Hilight! ดูดวง Clip เด่น รูปเด็ด ทันข่าว ประชาสัมพันธ์ บันเทิง Game หางาน		ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม		close [x]

This is some default tab content, embedded directly inside this space and not via Ajax. It can be shown when no tabs are automatically selected, or associated with a certain tab, in this case, the first tab.

ABUSE REPORT!!
ADDRESS	http://thaimisc.pukpik.com/freewebboard/php/vreply.php?user=aunty&topic=43
! E-mail (ต้องระบุ)
Why? ! เหตุผลในการลบ (ต้องระบุ)
Security Code	Please Input Security Code
	!! All fields are require.

[X] CLOSE

:: A U N T Y Fic V I W E ::

[FIC] ++Two Hearts6++ T&T อันทีแล้วผิดพลาดจ้า ลงใหม่ๆ

---

กรี๊ดๆๆ สงสัยเมื่อวานเราจะเบลอจริงๆนั่นแหละ แบบว่าที่ลงไปเมื่อวานมันหายไปช่วงนึงเต็มๆเลย(บอกแล้วว่าเบลอค่ะ) พอลองมาอ่านอีกที ก็ เฮ้ย!มันหายไปไหนเนี่ย เพื่อนๆที่อ่านตอนที่แล้วรบกวนมาอ่านใหม่ด้วยนะคะ ขอโทษจริงๆค่ะ และหลังจากนี้จะมี Short Fic ขำๆ(ตั้งใจให้อ่านกันขำๆ แต่ไม่รู้จะขำมั้ย) 1เรื่อง แล้วก็ T&Tหวานปนเศร้าอีก 1 เรื่องก็ช่วยกันติดตามด้วยนะคะ อ้อ...อ่าน Two Hearts แล้วอย่าลืมอ่าน สยบลายนายใจเสาะกับ All of me for U นะคะ เอาล่ะไปอ่านตอน6กันเลยดีกว่า อย่าลืมเม้นนะคะ(คนที่เม้นไปแล้ว เม้นใหม่ด้วยบได้มั้ย อิอิ ขอโทษค่า!)

โดย Yohan เองค่า!!! (Yohan) [29 ก.ค. 2549 , 09:54:18 น.] ( IP = 203.155.29.84 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

ข้อความ 1 อยู่ไหนอ่ะ ฮือๆๆๆๆๆ หรือว่าเราหลงทางซะแล้ว

โดย Smile [29 ก.ค. 2549 , 11:54:23 น.] ( IP = 203.113.81.132 : : )

ข้อความ 2 โทษทีค่า มาอ่านกันดีกว่า... Two Hearts ตอนที่ 6 Hideaki & Jin “อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์อิมาอิ” “อ้าว อรุณสวัสดิ์นากามารุคุง” ทักกี้ยิ้มกว้างให้นักศึกษาฝึกสอน(ที่ความจริงต้องดูแล) “ทำไมทำหน้าเครียดอย่างนั้นล่ะ” “อาจารย์อิมาอิเห็นอาจารย์ทากิซาว่ามั้ยครับ” “วันนี้ยังไม่เห็นเลย มีอะไรเหรอ” สงสัยวันนี้จะโดดแล้วปล่อยให้นากามารุคุงสอนแทนอีกแน่ๆเลย เอาไว้ถ้าเจอจะต้องบ่นซะหน่อยแล้วปล่อยไว้แบบนี้ภาพพจน์เค้าด่างพร้อยหมด ทักกี้ขมวดคิ้วก่อนจะทำท่านึกขึ้นมาได้ “อะ จริงสิผมลืมไปเลย เมื่อวานอาจารย์ทากิซาว่าโทรมาบอกว่าฝากชั่วโมงเช้าด้วยเพราะว่ามีธุระด่วนต้องทำ แล้วก็ฝากอาจารย์นากามารุให้ผมดูแลน่ะครับ” “อะ เอ๋...เหรอครับ” ยูอิจิทำหน้างงเล็กน้อย “ชั่วโมงแรกห้อง2Cใช่มั้ย ห้องผมเอง เอาเป็นว่าเดี๋ยวผมจะเข้าไปช่วยดูแลด้วยนะครับ” “อะ ครับ ขอบคุณครับอาจารย์” ทักกี้ได้แต่มองยูอิจิที่เดินนำหน้าไปก่อนด้วยความสงสาร นี่ถ้ามาตอนทุกอย่างเป็นปกติก็คงจะไม่ลำบากอย่างนี้หรอก ขอโทษด้วยนะนากามารุคุง แต่ว่า...ตั้งแต่เค้าสลับร่างกับซึบาสะคุงเนี่ย ดูเค้าจะโกหกเก่งขึ้นนะเนี่ย

โดย Yohan (Yohan) [29 ก.ค. 2549 , 12:11:55 น.] ( IP = 203.155.29.77 : : )

ข้อความ 3 ใต้ต้นไม้ต้นใหญ่ สถานที่เงียบสงบที่จินมักจะมานอนเล่นเสมอๆเวลาหนีเรียน ร่างสูงกำลังปล่อยความคิดตัวเองให้ล่องลอยไป “นอนคิดอะไรอยู่เหรอคุณน้องชาย ริหนีเรียนเหรอเนี่ย” เสียงทะเล้นๆอย่างที่เค้าไม่เคยได้ยินจากคนๆนี้ จินหันควับไปตามเสียงนั่น “ฮิเดอากิ!” คนถูกเรียกชื่อถลึงตาใส่ เมื่อวานชั้นบอกให้แกเรียกชั้นว่าอะไรนะ ดูท่าจินจะได้(จำรสหมัดและเข่าได้)จึงพูดอ้อมแอ้มไป “อ่า...พี่ชาย” ซึบาสะยิ้มอย่างพอใจก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้างๆ จินทำท่าจะลุกหนี แต่ซึบาสะไวพอที่จะคว้าข้อมือนั่นไว้ก่อน “อย่าหนีสิ” “...” จินจำต้องนั่งลงแต่โดยดี “ตรงนี้อากาศดีแถมยังเงียบด้วย เลือกที่ดีนี่นา” “...” “อากาศดีอย่างนี้ไปเที่ยวกันดีกว่า” “เห?” คนฟังหันมาทำหน้างงใส่ “ก็โดดเรียนไงเล่า อย่าบอกนะว่าหน้าตาอย่างนายไม่เคยโดดเรียนมาก่อน อมวัดมาพูดก็ไม่เชื่อ เอ้า!อย่ามัวแต่ทำหน้าหมู ลุกๆๆ” จับแขนน้องชายจำเป็นที่ยังทำหน้างงอยู่ให้ลุกขึ้น จินสะบัดแขนจากการเกาะกุมนั่น “ไม่ต้องมายุ่งได้มั้ย” “อยากเจอแบบเมื่อวานอีกรึไง! บอกให้ลุกก็ลุกสิ!” ชูกำปั้นขู่ “อย่ามาใช้กำลังบังคับผมนะ คุณเป็นใครกันแน่” “นายหมายความว่ายังไงกันเนี่ย ชั้นก็เป็นพี่ชายนายไงล่ะ!” “นายไม่ใช่พี่ชายชั้น” “แล้วชั้นไม่เหมือนพี่นายตรงไหนมิทราบ” ซึบาสะถามออกไป “พี่ชั้นน่ะไม่ใช้กำลัง ไม่ชวนชั้นดื่มของมึนเมา ไม่ตะโกนใส่หน้าชั้นด้วย” เออ ถูกของแก ซึบาสะยอมรับอยู่ในใจ แต่ถ้าเล่าให้คนอื่นฟังว่า ความจริงแล้วเค้าคืออิมาอิ ซึบาสะแล้วอยู่ดีๆมาสลับร่างกับทากิซาว่า ฮิเดอากิจะมีคนเชื่อมั้ยล่ะ สิ่งที่เขาทำอยู่ไม่ใช่ใช้ชีวิตเป็นทากิซาว่า ฮิเดอากิ อาจารย์สอนภาษาอังกฤษผู้แสนดีไปวันๆ แต่เขาอยากจะเป็นทากิซาว่า ฮิเดอากิ พี่ชายคนเดียวของทากิซาว่า จิน พี่ชายที่น้องชายรัก อย่างที่อิมาอิ ซึบาสะเป็น ถึงเขาจะไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับความสัมพันธ์หรือสาเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์ของพี่น้องแตกร้าว แต่ว่าเขาก็จะพยายามประสานรอยร้าวนี้ให้เหมือนเดิม “แล้วไงอีก” “พี่ชั้นเค้า...เค้า...เค้าไม่มาสนใจชั้นอย่างนี้หรอก เค้าไม่มาสนใจไม่ว่าชั้นจะทำตัวเหลวแหลกแค่ไหน ไม่มาปกป้องชั้นอย่างที่เค้าควรจะทำ เค้าไม่เห็นชั้นในสายตาด้วยซ้ำ! มาลองเป็นเด็กที่ถูกเปรียบเทียบกับพี่ชายตัวเองบ้างมั้ย!” จินตะโกนออกมาอย่างเหลืออด หอบตัวโยนด้วยความเหนื่อย ดวงตาแดงก่ำน้ำตาคลอ ก่อนซบหน้าลงกับเข่าตัวเอง ซึบาสะนิ่งเงียบไปกับเหตุการณ์ตรงหน้า ทากิซาว่านายทำอย่างนี้กับน้องชายเหรอ ท่าทางชั้นต้องจัดการนายแล้วนะเนี่ย ภาพแสนดีของนายที่มีให้คนอื่น ทำไมนายจะมีให้น้องชายนายไม่ได้รึไง “แล้วนายอยากให้พี่เป็นอย่างนั้นเหรอ” “...” จินยังคงนิ่งเงียบไม่ตอบ ไหล่หนาสั่นด้วยแรงสะอื้น ร้องไห้... “นายอยากให้พี่ทำอย่างนั้นกับนายเหรอ” ซึบาสะมองจินด้วยความสงสาร ในเวลานี้ร่างกายสูงใหญ่นั้นดูเล็กลงจนกลายเป็นเด็กชายตัวเล็กๆในสายตาของซึบาสะ เด็กชายตัวเล็กๆที่ต้องการความรักจากพี่ชายตัวเองจนต้องทำตัวแย่ๆเพื่อให้พี่ชายหันมาสนใจตัวเอง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือความว่างเปล่า มือขาวเอื้อมไปลูบคนตรงหน้าเบาๆ “ขอโทษนะ...ขอโทษจริงๆ ไม่รู้ว่าจะเทียบได้กับสิ่งที่พี่ได้ทำไว้รึเปล่า...แต่ว่า...พี่จะเปลี่ยนแล้วจิน ยกโทษให้พี่ได้มั้ย” เจ้าของชื่อเงยหน้านองน้ำตาขึ้นมา มองหน้าพี่ชายตาเป็นประกายก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นเหมือนเดิมแล้วแค่นยิ้มหมิ่นๆออกมา “หึ พอต่อหน้าพ่อแม่พี่ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ พี่เคยขัดคำสั่งพ่อแม่ที่ไหนล่ะ” นี่มันเกี่ยวข้องไปถึงพ่อแม่เลยเหรอเนี่ย ครอบครัวนี้มันยังไงกันนะ “คอยดูแล้วกันน่ะ เอ้าๆหยุดร้องไห้ได้แล้ว ตัวโตเป็นควายแล้วมาร้องไห้เป็นเด็กๆไปได้ เจ้าเด็กขาดความอบอุ่น” “ไม่ต้องมาพูดดีเลย ยังไม่ได้พูดซักคำว่าจะยกโทษให้น่ะ” “...” “...นี่...ที่ว่าโดดเรียนไปเที่ยวน่ะพูดจริงรึเปล่า” หันมาถามด้วยสีหน้าเหมือนเด็กๆได้ของเล่นใหม่ “พูดเล่น!” “อ๋า” หน้าหุบเหมือนหมูไม่ได้กินรำซะงั้น จะว่าไปเจ้าก็คล้ายๆคาเมะนะเนี่ย ตรงที่ชอบแสดงอะไรออกมาทางสีหน้าอย่างนี้ “เอ้าๆ ถ้าจะไปก็รีบๆลุกขึ้นสิ เช็ดน้ำตาด้วยเร็วๆ ช้าเป็นหมูอืดอย่างนี้ไม่ต้องไปกันพอดี เร็วๆเข้า ตามมาๆ” ซึบาสะวิ่งนำไปก่อน โดยมีจินวิ่งตามพร้อมกับรอยยิ้มอันสดใส พี่ชายชั่วคราวคนนี้เข้ากับน้องชายได้แล้วนะ เหลือแต่พี่ชายตัวจริงอย่างนายแล้วนะทากิซาว่า

โดย Yohan Nefia (Yohan) [29 ก.ค. 2549 , 12:13:28 น.] ( IP = 203.155.29.77 : : )

ข้อความ 4 “สวัสดีทุกคน วันนี้อาจารย์ทากิซาว่าไม่ว่างเลยขอให้ครูมาดูแลชั่วโมงให้” อาจารย์ประจำชั้นของห้อง2Cกล่าว “อ้าว อย่างนี้ก็ไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษน่ะสิครับ that’s too bad!” อุเอดะอุทานออกมา ทำหน้าตาผิดหวัง “วันนี้เรายังได้เรียนอยู่ เพราะว่ามีนักศึกษาฝึกสอน ขอเชิญนากามารุคุงแนะนำตัวด้วย” ทักกี้ผายมือไปทางยูอิจิ นักศึกาาหนุ่มยิ้มกว้างก่อนเดินไปตรงโต๊ะหน้าห้องเรียน “Good morning นักเรียนทุกคน ผมชื่อนากามารุ ยูอิจิเป็นนักศึกษาชั้นปีที่4จากมหาวิทยาลัยเคย์โอยังไงก็ฝากตัวด้วยนะทุกคน” โค้งให้ด้วยความสุภาพ “ใครมีอะไรจะถามมั้ยครับ” เด็กนักเรียนยกมือกันพรึ่บ โดยเฉพาะเด็กผู้หญิง “แต่ว่าต้องเป็นภาษาอังกฤษนะครับแล้วคนที่ถามผมจะต้องตอบคำถามของผมด้วยแน่นอนว่าก็ต้องตอบกลับด้วยภาษาอังกฤษ” จำนวนเด็กที่ยกมือลดลงไปถนัดตา ทักกี้ยิ้มพอใจกับลูกเล่นของนักศึกษาฝึกสอนคนนี้ ก่อนจะหน้าหมองไปเพราะที่นั่งที่ควรจะมีน้องชายของเขานั่งอยู่กลับว่างเปล่า เป็นไปตามคาดเพราะส่วนใหญ่จินก็มักจะโดดคาบภาษาอังกฤษของเขาอยู่แล้ว “Ah let’s start with the boy with blue eyes.(อ่า...เริ่มต้นที่เด็กหนุ่มตาสีฟ้าคนนี้แล้วกัน)” ซึ่งก็เป็นใครไปไม่ได้ นอกจากคนที่มีGrandpaเป็นคนอังกฤษ “How did you feel about our school? (รู้สึกยังไงกับโรงเรียนของเราครับ)” ถามออกมาด้วยสำเนียงฝรั่งจ๋ามากๆ “I was very impress. The teachers were very kind and gave me a lot of advices. The students were polite. I’m really glade to teaching here. (ผมประทับใจมากเลย อาจารย์ที่นี่ใจดีและมีคำแนะนำให้เยอะแยะส่วนเด็กๆก็เรียบร้อย ผมดีใจจริงๆนะที่ได้มาสอนที่นี่)” ยูจิอิตอบด้วยหน้าเปื้อนยิ้ม “Here is my turn. Do you like English?(เอาล่ะถึงตาของผมแล้ว คุณชอบเรียนภาษาอังกฤษมั้ย)” “I love English!!!” อุเอดะตอบด้วยสีหน้าภูมิใจสมกับที่มีปู่เป็นคนอังกฤษ “Great.OK the next is ” ระหว่างที่สอนอยู่นั้น โทรศัพท์มือถือของทักกี้ก็สั่น เจ้าตัวเลยออกไปรับข้างนอก

โดย Yohan Nefia (Yohan) [29 ก.ค. 2549 , 12:14:38 น.] ( IP = 203.155.29.77 : : )

ข้อความ 5 “สวัสดีครับ” “ฮัลโหลอ่า...ซึบาสะคุง วันนี้ผมขอลาวันนึงนะมีธุระ” เสียงปลายสายตอบมา “หา!!! ทำอย่างนี้ได้ยังไงซึบาสะคุง แล้วธุระอะไรไปไหนครับเนี่ย” มีเสียงลม ลมแรงซะด้วย ไปทำธุระที่ไหนเนี่ย “ก็แถวๆนี้แหละ ฝากบอกนากามารุด้วยนะว่าวันนี้ฝากด้วยอ้อ...แล้วก็จินมากับผมด้วย แค่นี้นะ” “จินด้วยเหรอ เดี๋ยวนะซึบาสะคุงทำอย่างนี้ไม่ได้นะ” ติ๊ด ปลายสายกดวางไปแล้ว อาจารย์สอนภาษาอังกฤษผู้ไม่เคยลาหยุดหรือลาป่วยหน้าเครียด อยู่ดีๆก็ไปอย่างนี้ผมก็เครียดแล้วนะ เจ้าจินไปด้วยมันหมายความว่ายังไงเนี่ย

โดย Yohan Nefia (Yohan) [29 ก.ค. 2549 , 12:15:44 น.] ( IP = 203.155.29.77 : : )

ข้อความ 6 “พี่ๆ มาเล่นน้ำกันเถอะ” จินเรียกพี่ชายตัวเองอย่างร่าเริง “เออๆ ทำอย่างกับไม่เคยเห็นน้ำทะเลไปได้ ทะเลมันไม่หนีไปไหนหรอก” พูดพลางถอดรองเท้ากับถุงเท้าก่อนจะวิ่งมาเอาน้ำสาดน้องชายจนเปียก “มันเค็มนะ!” “ก็เออสิ นี่มันน้ำทะเลนะ” ตอบหน้ากวนจินเลยวักน้ำทะเลใส่หน้าคืน “กล้ามากเลยนะแก นี่ๆๆๆ” “โอย แค่ก พอแล้วๆยอมแล้วๆ” จินหัวเปียกม่อล่อกม่อแลกเป็นลูกหมา แต่ก็ยิ้มอย่างมีความสุข “เมื่อกี้พี่โทรหาใครอ่ะ” “อาจารย์ซึบาสะ” “แหวะไอ้แห้งนั่นน่ะนะ” ฝ่ามือพิฆาตตบลงไปดังป๊าบ “แกไปว่าเค้าอย่างนั้นได้ยังไง” “อะไรกันน่ะก็หมอนั่นน่ะ หาเรื่องก่อน” “ไม่ต้องมาพูดดีเลย แกนั่นแหละที่มาหาเรื่องชั้น เอ้ย! เค้าก่อน เอ่อ...ซึบาสะคุงเค้ามาบอกชั้น” “ขี้ฟ้องอีกต่างหาก” จินทำหน้าไม่สบอารมณ์ “ไม่ใช่โว้ย อ่า...ชั้นไปถามเค้าเองต่างหากว่านายเป็นยังไงบ้าง” “เหอะ ก็เลยได้ทีฟ้องสินะ” ฝ่ามือพิฆาตตบลงไปอีกป๊าบ “พี่ทำอะไรน่ะ ตบเอาตบเอา” “ถ้าแกยังว่าอาจารย์ซึบาสะในทางไม่ดีอีกแกโดนจับกดทะเลแน่ เค้าเป็นที่ปรึกษาแกเคารพเค้าหน่อย” กรุณาเคารพชั้นหน่อยนะไอ้คุณจิน “เออๆก็ได้” ตอบแบบขอไปที ซึบาสะขี้เกียจจะต่อความยาวสาวความยืด “ถ้าเล่นน้ำเสร็จแล้วไปหาอะไรกินกัน อยากกินอะไรล่ะ” “ราเมนๆๆ อยากกินราเมน”

โดย Yohan Nefia (Yohan) [29 ก.ค. 2549 , 12:16:28 น.] ( IP = 203.155.29.77 : : )

ข้อความ 7 “เฮ้อ...วันนี้สนุกจัง” หลังจากเล่นน้ำทะเล ไปกินราเมนแล้วก็ไปเกมเซ็นเตอร์ สนุกสุดๆเลย ซึบาสะมองจินที่ทำหน้าง่วงๆ สงสัยจะเหนื่อยจัด ยิ้มบางๆก่อนจะหน้าเจื่อนเมื่อเห็นคนที่รออยู่หน้าบ้าน ทักกี้!!! เมื่อร่างโปร่งเห็นเป้าหมายก็รีบตรงดิ่งเข้ามา จินแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นที่อาจารย์ปรึกษาของตัวเองมารออยู่หน้าบ้านด้วยสีหน้าถมึงทึง “ผมเข้าบ้านก่อนนะพี่” ซึบาสะพยักหน้า จินจึงเดินเข้าบ้านไปโดยไม่ทักทายที่ปรึกษาตัวเองแม้แต่น้อย “ไปไหนกันมา” ทักกี้ถามเสียงห้วน “ไปเที่ยวทะเลแล้วก็เกมเซ็นเตอร์” ซึบาสะก็ตอบกลับด้วยเสียงห้วนๆเหมือนกัน “ธุระของคุณคือการไปเที่ยวงั้นเหรอ คุณทิ้งเด็กนักเรียนไว้ ทิ้งนักศึกษาฝึกสอนที่ต้องดูแลไว้ คุณมีจิตสำนึกของครูบ้างรึเปล่าซึบาสะ!” “คุณจะไม่ถามผมหน่อยเหรอทักกี้ คุณไม่แปลกใจเลยเหรอว่าทำไมผมไปกับจิน ไปกับน้องชายที่เกลียดคุณ น้องชายที่คุณเกลียด!” “ผมไม่เคยเกลียดน้องชายของผม!” “ไม่ต้องมาทำเป็นพี่ชายแสนดี จินบอกผมแล้วว่าคุณเป็นยังไง คุณไม่เคยเห็นเค้าในสายตา คุณไม่เคยปกป้องเค้า!” “ผมไม่ได้ทำอย่างนั้น!” “อย่ามาโกหกเลย!” “คุณเห็นกับตาเองรึไง!!!” ทักกี้ตวาดเสียงดังด้วยแววตาเหมือนคนจะร้องไห้ ซึบาสะถึงเงียบ “มาเป็นคนที่ถูกพ่อแม่ตั้งความหวังสิ แทบจะกระดิกตัวทำอะไรไม่ได้ ขัดคำสั่งไม่ได้ ต้องมองน้องชายตัวเองร้องไห้ทั้งที่ไม่ได้ทำ โดยที่ทำอะไรไม่ได้!” ทักกี้มองซึบาสะด้วยสายตาตัดพ้อก่อนจะพูดต่อ “ผมนึกว่าคุณจะเข้าใจผมซะอีก...” พูดจบก็วิ่งไป สาบานเลยว่าเห็นน้ำใสๆไหลออกมาจากตาคู่นั้น ซึบาสะรีบวิ่งไปคว้าข้อมือของคนตรงหน้าให้หันมาเผชิญหน้ากัน “ปล่อยผม” “ทากิซาว่าคุง” “อาจารย์ทากิซาว่า อ้าว...พี่” คาเมะกับยามะพีนั่นเอง ทักกี้อาศัยโอกาสนี้สะบัดข้อมือที่เกาะกุมตัวเองอยู่แล้ววิ่งไปหาน้องชายทั้งสองคน “ซึบาสะร้องไห้ทำไมอ่ะ” คาเมะถามมองหน้าอาจารย์ทากิซาว่าสลับกับมองพี่ชายตัวเอง “เปล่า ฝุ่นเข้าตาน่ะ ผมกลับก่อนนะครับทากิซาว่าคุง เรารีบกลับกันเถอะ” รุนหลังน้องสองคนให้รีบเดินกลับ ซึบาสะได้แต่มองแผ่นหลังของตัวเองที่ไกลออกไปด้วยความรู้สึกสับสน

โดย Yohan Nefia (Yohan) [29 ก.ค. 2549 , 12:17:38 น.] ( IP = 203.155.29.77 : : )

ข้อความ 8 “ไปไหนมาฮิเดอากิ พ่อกับแม่รอทานเข้าเย็นอยู่ตั้งนาน” หญิงชายวัยกลางคนคู่หนึ่ง ซึ่งก็คงเป็นพ่อกับแม่ของทักกี้นั่นเอง “อ่า...ครับ จินล่ะครับ” “ไม่ต้องไปสนใจมันหรอก เด็กอย่างมันน่ะ” คนเป็นพ่อพูดพลางขยี้บุหรี่ลงกับที่เขี่ย “อยู่ที่โรงเรียนลูกก็อย่าไปยุ่งกับมันนะ เสียภาพพจน์ซะเปล่าๆ” ซึบาสะคอแข็ง คนเป็นพ่อพูดแบบนี้กับลูกเหรอ “ทำหน้าอย่างนั้น อย่าบอกนะว่าแกทำตัวสนิมสนมกับมันที่โรงเรียนน่ะ แกขัดคำสั่งพ่อเหรอ” “ทำไมผมจะสนิทสนมกับน้องผมไม่ได้ล่ะครับ” “เพราะว่ามันเป็นเด็กเหลือขอน่ะสิ!” “แต่ว่าเค้าก็เป็นลูกพ่อ!” “แกขึ้นเสียงกับชั้นเหรอ!” คุณทากิซาว่าตบโต๊ะดังปัง “ใจเย็นค่ะคุณ” “ชั้นหวังจะให้แกได้ดี ถึงได้ให้แกทำอย่างนั้น หรือว่าไอ้จินมันมาคุยกับแกก่อน มันกล้าขัดคำสั่งชั้นใช่มั้ย!” นี่มันอะไรเนี่ย ขัดคำสั่งอะไรกันเค้างงไปหมดแล้ว “แกจะไปไหนฮิเดอากิ แกเอานิสัยเลวๆอย่างน้องแกมาใช้ตั้งแต่เมื่อไหร่!” “พ่อน่ะเงียบไปเลย!” “นี่แก!” ซึบาสะเดินออกจากโต๊ะอาหารไป สวมรองเท้าเตรียมออกจากบ้าน “จะไปไหนลูก” คุณนายทากิซาว่าวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาถาม “ไปข้างนอกครับ วันนี้ผมจะไปค้างบ้านเพื่อน” “แกจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น ถ้าแกกับชั้นยังพูดกันไม่รู้เรื่อง!” ชายที่ได้ชื่อว่าพ่อตะโกนไล่หลังมา แต่ว่าซึบาสะก็ไม่ได้อยู่ฟังแล้ว จบตอนที่6

โดย Yohan Nefia (Yohan) [29 ก.ค. 2549 , 12:18:42 น.] ( IP = 203.155.29.77 : : )

ข้อความ 9 ขอโทษด้วยค่ะ ขอโทษจริงๆ เพราะว่าเมื่อวานเราเบลอ คนที่อ่านอันก่อนหน้านี้แล้วคงจะงงแน่ๆเลย ยังไงก็รบกวนมาอ่านอันนี้ใหม่ด้วยนะคะT_Tผิดไปแล้วค่ะ แถมพอจะมาลงใหม่เน็ตก็หลุดเข้าไม่ได้เลยซะงั้น ต้องขอโทษด้วยนะคะ ตอนนี้งานยุ่งค่ะ ต้องทำโครงงานวิทยาศาสตร์ส่ง ตอนนี้ต้องนั่งแปลภาษาอังกฤษเป็นหน้าๆประมาณ20หน้าได้ เราก็แก้ตัวจริงๆน่ะแหละ เราเบลอมากๆเลย ขอโทษอีกทีนะคะ ยังไงก็ขอบคุณมากนะคะที่อ่านและcommentเรื่องนี้ คราวหน้าจะไม่เบลอแล้วค่ะ

โดย Yohan Nefia (Yohan) [29 ก.ค. 2549 , 12:25:19 น.] ( IP = 203.155.29.77 : : )

ข้อความ 10 อ๊ะ ... เม้นคนแรกรึป่าวเนี่ย สนุกอ่ะ ... แต่ว่าพ่อแม่แบบนี้ไม่ดีเลยอ่ะ แย่จิง เหอๆ เอาเป็นว่าต่อเร็ว ๆ นะ

โดย pine [29 ก.ค. 2549 , 13:26:48 น.] ( IP = 124.157.128.83 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

:: A U N T Y POST ::

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]

Our services

ฝาก Server : colocation | co-location | colo ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น | Old Coins | Old Stamps