[Laruku - ken x hyde - fanfiction] Le'Cafe special!!!
[Laruku - ken x hyde - fanfiction] Le'Cafe special!!!
Happy Anniversary
bgm : I wish / L'Arc~en~Ciel (from album True)
For your wish, I'll give my all to you. Whatever, whenever, wherever...I for you. My precious, I wish for you to keep on smiling. ... I wish for you ...
"จะไปทำงานล่ะนะ" เคนจังในชุดสูทสีขรึม ดูเท่ชะมัด ลุกขึ้นยืนหลังจากก้มตัวลงไปผูกเชือกรองเท้าหนังสีดำมันเป็นเงา หันกลับมามองคนตรงหน้าด้วยสายตาละห้อย
"อย่าลืมข้าวกล่องล่ะ ระวังตัวด้วยนะคะ" ไฮด์ในชุดผ้ากันเปื้อน..... เอ๊ะ? ชุดผ้ากันเปื้อนงั้นเหรอ?...แต่ก็ช่างเถอะ น่ารักดีไม่ใช่รึไง... เดินตามออกมาส่งที่หน้าประตูบ้านพร้อมรอยยิ้ม
"จะรีบกลับมานะ" มือรับเอาข้าวกล่องที่ภรรยาสุดที่รักบรรจงทำให้สุดฝีมือ...เอ...แต่มันเหมือนมีอะไรแปลกๆ อยู่นะ....อะไรแปลกๆ...ช่างเถอะ!!... ร่างสูงหมุนตัวไปทางประตูบ้าน
"เดี๋ยวค่ะ!!" มือนุ่มนิ่ม ดึงแขนเสื้อไว้เบาๆ... เคนหันกลับมา "มีอะไรเหรอ?"
"tie เบี้ยวน่ะค่ะ" ไฮด์เอื้อมมือไปจัดเนคไทให้กับ...คุณสามี...???...ด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน แต่เจ้าตัวอาจจะออกแรงดึงมากไปหน่อย ร่างสูงจึงต้องโน้มตัวเข้ามาใกล้อย่างเลี่ยงไม่ได้
...จุ๊บ...
ริมฝีปากอิ่ม จูบเบาๆที่สันคางของร่างสูง ก่อนจะปล่อยมือออก พร้อมกับหัวเราะเบาๆ "รีบกลับมานะคะคุณ"
ร่างอ้อนแอ้นในชุดผ้ากันเปื้อนกับกระโปรงสีหวาน เดินกลับเข้าไปเพื่อจัดการงานบ้าน ทิ้งให้คุณสามียืนตะลึงค้าง...น่ารักขนาดนี้ ถ้าโดดงานซักวันจะเป็นอะไรมั้ยนะ...โดย Aijou~ [21 ต.ค. 2547 , 19:57:06 น.] ( IP = 61.91.85.59 : : )
[ 1 ] [ 2 ]
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 1
"เคนจัง..." เสียงเรียกเบาๆ ดังขึ้นจากในบ้าน เคนกลืนน้ำลายเอื๊อก
..........
"เคนจัง..."
..........
"เคนจัง...คนบ้า!! จะนอนไปถึงไหน ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ!!!" แรงกระแทกที่หน้าอก ปลุกให้ร่างสูงตื่นขึ้นมาจากฝันหวาน (และฝันลมๆ แล้งๆ = =!!)
"อรุณสวัสดิ์ ไฮด์" คนที่พึ่งตื่นขึ้นมา งัวเงียยิ้มให้ ซึ่งก็ได้รับรอยยิ้มกว้างตอบกลับมาจากร่างที่นอนเบียดทับเขาอยู่ บนที่นอนอุ่นนุ่ม "อรุณสวัสดิ์"
มือแกร่งโอบร่างเล็กเบียดกับอกอุ่นแนบแน่น เพื่อบอกตัวเองให้รับรู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน เจ้าตัวเล็กกลับมาอยู่กับเขาแล้วจริงๆ รอยยิ้ม ดวงตา สัมผัส ทุกสิ่งทั้งหมดนี้เป็นของจริง...
...พลั่ก!!...
"จะกอดไปถึงไหน!! นี่มันสายแล้วนะ เดี๋ยวก็ไปเรียนไม่ทันหรอก" มือเล็กๆ ทุบพลั่กเข้าให้อีกครั้งที่หน้าอก...
...เจ็บนี่...ก็ของจริงสินะ TTATT...
เคนครางโอย... ตัวก็เล็กนิดเดียว ทำไมแรงถึงเยอะยังงี้เนี่ย?...= ="
ร่างสูงจำต้องลุกขึ้นจากเตียงอย่างอิดออดตามแรงฉุดของเจ้าตัวเล็ก "เร็วเข้า เดี๋ยวชั้นต้องรีบไปมหา'ลัยอีกนะ วันนี้มีเรียนเช้าด้วย"
...........
"นี่... วันนี้อารมณ์ดีจัง มีเรื่องอะไรเหรอ" ตากลมโตของไฮด์จ้องมองเคนที่อาบน้ำ แต่งตัวเรียบร้อย เดินผิวปากเข้ามานั่งที่โต๊ะกินข้าวโดย .... [21 ต.ค. 2547 , 20:04:42 น.] ( IP = 61.91.85.59 : : )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 2
"ฝันดีน่ะสิ" เคนตอบยิ้มๆ มือรับขนมปังทาแยมจากไฮด์มากินแบบอร่อยเกินความจริง...ทำยังกับเป็นอลิซเบธ ตอนได้กินสเตกปลา salmon ไปได้...ไฮด์นึกในใจ
"เหรอ?... ฝันอะไรเหรอ?"
"ฝันเห็นเธอ...." (kimi wo yume o mita~..... <--- ไม่เกี่ยววววว = =" ) เว้นวรรคให้ตาโตนั่นยิ่งจ้องเข้ามาอย่างกระตือรือร้น "...ใส่ชุดผ้ากันเปื้อน แล้วก็บอกชั้นที่กำลังจะไปทำงานว่า "รีบกลับมานะคะคุณ" น่ะสิ"
ไฮด์เบิกตากว้าง หลังจากนั้นใบหน้านวลก็กลายเป็นสีแดง...มากขึ้น...และมากขึ้น...
"บ้า!!!!" ไฮด์โวย ร่างเล็กงอนปึงปังคว้ากระเป๋าใบใหญ่ใส่อุปกรณ์วาดรูป เดินออกไปทันที "ไม่พูดด้วยแล้ว เคนจังคนบ้า!!"
"อ้าว เฮ้ย! เดี่ยวเด้ ไฮด์" ร่างสูงลุกพรวดพราดตามไป แต่ก็ไม่ทัน....ประตูกระแทกปิดลงก่อนที่ร่างสูงจะคว้าเจ้าตัวเล็กเอาไว้ได้....เฮ้อ~ งอนไปซะแล้ว.... เคนคอตก เดินกลับเข้ามาในบ้านอย่างเศร้าๆ ไม่สนใจเจ้าเหมียวน้อยลูกรักที่เดินเข้ามาคลอเคลียอย่างสงสัย... โกรธอะไรล่ะเนี่ย??...
...ยังไม่ทันได้จูบลาเลยน๊า~... แล้ว "รีบกลับมานะ" ง่ะ? อยากฟังนี่~~ > w <~~~~โดย . [21 ต.ค. 2547 , 20:07:39 น.] ( IP = 61.91.85.59 : : )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 3
- ที่ Le'Cafe -
"หวัดดีเทตจัง! หวัดดียูกิคุง! หวัดดีซากุระคุง!" ร่างเล็กบางเปิดประตูเข้ามาในร้าน เอ่ยทักเสียงดัง
"หวัดดีไฮโดะจัง / ไฮด์ซัง" เสียงหนุ่มๆ ในร้านประสานเสียงรับ
"มาแต่เช้าเลยนะ แล้วเคนจังล่ะ" มาสเตอร์หนุ่ม (ตอนนี้ย้อมผมเป็นสีดำ) ถามถึงอีกคน ที่ปกติตัวจะต้องติดกันเหมือนคู่ปาท่องโก๋
"ช่างเค้าเถอะฮะคนพรรค์นั้น" ไฮด์ย่นจมูก ทำเสียง ฮึ! เบาๆ ในคอ ทำเอาอีก 2 หนุ่มที่อยู่ด้านหลังเทตจัง (บอกให้เรียกว่ามาสเตอร์!!! / te-chan) หันมามองหน้ากันเหรอหราโดยไม่ได้นัดหมาย
ไม่ทันจะได้ถามว่าเกิดอะไรขึ้น เจ้าตัวจิ๋วก็เดินไปเกาะ counter มองหน้าซากุระตาแป๋ว ทำเอาหนุ่มผมยาวหน้าร้อนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ "เน่~~~ ซากุระคุงงง" ลากเสียงยาว หรี่ตามองอย่างขำขัน "ที่นัดกันไว้น่ะ ตกลงว่าไง"
"อ๋อ เรื่องนั้น...." ซากุระยิ้ม "ขอมาสเตอร์ไว้แล้วล่ะครับ"
"งั้น...ขอยืมตัวซากุระคุงวันนึงนะฮะ เทตจัง" ไฮด์ยิ้มจนตาหยี (อย่ามองรอยย่นบนแก้ม...อย่าไปนึกภาพลุงตัวจริงเข้าเชียว เสียหมดๆ = =" / A.โหมดวิ่งหลบรองเท้าสูง 2 นิ้วของลุง) ร่างเล็ก เดินเข้าไปเกาะแขนซากุระ พลางลากออกมาด้วยกัน "เร็วเข้า เดี๋ยวไม่ทันนะ วันนี้เคนจังเรียนแค่ครึ่งวันเอง"
"เดี๋ยวสิครับ! อย่างน้อยขอผมถอดผ้ากันเปื้อนก่อน...อ๊าก!! เดี๋ยว!! ไม่ต้อง!! ไฮด์ซัง ผมถอดเองได้ อ๊ากกกก"โดย . [21 ต.ค. 2547 , 20:08:47 น.] ( IP = 61.91.85.59 : : )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 4
- ที่มหาวิทยาลัย -
เคนเดินมาด้อมๆ มองๆ แถวห้องเรียนที่ตึกศิลปศาสตร์ ร่างสูงแปลกหน้าถูกเด็กในคณะที่เดินผ่านจ้องกลับมา ทำเอาเจ้าตัวรู้สึกวูบๆ.....โหย....เนี่ยนะ เด็กในคณะไฮด์ สุดยอดเลยเฮะ....ตาเรียวรีมองตามเด็กผู้หญิงในชุดเสื้อกล้าม กระโปรงลายโสร่ง (เค้าเรียกโสร่งป่าววะ?) ยาวกรอมเท้า ผมสีขาวตัดสั้นกุดแทบติดหนังหัว เดินกับผู้ชายผมยาวเกือบถึงพื้นสีแดงเจิดจ้า ใส่ชุดดำทั้งชุด...โอ้โห........O.o"
(เอ่อ....ถ้ามันจะไปคล้ายเด็กคณะไหนโดยเจตนา ข้าพเจ้าก็ขออภัย 555555 / A.)
เจ้าตัวมองหาร่างเล็กที่ดูยังไงก็ไม่น่าเข้ามาหลงในฝูงมนุษย์สารพัดสี vivid colors นี่ได้ (ถ้าจะมองไฮด์แค่ภายนอกน่ะนะ) แต่ยังไงก็ไม่เจอตัวซักที เอ....ตามตารางสอนก็บอกว่าเรียนอยู่ห้องนี้นี่หว่า...กลับไปมองกระดาษในมืออีกครั้ง....อุตส่าห์บังคับเพื่อนคณะเดียวกัน ที่มีแฟนเป็นเด็กศิลปศาสตร์ขอตารางเรียนมาจนได้ ไร้ประโยชน์จริงๆเหรอเนี่ย....= ="
'เร็วเข้า เดี๋ยวชั้นต้องรีบไปมหาลัยอีกนะ วันนี้มีเรียนเช้าด้วย'
...แล้วเธอมาเรียนที่ไหนกันล่ะไฮด์ ทำไมต้องโกหกชั้นด้วย?
............
เจ้าเหมียวตัวใหญ่เดินเข้ามาใน cafeteria อย่างจ๋อยๆ
จะว่าไปแล้ว.... วันนี้เป็นวันแรกนับตั้งแต่ที่ไฮด์กลับมาจากอังกฤษ ที่เขาได้มานั่งกินข้าวคนเดียว เพราะไม่ว่าจะงานยุ่ง วุ่นวายขนาดไหน หรือก่อนหน้านั้นทะเลาะกันเรื่องอะไร (อย่างเช่น วันนี้จะให้อลิซผูกโบว์สีขาวหรือสีแดงดี? หรือวันนี้จะกินเนื้อหรือปลาดี? หรือ.......// พอ...พอ...มีตะเรื่องไร้สาระ = =" )
...ตัวเขาเองนั่นแหละ ที่ต้องหาเรื่องลากเจ้าตัวเล็กมานั่งกินด้วยกันสองคน...
แต่ว่า... วันนี้... ไฮด์คงจะงอนจริงๆ ถึงได้หลบหน้าไม่ยอมให้เขาตามเจอ
...แล้วงอนเรื่องอะไรกันล่ะนี่???...
เคนนั่งเขี่ยข้าวเล่นเรื่อยเปื่อย มือเท้าคางนั่งมองผู้คนที่อยู่ใน cafeteria ไปเรื่อยๆ ภาพของผู้คนมากมายสะท้อนอยู่ในดวงตา แต่แปลกเหลือเกินที่มองไม่เห็นใครเลย...
ทั้งๆ ที่อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่ในตอนนี้กลับรู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียว...โดย . [21 ต.ค. 2547 , 20:11:26 น.] ( IP = 61.91.85.59 : : )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 5
- กลับมาที่ Le'Cafe -
"Le'Cafe ยินดีต้อนรับครับ" เสียงผลักประตูทำให้ หนุ่มๆ ในร้าน เอ่ยคำต้อนรับโดยอัตโนมัติ แต่เมื่อมองเห็นชัดๆ ว่าเป็นใคร yukihiro (ที่ยังคงเป็น)เด็กฝึกงานก็ถึงกับอุทาน
"เคนซัง ทำไมถึงได้ดูมืดมนอย่างนั้นล่ะ"
เคนเงยหน้าขึ้นมามอง 3 หนุ่มในร้าน พร้อมกับเอ่ยทักสั้นๆ ด้วยเสียงแบบหมดเรี่ยวแรง "งาย~"
รอยยิ้มที่ดูเหมือนฝืนเต็มที่ กับ background กลุ่มเงาดำมืดข้างหลังนั่นมันอะไรล่ะฟะ...ซากุระแอบคิดในใจ แต่ไม่กล้าพูดออกมา เพราะแค่นี้ ลูกค้าตามโต๊ะที่เจ้าแมวยักษ์เดินผ่านก็ผวาเฮือกกันเป็นแถวๆ แล้ว....= ="
'ร่างในกลุ่มเงาดำมืด' กำลังจะเดินไปทางหลังร้านเพื่อเปลี่ยนชุดออกมาทำงานตามหน้าที่ แต่มือขาวสวย...นิ่ม (เอิ๊ฟฟฟ~ เลือดจะพุ่ง : A.) ของมาสเตอร์หนุ่มหน้าหวานก็จิกคอเสื้อไว้ซะก่อน
"อย่านะ!! ขืนนายไปทำงานล่ะก็ ขนมออกมาไม่อร่อยแน่ๆ" เสียงทุ้มของมาสเตอร์แม้จะเหมือนดุ แต่แววตาใจดีใต้แว่นกรอบบางนั่นก็ทำให้เคนฝืนยิ้มออกมาอีกครั้ง
"ขอโทษนะเทตจัง..." เสียงอ่อยเต็มที... ท่าทางจะเป็นเอามากนะเนี่ย
"เฮ้อ~ ไม่ได้เรื่องจริงๆ" มาสเตอร์หนุ่มถอนหายใจ แบบเหนื่อยหน่ายเต็มที "กลับไปพักซะเถอะ ท่าทางของนาย แทบจะไล่ลูกค้าชั้นหมดร้าน"
"อืม.." พยักหน้าอย่างเงื่องหงอย "ขอโทษอีกทีนะ..." หันไปมองเพื่อนๆ ด้วยสายตาสำนึกผิด
ซากุระยิ้มให้บางๆ มือแกร่งตบไหล่เพื่อนให้กำลังใจ... ว่าแต่ เจ้าแมวป่วยนี่มันเป็นอะไรล่ะ?? ---_____---!!!
.............
สายตาหลายคู่มองตาม แมวยักษ์ที่เดินหางตกออกไปจากร้าน พร้อมกลุ่มเงาทะมึน ซากุระหันไปซุบซิบกับมาสเตอร์อย่างสงสัย...
"มาสเตอร์ รู้มั้ยฮะว่าเจ้าเคนมันเป็นอะไร"
มาสเตอร์หนุ่มยิ้มนิดๆ แว่นตาวาวแสงอย่างประหลาด "อืม...ก็...ไม่รู้สินะ"
...เอาอีกแล้ว ไอ้บรรยากาสหนาวเยือกนี่มันมาอีกแล้วครับ...อยู่ๆ หนุ่มหล่อผมยาวก็รู้สึกขนลุกขึ้นมากระทันหัน
แล้วประโยคต่อมาก็ทำให้ หนุ่มๆในร้านวิ่งไปทำงานของตัวเองแทบไม่ทัน
"แต่แหม... ถ้าเคนจังคิดจะอยู่ต่อจริงๆล่ะก็ ชั้นคงต้องเอาไปหมกไว้ในลังหลังร้านจริงๆ นั่นหละ... ทำงานไม่ได้ก็เกะกะออกนี่นา ฮะๆๆๆ"
....Awaji yukihiro คนนี้ สัญญากับตัวเองว่าจะไม่อู้งานที่ร้านเด็ดขาดเลยครับ TT______TT....โดย . [21 ต.ค. 2547 , 20:13:38 น.] ( IP = 61.91.85.59 : : )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 6
เคนไขประตูบ้าน เปิดเข้ามาอย่างเชื่องช้า
....ในบ้านปิดไฟมืด...ไฮด์ยังไม่กลับมาสินะ? อลิซาเบธ เดินมาเคล้าเคลียเจ้าของของมัน ตั้งแต่ได้ยินเสียงเปิดประตู
เคนอุ้มลูกรักขึ้นมากอด มือไล้ขนอุ่นนุ่มที่คอแกล้งให้เจ้าแมวน้อยหลับตาพริ้ม พลางบ่น "เจ้านายแกไปไหนซะล่ะ เกเรจริงๆ เลย ไม่ยอมไปเรียนด้วย"
ร่างสูงเดินเข้าไปในบ้าน มือคลำหาสวิตซ์ไฟตรงตำแหน่งที่คุ้นเคย
...พรึ่บ!!!...ปัง!!!...
ริบบิ้นสีสันสดใส พุ่งเข้ามาเป็นม่านสีรุ้งที่ทำให้ดวงตาของชายหนุ่มพร่าพรายไปชั่วขณะ เมื่อไฟเปิดขึ้น และหลังจากม่านสีสวยนั้น คือสิ่งที่สวยงามที่สุดที่เขาเคยเห็น...
...รอยยิ้มของไฮด์...
"กลับมาแล้วเหรอ เคนจัง" รอยยิ้มสดใสของร่างบางที่คิดถึงอยู่ตลอดทั้งวัน ทำให้เงามืดที่ปกคลุมจิตใจทั้งหมด ถูกปัดเป่าไป มือเล็กนุ่มนิ่ม ดึงแขนร่างสูงให้เดินตามเข้ามาในบ้าน
"ไฮด์ เธอไปอยู่ไหนมาทั้งวัน" เคนเอ่ยถาม แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบจากเจ้าตัวจ้อย
"อะไรกัน หยาบคายจริงๆ ต้องตอบว่า -กลับมาแล้วครับ- ก่อนสิ เคนจังนี่" ใบหน้าสวยหันมาทำจมูกย่น
ในที่สุด ไฮด์ก็ลากเจ้าแมวยักษ์เข้ามาจนถึงโต๊ะกินข้าว โต๊ะกลมตัวเล็กๆ นั้น ถูกจัดอย่างสวยงามด้วยแจกันแก้วทรงสูงและดอกกุหลาบสีขาวแดง*
เคนเบิกตากว้าง....ตัวตัวเล็กนี่ยังไม่ลืม....
ภาษาดอกไม้....ภาษาที่เขาทั้งคู่ใช้สื่อถึงกันและกัน
...ภาษาที่หมายถึงความเป็นหนึ่งเดียวของคนทั้งสอง...โดย . [21 ต.ค. 2547 , 20:14:46 น.] ( IP = 61.91.85.59 : : )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 7
Aijou~ confession :
หลังจากที่เราตบตีกับ fic kenxhyde แบบไม่มีพล็อตล่วงหน้าตามบัญชาเจ๊ ในที่สุดก็ออกมาแบบนี้ เย่ห์~~
จริงๆแล้วไม่ได้จะเขียนตอนพิเศษของ Le'Cafe หรอก กะว่าจะเขียนเรื่องใหม่ให้เลย แต่ปรากฏว่า...ไปไม่รอด เหอะๆๆ *หัวเราะแบบขมขื่น* เริ่มแต่งตั้งกะ วันที่ 4 ต.ค. จนจะทั่งวันที่ 13 แล้วก็ยังไม่ไปถึงไหน (คือมันก็ได้ครึ่งเรื่องแล้วแหละ แต่ว่า...ออกมาห่วยเกินกว่าจะรับได้ = =")
แล้วทีนี้ก็เลยลองแต่ง Le'Cafe special นี่ออกมาดู เริ่มแต่งตั้งกะ บ่ายๆ วันที่ 14 เสร็จตอน 16.22 เก่งมั้ยล่ะ?
ขอบใจนะเจ๊ที่ทำให้รู้ว่า นอกจาก Le'cafe แล้วเราคงไม่สามารถทำใจให้สนุกกับการแต่งฟิค kenxhyde เรื่องไหนได้อีกแล้ว = ="
(เอาความสงบสุขในชีวิตชั้นคืนม๊า~~~ : เสียงสันดานคุงร่ำร้อง <-- เอ่อ.. แค่บ่นเรื่อง fate นิดโหน่ย โปรดอย่าสนใจ = =")
อื่ม....ต้องอวยพรด้วยสินะ....จริงๆแล้ว เราก็เป็นเด็กตัวแค่นี้ (แค่นี้???) คงไม่มีอำนาจ หรือกำลังอะไรมากนักหรอก แต่ก็...ขอให้... (ตามธรรมเนียมมันต้องขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธ์ดลบันดาล แต่เรา...ไม่เชื่อเรื่องนั้นหวะ)
ขอให้เจ๊มีความสุขกับทุกๆวัน ใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่า (เพราะอายุก็ปูนนี้แล้ว) หน้าที่การงานเจริญก้าวหน้า เงินทองไหลมาเทมา แล้วก็รักกับรุคาว่านานๆ นานจนน้องลาร์คกะน้องลูน่า โตขึ้นมาเป็นหนุ่มหล่อสาวสวย (กะเทยจองน้องลูน่าเป็นเจ้าสาวนะ อย่าลืมๆ) ขอให้เจ๊อยู่คู่ไร่ข้าวโพดสี่ม่วงอร่ามนี่ไปนานๆน๊า~~~โดย . [21 ต.ค. 2547 , 20:16:04 น.] ( IP = 61.91.85.59 : : )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 8
แง๊ววว โพสท์ผิด ขอโทษฮับ...
+++++++++++++++++
อ้อมแขนแกร่ง เอื้อมไปโอบกอดไหล่บอบบางจากทางด้านหลัง แนบแก้มกับเรือนผมนุ่มลื่นหอมกลิ่นแชมพูจางๆ
มือนุ่มเลื่อนขึ้นมาจับแขนแกร่งนั้นบีบกระชับ "เคนจัง... ชั้นน่ะ ไม่ได้อ่อนหวานเหมือนผู้หญิง"
"ชั้นไม่ได้ต้องการผู้หญิงนะไฮด์ ชั้นต้องการแค่เธอเท่านั้น... ถ้าไม่มีเธอ ชีวิตชั้นก็ไม่มีความหมาย"
ร่างเล็กหันกลับมาสบตาคู่คม เลื่อนมือขึ้นไปแนบกับแก้มของชายหนุ่ม "ทั้งๆ ที่ชั้น อาจให้บางสิ่งบางอย่างกับนายไม่ได้งั้นเหรอ เคนจัง?"
"แค่มีเธอ ชั้นก็ไม่ต้องการอะไรอื่นแล้วล่ะ"
ใบหน้าคมเลื่อนต่ำลงมายังหน้าผากมนสวย ประทับจุมพิตแผ่วเบาอย่างแสนรัก
ริมฝีปากอุ่นของเคน เลื่อนไปยังเปลือกตา จมูกโด่งสวย และจบลงที่ริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อ ก่อนจะผละออกอย่างอ้อยอิ่ง
ดวงตาของทั้งคู่ประสานกัน สะท้อนภาพของบุคคลอันเป็นที่รักตรงหน้า
อ้อมกอดที่อบอุ่นโอบกระชับให้ร่างบอบบางได้ซบซุกอยู่กับไออุ่นจากร่างสูงจากนี้... และตลอดไป...
"นี่เคนจัง... จำได้มั้ย?" ไฮด์เอ่ยขึ้นเมื่อจูงมือเคนเดินมาที่โต๊ะ "วันนี้น่ะ เป็นวันครบรอบ 1 ปีที่ชั้นกลับมาที่นี่นะ"
"ก็เลยหนีเรียน แอบไปจัดการเรื่องพวกนี้สินะ" เคนมองเค้กก้อนโต และอาหารที่จัดอย่างสวยงามบนโต๊ะ
"แหม... อย่าไปใส่ใจรายละเอียดเลยน่า มาฉลองกันดีกว่า ดูสิ เค้กนี่ชั้นทำเองกับมือเลยนะ" (ทำเองกับมือ = เอาเค้กไปอบเองกับมือ นอกนั้นซากุระคุงเป็นคนทำทั้งหมดเลย :P)
แก้วทรงสูง บรรจุเครื่องดื่มสีสวยถูกหยิบยกขึ้นมาชนกันเบาๆ ใต้แสงสะท้อนในห้องที่เปิดไฟสว่างไสว เหมือนกับจิตใจในตอนนี้...
เคนยิ้มให้กับรอยยิ้มจากร่างบาง และนับจากวันนี้ เขาจะทำให้รอยยิ้มนั้นประดับอยู่บนใบหน้าสวยของไฮด์ทุกๆ วัน...
"Happy Anniversary"
~FIN~
*flower language : Rose (red and white) = Together / Unityโดย . [21 ต.ค. 2547 , 20:36:19 น.] ( IP = 61.91.85.59 : : )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 9
น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
อารมณ์อุ่นๆในจดีน้า เคนจังก็ยังคงเป็นเคนจังที่คอยแต่ยอมไอด์เรื่อยไป
น่ารักจังเลยอ่าโดย sweetest [21 ต.ค. 2547 , 22:43:26 น.] ( IP = 202.176.106.140 : : )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 10
กรี้ด.ด.ด.ด.ด..ด.ด.ด.ด...ด
เคนจังน่ารักจังเลยย.ย..ย.ย.ย.ย
"ชั้นไม่ได้ต้องการผู้หญิงนะไฮด์ ชั้นต้องการแค่เธอเท่านั้น... ถ้าไม่มีเธอ ชีวิตชั้นก็ไม่มีความหมาย"
>>>ความจริงเเล้ว"ชั้นไม่ต้องการผู้หญิงอื่นนะไฮด์ ชั้นต้องการแค่เธอ(เธอนี่....มีเทตจัง พี่กี้ รวมด้วยนะ)เท่านั้น... ถ้าไม่มีเธอ(ไฮด์ เทตจัง พี่กี้) ชีวิตชั้นก็ไม่มีความหมาย" (เหอ เหอ มานจะมีความหมายได้ไง พ่อเคนตัวดีก้ต้องเหี่ยวแห้งเฉาตายนะสิ)
สรุป ป๋าเคนแกเหมาทั้งวงเฟ้ย.ย.ย.ย.ย.ย
แสนสุขสมเวลาหันไปทางไหนก้เมียกรูทั้งหมด อิอิโดย ปีศาจน้อยมาโวยวาย [22 ต.ค. 2547 , 00:42:00 น.] ( IP = 202.57.187.55 : : ) [ 1 ] [ 2 ]
[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]ฝาก Server : colocation | co-location | colo
ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server
ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows
E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น | Old Coins | Old Stamps
ไม่ต้อง....งง....ที่นี่ คือบอร์ด [ Auyo ]
