Hilight! ดูดวง Clip เด่น รูปเด็ด ทันข่าว ประชาสัมพันธ์ บันเทิง Game หางาน		ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม		close [x]

This is some default tab content, embedded directly inside this space and not via Ajax. It can be shown when no tabs are automatically selected, or associated with a certain tab, in this case, the first tab.

ABUSE REPORT!!
ADDRESS	http://thaimisc.pukpik.com/freewebboard/php/vreply.php?user=aunty&topic=21
! E-mail (ต้องระบุ)
Why? ! เหตุผลในการลบ (ต้องระบุ)
Security Code	Please Input Security Code
	!! All fields are require.

[X] CLOSE

:: A U N T Y Fic V I W E ::

[FIC] ++Two Hearts3++ T&T

---

มาแล้วๆตอนที่ 3 หายไปนานตามเคย เม้นด้วยน้าๆ

โดย Yohan เองค่า!!! (Yohan) [15 มิ.ย. 2549 , 21:05:58 น.] ( IP = 203.155.29.65 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ]

ข้อความ 1 Two Hearts ตอนที่ 3 His Heart นี่มันเกิดอะไรขึ้น!!! หลังจากเราร้องเพลง แล้วก็ดื่มเบียร์แก้วที่เท่าไหร่ไม่รู้ ก็จำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว อ้อ...จำได้ลางๆว่าถูกอาจารย์ทากิซาว่าแบก แต่ว่าตรงหน้าเรานี่มัน...อ้าก!!! หายเมาเลยเฟ้ย! “นี่ฝันไปใช่มั้ยเนี่ย ตื่นๆๆ” ตบหน้าตัวเองอย่างแรง คนที่มองอยู่รีบมาห้ามไว้ “อย่าทำอย่างนั้นสิครับอาจารย์อิมาอิ เอ่อ...ผมก็ไม่อยากจะเชื่อหรอกครับ แต่ว่ามัน...เอ่อ...มันเกิดขึ้นแล้ว” “ทำไมยอมรับอะไรง่ายๆอย่างนั้นล่ะ นี่ผมกำลังฝันอยู่ตื่นๆๆๆ” คนตรงหน้าเริ่มเอือมระอา แต่มันก็ยากที่จะยอมรับอยู่หรอก ไอ้เรื่องแบบนี้มันมีจริงด้วยรึ ปรายตามองตัวเองที่กำลังตบหน้าอย่างตื่นตระหนก ไม่ผิดหรอก...มองตัวเองนั่นแหละ “นายก็อย่ามัวแต่ปลงสิ ทำอะไรซักอย่างสิ ทำอะไรซักอย่าง!!!” จะให้ยอมรับง่ายๆได้ยังไงเล่าว่าตอนนี้เค้าอยู่ในร่างของอาจารย์ทากิซาว่าน่ะ!!!

โดย Yohan (Yohan) [15 มิ.ย. 2549 , 21:09:02 น.] ( IP = 203.155.29.65 : : )

ข้อความ 2 เจ้าปลาทองกำลังนั่งรอพี่ชายของตัวเองอยู่ ทำงานวันแรกก็ไปฉลองพี่เค้ายิ่งชอบดื่มอยู่ด้วย ป่านนี้คงเมาหัวราน้ำแล้วแน่ๆเลย ยามะพีส่ายหัวอย่างเอือมๆ พี่เค้าเป็นประเภทเมาแล้วออกจะอาละวาดหน่อยๆซะด้วยสิ ไอ้เต่าบ้าก็มัวแต่เล่นเกมส์ก็เหลือแต่เค้านี่แหละที่ต้องมารอพี่ชาย ยามะพีขยี้ตาไล่ความง่วงอีกครั้ง เมื่อไหร่พี่จะกลับเนี่ย ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตู สงสัยพี่จะมาแล้วแน่ๆเลย “พี่อ่ะ เมามาอีกแล้วล่ะสิ...อะ...อาจารย์...ทากิซาว่า” อึ้งไปกับบุคคลที่มากับพี่ชายตัวเอง อาจารย์ทากิซาว่าที่ยืนหน้าเครียดกับพี่ชายตัวเองที่ยืนหงอยๆอยู่ข้างหลัง “สวัสดี...เอ่อ...อิมาอิคุง” ยามะพีงง พี่ชายตัวเองจะมาสวัสดีเค้าทำไม คนตัวขาวเห็นอย่างนั้นจึงชิงพูดออกมาก่อน “อ่า...โทโมะฮิสะคุงคือว่านะ พี่ชายของโทโมะฮิสะคุงเมาครูก็เลยพามาส่ง แล้วก็ทีนี้มันดึกมากแล้วครูก็เลยอยากจะขอค้างที่นี่ด้วยเหรอ โทโมะฮิสะคุงไม่ว่าอะไรใช่มั้ย ขอบใจมาก” แล้วก็ลากร่างโปร่งเข้าบ้านไปเลย ยามะพีมองพี่ชายตัวเองที่ส่งยิ้มแห้งๆให้ก็ยิ่งงง นี่มันอะไรกันเนี่ย

โดย Yohan (Yohan) [15 มิ.ย. 2549 , 21:10:02 น.] ( IP = 203.155.29.65 : : )

ข้อความ 3 “ช้าๆก็ได้ครับอาจารย์อิมาอิ” ทักกี้ทักท้วงเพราะโดนลากเข้าห้องนอนของอีกฝ่าย แต่ซึบาสะไม่ฟังเปิดประตูห้องดันหลังคนท้วงเข้าไปแล้วปิดประตูลงกลอน “เอาล่ะๆ ใจเย็นๆก่อน” “ผมน่ะใจเย็นอยู่แล้วอาจารย์อิมาอินั่นแหละครับ” “...” “เรามาหาวิธีกลับร่างเดิมดีกว่า” ซึบาสะว่า “ก่อนอื่นเราต้องหาสาเหตุที่พวกเราสลับร่างกันก่อน...อืม...อาจจะเป็นเพราะเอ่อ...ตกบันได” “อย่าบอกนะครับว่าจะลองตกบันไดอีกรอบ” “ไม่ต้องกับถึงขนาดนั้นหรอก เอาแค่ว่ากระแทกแรงๆก็น่าจะใช้ได้แล้ว” คนพูดยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์มองไปรอบห้องนอน มีอะไรใช้ได้บ้างหว่า...อ้อ! ว่าแล้วก็หยิบไม้เบสบอลข้างโต๊ะมาส่งให้คนที่นั่งอยู่ “อย่าบอกนะครับว่า...จะเอาไม้เบสบอลตีหัวน่ะ” คนเสนอพยักหน้ารับอย่างภาคภูมิ “แต่ผมว่าถ้าไม่กระแทกพร้อมกันมันจะไม่ได้ผลนะครับ” เออนั่นสินะ ไม้เบสบอลจึงถูกโยนทิ้งไป ซึบาสะครุ่นคิดชั่วครู่... “ลองกระโดดจากชั้นสองลงไปพร้อมกันมั้ย” ยังมิวายเสนอต่อ “ขาจะหักซะมากกว่า ดีไม่ดีคอจะหักนะครับ” ครูภาษาอังกฤษหน้าเหยกับความคิดแต่ละอย่างของครูพละคนนี้ “งั้นเราวิ่งมาชนกันมั้ย เอาแบบวิ่งเร็วๆแล้วมากระแทกกันแรงๆน่ะให้หัวโขกกัน” ซึบาสะยิ้มให้กับความคิดตัวเอง ทักกี้พยักหน้าอย่าเสียไม่ได้ เออ...ก็ได้ก็ยังดีกว่าไอ้ที่แล้วๆมา ทักกี้ในร่างของซึบาสะไปยืนอีกมุมของห้องส่วนซึบาสะในร่างของทักกี้ไปยืนอีกมุมหนึ่ง “เอาล่ะ พอนับให้สัญญาณแล้ววิ่งมาเอาหัวชนกันเลยนะ 1...2...3 ไป!” .... โครม!!! “โอ๊ย!!!”

โดย Yohan (Yohan) [15 มิ.ย. 2549 , 21:10:54 น.] ( IP = 203.155.29.65 : : )

ข้อความ 4 ...โอย มึนๆ... ซึบาสะสลัดหัวไล่ความมึนออกไป ได้ผลรึเปล่าเนี่ย รีบหันไปมองคนที่นอนอยู่ข้างๆ “โธ่เอ้ย!” ไม่ได้ผลตัวเค้ายังนอนมึนอยู่เลย “เป็นอะไรมากมั้ย” ทักกี้ส่ายหัว “ถ้างั้นเรามาลองกันอีกรอบนะ” คนฟังสะดุ้ง ไม่เป็นไรแต่อีกรอบเนี่ยไม่ไหวนะ! ไม่ทันที่จะทักท้วง เค้าก็กลัวสายตาดุๆที่ตัวเองส่งมาให้พอดู ดังนั้นร่างโปร่งจึงต้องจำใจลุกไปตรงที่เดิม “เอาล่ะนะคราวนี้ได้ผลแน่ๆ 1...2...3 ไป!” ต่างคนต่างวิ่งมาด้วยความเร็ว แต่ทากิซาว่าสะดุดขาตัวเองล้มเสียหลักซะก่อน “เหวอ!” ซึบาสะที่วิ่งมาหงายหลังเพราะน้ำหนักของอีกฝ่ายที่โถมเข้าใส่ โครม!!! ... “อ๋า!!!” สะดุ้งสุดตัวเพราะริมฝีปากของเค้าประกบอยู่กับของอีกฝ่ายพอดีเป๊ะ ทักกี้ลุกขึ้นมาหน้าแดง ซึบาสะก็ตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจนลุกไม่ขึ้น ต่างฝ่ายต่างหน้าแดง ... “วันนี้เราล้มเลิกความคิดที่จะคืนร่างเดิมก่อน...ดีมั้ย” ทักกี้เป็นคนถามขึ้นมาก่อน ซึ่งซึบาสะก็พยักหน้าเห็นด้วย ทั้งสองนั่งเงียบกันอีกซักพัก “เอ่อ.../เอ่อ...” “อาจารย์ทากิซาว่าก่อนเถอะครับ” ซึบาสะเป็นคนยอมให้ก่อน “พรุ่งนี้ก็เอาเป็นว่าเราก็ทำหน้าที่แทนอีกฝ่ายไปก่อนก็แล้วกันครับ” “ครับ...ก็คงต้องเป็นอย่างนั้น” “ถ้าอย่างนั้นเราก็คงต้องไปอาศัยอยู่ที่บ้านของอีกฝ่ายด้วย ดังนั้นผมคิดว่าเราคงต้องบอกรายละเอียดของสิ่งต่างๆให้แก่อีกฝ่ายเพื่อจะได้ไม่เป็นที่สงสัยของคนรอบข้าง” ซึบาสะพยักหน้าเห็นด้วย “แต่ว่าเรายังมีเวลาอีกทั้งคืน เอาไว้อาบน้ำแล้วค่อยคุยกันก็แล้วกันครับ” เสียงเคาะประตูดังขึ้น “พี่ครับ น้ำร้อนได้แล้วนะครับ” เสียงของเจ้าปลาทองน้อยที่ช่วยดูแลเรื่องต่างๆในบ้าน “เชิญอาจารย์ทากิซาว่าก่อนครับเพราะอาจารย์เป็นแขก” “เอ่อ...แต่ตอนนี้ผมว่าอิมาอิซังเป็นแขกมากกว่า” ซึบาสะมองหน้าคนพูด เออ...จริงด้วยตอนนี้เราอยู่ในร่างของอาจารย์ทากิซาว่านี่นา คิดได้อย่างนั้นซึบาสะก็เตรียมจะลุกออกไปแล้วหันมาทำหน้านึกขึ้นได้ “อ้อ...อาจารย์เรียกผมว่าซึบาสะเฉยๆก็ได้นะครับ เพราะว่าบ้านนี้มีอิมาอิตั้งสามคนจะงงซะเปล่าๆ” ทักกี้พยักหน้ารับรู้ “ซึบาสะก็เรียกผมว่าทากิซาว่าหรือว่าทักกี้อย่างที่เด็กๆเรียกกันก็ได้ครับ” คนฟังพยักหน้าก่อนจะเดินออกไป ปลาทองน้อยแก้มป่องยืนอยู่หน้าห้อง “ห้องน้ำอยู่ชั้นล่างเดินลงไปเลี้ยงซ้ายนะครับ” โอย...หน้าแดงน่ารักเชียวพีจัง อิๆแกล้งซะหน่อยดีกว่า “ขอบใจมากเลยนะโทโมะฮิสะคุง” พูดเสียงนุ่มๆแล้วจบด้วยรอยยิ้ม เล่นเอาคนฟังแทบละลายไปกองกับพื้น หัวเราะเบาๆกับตัวเอง ก่อนจะคิดขึ้นได้ชักหน้าเครียดขึ้นมาทันที ถ้าเขาต้องไปทำหน้าที่แทนอาจารย์ทากิซาว่า เค้าก็ต้องสอนภาษาอังกฤษน่ะสิ ไม่!!!!!!!

โดย Yohan (Yohan) [15 มิ.ย. 2549 , 21:12:24 น.] ( IP = 203.155.29.65 : : )

ข้อความ 5 “ขออีกชาม” คนตัวขาวจัดการกับอาหารตรงหน้าราวกับพายุ ส่วนคนทำน่ะเหรอถึงจะแปลกใจนิดๆแต่ก็ยิ้มแก้มปริด้วยความภูมิใจล่ะน่า “นี่ครับอาจารย์ทากิซาว่า” ยามะพีตักข้าวส่งให้ด้วยสีหน้ามีความสุข รู้สึกเหมือนเป็นคู่แต่งงานใหม่เลยแฮะ(แล้วอีกสองคนที่นั่งหัวโด่อยู่นี่มันอะไรล่ะพีจัง) คาเมะมองเจ้าปลาทองที่หน้าแดงอย่างมีความสุขก็รู้สึกหมั่นไส้เล็กๆอย่างเสียไม่ได้ เหลือบมองพี่ชายคนโตของตัวเอง รายนี้ก็แผนสูงน่าดูนะเนี่ยพอรู้ว่าเจ้าปลาทองชอบทักกี้ก็พามาถึงบ้านเชียว แต่เอ...วันนี้พี่ชายเราดูแปลกๆไป “พี่เป็นอะไรไปอ่ะ ทำไมวันนี้กินข้าวน้อยจัง” จะเรียกว่าน้อยก็ไม่ใช่ซะทีเดียว เรียกว่ากินอย่างเรียบร้อยดีกว่า “เอ่อ...พี่ปวดหัวน่ะ เมื่อวานดื่มหนักไปหน่อย” แล้วส่งยิ้มหวานให้น้องชาย คาเมะเกือบขนลุก สงสัยจะเมาค้างอยู่แหงๆ “อิมาอิคุงเนี่ยทำกับข้าวอร่อยมากๆเลยนะ” ยามะพีสะดุดยิ้มเล็กน้อยเพราะเมื่อคืนนี้ยังเรียกว่าโทโมะฮิสะคุงอยู่เลย “ถ้าอาจารย์ชอบผมจะทำปิ่นโตให้ทุกวันเลยเอามั้ยครับ” “อย่าดีกว่า...เกรงใจอิมาอิคุงแย่เลย” คนตอบกลับกลายเป็นพี่ชายเค้าที่นั่งกินอยู่ซะนี่ ยามะพีจึงส่งสายตาดุๆไปให้พี่ชาย “นั่นสิน้าเกรงใจอิมาอิคุงแย่เลย” ซึบาสะพูดขึ้นมาตั้งใจจะเน้นคำว่าอิมาอิ...บอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าหลุด ท่าทางทักกี้เหมือนจะคิดได้เลยรีบกลบเกลื่อน “ยามะจังทำกับข้าวอร่อยอย่างนี้ อาจารย์ทากิซาว่ากินทุกวันก็อ้วนแย่เลยน่ะสิว่ามั้ยเอ่อ...คาเมะ” คนที่ถูกพาดพิงสะดุ้ง พยักหน้าหงึกๆรับไป “แต่ว่าวันนี้ผมทำข้าวกล่องเผื่ออาจารย์ทากิซาว่าไว้แล้วยังไงก็...” ยามะพีทำหน้าเศร้าๆ พี่ชายที่แสนดีเห็นอย่างนั้นก็ทนไม่ไหว อยากจะดึงมากอดจริงๆหน้าอย่างนั้นน่ะ “ถ้าอย่างนั้นก็ขอบใจอิมาอิคุงมากเลยนะ” เพียงเท่านั้นเจ้าปลาทองก็กลับมายิ้มได้ น่ารักจริงๆเล้ย

โดย Yohan (Yohan) [15 มิ.ย. 2549 , 21:13:23 น.] ( IP = 203.155.29.65 : : )

ข้อความ 6 “อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน” ซึบาสะทักอย่างร่าเริง “แหม...ทักกี้วันนี้ปล่อยออร่าซะสว่างสดใส เมื่อวานมีเรื่องอะไรดีๆเหรอ” อาจารย์ใหญ่โทโมยะทักขึ้น เจ้าตัวก็ได้แต่ยิ้มๆ ดีใตรงไหนล่ะเนี่ย สายตาเหลือบไปเห็นเงามืดไหวๆอยู่เลยเอ่ยปากทักไป “เอ่อ...อาจารย์มัตสึโมโต้เป็นอะไรเหรอครับ” ร่างบางเหลือบตาขึ้นมองคนตรงหน้าก่อนจะตอบด้วยเสียงงึมงำ “เมาค้างน่ะครับ...โอย...ปวดหัวจังเลย...” ส่วนด้านทักกี้ อาจารย์สังคมที่นั่งเฉาอยู่ก็ปล่อยออร่าดำมืดออกมาไม่แพ้กัน “อาจารย์ซากุราอิเป็นอะไรมากมั้ยครับ” “ก็เอ่อ...นิดหน่อยน่ะครับ อาจารย์ซึบาสะคงจำไม่ได้” ทักกี้ครุ่นคิด “ที่อาจารย์มัตสึโมโต้เมาแล้วจะ” “อ้าก!!!!” โชร้องออกมาจนทักกี้สะดุ้ง “อาจารย์จำได้ด้วยเหรอครับ” คนถูกถามพยักหน้า คนถามวิญญาณหลุดออกจากร่าง “อาจารย์เป็นอะไรมากมั้ยครับเนี่ย” แต่โชซึ่งวิญญาณหลุดออกจากร่าง นอน(ตาย)แน่นิ่งไม่ตอบอะไร โบกมือเป็นเชิงว่าปล่อยผมไว้คนเดียวเถอะ ทักกี้ก็ได้แต่มองอย่างสงสาร ส่วนซึบาสะที่ตอนนี้รู้สึกสงสารตัวเองมากกว่า มองตารางสอนในมือเหมือนมองแผนที่บอกทางไปแดนสุขาวดี ช่วงเช้ามีสอน3คาบรวด อย่างนี้เค้าไม่ตายเหรอเนี่ย ภาษาอังกฤษก็รู้แค่หนูRat catแมว This is a bookนะbaby กรรม เค้าจะทำยังไงดีเนี่ย “Good morning, teacher” เด็กนักเรียนยืนทำความเคารพเค้าอย่างพร้อมเพรียง ซึบาสะทำมือให้นักเรียนนั่งลงได้ ก่อนจะเปิดหนังสือเรียน อ่า...ไอ้นี่มันอ่านว่าอะไรเนี่ย มีแต่ภาษาอังกฤษทั้งย่อหน้าเลยอ่ะ โอ๊ย ถ้าเค้าเรียนภาษาอังกฤษรู้เรื่องเค้าคงไม่มาเป็นครูสอนพละหรอก!!! “อะ!” เอามือกุมท้อง หน้าเหยเก “อาจารย์เป็นอะไรไปครับ” “ครูปวดท้องมากเลย สงสัยจะอาหารเป็นพิษ ครูขอไปห้องน้ำก่อนนะ”

โดย Yohan (Yohan) [15 มิ.ย. 2549 , 21:14:14 น.] ( IP = 203.155.29.65 : : )

ข้อความ 7 “โอยๆคาบแรกก็ยังพอหนีได้แล้วคาบสองจะทำยังไงดีเนี่ย” ความจริงไม่ได้ปวดท้องเลยซักนิดเดียว ซึบาสะเอาน้ำลูบหน้า ปัญหามันอยู่คาบต่อไปเนี่ยแหละ “อ้าว ทากิซาว่าคุงมาอยู่นี่นี่เอง ได้ข่าวว่าปวดท้อง เป็นอะไรมากรึเปล่า” รองอาจารย์ใหญ่โคอิจินี่เอง “ก็วันนี้ท่าทางจะไม่ไหวแล้วล่ะครับ” “เหรอ...” สีหน้าคนพูดเป็นห่วง จนซึบาสะรู้สึกผิดเล็กๆ “แต่ว่ายังโชคดีนะ วันนี้มีนักศึกษาฝึกสอนมาพอดี นี่อาจารย์ทากิซาว่านะ ส่วนนี่เอ่อ...” ชายหนุ่มในชุดนักศึกษาที่มีรอยยิ้มขี้เล่นท่าทางเป็นมิตรโค้งให้เขาก่อนแนะนำตัว “นากามารุ ยูอิจิ ฝากตัวด้วยครับ!”

โดย Y (Yohan) [15 มิ.ย. 2549 , 21:14:42 น.] ( IP = 203.155.29.65 : : )

ข้อความ 8 จบจ้าจบตอน 3 เหวอๆ อันสุดท้ายเผลอกด enter ไป เลยติดกันไปหน่อยขอโทษด้วยน้า แต่ว่าดีนะที่มันสั้นน่ะ ถ้าเป็นช่วงยาวๆคงมึนน่าดู ยังไงก็ขอโทษอีกทีแล้วกันนะ หลังจากนี้เราคงหายไปนานมากๆเลย เพราะว่าเราลองส่งเรื่องสั้นที่เราแต่งไปให้สำนักพิมพ์พิจารณาแล้วเขาว่ามันสั้นไป อยากให้เรา rewrite ใหม่ ซึ่งเราต้องเขียนเพิ่มอีกประมาณ 60 หน้า เยอะมากๆเลย เราก็กำลังพยายามเพิ่มอยู่ แต่ถ้าเราเบื่อๆเรื่องสั้นที่เราเขียนเมื่อไหร่ เรากคงมาเขียน Two Hearts แน่ๆ เพราะว่าเรารักเรื่องนี้มากๆเหมือนกัน ขอบคุณทุกคนที่อ่านเรื่อง Two Hearts แล้วชอบนะ เราดีใจมากเลยที่มีคนอ่านแล้วชอบ ขอบคุณทุก comment นะ ขอบคุณ fern ที่ให้กำลังใจพี่ พี่ก็เป็นกำลังใจให้นะ คราวนี้พูดเรื่องส่วนตัวมากไปหน่อย ขอโทษด้วยๆ สรุปคือ เราคงจะหายไปนานน่าดู แต่ก็อย่าเพิ่งทิ้งกันนะ อ่านแล้วอย่าลืม comment นะ

โดย Yohan เองค่า!!! (Yohan) [15 มิ.ย. 2549 , 21:23:32 น.] ( IP = 203.155.29.65 : : )

ข้อความ 9 อืม.....สู้ๆน่ะตัว..60หน้า......

โดย เค้ารักตัวน่ะ (ginkyokame) [15 มิ.ย. 2549 , 21:44:50 น.] ( IP = 125.25.151.84 : : )

ข้อความ 10 คนแรกเลยงะ ดีใจจัง น่ารักมากๆงะ แต่สั้นจังเลย

โดย Tackeyzawa [15 มิ.ย. 2549 , 21:53:24 น.] ( IP = 58.136.69.5 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ]

:: A U N T Y POST ::

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]

Our services

ฝาก Server : colocation | co-location | colo ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น | Old Coins | Old Stamps