Hilight! ดูดวง Clip เด่น รูปเด็ด ทันข่าว ประชาสัมพันธ์ บันเทิง Game หางาน		ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม		close [x]

This is some default tab content, embedded directly inside this space and not via Ajax. It can be shown when no tabs are automatically selected, or associated with a certain tab, in this case, the first tab.

ABUSE REPORT!!
ADDRESS	http://thaimisc.pukpik.com/freewebboard/php/vreply.php?user=aoikyosuke&topic=2388
! E-mail (ต้องระบุ)
Why? ! เหตุผลในการลบ (ต้องระบุ)
Security Code	Please Input Security Code
	!! All fields are require.

[X] CLOSE

เมี้ยววววว

Re-post แล้วก็รักเข้าจนได้ คร่า

---

รีโพสต์ค่ะ เห้นมีคนอยากอ่าน งุงิงุงิ

โดย ---จับฉ่ายใส่วุ้นเส้น--- [3 ต.ค. 2551 , 19:50:50 น.] ( IP = 125.27.47.16 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ][ 5 ][ 6 ][ 7 ]

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 1 แล้วก็รักเข้าจนได้ Vol.1 “มึงสองคนเป็นอะไรวะวันนี้ ไม่เห็นด่ากันเลย พวกกูก็ชักเหงา ๆ นะ” อาทิตย์มองหน้าสายสัมพันธ์และเกรียงไกรที่นั่งเงียบไม่ทะเลาะกันอย่างทุกวัน เรื่องแปลก ๆ มักเกิดขึ้นทุกวัน และวันนี้ก็มีเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้นอีกหนึ่งวัน ตกลงพวกมันสองตัวเป็นอะไรกัน ดูไปดูมาชักเริ่มงง พอ ๆ กับความสงสัยของชายหนุ่มอีกคนที่มองไอ้ใบ้สองตัวที่เอาแต่เงียบไม่พูดไม่จากัน เออ แล้วตกลงไอ้สองตัวนี่มันเป็นอะไรของมัน “ไม่มีอะไร” ขนาดตอบมันยังตอบพร้อมกัน ตอบเสร็จก็หันหน้าหนีกันไปคนละทาง แล้วก็เอาแต่นั่งเงียบ แล้วตกลงมันเป็นอะไรวะ พฤติกรรมแบบนี้มันสร้างความแปลกใจระคนสงสัยให้เพื่อนอีกสองคนที่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก สายสัมพันธ์ก้มหน้าก้มตาเปิดหนังสืออ่าน ไม่ยอมปริปากพูด ส่วนชายหนุ่มอีกคนกลับแอบเหลือบมองร่างที่นั่งนิ่งเงียบอยู่ข้าง ๆ แล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหลายวันก่อนตอนที่ทั้งเขาและสายสัมพันธ์ยังเอาแต่ทะเลาะกันอย่างเอาเป็นเอาตาย แบบนั้นมันยังดีกว่าตอนนี้ ที่มีแต่ความเงียบและความเคร่งเครียด ที่รู้กันแค่สองคนว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในหลายวันนี้ วันก่อน ๆ ไม่เหมือนกับวันนี้ ทุกอย่างยังปกติดี ไม่เหมือนวันนี้ที่ต้องต่างคนต่างเงียบ ต่างคนต่างต้องทำเป็นนิ่งเฉย เพราะว่าไม่รู้ว่าต่อจากนี้ จะทำยังไงกับชีวิตของตัวเองดี ******************** “มึงดิบ้า” เสียงทะเลาะโวยวายของร่างเล็กบางกับชายหนุ่มร่างสูงที่จะเอาชนะกันอย่างไม่ลดละ “มึงแหละไอ้เตี้ย กะเทยเอ้ย มาอยู่ได้ไงเนี่ย เขามีแต่ผู้ชายเว้ย” ร่างสูงกว่ายังคงไม่ยอมแพ้อยู่ “เออ...ไอ้ขุนไกร ไปรบเลยมึง ไปเลยไป๊” การปะทะคารมย์ด้วยเรื่องบ้า ๆ บอ ๆ ยังไม่สิ้นสุดจนหนึ่งในกลุ่มทนไม่ไหว “โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย มึงจะหยุดเห่ากันได้รึยังวะเนี่ย” อเนกหนุ่มร่างท้วมตะโกนโวยวายลั่นพร้อมกับอีก 4 คนที่เอามืออุดหู “กูก็ว่างั้นแหละ...น้องส้มมึงช่วยหยุดทะเลาะกับไอ้เวรนี่สักทีได้มั้ยว่ะ กูจะประสาทตายแล้วเหมือนกันเว้ย” หนึ่งในหมู่ชายล้วนโวยวายเสียงดังอีกคน ทุกคนที่นั่งอยู่บริเวณนั้นหันไปมอง สายสัมพันธ์ และ เกรียงไกร ที่นั่งทะเลาะกันอยู่ ทั้งสี่คนเป็นนักศึกษาปี 3 ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง โดยการสอบเข้า อันประกอบด้วย อเนก หนุ่มร่างท้วมนิสัยดี สายสัมพันธ์หนุ่มร่างบาง ตัวเล็ก หรือชื่อ ส้มที่เพื่อน ๆ เรียก เกรียงไกร หนุ่มที่จัดว่าหล่อที่สุดของกลุ่ม แต่หลายคนมักจะเรียกว่าไอ้ขุนไกร และอาทิตย์ ชายหนุ่มหน้าตี๋ร่างผอมแห้ง สวมแว่นหนา หน้าตาไม่บ่งบอกว่าเป็นนักศึกษาได้ สิ่งที่ทุกคนปวดหัวมากที่สุดก็เมื่อ สายสัมพันธ์และเกรียงไกร ได้เวียนมาพบบรรจบกัน โดยมิได้นัดหมาย และมาทีไร ก็เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ทุกครั้ง คือมันจะต้องปะทะคารมย์กันด้วยเรื่องบ้า ๆ เล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นประจำอย่างสม่ำเสมอ ตั้งแต่สมัยมัธยมแล้ว ขนาดมาเรียนมหาวิทยาลัย มันยังตามมาทะเลาะกันอีก จนเพื่อน ๆ แทบจะประสาทตาย สายสัมพันธ์เป็นชายหนุ่มที่เรียบร้อย แต่ก็สติแตกทุกครั้งที่ต้องพบกับเกรียงไกร แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงสติแตกเสมอเมื่อเจอกับร่างสูงนี้เป็นเหตุผลที่เจ้าตัวก็หาไม่ได้เหมือนกัน เช่นเดียวกับเกรียงไกรเอง ก็จำไม่ได้ว่าครั้งแรกที่ทะเลาะกันนี่มันตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่ว่ามันนานมากแล้วรู้ตัวอีกทีก็ทะเลาะกันอย่างเอาเป็นเอาตายไปซะแล้ว “งานกลุ่มนะเว้ย...พวกกูซวยจริง ๆ ที่ต้องมาอยู่กับมึงสองคนเนี่ย” อเนกยังคงบ่นต่อ มันเป็นเวรเป็นกรรมอะไรเนี่ย “ใครอยากอยู่กลุ่มเดียวกับกะเทยวะ ไอ้หมู ไม่ใช่กูแน่” เกรียงไกรหันมาพูดกับเพื่อนร่างท้วมที่ทำหน้าเบื่อโลก “มึงดิ...ดูตัวเองก่อนแล้วค่อยมาว่าคนอื่น...ไอ้ขุนไกร..ไอ้ประสาท” ร่างเล็กไม่ยอมแพ้กับคำพูดถากถาง และหันมาเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันกับอีกคน “นี่ถ้าพวกมึงไม่หยุดทะเลาะกันนะ....เอานี่ไปทำเลย....”ร่างท้วมหยิบสมุดสองเล่มขึ้นมาพร้อมกับกระดาษ โยนให้กับสองร่างที่แทบจะฆ่ากันตายแล้ว “อะไรอ่ะ....เหวอไม่เอานะเว้ย” สองร่างแทบจะถอยหนีตกเก้าอี้ “มึงอยากทะเลาะกันนักใช่มั้ย....ไปเลยมึงไปจัดการหาข้อมูลมาเลย..แล้วถ่ายรูปมาด้วย..” ร่างท้วมยิ้มอย่างมีชัย “กูสองคนไม่สนหรอกว่ามึงจะไปหาข้อมูลมายังไง ... แต่มึงอยากทะเลาะกันนักใช่มั้ยเอาไปเลยมึงเอาไปเลย...” “ใช่...ไอ้ส้ม..มึงกะไอ้ไกรเอาไปทำเองเลย..อ๊ะ..อ๊ะ มึงอย่าหือกะกูสองคนนะเว้ย เพราะกูกำความลับของมึงอยู่ไอ้ไกร” ชายหนุ่มสวมแว่นหนานามว่าอาทิตย์หันไปบอกกับร่างเล็กที่ทำท่าจะอ้าปากค้าน แต่ก็รีบหุบปากฉับทันที “แล้วก็มึงไอ้ไกร..รู้ใช่มั้ยว่ากูจะพูดอะไร” อเนกมองหน้าเพื่อนอีกคน และเอ่ยถึงเรื่องที่รู้กันสองคน “ไปเว้ยไอ้หมู..ปล่อยให้เพื่อนที่น่ารักทำหน้าที่หาข้อมูลให้กับเราบ้าง ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ทั้งอาทิตย์และอเนกเดินกอดคอกันออกไปหัวเราะร่า ก่อนจะหันมาขยิบตาให้กับอีกสองร่าง ที่เอาแต่ทำหน้าพะอืดพะอม เพราะไม่กล้าขัดคำสั่งของเพื่อนตัวแสบอีกสองคน ก่อนจะมองที่หัวข้องาน แล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวข้อที่ทำให้ทั้งสองร่างอยากจะเอาหัวโขกเสา -------------เจาะลึกทุกแง่มุมของชายรักชาย------------- ทำไมซวยอย่างนี้ ทำไมต้องจับฉลากได้หัวข้อ รายงานเรื่องนี้ด้วย ซวยจริง ๆ TBC.

โดย ---จับฉ่ายใส่วุ้นเส้น--- [3 ต.ค. 2551 , 19:51:19 น.] ( IP = 125.27.47.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 2 แล้วก็รักเข้าจนได้ Vol.2 “ถ้าไม่เข้าไปแล้วมึงจะเขียนออกมาได้มะ” ร่างสูงมองหน้าคนตัวเล็กกว่าอย่างเอาเรื่อง “เข้าไปเหอะน่ะพวกมึงทั้งนั้นแหละในนั้นอ่ะ..มึงจะรีรอหาพ่อมึงเหรอ” คำพูดถากถางนั้น ทำให้ร่างบางหันมองร่างสูงอย่างนึกแค้นใจ มันผิดตรงไหนที่เกิดมาหน้าตาแบบนี้ ถึงใครจะชอบทักว่าเป็นผู้หญิงอยู่บ่อย ๆ แต่เขาก็มั่นใจว่าตัวเองเป็นผู้ชายเต็มร้อยและพร้อมจะต่อย ปากไอ้คนตรงหน้าให้หน้าแหกสักหมัดสองหมัด “ก่อนจะไปหาพ่อกู..กูว่ามึงเข้าไปหาพ่อมึงในนั้นดีกว่า” ร่างเล็กตอบกลับด้วยคำพูดเจ็บแสบไม่แพ้กันก่อนจะเดินนำหน้าชายหนุ่มเข้าไป สายสัมพันธ์และเกรียงไกร ถูกบังคับให้มารับหน้าที่ถ่ายภาพและเขียนเนื้อหาบางส่วนจากรายงานที่ได้รับมอบหมาย และแหล่งหาข้อมูลก็ไม่ใช่ที่ไหนอื่นไกล----------------บาร์เกย์--------------------------- แค่เฉียดเข้าไปในร้านก็แทบอยากจะวิ่งหนีออกมาแล้ว ระหว่างทางเดินหาโต๊ะนั่งเพื่อสังเกตการณ์ ก็ถูกชายหนุ่มหลายคนที่มองมา พร้อมกับสายตาหวานฉ่ำ ชวนขนลุก จนแทบจะทำให้สองร่างวิ่งหนีออกมาแทบไม่ทัน “กลับเหอะวะ...ขุนไกรกูว่าท่าจะไม่ดีเสียแล้วว่ะ” ร่างบางหน้าเหย แทบอยากร้องไห้ “มึงกลัวอะไรวะ...กูยังไม่เห็นกลัวเลย..กะเทยเหมือนกันมึงจะกลัวทำไม” ร่างสูงหงุดหงิดหันมามองร่างเล็กกว่านั้น เขาอยากที่จะดูบรรยากาศรอบ ๆ เพื่อจะนำมาเขียนสภาพแวดล้อม และถ่ายทอดเรื่องราวของที่เที่ยวกลางคืน ที่แทบไม่มีอะไรต่างจากผู้หญิงผู้ชาย ผิดกันแต่ว่าที่นี่เป็นผู้ชายล้วนเท่านั้น มีหลายคนที่มองมาที่เขาและส่งสายตาให้ แต่ชายหนุ่มแกล้งทำท่าไม่สนใจ รีบ ๆ ดู รีบ ๆ กลับ “คุณครับ....เพื่อนผมถามว่าอยากลองคุยกันมั้ย” ชายหนุ่มหน้าตาดีผิวขาว เฉียดเข้ามาใกล้ร่างบางและส่งยิ้มหวานซึ้งให้ “เอ่อ...คงไม่ดีกว่าครับ” สายสัมพันธ์รีบปฏิเสธ บรรยากาศที่นี่มันชวนสยองดีพิลึก “อ๋อ...ดีเลยครับ...เพื่อนผมอยากได้เพื่อนคุยอยู่พอดี...เอ้าไม่รีบให้เบอร์เขาไปล่ะ” ร่างสูงหันมาบอกกับร่างเล็ก และก็ส่งสายตาบังคับ “เนี่ยอะข้อมูลชั้นดี...ถ้ามึงไม่เอาก็จะบอกไอ้หมูว่ามึงไม่ให้ความร่วมมือ” ร่างสูงก้มลงกระซิบใกล้กับร่างบาง “ไอ้ไกรมึง...แล้วทำไมมึงไม่ให้เบอร์เขาเองวะ” ร่างเล็กตอบกลับ และหันไปส่งยิ้มแห้ง ๆ กับชายหนุ่มที่ส่งยิ้มให้ “อ๋อครับ...เพื่อนผมเขาอายน่ะครับ...อ่ะนี่เบอร์เพื่อนผมครับ” มือหนารีบเอาปากกาในกระเป๋าเสื้อออกมาจดหมายเลขโทรศัพท์ของร่างบางให้กับชายหนุ่มคนนั้น ก่อนจะหันมาส่งยิ้มที่แสดงถึงความสะใจให้กับร่างบาง “ไปก่อนนะครับ แล้วเจอกัน” ชายหนุ่มคนนั้นเดินจากไปแล้วพร้อมกับรอยยิ้มที่โปรยมาให้ หวานซะจน ร่างบางแทบอยากจะอาเจียนออกมาเป็นเลือด “ไอ้ไกร.....มึง” นัยย์ตาหวานซึ้งบ่งบอกว่าอาฆาตแค้นสุดขีด และแทบอยากจะกินเลือดกินเนื้อของอีกฝ่าย “ไม่ดีเหรอ...ข้อมูลชั้นเลิศเลยนะเว้ย..กูทำเพื่องานว่ะ” นัยย์ตาคมส่งยิ้มตอบกลับ ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ และรู้สึกสนุกจนบอกไม่ถูก ที่เอาคืนร่างเล็กกว่านี้ได้ ร่างเล็กรีบผลุนผลันออกจากโต๊ะ เดินลิ่วออกมาไม่สนใจร่างสูงกว่า เขาโมโหแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะเกรียงไกรเอาแต่อ้างงานกลุ่มตลอด ร่างเล็กเดินลิ่วออกมาที่ทางเดินด้านนอกร้าน โกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยง แม่งถ้ามันยังตามออกมาจะต่อยให้คว่ำเลย “เฮ้ย...............กะเทยมึงจะรีบเดินไปไหนวะ” ร่างสูงวิ่งตามออกจากร้าน อยากจะตามตอแยร่างบางนี่ให้ถึงที่สุด อยากจะเห็นว่าเวลาโมโหถึงขีดสุดเป็นยังไง “มึงทำอย่างงั้นได้ไง........กูเกลียดแบบนี้ที่สุด...มึงก็ยังเสือกยัดเยียดให้...งานกลุ่มอะไรเนี่ยกูไม่ทำแล้ว” ร่างเล็กตะโกนลั่นใส่หน้าร่างสูง ที่มองมาเหมือนเยาะเย้ยอยู่ในที “แหมกูก็เห็นว่ากะเทยเหมือนกัน.....กูก็เลยไม่อยากให้มึงต้องปิดบังอีก” “พลั่กกกกกกกกกกกกกกกก” ร่างสูงลงไปนอนกองอยู่กับพื้นโดยไม่ทันตั้งตัว คำพูดเมื่อสักครู่ทำให้อารมณ์ของร่างเล็กถึงขีดสุดที่จะอดทนต่อไปได้ มือเล็ก ๆ เหวี่ยงเข้าหาใบหน้าคมนั้นอย่างสุดแรง ส่งร่างสูงให้ลงไปกองกับพื้นได้ง่าย ๆ มือแกร่งจับที่มุมปากตัวเองก็พบว่ามีเลือดออก พร้อมกับความเจ็บร้าวไปทั่วหน้า ชายหนุ่มไม่โต้ตอบ เพียงแต่ลุกขึ้นปัดฝุ่นที่เปรอะเสื้อผ้าและส่งยิ้มกวน ๆ ให้ “กูว่าแล้ว.....พวกนี้อารมย์รุนแรง...แตะนิดแตะหน่อยไม่ได้” ร่างสูงยืนประจันหน้ากับร่างบาง ที่ตั้งการ์ดป้องกันตัวหากถูกโต้กลับ “ไอ้ไกรมึง.............มึงจะเอาอีกสักหมัดใช่มั้ย” ร่างเล็กมองหน้าท้าทาย เคยต่อยตีอยู่บ่อย ๆ เรื่องแค่นี้ไม่ทำให้กลัวเลยสักนิด พวกที่เข้ามาดูถูกเขาหลายคนโดนสั่งสอนไปไม่รู้เท่าไหร่ และก็ไม่มีใครกล้ามายุ่งอีก จะมีก็แต่เกรียงไกร ที่ไม่เคยหวั่น และเป็นคู่ต่อสู้ที่สูสีที่สุด ดีเหมือนกันพักนี้ไม่ค่อยได้ออกแรงเท่าไหร่ด้วย มาเป็นคู่ซ้อมให้หน่อยก็กำลังดี “ต่อยกับกะเทยไม่สมศักดิ์ศรีวะ...ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ร่างสูงหัวเราะร่วน ก่อนจะเดินจากมาทิ้งให้ร่างบางยืนโมโหกับกิริยาท่าทางนั้นอยู่คนเดียว **************************************

โดย ---จับฉ่ายใส่วุ้นเส้น--- [3 ต.ค. 2551 , 19:56:52 น.] ( IP = 125.27.47.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 3 แล้วก็รักเข้าจนได้ Vol.3 “อะไรเนี่ย............รูปมึงก็ไม่ถ่ายมา..มึงเอางบของกลุ่มไปเที่ยวกันฟรี ๆ หรือไง” ร่างท้วมเอ็ดตะโรสองร่างที่นั่งทำหน้าสำนึกผิด “กูบอกแล้วใช่มั้ยว่าให้เป็นหน้าที่มึงสองตัว..เสือกไปกัดกันเองอีก..เป็นไงล่ะ” อเนกยังคงโวยวายสองร่างที่นั่งหน้างอหงิกพอกัน ก็จะให้ทำยังไงล่ะ ได้แค่นี้ก็ถมเถแล้ว “ไปอีกเลยนะ...แล้วเอาข้อมูลมาให้ได้...จะส่งอยู่ร่อมร่อแล้วเสือกทำเสียเรื่องเดี๋ยวกูก็โบกให้” “ไอ้ส้มมันมีทีเด็ดเว้ยยยยยยย มันมีเบอร์ของแท้อยู่ ให้มันจัดการรับรองเจ๋ง” ร่างสูงหันไปยักคิ้วให้กับร่างเล็กที่นั่งหน้างอหงิก “จริงดิ........เออ..เออ ใช้ได้นี่หว่าในที่สุดมึงก็ใช้หน้าตาให้เป็นประโยชน์มั่งแล้วนะเนี่ย” ไอ้หมูทำหน้าดีใจ ก่อนจะหันไปตบบ่าเล็ก ๆ นั้นเบา ๆ “ขุนไกร..ถ้ามึงไม่อยากตายมึงรีบไสหัวไปไกล ๆ ตีนกูเลย” ร่างเล็กทำท่าว่าจะลุกขึ้นโมโหอีกรอบเมื่อเห็นท่าทางกวนบาทานั้น “เอาน่ะส้ม...........มึงก็แค่ชวนมันมาคุยนิด ๆ หน่อย ๆ ให้มันจับก้นสักทีสองที ถือว่าทำเพื่อกลุ่ม นะ” อาทิตย์ล้อเลียนด้วยการนวดไหล่ให้ร่างเล็กนั้นเบา ๆ “ให้ตายกูก็ไม่เอาหรอก....พอเลยพวกมึงจะขับไล่ไสส่งกูไปถึงไหนวะ” ร่างเล็กบ่นงึมงำ “กะเทยแม่งกลัวเว้ย....ปอดแหกเมื่อคืนนี้รับวิ่งก่อนเลย” ร่างสูงถากถางซ้ำอีก “ไอ้ไกรมึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง” ร่างเล็กปรี่เข้าหาร่างสูง ทั้งอาทิตย์ทั้งอเนกต้องรีบรั้งเอาไว้ เพราะคนตัวเล็กแต่แรงเยอะนี่ เวลาโมโหใครก็หยุดไม่อยู่ “ปล่อยยยยยยยย กูจะเตะปากหมา ปล่อยกูสิ” ร่างเล็กดิ้นรนไปมา ร่างสูงส่งยิ้มขัน ๆ ท่าทางของอีกฝ่าย “ไอ้เหี้ยไกรมึงก็อย่าไปยั่วมันได้มั้ยวะ กูจะยึดไม่ไหวแล้วนะ” ร่างท้วมของอเนกด่ากลับร่างสูง ที่ทำหน้าได้กวนประสาทเป็นที่สุด “ปล่อยมันดิ....ลองกันสักหมัดสองหมัดแก้เมื่อย” ร่างสูงหัวเราะร่า “ไอ้ส้มถ้ามึงไม่หยุดกูจะพูดเดี๋ยวนี้นะ” อเนกยื่นไม้ตายสุดท้าย ทำให้ร่างบางหยุดชะงักได้ทันที “กะเทย...ไม่เอาแล้วเหรอ...กูรออยู่นะเนี่ย” ร่างสูงยั่วอารมณ์โมโหของอีกฝ่าย ที่ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่นั่งกัดฟันกรอด มองกลับมาตาขวาง “เหี้ยไกร...มึงอีกคน..ถ้าไม่หุบปากนะ เดี๋ยวมึงรู้แน่” อาทิตย์เองก็เอาไม้ตายมาสงบศึกได้เหมือนกัน เกรียงไกรยอมสงบปากสงบคำ นั่งลงแต่โดยดี “กูจะบอกวิธีการและแผนงานนะ...พวกมึงสองตังฟังกู” อาทิตย์และอเนกเริ่มต้นการประชุมแผนงาน โดยไม่สนใจสองร่างที่มองหน้ากันแทบจะกินเลือกกินเนื้อแต่ก็ยังคงนั่งคุมเชิงกันอยู่ *************************************** TBC

โดย ---จับฉ่ายใส่วุ้นเส้น--- [3 ต.ค. 2551 , 19:58:04 น.] ( IP = 125.27.47.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 4 สนาม........(เดากันเอาเอง) คือที่หมายที่ทั้งคู่ต้องมา หลังจากเรียนเสร็จจึงตรงดิ่งกันมา พร้อมกับกล้องถ่ายรูปและเครื่องอัดเทป และกำลังมองหาคนที่จะมาช่วยในการทำรายงานหัวข้อนี้ “ขุนไกร...กูขอสงบศึกชั่วคราว...ถ้าวันนี้งานไม่เสร็จกูโดนไอ้หมูกะไอ้อาร์ตเล่นเละแน่” ร่างเล็กพยายามข่มความรู้สึกเดือดปุด ๆในใจ “กูขุนไกร...ออกศึกกูนึกแต่รบว่ะ...แต่จบศึกกูก็นึกแต่รัก” ท้ายประโยคร่างสูงหันมามองร่างเล็กนั่น ที่จ้องมองหาคนที่จะมาร่วมให้ข้อมูลตาเขม็ง “เหรอ...นั่นไงคนรักของมึง....มีเป็นสิบเลยมึงเลือกเอาเลย” ร่างเล็กชี้นิ้วไปที่บรรดาหนุ่ม ๆ ที่ยืนอยู่ตามป้ายรถเมล์ ที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามีจุดหมายอะไร “มึงไอ้ไกรไปเป็นนกต่อเลยมึง.....คราวที่แล้วก็เห็นแก่ตัว..อย่ามาทำอะไรหมา ๆ เห็นแก่ตัวใกล้กูอีก" ใบหน้าหวานมองไปที่กลุ่มชายหนุ่มดังกล่าว “หน้าอย่างกูไม่แต๋วพอ....มึงแหละไปเลย...ไม่งั้นกูบอกไอ้อาร์ตแน่ว่ามึงไม่ให้ความร่วมมือ” ร่างสูงยิ้มสะใจ เมื่อมองหน้าหวาน ๆ ที่อ้าปากค้าง ในคำตอบของเขา “ไอ้...ไอ้..ไอ้..นี่นอกจากมึงจะปากหมาแล้วยังเห็นแก่ตัวอีกเหรอเนี่ย มึงนี่มันถ่อยจริง ๆ” ร่างเล็กชี้หน้าด่า ไอ้คนตัวสูงกว่าที่นั่งทำหน้ากวนโทสะเป็นที่สุด “เออน่ะ...มึงดึงมันมาได้ กูสัมภาษณ์เอง...แล้วกูถ่ายรูปด้วย ตกลงป่ะ” ร่างสูงยื่นข้อเสนอ แล้วจะทำอะไรได้อีกล่ะนอกจากต้องยอมรับปาก ร่างเล็กไปเจรจาอีท่าไหนร่างสูงก็ไม่ทันสังเกต แค่เพียงไม่นาน ชายหนุ่มสามสี่คนก็ฮือกันเข้ามาใกล้ร่างเล็ก และร่างบางก็ทรุดลง “เฮ้ยยยยยยยยเป็นไรวะ”...ชายหนุ่มวิ่งเข้าไปหากลุ่มชายล้วนนั้น “มึงทำอะไรเพื่อนกู” ร่างสูง กระโดดเตะหนึ่งในกลุ่มนั้นอย่างแรง และทั้งลากทั้งดึงร่างเล็กที่ดูเหมือนอ่อนแรงลงอย่างน่าตกใจออกมาให้เร็วที่สุด และลากขึ้นรถแท็กซี่ที่ผ่านมาได้ในทันที ดีที่กลุ่มชายล้วนพวกนั้นไม่ตามมา ไม่งั้นเขาคงแย่แน่ เรื่องต่อยตีก็เห็นถนัดนักหนา แล้วอยู่ ๆ ทำไมมันล้มง่ายอย่างนี้วะ ร่างสูงมองหาร่องรอยบาดแผลร่างเล็กที่ซบอยู่ที่ไหล่กว้าง อย่างไม่ได้สติ “กะเทย...เฮ้ย...กะเทย..รู้สึกตัวมั้ยวะ” มือแกร่งตีเบา ๆ ที่ใบหน้าหวานตาปรือข้าง ๆ โดนป้ายยานี่หว่า โง่จริงเลยเว้ย แค่แรงเยอะแต่โง่อย่างนี้ก็ไม่ไหวเหมือนกันโดนหลอกเอาง่าย ๆ ภารกิจวันนี้เป็นอันล้มเหลวไม่เป็นท่า แล้วจะเอาไงดีล่ะเนี่ย โดนไอ้หมูกับไอ้อาร์ตด่าเละแน่ แล้วจะเอาไงต่อไปดีเนี่ย พาไปส่งบ้านหรือกลับไปที่คอนโดเขาก่อนดี *********************************

โดย ---จับฉ่ายใส่วุ้นเส้น--- [3 ต.ค. 2551 , 19:59:28 น.] ( IP = 125.27.47.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 5 ศรีษะมนเล็กของคนที่ไม่รู้ตัวเอนซบกับไหล่กว้าง ดวงตาคมหันมามองร่างบางที่ไม่ได้สติ “ส้ม ... ส้ม..” ร่างสูงเขย่าร่างเล็ก ๆ นั้นเบา ๆอีกครั้ง ตั้งใจจะปลุกให้ตื่น แต่เจ้าของร่างบางก็ดูเหมือนจะไม่รู้สึกตัวเอาง่าย ๆ ไม่ต้องรอให้คิดนาน เกรียงไกรให้แท็กซี่เลี้ยวเข้าไปที่คอนโดของเขา จ่ายเงินเสร็จก็รีบช้อนร่างเล็กแล้วอุ้มขึ้น คงต้องนอนที่นี่ไปก่อน ทำไงได้ ไม่รู้สึกตัวอย่างนี้ ชอบสร้างปัญหาจริง ๆ “สมควรโดนจริง ๆ ตัวเบาชะมัดยังกับผู้หญิงแน่ะ” ร่างสูงโอบกระชับร่างบางไว้กับอก ก่อนจะพาเดินเข้าลิฟและมาถึงที่ห้องของเขาอย่างทุลักทุเล เกรียงไกรวางร่างบางไว้บนเตียงในห้องนอนของเขา เอาไงต่อดีเนี่ย ใบหน้าคมปรายตามองคนที่หลับใหลไม่รู้เรื่องรู้ราวนั้นนี่ถ้าเกิดเขาไม่อยู่ด้วย เรื่องเลวร้ายคงต้องเกิดขึ้นแน่ ปล่อยให้นอนหลับไปทั้งอย่างนี้เลยก็ดี แต่ว่า นอนทั้งอย่างนี้ท่าจะไม่ไหว ทำไมถึงทำตัวมีปัญหาขนาดนี้ก็ไม่รู้ สร้างแต่ปัญหา ให้ปวดหัว แย่จริง ๆ ชายหนุ่มนิ่งคิด ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง “เฮ่อ” คงต้องเช็ดตัวให้ละมั้งอีแบบนี้ ทำไม่เป็นซะด้วย แล้วต้องมาเช็ดให้ไอ้ปากเสียนี่อีก อยากจะบ้าตาย เกรียงไกรนั่งลงบนเตียงจ้องมองใบหน้าหวานละมุนนั้น เวลาไม่แหกปากนี่ก็ดูใช้ได้นะเนี่ย ไม่ยักกะเห็นมีแฟน กะเทยมันก็งี้แหละ มือแกร่งเอื้อมปลดกระดุมเม็ดเล็ก ๆ ออกทีละเม็ด ก่อนจะสลัดเสื้อออกจากร่างบาง ผิวขาวเนียนใสปรากฏต่อหน้าชายหนุ่ม ร่างสูงลืมตัวจ้องมองค้าง เขารู้อยู่หรอกว่า สายสัมพันธ์มีผิวขาวเนียนละเอียด เคยมองแล้วคิดหลายครั้ง ว่าไอ้คนปากเสียนี่ผิวมันสวยกว่าผู้หญิงบางคน แถมหน้าตาก็จัดว่าน่ารัก เสียอย่างเดียวปากเสีย และยังหมัดหนักอีกต่างหาก ไม่เคยมีใครต่อยเขาให้คว่ำได้ง่าย ๆ ถ้ามือไม่หนักจริง แต่คนที่ใคร ๆ คิดว่าอ่อนแอบอบบาเหมือนผู้หญิงคนนี้ ทำให้เขาหน้าหงายมาแล้วหลายครั้ง มือแกร่งหนาค่อยเลื่อนปลดเข็มขัดและกางเกงออกจากร่างเล็ก ร่างกายบอบบางน่าทะนุถนอม ทำให้เขาต้องเผลอใช้สายตาโลมเลีย โดยที่เจ้าของร่างไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิด ความรู้สึกแปลก ๆ พุ่งสูงขึ้น ร่างสูงรีบดึงผ้าห่มมาคลุมร่างเล็กเนียนใสกระจ่างตาภายใต้แสงไฟนั้นไว้ ก่อนที่ความคิดอะไรแปลก ๆ จะเตลิดไปใหญ่ เดินไปคว้ากะละมังใบเล็กและนำผ้าขนหนูชุบน้ำมาเช็ดให้ตามเนื้อตัวของร่างบาง เกรียงไกรไม่เคยทำอย่างนี้ให้ใครมาก่อน มือแกร่งแกล้งถูแรง ๆ ที่ใบหน้าเนียนใส เหมือนจะให้เจ้าตัวรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาโวยวายให้ได้ แต่ก็ต้องละมือออกเมื่อเห็นว่าเขาทำให้ผิวขาว ๆ นั้นเป็นรอยแดงขึ้นมา เขาจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าให้กับคนตัวเล็กกว่าอย่างยากลำบาก พยายามที่จะไม่มองที่ร่างบางนั้นให้มากนัก ร่างสูงรีบสะบัดหัวและเดินเข้าห้องน้ำ ปลดเสื้อผ้าตัวเองออก และเข้าไปยืนให้สายน้ำดับความรู้สึกร้อนรุ่มนั้นออกให้หมด แต่ความรู้สึกบ้า ๆ ก็ดูเหมือนจะไม่จางลงเลยสักนิด มือแกร่งเอื้อมจับส่วนกึ่งกลางของลำตัว ที่ค่อยแข็งขืนขึ้น และดึงรั้งเบา ๆ หากไม่ทำอะไรสักอย่างเขาก็ไม่มั่นใจว่าตัวเองจะทำอะไรบ้า ๆ ลงไปหรือเปล่า เขาเองก็ใช่ว่าจะขาดแคลนผู้หญิง มีมาให้เลือกแทบไม่ซ้ำหน้า และก็แค่ครั้งเดียวเท่านั้น แล้วก็ต่างคนต่างไป ทำไมเขาต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าครั้งล่าสุดทำแบบนี้เมื่อไหร่ แค่ได้เห็นใบหน้าสวยหวาน กับร่างกายเปลือยเปล่าของอีกฝ่ายก็ทำให้ ความรู้สึกรุมร้อนได้ขนาดนี้แล้ว มือแกร่งค่อยดึงรั้งส่วนแข็งแกร่งนั้น จากช้าเป็นเร็วขึ้นในที่สุด ใบหน้าคมกัดฟันแน่น เมื่อใกล้จะถึงที่สุดของความรู้สึก วูบสุดท้ายก่อนการปลดปล่อย เขานึกถึงใบหน้าหวานละมุนของคนปากเสียที่นอนหลับไม่รู้เรื่องในห้องของเขา “เฮ้ยยยยยยยยย” ร่างสูงอุทานลั่น เวรแล้ว...อะไรเนี่ย “บอกว่ามันเป็นกะเทย...เรานี่จะเป็นเองซะละมั้ง” ร่างสูงหอบหายใจหนัก ๆ สะบัดหัวไล่ความคิดบ้า ๆ ออก รีบอาบน้ำต่อให้เสร็จ เพื่อจะได้พักผ่อนเสียที ********************************* ใบหน้าหวานที่พริ้มหลับอยู่ข้างกาย ทำให้เกรียงไกรต้องหยุดมองซ้ำอีกครั้ง ร่างสูงเอนตัวนอนข้างร่างเล็ก เผลอมองใบหน้าเนียนสวยนั้นอย่างไม่รู้ตัว ถ้าเป็นผู้หญิงแล้วมานอนทำหน้าแบบนี้ใกล้ ๆ ไม่ปล่อยไว้แน่ ๆ แต่นี่มันเป็นผู้ชาย แถมเป็นคู่อริอีกต่างหาก ปากมันนี่ไม่ต้องพูดถึง ถ้าตื่นมามันต้องพูดจากวนตีนอีกแน่ ๆ มือแกร่งเผลอไล้ไปตามแก้มเนียนใสนั้นแผ่วเบา ส่งยิ้มอ่อนโยนให้กับร่างบาง แต่เพียงไม่นานก็ต้องรีบชักมือกลับทันที “ทำบ้าอะไรวะเนี่ยกู.....สงสัยพักนี้ไม่เจอผู้หญิง..เลยชักเพี้ยน” ชายหนุ่มบอกกับตัวเอง รีบพลิกกายหันหลังให้กับร่างเล็กยั่วยวนอารมณ์นั่น ก่อนจะลุกขึ้นอีกครั้งดึงผ้าห่มคลุมตัวให้กับร่างเล็กบาง คืนนั้น เกรียงไกรข่มตาหลับด้วยความยากลำบาก กว่าจะหลับได้ก็เกือบรุ่งสางของอีกวัน ******************************

โดย ---จับฉ่ายใส่วุ้นเส้น--- [3 ต.ค. 2551 , 19:59:57 น.] ( IP = 125.27.47.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 6 “อือ.......” ใบหน้าสวยหรี่ปรือขึ้น และก็ต้องรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว จำได้ว่าเมื่อคืน...เฮ้ยซวยแล้ว ห้องใครวะเนี่ยไม่รู้จัก โดนทำอะไรรึเปล่าวะ มือเล็กรีบสำรวจไปทั่วร่างของตัวเอง เสื้อผ้า....เมื่อคืนไม่ได้ใส่ชุดนี้นี่ ใครเปลี่ยนให้ แย่แล้ว ใครวะ นอนอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าหวานชะโงกเข้าไปใกล้ ๆ กับชายหนุ่มที่นอนหันหลังอยู่ข้าง ๆ ขุนไกรนี่หว่า อย่าบอกนะว่าไอ้นี่ มันเปลี่ยนชุดให้เมื่อคืน “ไอ้ขุนไกรรรรรรรรรรรรรรรรร ตื่นโว้ยยยยยยยยยยยยยยยย” ร่างเล็กใช้เท้ายันร่างสูงนั้นจนตกเตียง “โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย” ร่างสูงรู้สึกตัวขึ้นได้ทันที เมื่อพบว่าตัวเองหล่นลงไปอยู่บนพื้นห้องเสียแล้ว “คนจะหลับจะนอนทำห่าอะไรแต่เช้าวะเนี่ย” ร่างสูงลุกขึ้นยืน ไอ้เวรนี่ ช่วยไว้เมื่อคืน ไม่สำนึกบุญคุณไม่ว่า แถมยังถีบอีก แบบนี้มันน่าด่ามั้ยล่ะ “เมื่อคืนมึงทำอะไรกู...........มึงบอกมามึงทำอะไรกู” มือเล็กปรี่เข้าคว้าคอเสื้อของร่างสูง ทำหน้าเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อให้ได้ “เปลี่ยนเสื้อให้....มึงจะทำไม...นึกว่ากูคิดสั้นปล้ำมึงหรือไง” เช้า ๆ อย่างนี้ไม่อยากมีเรื่อง ง่วงจะตายอยู่แล้ว “เปลี่ยนทำไม...ใครใช้ให้เปลี่ยน..” ร่างเล็กไม่เลิกเซ้าซี้ “มึงโดนยา แล้วยังไม่ได้อาบน้ำอย่างนั้น เตียงกูจะสกปรก..” ร่างสูงยกมือขึ้นปิดปาก หาวนอน “แล้วเสื้อผ้ากูอยู่ไหน” “โอ้ยยยยยยยยยยย อะไรของมึงนักหนาวะเนี่ย ให้กูนอนก่อนได้มั้ย กูง่วงจะตายห่าแล้ว” ร่างสูงปรือตาขึ้น เวลาง่วง เขาไม่อยากจะต่อปากต่อคำกับใครจริง ๆ “แค่เห็นมึงแก้ผ้า...กูก็ต้องไปล้างซวยให้กับลูกกะตากูเจ็ดวันเจ็ดวาแล้ว” เกรียงไกร ปลดมือเล็ก ๆ นั้นออก และเดินขึ้นเตียงล้มตัวลงนอน ไม่สนใจท่าทางกระฟัดกระเฟียดจะเอาเรื่อง ของอีกฝ่ายแต่อย่างใด “ไอ้ไกร....ตื่นนนนนนนนนนน..มึงลุกมาก่อนไอ้ไกร.....ไอ้ไกรโว้ยยยยยยย” มือเล็ก ๆ ทั้งฉุดทั้งดึงคนข้าง ๆ แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าคนตัวโตกว่าจะลุกขึ้นมาตอบคำถามของเขาเลย *********************** ไอ้หมูไปไหนวะ.." เกรียงไกรเอ่ยถามร่างเล็กที่เดินเคียงข้างเขา เมื่อเช้าไอ้คนปากเสียนี่เอาแต่โหวกเหวกโวยวายจนเขาไม่ได้หลับได้นอน ทั้งดึงทั้งถีบ เจ็บไปหมด แถมยังโวยวายหาว่าเขาจะปล้ำอีก ใครจะไปปล้ำกระเทยกันวะ เสียศักดิ์ศรี คาสโนว่าไกรหมด "มาพร้อมกัน..มึงถามกู..กูจะถามใคร" ร่างเล็กเริ่มกวนโทสะแต่เช้า "หุบปากเลยมึง...ไม่พูดก็ไม่มีใครคิดว่าเป็นใบ้หรอก" เกรียงไกรหันมามองร่างเล็กตาขวาง เรื่องเมื่อเช้ายังไม่ได้เอาคืน นี่เริ่มอีกแล้ว จะมีสักวันมั้ยที่คุยกันได้ดี ๆ "มึงแหละหยุด..." ร่างเล็กเท้าสะเอวมองหน้าอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว "เออ..หยุดก็หยุด" ร่างสูงนั่งลงที่โต๊ะม้าหินพร้อมกับกองเอกสารที่ปริ้นมาจากอินเตอร์เน็ตเขายังไม่อยากปะทะคารมย์ด้วยสักเท่าไหร่ ยังรู้สึกง่วงอยู่ เพราะว่าเรื่องที่หัวหน้ากลุ่มให้ไปทำมันล้มเหลว ก็เลยต้องมีอะไรมาบังหน้าหน่อย ให้รู้ว่าเขาไปทำงานกันจริง ๆ และก็บอกไม่ได้ด้วยว่าเมื่อคืนเกิดปัญหาขึ้น ไม่งั้น ไอ้หมูโวยวายอีกแน่ ร่างเล็กงุนงง และนั่งลงตาม เออ แปลกเว้ย ทำไมมันหยุดง่าย นักวะ อย่างนี้ก็ไม่สนุกอะสิ ใบหน้าหวานจ้องมองร่างสูงที่มือง่วนอยู่กับกองกระดาษ พยายามจะจัดให้มันเข้ารูปเข้าเล่ม ก็เลยต้องเอื้อมมือไปช่วยจัด ไม่ใช่อะไรหรอก เดี่ยวจะหาว่าไม่มีน้ำใจ ดวงตาคมลอบมองกิริยาร่างเล็ก ใบหน้าเนียนขาวใสเป็นสีชมพูเรื่อ เพราะโดนแสงแดด จริง ๆ ด้วยผิวมันสวยจริง ๆ ดวงตากลมโตที่กำลังจ้องมองเอกสารและง่วนอยู่กับการจัดเรียงหน้าทำให้เขาต้องเหลือบมองอยู่บ่อยครั้ง ตาโตอย่างกะตุ๊กตา แถมขนตายาวโดยไม่ต้องแต่งอีก ริมฝีปากอิ่มสีชมพูเรื่อ ทำไมมันสวยกว่าผู้หญิง อีกวะ ไม่น่าเชื่อแฮะ งั้นก็ไม่แปลกหรอก เรื่องบ้า ๆ ที่เขาทำเมื่อคืน ก็ไอ้กระเทยนี่หน้าตาเหมือนกับผู้หญิงแถมสวยซะอีก แล้วเขาเองก็ไม่เจอผู้หญิงเสียนาน ก็เลยต้องมีอารมย์อย่างว่าเป็นธรรมดา ปอยผมที่ตกลงมาระใบหน้า ทำให้มือแกร่ง เผลอเอื้อมไปเกลี่ยออกให้อย่างลืมตัว "เฮ้ยยยยยยยยยย" มือเล็กปัดออกในทันที อะไรของมันวะ นี่จะหาเรื่องอะไรอีกเนี่ย อยู่ ๆ เอื้อมมือมาเข้ามาใกล้ จะทำบ้าอะไรของมันเนี่ย "อย่า...อย่านึกว่ากูพิศวาสมึงนะ..เห็นผมมันปรกแค่นั้นแหละ" ร่างสูงรู้เหมือนเพิ่งรู้สึกตัว ว่าทำอะไรลงไปเมื่อถูกปัดมือออก เขารู้สึกตกใจตัวเองที่เผลอทำแบบนั้นไป แย่แน่ แบบนี้ เป็นอะไรวะเนี่ย สงสัยขาดผู้หญิงนานเลยเผลอตัว ไม่ได้แล้ว แบบนี้ "อ้วก...อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย..พวกตาบอดเท่านั้นแหละ ..ที่พิศวาสมึง" ร่างเล็กแยกเขี้ยวใส่ แถมยังทำหน้าเหยียดหยามเข้าให้อีก "โหยปาก..กระเทยเอ้ย..ไม่มีผู้หญิงติดแล้วปากดี..อิจฉากูละสิ..." ร่างสูงเริ่มปะทะคารมย์กับอีกฝ่าย "ใครอิจฉามึง..อ้วก..กูอยากจะอ้วกว่ะ..สงสารผู้หญิงพวกนั้นจริง ๆ เว้ย" ร่างเล็กทำหน้ายิ้มเยาะ ใครก็รู้สรรพคุณของเกรียงไกรดี ครั้งเดียวจบ แต่น่าแปลกผู้หญิงที่เข้าหาไม่เคยหมด ทั้งที่รู้แบบนี้แล้วก็ยังไม่กลัวเกรงกันอีก "สงสารทำไม..สงสารตัวเองเหอะ..กระเทยเอ้ย" เกรียงไกรเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้ เขาต้องรีบดับความรู้สึกแปลก ๆ นี้ให้ได้ ด้วยการปะทะคารมย์กับร่างบางให้มากที่สุด ให้ร่างเล็กรู้ว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรผิดเพื้ยนไป แต่ที่แย่กว่านั้น หัวใจเขามันเต้นรัวผิดปกติ เรื่องดูท่าจะไปกันใหญ่ ถ้าไม่มีเสียงของหัวหน้ากลุ่มดังขึ้น และรีบดึงให้สองฝ่ายออกจากกัน ต่างฝ่ายต่างกระฟัดกระเฟียดใส่กัน จนอเนกและอาทิตย์เบื่อหน่าย ไม่มีใครสังเกตุร่างสูงที่ยอมละจากการปะทะคารมย์กับร่างเล็กสักนิด เกรียงไกรรู้สึกแปลกไป ไม่รู้ว่าเหตุผลคืออะไร และพยายามหาคำตอบมาลบล้างอาการแปลก ๆ ของตัวเอง หัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ และความรู้สึก แปลก ๆ ที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ *****************************

โดย ---จับฉ่ายใส่วุ้นเส้น--- [3 ต.ค. 2551 , 20:00:55 น.] ( IP = 125.27.47.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 7 ส้ม...เจอกันหน้าตึกนะมึง..ห้ามเลท ลงชื่อ ขุนไกร ข้อความในโทรศัพท์มือถือทำให้ร่างบางต้องทั้งวิ่งทั้งเดินด้วยความเร่งรีบ กลัวว่าอาทิตย์และอเนกจะสงสัย เรื่องที่ไปเมื่อคืนก่อนมันล้มเหลว วันนี้ก็เลยต้องไปอีกที่ กลัวเจอเจ้าถิ่นอีก "กูรอจนเงกแล้วไอ้เตี้ย...ช้าชิบหาย" เกรียงไกรบ่นกับร่างเล็กที่ทั้งวิงทั้งเดินมาหาเขา พร้อมอุปกรณ์ถ่ายรูปและเครื่องอัดเทป และซองกระดาษใส่เอกสารปึกใหญ่ "รอสาวรอได้นะมึง..รอกูแค่เนี้ยทำบ่น" ร่างเล็กบ่นกระเง้ากระงอด นอกจากจะปากเสียแล้วยังไม่มีน้ำใจจะช่วยหิ้วของอีก เวรกรรมอะไรนักหนานะต้องมาอยู่กลุ่มเดียวกับไอ้บ้านี่ "ปากมาก...น่ารำคาญ" ร่างสูงตอบกลับ ก่อนจะยื่นโค้กกระป๋องเย็นฉ่ำที่เพิ่งไปกดจากตู้น้ำอัตโนมัติก่อนร่างเล็กจะมา ให้กับร่างบาง ที่รับมาถือแบบงง ๆ อะไรของมันวะ...บทจะดีก็ดีเกินเหตุ ไม่รับไว้ก็น่าเกลียด นาน ๆ จะได้กินของมันสักที "หายเหนี่อยยัง...เดี๋ยวจะได้รีบไป..ไม่อยากกลับดึกมาก..นัดน้องแอนไว้" ร่างสูงบอกและรับของที่ร่างเล็กถือมา ชายหนุ่มสะพายกล้องและอุปกรณ์ต่าง ๆ ไว้ "โหย...หญิงตาบอดที่ไหนอีกวะ" ร่างเล็กกัดเข้าให้อีกครั้ง มือแกร่งคว้ากระป๋องโค้กออกจากมือร่างเล็ก และดึงฝาที่ผนึกไว้ออกให้ และยื่นส่งกลับ เพราะว่าต้องเทคแคร์ดูแลผู้หญิงอยู่บ่อย ๆ การทำหน้าที่เล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้เลยกลายเป็นนิสัยประจำตัวเขาไป โดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ว่ามีนิสัยแบบนี้ ร่างเล็กรับกลับมาแล้วทำหน้างง ๆ ใจดีเหมือนกันนี่หว่า นึกว่าปากหมาเป็นอย่างเดียว แบบนี้ล่ะมั้ง พวกผู้หญิงเลยชอบ "ไปยัง...จะทุ่มแล้วกว่าจะไปถึงอีก" ร่างสูงละออกห่าง และก้าวเดินนำหน้า "มีอะไรให้ถือปะ.." สายสัมพันธ์ก้าวเดินตาม เกรียงไกรแย่งกล้องและเอกสารที่เขาถือมาไปซะหมด นอกจากกระป๋องน้ำอัดลมในมือ เขายังไม่ได้ถืออะไรเลย "กูขี้เกียจรำคาญมึงบ่น..เดินเร็ว ๆ เหอะไอ้หมูกับไอ้อาร์ตรู้ป่ะ" ร่างสูงเริ่มก้าวเร็วขึ้น "ไม่อ่ะ...กูยังไม่ได้บอก" สายสัมพันธ์ตอบกลับ ก่อนจะก้าวตามร่างสูง เกรียงไกรเดินเร็วชะมัด ขาก็ยาวกว่า จะรอกันหน่อยก็ไม่ได้ อ๋อลืมไปว่ามันรีบ นัดน้องแอนไว้ น้องแอนที่เป็นดาวมหาลัยที่มันคั่วอยู่ ไอ้หมอนี่มันก็เก่งแหะ ผู้หญิงของมันแต่ละคน สวย ๆ น่ารักทั้งนั้นเลย สองร่างเดินมาถึงป้ายรถเมล์หน้ามหาวิทยาลัย และโบกแท็กซี่ ไปยังจุดหมายที่ต้องการ ******************************* พี่ครับ...ถามตรง ๆ นะทำไมมาทำแบบนี้อ่ะ" เกรียงไกรเอ่ยถาม ชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เขา วันนี้ถือว่าโชคดีที่การทำงานสำเร็จได้โดยง่าย รายนี้เป็นรายที่ 10 ของการสัมภาษณ์แล้ว และก็ให้ความร่วมมือโดยง่ายด้วย ตอนแรกสายสัมพันธ์บอกว่าจะขอแก้มือเรื่องเมื่อคืน แต่เขาเห็นว่าท่าจะไม่ไหว ท่าทางโง่ ๆ แบบนั้น เดี๋ยวก็โดนอีกจนได้ เขาเลยต้องไปเจรจากับชายหนุ่มคนที่เป็นเป้าหมายแทน การสนทนาดำเนินไปได้ด้วยดี ชายคนนั้นยอมตอบคำถามของเขา และเหตุผลที่ได้รับ..ส่งน้องเรียน ส่งตัวเองเรียน พ่อป่วยแม่ป่วย อยากได้เงิน อยากสนุก และอีกหลายข้ออ้างที่ยกมาคุยกัน หลายคนให้แง่คิดดี ๆ กับเขาได้มาก คนกลุ่มนี้ไม่ได้น่ารังเกียจ ต่างมีที่มาที่ไป แต่ก็ต้องมาอยู่ในสิ่งแวดล้อมเดียวกัน เป็นการได้เรียนรู้อีกแง่มุมหนึ่งสำหรับเขาเท่านั้น วันนั้นสายสัมพันธ์เองก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ถึงจะมีกัดกันบ้างบางเวลา แต่ก็พอจะรับไหว คงจะรู้ว่ากำลังทำงานอยู่ เลยไม่ออกฤทธิ์มาก "โหย...เรียบร้อยแล้ว..ไอ้หมูไม่กล้าหือแน่แบบนี้" ร่างเล็กหัวเราะร่า เวลาปาเข้าไปเกือบตี 2 แล้ว แต่งานเสร็จแค่นี้ก็พอใจ "ฝีมือกูล้วน ๆ " ร่างสูงเอาความดีความชอบเข้าตัว จริง ๆ แล้วเขาแค่แกล้งล้อเลียนร่างบางเท่านั้นแหละ เห็นอยู่ว่าพวกนั้นหลายคนนอกจากจะคุยกับเขาแล้ว ยังแอบเหล่ร่างบางนั้นอยู่บ่อย ๆ ชายหนุ่มไม่รู้หรอกว่าที่พวกนั้นเหล่ร่างบางก็เพราะว่า นึกว่าเป็นแฟนของเขา เลยไม่กล้าออกอาการมาก "ได้ทีเอาเลยนะมึง...แม่งพวกเอาหน้า" ร่างเล็กตอกกลับจนแทบหน้าหงาย ที่ดี ๆ มาได้ตลอดสามสี่ชั่วโมงที่ผ่านมาเนี่ยก็นับว่าเก่งแล้ว แต่ก็เอาอีกจนได้ หาเรื่องปะทะคารมย์อีกจนได้ "ไอ้ตุ๊ด..พูดงี้ก็สวยดิ" ร่างสูงเริ่มโมโห นึกว่ามันจะหุบปากเงียบได้นาน "ทำไม...พูดงี้แหละ..เมื่อไหร่จะเลิกเรียกกูอย่างนี้สักที...บอกเป็นหมื่นหนแล้ว" สายสัมพันธ์ไม่ได้โกรธอะไรมากมายหรอก แค่รู้สึกมันเงียบ ๆ พิกลเลยเหงาปากแค่นั้นเอง "เดี๋ยวเตะคอหัก...กวนตีนรอบดึกเหรอมึง" เกรียงไกรอารมย์ดีขึ้นนิดหน่อย เมื่อร่างเล็กไม่ได้โมโหจริงจังกับคำพูดเขามากมาย อันที่จริงอยุ่กับร่างบางนี่ก็ดีเหมือนกัน ได้เป็นตัวของตัวเอง อยากพูดอยากด่าอะไรก็ได้ จะโมโหเอะอะโวยวายแค่ไหนก็ไม่ต้องกลัวเสียภาพพจน์ อยู่กับสาว ๆ แล้วเขาต้องเล่นบทเจ้าชายแสนดีตลอดเวลา ร่างเล็กกำลังจะอ้าปากโต้กลับ แต่เสียงโทรศัพท์ของร่างสูงก็ดังขึ้น "จ๋า...แอนเหรอ..เค้ายังทำงานไม่เสร็จเลยอ่ะ จ๋า..ไปสิ..ไปหาตัวเองอยู่แล้ว..จ้า..จ้า โอเคจ่ะ" คำพูดหวานจนชวนเลี่ยนนั้น ทำให้ร่างบางหัวเราะคิกคัก เมื่อชายหนุ่มกดวางโทรศัพท์ "จ๋าตัวเองเหรอเค้าอ่ะกะลังคุยกะเกย์อยู่เดี๋ยวเขาจะไปหานะจ๊ะ" ร่างบางจีบปากจีบคอทำหน้าล้อเลียน "เสือก...หุบปากเลย..กลับบ้านได้และ..." ร่างสูงหันมาว่ากลับ คว้ากล้องและเครื่องอัดเทป และก้าวเดินนำหน้าเพื่อเรียกรถกลับบ้าน **********************

โดย ---จับฉ่ายใส่วุ้นเส้น--- [3 ต.ค. 2551 , 20:09:58 น.] ( IP = 125.27.47.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 8 ต่อด่วนน้าค้า

โดย yui [5 ต.ค. 2551 , 08:31:07 น.] ( IP = 114.128.24.216 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 9 รีบมาอัพต่อนะคะ

โดย ผ่านมาแล้วผ่านไป [5 ต.ค. 2551 , 11:25:57 น.] ( IP = 24.175.136.123 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 10 คุณค้าบบบ เลิกเถียงกันเหอะครับ ผมไม่มีสมาธิขับรถแล้ว" คนขับแท็กซี่หันกลับมาบอกกับสองร่าง ที่เถียงกันด้วยเรื่องบ้า ๆ เพราะเมื่อสักครู่ทั้งเกรียงไกรและสายสัมพันธ์เอาแต่เถียงกันด้วยเรื่องที่ว่า กล้องมีความคมชัดกี่พิกเซล แค่นั้นเอง เถียงกันอย่างเอาเป็นเอาตาย แถมยังทำท่าจะเข้าห้ำหั่นกันเสียอีก จนคนขับรถจะทนไม่ไหว ต้องกลายเป็นห้ามศึก สองร่างถึงได้ยอมหุบปาก แต่ก็มองหน้ากันอย่างไม่ยอมกันอีก และจะเริ่มกันอีกรอบ "ก็ไอ้เนี่ยอ่ะลุง..ดูปากมันดิ" สายสัมพันธ์หันมาฟ้องคนขับรถ ไม่รู้ว่าจะฟ้องทำไม ยังไงเขาก็รำคาญอยู่ดี "มึงแหละไอ้ส้ม..มึงดิปากเสีย" เกรียงไกรเองก็เริ่มรอบใหม่เหมือนกัน "240 ครับ แล้วไปต่อรถข้างหน้านะครับ" คนขับรถแท็กซี่จอดริมทาง และลงมาเปิดประตูเชิญสองร่างรีบออกจากรถ "ป่านนี้แล้วเราจะหารถที่ไหนล่ะครับลุง" สายสัมพันธ์หน้าเหรอหรา ก่อนจะก้าวตามร่างสูงลงมา เพิ่งสำนึกตัว ทำหน้าออดอ้อนสุดชีวิต "ผมไม่ทราบอ่ะครับแล้วแต่พวกคุณ" ลุงคนขับรับเงินจากร่างสูงและออกรถในทันที "เพราะมึง" ร่างสูงหันมาชี้หน้าร่างเล็ก "มึงแหละ...มึง" ร่างบางก็ชี้กลับ สงสัยจะต้องทะเลาะกันให้ตายไปข้างหนึ่งแน่นอน *************************** หลังจากทะเลาะกันจนเหนื่อย สองร่างก็นั่งทรุดลงที่ริมฟุตบาธ "นี่มันซอยบ้านมึงนี่หว่าไอ้ส้ม..." ร่างสูงหันมาถามร่างเล็ก ที่ดูเหมือนหมดแรงจะเถียงอีก "เออ...เดินไปอีกแค่ 2-3 กิโลเอง" ร่างเล็กหันมาตอบกลับ "งั้นมึงจะนั่งทำซากอะไรอ่ะ ไปดิ" ร่างสูงยืนขึ้น ทั้งหิวทั้งเหนื่อยทั้งง่วง แบตโทรศัพท์ดันมาหมดพร้อมกันอีก แล้วจะทำยังไงดีเนี่ย ป่านนี้น้องแอนด่าตายแล้ว "เออรู้แล้ว...เดี๋ยวดิ" ร่างเล็กลุกตาม นี่มันตีสามกว่าแล้ว ง่วงนอนจนบอกไม่ถูก ไม่มีแรงจะทะเลาะด้วยหรอก แต่ก้าวเดินได้สองสามก้าว...ก็ไปสะดุดกับฝาท่อระบายน้ำที่ ถูกงัดทิ้งไว้ จนร่างบางเซถลา "อะไรอีกวะมึง" ร่างสูงหันกลับมาดูและวิ่งเข้ามาดูร่างเล็กที่ทรุดลง จับข้อเท้าตัวเองไว้ "แม่งข้อเท้าแพลงดิ...พวกงัดฝาท่อทิ้งไว้อ่ะ" มือเล็กกุมข้อเท้าตัวเอง ใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บ "โง่อีกแล้วมึง..." มือแกร่งเอื้อมมือมาบีบเฟ้นที่ข้อเท้าเล็กให้ เสียงฟ้าคำรามครืน เตือนว่ากำลังจะมีฝน ทำให้เขาต้องแหงนหน้าขึ้นมอง อ้าว ฝนจะตกอีก อะไรนักหนาวะเนี่ย "ไอ้ส้มเอาถุงใส่กล้องไว้ดิ...เดี๋ยวฝนตกโทรศัพท์มึงด้วยเร็ว" ร่างสูงออกคำสั่งรีบคว้าอุปกรณ์ต่าง ๆ ยัดลงถุงพลาสติก ฝนเม็ดเล็ก ๆ เริ่มโปรยปราย แถวนี้ไม่มีตรงไหนหลบฝนได้ด้วย บ้านไอ้ส้มนี่แม่งอยู่ส่วนไหนของประเทศวะ กันดารโคตร ************************

โดย ---จับฉ่ายใส่วุ้นเส้น--- [5 ต.ค. 2551 , 17:44:02 น.] ( IP = 125.25.33.244 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ][ 5 ][ 6 ][ 7 ]

เข้าใจแล้ว

จดหมายจาก... : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเหมียว : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปของท่านนั่นแหละ : ไม่เกิน 150KB ยินดีให้รูปประกอบนี้ ไปให้บริการ ส่งรูปภาพเข้ามือถือ ยินดี ไม่ยินดี บริการใหม่!! รับฝาก File ฟรี! ข้อมูลเบื้องต้น : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]

Our services

ฝาก Server : colocation | co-location | colo ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น