This is some default tab content, embedded directly inside this space and not via Ajax. It can be shown when no tabs are automatically selected, or associated with a certain tab, in this case, the first tab.
[Laruku - ken x hyde - fanfiction] Hitomi no jyunin ~forth & fifth theme~
[ 1 ] [ 2 ]
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 1
"แล้วไง? หรือนายจะบอกว่านายไม่ได้ทำ" เสียงตอบเรียบเรื่อย และดวงตาที่กลับเปลี่ยนเป็นเย็นชา ทำเอาคนฟังสะอึก
ในบรรยากาศที่น่าอึดอัดนั้น จู่ๆ ซากุระก็หัวเราะขึ้น, แม้จะมีแก้วเหล้าบังอยู่ แต่เสียงหัวเราะเบาๆ นั้นก็ดึงความสนใจจากกลุ่มเพื่อนทั้ง 3 คนได้ทันที
"หัวเราะบ้าอะไรของนาย" เคนหัวเสียอย่างหนัก
"เปล่านี่" ซากุระหันกลับมาทำหน้าซื่อ "แค่ยินดีกับนายนะเคน ทำอะไรลงไปก็รับผิดชอบด้วยล่ะ"
ปัง!!! ไฮด์ตบโต๊ะ, แรงจนแก้วเหล้าแทบจะกระเด็นตก ดีว่าเทตสึคว้ามันไว้เสียก่อน,
"ไม่มีอารมณ์ดื่มแล้ว ชั้นกลับล่ะ!!" ร่างเล็กสะบัดตัว เดินกระทืบเท้าออกไปจากร้าน ไม่สนใจฟังคำทัดทานของเทตสึ "เดี๋ยวก่อน!! โดอิฮะจัง"
"ช่างสิ จะดึงไว้ให้บรรยากาศมันเสียทำไม" เสียงพูดของซากุระ เรียกให้ดวงตาคมตวัดกลับมายังชายหนุ่มที่ยังนั่งเฉย
"มันเสียก็เพราะนายนั่นแหละ ไปยั่วโดอิฮะทำไม?" เทตสึขมวดคิ้ว รู้สึกโกรธขึ้นมาบ้าง ทำไมอะไรๆ ถึงได้น่าหงุดหงิดนักนะวันนี้
"เอาน่าๆ เทตจัง" เคนไกล่เกลี่ยเพื่อน 2 คนที่ไม่เคยลงรอยกันเลย "ชั้นเป็นคนเริ่มก่อนเองแหละ ชั้นไม่น่าไปโวยใส่เจ้าตัวเล็กเลย"
ซากุระนิ่งเงียบ, ร่างสูงสมส่วนลุงขึ้นมือหยิบเสื้อโค้ทขึ้นมาใส่ ก่อนจะวางเงินไว้บนโต๊ะ "ชั้นก็หมดอารมณ์แล้ว ไปละ"
"อ้าว..." เคนมองตาม ซากุระที่เดินออกไปอีกทาง - คนละทางกับที่ไฮด์พรวดพราดออกไป - ราวกับจะบอกถึงจุดบรรจบของสองคนนั้น
เทตสึถอนหายใจ "ช่างเหอะ วันนี้กร่อยแล้วล่ะ" ร่างเพรียวบางทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดแรง "นายจะกลับก็ได้นะ"
"อะไร จะมาไล่กลับ ชั้นยังดื่มไม่คุ้มเลยนะเฟ้ย ไอ้มาสเตอร์หน้าเลือดนี่" เคนนั่งลงด้านตรงข้าม รินเหล้าใส่แก้วให้กับตัวเองและเทตสึ "ยังไม่กร่อยหรอกน่า ดื่มๆ"
มือขาวเรียวรับแก้วเหล้ามาจากเคน ริมฝีปากบางของเทตสึหยักยิ้มแล้วเอ่ยเบาๆ "ขอบใจนะ"
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++โดย ... [2 พ.ย. 2547 , 10:53:06 น.] ( IP = 202.28.180.6 : : unknown )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 2
"แล้วไง? หรือนายจะบอกว่านายไม่ได้ทำ" เสียงตอบเรียบเรื่อย และดวงตาที่กลับเปลี่ยนเป็นเย็นชา ทำเอาคนฟังสะอึก
ในบรรยากาศที่น่าอึดอัดนั้น จู่ๆ ซากุระก็หัวเราะขึ้น, แม้จะมีแก้วเหล้าบังอยู่ แต่เสียงหัวเราะเบาๆ นั้นก็ดึงความสนใจจากกลุ่มเพื่อนทั้ง 3 คนได้ทันที
"หัวเราะบ้าอะไรของนาย" เคนหัวเสียอย่างหนัก
"เปล่านี่" ซากุระหันกลับมาทำหน้าซื่อ "แค่ยินดีกับนายนะเคน ทำอะไรลงไปก็รับผิดชอบด้วยล่ะ"
ปัง!!! ไฮด์ตบโต๊ะ, แรงจนแก้วเหล้าแทบจะกระเด็นตก ดีว่าเทตสึคว้ามันไว้เสียก่อน,
"ไม่มีอารมณ์ดื่มแล้ว ชั้นกลับล่ะ!!" ร่างเล็กสะบัดตัว เดินกระทืบเท้าออกไปจากร้าน ไม่สนใจฟังคำทัดทานของเทตสึ "เดี๋ยวก่อน!! โดอิฮะจัง"
"ช่างสิ จะดึงไว้ให้บรรยากาศมันเสียทำไม" เสียงพูดของซากุระ เรียกให้ดวงตาคมตวัดกลับมายังชายหนุ่มที่ยังนั่งเฉย
"มันเสียก็เพราะนายนั่นแหละ ไปยั่วโดอิฮะทำไม?" เทตสึขมวดคิ้ว รู้สึกโกรธขึ้นมาบ้าง ทำไมอะไรๆ ถึงได้น่าหงุดหงิดนักนะวันนี้
"เอาน่าๆ เทตจัง" เคนไกล่เกลี่ยเพื่อน 2 คนที่ไม่เคยลงรอยกันเลย "ชั้นเป็นคนเริ่มก่อนเองแหละ ชั้นไม่น่าไปโวยใส่เจ้าตัวเล็กเลย"
ซากุระนิ่งเงียบ, ร่างสูงสมส่วนลุงขึ้นมือหยิบเสื้อโค้ทขึ้นมาใส่ ก่อนจะวางเงินไว้บนโต๊ะ "ชั้นก็หมดอารมณ์แล้ว ไปละ"
"อ้าว..." เคนมองตาม ซากุระที่เดินออกไปอีกทาง - คนละทางกับที่ไฮด์พรวดพราดออกไป - ราวกับจะบอกถึงจุดบรรจบของสองคนนั้น
เทตสึถอนหายใจ "ช่างเหอะ วันนี้กร่อยแล้วล่ะ" ร่างเพรียวบางทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดแรง "นายจะกลับก็ได้นะ"
"อะไร จะมาไล่กลับ ชั้นยังดื่มไม่คุ้มเลยนะเฟ้ย ไอ้มาสเตอร์หน้าเลือดนี่" เคนนั่งลงด้านตรงข้าม รินเหล้าใส่แก้วให้กับตัวเองและเทตสึ "ยังไม่กร่อยหรอกน่า ดื่มๆ"
มือขาวเรียวรับแก้วเหล้ามาจากเคน ริมฝีปากบางของเทตสึหยักยิ้มแล้วเอ่ยเบาๆ "ขอบใจนะ"
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++โดย ... [2 พ.ย. 2547 , 10:53:23 น.] ( IP = 202.28.180.6 : : unknown )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 3
ไฮด์กระแทกประตูบ้านปิดดังปัง, กรอบรูปบานเล็กที่แขวนไว้ประดับผนังตกลงมา แต่เจ้าตัวก็ยังไม่สนใจ เท้าเรียวเล็กสะบัดบู๊ตส้นสูงหนังสีดำเป็นเงา - ที่น่าจะเป็นเครื่องแต่งกายชิ้นเดียวบนร่างกายที่ไม่ได้เป็นสีขาว - ให้หลุดออกไปพ้นๆ
หน้าอกกระเพื่อมไหวจากแรงหอบหายใจ, ใบหน้าชื้นเหงื่อเป็นสีเข้มด้วยแรงอารมณ์, ร่างเล็กยืนอยู่กลางห้องรับแขกที่มีกระจกเงาบานสูงประดับอยู่ทั่ว ซึ่งเป็นอีกหนึ่งรสนิยมของเจ้าของห้อง (มันเป็น narcissus --- ---" )
ในกระจก, ภาพสะท้อนที่มองกลับมาคือเด็กหนุ่มที่หน้าตาบูดบึ้ง ไม่เหลือเค้าความสวยงามเลยสักนิด
"บ้าที่สุด!!!" มือเรียวคว้าแจกันแก้วเนื้อดี เหวี่ยงไปทางเงาสะท้อนนั้น, เศษแก้วแตกกระจัดกระจายทั่วพื้น แต่กระนั้น...เศษกระจกก็ยังคงสะท้อนภาพที่บิดเบี้ยวออกมา
ไฮด์ปิดตา หมุนตัววิ่งเข้าห้องปิดประตูล็อคแน่นหนา, ปิดประตูหันหลังหนีจากความจริง
ไม่อยากจะมองเห็นความน่าชิงชังของตัวเอง...เขาไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้เลย...
"ฮึก..." ความโศกเศร้ากลั่นตัวเป็นหยาดน้ำตา รื้นดวงตาคู่งาม, ร่างเล็กทิ้งตัวลงบนเตียงหนานุ่ม ปล่อยให้น้ำตาไหลลงช้าๆ กลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้
...เหนื่อยเหลือเกิน...เจ็บปวดเหลือเกิน...ยิ่งวิ่งไล่ตามเท่าไรก็เอื้อมไปไม่ถึง...
...ไม่อาจสัมผัสร่างในเงามืดนั้นได้ แม้เพียงปลายนิ้ว...
ไม่นานนัก ร่างบอบบางที่แสนเหน็ดเหนื่อยก็ล่องลอยไปสู่ความฝันอันเหน็บหนาว...
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++โดย ... [2 พ.ย. 2547 , 10:55:22 น.] ( IP = 202.28.180.6 : : unknown )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 4
เสียงกรุ๊กกริ๊กจากพวงกุญแจกระทบกันเมื่อเคนไขประตูบานไม้สีขาวสะอาดตา
แต่แล้วเจ้าตัวก็ต้องชะงักเมื่อมองเห็นสภาพห้องหลังบานประตูนั้น เศษแก้วกระจายเกลื่อน กับสภาพเละเทะที่บอกให้รู้ว่าเมื่อคืนนี้ในห้องมี 'พายุ' หนักแค่ไหน
ร่างสูงเดินเข้าไปข้างใน ทอดถอนใจอย่างเหนื่อยล้าความรู้สึกหลากหลายทับโถมประดังประเดเข้ามา
ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเห็นอารมณ์ร้อนร้ายของไฮด์ แต่ที่แย่ที่สุดคือความรุนแรงของเจ้าตัวเล็กทุกครั้งมักมีสาเหตุมาจากซากุระ...
เคนถือวิสาสะเปิดประตูห้องนอนเข้าไป รู้สึกดีขึ้นเมื่อเห็นว่าสภาพภายในยังคงเรียบร้อย แล้วก็นึกรู้ขึ้นมาทันที่ว่าเจ้าตัวเล็กคงจะอาละวาดจนเหนื่อย ก่อนจะเข้ามานอนเอาแรงในห้อง...
...ถ้าตื่นขึ้นมาจะหาเรื่องอีกมั้ยนะ?...
ร่างสูงทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เตียง มือใหญ่เกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าตาของ 'เจ้าหญิงน้อย' ที่ยังหลับไหลอยู่บนเตียง และก็ทำให้ชายหนุ่มได้เห็นคราบน้ำตาที่เปื้อน 2 ข้างแก้มของไฮด์
"ชั้นจะทำยังไงกับนายดีนะ" เคนกระซิบแผ่วเบา ดวงตาสีดำลึกล้ำจ้องตรงไปยังร่างบนเตียง แต่หากสิ่งที่กำลังมองกลับเหมือนอยู่ลึกกว่าภาพร่างตรงหน้า เหมือนเหม่อมองสิ่งที่อยู่ไกลแสนไกล...
......เนิ่นนาน กว่าที่สายตาของเคนจะกลับมาสะท้อนภาพร่างบอบบางที่อยู่ตรงหน้า
และในตอนนั้นเองที่ชายหนุ่มโน้มตัวลงมอบสัมผัสแผ่วเบาจากริมฝีปากลงบนเปลือกตาที่บวมช้ำของไฮด์ แก้มนุ่มนิ่มที่ชื้นน้ำตา และหยุดลงที่ริมฝีปากอิ่ม...ที่เคนมอบจุมพิตแผ่วเบาครั้งแล้วครั้งเล่า
สันจมูกโด่งสวยเลื่อนต่ำลงมายังซอกคอที่กรุ่นกลิ่นหอมจากเรือนกายของร่างเล็ก
...แต่แล้วกลับชะงัก
เคนยันตัวกลับขึ้นมามอง 'เพื่อน' ตัวน้อยที่จนบัดนี้ก็ยังไม่รู้สึกตัว ริมฝีปากหยักยิ้มเล็กน้อยอย่างขมขื่น... กี่ครั้งกัน...ที่เขาจูบไฮด์ตอนที่ร่างเล็กไม่รู้สึกตัวอย่างหลงไหล...
จูบ...ที่ไม่กล้าจะมอบให้กับเจ้าตัวยามที่ลืมตาตื่น...
...ช่างขี้ขลาดเสียจริง คิตามูระ เคน...
ร่างสูงยันตัวลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องส่วนตัวของไฮด์ โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองร่างที่นอนนิ่ง... ไม่เคลื่อนไหว...
...มีเพียงดวงตากลมโตเท่านั้น ที่เปิดขึ้นมองตามหลังของเคนไปราวกับเด็กน้อยหลงทาง!...
end ~forth theme~โดย ... [2 พ.ย. 2547 , 10:56:15 น.] ( IP = 202.28.180.6 : : unknown )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 5
fifth theme จะต่อ กระทู้นี้พรุ่งนี้ (ถ้าเป็นไปได้) ฮะ
เอ๊ะ แต่ ถ้าไม่มี comment ก็ไม่ต่อ ดีไม๊??
(คนที่อ่านตอนต่อแล้ว ห้ามาโวยวายเด็ดขาดนะยะ แบร่~~~)
ไปล่ะ จุ๊บๆๆๆโดย Aijou~โหมด เรียกร้อง comment [2 พ.ย. 2547 , 11:01:06 น.] ( IP = 202.28.180.6 : : unknown )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 6
โอ๊ะ!! พึ่งเห็นว่าโพสท์ซ้ำ ขอโทษฮะ
comment ที่ 1 กะ 2 น่ะนะ... *-*
เวลาอ่านก็อ่านข้าม comment ที่ 2 มาเลยนะฮะ
(จริงๆแล้วมันเป็นแผนให้ตอนนี้ดูยาวขึ้นรึเปล่าน่ะ 55555)โดย Aijou~ [2 พ.ย. 2547 , 11:07:33 น.] ( IP = 202.28.180.6 : : unknown )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 7
สงสารป๋าเคนอ่า รักเขาข้างเดียว T__T
อย่ากล้งลุงชั้นนักสิโจ สงสารลุงเตี้ยๆตัวล่ำๆน่ยเหอะ นะโดย sweetest [2 พ.ย. 2547 , 17:05:20 น.] ( IP = 202.176.106.125 : : )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 8
How much do I really know about you?
Hitomi no jyunin
~fifth theme~
สายลมยามเช้าพัดเข้ามาหยอกล้อกับชุดหลวมสบายสีขาวที่ไฮด์สวมใส่ให้ปลิวไหวเบาๆ เส้นผมนุ่มพลิ้วปลิวเกะกะถูกเจ้าตัวรวบไว้อย่างหลวมๆ
ร่างบางในชุดเบาสบายเดินทอดน่องเรื่อยเปื่อยบนถนนเล็กๆ สายเดียวที่ผ่านบ้านของไฮด์ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองที่อึกทึก แม้ไม่ไกลนักแต่ละแวกนั้นก็เงียบสงบ...
...เพราะเขาชอบที่สงบๆ...
เคนเป็นคนหาบ้านให้เมื่อเขาปรารภว่าอยากจะออกมาอยู่คนเดียว ไม่นานเท่าที่คิด ไฮด์ก็ถูกพามาพบกับที่ที่ถูกใจ...เคนมักจะเลือกได้ถูกใจไฮด์เสมอ
ความคิดของไฮด์ในตอนนี้ มีแต่เรื่องราวที่ผ่านมา, กับเคน
ไม่เคยสังเกตมาก่อนกับท่าทีของ'เพื่อนรัก'คนนี้...
มือนุ่มเผลอยกขึ้นมาสัมผัสริมฝีปากแผ่วเบา...ยังคงรู้สึกถึงสัมผัสอุ่นๆ ของเคน
จะใช่มั้ยนะ? คำถามที่เคยลืมเลือนไปก่อนหน้านี้ผุดขึ้นมาในหัว...
...คนที่เคนสนใจ? ...คนที่เขารู้จัก?
เขา?... ตัวเขาเอง?... งั้นเหรอ?
"จะใช่รึเปล่านะ?"
"ใช่อะไรเหรอ? โดอิฮะจัง" เสียงกระซิบถามอยู่ข้างหู ทำเอาร่างเล็กสะดุ้ง ตากลมโตกระพริบปริบเมื่อรู้สึกตัว... ข้างหน้าคือร้านของเทตสึ...นี่เขาเดินมาถึงนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่?
"ว่าไง?" มีเสียงหัวเราะจากริมผีปากสีสวยเมื่อไฮด์หันกลับไปมอง -อย่างตื่นๆ-
มือขาวเรียวของเทตจังเอื้อมผ่านไฮด์ไปเปิดประตุและออกแรงดันเบาๆ ให้ร่างเล็กเดินนำเข้าไปข้างในร้าน
...ยังไม่มีใครมาซักคน
ไม่ใช่สิ...รอยยิ้มแปลกๆที่มุมปากผุดขึ้นเมื่อไฮด์มองเห็นร่างที่คุ้นตาเหลือเกินหลับสนิทอยู่บนโซฟาตรงมุมหนึ่ง ท่ามกลางคนในร้านที่ทำงานกันวุ่นวาย
...ยังจะหลับได้อีกนะ...
ไฮด์ก้าวเข้าไปนั่งที่โซฟา ตรงข้ามกับที่เคนนอนอยู่ มีเทตสึเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างๆ
"เมื่อคืนตอนชั้นจะปิดร้านก็กลับเข้ามาแล้วบอกว่าไม่มีที่นอน บ้านช่องไม่มีกลับรึไงก็ไม่รู้"
ไอด์หันกลับไปมองเทตสึยิ้มๆ แววสนุนสนานฉายอยู่ในดวงตาคู่นั้น
"นี่...ตามกฏไง คนหลับต้องโดนลงโทษ" เสียงกระซิบเบาๆ ด้วยเกรงว่าคนที่หลับอยู่จะรู้สึกตัว เทตสึทำท่าเข้าใจข้นมาทันที่ เจ้าตัวเดินเข้าไปค้นะไรจากลิ้นชักหลัง counter และกลับมาพร้อมกับ
...ปากกาเมจิก... ^ ^"โดย Aijou~ [3 พ.ย. 2547 , 09:01:56 น.] ( IP = 202.28.180.6 : : unknown )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 9
ไฮด์รับปากกามาถือพลางมองใบหน้าที่หลับไหลของเคนอย่างพิจารณา...
ไม่เคยมองหน้าเคนจังแบบนี้มาก่อนเลย เปลือกตาปิดสนิทอยู่จึงมองไม่เห็นดวงตาที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ทำให้รู้สึกอบอุ่น ริมฝีปากหยักสวยจัง...เพราะเป็นหยักแบบนี้แหละถึงได้เหมือนแมว...
อ๊ะ! รู้แล้ว...เป็นแมวก็ต้องมีหนวดสินะ...
มือที่กำปากกาจรดลงใกล้กับผิวแก้มที่เนียนเรียบอย่างไม่น่าเชื่อของคนที่หลับอยู่...แล้วจู่ๆมือก็ถูกหยุดไว้ด้วยมือข้างหนึ่งของเคน
ดวงตาเรียวรีเปิดขึ้นมองหน้าของไฮด์... นิ่ง... "คิดว่าชั้นตื่นยากขนาดนั้นเชียว?"
ไฮด์หัวเราะแหะๆ พยายามแกะมือใหญ่ที่รวบข้อมือของตัวได้รอบออก แต่ก็ไม่สำเร็จ
"ตื่นแล้วเหรอ เคนจัง..." พยายามส่งยิ้มหวานๆ ไปออดอ้อน แต่ก็ใช่ว่าจะเอาตัวรอดไปได้ง่ายๆ ร่างสูงลุกขึ้นมานั่ง ให้สายตาอยู่ระดับเดียวกัน ใบหน้าของเคนประดับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "ตื่นนานแล้วล่ะ"
มือใหญ่คว้าข้อมืออีกข้างของไฮด์ไว้ได้ ก่อนที่เจ้าตัวร้ายจะดิ้นหนี ดึงปากกาออกมาจากมือนุ่มนิ่มนั้นมาถือไว้ซะเอง
"อ๊ะ! เฮ่ย...อย่าน้า~ เคนจัง! ชั้นยังไม่ได้ทำอะไรนายเลยน้า" ><~~~
"แค่คิดจะทำก็ผิดแล้วเฟ้น อยู่เฉยๆ ว่าง่ายๆ ดีกว่า" เคนออกแรงกดเจ้าตัวเล็กลงบนเบาะนุ่มของโซฟาจากนั้นก็ก้าวขึ้นไปคร่อมทับร่างเล็กที่กำลังดิ้นหนีอย่างเอาเป็นเอาตาย
...ทำใจซะดีกว่าไฮด์...--- ---"
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
เจ้าตัวเล็กเดินกระแทกเท้าทำหน้าบูดเข้าไปในห้องน้ำ ใบหน้าสะอาดใสตอนนี้เต็มไปด้วยรอยปากกา...
เจ้าบ้าเคน! คอยดูนะ ต้องหาทางเอาคืนให้ได้เลย
...มือวักน้ำที่เปิดจากก๊อกขึ้นมาลูบหน้า...โอ๊ย! ตายแล้ว...ล้างไม่ออก...
สองมือถูรอยเปื้อนบนใบหน้าอย่างแรงจนหน้าขาวๆ เป็นรอยแดง แต่รอยปากกาก็ไม่จางไปเลย
...สงสัยต้องทนบากหน้าไปขอเจลล้างหน้าจากเทตจังแล้วล่ะ...โดย ... [3 พ.ย. 2547 , 09:02:31 น.] ( IP = 202.28.180.6 : : unknown )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 10
ขณะที่ไฮด์กำลังจะเดินออกจากห้องน้ำ สายตาไวๆ ก็เหลือบเห็นเงาของใครบางคนกำลังเดินตรงมา ร่างเล็กหลบวูบกลับเข้าไป
...ตายๆ ถ้ามีใครเห็นหน้าตอนนี้ ต้องโดนล้อไปทั้งปีแน่เลย ><
โชคดีที่ห้องน้ำทุกห้องว่างโล่งไม่มีคน ไฮด์กระโดดเข้าไปในห้องที่ใกล้ที่สุด ปิดประตูแน่นแล้วเงี่ยหูฟัง...
"เมื่อกี้ ชอตเด็ดเป็นบ้าเลยว่ะ" เสียงของเด็กในร้านคนหนึ่งที่เดินเข้ามา ดังอยู่แถวๆ อ่างล้างหน้า
"ชอตเด็ดอะไรวะ?" เสียงอีกคนถาม
"นายไม่เห็นเหรอ? เมื่อกี้ fanservice เคนซังกับไฮด์ซัง น่าอิจฉาเป็นบ้า"
"อ๋อ ตรงโซฟาเมื่อกี้น่ะนะ ก็เล่นกันธรรมดานี่นา fanservice บ้าอะไรวะ ไม่ใช่ดาราซักหน่อย"
"โธ่ นายมันไร้จินตนาการ เรื่องแบบนี้มันต้องใช้หัวอีกหน่อยเฟ้ย"
"หัวมีแต่ของเสียอย่างแกชั้นไม่เอามาให้หนักหรอกว่ะ อีกอย่างนะ มันเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะ เรื่องเคนซังกะไฮด์ซังของนายน่ะ"
"ห๊ะ? ทำไมอ่ะ?" "ไอ้โง่เอ๊ย! ไปอยู่หลังเขาไหนมา เมื่อเช้าน่ะ ใครๆก็เห็น ที่เคนซังเดินออกมาจากห้องโอนเนอร์"
"เฮ้ย! จริงน่ะ พลาดอีกแล้วชั้น... แต่ว่า ไม่ยักรู้มาก่อนเลยว่าสองคนนั้นเค้าคบกันอยู่น่ะ"
"นั่นสิ ไม่เคยเห็นมีทีท่าอะไรมาก่อนเลยน้า ปิดเงียบจริงๆ เทตสึซังเนี่ย"
"ถ้าจะปิดจริงๆ แล้วพวกนายมีปัญหาหรือไง" เสียงเข้มๆ ของใครอีกคนดังสวนขึ้นมา
"อึ๋ย...เคนซัง" "ม..มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย"
"เรื่องของชั้น... พวกนายว่างมากงั้นสินะ จะบอกเทตจังให้ลดเงินเดือนให้เท่ากับที่ทำงานแล้วกัน"
"อ๊ะ! อย่านะครับ"
"งั้นก็ไปทำงานไป๊ ว่างมาก ปากก็อยู่ไม่สุข"
เจ้าปากมาก 2 คน เดินออกจากห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว ไม่ต้องเอ่ยปากไล่เป็นรอบที่ 2 เคนมองตามเจ้า 2 คนนั้นไปพลางส่ายหัวอย่างปลงๆ "เจ้าพวกนี้น๊า~"โดย ... [3 พ.ย. 2547 , 09:02:57 น.] ( IP = 202.28.180.6 : : unknown ) [ 1 ] [ 2 ]
[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ] Our servicesฝาก Server : colocation | co-location | colo
ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server
ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows
E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น | Old Coins | Old Stamps
ไม่ต้อง....งง....ที่นี่ คือบอร์ด [ Auyo ]