Hilight! ดูดวง Clip เด่น รูปเด็ด ทันข่าว ประชาสัมพันธ์ บันเทิง Game หางาน		ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม		close [x]

This is some default tab content, embedded directly inside this space and not via Ajax. It can be shown when no tabs are automatically selected, or associated with a certain tab, in this case, the first tab.

ABUSE REPORT!!
ADDRESS	http://thaimisc.pukpik.com/freewebboard/php/vreply.php?user=aoikyosuke&topic=2384
! E-mail (ต้องระบุ)
Why? ! เหตุผลในการลบ (ต้องระบุ)
Security Code	Please Input Security Code
	!! All fields are require.

[X] CLOSE

เมี้ยววววว

[Re-post] ยุ่งรัก.....รักซะ

---

[Re-post] ยุ่งรัก.....รักซะ (นะ - วี) by aoikyosuke

โดย ~iNk~ [30 ก.ย. 2551 , 11:54:04 น.] ( IP = 125.24.139.16 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ]

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 1 ยุ่งนักรักซะ .1 “ทำไมวีต้องพูดกับพี่ดี ๆ แบบนี้ด้วยอ่ะ วีพูดอะไรตามความคิดบ้างเถอะ” ร่างสูงกรอกเสียงพูดลงไปในโทรศัพท์ และยังไม่ทันได้รับคำตอบ คนที่อยู่ปลายสายก็กดวางไปดื้อ ๆ สร้างความหงุดหงิดให้กับกฤษณะมากที่สุด ปกติเขาไม่ค่อยยุ่งเกี่ยวกับใคร นิ่ง ๆ เฉย ๆ ใครจะมาวุ่นวายอะไรกับเขาก็ไม่ว่า เพราะเขาก็ไม่ได้ดีเด่นอะไร เป็นแค่ผู้ชายธรรมดา ๆ ออกจะเฉื่อย ๆ เรื่อยเปื่อยด้วยซ้ำ แต่ใคร ๆ ก็ชอบเข้ามายุ่งกับเขาเสมอ โดยเฉพาะปฐวี คนนี้ รูปร่างหน้าตากระเดียดไปทางผู้หญิง แต่นิสัยไม่ต้องพูดถึง ผู้หญิงที่เข้าใกล้เขา หายเกลี้ยง ทั้งโดนแกล้งมั่ง อะไรมั่ง หนีเตลิดไปหมดแล้ว แค่ตอนเด็ก ๆ ถูกเขาแกล้ง จนร้องไห้บ่อย ๆ ไอ้เขาก็ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว เล่นไปเรื่อย ไม่ได้คิดอะไร ไม่นึกว่าไอ้วีมันจะตามอาฆาตแค้นถึงเพียงนี้ โตมาไอ้วี เลยมาป่วนให้ชีวิตเขาไม่สงบสุขเลย ตั้งแต่รู้ว่าได้เข้ามาเรียน ที่เดียวกัน ตอนเห็นหน้าเขาครั้งแรก มันกระโดดกอดทำท่าว่าคิดถึงมาก ถึงมากที่สุด เขาเองก็ออกจะสำนึกผิดอยู่บ้าง ที่เมื่อก่อนตอนเด็ก ๆ ทำไว้เยอะ แต่พอมันเริ่มแผลงฤทธิ์แค่นั้นแหละ ไอ้น้องวี ที่เคยเดินตามเขาต้อย ๆ เป็นลูกเจี๊ยบตามแม่ไก่ กลายเป็นไอ้ตัวร้ายที่ทำให้ชีวิตเขาปั่นป่วนไปหมด แม้มันจะ ไม่เคยมีผลอะไรกับชีวิตของเขาเลยก็เถอะ แต่เขาก็ไม่ชอบให้คนมอง ก็แค่นั้นเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องทำให้เขาต้องเลิกกับแฟน มันก็จัดการให้ได้อย่างเรียบร้อย เรื่องที่ทำให้บรรดาสาว ๆ ที่เข้ามาติดพันเขา มันก็เสกให้หายวับไปกับตา จัดการให้เรียบร้อย ด้วยการปล่อยข่าวว่าเขาเป็นเกย์ อืม ช่างเป็นคนดีอะไรเยี่ยงนี้หนอ

โดย ~iNk~ [30 ก.ย. 2551 , 11:55:14 น.] ( IP = 125.24.139.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 2 เชื่อหรือไม่ เวลาเจอหน้าปุ๊บมันจะยิ้มร่า ใบหน้าสดใสไร้ราคี ตีหน้าซื่อ ทำตาบ้องแบ้ว และเอ่ยถามเขาว่า “พี่นะ.... ช่วงนี้เป็นไง...สบายดีมั้ยพี่” แต่ตามันน่ะเหรอ ส่อแววชั่วร้ายชัดเจน แล้วเขาก็จะทำหน้าเฉย ๆ เหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไร และตอบกลับมันว่า “ก็ดี...แล้วแต่ว่าช่วงไหนวีจะอารมณ์ดี” เขาพูดก็หมายความแบบนั้นจริง ๆ ถ้าปฐวีอารมณ์ดีช่วงไหน เขาก็จะโดนคนมองแปลก ๆ เยอะ แต่ถ้าวันไหนมันแค้น ๆ ขึ้นมา มันก็สามารถทำให้เขาถูกคนรอบข้างมองด้วยสายตาแปลก ๆ มากหน่อย การแก้แค้นที่น่ารักน่าเอ็นดูของมัน ก็มีอาทิ เช่น ถ่ายรูปเขาแล้วเขียนจดหมายไปให้หนุ่มต่างคณะและบอกว่าเขาขอเป็นแฟนด้วย หรือ บางที ก็ส่งรูปโป๊ที่ตัดต่อโดยมีหน้าเขาเป็นตัวชูโรงแบบทุเรศ ๆ ไปตามมือถือให้ คนได้ชื่นชมสรรเสริญกัน แต่เขาน่ะหรือ นายกฤษณะผู้ไม่สนใจใคร ใครอยากจะทำอะไรก็ทำ อยากจะมองเขายังไงก็ได้ ตามใจ แล้วแต่ใครจะคิด ไม่เคยเก็บเอามาใส่ใจ น่าแปลก ถึงจะโดนทำอะไรบ้า ๆ บอ ๆ ขนาดนั้น เขาก็ยังนั่งเฉย ๆ ได้ ทั้งเรื่องที่เลิกกับแฟน เขาก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร เพราะว่าตั้งใจจะเลิกอยู่แล้ว เพราะนิสัยไปด้วยกันไม่ได้ และเรื่องอื่น ๆ ไอ้น้องวีมันคงจะแค้นเขามากขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนกัน ที่ทำอะไรเขาไม่ได้ มันก็คงอยากจะหาเรื่องเขาซึ่ง ๆ หน้าเหมือนกัน แต่เพราะว่า พ่อแม่ของทั้งเขาและปฐวีค่อนข้างจะสนิทกัน และต้องพึ่งพาอาศัยกันอยู่มันก็เลยไม่ค่อยกล้าแลกด้วยแบบซึ่ง ๆ หน้า บางครั้งเขาก็รำคาญมันมาก ๆ เหมือนกัน มันเรื่องอะไรของมันนักหนา จะแค้นอะไรกันมากมาย ตามราวีอยู่ได้ จนเคยหลุดปากพูดออกไป แต่แล้วท้ายที่สุดมันก็ยังไม่หยุดแกล้ง ยังตั้งหน้าตั้งตาทำให้เขากลายเป็นตัวประหลาดต่อไป เขาก็ยังรู้สึกเฉย ๆ เหมือนเดิม เพราะเจอกันทีไร มันก็มุขเดิม ยิ้ม หัวเราะ และยังคงถามเขาว่า “พี่นะเป็นยังไง...สบายดีมั้ย” จนเมื่อไม่นานมานี้ มันก็เลิกแกล้งเขาเด็ดขาด เลิกแกล้งแบบดื้อ ๆ เลย แล้วก็กลายเป็นว่าเขานั่นแหละ ที่ต้องคอยตามมัน อะไรมันก็กลับตาลปัตรไปหมด ตั้งแต่วันที่เขาเมา........ แล้วก็ไม่ได้ทำอะไรมันมากมาย..... ก็แค่.....จูบ.....แล้วก็กอด......... แล้วก็ลูบไล้เข้าไปในเสื้อ........ แล้วก็.....แล้วก็.... ไม่ได้มีอะไรต่อหรอกน่ะ แค่นั้นจริง ๆ เพราะไอ้น้องปฐวีผู้ห้าวหาญได้ชกหน้าเขามาหนึ่งที แล้วก็วิ่งร้องไห้ไป เหมือนตอนเด็ก ๆ เป๊ะเลย หลังจากนั้นมันก็เงียบหายไปจากชีวิตเขา ไม่มาป่วนมาแกล้งอีกเลย กลายเป็นเขาต้องตามง้อ ตามคุยกับมันแทน TBC . ************************** aoikyosuke's note: เป็นเรื่องแรกที่มีพล็อตไว้เขียน มหัศจรรย์ที่สุดในชีวิตแล้วล่ะ

โดย ~iNk~ [30 ก.ย. 2551 , 11:55:53 น.] ( IP = 125.24.139.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 3 ยุ่งนักรักซะ .2 "พี่นะ...สบายดีเหรอครับ...แหมแปลกจังโทรหาผมได้...แต่เราก็ออกจะสนิทกันรักกันขนาดนั้นอะเนอะใช่มั้ยพี่นะ" ปฐวี พูดตอบไปในโทรศัพท์เสียงอ่อนเสียงหวาน ซึ่งเจ้าของปลายสายที่โทรเข้ามาก็คงจะรู้ว่าเป็นการประชดประชันของเขานั่นเอง "ยังโกรธเรื่องนั้นอีกหรือเปล่า....." เสียงทุ้มนุ่มนิ่ง ถามกลับมา คงหมายถึงเรื่องเมื่อวันนั้นล่ะสิ จะเอาอะไรกะเขาอีก อยากให้เลิกยุ่งด้วย ก็เลิกแล้วนี่ไง จะเอาคืนหรือไง "แหม....พี่นะ...ผมเนี่ยเหรอจะโกรธพี่นะ...ผมลืมไปหมดแล้ว" ปฐวีหัวเราะเสียงแปร่ง พูดตอบกลับไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ทำไมวีต้องพูดกับพี่ดี ๆ แบบนี้ด้วยอ่ะ วีพูดอะไรตามความคิดบ้างเถอะ” น้ำเสียงที่พูดตอบกลับนั้นไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหงุดหงิดเต็มที ร่างบางเองก็หงุดหงิดเหมือนกัน กดวางไปซะดื้อ ๆ พูดดีด้วยขนาดนี้แล้วจะเอาอะไรกันอีกวะ จะให้คอยตามต้อย ๆ ยอมตลอดเหมือนตอนเด็กงั้นเหรอไม่มีทาง ดวงตากลมโตทอดมองที่โทรศัพท์ของตัวเอง ก่อนจะสบถออกมา "ไอ้บ้าเอ้ย.....ใครมันจะไม่โกรธวะ..ผู้ชายที่ไหนมันจะมาจูบกันอย่างนั้นวะ" ร่างบางหน้องอหงิกยิ่งคิดยิ่งโมโห ถึงจะเมาก็เถอะ ใครมันบ้าทำอย่างงั้นกัน ถ้าไม่แก้แค้น ไม่เอาคืน ว่าแล้ว ทำไมมันไม่เคยตอบโต้ เพราะว่าจะเอาคืนครั้งเดียวแบบเจ็บ ๆ แบบนี้นี่เอง ร้ายกาจไม่เปลี่ยนเลยตั้งแต่ตอนเป็นเด็กแล้ว ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห ทั้งที่ตั้งใจจะลืม ๆ ไปแล้ว แต่ปฐวีก็เผลอคิดไปถึงเรื่องบ้า ๆ ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานนี้เป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ************************ "อื้ออออออ อะ..." ร่างเล็กบาง ที่ถูกกดสัมผัสจากริมฝีปากอุ่นร้อนพยายามจะดิ้นรน ออกจากอ้อมแขนของร่างสูงตรงหน้า แต่ก็ไม่สำเร็จ ยิ่งดิ้นก็ยิ่งถูกรัด แถมฝ่ามืออุ่นร้อน นั่นยิ่งดูท่าจะไม่ยอมหยุดง่าย ๆ เริ่มลากไล้สัมผัสเข้าไปในตัวเสื้อของเขาแล้ว ปฐวี พยายามรวมรวมแรงเฮือกสุดท้าย สะบัดออก แล้วก็ส่งหมัดตรงเข้าปลายคางของร่างสูงตรงหน้าทันที น้ำตาไหลพรากอย่างไม่เข้าใจ ว่าจะร้องทำไม รู้แต่ว่าน้ำตามันไหลออกมาไม่หยุด อะไรวะ อะไรวะ จะร้องไห้ทำไมเนี่ย ทุเรศตัวเองจริง ๆ เลยเว้ย แกล้งเขาจนโดนแกล้งกลับ แถมเขาเอาคืนแบบเจ็บแสบ หยามศักดิ์ศรีอีกต่างหาก ร่างสูงค่อยยกมือขึ้นลูบปลายคางตัวเองที่เพิ่งโดนหมัดขวาตรง เรียกสติกลับมาได้ทันที ตั้งท่าจะเรียกร่างบางนั้นไว้ แต่ปฐวีก็วิ่งลิ่วออกไปแล้ว กฤษณะยืนลูบคางของตัวเอง งง งง เมื่อกี้เขาทำอะไรไปน่ะ

โดย ~iNk~ [30 ก.ย. 2551 , 11:56:44 น.] ( IP = 125.24.139.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 4 จูบปฐวีไปจริง ๆ งั้นเหรอ ทำไมเขาถึงจูบล่ะ ปกติผู้ชายเขาโมโหกัน เขาต้องชกกันให้รู้เรื่องรู้ราวไปเลยนี่นา ไม่ใช่มาจูบกันแบบนี้ แถมเขาเองนั่นแหละ ที่ชักจะเคลิ้มไปใหญ่ ถึงขนาดลูบไล้ร่างเนียนขาวนั้น อย่างพอใจ เขาทำอะไรน่ะ ทำอย่างนี้ไปทำไม กฤษณะยืนครุ่นคิดหาคำตอบให้กับตัวเองวนไปวนมา แต่ก็คิดไม่ออกสักที "ไปไหนมาเหรอคะพี่วี...ออยตามหาพี่วีตั้งนานแน่ะ" หญิงสาวร่างบางเดินเข้ามาหาปฐวี ที่เดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาเรียบร้อยแล้ว และ เดินออกมาภายในงานทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันนี้เป็นวันเกิดแม่ของปฐวี ดังนั้นจึงจัดงานเล็ก ๆ ฉลองกัน มีแขกไม่มาก เชิญมาเฉพาะที่สนิท ๆ กัน และแน่นอน ครอบครัวของกฤษณะก็มาด้วย วันนี้ปฐวีมีแผ่นการณ์เด็ด ๆ ที่จะเอาไว้แกล้ง กฤษณะ แต่มันก็ล้มเหลวไม่เป็นท่า เมื่อโดนเอาคืน ก่อนที่เขาจะทันได้ลงมือ ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้นใจ "ออยหาพี่ทำไมคะ...พอดีพี่เดินไปเข้าห้องน้ำน่ะ" ปฐวีตอบกลับ ส่งยิ้มให้กับหญิงสาวตรงหน้า เขาและอติมาคบหากันมาเกือบครึ่งปีแล้ว โดยที่ผู้ใหญ่เป็นใจ ชักนำให้มารู้จักกัน ปฐวีพอใจ อติมาอยู่ไม่น้อย ในขณะที่อติมาเองก็พอใจในตัวของปฐวีเช่นกัน เลยคบหากันมา โดยมีเรื่องของธุรกิจครอบครัวเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย "ค่ะ..พี่วี..ปล่อยให้ออยคอยตั้งนานเลยนะ...โกรธแล้ว..คนใจร้าย" หญิงสาวแกล้งทำหน้างอ จนปฐวีต้องรีบขอโทษขอโพย ง้อขอคืนดี "พี่วีขอโทษค่ะ...คนดี..อย่าโกรธเลยนะ" ดวงตาคมทอดมองคนตรงหน้า อย่างรักใคร่ ก่อนจะส่งแขนให้อติมา จับไว้ เดินเข้าไปภายในงานพร้อมรอยยิ้มเบิกบาน ไม่ทันได้สังเกตุสายตาของใครคนหนึ่ง ที่ลอบมองมา กฤษณะยืนมองภาพตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ เออ...ปฐวีนี่มันเก่งนะ เมื่อกี้นี้วิ่งร้องไห้ออกมา เพราะโดนเขาจูบ ตอนนี้กลับยิ้มร่า กับแฟนของตัวเองได้ ช่างปรับสีหน้าได้เก่งจริง ๆ ร่างสูงยืนนิ่งคิดอยู่เพียงเท่านั้น ก่อนจะแตะเบา ๆ ที่ริมฝีปากของตัวเอง ความรู้สึกซาบซ่านอ่อนหวานที่ได้รับเมื่อครู่ยังไม่ทันจางหาย ความรู้สึกใหม่ที่เขาไม่เข้าใจก็มาแทนที่ ต้องเป็นเพราะเมาแล้วแน่ ๆ เลย เมื่อครู่เขาก็ดื่มไปไม่น้อย อาจจะเป็นเพราะแอลกอฮอล์แน่ ๆ ที่ทำให้เขารู้สึกแบบนี้ ขึ้นมาได้ ร่างสูงสะบัดหัวไล่ความคิดแปลก ๆ ออกไป ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในงานอย่างเงียบ ๆ TBC .

โดย ~iNk~ [30 ก.ย. 2551 , 11:57:08 น.] ( IP = 125.24.139.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 5 ยุ่งนักรักซะ .3 "แม่ล่ะเสียดายจริง ๆ ที่น้องวีเป็นผู้ชาย" แม่ของกฤษณะเริ่มบ่นเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ครอบครัวของเขาเสียดายอะไรกันนักหนาเรื่องที่เขากับไอ้น้องวีเป็นผู้ชายด้วยกันทั้งคู่ แล้วไม่ได้แต่งงานกัน ก็แค่ไอ้น้องวี ที่มันตามมาแก้แค้นเขาตอนโต แล้วก็ดูเหมือนมันจะยอมรามือไปแล้ว ตั้งแต่ถูกเขาขโมยจูบไปตอนนั้น เขานึกว่าไอ้น้องวีมันจะรามือเพราะกลัวเขา แต่ที่ไหนได้ มันรามือเพราะต้องไปเตรียมงานหมั้น กับน้องออย รู้สึกจะดีใจมาก ที่จะมีคู่หมั้นเสียที กลายเป็นเขาซะอีกที่หงุดหงิดโมโห โทรไปหามันก็ไม่ยอมรับสายกะว่าจะแสดงความยินดีด้วยหน่อย หรือถ้ามันรับก็แกล้งพูดกับเขาว่า "แหม...ผมคิดถึงพี่นะจังเล้ย...คิดถึงผมมากถึงขนาดต้องโทรหาผมเลยเหรอครับ" กฤษณะรู้ว่าปฐวีไม่ได้อยากคุยกับเขาด้วยซ้ำ แต่เจ้าตัวก็แกล้งพูดคุย หัวเราะด้วยดี ก็คงเป็นเรื่องของครอบครัวนั่นแหละ ไม่มีสักครั้งที่วีมันจะพูดอะไรตามที่ใจตัวเองคิด ทั้งที่โกรธ มันก็จะหัวเราะ เสียใจมันก็หัวเราะ เจ้าวีมันกลายเป็นเด็กแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เขาไปตามหามันที่คณะ มันก็หลบหน้า ไม่ยอมประทะด้วยตรง ๆ แต่ถึงพบมันก็โปรยยิ้มให้เขาหยาดเยิ้ม แล้วก็คุยกับเขาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น กฤษณะว่าไปหลายครั้ง บอกให้พูดอะไรตามความรู้สึกบ้าง เจ้าวีก็ยิ้ม แต่ตามันบ่งบอก ว่าไม่พอใจที่เขาพูดกับมันอย่างนี้ แล้วนี่มันกำลังจะหมั้น ชิงหมั้นตัดหน้าเขาก่อนหรือไงกัน ไอ้วี ไอ้เด็กกะโปโล ที่เดินตามเขาต้อย ๆ สมัยเด็ก มันกำลังจะหมั้นงั้นเหรอ แล้วมันเรื่องอะไรที่กฤษณะจะต้องโกรธแล้วก็หงุดหงิดขนาดนี้ด้วยล่ะ แม้แต่เจ้าตัวเองก็ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเหมือนกัน ******************************** "วี...เลิกหลบหน้าพี่ซะที.." ร่างสูงยืนดักหน้าร่างโปร่งบางนั้นไว้ แล้วปฐวีก็ยิ้มอีกเหมือนเดิมเมื่อหลบต่อไม่ได้ ก็มีแต่ต้องเผชิญหน้าด้วย ก็เท่านั้น "แหม...ผมไม่กล้าหลบพี่นะหรอกครับ..ก็แค่นัดออยไว้น่ะครับ...ก็อย่างที่พี่นะรู้แหละ..ผมกำลังจะหมั้นกับออยนะ อย่าเพิ่งอิจฉาผมซะก่อนล่ะพี่นะ..." ดวงตากลมโตจ้องมองเขา นัยย์ตาแสดงถึงความหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด ที่ต้องมาเผชิญหน้ากับร่างสูง "พี่ก็ว่าจะยินดีกับวีด้วยเหมือนกัน...งั้น...ไปกินข้าวด้วยกัน..วันนี้พี่เลี้ยงวีเอง.." กฤษณะกัดฟันตัวเองแน่น เขาไม่รู้ว่าตัวเองจะโกรธไอ้น้องวีทำไม รู้แต่ว่ามันโมโห ที่เห็นท่าทางยียวนกวนประสาทของร่างโปร่งบางนี้และพยายามดึงแขนให้อีกฝ่ายเดินตาม "เห็นทีจะไม่ได้ครับพี่นะ..ผมนัดน้องออยไว้นะครับ" ร่างโปร่งบางพยายามจะเลี่ยง เจ็บจนต้องนิ่วหน้า เมื่อมือแกร่งนั้นบีบแขนเขาไว้แน่น แต่ก็ยังพยายามปั้นหน้ายิ้มไว้ "ออยเหรอคะ...พี่นะเอง...วันนี้ขอยืมตัวพี่วีหน่อยนะคะ...จะคุยเรื่องหมั้นของพี่วีกับน้องออยนะค่ะ" กฤษณะกดโทรศัพท์โทรหาว่าที่คู่หมั้นของร่างโปร่งนั้น แล้วก็วางสายไปเมื่อได้คำตอบที่พอใจ "คราวนี้วีก็ว่างไปกับพี่แล้วล่ะ" ร่างสูงพูดเสียงแข็ง พยายามฝืนยิ้มให้กับร่างบาง ที่พยายามขัดขืนเขา ร่างโปร่งบางกัดปากตัวเองแน่น แล้วก็ค่อยฝืนยิ้มออกมา "ผมล่ะดีใจที่พี่วีเลี้ยงน้องชายคนนี้ด้วยใจจริง ไม่มีเจตนาแอบแฝง อย่างนี้ผมต้องกินให้เต็มที่แล้วล่ะ" คำพูดแฝงความหมายของร่างโปร่งบาง ทำให้ร่างสูงต้องลากให้ปฐวีเดินตาม เขาโมโหอะไรปฐวีนักหนา ก็ไม่รู้ รู้แต่ว่ายิ่งหมั่นไส้ ไอ้ท่าทางยิ้ม ๆ แต่นัยย์ตาโกรธอย่างเห็นได้ชัดของร่างบาง ตอนเด็ก ๆ ไม่ใช่เด็กแบบนี้ โตมาคิดจะแข็งข้อกับเขางั้นเหรอ เร็วไป 100 ปีแล้ว ไอ้น้องวีเอ๋ย *******************************************

โดย ~iNk~ [30 ก.ย. 2551 , 11:58:32 น.] ( IP = 125.24.139.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 6 "ตอนเด็ก ๆ วีชอบกินไอติมรสผลไม้นี่นะ" หลังจากลากให้ปฐวีตามเขาออกมาได้ แต่ก็ไม่รู้จะพาไปไหนดี กินข้าวปฐวีก็ไม่ยอมไปด้วย ถึงจะยิ้ม แต่ท่าทางแบบนั้น เขาก็รู้ว่าไอ้น้องวีไม่พอใจเขามาก ถ้าเป็นที่นี่ ก็อาจจะทำให้อารมณ์ดีขึ้นได้บ้าง "ผมเลิกกินไอติมรสผลไม้ตั้งนานแล้ว" ถึงแม้จะไม่พอใจและไม่อยากมาด้วย ปฐวีก็ยังยิ้ม เขาเกลียดพี่นะ พี่นะเอาแต่แกล้งเขาตอนเด็ก ๆ โตมาเขาก็เลยต้องเอาคืนบ้างเหมือนกัน แต่ไอ้พี่นะ ก็ไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด ถึงเขาจะรามือเพื่อไปเตรียมงานหมั้น แต่ก็ใช่ว่า เขาจะยอมเลิกราเสียหน่อย อย่าดีใจไปหน่อยเลย "เหรอ...แต่ตอนเด็ก ๆ วีชอบจะตายไปนี่...แล้ววีก็ไม่ปั้นหน้าแบบนี้ด้วย ตอนนั้นน่ะน่ารักกว่าตอนนี้ตั้งเยอะ...เรียกแต่พี่นะ พี่นะ ตลอดเลย ถึงโดนพี่แกล้ง แต่สุดท้ายวีก็มาเล่นกับพี่อยู่ดี" ร่างสูงพูดยิ้ม ๆ ยังไงเขาก็ชอบน้องวีแบบนั้นมากกว่า น้องวีที่ไม่ใช่เป็นคนแบบนี้ ไม่รู้ว่าปฐวีหลงลืมตัวตนที่แท้จริงของตัวเองไปหรือเปล่า ถึงได้กลายเป็นคนแบบนี้ไปเสียแล้ว "นั่นมันเมื่อก่อน...ผมไม่ได้เดินตามพี่วีแล้วก็ร้องไห้เหมือนเมื่อก่อนแล้วล่ะ" ปฐวีตักไอศกรีมเข้าปาก แกล้งมองไปทางอื่น ไม่อยากจะสนใจคำพูดบ้า ๆ ของคนตรงหน้า และเบื่อที่จะต้องทำหน้ายิ้ม ๆ เต็มที อืมมมมมมมมม ยังไงเขาก็ยังชอบกินไอศกรีมรสนี้อยู่ดีนั่นแหละ ถึงเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็เถอะ "อร่อยมั้ย..." ร่างสูงหันมาถามร่างโปร่งฝั่งตรงข้าม "ก็งั้น ๆ แหละ..." ปฐวีตอบกลับ ก่อนจะตักอีกคำเข้าปาก อร่อยจริง ๆ นั่นแหละ แต่จะให้บอกว่าอร่อยงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ "วีน่ะ...พูดแบบที่ใจคิดเหมือนเมื่อก่อนน่ะน่ารักกว่าวีตอนนี้ตั้งเยอะนะ" ร่างสุงพูดพร้อมกับตักไอศกรีมเข้าปาก ร่างบางชะงักกับคำพูดที่บอกว่าเขาน่ารัก ไม่จริงหรอก พี่นะไม่เคยเห็นว่าเขาน่ารักเลยสักนิด ไม่งั้นตอนเด็ก ๆ คงไม่แกล้งได้แกล้งดีขนาดนั้น หรอก ร่างสุงเผลอมองใบหน้าเนียนขาวที่สนใจกับการตักไอศกรีมเข้าปาก และไม่ได้คุยอะไรกันต่อ น้องวีคนนี้กำลังจะหมั้นแล้วก็กำลังจะแต่งงานมีครอบครัวแล้วงั้นเหรอ แล้วเขาล่ะ กฤษณะจะทำยังไงต่อไปดี TBC .

โดย ~iNk~ [30 ก.ย. 2551 , 11:59:02 น.] ( IP = 125.24.139.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 7 ยุ่งนักรักซะ .4 "วี.......ทำไมวีถึงยอมหมั้นล่ะ...." กฤษณะยืนมองทะเลที่ห่างไกลสุดลูกหูลูกตา โดยมีคนตัวเล็กกว่ายืนเคียงข้าง เขาไม่ได้พาปฐวีไปส่งที่บ้าน แต่กลับพามาที่ทะเล ยืนมองเหม่อไปไกลแสนไล ร่างสูงไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง ก็แค่น้องชายที่เคยวิ่งเล่นด้วยกันตอนเด็ก ๆ เคยถูกเขาแกล้งจนร้องไห้บ่อย ๆ และก็ยังเอาแต่วิ่งไล่ตามเขาเหมือนหมาตามเจ้าของ แต่แค่เวลาไม่นาน ปฐวีคนนั้น ก็แก้แค้นเขาคืนบ้าง แกล้งเขาบ้าง ตามภาษาเด็ก และตอนนี้ ....ณ...เวลานี้ ......ไอ้น้องวี ก็จะมีคู่หมั้นคู่หมายเป็นตัวเป็นตน แล้วเขาล่ะ จะเป็นยังไงต่อไป "ผมรักออย.....แปลกหรือไง....แล้วพ่อแม่ของเราก็เห็นว่าเราสมกันดี...ไม่เห็นจะแปลก...พี่นะถามอะไรเนี่ย..." ปฐวีเดินเลี่ยงไปอีกทาง ทำท่าจะเดินขึ้นรถ แต่กฤษณะรั้งมือเล็ก ๆ นั้นเอาไว้ ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าเนียนขาว ของคนตรงหน้า ต่างจากทุกครั้งที่มอง พี่นะมองปฐวีต่างจากทุกครั้งที่มอง พระอาทิตย์ใกล้ตกดินแล้ว แสงสีส้มทอแสงอ่อน ความมืดค่อยโรยตัวคลืบคลานเข้ามาทุกเมื่อ ดวงตาสองคู่สบกันนิ่ง ค้นคว้า ความรู้สึกของอีกฝ่าย ก่อนที่ร่างสูงจะโน้มใบหน้าเข้าหาร่างบาง แตะริมฝีปากกับอีกฝ่ายอย่างชั่งใจ แตะซ้ำ ๆ ก่อนจะผละจาก และกลับเข้าไปแตะซ้ำอีกครั้ง และเมื่อดวงตากลมโตหลับลง รอรับความรู้สึกของอีกฝ่าย เหมือนไม่แน่ใจเช่นกัน กฤษณะก็ไม่ปล่อยให้อะไรผ่านเลยไปอีก ริมฝีปากร้อนรุ่ม แนบชิดกับริมฝีปากบาง และสอดปลายลิ้นเข้าหา เขาจูบน้องวี และน้องวีก็จูบตอบเขา มือเล็ก ๆ สอดประสานอยู่กับฝ่ามือใหญ่อุ่นร้อนทั้งสองข้าง ความรู้สึกที่ไม่เคยรับรู้ ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น สองร่างโอบรัดประคองกอดกันอย่างแนบแน่น ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ต่างคนต่างไม่เข้าใจ ว่าทำอะไรลงไป น้องวีกำลังจะหมั้น และกฤษณะก็ควรจะเล่นบทพี่ชายที่แสนดี ด้วยการอวยพรให้ แต่เขาไม่อยากทำ เขาไม่อยากทำอย่างนั้น เขาจะทำยังไง กับร่างในอ้อมแขนนี้ต่อไปดี ********************************** สองร่างนั่งอยู่บนรถ กฤษณะเป็นคนขับ โดยมีปฐวีนั่งเคียงข้าง ต่างคนต่างเงียบ ร่างเล็กบางไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง เขารักน้องออย แต่ไปยืนจูบกับพี่วี พี่วี ชอบแกล้งเขา หรือว่านั่นก็เป็นการกลั่นแกล้งของอีกฝ่ายอีกแล้วงั้นหรือ ปฐวีไม่เน่ใจ การแกล้งที่อ่อนโยน อบอุ่นอย่างนั้นน่ะหรือ พี่นะต้องการจะทำอะไรกันแน่ จะทำให้เขาบ้าตายหรือไง ดวงตากลมโตเหลือบมองร่างเคียงข้าง ที่นิ่งเงียบ ไม่พูดอะไรกับเขาสักคำ กฤษณะไม่ได้ขอโทษ ที่ทำอย่างนั้น และปฐวีก็ไม่เข้าใจตัวเอง ว่าทำไมจึงยินยอมให้ร่างสูงนั้นจูบกอดได้ ทำไมไม่ต่อยไปเหมือนคราวก่อน ทำไมไม่ดิ้นรนต่อสู้ และทำไม เขาจึงตอบรับความรู้สึกของอีกฝ่าย ทั้งที่เขากำลังจะหมั้นกับน้องออยที่เขารัก ในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ TBC .

โดย ~iNk~ [30 ก.ย. 2551 , 11:59:48 น.] ( IP = 125.24.139.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 8 ยุ่งนักรักซะ .5 กฤษณะยืนมอง ร่างของเด็กที่เขาแกล้งอยู่บ่อย ๆ แหวนวงเล็กกำลังถูกบรรจงสวมเข้าที่ปลายนิ้วมือของหญิงสาวคนหนึ่ง พร้อมเสียงปรบมือที่กึกก้องไปทั้งงาน ปฐวีเหลือบตาขึ้นมองหาร่างสูงที่เคยยืนอยู่อีกครั้ง และก็พบว่ากฤษณะได้หายไปจากงานแล้ว ร่างบางถอนใจ ก่อนจะส่งยิ้มให้กับออย ผู้หญิงที่เขารัก หญิงสาวยิ้มตอบรับ และกราบลงที่อกของปฐวี พร้อมกับการปรบมืออีกครั้ง เสียงดังสนั่น ปฐวีน่าจะรู้สึกดีใจที่สุดในวันนี้ แต่มันไม่ใช่ เขารู้สึกใจคอห่อเหี่ยว และรู้สึกว่า อะไร อะไร มันก็ดูหม่นหมองไปหมด รู้สึกหัวใจที่ควรจะพองโต หดแฟบลง เหลือเม็ดเล็กเท่าถั่วเขียว ******************** "โหยยยยยยยยย อิจฉาผมดิพี่นะอ่ะ...ผมมีคู่หมั้นแล้วเฟ้ย..." ไอ้น้องวีหัวเราะร่าเริงโชว์แหวนที่นิ้วมือให้กับกฤษณะได้ดูเต็มตา "เอออออออออออ เห็นแล้ว..รำคาญตาว่ะไปไกล ๆ ไป๊...." กฤษณะมีอารมณ์ซึ้งอ่อนไหวไม่กี่วัน อยู่ ๆ ไอ้น้องวีมันก็ตามมาประกบมันตลอด มันบอกว่าถ้าไอ้นะไม่มีแฟน การหมั้นของมันจะมีความสุขมากที่สุด ไอ้กฤษณะหลงคิดว่า มันไปเศร้าโศกเสียใจที่ไอ้น้องวีมีคู่หมั้นทำไม ในเมื่อตอนนี้ไอ้เด็กเวร ที่เคยหลบหน้าหลบตาเขา มันเอาแต่มาพัวพันนัวเนียกับชีวิตของไอ้นะ จนยุ่งเหยิงไปหมด และมันกำลังเริ่มปฎิบัติการที่มันเรียกว่า -----ปฎิบัติการสายฟ้า...ทำให้กฤษณะไม่มีแฟน---- มันเล่นประกาศก้องต่อหน้าสาว ๆ ทุกคนที่มาพัวพันกับเขา แล้วก็ทำตาหวานซึ้งใส่กฤษณะทุกวัน แต่มันหมดข้อครหาเรื่อง คู่เกย์กับกฤษณะไปได้ เพราะมันมีคู่หมั้นแล้วนั่นเอง แต่ละวันของร่างสูงนั้น กลายเป็นเรื่องปวดหัว เมื่อไอ้วี มีแผนเด็ด ใหม่ล่าสุด โดยการตัดต่อภาพหนังโป๊โดยอาศัยหน้าของกฤษณะเป็นพระเอก และในตอนนี้ คนทั้งมหาวิทยาลัย ก็ครุ่นคิดสงสัยว่าใช่กฤษณะหรือเปล่า และที่แค้นที่สุดก็คือ ไอ้วีดันไปเลือกพระเอกที่มีขนาด ---------เล็ก-----ถึงเล็กมาก--มาเป็นพระเอก ทำให้ทุกวันนี้ ทุกคนเอาแต่สังเกตร่างสูงนั้นว่า เอ่อ เล็กจริงหรือเปล่า "โว้ยยยยยยยยยยย...ไอ้วี...ไอ้เด็กเวร....ไปไกล ๆ สักทีโว้ยยยยยยย" และแล้วในวันหนึ่ง ความอดทนของไอ้นะ ก็มีวันสิ้นสุด ตอนนี้มันประสาทเสีย และอยากจะบ้า เพราะไอ้น้องวีตัวแสบ และนั่น ผู้หญิงหลายคน เริ่มซุบซิบและหัวเราะมันกันอีกแล้ว และเมื่อหันมาพบกับร่างเล็ก ๆ ที่นั่งอยู่ ไอ้น้องวี นั่งเท้าคางยิ้มแฉ่ง "...พี่นะโกรธอะไรผมเหรอ...พี่นะคนดี๊คนดีของวี" เล่นเอาไอ้นะเกาหัว ตอนนี้สิ่งที่มันต้องการ คือยาฆ่าหญ้า หรือยาฆ่าแมลง หรืออะไรก็ตาม ที่จะเอามากิน แล้วให้มันตาย ๆ ไปให้รู้แล้วรู้รอดเสียที TBC .

โดย ~iNk~ [30 ก.ย. 2551 , 12:00:34 น.] ( IP = 125.24.139.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 9 ยุ่งนักรักซะ .6 อยากให้พี่นะเกลียด ยิ่งเกลียดมากเท่าไหร่ พี่นะก็จะจำปฐวีได้มากเท่านั้น ร่างบางปล่อยน้ำตาให้รินไหลลงบนหมอน มือเล็ก ๆ ค่อยปาดน้ำตาออก และพลิกกายไปอีกทาง พยายามข่มตาให้หลับลง เขาทำทุกอย่างให้ร้ายกาจที่สุด แกล้งกฤษณะให้มากที่สุด เพื่อกฤษณะจะได้เกลียดเขา เพื่อจะทำให้ตัวเขาเองเป็นที่น่ารังเกียจ จะได้ปกปิดความรู้สึกที่มันกำลังท่วมท้นตั้งแต่วันที่ไปทะเลวันนั้น พี่นะจูบเขา พี่นะกอดเขา แต่พี่นะไม่ได้บอกความรู้สึกของตัวเอง ว่าพี่นะรู้สึกยังไง พี่นะแค่เผลอใจ เผลอตัว ทำแบบนั้นลงไปเท่านั้ แม้แต่วันที่เขาหมั้น พี่นะก็ไม่พูดอะไร ไม่แสดงความยินดี ไม่พูดอะไรกับเขาสักคำ แค่กฤษณะบอกว่ายินดีด้วย เขาก็จะได้ตัดใจ แต่นี่ พี่นะเฉย พี่นะเงียบ พี่นะหายออกไปจากงาน แล้วอย่างนั้น พี่นะจูบเขาทำไม กอดเขาทำไม ความรู้สึกดี ๆ วันนั้น พี่นะมาทำอย่างนั้นกับเขาทำไม มือเล็ก ๆ ปาดน้ำตา ที่หลั่งรินลงมาอีกครั้ง เขาต้องทำให้พี่นะโกรธ ทำให้พี่นะเกลียด แล้ววันหนึ่ง......พี่นะก็จะได้จดจำปฐวีไปตลอด จำไปจนวันที่พี่นะแต่งงาน มีลูก ปฐวีจะทำให้กฤษณะไม่มีวันลืมเขาไปตลอดชีวิต ********************

โดย ~iNk~ [30 ก.ย. 2551 , 12:01:17 น.] ( IP = 125.24.139.16 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 10 "พี่นะ....พี่นะคนดี...พี่นะเล็กจริงหรือเปล่า...ดูสิผมมีอะไรมาให้ดูด้วยนะ ใช่พี่นะหรือเปล่าเนี่ย เหมือนเนอะ....ใครนะทำกับพี่นะอย่างนี้ ถ้าผมรู้ผมจะไปชกให้เลยดีมั้ยพี่......" ปฐวีทำหน้าขึงขัง แกล้งทำหน้าใสซื่อไม่รู้เรื่องรู้ราวเรื่องที่ตัวเองทำ นั่นยิ่งทำให้กฤษณะทนไม่ไหว หยิบหนังสือขึ้นมาหนึ่งเล่ม ปิดหน้าตัวเองไว้ แล้วล้มตัวลงนอน บนเสื่อในสนาม นี่มันวันเสาร์นะ วันเสาร์ ไอ้วีมันเข้าใจมั้ย ว่าเป็นวันเสาร์ แม้แต่วันเสาร์มันก็ยังจะโผล่หน้ามาทำให้เขาประสาทตายหรือไง แล้วคู่หมั้นมันล่ะ มันเอาไปไว้ที่ไหนกันเนี่ย กฤษณะอยากจะเอาหัวโขกเสาให้ตายไปวันละหลาย ๆ รอบ แต่ก็กลัวเจ็บ นี่เขาจะทำยังไงกับไอ้น้องวีดีเนี่ย พอมันแกล้งมายิ่งแรงเท่าไหร่ เขาก็ไม่กล้าแกล้งกลับมากเท่านั้น เพราะวันที่มันหายไปตอนก่อนงานหมั้น ไม่มาทำให้เขาปวดหัวอีก เขาก็แทบบ้า ไม่เจอหน้ามัน ไม่ได้ยินเสียงมัน เขาก็หงุดหงิด ต้องโทรไปหาเรื่องหาเหตุคุยกับมันจนได้ พอมันมาอยู่ใกล้เขาก็จะประสาท แต่พอมันไม่มา มันไม่แกล้งเขาก็เหงา นี่กฤษณะเป็นบ้าอะไรหรือเปล่าเนี่ย "พี่นะ....หลับเหรอ..." ไอ้น้องวีดึงแขนเสื้อเขากระตุกให้ลุกขึ้น แต่กฤษณะพลิกกายไปอีกทางอย่างรำคาญเต็มทน มันไม่มีทางได้เห็นสายตาร้าวรานของปฐวีเลย พี่นะเริ่มเกลียดเขาแล้วสินะ เริ่มเกลียดเขามากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว นับว่าที่ทำลงไปทั้งหมด ไม่เสียเปล่า ปฐวียิ้มกับกับตัวเอง อย่างหมองเศร้า วีเอ๋ยวี หลงรักคนที่เขาไม่รู้สึกอะไรกับตัวเองแบบนี้ มันก็ดีแล้ว อย่าลืมสิ ว่าหมั้นกับน้องออยแล้ว น้องออยหญิงสาวที่เขารัก หญิงสาวที่ครอบครัวเห็นว่าเราเหมาะสมกัน ดวงตากลมโตก้มลงมองที่นิ้วของตัวเอง และหันกลับไปมองกฤษณะที่นอนเอาหนังสือปิดหน้าอยู่ ดีแล้วล่ะที่มันเป็นแบบนี้ เมื่อใดที่ปฐวีแต่งงาน เมื่อใดที่กฤษณะแต่งงาน เขาจะได้อวยพรให้กฤษณะในวันแต่งงานได้อย่างไม่ต้องทุกข์ทรมาน อวยพรให้กฤษณะได้จากหัวใจจริง ๆ และเขาจะแต่งงานกับน้องออย จะมีลูก มีครอบครัวที่มีความสุข และพี่นะจะไม่ลืม ไอ้น้องวีบ้า ๆ คนนี้เลย ร่างเล็กล้มตัวลงนอนเคียงข้างร่างสูง ปิดตาลง ทำได้แค่นี้แหละไอ้วีเอ๋ย ร่างสูงเข้าใจว่าไอ้น้องวีหลับไปแล้ว จึงได้พลิกตัวมาหา ลืมตาขึ้น และมองใบหน้าเนียนใสนั้นอย่างหลงใหล วี ต่อให้วีแกล้งพี่มากกว่านี้ พี่ก็จะไม่เอาคืนเลยสักนิด กฤษณะยิ้มออกมาอย่างเศร้า ๆ นอนมองร่างของอีกคน จนเผลอหลับไปพร้อมกัน TBC .

โดย ~iNk~ [30 ก.ย. 2551 , 12:01:39 น.] ( IP = 125.24.139.16 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ]

เข้าใจแล้ว

จดหมายจาก... : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเหมียว : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปของท่านนั่นแหละ : ไม่เกิน 150KB ยินดีให้รูปประกอบนี้ ไปให้บริการ ส่งรูปภาพเข้ามือถือ ยินดี ไม่ยินดี บริการใหม่!! รับฝาก File ฟรี! ข้อมูลเบื้องต้น : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]

Our services

ฝาก Server : colocation | co-location | colo ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น