Hilight! ดูดวง Clip เด่น รูปเด็ด ทันข่าว ประชาสัมพันธ์ บันเทิง Game หางาน		ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม		close [x]

This is some default tab content, embedded directly inside this space and not via Ajax. It can be shown when no tabs are automatically selected, or associated with a certain tab, in this case, the first tab.

ABUSE REPORT!!
ADDRESS	http://thaimisc.pukpik.com/freewebboard/php/vreply.php?user=aoikyosuke&topic=2409
! E-mail (ต้องระบุ)
Why? ! เหตุผลในการลบ (ต้องระบุ)
Security Code	Please Input Security Code
	!! All fields are require.

[X] CLOSE

เมี้ยววววว

รีโพสต์ Oh my god !.....มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย

---

Oh my god !.....มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย

โดย kurugmin [27 พ.ย. 2551 , 20:33:00 น.] ( IP = 118.174.157.186 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 1 Oh my god !.....มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย 1 ปัญญาอ่อนหรือไงวะ ใครมันจะยอมโง่ ยืนให้ซ้อมฟรี ๆ วะ จำได้ว่า เดินไปซื้อซีอิ้วให้ท่านแม่ นำ ผู้เป็นของค่ายมวยชื่อดัง เมื่อประมาณชั่วโมงก่อน ไอ้ลูกน้องเวรเสือกไม่อยู่กัน เลยต้องไปเอง แล้วก็เดินข้ามถนนจะไปซื้อที่ฝั่งตรงข้าม มารู้สึกตัวอีกที เสือกโดนต่อย เลือดแทบลาก คนต่อยเป็นใครก็ไม่รู้จัก แล้วแม่งใครจะยอมให้มึงต่อยฟรีกันละวะ รู้สึกตัวอีกทีด้วยความงง ก็เลยจัดการสลัดไอ้พวกเด็กนักเรียนชาย สามสี่คนที่กำลังลากเข้าไปรุมยำตีนอยู่ แล้วกระโดดถีบไอ้พวกเด็กเวรจนหน้าหงาย เป็นบ้าอะไรจะยอมให้เตะฟรี อยู่ให้มึงซ้อมก็โง่สิโว้ย ต้องรีบไปซื้อซีอิ้ว ไม่งั้น โดนหักงวงอัยราแน่ ๆ ไปโลด ก่อนท่านแม่จะสำแดงเดช ร่างนั้น วิ่งเตลิดเปิดเปิงออกมาจากห้องเรียน โดยมีไอ้พวกเด็กเวรตัวแสบ อีกสามสี่คนวิ่งกรูกันเข้ามา และโดนเขาเสยคางมันไป จนหัวทิ่มคะมำ รักนะเด็กโง่ รู้จักกูน้อยไปแล้วเอาตีนไปกินเล่นเถอะจ๊ะ ว่าแต่ แล้วกูมาที่นี่ได้ไงวะ เขาคนนั้นวิ่งวนไปวนมา ภายในโรงเรียน ก่อนจะโดนสกัดจุดโทษด้วยอาจารย์ เดาว่าอาจารย์ สภาพนี้ไม่น่าเป็นใครอื่นได้นอกจากอาจารย์ “นายดนตรี ทำไมถึงแต่งตัวไม่เรียบร้อยแบบนี้ แล้วนี่เธอไปวิวาทกับใครมา คงต้องตัดคะแนนความประพฤตินะ เสียแรงที่เป็นเด็กตั้งใจเรียน ครูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะมีพฤติกรรมเหมือนเด็กคนอื่น ๆ ไปได้” โว้ย ป้าคนนี้มายืนด่าเขาได้ไงวะ ปีนี้อายุ 24 ปีแล้วเว้ย แล้วจะมาซื้อซีอิ้วนะเนี่ย มันดันมาโผล่ที่โรงเรียนบ้านี่ได้ไงวะ เด็กนักเรียนก็ทั้งถ่อย ทั้งปัญญาอ่อน เดี๋ยวเหอะมึง จะอัดให้น่วมเลย ไอ้พวกเด็กเวร ยัยป้านี่ก็เหมือนกัน ใครวะนายดนตรี ไม่ใช่กูจะอยู่ฟังทำซากอะไรล่ะ ไปดีกว่า “กลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ ทำไมเธอมีพฤติกรรมอย่างนี้ ฉันจะแจ้งผู้ปกครองของเธอ นายดนตรี กลับมาเลยนะ กลับมา” โว้ย ยัยป้านี่เสียงแสบแก้วหูชะมัด เดี๋ยวปั๊ดเตะติดฝา ใครอยู่ก็บ้าล่ะวะ ร่างนั้นเดินคิดไปตลอดทาง แล้วตกลงกูมาโผล่ที่นี่ได้ไงวะ มึนเว้ย ร่างนั้นเดินคิดไปตลอดทาง ก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง เพื่อค้นหากระเป๋าสตางค์ และถึงได้ก้มมองร่างกายตัวเอง

โดย รีโพสต์ [27 พ.ย. 2551 , 20:37:20 น.] ( IP = 118.174.157.186 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 2 ข้อความ 1 กูใส่กางเกงขายาวเหรอวะ ตอนออกมา กูใส่กางเกงขาสั้นนะเนี่ย แล้ว เฮ้ย เสื้อนี่มันเสื้อนักเรียนนี่หว่า ปักชื่อ นาย..........ดนตรี กูชื่อวาทิต ไม่ใช่ดนตรี หึ หึ หึ ขำ......ใครเล่นอะไรแผลง ๆ วะเนี่ย ไอ้พวกห่าที่ค่ายมวยชัวร์เลย กลับไปจะเตะให้ฟันร่วงหมดปากเลย ฐานที่ริอาจแกล้งลูกชายเจ้าของค่าย หึ หึ หึ อย่าหาว่าไม่เตือนก็แล้วกานนนนนนนน วาทิต เดินวนไปวนมาในโรงเรียน ที่ไม่คุ้นเคย แผนสูงซะด้วย เอามาปล่อยในโรงเรียนเลยนะ เดี๋ยวเถอะมึง เดี๋ยวเถอะ กูจะเตะให้ครบทุกคนเลย ร่างนั้น เดินออกจากทางเดินระหว่างตึก ก่อนจะต้องเผชิญหน้ากับไอ้พวกเด็กเวรที่ไม่รู้จัก “น้องแว่นครับ.....ไหนเงิน....กูสั่งให้มึงเอามาเท่าไหร่วันนี้ ..... “ ไอ้เด็กเวรนี่มันพูดกับใครวะ กูไม่ได้ชื่อแว่นจะอยู่หาพ่อมันเหรอ....ไปดีกว่า วาทิตกำลังก้าวเท้าเดินหนี แต่ก็ถูกไอ้พวกเด็กเวรสกัดเอาไว้ “กูถามว่าไหนเงิน......” ร่างนั้นค่อยมองหน้าคนที่ยืนอยู่ก่อนจะเดินเลี่ยงไปอีกทาง และเมื่อไอ้เด็กเวรปราดเข้ามาหาเขาหวังจะมีเรื่อง ก็โดนเขาสอยมันลงไปกองในทันที และไอ้พวกเด็กเวรอีกสามสี่ตัวก็ยืนหน้าโง่เอ๋อแดก ร่างนั้น สะบัดมือด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย ก่อนจะก้าวเดินออกจากที่ตรงนั้น โดยมีไอ้พวกเด็กนักเรียนชายรฝูงใหญ่ ถอยห่างให้เขาก้าวเดินออกไปอย่างสง่างาม ให้มันรู้ซะมั่งว่านี่น่ะใคร ลูกชายค่ายมวยนะเว้ย ริมาแหยม เป็นไงล่ะมึง ลุกไม่ขึ้นเลย เห็นอายุมากกว่าแล้วก็มาคนเดียวหรือไงวะ วันนี้วันซวยของพวกมึงเอง ช่วยไม่ได้เว้ย ฮ่า ฮ่า ฮ่า TBC โดย ใบดำครับผม [7 เม.ย. 2549 , 17:01:30 น.] (

โดย รีโพสต์ [27 พ.ย. 2551 , 20:38:29 น.] ( IP = 118.174.157.186 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 3 Oh my god !.....มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย 2 วาทิต เดินออกมาจากโรงเรียน ด้วยความเซ็งสุดขีด หลังจากอัดไอ้พวกเด็กเวรนั่นจนกองกันไปหมดแล้ว ก็ถึงคราวที่จะต้องไปซื้อซีอิ๊วให้แม่ซะที แต่...หากระเป๋าตังค์ก็ไม่เจอ แถมซ้ำยังมีรถคันโก้มาจอดรอเขาซะอีก ก่อนที่เจ้าของรถ (หรือเปล่าวะ) จะลงมาเปิดประตูรถให้ และผายมือเชิญเขาขึ้นไปนั่งบนรถ "คุณดนตรี เชิญครับ..." คุณดนตรี เออ คุณดนตรีก็คุณดนตรี หึ หึ หึ ไอ้พวกเวร คิดจะเล่นอะไรกับกูเนี่ย เอามาปล่อยในโรงเรียนตอนกำลังมึน ๆ ยังไม่พอ นี่ยังลงทุนจ้างรถสปอร์ตคันหรูมารับอีกนี่สิ แบบนี้ มีหรือ คุณวาทิต ลูกชายเจ้าของค่ายมวยจะขัดศรัทธา มึงจาเล่นอารายยยยยยยกาน เดี๋ยวจะเบิ๊ดกระโหลกให้ถ้วนหน้าเลย หึ หึ หึ ร่างนั้น ก้าวเดินขึ้นไปนั่งในรถ ด้วยมาดอันเท่ห์สุดขีด และตาแก่ที่เชิญเขาขึ้นรถก็ขึ้นมาประจำที่คนขับ ก่อนจะขับรถคันโก้ออกไป เอาสิวะมึง เล่นอะไรกัน กูก็จะเล่นด้วย เล่นกันให้สุด ๆ เลยเว้ย ก๊ากกกกกกกกกก ขำเว้ย เดี๋ยวมึงจะได้รู้ฤทธิ์กูกัน ไอ้พวกเวร ร่างนั้นนั่งคิดถึงวิธีการจะเอาคืนนักมวยในค่ายด้วยการ ให้มันวิดพื้นกันคนละ 1,000 ครั้ง ลงนวม เตะลม วิ่งในตอนเช้า และ.............. แค่คิดก็มันส์แล้ว รถคันหรู เข้ามาจอดในบ้านหลังใหญ่ ดูดีมีชาติตระกูลสุด ๆ โดยที่วาทิตเดินลงมาจากรถ ด้วยความคิดและแผนการณ์ร้ายมากมาย โอ้โหแฮะ จัดอาหารไว้ซะหรูเลย อย่างนี้ต้องฟาดให้เกลี้ยง แค่โต๊ะก็หรูแล้ว อลังการจริงเว้ย มันทุ่มทุนสร้างกันจริง ๆ วาทิตส่งยิ้มเหี้ยมให้กับตาลุงแก่ ๆ ที่เดินมาเลื่อนเก้าอี้ให้ และเขาก็ลงมือกับอาหารบนจาน เล่นเอาทั้งแม่ครัว และคนรับใช้ส่วนตัว ตกตะลึง ด้วยลีลาการกินที่.........สุดยอด เหมือนกับหลุดมาจากแถบอัฟริกา และเป็นถิ่นที่ไม่มีแม้กระทั่งน้ำจะดื่ม วาทิตซัดเรียบจนหมดโต๊ะ และหันมาส่งยิ้มสยดสยองให้กับตาลุงคนนั้น นั่งอยู่เป็นนาน ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นสักที หิวจนอิ่ม อิ่มจนง่วง และก็ถูกเชิญขึ้นไปอยู่ในห้องนอนสุดหรู วาทิต เดินสำรวจ รอบ ๆ ห้องนั้น

โดย รีโพสต์ [27 พ.ย. 2551 , 20:39:53 น.] ( IP = 118.174.157.186 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 4 แหม น่าจะมีสาว ๆ มาให้ด้วยจะได้ครบสูตร บ้านหรู อาหารอร่อย สาวสวยเคียงข้าง เขากระโจนลงไปกลิ้งอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ กลิ้งไปกลิ้งมาอย่างแสนสุข แต่ในใจก็อดที่จะครุ่นคิดไม่ได้ ลูกน้องเขามันเล่นอะไรกันวะ จ้าง คนมาลองภูมิฝีมือลูกพี่หรือยังไงวะ แถมยังลงทุนด้วยการเช่าบ้านสุดหรู และรถสปอร์ตสุดโก้มารับเขา เอ๊ะ จะว่าไป วันนี้ก็ไม่ใช่วันเกิดหรือวันพิเศษอะไรนี่หว่า มันจะมีเซอร์ไพร้หรือไงวะ ดวงตาคมเริ่มหรี่ปรือ อยากจะหลับซะให้ได้ แต่เกรงว่างานนี้ไม่น่าจะขาดสาว ๆ ซึ่งไม่รู้จะโผล่หน้ามาตอนไหน 1 คน 2 คน 3 คน โอววววววววว แค่คิดก็สยิวกิ้ว งั้นพี่วาทิตสุดหล่อคนนี้จะต้องดูดีตลอดเวลา เพื่อจะได้เซอวิสหนู ๆ ทุกคนอย่างทั่วถึง เขาลุกขึ้นยืนและเก็กท่าสุดเท่ห์ในกระจกโต๊ะเครื่องแป้งสุดแสนไฮโซบนนั้น โอวววววววววววววว คิดแค่ห้าวินาที นี่จัดหนูน่ารักคนนี้มาให้เลยหรือนี่ ขาว ชะมัด หน้าตาแบบนี้ สเปกเลย หนู...... แต่ทำไมหล่อนสูงจังเลยวะ แล้ววาทิตก็ลองส่งยิ้มให้แม่หนูน้อยในกระจก และแม่หนูน้อยตัวสูงชะลูดก็ยิ้มตาม ไม่ว่าจะเอียงซ้ายเอียงขวา หล่อนก็ทำตามไปซะหมด และในที่สุด เขาก็ก้มมอง ขากางเกงของตัวเอง และเงยหน้าขึ้นมองกับกระจกฉีกยิ้มจนกว้าง สุด ๆ ดวงตาเริ่มเหลือก พร้อมกับที่มือเริ่มแข็งเกร็ง เสียงร้องโหยหวลที่สุดในชีวิตถูกเปล่งออกมาดังสนั่น "อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก....." เสียงร้องโหยหวนของหนุ่มนักกีฬาสุดหล่อลูกเจ้าของค่ายมวย ดังลั่นไปสามบ้านแปดบ้าน ก่อนที่ร่างนั้นจะลงไปนอนสลบเหมือดอยู่บนพื้น โดยมีใครอีกคนวิ่งมาจากห้องข้างๆ เพราะนึกว่าเกิดเหตุร้าย หรือไฟไหม้บ้าน และเมื่อเห็นคนที่นอนตาเหลือกอยู่บนเตียง ก็ยืนนิ่งกอดอกมอง ไม่คิดจะช่วยสักนิด แต่กลับส่งยิ้มอย่างแสนสมเพชมาให้ "แกเองเหรอ...ที่ทำเสียงพิกลแบบนี้.....นึกว่าอะไร ที่แท้ก็เรียกร้องความสนใจนี่เอง" วาทิตได้ยินเหมือนเสียงใครแว่ว ๆ ที่ข้างหู แต่เขาก็ไม่ทันได้ถามว่าคนที่พูดคือใคร เพราะสติทั้งหลายทั้งมวลของตัวเองดับวูบไปซะก่อน TBC... โดย aoikyosuke [17 เม.ย. 2549 , 15:16:39 น.] (

โดย รีโพสต์ [27 พ.ย. 2551 , 20:41:09 น.] ( IP = 118.174.157.186 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 5 ตลกดีค่ะ สนุกด้วย ขอบคุณนะคะ ^^

โดย พาย [27 พ.ย. 2551 , 21:01:09 น.] ( IP = 124.121.7.146 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 6 Oh my god !.....มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย 3 วาทิต ลูกชายเจ้าของค่ายมวย ผู้ที่เคยมีใบหน้า เครียดขรึม หนวดเครารกครึ้มเหมือนมหาโจร แต่ก็คิดว่าตัวเองช่างแสนเท่ห์ และแมนสุด ๆ ในค่าย ร่างกายกำยำสูงใหญ่ เพราะผ่านการขึ้นชกกับคู่ต่อสู้มา จนได้เข็มขัดแชมป์ มาแล้ว ปัจจุบัน นั่งสงบเสงี่ยมเจี๋ยมเจี้ยม อยู่บนโต๊ะอาหารเช้า พร้อมกับความคิดที่พลุ่งพล่านแล่นไปมา จำได้ว่าตกใจสุดขีดจนเป็นลมช็อคไป ตื่นมาอีกที ก็ปรากฏว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ไอ้หน้าตาหวานแหวว ร่างกายสูงโย่ง ผอมแห้งนี่มันอะไรกัน เขากลายเป็นไอ้เด็กนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ มิหนำซ้ำ ทุกคนยังพร้อมใจเรียกเขาว่าคุณดนตรี คุณดนตรี ยืนมองหน้าตัวเองในกระจกทีไร ลมแทบจับทุกที คิดแต่ว่ามันเป็นความฝันหรือเปล่า ต่อยหน้าไปหลายหมัด นอกจากความเจ็บแล้ว ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย สุดท้ายจำใจต้องเดินลงมากินข้าวโดยมีคนคอยประเคนให้ถึงที่ ตอนนี้ต้องตามหาร่างของตัวเองให้ได้ แต่ต้องกินข้าวกิน ท้องอิ่ม อะไร อะไรคงจะดีขึ้น “ตื่นสายจริงนะ...พวกขี้เกียจสันหลังยาวก็อย่างนี้แหละ พ่อแม่ไม่อยู่ก็ตื่นสาย อย่างนี้น่ะเหรอลูกรัก....ไอ้พวกทำดีกลบเกลื่อนเอาหน้าล่ะสิไม่ว่า” หนูผู้หญิงหน้าสวยปากกล้านี่มันใครวะ เจ้าหล่อนเดินเยื้องย่างลงมานั่งอยู่อีกฝั่งของโต๊ะ เล่นเอาวาทิตต้องจ้องมองตาไม่กระพริบ น่ารักเว้ย มาก ๆ ด้วย แต่ว่าหน้าตาก็สวย แต่ปากเสียชะมัด ตอนแรกคิดว่าจะจีบซะหน่อย แต่พอเจอปากของแม่คุณเข้าไป รับไม่ได้จริง ๆ ร่างสูงของนายวาทิต ยื่นถ้วยข้าวต้มให้กับตาลุงที่คอยบริการ ข้าวต้มถ้วยกระจิ๊ดเดียว กูจะอิ่มมั้ยวะเนี่ย แล้วดูสายตาหล่อนสิ โอ้โหแฮะ จ้องอย่างกะจะกินเลือดกินเนื้อ......น่ารำคาญชิบ “นี่แม่คุณ......เธอว่าใครจ๊ะ....ถ้าเป็นไอ้หมอนี่ฉันก็ไม่อยากเกี่ยวด้วยหรอก....แต่ถ้าเธอว่าฉันสุดหล่อคนนี้ แล้วเธอจะเสียใจภายหลัง....สวยก็สวยดีหรอกนะ....แต่ปากเธอนี่สุดยอดชะมัด....ระวังจะหาผัวไม่ได้นะจ๊ะสาวน้อย” วาทิตชี้ที่ร่างที่ตัวเองอาศัยอยู่ แล้วก็ลดมือลง มองหน้าแม่สาวน้อยคนสวยตรงหน้า .... แล้วก็ส่งยิ้มระรื่นให้ เจ้าหล่อนลุกขึ้นยืนและทุบโต๊ะเสียงดังปัง แหม น่าตกใจดีพิลึก แต่วาทิตกลับตั้งหน้าตั้งตาโซ้ยข้าวต้มอย่างเอาเป็นเอาตาย และขอต่อถ้วยใหม่ถ้วยที่สามซะด้วย เล่นเอาตาลุงข้าง ๆ ถึงกับอึ้ง คุณเพลงเจริญอาหารผิดปกติ “คุณเพลงครับ.....ข้าวหมดหม้อแล้วครับ....เดี๋ยวผมจะสั่งให้แม่บ้านทำเพิ่ม รอสักครู่นะครับ”

โดย รีโพสต์ [28 พ.ย. 2551 , 08:08:51 น.] ( IP = 118.174.80.79 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 7 ข้อความ 1 วาทิตหันไปมองหน้าของตาลุงพ่อบ้าน แล้วก็หันกลับมามองนังหนูตรงหน้า ก่อนจะมองหาอะไรมาแคะฟันในทันที “เฮ้ยลุง.....มีไม้แคะฟันมั้ย.....ขอสักอันสิ....เศษกุ้งมันติดฟัน” ร่างสูงนั้นตะโกนบอกชายสูงวัย และก็ได้กระปุกไม้แคะฟันมาทั้งกระปุก เขาไม่ได้สนใจคนที่กระฟัดกระเฟียด อยู่ตรงหน้าเลยสักนิด “ไอ้ดนตรี....เดี๋ยวนี้กล้าเถียงเหรอ.....แกไม่ยำเกรงเลยใช่มั้ย....อยากถูกสั่งสอนอีกหรือไงห๊า.....ขืนบอกว่าฉันเป็นผู้หญิงอีกคำเดียว.....แกจะเจ็บยิ่งกว่าคราวก่อน......................” วาทิตได้ยินนังหนูที่ยืนด่าเขาหน้าดำหน้าแดง ด้วยความเบื่อหน่าย ยกขาอีกข้างขึ้นมากระดิก และแคะฟันโชว์ด้วยความเมามันส์ แหม เปลือกกุ้งมันอยู่ลึกจริงเว้ย......ท่าจะต้องแคะอีกนาน แล้วดูแม่สาวน้อยคนสวยนี่สิ.....เป็นอะไร....โวยวายอะไรวะเนี่ย รำคาญเว้ย วาทิตไม่มีทีท่าสนใจเลยสักนิด แต่ก็สะดุดใจที่คำพูดที่ว่า ฉันไม่ใช่ผู้หญิง “เฮ้ยเธอ....ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงแล้วเป็นอะไร....กระเทยแปลงเพศเหรอวะ” คนอย่างวาทิต ถ้าแม่สาวน้อยตรงหน้าพูดจาดี ๆ น่ารัก ๆ ด้วย เขาก็จะหวานให้ถึงที่สุด แต่นี่หล่อนมาแว้ด ๆ ใส่แบบนี้ ต่อให้หน้าตาน่ารักแค่ไหน ก็ดีด้วยไม่ลงจริง ๆ “ไอ้ดนตรี......แก...แกตามฉันขึ้นไปบนห้องเดี๋ยวนี้....ถ้าไม่อยากโดนดี....ไม่อยากอายต่อหน้าใคร ๆ” สาวใช้ในบ้านและตาลุงพ่อบ้าน ถอยกรูดหลบออกไปจากโต๊ะรับประทานอาหารทันที พร้อมกับที่ แม่สาวปากกล้ามายืนอยู่ตรงหน้าของวาทิต อะไรวะ.....ตามขึ้นห้องเหรอ...แหมเด็ดจริงเว้ย.....ช่างกล้า นะหนู ที่แท้ ก็จะยั่วพี่นี่เอง..... ดวงตากลมโตฉายแวว เย้ยหยัน ก่อนจะเดินนำหน้าวาทิตที่กินข้าวจนอิ่มและบิดขี้เกียจด้วยความเมื่อย แต่เมื่อเห็นก้นงาม ๆ เยื้องย่างไปมา ก็อดจะยิ้มอย่างถูกใจไม่ได้ แม่เจ้าโว้ย เดินเยื้องย่างแต่ละที มันน่า.......นัก...... เอาน่ะ อีหนู เดี๋ยวพี่วาทิตจะบริการอย่างเต็มที่ หึ หึ หึ คนที่เคยข่มเหงร่างสูงด้วยความร้ายกาจอย่าง ศิลา ยังไม่รู้ตัวว่า คนที่โดนรังแกสารพัด ด้วยฝีมือของเขา คนอย่างดนตรีคนเดิมนั้นได้หายไปแล้ว แต่กลับกลายมาเป็น วาทิตผู้ที่ไม่เคยเห็นความร้ายกาจและความน่ากลัวของเขาอยู่ในสายตาสักนิด ร่างบางนั้นคิดหาวิธีการมากมาย ที่จะทำร้าย ลูกติดของผู้ที่มาเป็นภรรยาของพ่อ ด้วยวิธีการต่าง ๆ นา ๆ นายดนตรีที่ไม่ว่ายังไง ก็ไม่กล้าหือ และกลัวเขาอย่างกับอะไรดี แม้จะโดนส่งไปอยู่ในโรงเรียนที่มีแต่หมู่อันธพาลและโดนซ้อมกลับมาทุกวัน แต่ก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกมา นั่นยิ่งเพิ่มความสะใจให้กับ ศิลา หรือ ซีลา หนุ่มร่างบาง ที่มีแต่ความร้ายกาจ น่ากลัว และความแค้นอัดแน่นในจิตใจมาตลอด ให้ได้รู้สึกเหนือกว่าร่างสูงที่เดินตามหลังเขาเข้ามามากยิ่งขึ้น “กลัวหรือไงเพลง.....ไม่ต้องกลัวจนตัวสั่นหรอกน่ะ....ไม่ถึงกับตายหรอก” น้ำเสียงไหวยะเยือกลอยเข้ามาสู่โสตประสาทของวาทิต และเขาก็ยิ้มกริ่ม ..ไม่ตายแน่สาวน้อย...แต่จะสุขสุด ๆ ไปเลยล่ะ....หึ หึ หึ..ถ้าเจอประสิทธิภาพของพี่วาทิต ทน อึด ชัดเจนคนนี้

โดย รีโพสต์ [28 พ.ย. 2551 , 08:09:47 น.] ( IP = 118.174.80.79 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 8 Oh my god !.....มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย 4 อีหนู ผิวขาวใส ไร้ที่ติ ทำให้ นายวาทิต มีอันแทบอยากจะเอาหัวของอีหนูมาโขกเสาให้ตายไปซะ น่ารักโคตร แต่เสือกเป็นผู้ชาย หลอกกูนี่หว่า วาทิต ผู้เข้าใจว่าตัวเองกลายเป็นหนุ่มหน้าใส หล่อปิ๊ง เดินออกจากห้องนอนของ นังหนู เอ้ย ไอ้เด็กเวรที่ริอาจมาหลอก ด้วยหน้าตาให้เขาเข้าใจผิดซะได้ว่ามันเป็นเด็กผู้หญิง พอขึ้นมาบนห้องกะว่าจะ.....กับแม่เจ้าประคุณซะหน่อย ดันกระชากเขาเข้ามาอัดเข้าท้อง ด้วยหมัดเล็ก ๆ แต่หนักชิบหาย จนเขาแทบทรุด ดีนะที่เป็นนักมวยเก่าเลยจัดการล็อคซะอยู่หมัด แต่ไอ้เด็กนี่ยังด่าเขาไม่เลิก มันช่างไม่รู้จักคำว่าเด็ก คำว่าผู้ใหญ่เลย เขาน่าจะเอะใจสักนิด ก็เสียงหล่อนที่ตะโกนด่าเขามันช่างเสียงห้าวสิ้นดี คิดว่าจะสั่งสอนเธอด้วย ลีลาเด็ด ๆ อย่างที่สาว ๆ หลายคนติดใจเขามาแล้ว เลยกอดปล้ำ จูบ ๆ ไปนิดเดียวเท่านั้นนังหนูก็เคลิ้มแล้ว ดูเหมือนว่า จะไม่เคยเลยนะนั่น พอซุกไซ้ลูบไล้เข้าไปในเสื้อนิดเดียวถึงได้รู้ หน้าอกแบนเรียบ จนน่าแปลกใจ เห็นว่าหล่อนทำตาเยิ้มเคลิบเคลิ้มแล้วเลยขอดูซะหน่อย แต่....................เท่านั้นแหละ ถึงรู้ว่าโดนหลอกซะแล้ว เขารู้สึกทั้งโมโหทั้งเสียหน้าสุด ๆ พอปล่อยมันเป็นอิสระเลยแผลงฤทธิ์ ปล่อยหมัดเข้ามาจะชกเขาซะได้ ทั้งที่ยังดูเหมือนมือเท้าอ่อน ซะขนาดนั้น แถมมีการด่าเขาไปถึงต้นตระกูลซะอีก เลยหมั่นไส้จับไอ้เด็กตัวแสบ จับมัดติดกับเตียงซะเลย ยังไม่เลิก อีหนูปากเก่งนี่มันยังไม่เลิก โดย aoikyosuke [22 เม.ย. 2549 , 17:53:33 น.] ( IP = 124.120.115.253 : : unknown ) ข้อความ 1 แต่ละคำที่หลุดออกมาจากปาก ไม่รู้ไปคิดสรรหาคำด่าจากไหนมากมาย เลยเอาผ้าอุดปากไว้ซะเผื่อจะหุบปากได้บ้าง เห็นชักดิ้นชักงอ ตาเหลือกตาพอง เขาเลยต้องรีบเดินลงจากห้องมาด้วยความเบื่อหน่าย คนบ้านนี้มันเป็นอะไร ไร้ซึ่งชีวิตชีวา ตาลุง ยัยแม่บ้าน ยังกะหุ่น สั่งอะไรทำให้หมด นี่เขาจะทนอยู่ในบ้านแบบนี้ได้ยังไง วาทิตเดินกลับเข้าห้องที่ถูกจัดให้เป็นห้องของตัวเอง ค้นหานั่นนี่เหมือนกับว่าเป็นเรื่องปกติ และสามารถหาเสื้อผ้ามาใส่ได้ตามที่ต้องการ อาบน้ำแปรงฟัน หยิบของใช้ได้อย่างคล่องแคล่ว จนตัวเองแปลกใจ เขา....ไม่เคยอยู่ที่ห้องนี้แน่ ๆ ไม่เคยอยู่ในบ้านหลังนี้อีกต่างหาก ไม่เคยรู้จักนังหนูปากเสียในห้อง ไม่ใช่สิ ซีลา ชื่อซีลา แต่น่าจะเรียกว่า ไอ้เด็กปากกล้ามากกว่า ไม่เคยรู้จักอะไรเลยสักอย่าง แต่เขากลับเดินว่อนซะทั่วบ้านได้อย่างกับเจ้าของบ้าน ทำตัวได้อย่างปกติ จนตัวเองยังแปลกใจ หลังจาก แต่งตัวเสร็จก็เดินลงมาชั้นล่างของบ้านหลังใหญ่ และแวะเปิดประตูดูหน้า คุณซีลาปากเสีย ที่นอนชักดิ้นชักงอ ทำเสียงอึกอักในลำคอ มองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ แล้วเขาก็หัวเราะอย่างสะใจ เดินลงไปขู่บังคับเอากุญแจรถจากตาลุง ที่ทำหน้าเหมือนเห็นเขาเป็นผี "คุณดนตรีขับรถเป็นหรือครับ...." เท่านั้นล่ะ เขาสตาร์ทรถและขับออกจากบ้านชนิดว่าเหยียบสุดตีนหน้าตาเฉยจนตาลุง ต้องยืนอ้าปากค้างมาแล้ว แหม เรื่องขับรถมันก็แสนจะธรรมดาสำหรับเขาจริง ๆ แต่จะกลับไปที่บ้านของตัวเองในสภาพนี้ก็ไม่รู้ว่าจะมีใครเชื่อหรือเปล่า จะหาว่าเขาเป็นพวกแก๊งค์ต้มตุ๋นหรือเปล่าหว่า วาทิตคิดอย่างนึกสนุก ก่อนจะค่อย ๆ ลดความเร็วของรถลงเรื่อย ๆ พร้อมกับที่สมองเริ่มครุ่นคิดเมื่อไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะขับรถไปที่ไหน เขากำลังจะกลับไปที่ค่ายมวย แต่เขาไม่รู้ว่าค่ายมวยที่เขาเป็นลูกเจ้าของค่าย มันชื่อว่าค่ายอะไร เขากำลังจะกลับบ้าน แต่เขาไม่รู้ว่าบ้านของเขาอยู่ที่ไหน เขามีลูกน้องที่เป็นนักมวยหลายคน แต่เขาไม่รู้ว่าลูกน้องเขาหน้าตาเป็นยังไง

โดย รีโพสต์ [28 พ.ย. 2551 , 08:10:31 น.] ( IP = 118.174.80.79 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 9 ร่างนั้นขมวดคิ้วมุ่น ใคร่ครวญและครุ่นคิด แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก สุดท้ายเขาขับรถกลับมาที่บ้านหลังเดิมอย่างหัวเสีย จอดรถและเดินเข้าบ้านที่แสนคุ้นเคยอย่างไม่น่าเชื่อ ด้วยความรู้สึกหลากหลาย "เฮ้ยลุง...เอากุญแจมาคืน" วาทิตวางกุญแจรถไว้ที่โต๊ะอาหารสุดหรู และวิ่งปึงปังเสียงดัง กลับขึ้นไปบนห้องที่แสนคุ้นเคยของตัวเอง ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้างนั้น นอนมองเพดานที่สูง ขึ้นไปหลายเมตร "กูเป็นลูกเจ้าของค่ายมวย กำลังจะเดินไปซื้อซีอิ๊วมาให้แม่...ตื่นขึ้นมาอีกที ไปโผล่ในโรงเรียน แล้วก็ต่อยไอ้พวกเด็กนั่นซะเละ แล้วก็กลับมาเจอไอ้หนูซีลา ปากเสีย พยายามแล้วที่จะกลับไปที่ค่ายมวย แต่พยายามไม่มากเท่าไหร่....ทำไมวะ นี่กูไม่อยากกลับบ้านหรือไง ทั้งที่ไม่ได้มีอะไรเสียหาย สมองก็ยังเหมือนเดิม ทำไม ถึงไม่รู้ว่าบ้านอยู่ที่ไหนวะ " ฝ่ามือขาวซีด ถูกยกขึ้น สายตาคมหวาน มองกวาดไปทั่วทั้งฝ่ามือ และพลิกมือคว่ำหงาย เพ่งพิศมองที่ฝ่ามือของร่างที่ชื่อว่าดนตรีคนนี้ มือของไอ้เด็กที่ชื่อดนตรี.....ซีดขาวจนน่ากลัว.... ไอ้เด็กที่ชื่อซีลานั่นก็เหมือนกัน มันแค้นอะไรกันนักหนาวะ ทั้งด่า ทั้งลากเข้าไปซ้อมถึงในห้อง .... เหมือนเหตุการณ์เป็นปกติ "แล้วตกลง...กูชื่อวาทิตจริงหรือเปล่าวะเนี่ย" ร่างที่ทอดกายนอนอยู่บนเตียงกว้างครุ่นคิดด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะลุกพรวดพราดขึ้นยืนค้นหาสมุดบันทึกบางอย่างที่เขารู้ว่ามันซ่อนอยู่ที่ไหน "สมุด .... สมุด ....สมุดอยู่ไหนวะ" วาทิต ค้นหาของบางอย่าง....อย่างแสนคุ้นเคย สมุดเล่มสีดำ ที่ต้องแอบเอาเก็บไว้ที่ซอกตู้..... จู่ ๆ เขาก็ยืดตัวขึ้นเต็มความสูง และก็รู้สึกว่าโลกทั้งใบสั่นไหวไปหมด ก้มมืองมือที่สั่น รู้สึกเหมือนกับว่าหน้ามืด.....หัวใจสั่นไหว มองอะไรไม่เห็น สมองมึนงง และได้ยินเสียงแว่ว ๆ อะไรบางอย่าง "ไม่มีสมุดหรอกน่ะ...ไม่มี...ไม่มี..ยังไงก็ไม่มีทางหาเจอหรอก" เสียงใคร....เสียงใครวะ...เสียงเหมือนเสียงที่เขาพูดไม่มีผิด ฉับพลันห้องทั้งห้องก็ขาวโพลน และร่างสูงนั้นก็ทรุดลงนั่งกับพื้นห้อง สะบัดศรีษะไล่ความมึนงงออกไปให้หมด "หน้ามืดเหรอวะ....เป็นอะไรเนี่ย....ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย....นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันวะเนี่ย...โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย" เสียงทุ้มนุ่มตะโกนดังโหวกเหวกลั่นห้อง และดังไปถึงชั้นล่าง คนทั้งบ้านสะดุ้งด้วยความตกใจ เสียงที่น่าจะเป็นเสียงโวยวายของคุณซีลา ในยามปกติ แต่กลับเป็นคำด่ามากมาย ที่ดังลั่นโวยวาย ไม่น่าเชื่อว่าเป็นเสียงของคุณดนตรี ที่แสนจะเรียบร้อยและน่าสงสารคนนั้น ร่างสูง เดินวนไปวนมาทั่วห้อง "แม่งเอ้ย...อะไรกันวะเนี่ย....มันเกิดอะไรขึ้นกันวะเนี่ย...ตกลงกูเป็นใครกันแน่ มันเกิดอะไรขึ้นกันวะ โว้ยยยยยยยยยยยยยยย" วาทิตไม่เป็นอันทำอะไร ทั้งโมโหทั้งหงุดหงิด จนคิดอะไรไม่ออก เขากำลังสับสนว่าตัวเองเป็นใครกันแน่ เขาเป็นใครกัน เขาเป็นใคร มีคำถามมากมายเกิดขึ้นในสมอง ว่าตัวเขาเองเป็นใคร แล้วไอ้เด็กที่ชื่อดนตรีมันหายไปไหน เจ้าของร่างนี้หายไปกัน อะไรที่ทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้นกันแน่

โดย รีโพสต์ [28 พ.ย. 2551 , 08:11:23 น.] ( IP = 118.174.80.79 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 10 Oh my god !.....มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย 5 มันเป็นเรื่องน่าปวดหัวสำหรับวาทิต ที่จะต้องมาใช้ชีวิตอยู่ในร่างของไอ้เด็กนี่ ตกลงนี่ไอ้อาการปวดหัวเป็น ๆ หาย ๆ เนี่ยมันอะไรกันแน่วะ บางทีหน้ามืด บางทีเหมือนจะเป็นลม คนแข็งแรงอย่างเขาเนี่ยอะนะ จะไม่สบายบ่อยได้ขนาดนี้ วาทิต เดินออกจากห้อง แล้วตรงดิ่งไปที่ ไอ้เด็กแสบอีกคน ที่ถูกมัดติดกับเตียง ดูสินั่นดู ตาจะเหลือกออกมานอกเบ้าแล้ว จ้องอย่างกะจะกินเลือดกินเนื้อ ไหนดูสิ อยากพูดอะไรกันแน่ล่ะนั่น ฝ่ามือซีดขาวเอื้อมไปปลดผ้าที่มัดปาก ให้กับคนที่หน้าตาสะสวยแต่ตาพองโตนั้นออก และเพียงเท่านั้น ก็ได้ยินเสียงกร่นด่าดังลั่นทันที “ไอ้ดนตรี อย่าให้กูหลุดไปได้นะ จะฆ่าให้ตายเลย จะไม่ให้เหลือซากเลย อื้อ อือ...” ใครจะทนไหว ปากสุดยอด อะไรเนี่ย ถึงขนาดจะฆ่ากันเลยเหรอ เฮ่อกลุ้ม อย่างนี้มันต้องมีสั่งสอนกันหน่อยแล้วมั้ง ฝ่ามือเย็นชื้นลูบไล้ไปตามใบหน้าขาวเนียนที่สะบัดหนีนั้นอย่างนึกสนุก “สวย ๆ อย่างนี้จับแปลงเพศซะดีมั้ง.....หรือว่าจะเอาไปขายดีนะ....ท่าทางจะได้ราคาไม่น้อย ดูสิแก้มก็ขาว หน้าก็ใส สวยจริง ๆ เลยนะ ว่ามั้ย...หึ หึ หึ เรามีความแค้นกันนี่นะใช่มั้ย ไหนพยักหน้าซิ บอกว่าเรามีความแค้นกัน จะได้เอาไปขายได้แบบไม่ต้องมานั่งเสียใจภายหลัง ว่าทำไมไม่เก็บไว้ใช้เอง จริงมั้ย...เอ้าพยักหน้าสิ....เร็ว ๆ แล้วก็นะ ใครจะปล่อยกันล่ะ ถ้าปล่อยฉันก็กลัวโดนเราฆ่าตายเหมือนกันนะ ใช่มั้ย ซีอะไรนะ อ้อ ซีลา เดี๋ยวเอาไปขายดีกว่านะ ซีลาคนสวย หึ หึ หึ” วาทิต จัดการกดหัวให้คนสวยพยักหน้าตามที่ต้องการ แม้ว่าดวงตาวาวโรจน์ด้วยความอาฆาตแค้นนั้นจะจ้องมาด้วยความแค้นใจเขาก็ไม่คิดจะสน เด็กอะไร ทำไมมันถึงได้ก้าวร้าวขนาดนี้ เหลือจะรับจริง ๆ เชือกเส้นใหม่ถูกนำมาเปลี่ยน พร้อมกับที่เขาต้องใช้แรงกายอย่างมากมายในการจับยึดไอ้เด็กเวรนี้ให้อยู่เฉย ๆ แต่มันก็ดิ้นไม่หยุด ชนิดที่ว่าลืมตายกันเลยทีเดียว ท่าทางจะแค้นแรง อย่างนี้มันต้องสั่งสอนให้เข็ด เรียวแขนเล็กบางถูกมัดไพล่ไปข้างหลัง แม้แต่ข้อเท้าก็ยังถูกมัดแน่นขนาดนั้น ไม่มีทางหนีได้หรอก ปากหรือ......ไม่ต้องพูดถึง แค่เสียงอึกอักในลำคอยังไม่สามารถลอดออกมาได้เลย

โดย รีโพสต์ [28 พ.ย. 2551 , 08:12:18 น.] ( IP = 118.174.80.79 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

เข้าใจแล้ว

จดหมายจาก... : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเหมียว : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปของท่านนั่นแหละ : ไม่เกิน 150KB ยินดีให้รูปประกอบนี้ ไปให้บริการ ส่งรูปภาพเข้ามือถือ ยินดี ไม่ยินดี บริการใหม่!! รับฝาก File ฟรี! ข้อมูลเบื้องต้น : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]

Our services

ฝาก Server : colocation | co-location | colo ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น