ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม close [x]
[fic] Weird Story: Just a moment of being cockroach

บอร์ดนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ Boy's Love
หากท่านรับไม่ได้ขอให้ปิดหน้านี้เสีย
ห้ามนำ url ของบอร์ด onering ไปโพสที่อื่นไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้น (ทั้ง url หลักและ url ของแต่ละกระทู้)
ห้าม copy fic หรือ fanart จากที่นี่ไปลงที่อื่น โดยไม่ได้ขออนุญาตจากเจ้าของเรื่องหรือภาพ
ห้ามนำรูป fanart ที่ไม่ได้รับอนุญาตจากผู้วาดมาโพสโดยเด็ดขาด
ห้ามโพสรูปโดยอาศัยเนื้อที่ของบอร์ดโดยตรง ถ้าต้องการโพสกรุณา กดที่นี่ แทนค่ะ อ่านรายละเอียดวิธีการโพส ที่นี่

 

 

 

 

 

 

 

 



ติดต่อลงโฆษณา Tel. 02-630-9938


[fic] Weird Story: Just a moment of being cockroach




[fic] Weird Story: Just a moment of being cockroach
-พอดี ตอนแต่งเรื่องนี้ ข้าน้อยอยู่ในอารมณ์แปลกๆอ่ะ ก็เลยแต่งเรื่องแปลกๆนี้ขึ้นมา ยังไงก็ช่วยเม้นท์ให้กับคนแปลกๆคนนี้ด้วยเถิด

Just a moment of being cockroach
“ ย้ากกกกกก...........ตายซะเถอะเจ้าบ้า” เสียงเด็กหนุ่มแผดลั่นดังไปทั้งอาพาร์ทเมนท์ พร้อมกับวิ่งโครมครามไล่เข่นฆ่าบางสิ่งบางอย่างอยู่ ในมือของเด็กหนุ่มข้างหนุ่มถือรองเท้าส่วนอีกข้างนึงถือกระป๋องยาฆ่าแมลง เป็นภาพที่แปลกดีพิลึกเหตุไฉน เด็กหนุ่มที่หน้าตาดีจัดคนหนึ่งจึงโมโหเอาเป็นเอาตายกับสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆที่เรียกว่าแมลงสาบ (หรือเรียกอย่างน่ารักๆว่ากระจั้ว!) ตัวนี้

ย้อนกลับไปเมื่อ 2-3 ชม.ก่อน
เด็กหนุ่มอยู่ในห้องครัวจัดเตรียมอาหารอย่างรีบเร่งถึงแม้ว่าจะไม่ได้ทำเองก็เถอะ
“ โอย.. ตายแล้ววิกกำลังจะมาแล้ว” เด็กหนุ่มคราง พลางวิ่งวุ่นจัดเตรียมอาหารอย่างโกลาหล
เขาอุตส่าห์เคลียร์งานทั้งหมดให้เสร็จ แล้วก็รีบบึ่งรถกลับบ้านทันที นัดสำคัญอย่างนี้ใครจะยอมให้เสียไปแม้แต่วินาทีเดียวหล่ะ
“ วันนี้สินะ ที่เราจะได้เจอกัน..” ออร์ลี่คิดอย่างมีความสุข
ไม่นานเขาจะจัดเตรียมทุกอย่างได้เรียบร้อย เขาไม่ลืมที่จะหยิบไวน์รสเลิศมาตั้งเตรียมไว้คอยท่า เด็กหนุ่มสำรวจผลงานอย่างพึงพอใจ กลิ่นหอมกรุ่นที่อุตส่าห์สั่งมาจากภัตตาคารสุดหรู ทำให้เด็กหนุ่มเคลิบเคลิ้ม
“อืม...ดูดีแล้ว แต่ว่าขาดอะไรไปนะ ใช่แล้วเทียนไขไง เจอกันทั้งทีมันต้องโรแมนติกกันหน่อย!!”
ว่าแล้วออร์ลี่ก็จัดแจงหาเทียนไขมาจุดไว้คอยท่าเพื่อเพิ่มความโรแมนซ์ในคืนสุดพิเศษ
เยี่ยม!! เพอร์เฟคมาก ที่เหลือก็แค่รอให้วิกโกมาถึงเท่านั้น
½ ชม ผ่านไป เครื่องอาจจะดีเลย์มั้ง (ออร์ลี่นั่งเคาะนิ้วบนโต๊ะเป็นจังหวะสโลว์)
1 ชม. ผ่านไป โทรไปเช็คดีกว่า ...............”ขณะนี้ไม่สมารถติดต่อ.......” บ้าจัง (ออร์ลี่เคาะนิ้วเป็นจังหวะ rap)
1 ½ ชม.ผ่านไป ออร์ลี่นั่งหน้าเครียดอยู่ที่โต๊ะ โทรศัพท์โดนโยนไปไหนแล้วก็ไม่รู้ (เคาะนิ้วเป็นจังหวะร็อค หนักหน่วง)
2 ชม.ผ่านไป ออร์ลี่ทุบเปรี้ยง!ลงกับโต๊ะ(ไม่ค้งไม่เคาะมันแล้ว) เด็กหนุ่มเริ่มท้อใจ “วิก............คุณไม่มาจริงๆเหรอ” เขาฟุบหน้าลงกับโต๊ะ ไม่อยากจะมองดูอาหารที่วางอยู่เต็มโต๊ะ ซึ่งตอนนี้เย็นชืดไปหมดแล้ว กับเทียนไขที่กำลังมอด
“ คุณไม่เคยผิดสัญญานี่ อย่างน้อยก็น่าจะโทรมาบอกกันบ้าง”
ออร์ลี่นอนท้อแท้ ทำหน้าเป็นพระเอกมิวสิกวีโออยู่ซักพักแล้วเขาก็วูบหลับไปไม่รู้ตัว

แกรกๆ...
อะไรวะ คนจะนอน
แกรกๆ....
แม่งเอ๊ย!! ไปไกลๆเลยไม่มีอารมณ์
แกรกๆ….
อะไรกันนักหนานะ!!
ออร์ลี่ปรือตาขึ้นดูอย่างไม่สบอารมณ์ แต่แล้วก็ต้องโมโหสุดขีด

อาหารที่ที่อุตส่าห์เตรียมมาอย่างดี
อาหารที่เตรียมไว้เพื่อเขากับวิกโก 2 คน
อาหารนั้นกำลังถูกแทะโลมโดยเจ้าบ้า 6 ขา น่าเกลียดนั่น
แก.....ตาย!!!!
สติของออร์ลี่ขาดผึง

เจ้ากระจั้วน้อยเหมือนมีลมหนาวเย็นยะเยือกพัดผ่านมันไปวูบนึง เวลาของชีวิตมันเหลือน้อยเต็มที
“ป้าบบบบบบ!!!!!” เสียงรอเท้าของออร์ลี่กระแทกเข้ากับโต๊ะ เฉียดหนวดน้อยๆของมันไปไป 0.1มิลลิเมตร
ไม่ต้องมีคำเตือนใดอีก เจ้ากระจั้วออกวิ่งเต็มสปีด 6 WEELS Dirve (มันมี 6 ขาไง) โดยมีรองเท้าของออร์ลี่ไล่ตามมาไม่ยั้ง
“ไอ้บ้า!!!” ออร์ลี่แผดเสียง
กระจั้วน้อยวิ่งพล่านไปทั่วโต๊ะ อาหารทั้งหลายกระจัดกระจายไปตามแรกฟาด แต่ออร์ลี่ก็ไม่ใส่ใจ เขาหมายมั่นปั้นมือที่จะฆ่าเจ้าตัวน่ารังเกียจนั่นให้ได้ แต่เหมือนฟ้าจะเป็นใจที่จะยืดชีวิตมันออกไปสักหน่อย จิตใต้สำนึกของมันซึ่งไม่ได้หวาดกลัวไปตามเช่นเจ้าของได้กระซิบเตือนมันว่า
“ เฮ้ย.......เอ็งมีปีกทำไมไม่บินหล่ะ”
เจ้าตัวน้อยได้ยินก็ตาสว่างทันที มันบรรจงกางปีก ถลาร่อนลมล่องออกไปจากโต๊ะทันที
“ หนอยหนีเหรอ!”
รองบาทาข้างละหมื่นห้าของออร์ลี่ พุ่งตามมาเหมือนจรวดนำวิถี แต่ด้วยอาศัยชั้นเชิงกระจั้วน้อยก็ ปินตีลังกากลับหลังหลบไปได้อย่างหวุดหวิด สิ่งนั้นยิ่งทวีความบ้าคลั่งให้กับออร์ลี่ยิ่งนัก เด็กหนุ่มวิ่งไปหยิบ DDT จากตู้มาถือเป็นอาวุธคู่มือแทนรองเท้าข้างที่เสียไป เขาหยิบรองเท้าอีกข้างที่เหลือมาถือไว้พร้อมสรรพ กระจั้วเห็นท่าไม่ดีจึงรีบบินพุ่งออกไปจากห้องครัว แล้วLandingลงที่ข้างโซฟาหมายจะหาที่หลบ แต่ออร์ลี่ก็วิ่งตามมาทัน กระจั้วน้อยรีบมุดเข้าใต้โซฟาทันที
ออร์แลนโด้ วิ่งตามมาที่โซฟา
“ แอบเหรอ!! ออกมานะ”
ว่าแล้ก็ฉีดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ DDTใส่อย่างบ้าคลั่ง
กระจั้วน้อยทนไม่ไหวจนต้องวิ่งหนีมาอีกด้าน แต่เหมือนตอนวิ่งมันคงจะเผลอวิ่งซะสปีดเร็วกว่าสมอง ทางที่มันมุ่งหน้าไปนั้นก็คือกำแพงดีๆนั่นเอง ด้านหน้าก็กำแพง ด้านหลังก็มีไอ้บ้าวิ่งตามมา
“ ซวย แล้วตู...” ยังไม่ทันที่จะคิดจบ รองบาทาข้างละหมื่นห้า อีกข้างของออร์ลี่ก็ปลิวมาทักทายกับผิวสีข้างของเจ้ากระจั้วน้อยชะตาขาดอย่างจัง แม้จะทำให้มันไม่ตายคาที่แต่จากแรงกระแทกก็ทำให้มันปลิวไปตกข้างๆกำแพง
“ ตายแน่ๆ..” แม้แต่จิตใต้สำนึกของมันยังคิดอย่างนี้
“ หึๆ” ออร์ลี่หัวเราะในคำคออย่างเหี้ยมเกรียม
“ ตายซะเถอะ”
“ฟู้ด.........” เสียงสเปรย์พ่นออกมา แต่ทันใดนั้นก็เหมือนฟ้ากลั่นแกล้ง ลมจากหน้าต่างระเบียงที่เปิดไว้ได้พัดเข้ามาอย่างกะทันหัน ทำให้DDT พัดย้อนเข้าหน้าของออร์ลี่เข้าเต็มเปาประกอบกับสเปรย์ที่พ่นไว้เมื้อกี้ก็ยังไม่ทันจาง เด็กหนุ่มจึงสูดแก๊สพิษเข้าไปเต็มๆ

“ โอ๊ะ......แค่กๆ หายใจไม่ออก ทำมายโลกมันหมุนอย่างงี้~~~~~~”
และแล้วสติของออร์ลี่ก็ดับวูบ
นานเท่าไหร่ไม่ทราบได้
ออร์ลี่ลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกับหัวที่มืนตึบ
“ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย แล้วฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย!”
“ อ้อยู่บนพื้นห้องนี่เอง “ เขาค่อยๆนึกเรื่องทั้งหมดออก พลางพยายามลุกขึ้น
“เอ๊ ทำไมมันลูกไม่ขึ้นหล่ะ” ออร์ลี่เพิ่งสังเกตว่ารอบๆข้างเขาเหมือนทุกอย่างดูใหญ่โตไปหมด แล้วที่เขาตกใจสุดๆก็คือ แขนของเขามันไม่ใช่แขนอีกต่อไปแล้ว มันกลายเป็นขาแมลงสาบ!! ออร์ลี่ขยับขาทั้ง 6 ข้างของเขาอย่างตกใจ
“ เฮ้ย!!!!!~ เป็นไปไม่ด้ายยยยย จู่ๆฉันจะกลายเป็นแมลงสาบไปได้ไง”
ก่อนที่ออร์ลี่จะคิดฟุ้งซ่านไปมากกว่านั้น ประตูอาพาร์ทเมนท์ก็เปิดขึ้น ชายร่างสูงก้าวเข้ามาด้วยท่าทางรีบร้อน
“ ออร์ลี่ ชั้นขอโทษ!!” เขากล่าวขึ้นทันทีที่ก้าวเข้ามา
ใจของเด็กหนุ่มพองโตด้วยความดีใจสุดขีด ”วิกโกฮะ!! ผมอยู่ตรงนี้!! ” เด็กหนุ่มร้องตะโกนแต่เสียงที่เขาทำได้ก็แค่ เสียงแกร่ก กร่าก เบาๆบนพื้นเท่านั้นเอง
“ ออร์ลี่!” วิกโกก้วเข้ามาในห้องสายตาสอดส่องไปทั่ว เขาวางของลงบนโซฟา แล้วเดินเข้าไปสำรวจในห้องนอนก่อน เท้าของวิกโกเฉียดร่างแมลงสาบของออร์แลนโด้ที่นอนแอ้งแม้งอยู่ไปไม่ถึงคืบ แรงสะเทือนทำให้ออร์ลี่พลิกตัวขึ้นมายืนบนพื้นเต็ม6 ขาได้เป็นครั้งแรก สิ่งที่เขาคิดออกคือวิ่งตามวิกโกไป

วิกโกเดินสำรวจในห้องจนทั่วจนแน่ใจว่าไม่มีแล้วจึงเดินออกมา
“ นายอยู่ไหนหน่ะ ออร์ลี่”
“ อยู่นี่ฮะ!!” แมลงสาบออร์ลี่ร้องตะโกน แต่เสียงที่เขาทำได้ฟังคล้ายกลับ “ครืดๆ”
วิกโกเดินผ่านรองเท้าข้างละหมื่นห้าของออร์ลี่ไปอย่างไม่รู้ตัว ออร์ลี่ผู้น่าสงสานวิ่งตามไปอย่างกับลูกสุนัขไล่ตามเจ้าของ
“ วิกฮะ!! ผมอยู่ตรงนี้ช่วยผมด้วย!!”
“ครืดๆ” คือเสียงที่วิกโกได้ยิน
“ หือ?” เขาหันมาแต่เมื่อมองไม่เห็นอะไร ก็เดินหน้าต่อไปยังห้องครัว
“ ออร์ลี่ นายอยู่....เฮ้ย!!! เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ” วิกโกตกใจสุดขีดกับสภาพเละเทะของห้องครัว อาหารกระจัดกระจายเต็มโต๊ะ เทียนที่จุดไว้ก็ละลายเยิ้ม อาหารเหมือนกับถูกฟาดไม่มีชิ้นดี ขวดไวน์กลิ้งอยู่บนเก้าอี้ข้างๆ (ดีที่ไม่ตกแตก แมลงสาบออร์ลี่แอบดีใจเล็กๆ) เหนือสิ่งอื่นใด ในที่สุดวิกโกก็สังเกตเห็นรองเท้าข้างละหมื่นห้าของออร์ลี่ที่ตอนนี้ลงไปอยู่ในอ่างล้างจาน วิกโกดกผวาเข้าไปหยิบอย่างตกใจ
“ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!! ออร์ลี่นี่นายโมหชั้นจนปาข้าวของเลยเหรอ!”
แมลงสาบออร์ลี่ที่วิ่งตามมาแอบเอาหัวโขกพื้นหนึ่งโป๊ก
“ไม่ใช่วิก ผมอยู่ตรงนี้”
“ครืดๆ”
“หือ?” วิกโกหันไปตามเสียง แต่เขาก็ยังไม่สังเกตเห็น”
เขาวางรองเท้าแล้วเดินออกมาข้างนอกเพื่อหาร่องรอยต่อ ลมจากหน้าต่างระเบียงที่เปิดไว้ พัดมากระทบใบหน้าของชายหนุ่ม
“ เฮ้ย! หรือว่า”
วิกโกวิ่งไปที่ระเบียงอย่างเร่งรีบ
“ออร์ลี่!!!”ชายหนุ่มตะโกนสุดเสียงพร้อมกับมองลงไปข้างล่างเผื่อจะพบร่างของเด็กหนุ่ม
แมลงสาบออร์ลี่แอบเอาหัวโขกพื้นตัวเองอีกหนึ่งโป๊ก
“ วิกคร้าบบบ ผมอยู่นี่!!!”
“ ครืดๆ”
“หือ?”
ชายหนุ่มหันกลับมาตามเสียง แต่เขาก็ไม่เห็นใครอีก
เขาเดินกลับมาที่ห้องรับแขกอีกครั้ง
“อ๊ะ!!” วิกโกร้องอย่างตกใจ
“ เฮ้ ทำไมข้างนี้มาอยู่ตรงนี้ได้นะ” วิกโกครุ่นครวญ เขาสังเกตกระป๋องDDTด้วยแต่ไม่ใส่ใจอะไร
“ ออร์ลี่ นายปาอีกข้างมาถึงนี้เลยเหรอเนี่ย!”
แมลงสาบออร์ลี่แอบเอาหัวโขกพื้นอีก 1 ที
“ไม่ใช่คร้าบวิก”
“ครืดๆ”
“หือ?” แต่เขาก็ยังคงไม่สังเกตเห็นอีกอยู่ดี เขาเดินไปนั่งลงที่โซฟาพยายามครุ่นคิดอย่างหนัก
“ เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าหมอนั่นะ ไม่รู้จะเกิดเรื่องร้ายแรงอะไรรึเปล่า”
“ร้ายแรงมากๆ” แมลงสาบออร์ลี่ตอบ
“ครืดๆ”
“หือ?” เขาก็ยังไม่เห็นอะไรอยู่ดี ทั้งๆที่ออร์ลี่วิ่งเข้ามาเกือบจะชิดเท้าอยู่แล้ว
“โถ่เว้ย! ถ้าโทรศัพท์แบตไม่หมดก็คงไม่เป็นอย่างงี้หรอก”
เมื่อนึกถึงโทรศัพท์ เขาจึงรีบไปโทรศัพท์หาทุกคนที่คาดว่าออร์ลี่จะไปหา แต่ก็ได้รับคำตอบเสียงเดียวกันว่า ไม่เห็น
“ ก็จะไปเจอได้ไงหล่ะในเมื่อผมอยู่ตรงนี้ง่ะ”
“ครืดๆ”
“หือ?”
เขาก็ยังไม่เห็นอะไรอีกอยู่ดี เขาจึงทรุดนั่งลงที่โซฟาอย่างเหนื่อยอ่อน
“ออร์ลี่นายไปอยู่ไหนของนายนะ” เขารำพึงก่อนจะเอนตัวลงบนโซฟา แล้วเขาก็ผลอยหลับไปทันที
“ วิก!!อย่างเพิ่งหลับซี แล้วอย่างงี้ใครจะช่วยผมได้หล่ะ โถ่…..”
แมลงสาบออร์ลี่บ่นออกมา พร้อมกับเขยิบตัวเข้าไปใกล้ๆพินิจใบหน้ายามหลับของวิกโกอย่างรักใคร่
“วิกฮะ ผมคิกถึงคุณจัง” ออร์ลี่นึกน้อยใจในวาสนาของตนเองที่ต้องมาเจอเรื่องทุเรศๆแบบนี้
“คุณอยู่แค่เอื้อม แต่แค่จะกอดคุณยังทำไม่ได้เลย” ออร์ลี่ก้มมองขาหนามทั้ง6 ของตนเองอย่างสมเพช
“ออร์ลี่.....”วิกดกครางออกมา
“ออร์ลี่ชั้นขอโทษ…”
“ผมไม่โกรธคุณแล้วฮะวิก”
“ชั้นจะไม่ดูบอลเพลินจนตกเครื่องแบบนี้อีกแล้ว”
ออร์ลี่อยากเอาหัวพุ่งชนกำแพงตายเสียจริง ติดอยู่ที่ว่าเขายังอยากใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้อยู่
แล้ววิกโกก็นอนหลับตามเดิม ออร์ลี่นึกปลงในชะตาของตนเองยิ่งนัก
“ ถ้านี่มันเป็นความฝันก็คงเป็นฝันร้ายที่สุด การเป็นแมลงสาบมันก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไรหรอกนะ อย่างน้อยผมก็บินได้แต่ที่แย่คือผมรักคุณมาก ผมคงทนไม่ได้แน่ถ้าผมไม่สามรถแม้แต่จะพูดจะคุณหรือแม้แต่จะจูบคุณได้อย่างงี้ มันทรมานชะมัด “
“วิก...ผมรักคุณฮะ แต่ผมคงไม่มีโอกาสได้เจอคุณอีกแล้ว”
ว่าแล้วออร์ลี่ก็รวบรวมกำลังทั้งหมดบินขึ้นไปเกาะบนใบหน้าของวิกโกหมายจะจูบลา แต่ด้วยขาหนามทั้ง6 ข้างของเขานั้นให้วิกโกรู้สึกจักกะจี้อย่างบอกไม่ถูก เขาจึงหยิบแมลงสาบออร์ลี่ปาออกไปเต็มแรง จนร่างน้อยๆปลิวไปกระแทกกับกำแพง วิกโกสะดุ้งตัวตื่นขึ้น
“ เฮ้ย !! อะไรวะ ฝันไปเหรอเนี่ย ขยะแขยงชะมัดเหมือนแมลงสาบมาเกาะหน้าเลย “
“วิกก.........” แมลงสาบออร์ลี่ร้องอย่างอ่อนแรง
“ครืดๆ”
“หือ?” แล้วเขาก็ยังมองไม่เห็นอะไรอีกอยู่ดี ว่าแล้ววิกโกก็ล้มตัวลงนอนต่อ
แล้วสติสัมปัญชัญญะของแมลงสาบออร์ลี่ก็ดับวูบ......
“ ออร์ลี่!!”
“ ออร์ลี่!!”
“ ออร์ลี่!!”
ออร์แลนโด้ รู้สึกว่ามีคนมาเรียกชื่อเขาพร้อมกับเขย่าตัว เขาจึงค่อยลืมตาขึ้น วิกโกกำลังช้อนร่างของเขาอยู่มองมาด้วยสายตาที่เป็นห่วง
“วิกโก!!” เด็กหนุ่มดีใจโผเข้ากอดเต็มที่
“ เดี๋ยวๆ ออร์ลี่เกิดอะไรขึ้น”
“ ผะ...ผะ...ผม..มะ...มะ...”ออร์ลี่ดีใจจนพูดไม่ถูก
“เฮ้ เห็นหน้าชั้นแล้วติดอ่างเลยเหรอ” วิกโกกล่าวขันๆ
“ วิกฮะ ผมคิดถึงคุณ ผมคิดถึงคุณจริงๆ!!” ออร์ลี่ละลักออกมาอย่างดีใจและก็เผลอกอดวิกโกซะแน่น
“ ชั้นก็รักนายออร์ลี่ แต่ปล่อยชั้นก่อนเถอะ เดี๋ยวชั้นจะตายไปซะก่อน”
“ อะ..โทษทีฮะ” ออร์ลี่พูดอายๆก่อนจะคลายวงแขนออก
“เออ... ว่าแต่ทำไมคุณถึงมาช้านักหล่ะ”
“อ๋อ.....พอดีมีพายุหน่ะเลย เครื่องเลยดีเลย์ ยกโทษให้ด้วยนะ”
ออร์ลี่แอบดีใจ ที่เขาไม่ได้ดูบอลจนตกเครื่อง
“ งั้นเหรอฮะ ....ผมไม่โกรธคุณแล้ว แค่คุณมาผมก็ดีใจจะแย่แล้ว”
“ว่าาแต่ เป็นอะไรไปเหรอออร์ลี่ทำไม นายถึงไปนอนแอ้งแม้งอยู่กับพื้นได้หล่ะ”
ออร์ลี่นึกเรื่องก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้ทันที
“เรื่องนั้น...”
พอดี เขาเหลือบไปเห็นเจ้าแมลงสาบตัวดีที่ยังไม่ตายสนิทดีนักดิ้นอยู่กับพื้น เลยหยิบรองเท้าข้างละหมื่นห้าที่หล่นอยู่ใกล้ๆตัวฟาดลงไปเต็มแรงเพื่อย้ำความแค้น “นี่แหน่ะ เจ้าบ้า!!”
“ป้าบบบบบ!!” กระจั้วน้อยตายสนิท ออร์ลี่ยิ้มอย่าพึงพอใจแล้วจึงกล่าวต่อ
“เรื่องมันยาวหน่ะครับ...ไว้เดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟังละกัน”ออร์ลี่ตอบ แต่เมื่อเขาหันมาก็ต้องแปลกใจกับใบหน้าขาวซีดของชายหนุ่ม
“เป็นไรไปฮะวิก”
“ปะ...ปล่าว”
แต่ในใจของวิกโกคิกว่าถ้าเกิดบอกไปว่าดูบอลเพลินจนตกเครื่องล่ะก็ มีหวังเป็นแบบเจ้าแมลงสาบตัวนั้นแน่..

The End


-- จบแล้ว! อ่านไปก็อย่าซีเรียสนะฮับ มันเกิดเนื่องมาจากอารมณ์บ้าๆบอของข้าน้อยมันจึงออกมาแบบนี้
ตอนแรกๆกะจะให้มันออกมาซึ้ง ก็ออกมาไม่ซึ้งอีกจนได้ ข้าน้อยอับจนปัญญาในการแต่งซึ้งจริงๆ ได้แต่ฟิคอารมณ์ประมาณนี้ทั้งนั้น จะว่าไปฟิคนี้ก็ประมาณเดียวกับเรื่องBetween us หรือเรื่อง “ฟ้ามิอาจกั้น” ที่หลายคนตั้งให้อ่ะ (มีการก็อบฟิคตัวเองอีก-_-“ พัฒนาดีเหลือเกิน) ยังไงก็ฝากเรื่องนี้ไว้อีกเรื่องน้า

โดย สาวเอลฟ์ [14 ธ.ค. 2545 , 11:26:49 น.] ( IP = 210.203.183.22 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ]

ข้อความ 1

อึ้ง พูดอะไรไม่ออก นอกจากบอกว่า สงสารแมลงสาบน้อยจับใจ วิ่งก็แล้ว บินก็แล้ว ดิ้นอยู่ทั้งคืนก็แล้ว สุดท้ายก็ตายจนได้ ระวังแมลงสาบน้อยแค้นนะจ๊ะ

โดย Anonymous [14 ธ.ค. 2545 , 11:39:50 น.] ( IP = 202.28.169.165 : : unknown )

ข้อความ 2

555555555555555 ออลี่สุดยอด (เห็นภาพเลยท่าน นึกว่าถ้าตัวเองเป็นแมงสาบในห้องออลี่คงหยองพิลึก)

โดย noei1984 [14 ธ.ค. 2545 , 11:51:53 น.] ( IP = 202.57.160.162 : : 202.57.182.226 )

ข้อความ 3

กิ๊วก๊าววววววว กราจั๊วกะออรี่ คิดได้งัยเนี่ยทั่น น่ารักจังเลยยยยยยยย

โดย buffy [14 ธ.ค. 2545 , 11:54:18 น.] ( IP = 203.113.34.61 : : )

ข้อความ 4

อ๊ากกกกก ทั่น คิดได้ไง เหมือนแบบอาซิ้มตีแมลงสาบเรย โหะๆๆๆ เจ๋งมากๆ

โดย Lady G [14 ธ.ค. 2545 , 12:03:18 น.] ( IP = 202.183.253.178 : : )

ข้อความ 5

โฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ออลิน่ากลัวอ่า

ถ้าป๋านอกใจมีตายแหงๆ

โดย laruku_poy [14 ธ.ค. 2545 , 12:51:09 น.] ( IP = 202.28.21.3 : : )

ข้อความ 6

55555 สุดยอดค่า เหอ ๆ ป๋าขา หนูว่าอย่าทำให้ออลิโกรธเลยดีกว่า

โดย enedtarma [14 ธ.ค. 2545 , 15:26:44 น.] ( IP = 203.155.230.150 : : )

ข้อความ 7

ออลิโหมดโหด ขนาดสลบไปแล้วตื่นมายังจัดการต่ออีก

โดย siva [14 ธ.ค. 2545 , 16:20:54 น.] ( IP = 202.183.228.67 : : 203.170.146.17 )

ข้อความ 8


อ่ะเพิ่งเข้ามาเช็คดูอีกรอบ อ้ายหยา พิมพ์ผิดตรึมเลยง่า ขออภัยด้วยนะฮับ อ่านตรงไหนไม่เข้าใจขออภัยด้วยน้า หรือไม่งั้นก็ไปดูเวอร์ชั่นที่แก้ไขแล้วที่บอร์ดฟิกละกันนะฮับ(เชื่อว่าก็ยังคงมีที่ผิดอยู่ดี)

แก้ตัวด้วยภาพประกอบเน่าๆ นึกไงไม่รู้เหมือนกันอยากวาดประกอบเรื่องนี้ง่ะถึงแม้ว่าฝีมือจะห่วยเต็มที (ใช้photoshop บ่เป็นอ่ะ เลยต้องลงเอยด้วยpaint นี่แล)

โดย สาวเอลฟ์ [14 ธ.ค. 2545 , 17:24:56 น.] ( IP = 210.203.183.245 : : )

ข้อความ 9

ฮ่าๆ รูปประกอบได้อารมณ์มากเลยค่ะ ท่านสาวเอลฟ์
เรื่องแปลกดีค่ะ ชอบๆ อ่านชื่อเรื่องแล้วนึกถึง metamorphosis ขึ้นมาวูบๆ แบบว่ามันมาโจ๊ะกันได้ไงเนี่ย ออลี่กับแมลงสาบเนี่ย ชอบจัง อิ อิ
ชอบวันริงจังมีให้อ่านทุกแนวเลย ^o^

โดย vee vee' [14 ธ.ค. 2545 , 18:07:57 น.] ( IP = 203.149.44.77 : : )

ข้อความ 10

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆสุดยอดเลยค่ะท่านอ่านแล้ว relax สุดๆ อิอิ

โดย เศษใบไม้ [14 ธ.ค. 2545 , 19:37:34 น.] ( IP = 158.108.8.51 : : )
[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
name : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
email : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
message :
Icon Toy
Special command
Register User
Login User

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด


[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]
Our services
ฝาก Server : colocation | co-location | colo
ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server
ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows
E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น | Old Coins | Old Stamps