ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม close [x]
View Topic

:: A U N T Y Fic V I W E ::





ติดต่อลงโฆษณา Tel. 02-630-9938


[FIC] ++Two Hearts8++ T&T






หายไป 1 สัปดาห์เฮ้อ...พรุ่งนี้ไฟดับทั้งหมู่บ้านค่ะ เลยมาลงให้ก่อน รีบปั่นเต็มที่ เฮ้อ...เหนื่อย วันนี้โยฮันมีสอบ Physics ค่ะ กามั่วแทบไม่ทัน ถ้าผ่านเนี่ยปาฏิหาริย์มากๆ

เอาล่ะค่ะตอนนี้มันออกจะเรื่อยๆเฉื่อยๆ(มาก)ไปนิด อ่านกันขำๆนะคะ มีคนขอหวานๆมาเยอะมาก สารภาพตามตรงว่าแต่งหวานไม่ค่อยเก่ง อ่านแล้วคงไม่ลื่นไหลเท่าไหร่ โยฮันขอโทษนะคะ แต่จะพยายามค่ะเพื่อคนอ่านที่รัก

คราวที่แล้วมีคนมา comment ให้เยอะมากกก โยฮันดีใจจังเลยค่ะ ขอบคุณทุก comment มาเลยนะคะ

ยังไงตอนนี้อ่านแล้วก็ช่วยกัน comment ด้วยนะคะ แม้จะเรื่อยเฉื่อยไปหน่อยก็เถอะ ไปอ่านกันดีกว่าค่ะ คงจะเบื่อโยฮันพล่ามแล้วแน่ๆเลย

โดย Yohan เหนื่อยแล้วอ่ะ (Yohan) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [18 ส.ค. 2549 , 20:37:00 น.] ( IP = 203.155.29.97 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณแจ้งลบกระทู้
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

ข้อความ 1

Two Hearts
ตอนที่ 8 Normal life?


“ตื่นได้แล้วครับพี่” พี่คนกลางของบ้านอิมาอิเคาะประตูห้องพี่คนโตหลายครั้ง แต่คนในห้องก็ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น ยามะพีส่ายหัวด้วยความระอา เมื่อวานกลับมาก็ยิ้มแย้มแจ่มใสเข้ามากอดเค้าซะแน่น แถมบ่นหิวอีกต่างหาก ไม่รู้ไปคุยอะไรกับอาจารย์ทากิซาว่า แล้วเมื่อวานอาจารย์ทากิซาว่าก็โผล่มาได้ยังไงก็ไม่รู้ เอาเถอะ เอาเป็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ช่างมันแล้วกัน พี่ชายกลับมาร่าเริงได้อย่างเดิมก็ดีแล้ว

เจ้าปลาทองเคาะประตูอีกครั้ง เฮ้อ...ก็ยังไม่ตื่นแฮะ อะไรเนี่ยเมื่อสองสามวันก่อนยังตื่นเองได้โดยไม่ต้องปลุกเลยนะ ยามะพีถือวิสาสะเปิดประตูห้องเข้าไปซะเลย

ร่างโปร่งนอนหลับสนิทอยู่ในห้อง ยามะพีตัดสินใจเขย่าตัวพี่ชายตัวเองเบาๆ

“พี่ครับตื่นได้แล้วครับ เหวอ” คนปลุกถูกคนหลับดึงตัวเข้ามากอดซะได้ ก่อนจะถูกหอมฟอดใหญ่ ซึบาสะยิ้มหัวเราะชอบใจ

“พีจังเนี่ยน่ารักจังเลย~”

“พี่อ่ะ เล่นอะไรไม่รู้ รีบๆอาบน้ำแล้วลงไปกินข้าวเลย” ยังจะมีหน้ามาหัวเราะใส่เค้าอีกนะพี่ชายบ้า คนถูกหอมหน้าแดงกระแทกเท้าตึงๆเดินออกไป ทิ้งให้ซึบาสะมองตาม มีความสุขจริงๆเลยน้าได้กลับร่างเดิมเนี่ย บ้านที่เติบโตมา ห้องที่คุ้นเคย น้องชายที่น่ารักทั้งสองคน จริงสิไอ้เจ้าเต่าไปไหนเนี่ย ต้องไปฝ่ามือพิฆาตให้หายคิดถึงซะหน่อยแล้ว อิอิอิ

โดย Yohan (Yohan) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [18 ส.ค. 2549 , 20:40:46 น.] ( IP = 203.155.29.97 : : )

ข้อความ 2

“คุณพ่อล่ะครับ” คนตัวขาวถามเมื่อไม่เห็นบิดาของตนเอง ฮิเดอากินั่งลงตรงที่ประจำของตนเอง

“ถามมาได้ก็ยังงอนลูกอยู่นั่นแหละ เมื่อวานขึ้นเสียงใส่ท่านอย่างนั้น” ขึ้นเสียงอะไรกัน สงสัยจะเป็นซึบาสะคุงแน่ๆเลย อืม...

ระหว่างที่คิดอะไรอยู่ ก็ได้ยินเสียงเดินลงบันได ทักกี้หันไปตามเสียงนั้น

“จิน...เอ่อ...มากินอาหารเช้าด้วยกันสิ” คนถูกชวนมองไปทั่วโต๊ะอาหาร พ่อไม่อยู่แฮะ แต่ก็ดีเหมือนกัน

“ผมก็อยากกินนะ แต่ไม่รู้ว่าจะมีส่วนของผมรึเปล่า” จงใจมองไปทางแม่ของตัวเอง ที่มีท่าทางแปลกใจเล็กน้อยที่คราวนี้ลูกชายคนเล็กของตัวเองไม่เมินเดินหนีไปอย่างทุกที

“ทำไมจะไม่มีล่ะ แม่เค้าทำเผื่อนายไว้ทุกวัน พี่ก็ชวนนายกินทุกวัน นายไม่กินเองต่างหาก”

“ใช่จ้ะจิน มาเร็วลูกมากินด้วยกันเดี๋ยวจะหายร้อนซะหมด” จินยิ้มกว้าง เป็นยิ้มที่น่ารักไร้เดียงสาและมาจากใจจริง ก่อนจะนั่งลงร่วมโต๊ะรับข้าวร้อนๆจากโทโมโกะซัง

“อื้อ อร่อยจังเลยครับ...แม่” ผู้เป็นแม่ยิ้มด้วยความปลื้มใจ

“อร่อยก็ทานเยอะๆนะลูก” ทักกี้ยิ้มปลื้มกับภาพตรงหน้าที่เห็น ในที่สุดเค้ากับจินก็เป็นเหมือนเดิม ต้องขอบคุณคนๆนั้นนั่นแหละ คนที่มีดวงตาสวยราวกับจะสะกดทุกคนไว้ มีรอยยิ้มกว้างจริงใจกับเสียงต่ำแต่น่าฟัง ครูพละที่เพิ่งมาไม่กี่วันแต่ก็สนิทกับเค้าจนเหมือนรู้จักกันมาเป็นสิบปี

“พี่อ่ะ มัวยิ้มอะไรอยู่เดี๋ยวแย่งกินหมดเลยนะ”

“อ่า...เอาสิ เอ้ย ไม่ใช่ๆ เดี๋ยวเสร็จแล้วไปโรงเรียนด้วยกันนะ” จินพยักหน้ารับ เล่นเอาทักกี้ยิ้มแก้มแทบปริอีกครั้ง ชีวิตนี้อะไรๆมันช่างสดใสจริงๆน้า

โดย Yohan (Yohan) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [18 ส.ค. 2549 , 20:41:59 น.] ( IP = 203.155.29.97 : : )

ข้อความ 3

“อิมาอิคุงมีอะไรดีๆเหรอ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว”

“ง่า...โคอิจิซัง ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่รู้สึกมีความสุขมากๆเท่านั้นเอง” พูดจบก็ยิ้มกว้างให้ โคอิจิไม่ได้ว่าอะไรยิ้มให้ซึบาสะก่อนจะเดินไปหาอาจารย์ใหญ่โทโมยะ ทำไมจะไม่ดีใจล่ะ วันนี้เค้าจะได้สอนพละเป็นจริงเป็นจังซะที

ร่างโปร่งที่กำลังยิ้มสดใสอยู่หารู้ไม่ว่ามีสายตาหลังกรอบแว่นมองดูอยู่ด้วยความน้อยใจ จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากอาจารย์สอนวิทยาศาสตร์แสนขี้อาย มัตสึโมโต้ จุนคนนี้

ร่างบางนั่งทำแก้มป่องน้อยใจอยู่ที่โต๊ะของตัวเอง อาจารย์อิมาอิบอกว่าจะช่วยให้เค้าสมหวังในความรักแท้ๆ วันนั้นบอกว่าจะกินข้าวเที่ยงด้วยกันก็ดันหายไปไหนก็ไม่รู้ซะอีก พอเจออีกทีก็หน้าตาเครียดจนเค้าไม่กล้าเข้าไปคุยด้วย บู่ๆๆ อย่างนี้เค้าจะรอดมั้ยนะ อ๊ะ อาจารย์ซากุราอิเดินเข้าไปคุยกับอาจารย์อิมาอิอีกแล้ว

“อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์มัตสึโมโต้” เจ้าชายพระอาทิตย์วันนี้ก็แจ่มใสแต่เช้า ใช่สิ ก็วันนี้เค้ามาโรงเรียนกับน้องชายสุดที่รักนี่นา

“อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์ทากิซาว่า” พูดจบก็หันไปสนใจการสนทนาของอาจารย์สอนสังคมสุดหล่อกับครูพละศึกษาจอมเฮี้ยวคนนี้ต่อ ทักกี้มองไปตามสายตาของจุน ภาพอาจารย์ซากุราอิคุยอยู่กับซึบาสะอย่างสนิทสนม

“ไม่ต้องห่วงหรอกครับอาจารย์มัตสึโมโต้ ผมบอกแล้วไงว่าจะช่วยให้ความรักของอาจารย์สมหวัง”

“อะ เอ๋ อาจารย์ทากิซาว่ารู้ได้ยังไงครับ เอ้ย! ไม่ใช่ ความรักอะไรกันครับอาจารย์ทากิซาว่า” จุนสะดุ้งหน้าแดง

“ก็อาจารย์ซากุราอิไงครับ”

“อ่า...อาจารย์รู้ได้ยังไงครับเนี่ย” ทักกี้เหงื่อตก เออ...จริงด้วยเค้าให้สัญญาว่าจะช่วยตอนอยู่ในร่างของซึบาสะนี่นา ร่างบางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ อะไรกันเนี่ย เอาเรื่องของเค้าไปบอกคนอื่นงั้นเหรอ

“ก็...คือว่า...ซึบาสะเค้าเอามาปรึกษากับผมน่ะ จะได้ช่วยๆกัน...เพราะ...เอ่อ...เห็นว่าผมรู้จักทั้งอาจารย์มัตสึโมโต้แล้วก็อาจารย์ซากุราอิมานานก็เท่านั้นแหละครับ” อาจารย์ทากิซาว่าก็จะช่วยด้วยเหรอเนี่ยดีเหมือนกันนะ แต่ถึงอย่างนั้นจุนก็อดจะโกรธอาจารย์ซึบาสะนิดๆไม่ได้

“ถ้าอย่างนั้นผมก็ต้องรบกวนอาจารย์ทากิซาว่าด้วยนะครับ”

“เรามาพยายามด้วยกันดีกว่าครับอาจารย์มัตสึโมโต้ เอาไว้เที่ยงนี้มาทานอาหารกลางวันด้วยกันนะครับ” ทักกี้ลอบปาดเหงื่อ เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ ท่าทางอาจารย์มัตสึโมโต้จะเคืองซึบาสะน่าดู ขอโทษนะซึบาสะ เอาเป็นว่าเดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟังทั้งหมดเลยน้า เฮ้อ...บอกแล้วว่าตั้งแต่เค้าสลับร่างกับซึบาสะเนี่ย เค้าเอาตัวรอดเก่งขึ้นเยอะ(แถวบ้านเรียกกะล่อนอ่ะกี้) ว่าแต่อาจารย์ซากุราอิชักจะเอาหน้าเข้าใกล้ซึบาสะมากไปหน่อยมั้ง

โดย Yohan (Yohan) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [18 ส.ค. 2549 , 20:45:34 น.] ( IP = 203.155.29.97 : : )

ข้อความ 4

ร่างโปร่งฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีมาตามทางเดิน คาบแรกของเค้าเป็นโฮมรูม ดีเหมือนกันจะได้เจอหน้านักเรียนที่แสนคิดถึง ว่าแล้วเปิดประตูห้อง 2C เข้าไป

“อรุณสวัสดิ์นักเรียนทุกคน นั่งที่ๆ” ซึบาสะสั่งเสียงดัง เด็กนักเรียนที่ยังเดินเผ่นผ่านไปทั่วท้องรับกลับมานั่งที่ทันใด

“ไง โคคิคุงวันนี้ดูหล่อจังเลยนะ” อะไรเนี่ยอยู่ดีๆท่านอาจารย์อิมาอิ(ที่หล่อน้อยกว่าเค้า)ก็ชมเค้าออกมาด้วยความสัตย์จริงที่น้อยคนนักจะทำ(ความจริงผมหล่อทุกวันครับอาจารย์) โคคิยิ้มรับจนหน้าบาน เหลี่ยมแทบบาดคนข้างๆ คนอื่นๆในห้องคิดว่าอาจารย์ที่ปรึกษาของพวกเค้ากินยาไม่เขย่าขวด

“อาจารย์ไม่สบายรึเปล่าครับ” ฝรั่งผมทองคนเดียวในห้องถามออกมาด้วยสำเนียงพูดญี่ปุ่นไม่ชัดเพราะว่า grandpa ของsheเป็นคนอังกฤษ

“อะไรกัน วันนี้ครูสบายดีมากๆเลยต่างหาก” ยิ้มกว้างตอบ

“ประสาท” เสียงหนึ่งถึงไม่ดังมากแต่ซึบาสะก็ได้ยินเต็มสองรูหู เล่นเอาร่างโปร่งหุบยิ้ม ทากิซาว่า จิน น้องชายที่แสนน่ารักนั่นเอง เมื่อวานเค้าก็บอกให้มันทำตัวน่ารักๆ เชื่อฟังที่ปรึกษาของมันหน่อย แต่ท่าทางจะเข้าหูซ้ายทะลุออกก้น สงสัยต้องจับกดทะเลเตือนความจำซะแล้ว

“ไง จินจัง รู้สึกเหมือนไม่ได้เจอนายตั้งนานครูล่ะคิดถึ้ง คิดถึง” ไม่พูดเปล่าเอามือขยี้หัวแรงๆด้วยความรักไปทีใหญ่

“โว้ย พี่ชายชั้น!” กำลังจะพูดว่าพี่ชายตัวเองยังไม่เคยทำกับตัวเองอย่างนี้เลย แต่นึกไปถึงหมัด ศอก เข่าและฝ่ามือที่ได้รับไปเมื่อเร็วๆนี้ก็เถียงไม่ออก

“อะไร พี่ชายอะไร ครูไม่กลัวอาจารย์ทากิซาว่าหรอกนะ ไม่ต้องเอามาขู่” ไอ้เด็กนี่ก็ยังไม่กินเส้นกับเค้าอยู่ดี ทำไมเรานี่มันซวยจริงๆนะ อาจารย์ทากิซาว่าไม่ต้องทำอะไรก็ได้คืนดีกับน้องชายเฉย คนทำให้คืนดีเนี่ยสิ ยังถูกมันส่งสายตาหมูบ้าหวงรำมาให้อยู่เนี่ย ซึบาสะส่ายหน้าระอา อะไรดีๆมันจะตกมาถึงเค้าบ้างมั้ยเนี่ย!

โดย Yohan Nefia (Yohan) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [18 ส.ค. 2549 , 20:47:26 น.] ( IP = 203.155.29.97 : : )

ข้อความ 5

“ซึบาสะครับ” ชายหนุ่มที่มีรอยยิ้มละลายคนได้เรียกเขาเสียงดัง รู้สึกคำว่า “คุง” จะหายไปนะครับอาจารย์ทากิซาว่า

“มีอะไรเหรอครับอาจารย์ทากิซาว่า”

“ชั่วโมงนี้อาจารย์มีสอนรึเปล่าครับ ผมมีเรื่องจะคุยด้วย”

“อืม...ผมก็มีเหมือนกัน คิดว่านะ” ร่างโปร่งว่า คงต้องคุยเรื่องจินซะหน่อยแล้วก็เรื่องที่เค้าตะโกนใส่หน้าพ่อของทักกี้ด้วย

“งั้นเราไปนั่งคุยกันที่โรงอาหารนะครับ” ซึบาสะตามทักกี้ไป ทั้งคู่เลือกที่จะนั่งตรงมุมที่เป็นส่วนตัวที่สุด

“อาจารย์ทากิซาว่ามีอะไรเหรอครับ” ซึบาสะพูดพลางดูดกาแฟเย็น(ที่ทักกี้ซื้อให้)

“อ่า...มันก็พูดยากนะครับ คือว่าซึบาสะรู้จักอาจารย์มัตสึโมโต้ใช่มั้ยครับ อาจารย์สอนวิทยาศาสตร์ที่สวมเสื้อตัวใหญ่ๆ ใส่แว่นหนาๆน่ะครับ”

“รู้จักครับ คนที่ดูมืดมนๆหน่อยใช่มั้ย” ทักกี้พยักหน้า

“ครับ คือว่าอาจารย์มัตสึโมโต้เค้า เอ่อ...ชอบอาจารย์ซากุราอิน่ะครับ”

“หา!!!” แทบจะสำลักกาแฟ ซึบาสะตะโกนเสียงดังจนคนหันมามองทั้งโรงอาหาร

“เบาๆสิครับซึบาสะ...แล้วที่นี้นะครับ เอ่อ...ตอนที่ผมเป็นซึบาสะคุง ผมไปสัญญากับอาจารย์มัตสึโมโต้ไว้ว่าผมจะช่วยเรื่องความรักของอาจารย์มัตสึโมโต้เอง”

“หา!!!!!!” ซึบาสะตะโกนเสียงดังกว่าเดิมเท่าตัว “ทากิซาว่าคุงทำไมเป็นคนอย่างนี้ครับเนี่ย ไม่ปรึกษาผมซักคำเลยอ่ะ”

“อ่า...ขอโทษครับ”

“ผมไม่อยากไปยุ่งเรื่องรักๆใคร่ๆของคนอื่นเลยนะเนี่ย” ซึบาสะหมายความอย่างที่พูดเพราะว่าไม่อยากเอาเรื่องวุ่นๆมาใส่ในชีวิตมากไปกว่านี้แล้ว

“เราก็แค่ช่วยนิดๆหน่อยๆเท่านั้นเองนะครับ”

“เราจะทำอะไรได้ล่ะครับ เอาปืนไปจ่อหัวอาจารย์ซากุราอิให้รักอาจารย์มัตสึโมโต้รึไง”

“ซึบาสะ! จะทำอย่างนั้นได้ยังไงล่ะครับ เพราะว่าอาจารย์ซากุราอิน่ะ...” เค้าชอบซึบาสะต่างหาก ทักกี้กลืนประโยคสุดท้ายลงคอไปทัน จะให้พูดออกมาได้ยังไงเล่า “อาจารย์ซากุราอิน่ะเค้าเอ่อ...ช่างมันเถอะครับ เราก็แค่ช่วยเปลี่ยนโฉมอาจารย์มัตสึโมโต้จากเฉิ่มๆเชยๆให้ดูดีขึ้นแล้วก็ทำให้เกิดเรื่องบังเอิญเล็กๆน้อยๆอะไรอย่างนี้ก็ได้นี่ครับ” พูดด้วยสีหน้าสุดแสนแจ่มใส

“ทากิซาว่าคุงกำลังสนุกใช่มั้ยครับเนี่ย” ทักกี้ปรับสีหน้าจากร่าเริงสุดขีดมาเป็นสีหน้าอ้อนๆ

“นะครับซึบาสะ ช่วยผมด้วยเถอะนะ ผมบอกว่าจะช่วยมัตสึโมโต้คุงในร่างของซึบาสะ ยังไงซึบาสะก็ต้องทำนะฮะ” เฮ้อ...อย่างนี้มันมัดมือชกกันแท้ๆเลยนะเนี่ย แต่พอเห็นสายตาอ้อนๆนั่นแล้วก็ใจอ่อนจริงๆ

“ยังไงผมก็ปฏิเสธไม่ได้ใช่มั้ยครับเนี่ย ผมช่วยก็ได้อ่ะ” ครูสอนภาษาอังกฤษยิ้มกว้าง ยิ้มละลายคนได้มันมาอีกแล้ว อย่างนี้ใครจะใจร้ายกับเจ้าชายคนนี้ได้ลงเนี่ย

“ขอบคุณซึบาสะมากๆเลยนะครับ” ซึบาสะพยักหน้าหงึกๆ แต่สายตามองไปทางอื่น เพราะขืนมองคนตรงหน้านี้เต็มๆคงแสบตาตาย แค่นี้แก้มเค้าก็แดงไม่รู้จะแดงยังไงแล้ว เอ๊ะ แล้วทำไมต้องแก้มแดง “ว่าแต่ซึบาสะคุงมีธุระอะไรกับผมเหรอครับ”

“อ้อ...เรื่องของจินน่ะครับ คือว่า...ผมทะเลาะกับพ่อของทากิซาว่าเรื่องจิน” คนพูดหลบตาเพราะกลัวความผิด

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมต่างหากต้องขอบคุณมากๆเลยนะครับที่ซึบาสะช่วยให้ผมคืนดีกับจิน เรื่องของพ่อน่ะเดี๋ยวผมจะคุยกับท่านเอง ไม่ต้องเป็นห่วงครับ แต่ว่า...”

“แต่ว่าอะไรเหรอครับ”

“ซึบาสะช่วยแบ่งความกล้าให้ผมหน่อยได้มั้ย” ทักกี้พูดยิ้มๆ

“หา! อ่า...แล้วจะแบ่งยังไงครับเนี่ย”

“อือ...ช่วยจับมือผมไว้แน่นๆแล้วบอกว่าพยายามเข้านะหรือว่าสู้เค้านะอะไรแบบนี้ก็คงได้มั้งครับ” อะไรของเค้าเนี่ย ซึบาสะมองคนตรงหน้า มือเรียวเอื้อมไปหยิบมือทั้งสองข้างของคนตรงหน้ามากุมไว้

“อ่า...คือ...” คนตรงหน้าจ้องเค้าจนเค้าอายไปหมดแล้วยิ้มนิดๆอีกแน่ะ “ทากิซาว่าคุงเรื่องครอบครัวน่ะพยายามเข้านะครับ ผมแบ่งความกล้าให้แล้วนะ” พูดจบก็รีบปล่อยมือทันที

“ขอบคุณครับ” คนตัวขาวยิ้ม ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่นะเนี่ย

~ กิ๊ง ก่อง ~

“ผมมีสอนคาบถัดไป ขอตัวนะครับ” ร่างโปร่งรีบลุกเดินไปเลย

“ครับ ตอนเที่ยงนี้เรามีนัดกันอย่าลืมนะครับ” ซึบาสะหันมาพยักหน้าก่อนรีบเดินไป โอ๊ะ ชนโต๊ะด้วยท่าทางเจ็บน่าดูเหมือนกันนะเนี่ย ทักกี้มองร่างโปร่งเดินจากไปจนลับตาก่อนก้มมองมือตัวเองยิ้มๆแล้วพึมพำ

“ความกล้าของคุณส่งมาถึงผมจริงๆนะ”

โดย Yohan (Yohan) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [18 ส.ค. 2549 , 20:49:29 น.] ( IP = 203.155.29.97 : : )

ข้อความ 6

พักกลางวัน ร่างโปร่งมาตามที่นัดหมาย เจ้าชายพระอาทิตย์กำลังนั่งอยู่กับเอ่อ...คนมืดมนๆคนหนึ่ง

“สวัสดีครับอาจารย์มัตสึโมโต้”

“สวัสดีครับอาจารย์อิมาอิ นั่นสิครับ” จุนเชื้อเชิญให้นั่ง ซึบาสะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆทักกี้

“เรามาเริ่มกันเลยดีกว่านะครับ ผมจะเปลี่ยนโฉมอาจารย์มัตสึโมโต้ซะใหม่” ทากิซาว่าถือสมุดเล่มเล็กๆในมือข้างซ้าย ส่วนมือขวาเป็นปากกาท่าทางเหมือนพวกครีเอทีฟ

“ผมแต่งตัวไม่ดีตรงไหนเหรอ” ร่างบางแย้ง เสื้อเชิ้ตเค้าก็ของลาคอสนะ กางเกงก็เดปเปอร์ สรุปว่าแบรนด์เนมนะ

“ก็ไม่ใช่ไม่ดีหรอกครับมันก็เรียบร้อยดี แต่ว่ามันออกจะใหญ่มากไปนิดแล้วก็สีกับแบบมันดูแก่มากเลย”

“อ่า...อาจารย์อายุเท่าไหร่ครับเนี่ย” ซึบาสะถามขึ้นมา

“เอ่อ...22 ครับ”

“หา อายุน้อยกว่าผมอีกนะเนี่ย ผมนึกว่าอาจารย์แก่กว่าผมซัก 5 ปีซะอีก” จุนหน้าเจื่อนๆไป อะไรกันเค้าดูแก่ขนาดนั้นเลยเหรอ

“อือ...คงเพราะแว่นตาใหญ่ๆเชยๆ แล้วก็ทรงผมมั้งครับเลยทำให้ดูแก่” คนตัวขาวขีดๆเขียนๆอะไรลงในสมุด

“เราน่าจะแต่งให้ตรงกับสเปคของอาจารย์ซากุราอินะครับ” ซึบาสะเสนอขึ้นมา

“แล้วเราจะรู้ได้ยังไงล่ะครับว่าอาจารย์ซากุราอิเค้าชอบแบบไหน” จุนถามขึ้นมา

“ผมไปถามให้เอามั้ย” ร่างโปร่งว่า

“ออกจะตรงไปหน่อยมั้ยครับ”

“นั่นสินะ ไม่ดีๆ”

“ท่าทางขี้อายนั่นก็ต้องเปลี่ยนด้วยนะครับอาจารย์มัตสึโมโต้” ทักกี้เขียนจดไปในสมุดนั่นอีก ขีดเขียนอะไรชั่วครู่ก่อนกล่าวสรุป “สรุปว่าเย็นวันนี้เราจะไปเลือกเสื้อผ้าให้ ตัดผม ซื้อคอนแทคเลนส์แล้วก็ปรับปรุงการพูดให้อาจารย์มัตโมโต้ เย็นนี้หลังเลิกเรียนเจอกันนะครับ” ปิดสมุดก่อนลุกเดินออกไป อะไรกันเนี่ย ท่าทางกำลังสนุกเต็มที่เลยนะทากิซาว่า ปล่อยให้เค้ากับจุนนั่งกันอยู่สองคน

โดย Yohan (Yohan) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [18 ส.ค. 2549 , 20:51:37 น.] ( IP = 203.155.29.97 : : )

ข้อความ 7

“เอ่อ...ทำไมมัตสึโมโต้คุงถึงชอบซากุราอิล่ะครับ” ซึบาสะยิงคำถามออกไปตรงๆตามประสาคนตรง เล่นเอาจุนหน้าแดง

“อ่า...อ่า...”

“...”

“ก็อาจารย์ซากุราอิเค้าใจดีแล้วก็อ่อนโยนน่ะครับ” ซึบาสะพยักหน้ารับรู้ “แล้วตอนเค้ายิ้มเนี่ยมันน่ารักมากๆเลยล่ะครับ” ยิ้มได้น่ารักงั้นเหรอ เจ้าชายพระอาทิตย์ก็ยิ้มได้น่ารักเหมือนกันนะ

“ยังไงอาจารย์ก็พยายามเข้านะครับผมกับทากิซาว่าจะพยายามช่วยเต็มที่”

“อาจารย์อิมาอิกับอาจารย์ทากิซาว่าก็ด้วยนะครับ”

“เอ๋! อะไรเหรอครับ”

“ก็อาจารย์อิมาอิกับอาจารย์ทากิซาว่าไม่ได้ love love กันเหรอครับ” ถามออกมาหน้าตาซื่อๆ

“อ๋า เปล่าซักหน่อยไม่ใช่นะครับ ไม่ใช่ๆๆๆ” ปฏิเสธออกมาพัลวัน จุนทำหน้างง

“ก็ผมเห็นจับมือกันที่โรงอาหาร” เวรกรรมมั้ยล่ะ มีคนเห็นด้วยอ่ะ!

“อันนั้นไม่ใช่ครับคือว่าเอ่อ...อาจารย์ทากิซาว่าเค้าเอ่อ...มีปัญหานิดหน่อย” โอยๆปาดเหงื่อๆ “แล้วมีใครเห็นบ้างครับเนี่ย”

“ก็มีผม รองอาจารย์ใหญ่โคอิจิแล้วก็อาจารย์ใหญ่โทโมยะน่ะครับ” ตายครับ ผมตายอาจารย์ใหญ่โทโมยะรู้ๆอยู่ว่าขี้เล่น ขี้แกล้งขนาดไหน โคอิจิซังก็ใช่ย่อย ขณะที่กำลังเครียดอยู่นั้นก็มีเสียงกวนๆลอยมาตามลม

“อะไรกันซึบาสะให้ทักกี้ไปส่งที่บ้านแค่ครั้งเดียว ผ่านมาไม่กี่วันก็ love love กันแล้วเหรอเนี่ย” จะเป็นใครไปนอกจากอาจารย์ใหญ่สุดหล่อจอมกวน

“จับมือกันด้วยน้า จับมือกันด้วย” น่าน รองอาจารย์ใหญ่ก็ใช่ย่อย ขอโทษเถอะแล้วคู่ตัวเองล่ะ ตัวติดกันขนาดนี้! ซึบาสะหน้ามุ่ยยอมฟังสองคนนี้ล้อเลียนแต่โดยดี(ใครจะกล้าหือกะอาจารย์ใหญ่) เฮ้อ...อุตส่าห์ไดกลับร่างเดิมกะจะใช้ชีวิตแบบปกติดีมีความสุขซะหน่อย ชีวิตเค้าเนี่ยมีแต่เรื่องวุ่นวายจริงๆ

จบตอนที่ 8

โดย Yohan (Yohan) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [18 ส.ค. 2549 , 20:53:03 น.] ( IP = 203.155.29.97 : : )

ข้อความ 8

จบตอนนี้แล้วค่ะ เรื่อยๆเฉื่อยอย่างที่โยฮันว่ามั้ย โยฮันขอโทษนะคะ

สัปดาห์หน้าอาจจะไม่มาต่อเพราะภารกิจเยอะเหลือเกิน โครงงานวิทยาศาสตร์ค่ะ งานเยอะมากกก แต่ไม่แน่นะ ถ้า comment ทะลุยอด 30 โยฮันอาจจะมาลงต่อก็ได้ อิอิ(เพราะว่ามันเป็นไปไม่ได้ไง)

22 สิงหาคมนี้ Ho!Summer ออกแล้วนะคะ แฟนๆ Tackey&Tsubasa อย่าลืมอุดหนุนนะคะ ซึบาสะน่ารักมากๆ

เอาล่ะค่ะ ยังไงก็ comment ให้โยฮันหน่อยนะคะ ขอบคุณมากๆค่า

โดย Yohan (Yohan) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [18 ส.ค. 2549 , 20:57:25 น.] ( IP = 203.155.29.97 : : )

ข้อความ 9

โห แนวรวมเยอะจัง
แต่กี้ดีกะจินแล้น น่ารักมากเลย
มาต่อเร็วน้า

โดย Tackeyzawa [18 ส.ค. 2549 , 21:38:48 น.] ( IP = 58.8.92.8 : : )

ข้อความ 10

แล้วมาอัพเร็วๆนะคะ
คิดถึง p'yohan มากค่ะ
แล้วจะคอยติดตามอ่านตอนต่อไปนะคะ
ขนจงเจริญนะคะ p'yohan

โดย $uN~$hiNe - [18 ส.ค. 2549 , 21:54:22 น.] ( IP = 58.8.122.245 : : )
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

:: A U N T Y POST ::
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command
Register User
Login User

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด


[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]
Our services
ฝาก Server : colocation | co-location | colo
ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server
ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows
E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น | Old Coins | Old Stamps