บโทรศัพท์เพราะรู้สึกว่าตัวเองกำลังบ้าจี้ไปตามเนื้อหาในข้อความนั่น

“ มัสสสสึ !! ชั้นหิวอ่า ไปโรงอาหารกันนะ ” กระตุกแขนเสื้อมาสึดะยิกๆๆ เพื่อนแก้มพองส่ายหัวให้น้อยๆ พลางปิดหนังสืออย่างเบามือ
“ ไหนบอกว่าไม่หิว ไม่อยากกินไง ”
“ ก็หิวขนมนี่ ไปโรงอาหารกันนะ ”
“ คร้าบๆ ทราบแล้วครับคุณชาย ”

..............................................................................................
.......................


......................
เสียงจอแจดังพร้อมกันราวกับมีงานเทศกาล ความวุ่นวายเล็กๆเป็นเรื่องปกติ เกิดขึ้นพร้อมกับการเดินขวักไขว่ของผู้คนในเครื่องแบบสีเดียวกัน
แม้โรงอาหารมีแอร์ของที่นี่จะแสนใหญ่โต ที่นั่งเหลือเฟือจนเลือกได้ แต่ถ้านักเรียนมากินข้าวในคราวเดียวกันแบบนี้ เลยดูเหมือนความสะดวกสบายกำลังถูกแย่งกันใช้นั่นแหละ

“ มัสสึ นายอยากกินอะไร เดี๋ยวชั้นไปซื้อ แล้วนายนั่งรอที่โต๊ะ ”
“ อย่าเลย ชั้นไปเองดีกว่า นายรออยู่นี่แหละ จะเอาอะไรล่ะ ” เพราะรู้ดี ขืนปล่อยให้ไปซื้อ คงได้รอจนเป็นโรคกระเพาะตาย ชิเงอากิสุดแสนจะช่างเลือก ช่างโลเล แถมเรื่อยเปื่อย หนักไปทางเดินดู แล้วก็พูดว่าน่ากินทุกอย่างเลยซะมากกว่า
“ อืม คิดไม่ออกอ่ะ กินได้ทุกอย่างแหละ นายเลือกให้ด้วยแล้วกัน ”
“ อืม..ได้ รอเดี๋ยวนะ ”
“ ครับผม รบกวนด้วยนะฮะ ”


นั่งรอไป ก็นั่งมองอะไรไปเพลินๆ มีตะโกนคุยข้ามโต๊ะกับเพื่อนร่วมชั้นบ้างตามประสา



“ ขอโทษครับ โต๊ะนี้มีคนจองแล้วรึยังครับ ”

แม้เสียงที่ไม่รู้จักมักจี่จะแสดงเจตนารมณ์ว่ากำลังพูดด้วยอยู่ด้านหลัง แต่ก็ไม่ได้ทำให้ชิเงะคิดจะหันกลับไปมองซักนิด
......ท่าจะบ้า พูดจาแบบนั้น อย่างกับพวกหน้าม่อจีบผู้หญิง......


“ ก็เห็นมั๊ยล่ะว่าชั้นนั่งอยู่...พวกตาถั่วนี่ทางโรงเรียนเค้ารับให้อยู่ห้องไหนเหรอ ”
“ แล้วประเภทที่น่ารักแต่ปากจัดเค้าให้อยู่ห้องไหนล่ะ ”


“ นี่นาย !! ”
ชิเงะหันควับทันที...โมโหจนคิ้วย่น ทั้งที่ตัวเอง...เริ่มก่อน....

โดย Sasaa (Master_S.) [19 พ.ย. 2549 , 13:17:36 น.] ( IP = 58.9.124.250 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

Message 1

“ หวัดดีชิเงะจัง ชั้นไม่ได้ตาถั่วนะจะบอกให้ ”
“ อะ...”
“ ไอ้บ้า...จะเรียกชั้นแบบนั้นใช่มั๊ย เราสองคนก็เคยคุยกันแล้ว นายไม่คิดจะถามชื่อชั้นมั่งเหรอ ” ยกรอยยิ้มมุมปาก สองมือล้วงกระเป๋า หรี่สายตาลงต่ำมองร่างที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ แถมด้วยยักคิ้วให้อีกหนึ่งที
เห็นสีหน้าแบบนั้น อีกฝ่ายเค้าคงอยากจะอารมณ์ดีหรอก


“ นาย.....ด่าว่าชั้นปากจัด.....ใช่..มั๊ย ”

“ ชั้นชมนายว่าน่ารักตะหากล่ะ ”
“ ทุเรศ !!! ” ด่าเสร็จปุ๊บ สะบัดหน้ากลับปั๊บ ที่รีบหันหนีไม่ใช่อะไร..พอเห็นหน้าเป็นๆแบบนั้นกำลังจ้องมา ภาพเหตุการณ์ที่ไม่ประทับใจซักนิดก็ย้อนกลับมาอย่างแจ่ม !
โดนผู้ชายด้วยกันหอมแก้ม เค้าคงไม่คิดจะญาติดีกับคนหน้าแมวง่ายๆแน่

“ โธ่ๆๆ....ถึงตอนที่เราสองคนเจอกันครั้งแรก มันอาจจะเป็นแบบขลุกขลัก แถมเจ็บๆคันๆอีกนิดหน่อย แต่ชั้นว่าเราน่าจะพูดกันดีๆได้นา ชิเงะจัง ” เดินอ้อมโต๊ะไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม แม้ยังไม่ได้รับเชิญ
“ อย่ามาเรียกชั้นแบบนี้ ”
“ ก็ชั้นรู้จักชื่อนายแค่นี้เองนี่ ชิเงะจังก็บอกชื่อมาสิ ”
“ ไม่จำเป็น เพราะชั้นไม่ได้อยากรู้จักนาย ”
“ ว้า....งั้นเหรอ ” ทำเป็นเท้าคาง ถอนหายใจ ดูยังไงก็ไม่ได้เศร้าสร้อยแบบจริงใจเล๊ย
.....ทีตอนคุยกันทางเมสเซจนี่ออกจะน่ารักน้า....


“ ชิเงะจัง...ชั้นซื้อเสร็จแล้ว ” เสียงมาสึดะยานคางไปนิด เมื่อรู้สึกว่าคนที่นั่งอยู่โต๊ะเดียวกับเพื่อนตัวเอง คุ้นหน้าคุ้นตาชอบกล
“ สวัสดี นาย....มัสสึ..สินะ.....ชั้นไง..ที่....”
“ ที่แอบขโมยคิสชิเงะจังน่ะเหรอ ” พูดหน้าตาเฉย....มากกกก
“ มัสสึ !!! พูดบ้าอะไรน่ะ ! ” ตบโต๊ะเสียงดัง จนหลายโต๊ะหันมามอง
แต่แค่นั้นก็ไม่ได้ทำให้หนุ่มน้อยผู้มาดมั่นไม่ได้มีแก้มแดงๆเพราะเขินอายคนเหล่านั้น


“ นายที่เก็บโทรศัพท์ชิเงะจังได้ใช่มั๊ย ขอบใจนะ ” ยิ้มรื่น ท่าทียินดีปรีดาเพราะคิดว่าได้เพื่อนใหม่ ยิ่งทำให้อีกคนที่กลายเป็นส่วนเกินกะทันหันลมออกหู
“ มัสสึ !! นายญาติดีกับศัตรูของเพื่อนได้ไง ”
“ โธ่..ชิเงะจัง เลิกโมโหเถอะน่า ”
“ ไหนนายบอกจะยำใหญ่เจ้าบ้านี่ให้ชั้นไง ”
“ อ้าว..แสดงว่านายถูกเค้าข่มขื่นแล้วล่ะสิ ตั้งแต่ตอนไหนเหรอ ”
“ มาสึดะ ทาคาฮิสะ !!!! ”

ชิเงะหน้าแดงแปร๊ด อารมณ์มันกำลังสูงขึ้นสูงขึ้น โคยามะหัวเราะคิกคัก ถ้าไม่ติดตรงที่จะถูกคนตาหวานเกลียดขี้หน้ามากกว่านี้ คงระเบิดเสียงออกมาดังลั่นแล้ว
แต่ถึงไม่ทำอย่างนั้น ก็โดนเกลียดไปเต็มๆแล้วล่ะ โคยามะ เคอิจิโร่


“ มัสสึ !! ชั้นไม่หิวแล้ว กลับห้องกันเถอะ ”
“ อ้าวๆๆ..และอ้าววว...ชิเงะจัง ตะกี้บอกว่าอยากคุยกับชั้น แล้วไหงจะกลับแล้วล่ะ ” ยิ้มยั่วขนาดนั้น สนุกนักสินะ
“ ชั้นบอกนายอย่างนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ ไอ้บ้า !!!! ”
“ แหม....อุดส่าห์ได้เจอกันทั้งที พูดจาดีๆกับชั้นหน่อยไม่ได้เหรอ ”
“ ทำไมชั้นต้องทำอย่างนั้นด้วย ทำแล้วได้เงินรึไง ไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับชั้น !! ”
“ เฮ้ออ....งั้นชั้นไปดีกว่า ไว้เจอกันใหม่นะจ๊ะ อ่อ...ระวังแก้มตัวเองอีกข้างไว้ดีๆล่ะ บ๊ายบาย ” ยักคิ้วให้อีกหนึ่งที แถมด้วยการกรีดกรายนิ้วมือได้อย่างแร่ดมาก

“ อะ...อะ....ไอ้ยีราฟถูกสาปให้เป็นแมว !!!!! ”

........................................................................................................................................................
.........................................

โดย Sasaa (ประธานสมาพันธ์จี้เซะ) [19 พ.ย. 2549 , 13:18:35 น.] ( IP = 58.9.124.250 : : )

Message 2

บรรยากาศยามเย็นของโรงเรียนกำลังเงียบเหงาลงเรื่อยๆ เมื่อนักเรียนทุกชั้นปีทยอยกันเดินออก กลับบ้านบ้าง นัดกับแฟนก็มีออกถม หรือไปเที่ยวต่อที่นู่นที่นี่


“ ชิเงะจัง วันนี้จะกลับบ้านเลยรึเปล่า ”
“ ก็ไม่รู้สิ ” เสียงเอื่อยๆว่าพลางเปิดตู้ล็อคเกอร์เก็บของ
ตึกล็อคเกอร์สำหรับเด็กม.ปลาย ตอนนี้เข้าขั้นเงียบสงัดจากคนอื่น แม้จะยังไม่ย่ำค่ำก็ตาม
“ งั้นไปหาอะไรกินกันมั๊ย ชั้นเลี้ยงเอง ”
“ เอาไอติมนะ ”
“ ได้เลย...” ขยี้ผมเพื่อนตาสวยเบาๆ
คงไม่รู้สึกตัวกันทั้งคู่ ว่ามีคนแอบมองอยู่น่ะ


.....เดี๋ยวก่อน !! ตะกี้เจ้าคนแต่งมันว่ายังไงนะ !? .....
....หาว่าผมแอบมองอยู่งั้นเรอะ ใส่ร้ายกันชัดๆ !! ผมเป็นพระเอกนะ จะทำเรื่องพรรค์นั้นได้ยังไง บังเอิญต่างหาก !! ....


โคยามะลับๆล่อๆอยู่แถวล็อคเกอร์ตัวเอง มุมมิดชิดเชียวล่ะ ยืนหลบอยู่นิ่งๆมองเป้าหมายสองคนเดินออกจากตึก
เสียงจิ๊จ๊ะในปาก ถอนหายใจเบาๆ
.....สองคนนั้น แค่เพื่อนกันแน่เหรอเนี่ย จะหวานกันมากเกินไปแล้วมั้ง มีจับไหล่ด้วย ได้ไงอ่า...เฮ้ย ! โอบเอวเลยเรอะ ! หัวเราะให้กันด้วย ยิ้มหวานเชียวนะชิเงะจัง ฮึ่ยๆๆ !! ....
( ไอ้หมอนี่ประสาทรึเปล่า เค้าเพื่อนสนิทกันนะ เรื่องธรรมดา )


“ เฮ้ย โคยามะ !!! ทำอะไรอยู่น่ะ ท่าทางพิกล ” คุซาโนะเดินลงมาจากชั้นบน ตบไหล่คนวิตกจริตดังป้าบ
“ อะไรเล่า !! คนกำลังปฏิบัติหน้าที่ ! ”
“ นายมองอะไรของนายอยู่น่ะ ” ชะเง้อคอมองบ้าง ก็ไม่ได้มีสาวน้อยในชุดบิกินี่ผ่านมาทางนี้นี่หว่า
“ เออ...คุซาโนะ วันนี้นายไปจากชีวิตชั้นวันนึงนะ แล้วพรุ่งนี้เจอกันเพื่อน ” ยังไม่ทันที่คุซาโนะจะพูดอะไรต่อ โคยามะก็เผ่นแผล็วไปนู่นแล้ว
“ อะไรของมันวะ ไวยังกะแมวขโมยนะเจ้าเพื่อนประสาท ”


แล้วโคยามะ เคอิจิโร่ ก็กำลังทำสิ่งที่พระเอกเค้าควรจะทำ (เหรอ !??)
แอบตามชิเงะกับมาสึดะไปอย่างผ่าเผย (จริงอ่ะ ?? )
ไหนบอกพระเอกไม่ทำเรื่องพรรค์นี้ไง -“-

........................................................................................................................
................................................


*ร้านไอศกรีม*


“ อ้าว....แล้วยูยะไม่ต้องไปเรียนพิเศษเหรอ ไว้วันอื่นดีกว่านะ ”

“ ไม่ได้จริงๆครับ พี่อยู่กับเพื่อน ไว้วันหลังแล้วกันนะครับ ”


....กริ๊ก....

มองมือถือในมือ โต๊ะกระจกใสสะท้อนภาพมาสึดะที่กำลังตีสีหน้าอึดอัดใจชั่วขณะ

“ ใครโทรมา เทโงชิคุงเหรอ ”
เพื่อนคนสนิทพยักหน้าเงียบๆ ดูบรรยากาศจะอึดครึมขึ้นมาทันที ถ้ามีชื่อ ยูยะ เทโงชิ ขึ้นมาตอนที่อยู่ด้วยกัน

“ เค้าให้ชั้นไปรับที่โรงเรียนแล้วพอไปเที่ยวน่ะ ”
“ แล้วนาย...ไม่ไป..เหรอ....”

มาสึดะจ้องตาชิเงะเป๋ง ก่อนยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม
“ ชิเงะจัง นายก็รู้ ว่าชั้นไม่ได้ชอบยูยะ ไม่มีความจำเป็นอะไรต้องรีบไปหาเค้า ทั้งที่ชั้นกำลังอยู่กับนาย ”

เด็กหนุ่มใกล้บ้าน..ลูกชายของเพื่อนแม่คนนี้ติดเค้าอย่างกับอะไรดี เอาแต่ใจอีกตะหาก

แปลกนะ...ทั้งที่ชิเงอากิก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน แต่ความรู้สึกมันกลับแตกต่าง

“ โธ่...ไม่เห็นเป็นไรเลย ชั้นกับนายอยู่ด้วยกันเกือบทุกวัน เทโงชิคุงเค้าก็อยากไปเที่ยวกับนายบ้างสิ เค้าก็น่ารักดีนะ ”
“ ไม่ตลกน่าชิเงะจัง ชั้นยังไม่อยากมีแฟนซักหน่อย แล้วก็คิดกับเค้าแค่น้องเท่านั้นแหละ ”
“ จะว่าไป....ถ้าวันไหนนายมีแฟนขึ้นมาจริงๆ ชั้นคงเหงาแย่เลย ” ทำเสียงอ้อน พลางเลียลิ้นกับช้อนไอศกรีม
“ ทำไมล่ะ....มีแฟนแล้วก็ทิ้งนายหรอกน่า ”
“ ก็นายต้องคอยดูแลใส่ใจแฟน แล้วนายก็ต้องลืมเพื่อนอย่างชั้นแน่เลย ” ยกมือขึ้นมาเล่นเป็นร้องไห้ ทำท่าขยี้ตาพลางโยกหัวไปมา มัสสึหัวเราะจับผมเพื่อนช่างอ้อนเล่น
“ ไม่เป็นอย่างงั้นหรอกน่า ถ้าชั้นจะมีแฟน จะให้นายช่วยดูตัวด้วยดีมั๊ย ”
“ ชั้นต้องไม่ยอมยกนายให้แฟนแน่เลย ถึงเวลานั้นนายลำบากแน่มัสสึ ”
“ ชั้นว่านายจะมีแฟนไปก่อนชั้นมากกว่าน่ะสิ ”


...........................

โดย Sasaa หม่าม๊ามะพี [19 พ.ย. 2549 , 13:19:23 น.] ( IP = 58.9.124.250 : : )

Message 3

...กลับมาที่ผมอีกครั้งครับ แหม..นั่งอยู่ตรงนี้มันเห็นไม่ค่อยชัดเลยอ่ะครับ วู้..หัวคนบังอ่ะ สองคนนั้น เค้าคุยดะไรกันอยู่นะ ดูสิครับ หัวเราะกันใหญ่เลย...


โคยามะกำช้อนในมือแน่น ปริมาณไอศกรีมในถ้วยใหญ่ลดลงพรวดๆๆอย่างรวดเร็ว ยิ่งอิจฉาแล้วยิ่งตักเอาๆ

...เอ๊ะ ? การที่ผมมานั่งตาร้อนอยู่นี่ แล้วก็กำลังทำเรื่องบ้าๆอยู่แบบนี้ การที่ผมสนใจชิเงะจังขนาดนี้ มันเป็นเพราะผมชอบเค้าเหรอเนี่ย !!!?? ....
( สาบานว่าเพิ่งรู้ตัว...จริงๆ )

...ก็ผมทั้งใสซื่อทั้งบริสุทธิ์ ประดุจสาวแรกรุ่นที่เพิ่งตกหลุมรักเป็นครั้งแรกก็ไม่ปาน ไม่ค่อยประสีเรื่องความรักหรอกครับ...


....อ้าวๆๆ ทำไมอยู่ดีๆ เพื่อนของชิเงะจังเค้าทำท่าจะลุกออกจากโต๊ะล่ะครับ ตะกี้เห็นรับโทรศัพท์อีกรอบนึง
บ๊ายบายกันแล้วล่ะครับ ผมว่าชิเงะจังสีหน้าเจื่อนๆชอบกลนะ
ลุกไปแล้วครับ วางเงินเอาไว้ ออกจากร้านแล้ว
ชิเงะจังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาครับ จะโทรหาใครนะ อยากรู้อ่า ถึงจะไม่ได้ยินก็เหอะ ....



...ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ...


โคยามะสะดุ้งเฮือก รีบหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกง
...ชิเงะจังส่งเมสเซจหาผมนี่เอง....


- - - ถ้าเพื่อนสนิทของคุณกำลังจะมีแฟน แล้วคุณจะรู้สึกยังไงเหรอ - - - -


หลังจากที่ข้อความบนจอผ่านสายตาไปแล้วประมาณ 10 นาที การเฝ้ามองที่ยังเกิดขึ้นต่อเนื่อง โคยามะเห็นเพียงชิเงะนังนิ่งๆ มองออกไปด้านนอกร้าน บางทีก็เท้าคางทำทีเหมือนคิดอะไรบางอย่าง ไอศกรีมตรงหน้าถูกทอดทิ้งอยู่อย่างนั้น ทั้งที่มันยังไม่หมดแก้ว

การนั่งมองอยู่อย่างนี้ต่อไป คงไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไหร่นัก



“ หวัดดีชิเงะจัง มาคนเดียวเหรอ ”



ดวงตาโตทิ้งเพียงหางตามองคนพูดไปชั่วครู่ ก่อนยกมือขึ้นมาเท้าคางมองออกไปนอกร้านเหมือนเดิม
“ แล้วนายเห็นใครนั่งอยู่กับชั้นเหรอไง ”
...อะไรกันเนี่ย เจอหมอนี่ทั้งกลางวันทั้งเย็น เซ็งชะมัด....

“ ก็ชั้นไง....กำลังจะ....” ก้มหัวน้อยๆ แล้วลงไปนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามตัวเดี่ยวกับที่มาสึดะนั่ง
“ ใครเชิญมิทราบ ” หันกลับมามองใบหน้าที่กำลังยิ้มแป้นแล้วก็ยังคงยึดความคิดเดิม นั่งมองข้างนอกต่อไป
.....ไม่มีอารมณ์จะด่า.....

“ นี่...ชิเงะจัง ”
โคยามะโยกหัวซ้ายทีขวาที วิธีเรียกร้องความสนใจดูเหมือนจะใช้ไม่ได้ผลกับชิเงอากิ

ความไม่พอใจภายใต้ดวงตาคู่สวย ท่าทีไม่ยี่หระกับอะไรทั้งนั้น กระทั่งคนตรงหน้า ถ้าพูดถึงเรื่องมารยาทก้คงต้องให้ความสนใจบ้าง แต่ชิเงะกลับไม่...
ริมฝีปากอิ่มที่เผยอออกนิดหน่อย ปิดเงียบจากคำพูดคำจาแม้ซักครึ่งคำ คิ้วสวยๆกับเส้นผมสีดำ
โคยามะนั่งตั้งใจมองร่างในสายตาอย่างไม่มีปิดบัง สังเกตสังกาการะทั่งการแต่งตัวที่ดูไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางนัก
สายเนคไทรูดลงมาเป็นคืบ กระดุมเสื้อเชิ๊ตช่วงบนก็ไม่ติด แขนเสื้อพับตลบขึ้นมาเกือบศอกทั้งที่อากาศก็ไม่ร้อนซักหน่อย
.......หน้าตาดีจริงๆนั่นแหละ ขนาดทำสีหน้าหงุดหงิดก็ยังน่ารักอยู่ดี..........

.......โฮ่ ชิเงะจังจะมาสั่นสะเทือนตำแหน่งไอดอลสุดเท่ห์ของเรามั๊ยเนี่ย !!?? .....



“ นี่...ชิเงะจัง ไม่กินไอติมเหรอ มันละลายหมดแล้วน้า ”
“ เรื่องของไอติมสิ นายเป็นเดือดเป็นร้อนอะไรด้วยล่ะ ”
.....เฮ้อ เจ้ามัสสึนะ สุดท้ายก็ไปหาเทโงชิคุงอยู่ดี รู้สึกเหมือนจะโดนแย่งเพื่อนไปยังไงไม่รู้สิ......

โคยามะเห็นสายตาแฝงความคิดไม่ได้มีทีท่าจะสนใจตนบ้างซักนิด ก็เลยถือวิสาสะเรียกพนักงานมาเก็บเงินซะเลย

“ นี่นาย.....ใครสั่งมิทราบ ไม่ใช่ไอติมนายซักหน่อย ยุ่ง ! ”
“ อ้าว....ก็นายไม่กินแล้วนี่ เถอะน่า...เดี๋ยวชั้นพาไปที่ดีๆ ”
“ แล้วใครเค้าจะไปกับนาย ชั้นจะกลับบ้านแล้ว ลาก่อน ! ” ชิเงะลุกขึ้นทันที แค่ก้าวเดียวที่พ้นจากร้านโคยามะก็ถือวิสาสะอีกครั้ง ยึดแขนผู้ต้องสงสัยข้อหาขโมยหัวใจไว้แน่น (เสี่ยวซะ !)


“ โอ๊ย !! อะไรเนี่ย ปล่อยชั้นนะ ! ” พยายามยื้อยุดข้อมือให้หลุด แต่คนหน้าทะเล้นใช่จะยอมปล่อยง่ายๆ
“อยู่เฉยๆน่า ไม่ได้พาไปข่มขืนหรอก ยังไม่อยากโดนเพื่อนนายตามล่าจับชั้นฆ่าโบกคอนกรีต ”
“ นายจะพาชั้นไปไหนเนี่ย แล้วทำไมต้องมายุ่งกับชั้นด้วย ! ปล่อยเซ่ !!! ”
“ เถอะน่า เดี๋ยวก็รู้เองแหละ ”

.................................................................................................................................................................
[ to..be..continued ]


สวัสดีเพื่อนๆทุกคนฮ้าบ
ทุกวันนี้ผมยุ่งมากๆๆเลย ฝึกงานถึงเย็นเกือบทุกวัน แล้วก็มีเรียนวันเสาร์อีก
เลยมาต่อช้าซร้า ขอโทษนะฮ้าบบบ

ตอนต่อไปอยากอ่านไวๆ ขอคอมเม้นท์เป็นพลังเยอะๆนะครับ !!!

ตอนนี้อ่านแล้วคิดยังไง บอกกันด้วยเน้
หวังว่าจะมีความสุขกับฟิคของผมนะครับ

ขอบคุณมากครับ แล้วเจอกันตอนต่อไป ^0^

โดย ซาซา [19 พ.ย. 2549 , 13:20:56 น.] ( IP = 58.9.124.250 : : )

Message 4

มัยมาต่อช้าอ่า ๆ

ค้างด้วย อ๊ากๆๆ

มาต่อเรวๆเน้อ เอาไปลงบอรดtsukaโด้ยเน้อว ^^

โดย tomome_uchi [19 พ.ย. 2549 , 14:02:11 น.] ( IP = 58.147.90.124 : : )

Message 5

โอ้ว ว ว เฮียโคะจะพา ชิเงะ ไปไหนนี่

55 + เฮียหล่อ แล้วค่ะๆ

มาสด้าไปหาเทชชี่ เถอะ อย่าปล่อยหั้ยเทชชี่รอนานๆ อิอิ

สนุมกมากมายเลยอ่าค่า
จะรออ่านตอนต่อไปนะค่า

โดย *FuYu* [19 พ.ย. 2549 , 15:02:33 น.] ( IP = 58.147.89.11 : : )

Message 6

อ้าวโคะ แกจะพาชิเงะจังของชั้นไปไหนไม่ทราบ

ว่าแต่...จิงๆแล้วมัตจังก้อชอบยูยะใช่มะคะ

แอบเชียร์อยู่ลึกๆ (เกินหน้าเกินตา)

แล้วสรุปโคะจะพาชิเงะจังไปไหนเนี่ย

อย่าปล่อยให้ค้างนานนะคะ

อยากรู้ด้วยว่ามัตจังกะยูยะจะเป็นยังไง

อิอิ

จะรอตอนต่อไปนะคะ

โดย rinslet_mazda_news [19 พ.ย. 2549 , 15:06:24 น.] ( IP = 202.139.223.18 : : )

Message 7

ช้าจังเลยยย...กว่าจะมาต่ออ่ะ

ชิเงะกำลังสับสนในตัวเองใช่ปะ
อยากเจอเขาเหมือนกันใช่มะหล่ะ เพื่อนชื่อเคอ่ะ
มีความสุขเวลาคุยกับเขา ลองเจอกันสิ ความสุขมันจะล้น 555++

เคย์จังก็สับสนเหมือนกัน แก้ตัวในการกระทำของตัวเองอีกต่างหาก
สนใจเขาเต็มที่ ยังจะไม่ยอมรับอีก เหอ ๆๆๆๆ

มาต่อเร็ว ๆ นะ

ป.ล. ทำไมเคย์จังถึงต้อง...กรีดกรายนิ้วมือ...ด้วยหล่ะ 55555++

โดย plawan [19 พ.ย. 2549 , 15:39:57 น.] ( IP = 61.47.68.196 : : )

Message 8

มาต่อเร็ววววววววววววน้าค้าง

โดย mm [19 พ.ย. 2549 , 16:33:54 น.] ( IP = 133.37.240.199 : : )

Message 9

อ๊าก!!!เคจังจะพาชิเงะไปไหน
เราชอบอยู่ประโยคนึงในนี้อ่ะ
"ชิเงอากิสุดแสนจะช่างเลือก ช่างโลเล แถมเรื่อยเปื่อย หนักไปทางเดินดู"
พูดเหมือนตาเห็น เราอ่านในไดเคจังตอนที่เคจังกับชิเงะไปเที่ยวกันอ่ะ
แล้วเคจังต้องขึ้นๆลงๆในห้าง เพราะชิเงะเลือกของไม่ได้ซะที
5555

ขอบคุณที่แต่งนะค่ะ
เป็นกำลังใจให้อยู่นะ

โดย Mashiko [19 พ.ย. 2549 , 16:41:47 น.] ( IP = 58.181.207.47 : : )

Message 10

555+ ยีราฟถูกสาปให้เป็นแมว
ชอบจังเล้ยย น้องเงะเอ๊ยย คิดได้ไงเนี่ยหนู
เคย์จังก็นะ ดีแล้วแหละ
พระเอกที่ดีต้องทำตัวแบบนี้แหละ แอบตามแล้วดักฉุด(เฮ้ยย)
มัสสึนี่ดูสบายๆจังเลย >.<
เพราะงี้สินะน้องเงะคงเหงารู้สึกว่าเหมือนถูกทิ้ง
คือเวลาที่เพื่อนสนิทมากๆเนี่ยมีเวลาให้เราน้อยลงนี่มันเหงาน่าดูเลยนะ
สู้ๆนะจ๊ะน้องเงะ เคย์จังจะคอยทำให้น้องเงะไม่เหงาแหละน้า

ช่วงนี้คุณซาท่าทางจะยุ่งมากๆเลยเนอะ
คงเหนื่อยนะคะ ยังไงก็สู้ๆนะ พยายามเข้าค่ะ
เราจะเป็นกำลังใจให้

โดย Koki_jubjub [19 พ.ย. 2549 , 16:54:31 น.] ( IP = 221.128.107.184 : : )
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

Comment , please~
From : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
E-mail : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
How do you think ? :
Icon Toy
Special command
Register User
Login User

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด


[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]
Our services
ฝาก Server : colocation | co-location | colo
ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server
ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows
E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น | Old Coins | Old Stamps