ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม close [x]
[Valentine's Fic Festival] Laruku Fanfiction : Lover Fighters!!! (re-arrange)


























@ ข้อความในกระทู้เป็นความคิดเห็นส่วนบุคคล... โปรด...ใช้วิจารณญาณในการอ่านและการตอบ@






ติดต่อลงโฆษณา Tel. 02-630-9938


[Valentine's Fic Festival] Laruku Fanfiction : Lover Fighters!!! (re-arrange)




talk : ไม่มีอะไรมาก แค่เจ๊บ่นว่ามันติดกันเป็นพรืดๆ ก็เลยจัดหน้าใหม่ มันจะอ่านง่ายขึ้นมั้ย??

Round 1

"เฮ้ย พร้อมนะ" เสียงกระซิบสั่นๆ ของเคน ทำเอาซากุระขนลุกเกรียว "นับ 1 ถึง 3 แล้วอ้าออกเลยนะ"
"ก็ได้...แต่เบาๆหน่อยนะ คราวที่แล้ว นายกระแทกซะแรง ของชั้นเกือบพังแน่ะ" ซากุระตอบเสียงเบา
"โวะ! บ่นจริง ถ้านายไม่พอใจ ชั้นไม่เอามันออกมาซะดีมั้ย" "ไม่เอานะ....ต่อสิเคน" ซากุระโวย ทำท่าน่าสงสารสุดๆ เคนยิ้มยั่ว
"เออ ว่าง่ายๆหน่อย เอาล่ะนะ 1....2.....3!!!"

.....ปัง!!!!.....โครม!!!!.... (เอ้า! กลับมาๆได้แล้วครับ จิ้นไปไหนแล้วนั่น เสียใจนะฮับ เรื่องนี้ไม่มี เคน x ซากุระ อิ อิ อิ)
เคนกระชากประตู locker ของซากุระอย่างแรงจนหลักฐานหลุดติดมาคามือ พร้อมกับกล่องของขวัญสีลูกกวาดกระเด้งกระดอน รวมถึงไหลทะลักล้นออกมาจาก locker ไม่รวมถึงการ์ดสีหวานที่ปลิวกระจายไปทั่ว

"ปีนี้ดูท่าจะเยอะกว่าเดิมอีกนะเนี่ย" เคนบ่น พลางใช้เท้าเขี่ยๆกล่องที่ไหลลงมาท่วมพื้น locker เก็บของ

"เฮ้ย!ทำอะไรฟะ...นี่มันความกล้าของสาวๆทั้งหลายเชียวนะเฟ้ย แกมาเหยียบย่ำเหมือนไร้ค่าอย่างงี้ได้ไง" ซากุระคว้ากล่องใกล้ๆเท้าเคนยัดเข้าไปในถุงดำ ( - -") ถุงที่สามที่เตรียมไว้เพื่อวันนี้โดยเฉพาะ

วันนี้?....ใช่แล้ว...ก็มันเป็นวันที่สาวๆ (และไม่สาว) ทั้งหลายรอคอยอีกวันนึงในรอบปีนี่นา

โดย Nando โพสแทนพี่โจว์ค้าบ!! [14 ก.พ. 2547 , 08:22:41 น.] ( IP = 202.57.175.145 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณแจ้งลบกระทู้
[ 1 ] [ 2 ]

ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 1

...Valentine's Day...
"ใจดีจังน้า~~คุณชายซากุ....หุบปากไปเรย ใครกันฟระที่ต้องคอยช่วยเปิด locker ให้แกทุกปีๆ เพราะของมันยัดเข้าไปจนแน่นตู้น่ะ ไอ้คุณซากุระ ผู้ชายที่สาวๆอยากให้ชอคโกแลตวาเลนไทน์มากที่สุดในโรงเรียน" เคนผลักไหล่เพื่อนเบาๆ

"คนที่เอาโซ่ล่าม locker ตัวเองไม่มีสิทธิ์พูดเฟร้ย ไอ้คุณเคน ผู้ชายที่สาวๆใฝ่ฝันถึงมากที่สุดในโรงเรียน" ซากุระผลักกลับ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เคนสะดุ้งสะเทือนอะไรเลย (ทำใจจิ้นให้เคนจังถึกๆกันหน่อยนะเคอะ) "ทำมาเป็นพูดว่าเกลียดวันวาเลนไทน์ เอาเข้าจริงก็แค่ไม่อยากได้ของใครนอกจาก'ตัวจริง' แหละว้า....โรแมนติกจังน้า ท่านเคน..."

"พูดมากน่า..." เคนเอ่ยขัด พลางเดินหน้าเซ็งหนีไปเข้าห้องเรียน

เมื่อเข้ามาในห้อง ยิ่งทำให้เคนหน้าบูดมากขึ้นไปอีก มีคู่รักนั่งด้วยกันเป็นหย่อมๆ ส่งออร่าสีชมพูหวานแหววทั่วห้อง
บนกระดานมีมือบอนที่ไหนก็ไม่รู้เขียนร่มคู่รักพร้อมชื่อใต้ร่ม Asami + Aki บนโต๊ะของนักเรียนชายส่วนใหญ่(ยกเว้นเคน)จะมีกล่องชองขวัญผูกโบว์สวยงามวางอยู่อย่างน้อย 1 กล่อง ไม่รวมโต๊ะไอ้ซากุที่มีอยู่ทั้งบนโต๊ะ ในโต๊ะ หรือเก้าอี้เต็มไปหมด

ที่ร้ายกว่านั้นโต๊ะข้างๆกันนั่น...เคนมองอย่างขวางๆ...มีกล่องชอคโกแลตแค่ 3 กล่อง แต่บนโต๊ะ รวมถึงเก้าอี้ที่บุนวมสีชมพูแสดงความเว่อร์ของเจ้าของโต๊ะ ประดับด้วยกุหลาบสดๆสีชมพูและริบบิ้นสีหวาน พร้อมมีป้ายปักให้เจ้าของรับรู้ถึงความรู้สึกส่วนตัวที่อยากจะแสดงออกเหลือเกิ๊นน...

"Love Love for Tetsu-hime from your slave T.F.C. (Tetsu FanClub)"

สารต่อต้านความหวานพุ่งไปรวมที่คอหอยทำให้หนุ่มหล่ออยากคายของเก่าออกมา เคนลุกพรวดหวังจะไปสูบบุหรี่ระบายอารมณ์แถวๆสวนหลังโรงเรียน 'อยู่ไม่ได้แล้วว๊อยยย กรูเลี่ยนนนน จะอ้วก'

มือเรียวผลักโต๊ะออกไปทำให้ของที่วางหมิ่นๆในโต๊ะมาตั้งนาน แต่เจ้าของโต๊ะมันดันไม่ได้สังเกต หล่นลงมาที่พื้น เคนหยิบกล่องของขวัญสีทองแบบเรียบๆแต่หรูหราขึ้นมาอย่างเซ็งๆ 'ใครวะ...กล้าจริง อุส่าห์ประกาศแล้วประกาศอีกว่าเกลียดวันวาเลนไทน์ ยังจะเอามาใส่โต๊ะกรูอีก"

โดย โพสแทนนนนน [14 ก.พ. 2547 , 08:31:54 น.] ( IP = 202.57.175.145 : : )

ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 2

เคนโยนกล่องในมือเบาๆ กะน้ำหนักเพื่อจะขว้างไปลงถังขยะหลังห้อง (ขี้เกียจเดิน) แต่การ์ดสีเงินที่แนบอยู่ก็เปิดให้ออก เห็นตัวอักษรที่พิมพ์อย่างเป็นระเบียบสวยงาม "To K. Ken From O. T." มือที่กำลังจะชู๊ตกล่องออกไปชะงักทันควัน กลับมาจ้องการ์ดอย่างไม่เชื่อสายตา

O. T.????? หน้าของใครบางคนลอยขึ้นมาในหัว....ไม่...ไม่ใช่น่า เป็นไปไม่ได้....แต่...มันก็น่าคิดไม่ใช่เหรอ...

เคนค่อยๆ แกะของขวัญชิ้นแรกในรอบ 3 ปีตั้งแต่ขึ้น ม.ปลายอย่างเบามือ กระดาษสีทองที่เปิดออก เผยให้เห็นกล่องกระดาษสีเงินเรียบๆ เคนเปิดฝามันออกอย่างตื่นเต้น แล้วเขาก็เห็น....สิ่งที่ไม่ได้คาดคิดมาก่อน...

...ถั่วเน่า...คัดอย่างดียี่ห้อ ayuayu ตราแมวฟาดแส้หยดเทียน --- ---!!

"ของขวัญครีเอทดีนะ..." เสียงเรียบๆ ที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างๆ เคนหันไปมองอย่างแค้นๆ "โองาว่า...แก..."

ร่างเพรียวในชุดเสื้อคอสูงสีดำ กับกางเกงหนังมันวับขาบาน สวมทับด้วยเสื้อโค้ทยาวถึงตาตุ่มสี shocking pink บนเรือนผมสีมะฮอกกานีที่ทำ highlight สีชมพู สวมหมวกขนสัตว์ทรงสูงสีดำ กรอบหน้าเรียวถูกบังด้วยแว่นตากันแสงสีน้ำตาลอันโตที่บังไปครึ่งหน้า หันมาเลิกคิ้วให้

เคนผงะเล็กน้อย ก่อนจะทำใจกล้าตะคอกถามไป "โองาว่า กล่องนี่ของแกใช่มั้ย?"

เทตสึยักไหล่นิดนึงก่อนจะเดินเฉียดจมูกผ่านไป ไม่วายทิ้งกลิ่น Egoist platinum ของ CHANNEL (เอาค่าโฆษณามาเชียว) ที่ปลายจมูกของเคนอย่างอ้อยอิ่ง ชวนให้เดินเข้าไปพิสูจน์ว่ากลิ่นมันมาจากตรงไหนกันแน่นะ ชะมัด...เฮ้ย!! ม่ายช่ายเซ่~~~

เคนเดินตามเทตสึไปถึงโต๊ะ "โองาว่า...ตอบมา แกใช่มั้ยที่เอาไอ้กล่องเวรนี่มาวางใต้โต๊ะชั้น" ถึงจะตวาดถาม แต่เสียงก็อู้อี้ๆเพราะบีบจมูกแน่น ชั้นไม่ยอมให้แกมาทำให้ชั้นหลงประเด็นแน่นอน วันนี้ชั้นต้องจัดการแกให้ได้

"ชั้นพึ่งมาถึงไม่เห็นรึไง นั่งรถมาเหนื่อยจะตาย แล้วก็กำลังยุ่งด้วย อย่าพึ่งถามอะไรได้มั้ย" เทตสึถอด function เสื้อโค้ทกับหมวกวางบนโต๊ะ มือทึ้งดอกไม้บนโต๊ะกับเก้าอี้โยนทิ้งอย่างไม่ไยดี

"อะ..ได้ครับ" เคนผงกหัวรับก่อนจะหันหลังกลับ เฮ้ย! ไม่ใช่อีกแล้ว "นี่แก...อย่ามากวนประสาทชั้นน๊ะ!!! ทำไมชั้นจะต้องทำตามคำสั่งแกด้วย (นั่นสิ ^ ^)" เคนหอบแฮ่ก ทำไม๊ทำไม เวลามีเรื่องกับเจ้านี่ทีไร เขาต้องเหนื่อยกว่าไปชกกับแก๊งนักเรียนโรงเรียนคู่อริ 3 แก๊งรวมกันทุกทีนะ

โดย โอย...มะมีเวลาแล้ว~ [14 ก.พ. 2547 , 08:34:22 น.] ( IP = 202.57.175.145 : : )

ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 3

ก่อนที่จะมีศึกประจำวัน เสียงนุ่มๆ เบาหวิวก็ขัดขึ้นมาซะก่อน "หวัดดีเทตจัง เคนคุง...สนิทกันแต่เช้าเลยนะ หวัดดีซากุระ" ไฮโดะ เพื่อนตัวเล็กบางของเทตสึเดินเข้ามานั่งที่ของตัวเอง ข้างหน้าซากุระ

เทตสึเดินเข้าไปหาเพื่อนซี้ "ไฮด์จัง มาสายเชียว" มือเรียวขาวลูบผมยาวหยักศกของเพื่อนตัวน้อยอย่างอ่อนโยน

"หน้าซีดจัง เป็นอะไรมั้ย" เสียงซากุระแทรกขึ้น

"มะ...ไม่เป็นไร แค่นอนไม่พอน่ะ..." ไฮด์ตอบเสียงเบาหวิว แก้มระเรื่อเป็นสีชมพูขึ้นมาทันที

"ดูวีดีโอเพลินจนดึกอีกแล้วสิท่า ระวังหน่อยสิ ยิ่งสุขภาพอ่อนแออยู่" เทตสึบ่น แต่เจ้าตัวเล็กก็ฟุบหน้าลงกับโต๊ะเข้าสู่ห้วงนิทราไปซะแล้ว "เจ้าเด็กเพี้ยน" เทตสึโยกหัวเพื่อนเบาๆ พลางยิ้ม ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปทางหน้าห้อง

เคนยืนอึ้งอยู่ซักพัก ตะกี๊มันยิ้มหวะ หันไปซุบซิบกับซากุ แต่ดูซากุจะไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่ แล้วเคนก็นึกได้...
"เฮ้ยยย!! โองาวะ แกจะไปไหน ชั้นยังคุยกับแกไม่รู้เรื่องนะเฟร้ย!!!" เคนตะโกน แถมวิ่งเข้าไปขวางประตูก่อนที่เทตสึจะเดินออกจากห้อง แล้วจะไม่มีเวลาเคลียร์

เทตสึหยิบแว่นอันโตมาคาดผมหลวม เปิดให้เห็นดวงตาวิบวับชวนใจสั่นจ้องมาตรงๆ ปากสีแดงสดยิ้มบางๆอีกที "ไปห้องน้ำ จะเข้าไปคุยกันต่อในนั้นม๊ะ?"

"อะ...เอ่อ...ไม่เป็นไรกั๊บ" T__T เคนถอยกรูดไปชิดผนัง "เชิญตามสบาย...แหะ...แหะ..."
แล้วเจ้าหญิงก็เดินสะบัดหน้าจากไป...

Round 1 : Winner is Tetsu!!!!!

โดย .... [14 ก.พ. 2547 , 08:36:02 น.] ( IP = 202.57.175.145 : : )

ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 4

[Valentine's Fic Festival] Laruku Fanfiction : Lover Fighters!!! (complete)

Round 2 : การต่อสู้ที่แท้จริงมันพึ่งจะเริ่มต้น!!!

เทตสึเดินกลับมาจากห้องน้ำแล้ว อาจารย์โฮมรูมก็ยังไม่เข้ามาซะที จริงๆแล้ว วันนี้ อาจารย์คนไหนๆก็ไม่เข้ามาสอน ได้ข่าวว่าพวกหล่อนขอลาไปเดทกะแฟนฉลองวาเลนไทน์ (โรงเรียนอะไรวะเนี่ย???)

เจ้าหญิงมองหาเพื่อนซี้กะจะเม้าท์เรื่องละครเรื่อง Be Nice To People ซะหน่อย ประมาณว่ามิตจัง (sophia) น่ารักเป็นบ้า ยิ้มทีเห็นเขี้ยวด้วย กรี๊ดๆๆๆ (เอ่อ...--- ---!! นั่นมันยัยคนแต่งครับ ผมไม่เกี่ยว : เทตจังประท้วง)

เอาใหม่( ก็ได้วะ)...
เจ้าหญิงมองหาเพื่อนซี้ด้วยความเป็นห่วง แต่เจ้าตัวเล็กกลับไม่ได้อยู่ที่โต๊ะ เคนก็ไม่อยู่ อ๊ะ!แล้วทำไมต้องมองหาเจ้านั่นด้วยนะ*เขิน* เทตสึเดินไปหาเพื่อนคนนึงที่นอนอยู่ (คนอื่นมันหวานหวีทกัน ขี้เกียจไปขัดคอ) "นี่ๆ ยุกกี้ นายเห็นไฮด์จังมั้ย?"

ยุกกี้สลึมสลือขึ้นมาตอบ "อื่อ? ไฮโดะเหรอ? เห็นว่าไม่สบาย ซากุระคุงเลยช่วยพาไปห้องพยาบาลน่ะ ฟรี้~~~~ zZZzzZzzz" พอหมดประโยชน์ตัวประกอบก็ต้องหลับไปเพื่อไม่ให้เปลืองเนื้อที่ อิ อิ ^ ^

ไม่สบายเหรอ...น่าเป็นห่วงจัง เจ้าหญิงผู้อ่อนโยน ใจดี มีเมตตาต้องแวะเข้าไปดูแลหน่อยดีกว่า ต้องเล่นให้สมบทบาทนายเอกกะเค้าซะหน่อย

ประตูห้องพยาบาลเปิดออกอย่างนิ่มนวลสมกับที่ได้รับการอบรมมารยาทมาอย่างดี เทตสึมองหาใครซักคน แต่ก็แน่นอนว่ามันไม่มีใครให้เห็นหรอก อาจารย์ห้องพยาบาลก็ต้องออกไปหาเด็กหนุ่มหน้าใสมากิน(?)เล่นรับวาเลนไทน์เหมือนกัน (ได้ข่าวว่าอาจารย์แกชื่อ อูเมดะน่ะเค่อะ) แต่เจ้าหญิงก็มองไปงั้นแหละ บทมันเขียนมาแบบนี้นี่นา…

เทตสึถอนใจเบาๆ เฮ้อ~มีแต่คนไปฉลองวาเลนไทน์กับแฟน น่าอิจฉาจังเลย

โดย ... [14 ก.พ. 2547 , 08:37:21 น.] ( IP = 202.57.175.145 : : )

ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 5

"อืห์ม..." เสียงครางเบาๆของไฮด์ปลุกเจ้าหญิงจากภวังค์ อ๊ะ!นี่ชั้นมาดูแลไฮด์ให้สมกับเป็นเพื่อนผู้แสนดีนี่นา ร่างเพรียวเดินอย่างแผ่วเบาจนแทบไม่มีเสียง (ตามที่ได้รับการอบรมมารยาทมาอย่างดี) เข้าไปยังเตียงที่คิดว่าเสียงมาจากทางนั้น มือเรียวขาวเปิดม่านบังตาออก...

...ตอนนั้นแหละที่เจ้าหญิงคิดว่า "ไม่ต้องดูแลมันก็ได้มั้ง T__T"...

"อา...อย่า...ต..ตรงนี้ไม่ได้" เพื่อนตัวน้อยหอบหายใจหนัก เทตสึคิดว่าคงไม่ได้เป็นเพราะพิษไข้ แต่เป็นเพราะ...

"ไม่มีใครหรอกน่า วันนี้ใครๆเค้าก็ไปเดทกับแฟนกัน" ร่างในชุดเสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงหนังสีเดียวกันที่อยู่บนตัวเพื่อนเค้านั้นมันดูคุ้นๆยังไงอยู่ ผมสีดำสนิทบังใบหน้าที่ก้มต่ำลงไปแนบกับหน้าอกของไฮด์ที่ไม่มีเสื้อปกปิด
แน่นอน...เพราะเทตจังหยิบเสื้อสีขาวตัวบางที่จำได้ว่าเป็นตัวโปรดของไฮด์ขึ้นมาจากใต้เตียง แถมแจคเก็ทหนังสีดำที่คุ้นๆว่าใครคนนึงจะใส่บ่อยอีก 1 ตัวจากที่เดียวกัน

"ซ...ซากุระ" มือเล็กๆคว้าเปะปะไปที่เรือนผมของร่างเบื้องบน "ม...ไม่เอา ชั้นเหนื่อย..." มือขาวกดหัวคนที่กำลังรุกเร้าตัวเองอยู่ หวังจะหยุดการกระทำนั้น แต่แล้วกลับต้องทึ้งผมดำมันนั้นอย่างบ้าคลั่ง "อะ...อา..อาวว...เดี๋ยว...ซา...ซากุ..."

เรือนผมสีดำลามเลียผิวขาวต่ำลงเรื่อยๆ พร้อมกันนั้นก็ทิ้งรอยแดงช้ำไว้จนทั่ว เทตสึพยายามมองหาส่วนที่ลอดพ้นจากรอยดังกล่าว แต่...ดูเหมือนจะไม่มี

ตอนนี้เรือนผมนั้น เริ่มรุกล้ำตรงจุดกลางลำตัวของไฮด์ซะแล้ว "อยาก...ให้หยุดจริงเหรอ" เสียงถามกระเซ้าจากร่างเบื้องบน แถมยังทำท่าจะหยุดจริงๆ ไฮด์หน้าแดงก่ำ มือจิกทึ้งผ้าปูที่นอนอย่างทรมาน ตาปรือปรอยฉ่ำน้ำตาปากแดงอิ่มที่ถูกกัดจนช้ำส่งเสียงสะอื้นฮัก "คน...บ้า...เมื่อคืนก็...แกล้งแบบ...นี้" เสียงเบาหวิวขาดขายเป็นช่วงๆ ราวกับคนขาดอากาศหายใจ เทตสึอยากจะช่วยเพื่อนเหลือเกิน (อย่าดีกว่าเทตจัง - -") แต่ขามัน...ขยับไม่ได้ แง๊~~

ซากุระหัวเราะเสียงต่ำ "ก็นาย...น่ารักนี่นา..." เลื่อนหน้าคมไปจูบปากแดงช้ำและแก้มปลั่งที่เปื้อนน้ำตา สองมือลูบไล้ผิวขาวที่มีแต่รอยช้ำ และเม็ดลูกปัดสีแดงเข้ม "ซากุ...อา..อะ..ซา...กุ...ซากุระ..." เสียงครางเครือปนสะอื้นร้องเรียกชื่อคนรัก

โดย ,,,-.-,,, [14 ก.พ. 2547 , 08:39:42 น.] ( IP = 202.57.175.145 : : )

ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 6

"ว่าไง..." เอ่ยอย่างเป็นต่อ "อยากได้อะไรก็พูดสิ"
ไฮด์หน้าแดงก่ำ แขนเรียวเอื้อมคว้าร่างเบื้องบนกอดแนบแน่น ซุกหน้ากับอกซ่อนความอาย ก่อนจะตอบด้วยเสียงกระเส่า "ช่วย...ที...ปลดปล่อย..ชั้นที.."

ไม่ต้องรอให้พูดซ้ำสอง ร่างสูงก้มลงไปจัดการกับธุระที่ค้างอยู่อย่างรวดเร็ว กางเกงผ้าสีขาวถูกทึ้งออกมาอย่างไม่ไยดี ปากบางโลมไล้ความต้องการของไฮด์อย่างต่อเนื่อง มือใหญ่รั้งสะโพกร่างเล็กขึ้นให้ขาเรียวพาดไหล่แกร่ง ผ้าปูที่นอนที่สาวในมือไฮด์ถูกทึ้งตามแรงอารมณ์ที่เกิดขึ้นจนยับยุ่ง คงต้องเปลี่ยนผ้าผืนใหม่แล้วแน่เลย เจ้าหญิงคิดเรื่อยเปื่อย ก็ตอนนี้เพื่อนของเค้าถูก'ปลดปล่อย'ออกมาตามต้องการด้วยฝีมือของซากุระเรียบร้อย ร่างบางทอดตัวลงบนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน…

...แต่อย่าหวังว่ามันจะจบแค่นั้น...
ไฮด์นอนรอรับจูบจากซากุระอย่างว่าง่าย "พร้อมนะ" เสียงทุ้มของผู้รุกเร้าเอ่ยอย่างรีบร้อน แต่ไฮด์กลับผลักร่างสูงออก พร้อมกับโถมตัวเข้าใส่ ปากแดงอิ่มประกบจูบร่างหนาอย่างร้อนแรง ………..เครื่องติดแล้วสินะ? ชายหนุ่มคิดอย่างลิงโลด(???)

ร่างเล็กแต่แรงเยอะอย่างไม่น่าเชื่อผลักซากุระนอนราบ แล้วตามเข้าไปขึ้นคร่อมพลางทำหน้าเจ้าเล่ห์ "คนขี้โกง" หัวเราะคิกคักพลางใช้มือขาวลูบไล้เอวบางเฉียบใต้ผ้าเนื้อหนา เสื้อค่อยๆร่นขึ้นเรื่อยๆ แล้วไฮด์ก็ก้มลงไปจัดการ'แก้แค้น' ร่างสูงที่ทำรอยช้ำไว้จนทั่วตัว

"อื้ม...อย่าเยอะนักสิ ไฮด์" ซากุระประท้วง แต่ปีศาจน้อยที่ถูกกวนจนตื่นขึ้นมาก็ใช้ลิ้นเป็นเหยื่อล่อให้ร่างสูงติดกับ ใบหน้าคมตามติดราวกับปลาที่จ้องตะครุบเหยื่อ เรียวลิ้นเล็กป้อนความหวานสู่ชายหนุ่มอย่างช่ำชองตามต้องการ
"ฮ่าห์..." ในที่สุดก็ต้องยอมแพ้ ซากุระผลักร่างเล็กออก ไม่อยากเชื่อ แต่ก็ต้องยอมรับ ไฮด์ที่เป็นเหมือนกับปิศาจตัวเล็กๆตัวนี้ทำให้เขาสยบอยู่แทบเท้า ทุกที.... "เอาเลย...ยอมแพ้แล้ว" พูดติดตลกแต่ดวงตากลับสื่อความต้องการออกมาเต็มที่

มือนุ่มนิ่มค่อยๆ แกะกระดุมกางเกงของชายหนุ่มอย่างเชื่องช้า ราวกับไม่เข้าใจความหมายของดวงตาคู่นั้น ปากแดงอิ่มยิ้มล้อร่างสูงเมื่อความต้องการถูกเปิดเผยเด่นชัด "ซากุระ…ลามก" มีเสียงหัวเราะคิกคักตามมาเมื่อเจ้าของชื่อดันตัวขึ้นมาปิดปากช่างเจรจานั้นด้วยปากบางของชายหนุ่ม เรียวลิ้นตอบสนองกันและกันอย่างไม่ยอมแพ้

โดย ,,,+.+,,, [14 ก.พ. 2547 , 08:41:41 น.] ( IP = 202.57.175.145 : : )

ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 7

"อือ…ไฮด์…ถ้ายั่วกันอย่างนี้…จะไม่ตามใจแล้วนะ" ซากุระขู่ร่างบางที่แกล้งเบียดสะโพกเข้าใกล้เขามากขึ้นอีก ได้ผล…แก้มกลมใสพองขึ้นเล็กน้อย แต่ก็หยุดการกระทำไว้แค่นั้น ใบหน้าหวานย่นจมูก ปากอิ่มยื่นยู่ จนชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะประกบปิดมันซะ ฟันคมงับริมฝีปากแดงช้ำอย่างมันเขี้ยว ไฮด์ครางอืออย่างขัดใจ กำปั้นเล็กๆ ทุบไหล่หนาก่อนจะบ่นเบาๆ "อย่าแกล้งสิ…"

ซากุระหัวเราะเบาๆ ดึงแขนเรียวทั้งสองข้างมาโอบรอบคอตัวเองไว้ จรดหน้าผากติดกับหน้าฝากเนียนของคนรัก ตาคมกริบประสานสายตากลมโตไร้เดียงสา (รึเปล่า?) "ก็อยากน่ารักเองนี่…อยากจะรักให้มากๆ…" มือทั้งสองข้างประคองสะโพกกลมไปที่กลางลำตัวอย่างจงใจ ไฮด์ทำหน้าตื่น

"จะทำอีกจริงๆเหรอ….อุ๊ย!!" ไฮด์สะดุ้งเมื่อถูกส่วนปลายแทรกเข้ามา ร่างบางดันตัวหนี แต่มือที่ยึดไว้แน่นยิ่งแกล้งบีบเคล้นแรงขึ้น จนเจ้าปีศาจตัวน้อยไม่มีแรงจะต่อต้าน "อะ…เมื่อคืน…ตั้งสามรอบ…อื้อ…ไม่พอ…เหรอ"

"ถ้านาย…ไม่บอกว่าจะมาโรงเรียน จะทำจนถึงเช้าด้วย" เสียงทุ้มกระซิบตอบ ค่อยๆกดสะโพกนุ่มลงอย่างอ่อนโยน ฝ่ามือโลมไล้เปะปะไปทั่ว จูบหอมหวานร้อนแรงถูกป้อนให้กันและกันเพื่อช่วยบรรเทาความจุกเสียดด้านล่าง
"อุ…ช้าๆ…ซากุ…อึก…อ๊าาาาา!!!" ไฮด์กรีดร้องเมื่อครอบครองชายหนุ่มได้ทั้งหมด เรียวหน้าสวยสะบัดแหงนเงย ระบายอารมณ์ที่แล่นริ้ว มือจิกไหล่แกร่งจนเป็นรอยเล็บ เรียวขาโอบรอบเอวบางของซากุระไว้ ดวงตาปิดสนิท น้ำตาถูกจูบซับอย่างอ่อนโยน ซากุระขยับตัวเป็นจังหวะเมื่อคิดว่าร่างบางเริ่มจะปรับตัวได้ เสียงหอบหายใจดังประสานกัน ดวงตาพร่าพราย สติรับรู้แค่เพียงเขากับคนรักที่กำลังหลอมรวมกันเท่านั้น….

เทตสึปิดปากแน่น กลัวว่าเสียงอุทานของตัวเองจะเล็ดลอดไปรบกวนกิจกรรมที่กำลังติดพันของเพื่อนทั้งสอง (แต่เราว่าต่อให้ตึกถล่มมันก็คงไม่รู้แล้วแหละ) นี่เขาเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นไปแล้วใช่มั้ยเนี่ย ทำยังไงดีๆๆๆๆ เจ้าหญิงเริ่มแข้งขาสั่นทำอะไรไม่ถูก ในที่สุดก็ล้มลงนั่งแปะบนเตียงที่ว่างอยู่ข้างๆ

"เด็กลามก…" เสียงกระซิบข้างหูทำให้เทตสึสะดุ้ง หน้าเรียวหันขวับไปหาต้นเสียง!!
"อ๊ะ!!! นาย…." เสียงที่กำลังจะตวาดแหวถูกมือใหญ่ใช้ปิดปากนุ่มลง มืออีกข้างรวบร่างเพรียวไว้กันดิ้นหนีไปทำอะไรรบกวนเพื่อนข้างเตียง

โดย ^^ [14 ก.พ. 2547 , 08:42:43 น.] ( IP = 202.57.175.145 : : )

ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 8

"อยากให้เจ้าพวกนั้นมันรู้ตัวรึไง ว่าถูกแอบดูอยู่" ชายหนุ่มยังคงกระซิบ แต่กระซิบเบาแค่ไหน ก็ไม่ต้องเอาหน้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ก็ได้นี่ว๊อย เจ้าเคน!!!
มือที่ใช้ปิดปากถูกลดลงเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวดีไม่ได้โวยวายอีกแล้ว แต่เหมือนกับยิ่งจะใช้ดึงคนในอ้อมแขนเข้ามาเบียดชิดมากขึ้นไปอีก ตากลมโตจ้องเขม็ง กระซิบเสียงลอดไรฟัน "ไม่ได้แอบดูซะหน่อย นายแหละมาทำบ้าอะไรที่นี่…"

"ชั้นแค่มาหาที่นอนแก้เซ็ง….ตื่นมาอีกทีก็เห็น เด็กลามกที่ไหนไม่รู้มาจ้องเพื่อนตัวเองกำลังรักกันหน้าตาเฉย…"
ใบหน้าหวานแดงก่ำเมื่อคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ตอนนี้เสียงจากเตียงข้างๆมันเงียบไปแล้ว แต่เสียงที่มันดังขึ้นๆ กลับเป็นเสียงหัวใจเต้นของเขาเอง มันดังจนกลัวว่าคนที่อยู่ใกล้แค่นี้จะมาได้ยินกับเขาด้วย…หืม….แล้วไอ้มือไม้หนุบหนับๆที่หลังเขามันอะไรเนี่ยยย~~~~ > <

"ทำอะไร!!! เจ้าบ้า" ร่างบางดันตัวออก สองมือเล็กๆผลักอกหนาเต็มแรง แต่เหมือนกับดันผนังห้อง T___T เจ้าหญิงเริ่มดิ้นหนี เมื่อหน้าหล่อๆ ของเคนยื่นเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ปากได้รูปยิ้มกริ่ม ส่งสายตาวิบวับ ทำเอาใจสั่น มันใกล้ไปแล้วน้า~~~~ รู้สึกตัวอีกทีเมื่อได้ยินเสียงกระซิบข้างหู "จะปิดปากนาย…."

มันเป็นสัมผัสที่เริ่มต้นอย่างแผ่วเบา นิ่มนวล ก่อนจะค่อยๆลึกล้ำหอมหวานจนรู้สึกหายใจติดขัด จนเรี่ยวแรงหายไปหมด สองมือเรียวขาวต้องรั้งคอของเคนไว้แน่น แทบจะลืมทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้ ได้ยินแค่เสียงหัวใจเต้นถี่ กับลมหายอุ่นใจที่เป่ารดผิวแก้มอย่างแผ่วเบาเท่านั้น

ในที่สุดเคนก็ผละริมฝีปากออกมาอย่างอ้อยอิ่ง ยอมรับกับตัวเองว่าตกใจเหมือนกันที่จู่ๆ เขาก็จู่โจมคนตรงหน้าอย่างรวดเร็วขนาดนั้น ……..……….. อาจเป็นเพราะบรรยากาศมันเป็นใจ (-- --") เลยยิ่งทำให้เจ้าหญิงที่เขาเฝ้ามองมานานยิ่งดูน่ารักมากยิ่งขึ้น ตาโตๆที่จ้องมาอย่างไม่กลัวเกรง แก้มที่ปกติขาวซีดเป็นสีระเรื่อ และริมฝีปากสีสดนั้นมันดึงดูดเขาจนไม่อาจห้ามใจได้อีกต่อไป ตอนนี้เขาคงต้องยอมรับผลกรรมที่ได้ก่อไว้กับเจ้าหญิงจอมร้ายกาจคนนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้ เคนหลับตาลงพร้อมรอระเบิดที่จะลงมายังตัวเขาในไม่ช้า…
……….
……
…
..
.

โดย ... [14 ก.พ. 2547 , 08:44:28 น.] ( IP = 202.57.175.145 : : )

ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 9

เมื่อยังคงมีแต่ความสงบ ชายหนุ่มก็ต้องกลับมาจ้องคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ
…นี่เขาตาฝาดรึเปล่าเนี่ย???…
นอกจากจะไม่มีวี่แววของความกราดเกรี้ยว หรือเย็นชาท้าทายจากคนตรงหน้าเหมือนทุกครั้งที่เคยเป็นแล้ว เจ้าหญิงในอ้อมกอดของเขายังคงหลับตาพริ้ม ก่อนจะกระพริบตาปริบๆขึ้นมา มองเห็นเขา….แล้วแก้มสีระเรื่อนั้นก็ยิ่งแดงปลั่งจนน่าจูบ ไหนๆ ก็ไหนๆแล้ว คิดไปแล้วก็ทำมันซะเลยแหละนะ แล้วปากได้รูปสวยชายหนุ่มก็สัมผัสแผ่วเบาที่แก้มเนียน…อีกครั้ง…และอีกครั้ง ไม่มีแม้แต่แรงต้านทานจากร่างบาง นอกจากอาการเกร็งเล็กน้อยยามที่ถูกสัมผัส

…เขาจะหวังได้มั้ยเนี่ย??…
ดวงตาที่ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความ โกรธ เกลียด อย่างที่เขาเคยคิดว่ามันจะเป็น จะขอเข้าข้างตัวเองได้ไหม?? หลังจากนี้จะสานต่อความรู้สึกที่มันยิ่งค่อยๆพองฟูขึ้นจนแทบจะล้นออกมาจากหัวใจได้รึยัง?

"จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ?" เขาลองหยั่งเชิงดู…มันไม่มีอะไรจะเสียแล้วนี่นะ

เทตสึดูจะตกใจเล็กน้อย ร่างเพรียวค่อยๆดันตัวออกห่างจากเขา ซึ่งตอนนี้เขาก็ยอมแต่โดยดี ร่างบางค่อยๆ รวบรวมลมหายใจที่ติดขัดให้กลับคืนมาพร้อมกับสติสัมปชัญญะทั้งมวล
และก่อนที่เขาจะทันได้ซักไซ้รุกเจ้าตัวดีไปมากกว่านี้
…
เจ้าหญิงก็วิ่งหนีออกจากห้องพยาบาลไป…(แป่วววว)
…
"หึๆๆ" เสียงหัวเราะออกมาจากเตียงข้างๆ ซากุระคว้ากางเกงเข้ามาใส่ลวกๆ ตามองเพื่อนอย่างล้อเลียน "แย่จังน้า~~ท่านเคน เจ้าหญิงหนีไปซะแล้ว"

"หุบปากไปเลย ไอ้ลามก รู้ตัวว่ามีคนมองยังไม่หยุดอีก" เคนบ่นเบาๆ พิงกองหมอนใบนุ่มที่รองหลังอยู่บนเตียง น้ำเสียงเจือความเสียดายเล็กน้อย ชายหนุ่มถอนใจอย่างเศร้าๆ ก่อนจะหันมาทำหน้าทะเล้นใส่เพื่อน "ถ้าไฮด์จังรู้เข้า นายต้องอดไปทั้งเดือนแหงๆ"

"เฮ้ย! อย่าเชียว" ชายหนุ่มในชุดดำมองคนรักที่หลับสนิทแว่บหนึ่ง "แลกกัน ชั้นจะไม่วางแผนพิเรนทร์ๆอีก แต่นายก็หุบปากไปเหมือนกัน โอเคมั้ย?"

"เออ…ไปละ" เคนลุกขึ้นจากเตียง ตบบ่าเพื่อนรัก….ซากุระก้มลงไปกระซิบล้อเลียนก่อนที่จะผละไป "แต่ถ้าอยากให้ช่วยอะไรอีก ก็เต็มใจนะเฟ้ย"
"ไอ้บ้า ไม่มีครั้งที่สองแล้วล่ะมั้ง" เคนหัวเราะฝืดๆ ก่อนจะปล่อยให้เพื่อนอยู่กับคนรักตามลำพัง

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

โดย ... [14 ก.พ. 2547 , 08:45:03 น.] ( IP = 202.57.175.145 : : )

ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 10

เคนเดินกลับบ้านเพียงคนเดียว ท้องฟ้าสีเทามืดครึ้ม กับกองหิมะบนพื้นยิ่งชวนให้ใจหดหู่…แบบนี้รึเปล่านะ ความรู้สึกของคนอกหัก เคนถอนหายใจยาว เดินลากขาไปตามทาง คิดเรื่อยเปื่อย ถึงขนาดนี้ก็เลิกหวังได้แล้วสินะ หลังจากนี้ก็คงจะไม่เกี่ยวข้องอะไรกันแล้ว แต่ละคนก็คงต้องแยกย้ายกันไปตามทาง ทั้งๆที่เขาคิดว่าจะสอบเข้ามหา'ลัยเดียวกับเทตสึ แต่ก็คงต้องเลิกคิดไปล่ะมั้ง (อะไรฟระ แค่นี้ท้อแล้วเหรอเคนจัง)

หิมะโปรยปรายลงมา เหมือนจะปลอบโยนความรู้สึกเศร้าสร้อยในใจของชายหนุ่มให้บรรเทาลงบ้าง ด้วยเกล็ดสีขาวนุ่มนวลที่ค่อยๆ ลอยลงมาจากท้องฟ้า ชายหนุ่มยิ้มเศร้า ก่อนจะกางร่มสีขรึมที่เตรียมมา…

…พรึ่บ!!!…
ลูกกวาดและชอคโกแลตห่อกระดาษสีสดใสชิ้นเล็กชิ้นน้อยร่วงลงมาเต็มไปหมด เคนมองไปที่ร่มอย่างงงๆ แล้วก็เห็น กล่องที่ห่อกระดาษสีเงินผูกเชือกสีเงินพร้อมกับการ์ดใบนึงที่มีลายมือคุ้นตา เขียนตวัดๆ

ของเหลือ…ให้ตามมารยาท O. T.(ตัวจริง)
ปล.เรื่องเมื่อกลางวันชั้นจะสะสางกับนายทีหลัง เตรียมตัวรอไว้ได้เลย

เคนหัวเราะ…ค่อยๆเก็บช็อคโกแลตทุกชิ้น ทั้งที่ผูกติดกับร่ม และบนพื้นขึ้นมามองอย่างไม่เชื่อสายตา มือเรียวเกะช็อคโกแลตชิ้นหนึ่งขึ้นมาชิม

"หวานจัง" ขายาวๆ ก้าวไปตามทาง เป้าหมายคือบ้านของไอ้เพื่อนตัวดี…ซากุระ…มันคงบ่นไป 3 วัน 8 วันที่ไปขัดขวางความสุขไม่ให้ออกไปค้างบ้านไฮด์จังอย่างเคย แต่ไม่เป็นไรหรอก…จะให้เขาทำยังไงก็ได้ แค่มันยอมวางแผนพิเรนทร์ๆอะไรนั่นให้เขามีโอกาสอีกซักครั้งเหอะ…

FIN…

mouth…mouth…
จบแล้ว? จบแล้วว๊อยยยยยยย *วิ่งป่าวประกาศให้ชาวบ้านรับรู้*
จบได้ซะที โฮกกกกกกกก *เล่นเวฟ* ก็ onegaishimasu~~~~~~~ ne!!
เอ่อ เรื่องฉาก พึ่งแต่งแบบ full course เป็นครั้งแรก T__T ดีไม่ดียังไงก็ช่วยบอกด้วยเน้อ~~~ จะได้เอาไปปรับปรุง เอ่อ....ไม่สิ คงไม่มีอะไรจะเอาไปปรับปรุงหรอก เพราะไม่คิดจะแต่งฉากไปอีกนาน เครียดจนไมเกรนขึ้น --- ---!! แต่ว่า ก็ต้องบอกนะต้องบอก...
เรื่องนี้มันออกจะแหม่งๆ แปลกๆหน่อย เพราะเราสิ้นคิด แหะๆ มีเวลาแต่งไม่มาก ภาษาก็เกลาไม่ทัน ต้องขออภัยคนที่เข้ามาอ่านด้วย *โค้งๆ*
ที่สำคัญสุดๆของสุดๆ เม้นท์ด้วย ห้ามลืม!!! ห้ามลืมเด็ดขาด ใครไม่เม้นท์ขอให้อัดอั้นตาย ชริ๊~~~~~~~
อ่า...ฮ่าฮ่าฮ่า...เหนื่อย - --"
เด๋วค่อยกลับมาเม้นท์

โดย Nando โพส พี่โจว์ แต่ง [14 ก.พ. 2547 , 08:46:34 น.] ( IP = 202.57.175.145 : : )
[ 1 ] [ 2 ]
Our services
ฝาก Server : colocation | co-location | colo
ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server
ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows
E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น | Old Coins | Old Stamps

ไม่ต้อง....งง....ที่นี่ คือบอร์ด [ Auyo ]