Hilight! ดูดวง Clip เด่น รูปเด็ด ทันข่าว ประชาสัมพันธ์ บันเทิง Game หางาน		ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม		close [x]

This is some default tab content, embedded directly inside this space and not via Ajax. It can be shown when no tabs are automatically selected, or associated with a certain tab, in this case, the first tab.

ABUSE REPORT!!
ADDRESS	http://thaimisc.pukpik.com/freewebboard/php/vreply.php?user=aunty&topic=116
! E-mail (ต้องระบุ)
Why? ! เหตุผลในการลบ (ต้องระบุ)
Security Code	Please Input Security Code
	!! All fields are require.

[X] CLOSE

:: A U N T Y Fic V I W E ::

[FIC] ++Two Hearts15++ Tackey&Tsubasa+ShoJun++

---

อั่ก อยากจะบอกว่าตูพลาด โพสต์ผิดอันนี้โพสต์ใหม่นะเนี่ย อ่า...ข้าน้อยหายไปนาน ข้าน้อยขอโทษ ข้าน้อยยอมรับผิดทุกประการ เอาเป็นว่าทุกท่านอ่านแล้วช่วยcommentให้ข้าน้อยก่อน แล้วค่อยไปฟังข้าน้อยแก้ตัวนะ พาร์ทนี้โชจุนนะค้า!!!

โดย Yohan โหมดเมา เอ๋อได้อีก (Yohan) [21 ต.ค. 2549 , 21:49:46 น.] ( IP = 203.155.29.104 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ]

ข้อความ 1 Two Hearts ตอนที่ 15 Jun’s fisrt date [ความกล้าหาญของหนูจุน] “พรุ่งนี้เจอกันนะครับซึบาสะ” ทากิซาว่าในร่างซึบาสะยิ้มกว้าง ขณะที่ซึบาสะในร่างทักกี้มาส่งที่บ้าน “พรุ่งนี้วันอาทิตย์ครับทากิซาว่า” ครูสอนพละแก้ให้ วันนี้นะทากิซาว่าทำคะแนนกับแม่ตัวเองน่าดู ‘คุณแม่ทำกับข้าวอร่อยมากๆเลยนะครับเนี่ย’ ร่างโปร่งยิ้มหลังจากได้ทานอาหารเช้าร้อนๆร่วมกับซึบาสะและแม่ของตัวเอง ‘แหม ซึบาสะคุงก็ชมเกินไป’ ‘เห็นคุณแม่แล้วผมนึกถึงคุณแม่ที่เสียไปมากเลยครับ’ ‘ตายแล้ว’ นางทากิซาว่าเอามือแนบอก ‘แม่เสียใจด้วยนะ’ ‘ครับ...’ ทำเป็นทำหน้าเศร้า ที่เสียไปน่ะแม่ชั้นนะไม่ใช่แม่นาย ‘ผมขอมาเป็นลูกชายบ้านคุณแม่ได้มั้ยครับ’ ‘โอ๊ย ได้แน่นอนอยู่แล้วเด็กน่ารักๆอย่างซึบาสะคุงน่ะ’ นั่นไงล่ะ ‘ขอบคุณมากครับคุณแม่...แต่ผมมีน้องชายอีกสองคนด้วย’ ‘มาเป็นลูกแม่ทั้งหมดนั่นแหละ น้องซึบาสะคุงต้องน่ารักเหมือนซึบาสะคุงแน่ๆเลย ใช่มั้ยฮิเดอิกิ’ ‘เอ๋ อ่า...ครับ น้องชายซึบาสะน่ารักทั้งสองคนเลย’ ดูสิครับฝากตัวเป็นลูกบ้านนี้เสร็จสรรพ(ความจริงตัวเองก็เป็นอยู่แล้ว) ทำไมจินมันไม่ตื่นมากินข้าวด้วยนะ มันจะได้อาละวาดรับมื้อเช้าซะหน่อย “อะ จริงสินะผมลืมไป” กลับสู่ปัจจุบัน ทากิซาว่าเกาหัวยิ้มเก้อๆกับตัวเอง “ถ้างั้นเจอกันวันจันทร์นะครับ” ซึบาสะพยักหน้า ทักกี้เปิดประตูรถกำลังจะออกไป แต่ก็หันหน้ามาเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ “ซึบาสะอย่ารุนแรงกับจินนักนะครับ” “ครับๆ” ผมไม่รับปากนะครับ ประโยคหลังไม่ได้พูดออกไป “อ้อ...แล้วก็ช่วยโทรหามัตสึโมโต้หน่อยได้มั้ยครับ นัดให้มัตสึโมโต้มาติวจิน” “หา!” กำลังจะโวยต่อว่าแล้วทำไมทากิซาว่าไปโทรเอง แต่ตอนนี้เราอยู่ร่างทากิซาว่านี่เนอะ “ก็ได้ครับ” “ขอบคุณมากครับ งั้นเจอกันวันจันทร์นะ” “ครับ บ๊ายบาย” “อือ บ๊ายบายครับ” ทากิซาว่ายิ้มกว้างมองรถยนต์ที่แล่นจากไปจนลับตา “แหมๆ ไปค้างบ้านทักกี้แล้วยังมีมาส่งกันถึงบ้านด้วย หวานจังนะเนี่ย” เสียงกวนๆของน้องคนเล็กมาก่อนหน้าเต่าๆซะอีก คาเมะที่แต่งตัวเตรียมออกนอกบ้านยืนยิ้มแซวพี่ชาย “ไม่ต้องมาพูดเลย” ทักกี้พูดยิ้มๆความจริงก็ดีใจล่ะน้า “อะ แนะ แนะ แน้~ ยิ้มด้วยๆ ซึบาสะเนี่ยทำสาวๆแล้วก็หนุ่มๆโรงเรียนเราอกหักเป็นแถวเลยนะจะบอกให้ เอาเจ้าชายทักกี้ไปเป็นของตัวเองเนี่ย” ทากิซาว่าฟังแล้วก็ยิ่งหน้าแดง(แถมยิ้มไม่หุบ)แต่ก็พยายามทำสีหน้าเป็นปกติ “ยามะจังอยู่ไหนเนี่ย” ถามเปลี่ยนเรื่อง “เออ...ซึบาสะไปดูโทโมะหน่อยสิ เป็นอะไรไม่รู้อ่ะ ท่าทางแปลกๆ พอถามนะก็บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรแล้วก็ไล่ออกมาจากห้อง ไปดูหน่อยสิเผื่อเป็นซึบาสะแล้วโทโมะจะยอมบอก” “อือๆ เดี๋ยวพี่จะไปดู” อิมาอิคุงยังไม่สบายใจอยู่เหรอเนี่ย “แล้วเราจะไปไหนเนี่ย” เพิ่งจะสังเกตเห็นคาเมะแต่งตัวเตรียมออกจากบ้านเต็มที่ “อ้อ เรื่องแก๊งน่ะ ไปก่อนนะนัดอุเอดะไว้” พูดจบก็รีบเดินดุ่มๆไปเลย “แก๊งอะไร...” เครื่องหมายคำถามผุดขึ้นเต็มหัว แต่ก็เพียงชั่วครู่เท่า “อิมาอิคังกังวลใจเรื่องอะไรนะ” ร่างโปร่งพาตัวเองเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว แต่ก็ต้องชะงัก ... “ห้องของอิมาอิคุงอยู่ตรงไหนนะ...”

โดย Yohan โหมดเมา เอ๋อได้อีก (Yohan) [21 ต.ค. 2549 , 21:52:19 น.] ( IP = 203.155.29.104 : : )

ข้อความ 2 “ไปส่งซึบาสะคุงเรียบร้อยแล้วเหรอฮิเดอากิ” นางทากิซาว่าถาม เมื่อเห็นลูกชายคนโตกลับมาแล้ว “ครับ...คุณแม่” คุณแม่งั้นเหรอ คิดถึงจังเลยนะ ทั้งคุณพ่อแล้วก็คุณแม่ ท่านจากพวกเราไปนานแค่ไหนแล้วนะ “อะไรกันฮิเดอากิอยู่ดีๆมากอดแม่เนี่ย จะอ้อนอะไรกันพ่อตัวดี” “เปล่าครับ ผมแค่อยากกอดคุณแม่เฉยๆ คุณแม่ก็กอดผมด้วยสิครับ” นางทากิซาว่ายิ้มให้ลูกชายอย่างอ่อนโยน กอดกระหวัดอ้อมแขนอบอุ่นรอบคนตัวขาว “คุณแม่อุ่นจังเลย...นิ่มด้วย หอมด้วย” แม่ของทากิซาว่าน่ารักมากๆเลย น่ารักแล้วก็ใจดี อ่อนโยน รู้แล้วล่ะว่าทากิซาว่าเอาความอ่อนโยนและอบอุ่นมาจากใคร “แหมๆแม่ไม่ใช่สาวๆนะจะได้เนื้อตึงๆน่ะ แล้วเนื้อสาวๆน่ะคงหอมกว่านี้อยู่แล้วล่ะ” คุณนายทากิซาว่าหัวเราะร่วน “คุณแม่ยังสวยอยู่เลยนะครับ” “ไม่ต้องมาแกล้งยอแม่หรอก” ทั้งสองคนพากันไปนั่งที่โซฟา “แล้วจินอยู่ไหนครับเนี่ย” ซึบาสะถาม “อ้อ...ขานั้นน่ะเหรอ กินข้าวเช้าเสร็จก็รีบออกไปข้างนอกเลยล่ะ” “งั้นเหรอครับ” สงสัยจะไปเรื่องแก๊งล่ะมั้ง “อ้อ...ใช่แล้วแล้วฮิเดอากิ ไอ้เรื่องที่เราไปพนันกับคุณพ่อน่ะ ทำไมไม่คิดถึงน้องเค้าหน่อยล่ะลูก” “อ่า...ก็...ผมอยากให้พ่อเค้าเลิกดูถูกจินซะที” ผมเห็นด้วยกับคุณแม่ครับ ทากิซาว่าน่ะทำอะไรไม่รู้จักคิดให้ดีคนอื่นเค้าลำบากกันจะแย่ “แล้วเนี่ยเดี๋ยวว่าจะโทรหาอาจารย์มัตสึโมโต้ให้มาช่วยติววิทยาศาสตร์ให้จินวันพรุ่งนี้ด้วย ถ้าจินเค้ายอมร่วมมือผมว่าจินต้องทำได้แน่ๆครับ เพราะว่าความจริงแล้วเค้าก็เป็นเด็กฉลาด” “งั้นเหรอ...” แม่ของทากิซาว่าทำหน้าครุ่นคิด “คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ” “อือ แม่ก็อดห่วงไม่ได้ล่ะนะ มีอะไรให้ช่วยก็บอกแม่นะลูก ยังไงแม่ก็เชื่อใจฮิเดอากินะ” “ครับ” ซึบาสะพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้ม เอาน่าถึงแม้มันจะวุ่นวายแต่เค้าก็ลงเรือลำเดียวกับทากิซาว่าแล้วนี่นา อีกอย่างเป็นลูกบ้านนี้ก็ดีเหมือนกันนะ

โดย Yohan โหมดเมา เอ๋อได้อีก (Yohan) [21 ต.ค. 2549 , 21:53:57 น.] ( IP = 203.155.29.104 : : )

ข้อความ 3 “อ่า...ขอโทษครับอาจารย์ซากุราอิ รอนานรึเปล่าครับ” จุนขอโทษขอโพยคนตรงหน้า เพราะว่าเค้ามัวแต่เลือกชุดที่จะใส่มาเนี่ยแหละมันถึงได้นาน จากการเลือกอันยาวนานก็ได้เป็นเสื้อเชิ้ตสีบานเย็นพิมพ์ลายสีดำกับเสื้อนอกสีขาวลายดอกไม้และผีเสื้อกับกางเกงสีดำ มีสร้อยคอไม้รูปใบไม้เส้นเล็กๆห้อยอยู่ หวังว่ามันจะดูดีนะ...ทำไมอาจารย์ซากุราอิถึงเงียบไปล่ะครับ “อาจารย์ซากุราอิครับ” “อะ...อาจารย์มัตสึโมโต้ไม่ต้องเรียกผมเต็มยศอย่างนั้นก็ได้ครับ เรียกว่าซากุราอิเฉยๆหรือว่าจะเรียกโชก็ได้ วันนี้เรามาเดทกันนี่ครับ” จุนหน้าแดงก่อนจะพยักหน้า “อะ ครับ...โช ถ้างั้นโชเรียกผมว่าจุนก็ได้นะ” เรียกอาจารย์ซากุราอิว่าโชเนี่ยมันเขินมากๆเลยนะครับ(แม้ว่าตามปกติในใจผมจะเรียกหาแต่โชก็ตาม) โช...อ๊าๆๆๆ ผมเขินจังเลยครับ! “ครับ จุน” อ๊าๆๆๆ โชเรียกผมว่าจุนด้วย ผมเขินจังเลยครับ วันนี้ผมจะตายก่อนได้เดทมั้ยเนี่ย...เดท!!! เมื่อกี้โชพูดว่าเดทใช่มั้ยครับ อ๊าๆๆๆผมเขินจังเลยครับ ก็ตอนนั้นโชชวนไปดูหนังแล้วผมก็ตอบตกลง มันเป็นเดทเลยเหรอครับ! “วันนี้จุนแต่งตัวน่ารักดี ดูดีมากเลยครับ” โชชมผมด้วย อ๊าๆๆๆ เขินอีกแล้วครับ “ครับ โชก็เหมือนกัน” วันนี้โชอยู่ในเสื้อลำลอง แต่ก็ยังดูดีอยู่ดีที่สำคัญคือเราใส่เสื้อนอกสีขาวเหมือนกันเลย อ๊าๆๆๆ ผมเขินบ่อยไปมั้ยครับ “ดูหนังเสร็จแล้วเราไปเที่ยวกันต่อด้วยดีมั้ยครับ ไหนๆก็มาเดทกันแล้ว” “แล้วแต่โชครับ” เพราะว่าได้อยู่กับโชก็มีความสุขแล้ว อิอิ “ครับ จุนตกลงแล้วนะ งั้นเรารีบไปกันดีกว่า” อาจารย์สอนสังคมสุดหล่อคว้ามืออาจารย์ขี้อายประจำห้องวิทย์เดินไปด้วยกัน จุนหน้าแดงไปถึงกลัว(กลัวว่าจะเขินตายก่อนได้เดทจริงๆนั่นแหละจุนจ๋า)

โดย Yohan โหมดเมา เอ๋อได้อีก (Yohan) [21 ต.ค. 2549 , 21:54:43 น.] ( IP = 203.155.29.104 : : )

ข้อความ 4 “ดูเรื่องอะไรกันดีครับ” โชถามร่างบางข้างๆ จุนไล่สายตาดูรายชื่อหนัง อือ...เรื่องไหนดี... “อ๊ะ น่ารักจัง” สายตาไปสะดุดกับโปสเตอร์รูปแกะน้อยน่ารักกับหมาป่าหน้าหื่น แกะตัวนี้น่ารักจังเลย “Arashi no yoru จุนอยากดูเรื่องนี้เหรอครับ” “ก็...น้องแกะตัวนี้น่ารักดี แต่ว่าถ้าโชไม่อยากดูก็ไม่เป็นไรครับ มันเป็นการ์ตูนด้วย” “ก็น่าดูออกครับ ผมไปซื้อตั๋วก่อนนะ” “เดี๋ยวครับ ขอผมหยิบเงินค่าตั๋วก่อน” จุนล้วงมือไปในกระเป๋า แต่มือของร่างสูงยกห้ามไว้ก่อน “ไม่ต้องครับจุน ผมชวนจุนมาเดทผมก็ต้องออกเงินสิครับ วันนี้ทั้งวันผมเลี้ยงเอง” โชพูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะเดินไปซื้อตั๋ว ไม่นานนักก็กลับมาพร้อมตั๋วหนังสองใบ “อีกสองชั่วโมงหนังถึงจะฉาย เราไปเดินเล่นกันก่อนดีมั้ยครับ” “เอาสิครับ”

โดย Yohan โหมดเมา เอ๋อได้อีก (Yohan) [21 ต.ค. 2549 , 21:55:19 น.] ( IP = 203.155.29.104 : : )

ข้อความ 5 ร้านขายเสื้อผ้าแบรนด์ดังท่าทางจะเป็นที่ถูกใจของจุนอย่างมาก ก็ตั้งแต่ได้ไปShopกระจายกับอาจารย์ทากิซาว่าแล้วก็อาจารย์อิมาอิ แถมมีคนชมกันมากว่าเค้าแต่งตัวดีขึ้นหลังๆมานี้เค้าเลยชอบShoppingไปแล้ว จุนเดินเข้าร้านนู้นร้านนี้ ลองเสื้อตัวนั้นตัวโน้นเป็นที่สนุกสนาน บางทีก็มีเลือกให้โชด้วย ครูสอนสังคมยิ้มแล้วมองร่างบางที่มีความสุข คนตรงหน้าเนี่ยแต่งอะไรออกมาก็ดูดี แถมเวลาที่เค้าชมเนี่ยหน้าก็แดงไปถึงหูน่ารักมากๆเลยด้วย “โชเบื่อรึเปล่าครับ ขอโทษนะครับที่มัวแต่ลองอยู่นั่นแหละ” ร่างบางพูดเสียงอ่อยๆ โชส่ายหน้าแทนคำตอบ แต่จุนก็รู้สึกผิดอยู่ดี เพราะไปๆมาๆปรากฏว่าเค้าเอาแต่ลองเสื้อร้านนู้นร้านนี้ซื้อไปเยอะเหมือนกัน(เงินจุนนะ) โดยมีโชของถือถุงเสื้อผ้าตาม “ผมเอาถุงเสื้อผ้าพวกนี้ไปเก็บไว้ที่รถก่อนนะ เอาเข้าโรงหนังไปคงจะไม่ดีแน่ๆ” “รบกวนโชแย่ รู้สึกผิดจังเลยครับ” “ไม่เป็นไรครับๆ รอผมตรงนี้นะ” โชพูดด้วยรอยยิ้มอย่างที่เป็นเสมอ จุนยิ้มหน้าเจื่อนๆโชต้องเบื่อเค้าแน่ๆเลย ร่างบางยืนรออีกฝ่ายอย่างเหม่อๆ เพราะว่ามัวแต่คิดกลุ้มใจอยู่นั่นแหละ “เฮ้ย!” สะดุ้งเฮือกเพราะมือที่จับหมับเข้าที่แขน “มาคนเดียวเหรอคนสวย” กลุ่มวัยรุ่นท่าทางน่าขยะแขยงล้อมกรอบเข้ามา “ปล่อยนะ!” จุนพยายามสะบัดแขนให้หลุด “อย่าใจร้ายน่าคนสวย” เจ้าเด็กที่ทางทางเป็นหัวหน้าพูดขึ้น “เฮ้ย! ทำอะไรวะ” “โช” ร่างบางอาศัยจังหวะที่พวกนั้นเผลอสะบัดแขนออกมาได้สำเร็จ จุนรีบวิ่งไปหลบข้างหลังโช “เมิงมายุ่งอะไรด้วยวะ” หนึ่งในนั้นเข้ามาผลักอกโช “แล้วพวกมึงมายุ่งกับแฟนกูทำไม!” อาจารย์สอนสังคมตะโกนเสียงดังพร้อมผลักอกพวกนั้นกลับ “โดนซะทีดีกว่ามั้ง!” “ก็สวยสิ!” โชกระโจนเข้าแลกหมัดกับพวกนั้น แต่ตอนนี้สมองของจุนไม่ทำงานแล้วครับ...เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะประโยคที่ว่า ‘แล้วพวกมึงมายุ่งกับแฟนกูทำไม!’ น่ะสิ แฟน...แฟน...แฟน...ดังก้องอยู่ในหัว “อุ๊ก!” โดนสามรุมหนึ่งถึงจะเก่งแค่ไหนก็เอาไม่อยู่ โชพลาดโดนต่อยเข้าเต็มๆเลือดกบปาก “เลือด!” ร่างบางอุทานเสียงดัง โชเลือดออก ทำไงดีๆ โชเลือกออกเพราะปกป้องเค้า โชเลือดออกเพราะ... ไอ้พวกเด็กสถุลพวกนั้น! “ไงพี่ชายไม่ไหวแล้วเหรอ” ได้หมาหมู่แล้วรู้สึกดี ใครมาสะกิดหลังวะ “อ้าว น้องคนสวยเองเหรอ เปลี่ยนใจจะไปกับพี่แล้วใช่มะ อั่ก!” หมัดตรงเสยเข้าเต็มๆหน้า “จุน...” ครูสอนสังคมถึงกับงง “เฮ้ย! แกทำอะไรวะ” ลูกกระจ๊อกทั้งสองโวยวายเมื่อเห็นหัวหน้าตัวเองลงไปกองกับพื้นในหมัดเดียว เจ้าของหมัดยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้จนลูกกระจ๊อกทั้งสองแอบเคลิ้มก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มเหี้ยมๆที่ทำให้เย็นวาบไปถึงสันหลัง “พวกแกสามตัวบังอาจมาขัดขวางการเดทของชั้น” นอกจากจะยิ้มเหี้ยมแล้วยังปล่อยรังสีอำมหิตด้วย โชอึ้ง สงสัยนี่จะเป็นมัตสึโมโต้ จุนในอีกเวอร์ชั่นแน่ๆ “แล้วก็บังอาจทำโชเลือดออก...” มีเสียงหักกระดูกดังกร๊อบประกอบความโหด “ที่สำคัญแกทำให้ชั้นโกรธมากกก” “ว้าก!!!!!”

โดย Yohan โหมดเมา เอ๋อได้อีก (Yohan) [21 ต.ค. 2549 , 21:56:32 น.] ( IP = 203.155.29.104 : : )

ข้อความ 6 “ยามะจังพี่เข้าไปนะ” ทากิซาว่าเปิดประตูเข้าไปในห้องของน้องคนรองของบ้านอิมาอิ เป็นครั้งแรกที่เข้ามาในห้องนี้ เป็นห้องที่น่ารักเหมาะสมกับเจ้าตัวเป็นที่สุด แต่ตอนนี้คนน่ารักกำลังมีเรื่องไม่สบายใจ ทักกี้ทรุดตัวลงนั่งบนเตียงที่มียามะพีซุกกายอยู่ในผ้าห่ม จะพูดว่าอะไรดีล่ะ... “ยามะจังกินข้าวเช้ารึยัง” “อือ” ปลาทองน้อยตอบเพียงสั้นๆ “ยามะจังไม่สบายเหรอ” มือเรียวแตะเบาๆที่น้องชาย “โอ๊ย” พีจังร้องออกมาเสียงดังก็เพราะว่าพี่ชายดันไปแตะตรงสะโพกน่ะสิ “พีจังเป็นอะไร ให้พี่ดูหน่อยสิ” “เค้าไม่เป็นไรๆ” ร่างบางปฏิเสธเพราะถ้าพี่เห็นรอยที่อยู่ตามตัวตอนนี้ล่ะก็แย่แน่ๆ “ยามะจังอย่าดื้อสิ เป็นอะไรมาให้พี่ดู” ร่างโปร่งพยายามดึงผ้าห่มลง “เค้าไม่เป็นไรจริงๆ แค่ปวดหัวนิดหน่อย” ร่างบางก็พยายามจับผ้าห่มไว้เหมือนกัน พอทักกี้ได้ยินอย่างนั้นก็เอามืออังหน้าผากร่างบางแทน “ไม่มีไข้นะ แล้วกินยารึยัง” “อืม...กินแล้ว...เค้าอยากนอนพักน่ะ” ปลาทองน้อยว่า ทากิซาว่าเห็นว่าไม่มีอะไรจึงยอมออกจากห้อง “ถ้าอยากได้อะไรเรียกพี่นะ” “อือ...” ร่างโปร่งปิดประตูออกไปแล้ว ยามะจังหน้าร้อนผ่าวด้วยความรู้สึกผิดที่ต้องโกหกพี่ชายตัวเอง ว่าแต่...ผู้ชายคนที่บอกว่ารักคนนั้นจะรักจริงรึเปล่านะ

โดย Yohan โหมดเมา (Yohan) [21 ต.ค. 2549 , 21:57:12 น.] ( IP = 203.155.29.104 : : )

ข้อความ 7 “โชต้องมาเจ็บตัวเพราะผมแท้ๆเลย ขอโทษนะครับ” จุนขอโทษตลอดทางมาจนกระทั่งถึงโรงหนัง หลังจากที่จุนเผยความอำมหิตออกมา ลูกกระจ๊อกทั้งสองก็ลากซากลูกพี่ที่ไม่ได้สติของตนหนีไปอย่างรวดเร็ว โดยจุนไม่ต้องลงมืออะไรต่อ “ไม่เป็นไรหรอกครับ จุนต่างหาก ผมตกใจเลยล่ะ” ซากุราอิพูด “แฮะๆ ก็มันโกรธนี่ครับ” จุนได้แต่ยิ้มแห้งๆ ไฟในโรงภาพยนตร์ดับลงเป็นสัญญาณว่าหนังจะเริ่มฉายทั้งคู่จึงหยุดบทสนทนาไว้แค่นั้น แล้วหันมาสนใจจอสี่เหลี่ยมข้างหน้าแทน หนังฉายไปจนถึงฉากสำคัญ จุนน้ำตาซึมเพราะว่าวันเศร้าเหลือเกิน ทั้งที่เป็นการ์ตูนแท้ๆ ฮือๆๆน้องเมย์! ร่างบางหันไปมองคนข้างๆ โชก็กำลังร้องไห้! จุนเงียบแล้วหันไปน้ำตาซึมกับหนังต่อ แต่ก็อดคิดไม่ได้ ...ว่าโชน่ารักมากเลย... ... “ซึ้งมากเลยนะครับเนี่ย” โชพูดทันที่หนังจบ “อื้อ ซึ้งมากเลยครับ น้องเมย์ก็น่ารักมากๆเลย” น้องแกะในเรื่องน่ารักมากเลยนะครับ เค้าชื่อน้องเมย์แหละ “นั่นสิครับ...ว่าแต่เราไปไหนกันต่อดี” “อืม...ไปสวนสนุกก็ดีนะครับผมอยากไป” จุนเสนอ “ดีเลย ไม่ได้ไปนานแล้ว ผมก็อยากไป”

โดย Yohan โหมดเมา เอ๋อได้อีก (Yohan) [21 ต.ค. 2549 , 21:57:57 น.] ( IP = 203.155.29.104 : : )

ข้อความ 8 “วู้! สนุกที่สุดเลยไวกิ้งเนี่ย เดี๋ยวเรามาเล่นกันอีกรอบนะครับโช” ร่างบางกระโดดแหยงๆอย่างสมใจหลังจากลงจากไอ้เรือนรกที่ทำเอาซากุราอิคนนี้หมดสภาพ จุนลากเค้าไปนั่งตรงหัวเรือความเสียวระดับปริญญาเอก อยากจะบ้าตายปกติเค้านั่งระดับอนุบาลก็จะพาลดับแล้ว ทีตอนเข้าบ้านผีสิงล่ะกลัวเกาะเค้าแน่นเชียว ทำไมตอนนี้ร่าเริงนักก็ไม่รู้ “เดี๋ยวครับจุน ผมจะอ้วก” “เหวอ โชหน้าซีดมากเลย งั้นโชนั่งตรงนี้ก่อนนะครับ ผมจะไปเอาน้ำมาให้” ครูสอนวิทยาศาสตร์คนสวยวิ่งไปร้านขายน้ำใกล้ๆ รอยยิ้มน่ารักๆนั่น เอาวะกะแค่เมาไวกิ้งโชยอม “น้ำครับ” จุนกลับมาพร้อมน้ำเย็นๆที่ยื่นมาด้วยรอยยิ้ม โชยิ้มรับก่อนจะดื่มลงไป ...ค่อยดีขึ้นหน่อย “ไปหาอะไรเบาๆเล่นกันก่อนได้มั้ยครับ” โชเสนอจุนพยักหน้าเห็นด้วยเพราะว่าหน้าตาโชยังไม่ดีขึ้นนัก “อะไรดีล่ะครับ” “ชิงช้าสวรรค์เป็นไง” “อื้อ เอาสิครับ”

โดย Yohan โหมดเมา (Yohan) [21 ต.ค. 2549 , 21:58:32 น.] ( IP = 203.155.29.104 : : )

ข้อความ 9 เคยอ่านการ์ตูนผู้หญิงมั้ยครับ ผมอ่านด้วยแหละ อย่าหาว่าผมเพ้อฝันเลยนะครับ ที่ผมเคยอ่านมาเค้าว่าถ้าจูบกันบนชิงช้าสวรรค์ที่จุดสูงที่สุดน่ะจะรักกันตลอดไป “สวนสนุกตอนเย็นๆนี่สวยดีเหมือนกันนะครับ” โชว่า ผมพยักหน้ารับในมือกอดตุ๊กตาแกะน้อยที่โชเล่นเกมยิงปืนได้มา ถึงจะไม่เหมือนน้องเมย์แต่ว่าเจ้านี่ก็น่ารักไม่แพ้กันเลยครับ ผมตั้งชื่อมันว่า...น้องแกะ “นั่นสิครับ จากที่สูงเนี่ยมองเห็นพระอาทิตย์กำลังจะตกด้วยท้องฟ้ากลายเป็นสีส้มสวยจังเลย” สายตาของโชจับจ้องอยู่ที่วิวด้านนอก แต่สายตาของจุนกำลังจับจ้องอยู่ที่โช เอาล่ะเขาตัดสินใจแล้ว! น้องแกะจ๋าขอให้จุนกล้าพูดด้วยเถอะนะ “เอ่อ...โช” “ครับ” เจ้าของชื่อหันมาตามเสียงเรียก สบตากับโชตรงๆแล้วชักไม่กล้า เปลี่ยนใจดีมั้ย...ไม่ได้นะไม่ได้! “คือว่า...คือว่าผมน่ะ...แอบ...แอบ...แอบมองโชมานานแล้วครับ” จุนพูดออกไปอย่างยากลำบาก “แล้วที่ผมเปลี่ยนแปลงตัวเองทั้งหมดเนี่ยก็เพื่อให้โชหันมามองผมบ้างเพราะว่า...เพราะว่า...ผม...” ผมชอบโช มันติดอยู่ที่ริมฝีปากไม่กล้าพูดออกไป “ไม่ต้องพูดครับจุน” โชเอามือแตะปากร่างบางไว้ “...ผมอยากเป็นคนพูดก่อน...ผมรักจุนครับ รักมากด้วย” “โช” จุนหน้าแดงด้วยความดีใจ ตาคู่สวยนั้นคลอไปด้วยน้ำตา “ร้องไห้ทำไมครับ เสียใจเหรอที่คนไม่ได้เรื่องอย่างผมมารักน่ะ” โชปลอบอย่างติดตลก ใช้มือแกร่งนั้นเช็ดน้ำตาให้ร่างบางตรงหน้า “ดีใจที่สุดเลยต่างหากครับ ผมรักโชมากเลยรู้มั้ย...อื้อ” ริมฝีปากบางนั่นถูกปิดด้วยริมฝีปากคนตรงหน้า จูบแสนหวานบนจุดยอดของชิงช้าสวรรค์ พระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า เป็นภาพที่สวยเกินคำบรรยาย ริมฝีปากทั้งคู่ผละออกจากกันอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะยิ้มให้กัน ~ Sakura Sake Bokuno mune no ~ “อะ ใครโทรมานะ” เสียงโทรศัพท์มือถือของร่างบางดังขึ้น ใครกันนะมาขัดจังหวะความหวาน อ้าว...อาจารย์ทากิซาว่านี่เอง ไม่เป็นไรๆ “สวัสดีครับ” “สวัสดีครับ อาจารย์มัตซึโมโต้ ผมโทรมาขัดจังหวะอะไรรึเปล่าครับ” เสียงปลายสายทักทายมาราวกับมีตาทิพย์ “ก็นิดหน่อยครับ อาจารย์ทากิซาว่ามีอะไรเหรอครับ...พรุ่งนี้ ได้ครับได้...ครับ...จะลองชวนดูนะครับ...ครับ สวัสดีครับ” ร่างบางกดวางสายหน้าแดงกว่าเดิม “ทำไมเหรอครับ” “อาจารย์ทากิซาว่าครับ มาขอให้ไปติวหนังสือให้น้องชายหน่อย” “วันไหนครับ” “พรุ่งนี้ครับ” “อือ งั้นผมไปติวให้ด้วยได้มั้ย ผมอยากอยู่กับจุน” หวานมาซะขนาดนี้จุนได้แต่พยักหน้ารับ “หมดรอบแล้วครับ ขอบคุณที่ใช้บริการนะครับ” เจ้าหน้าประจำชิงช้าสวรรค์เปิดประตูให้ลง หมดรอบแล้วเหรอเนี่ย ครูสังคมสุดหล่อยื่นมือให้ครูวิทยาศาสตร์คนสวย จุนจับมือนั้นแล้วเดินไปด้วยกัน “ไปไหนกันต่อดีนะ” โชพึมพำ “ยังจะไปต่ออีกเหรอครับ” “ก็ผมอยากอยู่กับจุนนานๆที่ครับ หรือว่าจุนไม่อยากอยู่กับผม” โชทำเสียงงอนๆ “ผมก็อยากอยู่กับโชครับ งั้น...โชไปที่ห้องนอนผมดีมั้ย” โชตาโต “พูดจริงเหรอครับ” “ผมล้อเล่นน่า” จุนยิ้มขำ “แต่ผมเอาจริงนะ” To be con

โดย Yohan โหมดเมา เอ๋อได้อีก (Yohan) [21 ต.ค. 2549 , 22:00:38 น.] ( IP = 203.155.29.104 : : )

ข้อความ 10 มาแล้วค่า!! หายไปนานยังจำกันได้อยู่รึเปล่า คิดถึงโยฮันมั้ย...ถ้าคิดถึงก็ช่วย comment ให้โยฮันด้วยนะคะ คิดว่าปิดเทอมจะได้แต่งหลายๆตอนแท้ๆ ที่ไหนได้พอไปเรียนพิเศษแล้วกลับกลายเป็นไม่มีเวลาเลยแถมเรื่องกีฬาสีที่จะมาถึงอีก นี่ก็จะเปิดเทอมแล้วโยฮันเปิด 25 นี้ค่ะ เหมือนไม่ได้หยุดพักเลย อ้อ Yuki-Chan โยฮันยังไม่ได้เอ็นต์ปีนี้ค่ะ เอนต์ปีหน้าแต่ว่าตอนนี้ก็เตรียมตัวแล้ว ยังไงก็ขอบคุณมากเลยนะคะ มีคนบอกว่าอยากเห็นซึบาสะทำหน้าอ้อนอ่ะ โยฮันไปหาภาพนี้มาให้ดูกัน อิอิ น่ารักมั้ยคะ น่ารักอยู่แล้วเนอะก็ซึบาสะนี่นา อ้อ ของขวัญวันเกิดซึบาสะปีนี้ คุณชายกี้เธอทุ่มทุนค่ะ เธอให้มอเตอร์ไซค์ค่ะ!!! แต่ได้ข่าวว่าซึบาสะยังขี่ไม่เป็นเลย 555+ สำหรับหนังชื่อโชกับจุนไปดูกัน Arashi no yoru เพราะว่าโยฮันอยากดูค่ะกำลังจะไปดูวันจันทร์นี้แหละ http://i6.photobucket.com/albums/y247/zoosama/ph01.jpg น้องเมย์(แกะ) คาบุ(หมาป่า) น่ารักเนอะ อ้อ...มันตัวผู้ทั้งคู่เลยและค่า555+ สุดท้ายน้องแกะที่โชยิงมาเพื่อจุน หน้าตาเป็นอย่างนี้ค่า ความจริงมันเป็นน้องแกะของโยฮันเองแหละ อยากเอามาโชว์น่ารักมั้ยๆ จบดีกว่าค่า ไร้สาระมายาวมาก ยังไงอย่าลืม comment ให้โยฮันหน่อยนะคะ เจอกันตอนหน้า โยฮันรักคนอ่านค่ะ แค่รักคนเม้นมากกว่านิดหน่อย แต่รักซึบาสะที่สุด

โดย Yohan โหมดเมา เอ๋อได้อีก (Yohan) [21 ต.ค. 2549 , 22:13:15 น.] ( IP = 203.155.29.104 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ]

:: A U N T Y POST ::

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]

Our services

ฝาก Server : colocation | co-location | colo ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น | Old Coins | Old Stamps