Hilight! ดูดวง Clip เด่น รูปเด็ด ทันข่าว ประชาสัมพันธ์ บันเทิง Game หางาน		ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม		close [x]

This is some default tab content, embedded directly inside this space and not via Ajax. It can be shown when no tabs are automatically selected, or associated with a certain tab, in this case, the first tab.

ABUSE REPORT!!
ADDRESS	http://thaimisc.pukpik.com/freewebboard/php/vreply.php?user=padawan_kkk&topic=713
! E-mail (ต้องระบุ)
Why? ! เหตุผลในการลบ (ต้องระบุ)
Security Code	Please Input Security Code
	!! All fields are require.

[X] CLOSE

[Fiction]...[Koyama+Shige]........* Close 2 me *........level 02........

---

Fiction [Kei & Shige] .*close 2 me* .level 02 . By.. Sasaa October 30 , 2006 ***************************************************************************** “ มัสสึ....มัสสึ....!!! ” “ อะไร...ชิเงะจัง ” ถอนลมหายใจเบาๆ แปะมือลงไปบนหัวคนกำลังร้อนรนด้วยสาเหตุบางอย่าง .....ใจเย็นอยู่ตลอด..... ผิดกับอีกคน “ มือถือชั้นหาย !!! ” มาสึดะย่นคิ้ว ก่อนวางกล่องนมในมือ ขยับเก้าอี้เข้าไปใกล้แล้วดึงกระเป๋าจากมือมาช่วยค้น “ แน่ใจเหรอ....ว่าเก็บไว้ในนี้ ” “ ไม่รู้ !!! ” “ อ้าววว.......แล้วจำไม่ได้เหรอว่าอยู่ไหน ” ชิเงอากิเม้มริมฝีปาก ยกมือขึ้นมาเท้าคางพลางปั้นหน้าครุ่นคิด บางที..ก็เก็บในกระเป๋ากางเกง บางที...ก็กระเป๋าเสื้อนอก บางที...ก็ในเป้.. แล้วมันอยู่ไหนล่ะเนี่ย “ ก็ที่ตัวชั้นมันไม่มีนี่ หรือว่าจะลืมไว้ที่บ้าน ตั้งแต่เช้าก็ยังไม่ได้ใช่ด้วย ชั้นเลยไม่ค่อยแน่ใจน่ะ ” “ ยังไม่ได้ใช้ ? วันนี้นายไม่เล่นส่งเมสเซจ แล้วเหรอ ” “ ไม่ได้เล่นมาตั้งหลายวันแล้ว..เบื่อ...ไม่อยากรู้แล้วด้วยว่าใครเป็นเจ้าของเบอร์ ” มาสึดะทำหน้างงอีก ส่ายหัวน้อยๆไปกับความเอาแต่ใจที่มีให้เห็นอยู่เสมอ “ เฮ้ออ...นายก็ซนไม่เข้าเรื่อง เบอร์ใครก็ไม่รู้ยังส่งไปหาเค้าได้ทุกวี่ทุกวัน ยังไม่ได้ถามเลยว่าไปเอามาจากไหน ” “ เศษกระดาษ ” “ ห๊ะ...!? ” “ ชั้นเจอมันอยู่ในเศษกระดาษ....บนดาดฟ้า....ชั้นคิดว่าอาจมีใครแกล้งเจ้าของเบอร์เล่นมั้ง..เพราะมีเขียนไว้ด้วย ประมาณว่าอยากมีแฟน หรือไม่แน่ว่าตัวเจ้าของเบอร์เองอาจจะเขียนเองแล้วทำเป็นโยนทิ้งเรี่ยราดก็ได้ ” “ โหยยย..นี่.....แล้วนายก็เล่นพิเรนทร์ไปเก็บมาทำไม แทนที่จะเก็บทิ้งถังขยะ ไม่มีอะไรจะเล่นแล้วเหรอไงคร้าบบบ...ชั้นว่าคนนั้นเค้าคงโดนเพื่อนแกล้งน่ะ อย่างนี้ก็นักเรียนโรงเรียนเราน่ะสิ ” “ ก็ใช่น่ะสิ....ชั้นไม่ใช่พวกโรคจิตน่ะ จะได้ไปแอบตามสืบเบอร์ใครก็ไม่รู้เพื่อมาเล่นพรรค์นี้ ” “ แล้วมันต่างกันตรงไหน !! ” “ เจตนาไง !!! ชั้นก็แค่เห็นว่ามันน่าสนุกดี ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นเบอร์เด็กผู้หญิงน่ารักๆก็ได้ ” “ หึ....เรียกนายว่าคนสวยคงไม่ใช่ผู้หญิงแล้วล่ะ ฝ่ายนู้นก็ประหลาด ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้หญิงผู้ชาย เป็นใครก็ไม่รู้ ยังอุตส่าห์เล่นกลับมาอีก ” ชิเงะค้อนขวับ แก้มป่องๆกับสายตา มาสึดะเข้าใจได้ไม่ยากว่าคนตาหวานคนนี้กำลังรู้สึกอย่างไร เดี๋ยวก็โกรธ เดี๋ยวก็งอน วันหนึ่งๆ...ต้องตามง้อ..ตามเอาใจ...วันละกี่ครั้งกี่หน... แฟนกันรึก็ไม่ใช่

โดย Sasaa (ประธานสมาพันธ์จี้เซะ) [30 ต.ค. 2549 , 11:22:34 น.] ( IP = 58.9.122.94 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ]

Message 1 “ ช่างเถอะ....ไหนๆนายก็เลิกเล่นไปได้ตั้งหลายวัน ก็เลิกเล่นถาวรไปเลย แล้วอย่าทำอะไรแบบนี้อีกล่ะ ” ยกกล่องนมขึ้นมาดูดต่อ ความเย็นของรสชาติสตอร์เบอร์รี่เจือจางลงไปอีกนิด “ แล้วมือถือชั้นอ่า.....มือถือ.....มือถือ.....ชั้นชอบเครื่องนี้ด้วย ยังไม่อยากซื้อใหม่นะ ” เสียงแหววโวยวายขึ้นมาอีก มาสึดะถอนหายใจอีกรอบ....เข้าใจดีว่าอย่างชิเงะน่ะ แค่โทรศัพท์เครื่องเดียวถ้าถูกใจจริงคงรีบซื้อเครื่องใหม่ที่เป็นรุ่นเดิมโดยไม่ต้องคิดอะไรแล้ว แต่เหตุผลที่ยังรำพึงรำพันขนาดนี้ มันจะเกี่ยวข้องกับการเล่นไม่เข้าเรื่องเข้าราวของชิเงะรึเปล่า “ นายทิ้งไอ้เศษกระดาษเบอร์นั่นไปรึยัง ” “ ทิ้งไปแล้วสิ จะเก็บไว้ทำไม ” .....ที่บอกว่าเบื่อ.......ไม่จริงแน่ๆ !! ......... “ ชั้นว่าอาจจะมีคนเก็บของนายไปก็ได้ เดี๋ยวชั้นลองโทรเข้าดูละกัน ” “ เย้ ! โทรเดี๋ยวนี้เลยนะ ” สีหน้าร่าเริงผิดกับเมื่อกี้ เอนกายเข้าไปเกาะแขนมาสึดะ ทั้งที่ตัวเองจะเป็นคนโทรเอาเองก็ได้ แต่ทำไมน่ะเหรอ.... เพราะรู้น่ะสิว่าเดี๋ยวมาสึดะต้องเป็นคนจัดการให้ แล้วเหตุผลส่วนตัวอีกข้อที่คงฟังดูเข้าท่าใช่หยอก .....ก็มันขี้เกียจนี่..... Tii..Ti .Tiiii .Ti . มาสึดะสะดุ้งเล็กน้อยไปกับแรงสั่นจากสิ่งในมือ แล้วอะไรที่กำลังจะทำก็ถูกตัดหน้าซะก่อน จากเบอร์โทรที่ขึ้นโชว์หรา “ เอ้า..คนเก็บโทรศัพท์นายได้เข้าโทรมาแล้วไง สงสัยค้นชื่อแล้วเดาสุ่มเอา ดีนะเนี่ยที่เค้าโทรจากชื่อชั้นพอดี นายคุยเอง..” ยื่นส่งให้ แต่กิริยาไม่ตอบรับใดๆของคนข้างกาย จำต้องให้มาสึดะกลับเสียงที่ยังดังไม่หยุดมาที่ตัวเองอีกครั้ง “ ฮัลโหล.. ” “ หวัดดี....นายที่ชื่อมาสึดะสินะ ” “ ใช่ครับ....ผมเป็นเพื่อนชิเงะจัง เอ่อ.....เจ้าของโทรศัพท์ที่นายเก็บได้..ใช่มั๊ย...แล้วนาย..ใช่นักเรียนของที่นี่รึเปล่า ” “ ใช่ๆ....ตอนนี้โทรศัพท์ของ.....” “ ชิเงะ ” “ เออ..ใช่..นั่นแหละ.... เค้าว่างมั๊ยล่ะ จะเอาคืนเลยรึเปล่า ” “ เค้าคงเอาคืนเลยแหละ เพราะตอนนี้ก็ว่างอยู่ ” “ ถ้างั้นชั้นจะรออยู่ที่ห้องซาวด์แล็ปตึก B ชั้น4 ก็แล้วกัน ” “ ได้ๆ...ยังไงก็ขอบคุณมากๆที่นายช่วยเก็บไว้ให้ ” “ ไม่เป็นไร.....แค่นี้นะ ” หลังเสียงปิดบานพับโทรศัพท์ สารทุกอย่างจากอีกฝ่ายก็ถูกถ่ายทอดให้คนที่นั่งรอฟัง “ นายไปกับชั้นด้วยนะ....มัสสึ ” “ อืม....ไปสิ ” ยังไม่ทันจะได้ก้าวออกจากห้องเรียนที่แสนพลุ่กพล่านของยามพัก ก็มีอันต้องมีเหตุขัดเข้าซะก่อน มาสึดะที่มีตำแหน่งพ่วงท้ายว่าเป็นหันหน้าห้อง งานกะทันหันจากอาจารย์ที่ปรึกษา เลยต้องขอตัวจากธุระของเพื่อนสนิทไปอย่างช่วยไม่ได้ ความบังเอิญทำให้ชิเงะต้องฉายเดี่ยว สมใจอยาก (ของใครบางคน) ใกล้ได้เวลาหมดช่วงพักกลางวัน นักเรียนส่วนใหญ่ทยอยกันกลับห้องเพื่อรอรับรายวิชาภาคบ่ายต่อไป อากาศตอนกลางวันแม้จะอยู่ในช่วงปลายฤดูหนาว แต่รู้สึกว่าอุณภูมิมันอบอุ่นจนเกือบร้อน แดดอ่อนๆตั้งแต่ช่วงสายยังคงยืนหยัด ตึกเรียน B ที่นัดหมาย ใช้เวลาเดินจากห้องเรียนของชิเงะนานพอควรเชียวล่ะ ต้องเดินขึ้นถึง 4 ชั้น อารมณ์คนตาหวานคงกำลังพุ่ง ณ ห้องปฏิการทางภาษาเอกศิลป์-อังกฤษ ห้องปรับอากาศขนาดใหญ่ แต่บรรยากาศดูทะมันชอบกล เพราะเป็นยามว่างของห้อง ไฟปิดทุกดวง แอร์ก็ไม่ได้เปิด ไหนจะผ้าม่านสีเข้มล้อมรอบทุกด้านนั่นอีก ชิเงะมองผ่านกระจกประตูห้องพลางนึกบ่น ....ใครเป็นคนออกแบบเนี่ย..... คงมืดมนพอกัน มือเรียวรีบผลักประตูเข้าไป ทั้งเหนื่อย ทั้งร้อน อยากรีบเสร็จธุระเร็วๆ เด็กหนุ่มเพียงคนเดียวในห้อง ยืนหันหลังกำลังรอคอย “ ทำไมนายต้องนัดที่เนี่ยด้วยเนี่ย ร้อนก็ร้อน ไกลก็ไกล สูงก็สูง คนก็เยอะ เหนื่อยจะแย่ ” ยังไม่ทันไรก็ใส่เป็นชุด มือขยับเนคไทให้คลายลงกว่าเดิมตามกระดุมที่ปลดไปสองเม็ด ร่างโปร่งหัวเราะออกมาทันที นี่ขนาดไม่รู้จักกัน ยังซะขนาดนี้ ค่อยๆหันหลังกลับมาพร้อมรอยยิ้มบาง “ อะไรกัน....ชั้นเป็นคนเก็บโทรศัพท์นายไว้ให้นะ พูดจาขนาดนั้นน่ะ จะดีเร๊ออ...” “ เฮ้ยย !!! นี่นาย....ไอ้บ้าที่ชนชั้นนี่ !!!!!! ” ชี้นิ้วมือไปที่อีกฝ่ายทันที ยิ่งเห็นหน้ายิ่งโมโหหนัก “ นี่ๆๆ....พูดให้มันดีๆหน่อย เรียกไอ้บ้าๆอยู่ได้ สำนึกบุญคุณบ้างมั๊ยเนี่ย ” ยืนกอดอก เดินเข้าใกล้ จดจ้องคนตรงหน้าไม่วางตา ...ท่าทางการเริ่มต้นมิตรภาพคงไม่ราบรื่นแล้วสิ... ชิเงะคิดในใจ ถ้าเป็นคนอื่นน่ะ ชั้นถึงจะสำนึกบุญคุณ

โดย sa [30 ต.ค. 2549 , 11:23:32 น.] ( IP = 58.9.122.94 : : )

Message 2 “ บุญคุณอะไร..นั่นน่ะมันสมควรเป็นจิตสำนึกของนายเองตะหาก แค่โทรศัพท์เครื่องเดียว ” เชิดหน้ามองคนสูงกว่า สายตาหาเรื่อง ย่างเท้าเข้าไปใกล้เช่นกัน “ งั้นนายมาเอาคืนทำไมล่ะ ” ดวงตาสวยสะดุด เสียงขึ้นจมูกฮึดฮัดน้อยๆ ไม่พอใจ ...ก็มันยังอาลัยอาวรณ์ไอ้เกมส์ส่งเมสเซจบ้าๆนั่นอยู่... “ เงียบทำไมล่ะ ” “ มันเรื่องของชั้น แล้วโทรศัพท์นั่นก็ของชั้น ดังนั้น..รีบเอาคืนมา ” ปะทะมือไปบนอกร่างสูงพอยั้งแรง ก่อนแบมือกระดิกนิ้วเหยงๆ “ โอ้โห...มาถึงก็ด่าๆๆ ขอบใจซักคำก็ไม่มี คืนให้ดีมั๊ยเนี่ย ” “ นี่....อย่ามาทำโยกโย้ได้มะ รีบๆเอาคืนมาเร็ว เดี๋ยวชั้นต้องไปเรียนอีก ” “ ก็ได้....ก็ได้......อ่ะ.... ” แววตาบริสุทธิ์ผุดผ่อง ?? ส่งของในมือให้.... ยังไม่ทันที่เจ้าของจะรีบไป หนุ่มหน้าแมวก็เล่นลูกไม้ ชักมือกลับแถมชูไว้สุดแขน สูงสุดกู่ “ นี่..เจ้าบ้า !! ชั้นไม่มีเวลามาเล่นกับนายนะ เอา..คืน..มา... ” ชิเงะเอื้อมสุดมือ เสียงไม่พอใจในลำคอ กระโดดเหยงๆ ไปตามการหลบเลี่ยงของคนลูกเล่นจัด ร่างกายที่ใกล้ชิดกันโดยไม่ได้ตั้งใจ (ของชิเงะแค่ฝ่ายเดียว) ผลักๆดันๆกันไป ราวกับเป็นการละเล่น “ เอาคืนมานะ !! ” เขย่งปลายเท้า ซวนเซไปเพราะทรงตัวลำบาก ก็อีกคนเล่นหันหนีๆตลอด ......หนอยแน่ะ ถือว่าสูงกว่าแล้วจะชนะเหรอไง..... “ เอ้า....พยายามหน่อย.....มันแต่กระย่องกระแย่งแล้วจะได้คืนมั๊ยเนี่ย ” ชักมือหนีไปเรื่อยๆ เดี๋ยวหันซ้ายหันขวา หมุนตัว เล่นเอาคนสูงน้อยกว่า ตาหมุนเป็นวงกลมซ้อนกันหลายวง แล้วการละเล่นในช่วงสั้นๆ ก็ต้องจบลงอย่างไม่งดงามนัก “ เหวออออออออออ !!!!! ” ล้มลงไปแอ้งแม้งกับพื้นทั้งคู่ แต่คราวนี้สลับกัน ร่างเพรียวที่นั่งทับอยู่ข้างบนหัวเราะเสียงดังชอบอกชอบใจยกใหญ่ โคยามะค่อยๆยันส่วนบนขึ้นมา “ ฮะๆๆ....ฮ่าๆ.....สมน้ำหน้า โดนล้มทับแบบนี้บ้าง รู้สึกยังไงล่ะ ” มั่นใจว่าตัวเองก็ไม่ใช่เบา มันต้องสร้างความเสียหายให้เจ้าคนหน้าการ์ฟิลด์ แมวผอมจอมกวน ได้บ้างล่ะน่า “ รู้สึกยังไงน่ะเหรอ....ก็รู้สึกดีไง......ว่าแต่นายนั่งทับอยู่บนตัวชั้นแบบนี้ ไม่คิดว่ามันล่อแหลมบ้างเหรอ ชิเงะจัง ” ...ผัวะ !!!!! ..... เสียงคนโดนตบครับ.... ตบศี-ระ-ษะ แบบเต็มเหนี่ยวเน้นๆ “ อย่ามาลามปามพูดจาแบบนั้นกับชั้น ไม่ได้รู้จักมักจี่ซักหน่อย..ไอ้บ้า !!!! ” ตะโกนใส่หน้าไปเต็มหลอดเสียง เอื้อมมือดึงโทรศัพท์จากมือโคยามะ เพียงชั่วเสี้ยววินาทีที่ชิเงะเอียงหน้าไปอีกทาง จังหวะของการเผลอเรอก็ถูกฉกฉวยโดยใช้ริมฝีปากเป็นเครื่องมืออย่างรวดเร็ว แก้มเนียนถูกสัมผัสด้วยผิวปากอุ่น ........ จุ๊บส์ ! ............ ชิเงะสะดุ้งวาบ ผิวแก้มเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที ริมฝีปากเผยอออกอึ้งๆ ยกมือขึ้นมาจับแก้มตัวเอง มองหน้าเจ้าโจรที่ขโมยจุ๊บไปอย่างหน้าด้านๆ โคยามะกระตุกยิ้ม ยกคิ้วให้เฉขึ้น .....ตะกี้ยังโวยวายอยู่เลย พอเขินแล้วเงียบสนิทแบบนี้ น่ารักดีแฮะ..... “ นะ....นาย......นาย.....ทำ..บ้า..อะไร....” “ จะเอาอีกข้างงั้นเหรอ....กลัวไม่สมดุล ? ” ..... เพียะ !!!!!!! ......... คราวนี้โดนตบหน้าครับ ฉาดเบ้อเริ่มเฮิ่มเลย “ ไอ้โรคจิต !!!! ” หน้าแดงรีบลุกขึ้นยืน วิ่งไปให้พ้นตัวโคยามะ ...โอ้โหเฮะ แกล้งล่นหน่อยเดียว ว่าเป็นโรคจิตเลยวุ้ย...... (แล้วไม่ใช่รึไงฟร่ะ !? )

โดย ซาค้าบ [30 ต.ค. 2549 , 11:24:01 น.] ( IP = 58.9.122.94 : : )

Message 3 “ ชั้นจะบอกมัสสึ ! รับรองว่าหุ่นไม้เสียบโอเด้งอย่างนาย แค่เค้าแตะเบาๆก็ล้มแล้ว บ้า !! ” เกาะอยู่ตรงประตู โวยวายด้วยสายตาถมึงทึงก่อนทิ้งเสียง ตึ่กๆๆๆๆ จากฝีเท้าแทนอารมณ์โกรธเคือง โคยามะขยับหัวไปมาเหรอหรา ปล่อยเสียงหัวเราะดังลั่น ..... เป็นคนตลกดี ขี้โมโหใส่แต่ไม่เห็นจะน่ากลัวเลย น่ารักเกินไปแล้วมั้ง.... .....มัสสึ ที่เป็นเพื่อนคนนั้น ที่คุยโทรศัพท์ด้วย ว่าแต่...จะไปฟ้องเนี่ย พูดเล่นรึเปล่า ?? .... . . . “ อ๊า....!!! มัสสื่ออออ.....เจ้าบ้านั่นอ่า..ไอ้ปีศาจแมวปลอมตัวมา...ชั้นจะฆ่าม๊านนนน !!! ” โวยวายไป กระชากแขนมาสึดะไป ตบๆทึ้งๆ ดึงเสื้อจนยับย่นทั้งตัวนอกตัวใน เพื่อนซี้คนสนิทได้แต่ยิ้มนิ่มๆ ปล่อยตัวให้โยกเยกไปตามแรงดึง “ อะไรของท่านอีกล่ะครับ....ท่านชาย....ท่านชายคาโต้...พอมาถึงก็หน้าบูดหน้าบึ้ง ลากกระผมออกจากห้องเรียน ดึงขึ้นมาบนดาดฟ้า เอาแต่อารมณ์เสีย แล้วกระผมจะทราบเรื่องไหมล่ะครับท่าน ” ยังไม่หมดคาบพักดี อาจารย์ยังไม่มา ที่ทำแบบนั้น เพื่อนทั้งห้องเค้าก็แตกตื่นกันใช่ย่อยล่ะ “ ก็ไอ้บ้านั่นอ่า....มัน...มัน......” กอดมาสึดะแน่น ซุกตัวกับอกอวบๆของเพื่อนสายพันธุ์หมี “ มันอะไร...” “ มัน..มัน.....มันหอมแก้มชั้นอ่า.... ” เสียงงอแงฟังเกือบไม่รู้เรื่อง แต่ชั่วขณะของคำพูดที่ออกมา รู้ตัวรึเปล่าว่าหน้าแดงฉ่า เพื่อนแก้มพองมุ่ยหน้า ชะงักนิดๆ ....งงครับ.... “ มันที่นายว่าน่ะใคร..” “ ก็..ไอ้บ้าที่เก็บโทรศัพท์ชั้นได้ไง คนเดียวกับที่ชนชั้นด้วย ” มาสึดะพยักหน้าตามสองสามที แล้วค่อยแย้มรอยยิ้มขึ้น “ ไม่เห็นเป็นไรเลย นายไม่ใช่ผู้หญิงซักหน่อย เค้าล้อเล่นมั้ง ” ..... นี่ก็มองโลกแง่ดีเกิน -“- ..... “ ก็เพราะว่าไม่ใช่ผู้หญิงน่ะสิ เสียเชิงชายหมด ! ไอ้บ้าๆๆๆๆ ” มัสสึยิ้มแหย... แปะมือลูบหลังเพื่อนตัวเอง ....แล้วไอ้ที่วิ่งมาฟ้องเนี่ย เชิงชายเต็มเปี่ยมมากเลยเนอะ .... “ งั้นก็แสดงว่า เค้าเห็นว่านายน่ารักน่ะสิ ตกหลุมรักแรกพบรึเปล่า ” “ จะบ้าเหรอ !!! ” ผงกหัวขึ้นทันที ผิวแก้มเปลี่ยนสีเป็นมะขือเทศอีกรอบ “ แล้วได้โทรศัพท์คืนรึเปล่า ” ชิเงะพยักหน้าหงึกๆ หงุดหงิดเมื่อรู้สึกตัวเองว่า ภาพของคนหน้าแมว ยังวนเวียนอยู่ในความคิดไม่ไปไหนซักที เจอสภาพนี้ จึงไม่อยากจำ ก็ลืมไม่ลงหรอก “ อืม..ได้คืนแล้วก็ดี ” “ มัสสึ.....ไปจัดการไอ้แมวบ้านั่นให้ชั้นทีสิ ” “ พูดจาเป็นยากูซ่าไปได้ จะให้ชั้นไปทำอะไรเค้า ” นอกจากเป็นเพื่อน คนสนิท ควบตำแหน่งพี่ชายใจดีแล้ว ยังให้พ่วงท้ายรับจ๊อบเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวด้วยเหรอเนี่ย “ นายแค่โดนเค้าหอมแก้มเองนะ ไม่ใช่โดนข่มขืนซะหน่อย ” “ งั้นต้องรอให้ชั้นโดนขมขื่น นายถึงจะไปยำใหญ่ไอ้บ้านั่นให้เละเหรอไง ” “ ก็มั้ง....แต่ถ้านายยินยอมมันก็อีกเรื่องนึงนะ ” “ มัสสึ !!! ” ซัดมาสึดะไปเต็มมือ สะเทือนไหมนั่น “ โธ่ๆๆ...ล้อเล่นๆ..ว่าแต่.....ไอ้บ้านั่นอะไรของนายน่ะ เค้าชื่ออะไรล่ะ ” เรียวคิ้วสวยผิดรูปไป หรี่ตาลงเล็กน้อย “ ไม่รู้สิ ” “ อ้าววว ” . . . “ โคยามะ...เป็นบ้าเป็นบออะไรของนายวะ นั่งผิวปาก ร้องเพลง อารมณ์ดีจ๊างงง ” คุซาโนะพูดแทรกเสียงดังๆของการแข่งกันคุยในคาบว่าง หลังจากขมักเขม้นสะสางการบ้านที่คั่งค้างให้เสร็จ แม้สองตาจะไม่ได้ใส่ใจโต๊ะข้างๆตัวเอง แต่สองหูมันสุดแสนจะรำคาญ “ อารมณ์ดี เพราะมีความสุข มีความสุข เพราะเจอเรื่องสนุกๆ..ว่ะ ” ว่าแล้วก็เปลี่ยนเพลงที่ผิวปากต่อไป ในมือกดเกมส์จากมือถือ เสียงติ๊ดๆๆเป็นจังหวะเดี๋ยวดังเดี๋ยวค่อยยิ่งสร้างความระคายเคืองให้หูคุซาโนะ “ เรื่องสนุกอะไร ” “ ก็..แค่มีอะไรเล่นนิดๆหน่อยๆ ” “ เออ..ว่าแต่เมื่อกลางวันนายบอกจะตามชั้นไปกินข้าว แล้วดันเสนอศีรษะไปอยู่ไหนวะ ทำเป็นมีความลับ ไปจีบสาวมาเหรอไงฟระ ” ลุกจากที่นั่ง จ้องหน้าโคยามะตาไม่กระพริบ หวังจะจับผิดจากสายตาที่แสดงออก แต่ทว่า...ไอ้ตาปรือๆสองข้าง ก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรกระจ่างชัดขึ้นมาเล๊ย “ จีบผู้หญิงเนี่ยนะ...หล่อๆเท่ห์ๆ มีเสน่ห์อย่างชั้น นั่งอยู่เฉยๆ ก็มีผู้หญิงเข้าหาแล้วเว่ย ไม่ต้องออกไปจีบเองหรอก ” ลอยหน้าลอยตาน่าหมั่นไส้ แต่พอนึกถึงอากัปกิริยาของใครบางคนแล้วก็กลับมาอมยิ้มได้อย่างทันควัน คุซาโนะเบะปากมองหน้าเพื่อนตัวดี ..เพื่อนตูนี่ท่าจะสติไม่สมประกอบ.. “ เออ..ไอ้เท่ห์สวรรค์สร้าง.....ก็นายพูดจาแปลกๆ ท่าทางก็แปลกๆ คำพูดคำจาก็ชวนงงๆ จะให้ชั้นคิดอะไรได้นอกจากเรื่องผู้หญิงวะ ” จะว่าไปมันก็ไม่แปลกเท่าไหร่ เจ้าเพื่อนคนนี้สติดีตายชักล่ะ

โดย เอสคุงค้าบ [30 ต.ค. 2549 , 11:24:37 น.] ( IP = 58.9.122.94 : : )

Message 4 “ ม่ายช่าย..ม่ายช่ายสาว......แต่น่ารัก ! ” รอยยิ้มมุมปากกระตุกคิ้วนิดๆ คุซาโนะยิ่งงงหนัก ยังไม่ทันจะได้อ้าปากถามอะไรต่อ อาจารย์ของคาบต่อไปก็เดินเข้ามาพอดี โคยามะขยับปลายนิ้ว จบเกมส์ที่เล่นอยู่ เพื่อเข้าสู่เป้าหมายที่คิดจะทำจริงๆจังๆ เมนู...... เขียนข้อความ..... - - - - ไม่อยากรู้จักกันมากกว่านี้เหรอครับ ผมอยากรู้จักคุณนะ เรามาเป็นเพื่อนกันดีกว่า - - - - . . . “ ผมอยากรู้จักคุณนะ ” ครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ สำหรับการเปิดข้อความใหม่ล่าสุดขึ้นมาอ่านทวนไปมา ทั้งที่ข้อความมันก็มีอยู่นิดเดียว “ เค้าคิดว่าเราเป็นผู้หญิงแน่เลย....เลิกเล่นดีกว่า ” ตัดสินใจอยู่นาน พร้อมๆกับการกลิ้งตัวเองไปบนเตียงนอน คิ้วที่พันกันยุ่งก็ค่อยคลี่คลายเพราะตกลงใจได้ ชิเงะกระเถิบขา ผงกหัวขึ้น เอื้อมสุดแขนวางมือถือลงบนหัวเตียง ตลบผ้านวมผืนอุ่นเข้ามาแนบตัว เริ่มต้นการพักผ่อนหลังจากที่มัวแต่ครุ่นคิดเรื่องไม่เป็นเรื่อง ตั้งแต่ข้อความเพิ่งถูกเปิดอ่านเมื่อช่วงเย็นก่อนกลับบ้าน เค้าควรจะเลิกเอาเวลาไปใส่ใจกับการเล่นไม่เข้าท่าซักที แต่การได้คุยกับคนที่ไม่รู้จัก ไม่เห็นหน้าแบบนี้ คงมีแรงดึงดูดบางอย่าง . . . - - - - ก็อยากคุยกับคุณต่อ แต่ผมไม่ใช่ผู้หญิง เข้าใจนะ - - - - เช้าวันรุ่งขึ้น.... “ โคยามะ....ทำอะไรอยู่ นั่งจ้องมือถืออีกและ ไหนว่าเค้าไม่ส่งมาแล้วไง ” คุซาโนะเพิ่งเดินเข้าห้อง มองปราดเดียวก็รู้ได้ทันทีว่า ไอ้อาการแปลกๆเกินจะคาดเดาของเพื่อนตัวเองมันยังอยู่ .... นั่งยิ้มกับมือถือก็ได้นะ คนเรา.... “ ใครว่า....เค้าตอบชั้นมาแล้ว..นี่ไง....ตอบมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ” ขยับสิ่งในมือขึ้นๆลงๆ แต่พอคุซาโนะทำท่าจะคว้ามาดู ก็เอากลับไปซะอย่างนั้น “ เฮ่ย..ดูเด๊ะ...ส่งมาว่าอะไร ” “ ไม่ให้.....เรื่องแบบนี้ เค้ารู้กันแค่สองคนเว่ย ” “ เออๆๆ.....ตกลงแล้วนายเองก็อยากเล่นต่อใช่มะ จะว่าไปชั้นเองก็อยากรู้ว่าใครเป็นคนส่งมา ” “ เรื่องนั้นชั้นรู้แล้ว ” ปิดบานพับเก็บโทรศัพท์ดิบดี ท่าทางกระหยิ่มยิ้มย่อง ยิ่งกระตุ้นความสงสัย “ เฮ้ยยย !!! จริงเหรอ ! แล้วนายรู้ได้ไง ” “ เออน่า...รู้ก็แล้วกัน ” . . . หลังจากนั้น สงครามเมสเซจ ? ก็ดำเนินต่อเนื่องอย่างร้อนระอุ ??? - - - - จะผู้หญิงหรือผู้ชายก็ไม่สำคัญ คุณน่ารักซะอย่าง มาเป็นเพื่อนกันดีกว่า - - - - - - - - รู้ได้ไง ว่าน่ารัก ไม่เคยพบเคยเจอกันซักหน่อย - - - - - - - - ก็มันรู้สึกได้ รู้เปล่าผมมีเซ้นส์แรงเป็นพิเศษกับคนน่ารัก - - - - - - - - งั้นถ้าหน้าตาไม่ดี ก็ไม่คบเป็นเพื่อนงั้นสิ เลือกที่หน้าตาน่ะ ผมเกลียดที่สุด - - - - - - - - ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก แล้วเมื่อไหร่เราถึงจะได้เจอกันจริงๆซักทีล่ะครับ ผมว่าเราต้องเป็นเพื่อนที่คุยกันถูกคอแน่ๆเลย - - - - หลังจากที่เมสเซจนั้นส่งมา ชิเงะก็เบี่ยงประเด็นทันที การคุยกันทางมือถือยังดำเนินต่อไปเรื่อยๆ เรื่องทั่วไป เรื่องเรียน เรื่องเพื่อน งานอดิเรก หลายต่อหลายวัน ก็เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนกันไปแล้วล่ะ ตัวอักษรที่ถูกถ่ายทอดให้แก่กัน เรื่องชีวิตประจำวัน หรือแม้กระทั่งเรื่องความรู้สึกในวันนั้นๆ ความเบื่อ ความสนุก หรือเรื่องให้บ่น บางครั้ง ตัวอักษรก็ถ่ายทอดได้ดีกว่าคำพูด บางครั้งตัวอักษรก็มีความกล้าได้มากกว่าคำพูด ไม่รู้ทำไม ทั้งที่ยังไม่เคยเห็นหน้ากันซักหน่อย แต่ก็รู้สึกสนุกและพอใจกับการเล่าเรื่องของตัวเองให้อีกฝ่ายฟัง คงคล้ายๆกับเพื่อนทางอีเมล์ล่ะมั้ง - - - - นายรู้ใช่มั๊ยว่าเราอยู่โรงเรียนเดียวกัน แล้วไม่อยากเจอชั้นบ้างเหรอ เผื่อจะได้ไปหาอะไรกินกันมั่งไง - - - - บางครั้ง ข้อความที่ส่งมาก็มีจุดประสงค์ว่าอยากเจอ แต่ชิเงะกลับไม่อยาก เค้าให้คำตอบกับตัวเองไม่ได้ว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น รู้สึกอยากเก็บความเป็นเพื่อนไว้แค่นี้มากกว่า เพื่อนที่ชื่อ....เค.... ทุกครั้งที่ข้อความส่งมา จะลงท้ายชื่อแบบนี้ คนชื่อนำหน้าด้วยเค ในโรงเรียนนี้มีตั้งเยอะ บางที..ไม่รู้แบบนี้ ไม่รู้จักกันไปมากกว่านี้ อาจคุยกันได้อย่างสบายใจมากกว่า มีเพื่อนแบบนี้เอาไว้หนึ่งคน..ก็ดีนะ เพราะเข้าใจ ว่าอีกฝ่ายก็ไม่รู้เช่นกันว่าเค้าชื่อ ชิเงอากิ คาโต้ นักเรียน ม. ปลายปีสามห้องเอ ///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// To..be..con .. please สวัสดีทุกคนครับ ตอน 2 มาแล้วเน้ ช่างเป็นฟิคที่ไม่มีเหตุผลจริงๆเลย 5555555+ อยากให้เป็นฟิคที่อ่านแล้วไม่ต้องคิดอะไรมากน่ะครับ แค่เพียงน้อยนิด แต่ถ้าฟิคเรื่องนี้ทำให้ทุกคนมีความสุขบ้าง ผมก็ดีใจมากๆแล้วล่ะครับ แต่อย่าลืมว่า คอมเม้นท์ เป็นตัวต่อชะตามกรรมฟิคเรื่องนี้เน้ ๆ บอกตรงๆก็คือ ผมจำไม่ได้อ่ะครับ ว่าเวลาลงฟิค ผมไปโพสลิงค์ไว้ที่ไหนบ้าง ซึ่งการโพสแต่ละตอนอาจจะทั่วถึงไม่เท่ากัน ก็ขอโทษด้วยนะครับ ตอนนห้าผมอาจจะโพสลิงค์แค่ที่ exist , midnightfix , tsukafic ก็ประมาณนี้ล่ะครับ ถ้าไงรบกวนช่วยเข้ามาดูการอัพเดทที่บอร์ดนี้โดยตรงเลยนะครับ ตอนที่ 3 (ถ้าคอมเม้นท์น่าพอใจ) เจอกันวันเสาร์ที่ 4 คร้าบ ขอบคุณมากๆๆครับ^^

โดย Sasaa (Master_S.) [30 ต.ค. 2549 , 11:29:32 น.] ( IP = 58.9.122.94 : : )

Message 5 ยะฮูๆๆ ได้เม้นท์คนแรกป่าวนี่ เคย์จังแล้งชิเงะหรือนี่ ไม่จริงใช่ป่าว?? หนุกๆๆๆอะ มาต่อเร็วๆน้า

โดย momo [30 ต.ค. 2549 , 11:39:38 น.] ( IP = 125.24.141.211 : : )

Message 6 กร๊ากกกกกกกกกก ต้องขอฮามัตสึ ได้ใจจริงๆ เป็นทุกอย่างเลยวุ๊ย งานนี้ไปหายูยะมาดูแลแทนชิเงะเถอะ กร๊ากกก แอบอิจฉานะนั้น หุ่นไม้เสียบอุโด้ง อิอิ อร่อยน้า กร๊ากกก โคะรู้แล้วแต่ชิเงะจังยังไม่รู้ จะได้มาเจอกันมั๊ยน้า แต่ว่าเจอกันก็ทะเลาะกันอีกอะดิ เหอะๆๆ ต่อไวๆนะค้า

โดย lune [30 ต.ค. 2549 , 14:53:41 น.] ( IP = 203.97.251.254 : : )

Message 7 พี่ปลือมาจุ๊บน้องช้านได้งายย อย่างนี้ต้องรับผิดชอบ มาเป็นเเฟนน้องเขาเลยด้วย ไม่งั้นให้มัตสึจัดการ ด้วย 555+ มาต่อเร็วๆน้า

โดย uzariyochi [30 ต.ค. 2549 , 17:01:26 น.] ( IP = 203.130.159.4 : : 203.156.27.131 )

Message 8 น้องเงะ >.< โวยวายน่าร๊ากกก โถ ไอ้ปีศาจแมวปลอมตัวมาของน้องเงะเนี่ย เค้าเป็นถึงคนหล่อสวรรค์สร้างเลยนะ เพราะงั้นยอมๆให้เค้าหอมแก้มไปเต๊อะ คนอ่านชอบค่า มัสสึก้อช่างปรับตัว(แน่ใจรึว่าต้องปรับ?) ตามอารมณ์อันปรวนแปร (ประหนึ่งประจำเดือนมามิปกติ)ของน้องเงะได้ดีจริงๆ อิอิ เคย์จังก้อรุกต่อไปๆๆ เมสเสจที่ส่งหากันเนี่ยน่ารักจัง หุหุ เคย์จังจีบแบบม่อได้ใจอย่างแรง มีเซ้นส์แรงกะคนน่ารัก 5555 รู้แล้วค่าว่าพ่อแมวตาปรือมักจะเซนส์แรงกะกระต่ายน้อยน่ารักขี้วีนเสมอ (ว่าแต่ ใครแกล้งเอาเบอร์เคย์จังไปปล่อยเนี่ย หมีคุแน่เลย) *ช่วงนี้ตารางเรียนอันแสนเหนื่อย (ซึ่งช้านจัดให้มันเหนื่อยเอง เลยบ่นมิได้ T^T) พอเข้ามาได้อ่านฟิคสบายๆอย่างนี้แล้วรู้สึกดีขึ้นมากเลยค่ะ อ่านไปยิ้มไป...เฮ้อออ...ผ่อนคลาย ขอบคุณมากนะคะที่เอามาให้ได้อ่านกัน

โดย Koki_jubjub [30 ต.ค. 2549 , 17:41:16 น.] ( IP = 221.128.111.250 : : )

Message 9 อ๊าก!!!น่ารักจังเลย ชอบตอนที่ชิเงะกับเคจังเจอกันอ่ะ น่ารักมากๆ เคจังจ้องจะล้วนลามชิเงะอย่างเดียวเลยรึไง เหอะๆ ขอบคุณที่แต่งนะค่ะ มาต่อไว้ๆล่ะ

โดย Mashiko [30 ต.ค. 2549 , 17:48:08 น.] ( IP = 58.181.205.185 : : )

Message 10 มาต่อไวไวนะ สนุกดีอ่ะ

โดย numam [30 ต.ค. 2549 , 19:32:49 น.] ( IP = 61.7.144.109 : : 61.7.144.109 )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ]

Comment , please~

From : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * E-mail : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง How do you think ? : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]

Our services

ฝาก Server : colocation | co-location | colo ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น | Old Coins | Old Stamps