Hilight! ดูดวง Clip เด่น รูปเด็ด ทันข่าว ประชาสัมพันธ์ บันเทิง Game หางาน		ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม		close [x]

This is some default tab content, embedded directly inside this space and not via Ajax. It can be shown when no tabs are automatically selected, or associated with a certain tab, in this case, the first tab.

ABUSE REPORT!!
ADDRESS	http://thaimisc.pukpik.com/freewebboard/php/vreply.php?user=aoikyosuke&topic=2383
! E-mail (ต้องระบุ)
Why? ! เหตุผลในการลบ (ต้องระบุ)
Security Code	Please Input Security Code
	!! All fields are require.

[X] CLOSE

เมี้ยววววว

รีโพสต์ ปริศนาอักษรไขว้.....หัวใจยุ่งเหยิง 1

---

ปริศนาอักษรไขว้.....หัวใจยุ่งเหยิง 1 “ตาหวานช่วยกูด้วย....กูโดนกระเทยตามอีกแล้ว....งวดนี้กูจ่ายสดไม่ติดเงินอีกแล้ว เป็นผัวเมียกับกูหน่อยนะ กูขอร้อง” โอว....ใครก็ได้ช่วยถีบไอ้ห่า นี่ออกไปจากชีวิตกูที เสียงแห่งความเบื่อหน่ายและความเซ็ง ของคุณภัทรวัฒน์ ผู้มีชื่อเล่นอันแสนไพเราะเพราะพริ้งว่า.....ตาหวาน..... ซึ่ง.....ตามันก็หวานจริง หวานหยาดเยิ้ม และดูเหมือนมันจะไม่ชอบชื่อของตัวเองซะเท่าไหร่นักหรอก สาเหตุไม่มีอะไร จริง ๆ มันชื่อหวาน แต่แม่มันชอบเรียกว่า.........ตาหวานลูกแม่ เลยเป็นที่โจษขานว่าไอ้หวาน มันชื่อตาหวานจริง ๆ สมกับที่แม่มันเรียกแล้วนั่นก็เป็นที่มาของชื่อที่ดูไม่น่าเป็นชื่อของผู้ชายได้ “กระเทยตามจีบมึงอีกแล้วดิ.....มึงจะให้กูทำท่าแบบไหนอีกเนี่ย....กรี๊ดเลยมั้ย...อย่ามายุ่งกับผัวกูนะ..เอาแบบนี้เลยดีมั้ย....แต่ถ้ากรี๊ด...งวดนี้กูขอ 2,000 แล้วกันนะ...ทบต้นทบดอกจากครั้งที่แล้วที่มึงเบี้ยวเงินกูแล้วก็เลี้ยงข้าวกับเลี้ยงเหล้ากูต่างหาก...โอเค้” ไม่ค่อยมีใครมาตามรังควาญแคปปิโอ หรือไอ้แคป มานานแล้ว จริง ๆ แล้วมันชื่อ แต๊ก พี่ชายมันชื่อต๊อก เป็นหนุ่มเหนือผิวขาว กล้ามโต เป็นที่หมายปองของหญิงสาวทั่วไป และไม่เว้นแม้แต่หญิงเทียม ที่ตามกรี๊ดเป็นระยะ.....เพราะเป็นนักกีฬาว่ายน้ำ...โอกาสแก้ผ้า....ให้คนมากรี๊ดมีสูง....และไอ้บ้านี่ดันมีเสน่ห์เกินเหตุ กระเทยเดินตามเป็นขบวน จนแทบจะตบกันตายก็มี แต่มันเป็นโรคกลัวกระเทย เพราะตอนเด็ก ๆ เคยโดนกระเทยลวนลาม สาว ๆ ไม่เท่าไหร่ พอรับมือไหว แต่พอเป็นกระเทยมาตามรังควาน ไอ้แคปไม่มีแรงสู้ขึ้นมาทันที หวิดจะโดนกระเทยปล้ำก็หลายหน ที่อยู่รอดมาได้ เพราะตาหวานเพื่อนรัก ปกป้องเอาไว้ ด้วยการกรี๊ดใส่ และอ้างตัวว่าเป็นแฟนกับนายแคปนั่นเอง เธอ เธอ เธอ เหล่านั้นก็เลยยอมรามือ พร้อมกับชื่อเสียงของนายแคปที่ป่นปี้เละเทะ ฐานที่มีกระเทยเลี้ยง และกระเทยคนดังกล่าวดันน่ารักน่าฟัด เป็นที่หมายตาแก่ชายหนุ่มทั่วไปซะอีก ทั้งไอ้แคปและตาหวานก็เลยต้องอาศัยความร่วมมือของกันและกัน ในการผนึกกำลังต่อต้านศัตรู ที่มุ่งหวังทำลายเวอร์จิ้น ของตัวเอง.....หึ หึ หึ แต่ส่วนใหญ่ ไอ้หนุ่มน่ารักตาหวาน มักจะเรียกเก็บเงินค่าคุ้มครองจากนักกีฬาหนุ่มกล้ามโตนามว่าแคปไปซะฉิบ...ไม่ค่อยจะช่วยด้วยใจหรือเพราะความห่วงใยเพื่อนซะเท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะช่วยเพราะอามิสสินจ้างซะมากกว่า “เออ....2000 ก็ 2000 เอากรี๊ดด้วยนะ....เล่นให้มันไม่มายุ่งกับกูอีกนะ”

โดย kurugmin [28 ก.ย. 2551 , 19:27:44 น.] ( IP = 118.174.192.122 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ][ 5 ][ 6 ]

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 1 นายแคป หุ่นล่ำหน้าซีด ตัวสั่นด้วยความกลัว....เกลียดกระเทย และแขยงเหมือนคนบางคนเกลียดแมลงสาป ต่อให้ตาหวานขอ 5000 มันก็จัดให้ได้ ขอเพียงแต่ไล่กระเทยที่ยืนอยู่หน้าห้องออกไปได้ก็พอ ตาหวานลุกขึ้นยืน บิดขี้เกียจด้วยความเมื่อย ก่อนจะเปิดประตูห้องยืนเท้าเอว ทำหน้าเซ็งโลกและตะโกนด่ากระเทยหน้าห้องเสียงดัง โดยมี คุณแคป ยืนเกาะหลัง อยู่เหมือนเหาฉลามก็ไม่ปาน “นี่เธอ.....หาผัวไม่ได้เหรอ...คนนี้น่ะผัวฉันนะ....กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด.....ถ้าคิดจะแย่งล่ะก็....คืนนี้ฉันจะตอนมันทิ้งให้เหมือนพวกเธอซะ....” นักกีฬาว่ายน้ำหนุ่มเอามือกุมเป้าแทบไม่ทัน เพราะคำว่าจะตอนน้องหนูของเขาทิ้งจากเพื่อน ที่ถูกจ้างวาน...ทำให้เขาต้องระมัดระวัง เป็นพิเศษ เวรจริงชีวิตกูต้องระวังหน้าระวังหลังตลอดเลย...... ตาหวานทำท่าทางสะดีดสะดิ้งได้ไม่สมบทบาทนัก แต่ก็พอทำให้.....กระเทยควายร่างสูงใหญ่...ใจกล้าคนนั้น เกิดอาการหงุดหงิดขึ้นมาได้....เหมือนหล่อนคนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ . แม่งเวรจริงเว้ยกู.......ไม่น่ารับปากพนันเลยเรื่องที่ จะเป็นกระเทยตามจีบไอ้นักกีฬาว่ายน้ำคนนี้ ถ้าจีบติดไอ้พวกเพื่อนเวรจะลงขันกันจ่ายเงินพนันให้ ไอ้ตัวเขาก็บ้าอีก ดันไปรับคำท้า แต่ทุเรศกว่าคือไอ้พวกห่านั่น ดันบอกว่าต้องจีบไอ้แคปในคราบกระเทย ถ้าจีบติด ถึงจะได้เงินรางวัล...แล้วกูก็ดันปากกล้าไปรับคำท้าพวกมันอีก แล้วไอ้เตี้ย ตาว้าน หวาน นี่มันใครวะเนี่ย มากรี๊ดใส่หน้ากูทำไมล่ะ แอ็คติ้งไม่ได้เลยมึงเอ้ย ดูไม่เหมือนกระเทยเอาซะเลย ดูเผิน ๆ นึกว่าผู้หญิง ซะมากกว่า กระเทยของแท้มันเป็นแบบนี้นี่เอง แต่ว่าน่ารักชิบหายเลยเว้ย น่ารักน่าจีบกว่าไอ้นักกีฬาว่ายน้ำปอดแหกนี่ซะอี ร่างสูงของกระเทยเทียมตัวใหญ่ แอบลอบยิ้มอย่างถูกใจ...คนน่ารักตรงหน้า พนันต่อดีป่าวหว่า....หรือเปลี่ยนเป้าหมายมาจีบไอ้เด็กน่ารักคนนี้แทนดี ร่างสูงนั้นยืนนิ่งคิด พร้อมกับที่คนตัวเล็กกว่า ปิดปากหาวนอนด้วยความเบื่อหน่าย เอาน่ะ เพื่อเงินและเพื่อเหล้าฟรี...รบกับนังกระเทยคนนี้จะเป็นไรไป TBC ..

โดย kurugmin [28 ก.ย. 2551 , 19:29:45 น.] ( IP = 118.174.192.122 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 2 ปริศนาอักษรไขว้.....หัวใจยุ่งเหยิง 2 หลายวันก่อน แคปถูกกระเทยตามจีบ และไอ้กระเทยบ้านั่นอยู่ดี ๆ มันก็หัวเราะออกมา และถอยทัพกลับไปง่าย ๆ เดินสะบัดตูดจากไปโดยไม่ต้องออกแรง พร้อมกับที่ตาหวานได้เงินใช้ และมีคนเลี้ยงเหล้าเลี้ยงข้าวแบบฟรี ๆ แทบไม่ต้องออกแรงให้เหนื่อย แต่ก่อนจากไปไอ้กระเทย นั่นดันบอกว่า “แล้วฉันจะมาจีบผัวเธอใหม่นะยะ....” หลังจากนั้นก็ผ่านไปหลายวัน ยังไม่เห็นมันโผล่หัวมาเลย ไม่แน่จริงนี่หว่า “เกลียดจริง ๆ พวกเกย์พวกกะเทย...ให้ดิ้นตายเหอะมึงเอ้ย....ไอ้พวกตุ๊ดพวกเกย์เนี่ยกูรับไม่ได้จริง ๆ ว่ะ ตาหวาน” นักกีฬาว่ายน้ำหนุ่มเดินบ่นมากับเพื่อนรัก ที่มักจะรักกันมากในช่วง มีคนมาคุกคาม และตาหวานก็พยักหน้าหงึกหงัก ไม่ได้ออกความเห็นแต่อย่างใด อยู่ดี ๆ ไอ้กระเทยกล้ามใหญ่คนนั้น มันก็หัวเราะออกมา และถอยทัพกลับไปง่าย ๆ พร้อมกับท่าเดินสะบัดตูดของมัน พร้อมกับประโยคก่อนลาจาก “แล้วฉันจะมาจีบผัวเธอใหม่นะยะ....” โดยมีสายตาของใครคนหนึ่งที่มองตามอย่างไม่ได้ตั้งใจ และต้องรีบหลบฉากเข้ามุมทันที เพราะได้ยินบทสนทนานั้นชัดเจนกก่อนจะขมวดคิ้วมุ่น เรื่องที่แคปเป็นเกย์ ก็พอมีคนรู้อยู่กลาย ๆ แต่ไม่กระโตกกระตาก เกลียดกระเทย แคปบอกว่าเกลียดกระเทย เกลียดเกย์.....แล้วมันมีแฟนเป็นผู้ชายทำไมวะ รุ่นพี่ในชมรมว่ายน้ำนามว่า พี่วิน ลอบมองอย่างไม่เข้าใจ เขาไม่ได้สนิทอะไรกับไอ้รุ่นน้องนี่มากนักหรอก แต่ข่าวลือมันเยอะหน้ามันก็หล่อ เลยรู้จักหน้าตามันไปโดยปริยาย เป็นเกย์ แต่เกลียดเกย์นี่มันแปลก ๆ นะ......ตกลงมันเกลียดจริงหรือเกลียดเล่นวะเนี่ย ถ้าเกลียดจริงก็ดีไป แสดงว่ามันเป็นผู้ชาย แต่ถ้าเกลียดเล่น ๆ มันจะแกล้งให้คนเข้าใจผิดว่าเป็นเกย์ไปทำไมวะ ไม่มีเหตุผลเลยจริง ๆ “กูออกไปก่อนแล้วกัน.....เดี๋ยวมึงตามมานะ.....” ร่างสูงโปร่งเดินหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้า ออกมาจากห้องอาบน้ำพร้อมกับที่เพื่อน ตะโกนออกมาจากห้องอาบน้ำเสียงลั่น “เออ....ไปก่อนก็ได้มึง....เดี๋ยวกูตามไป” แคปเอ่ยตะโกนบอกเพื่อน และเปิดฝักบัวอาบน้ำอย่างสบายใจ ก่อนจะต้องรีบคว้าผ้าขนหนูมานุ่งแทบไม่ทัน เมื่อมีใครคนหนึ่งโผล่หน้าเข้ามาในห้องอาบน้ำที่เพียงฉาก เปิดปิดกั้นไว้ “ไม่ได้เป็นเกย์เหรอเราน่ะ......แล้วจะเล่นบทเกย์ไปทำไมวะ” พี่วิน หลบออกมาจากซอกประตูก่อนจะเอ่ยถามเสียงเข้มแบบคนจับผิด ยืนกอดอกมองคนที่ร้อนรน เตรียมจะเอื้อมหยิบผ้าขนหนูที่แขวนห่างออกไป ไอ้บ้าตาหวาน เอาไปแขวนซะไกลเลยมึง แล้วกูจะหยิบยังไงวะเนี่ย “ตกลงเป็นมั้ยวะ....ยังไม่ตอบพี่เลยไอ้แคป....ไม่ได้เป็นมึงจะเสือกบอกว่าเป็นทำไมวะ....” วิน อดสงสัยไม่ได้ว่าเพราะอะไร แคปมันถึงได้บอกว่าตัวมันเองเป็นเกย์.....แล้วก็มีแฟนเป็นผู้ชายอย่างนั้น ทั้งที่หน้าอย่างมันน่าจะมีสาว ๆ เข้ามาหาเป็นเข่งได้ไม่ยาก ก็ออกจะหล่อ ขาว ตี๋ มีดีที่กล้ามขนาดนั้น แล้วมันเสือกมาบอกว่าเป็นเกย์ทำไม “เป็นสิพี่.....ผมเป็นเลยแหละ....ผมเกลียดกระเทยด้วย....โคตรเกลียดเลย....พี่จะถามทำไมล่ะ” มือก็พยายามกะจังหวะที่จะไปหยิบผ้า....หน้าตาก็บอกให้เห็นชัดว่าเหมือนคนกำลังโกหกอะไรบางอย่าง คนอย่างวิน มีหรือจะไม่เข้าใจ แต่แปลก ไอ้รุ่นน้องนี่จะโกหกเขาทำไม สงสัยต้องเอาเหยื่อล่อมันหน่อยแล้วมั้ง จะได้รู้ว่ามันใช่ไม่ใช่ “เหรอ.....หุ่นอย่างพี่นี่.....นับว่าโอเคมั้ยวะ...” เอาแล้วมั้ยล่ะกู.......เกลียดเกย์เจอเกย์ เกลียดตุ๊ดเจอตุ๊ด ไอ้ห่าตาหวานมันไปไหนของมันวะ มาช่วยกูก่อน พี่วินนี่ยิ่งแปลก ๆ อยู่ เห็นมีข่าวว่า ซัดไม่เลือกทั้งผู้หญิงผู้ชายเอาไงวะเนี่ย เจอเกย์เจอกระเทยทีไรเข่าอ่อนทุกทีเลย “ก็...ก็ดีครับพี่....พี่วิน..วานหยิบผ้าขนหนูให้ผมหน่อยสิ....แฟนผมออกไปแล้วอ่ะ....สงสัยรออยู่หน้าห้องแน่เลย” แคปจงใจเน้นคำว่าแฟน และ หน้าห้อง ให้ชัด ๆ เพื่อนคลายความหวาดกลัวของตัวเอง เพื่อเป็นการป้องกันตัวเองออกทางอ้อมด้วย ขาเอ้ย อย่าเพิ่งสั่นสิวะ อยู่ต่อหน้าผู้ชมเป็นพัน ไม่กลัว เสือกขาสั่นตอนโดนกระเทยรุกฆาต แม่งทำไมกูซวยขนาดนี้วะเนี่ย พี่วินหยิบผ้าขนหนูมาพาดไว้ให้ที่ขอบประตู หนุ่มนักกีฬาร่างสูงทำท่าโล่งใจ หวังว่าพี่วินไม่ใช่เกย์นะ ไม่งั้นตายแน่กู......ไม่อยากเสียเวอร์จิ้นในห้องอาบน้ำกับผู้ชาย แต่........ความคิดของแคป ผู้อ่อนต่อโลก ช่างผิดถนัด เมื่อรุ่นพี่อยากได้คำตอบ.......ด้วยการลอดเข้ามาที่ใต้บานประตูเข้าและมายืนเปียกโชกเพราะน้ำจากฝักบัวอยู่ตรงหน้า ก่อนจะคว้าคอของร่างสูง ผิวขาว ที่อยู่ในสภาพเปลือย นั้นลงมาบดเบียดริมฝีปากเข้าใส่อย่างไม่ทันให้ตั้งตัว แคป....หนุ่มนักกีฬาร่างสูง หมดแรงไปดื้อ ๆ ยืนปล่อยให้รุ่นพี่จูบกอดได้ตามใจ ร่างกายชาวูบ ศรีษะเหมือนถูกของหนัก ๆ ทุบอย่างแรง ร่างกายแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก เหมือนคนเกลียดแมลงสาป แต่ถูกแมลงสาปเกาะตามร่างกาย ตอนนี้ริมฝีปากถูกรุกล้ำ ทั้งขยะแขยง ทั้งรังเกียจจนอยากจะอ้วก อยากสะบัดหนีแต่ทำไมได้ เพราะเกิดอาการช็อค ร่างกายถูกปลดปล่อยแล้ว พร้อมกับร่างสูงทรุดกายลงนั่ง กับพื้นห้องน้ำ นัยน์ตาลอยคว้าง ไม่ได้สติ.....ก่อนจะสลบคอพับอยู่แทบเท้ารุ่นพี่ เพราะอาการช็อคอย่างรุนแรง ท่ามกลางความตกใจของคนอยากได้คำตอบนั่นเอง TBC .

โดย kurugmin [28 ก.ย. 2551 , 19:31:21 น.] ( IP = 118.174.192.122 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 3 ปริศนาอักษรไขว้ ..หัวใจยุ่งเหยิง 3 “ตาหวานมึงไม่ได้เป็นเกย์.....เป็นกระเทยเป็นตุ๊ดใช่มั้ย.....” แคปเอ่ยถามเพื่อนพร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไอ้หวานมันก็กำลังโดนตามจีบจากไอ้โทรศัพท์โรคจิตเหมือนกัน โทรมาฟังเสียงไอ้หวานแล้วก็วางสายไป เป็นแบบนี้ สามเวลาหลังอาหาร จนไอ้หวานประสาทเสียไปแล้ว ส่วนตัวเขาไม่กล้าไปที่ชมรมว่ายน้ำอีกเลย ถึงแม้จะใกล้ถึงช่วงแข่งขันแล้ว แต่เขาก็ยังอ้างตัวว่า หกล้มในพื้นห้องน้ำ และยังรักษาอาการบาดเจ็บไม่หาย โค้ชทำท่าเข้าใจ และบอกให้หายเร็ว ๆ จะได้ไปฟิตซ้อมเพื่อเตรียมลงแข่งได้ ต้นเหตุที่ทำให้เขาไม่กล้าไปชมรมว่ายน้ำอีก ก็เพราะพี่วิน พี่วินคนเดียว วันนั้นเขากลับมาได้โดยตาหวานบอกว่าพี่วินแบกขึ้นหลังพามาส่ง ให้เกย์โดนตัว แค่คิดก็ขยะแขยงแล้ว.....เคยเจอพี่วินที่โรงอาหารบ้าง แต่ก็ทำเป็นไม่เห็นซะ บางครั้งก็จูงมือกับไอ้หวานให้ใคร ๆ เห็นว่าคบกันอยู่ เล่นเอาตาหวานมันเซ็ง และต้องจ่ายค่าจับมือ เป็นค่าร้านคาราโอเกะ ให้ไอ้หวานร้องเพลงจนฉ่ำใจนั่นแหละ นี่ไอ้กระเทยนั่นก็มาหาทุกวัน มายืนกรี๊ดปะทะคารมย์กับเพื่อนของเขาอยู่หน้าห้อง กับไอ้หวานแล้วมันก็เดินหัวเราะกลับไป พร้อมกับสภาพเดินตูดบิด หลังจากมันเถียงกันจนสะใจแล้ว....และเขาก็ต้องจ่ายค่าปะทะคารมณ์กับนังกระเทยควายนั่น ด้วยการเลี้ยงข้าวเย็น ตาหวานทุกมื้อไป ตอนนี้เรื่องที่กลุ้มใจคือจะทำยังไงดี ถึงจะไปว่ายน้ำได้ โดยไม่ต้องเจอพี่วินอีก แคปหนุ่มเหนื่อร่างสูงใหญ่ นอนครุ่นคิด ด้วยความทุกข์ใจ ทำไมโลกนี้มีเกย์กับกระเทยเยอะเหลือเกิน มิหนำซ้ำยังมาวนเวียนอยู่รอบตัวเขาซะอีก เข้าตำรายิ่งเกลียดยิ่งเจอ ยิ่งหนียิ่งตาม ตาหวานยังไม่รู้เรื่องโดนพี่วินจูบในห้องอาบน้ำ เห็นมันงกเงินแบบนั้น แต่ถ้ามีอะไรขึ้นมาจริง ๆ ตาหวานมันออกรับแทนตลอด เพราะแบบนี้ถึงได้คบกับมันมาได้ตั้งนานสองนาน “เป็นเกย์ให้เสียชาติเกิดหรือไงมึง....พี่วินถามถึงมึงด้วยนะ....ไปสนิทกับเขาตอนไหนวะ...อย่าไปยุ่งกับเขามากนะมึงไอ้แคป ..... เขาเป็นพวกเสือไบระวังตัวไว้ก็ดีนะ.....ระวังมึงจะไปถูกสเปคเขาเดี๋ยวจะหาว่ากูไม่เตือน” ตาหวานนอนกลิ้งอ่านหนังสือการ์ตูนไปมา อยู่บนเตียงชั้นล่าง โดยมีแคปชะโงกหัวออกมาจากเตียงด้านบนเพื่อฟังเรื่องที่เพื่อนพูด “พอเหอะตาหวาน....แค่นึกถึงเขากูก็จะอ้วกแล้ว....ขยะแขยง” แคปเอ่ยบอกออกมาและเอนตัวลงนอนบนเตียงชั้นสองของตัวเองเหมือนเดิม “เออ....แฟนโรคจิตของมึง...ยังโทรมาหามึงอยู่ป่าว....เปลี่ยนเบอร์เหอะนะกูว่า” ร่างสูงที่นอนเอนกายเหยียดยาว ยกมือขึ้นก่ายหน้าผากด้วยความกลุ้มใจ ก่อนจะเอ่ยบอกกับเพื่อน “ไม่เปลี่ยนหรอก....สักวันกูจะรู้ให้ได้ว่ามันเป็นใคร....เนี่ยวันนี้ยังไม่โทรมาเลยนะ...ตายห่าแม่งแล้วมั้ง..ดี กูชอบ....” ร่างสูงโปร่งวางหนังสือลงบนฟูกนอนและลุกขึ้นเดินไปใส่รองเท้า “กูจะไปซื้ออะไรแดกหน่อย.....เดี๋ยวมานะแคป” ตาหวานบอกเพียงเท่านั้น....ก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องไปด้วยความรวดเร็ว “ไอ้แคปมึงอยู่ห้องดี ๆ นะ....ระวังพี่วินเขาจะมาหามึงล่ะ...หึ หึ หึ” ตาหวานตัวแสบ เอ่ยบอกกับเพื่อนให้มันตกใจเล่น และก็ได้ผลลัพธ์เป็นหมอนใบใหญ่ที่ถูกปาลงมาจากเตียง พร้อมกับการพ่นคำด่าตามหลังมา +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

โดย รีโพสต์ [28 ก.ย. 2551 , 19:36:14 น.] ( IP = 118.174.192.122 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 4 “ไม่ได้เอากุญแจไปหรือไงวะ...” แคปปีนลงมาจากเตียงชั้นสอง เปิดประตูด้วยความหงุดหงิดหัวเสีย และเอ่ยบอกกับคนที่มายืนอยู่ตรงหน้า แล้วก็ต้องรีบดึงประตูปิดแทบไม่ทัน เมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่เป็นใคร “เอ้ย........อะไรวะ..พ่อเกย์หนุ่มน้อย...เห็นรุ่นพี่แล้วแทนที่จะเปิดประตูรับ....เสือกจะปิดประตูหนี กูเป็นรุ่นพี่มึงนะไอ้แคป......โดนจูบไปทีสองที......ประสาทแดกเลยหรือไงมึง...” พี่วินเอ่ยบอกกับคนที่มือเริ่มสั่น จะเปิดประตูก็ไม่กล้า จะปิดหนีก็เกรงใจ ทั้งที่รู้สึกเหมือนมีแมลงสาปกำลังคลืบคลานเข้ามาใกล้เท้า ขยะแขยง และรังเกียจ แต่ไม่รู้จะทำยังไง “ผม...ผมง่วงแล้ว....วันหลังค่อยคุยกันนะพี่....” ทั้งที่พยายามแล้ว แต่คน ๆ นั้น ก็ผลักประตูเข้ามาจนได้......แคปหนุ่มนักว่ายน้ำร่างสูงไม่มีทางเลี่ยงได้อีก พี่วินทำท่าจะเข้าใกล้ แต่แคปกลับถอยหนี....ขนลุกซู่ เหมือนกำลังถูกคุกคาม หนีไปสุดอยู่ที่มุมห้อง และขาหมดแรงหนีขึ้นมาดื้อ ๆ ก่อนจะยกมือไหว้ท่วมหัว ด้วยความกลัว จนรุ่นพี่ที่เดินเข้ามาหา ยังอดประหลาดใจไม่ได้ ไอ้แคปมันเป็นอะไรของมัน “พี่วิน..ผมไหว้ล่ะ...อย่าเข้ามาใกล้ผมเลย....ผมกลัวพี่จริง ๆ ผม กลัวพี่จริง ๆ นะพี่วิน” คนตัวสูงนั้นทรุดลงนั่งกับพื้น กลัวสุดหัวใจ จนคนที่ยืนอยู่ห่าง ๆ อดจะตกใจไปด้วยไม่ได้ “หยอกนิดหยอกหน่อย...กลัวอะไรนักหนาวะ...ไอ้แคป...ตัวเท่าควาย เสือกกลัวกูได้...กูน่ารังเกียจขนาดนั้นเลยเหรอวะ....” อยากจะเดินเข้าไปเหยียบหน้าไอ้ห่าแคปซะจริง ๆ คนอุตส่าห์นึกเป็นห่วงเลยมาหา พอมาหาดันวิ่งหนีเพราะกลัว เกย์บ้าอะไรวะ...กลัวผู้ชาย...แถมผู้ชายคนนี้ก็หล่อขนาดนี้ หล่อจนมีแต่คนอยากวิ่งเข้าใส่ ไอ้ห่าแคปเสือกกลัว หรือว่าเขาเรียกว่าแผนเรียกร้องความสนใจวะ อย่ามาเล่นบทโศกกับกูหน่อยเลย ห้ามดีนักแบบนี้ ก็ต้องเดินเข้าหา....แฟนไม่อยู่ ทำมายั่วผู้ชาย รู้จักกูน้อยเกินไปแล้วไอ้แคป คนที่ตาเหลือกค้าง จ้องมองหน้าพร้อมกับลมหายใจหอบแรง ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านขนาดนั้น ทำให้วินตกใจ แคปไม่ได้กลัวเล่น ๆ ........แต่มันกลัวจริง ๆ กลัวชนิดที่ว่า ไม่น่าเชื่อว่าคนตัวโต ๆ อย่างมันจะกลัวอะไรได้ จนเขาต้องเขย่าไหล่มันซ้ำ ๆ แต่ไอ้แคปกลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย นอกจากนั่งมองนิ่งค้าง ก่อนจะเข้าสู่อีหรอบเดิม คือ....สลบพับ......ไม่มีแรงอีกเหมือนเดิม “ไอ้แคป...ไอ้แคป...มึงเป็นโรคห่าอะไรวะเนี่ยไอ้แคป...ไอ้แคป” แม้จะเขย่าอีกกี่ครั้ง คนที่กลัวสุดขีด ก็ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ตอบกลับมา วิน พยุงร่างนั้นมานอนลงบนเตียงได้ แล้ว และต้องหากระดาษมาพัดให้ “ไอ้แคป.....มึงกลัวกูขนาดนี้ได้ยังไง.....มึงกลัวคนที่หล่อสุด ๆ มีแต่คนอยากเข้าใกล้กูขนาดนี้....มึงเป็นโรคอะไรกันแน่” วิน.....มองหน้าขาวซีดของร่างสูงนั้นด้วยความสงสัย แต่นอกเหนือกว่านั้นคือความสนใจ.....ไอ้แคป....มันเป็นแฟนกับตาหวานจริงหรือเปล่า......แล้วมันเป็นบ้าอะไรต้องหลอกชาวบ้านว่ามันเป็นเกย์ ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งไม่เข้าใจอะไรเลย หยาดเหงื่อชุ่มโชก บนใบหน้าขาวซีด ยังผุดขึ้นมาอีก....แม้ว่าเจ้าของร่างจะนอนไม่รู้เรื่องไปแล้ว วินเกลี่ยปอยผมชื้นเหงื่อนั่นออกจากใบหน้าขาวซีด พำพัมบ่นกับตัวเองเสียงเบา “เดี๋ยวถ้ามึงตื่นขึ้นมา....สงสัยต้องคุยกันยาวแล้วแหละไอ้แคป” TBC

โดย รีโพสต์ [28 ก.ย. 2551 , 19:37:06 น.] ( IP = 118.174.192.122 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 5 ปริศนาอักษรไขว้.....หัวใจยุ่งเหยิง 4 "เกลียดมากเลยเหรอวะเกย์เนี่ย" พี่วินนั่งมองหน้าหนุ่มนักกีฬาร่างสูงที่นอนแหงกอยู่บนเตียง และแทบขยับตัวไม่ได้ ได้แต่ลืมตาปริบ ๆ ร่างกายเป็นอัมพาต "เอ้ย...กูถามว่าเกลียดมากเหรอวะเกย์เนี่ย" หนุ่มรุ่นพี่ชักมีอารมณ์โมโหมากขึ้น เออสิ เป็นผู้ชายแท้ ๆ นี่หว่า ก็เลยรังเกียจ แต่ทำไมต้องแสดงท่าทางออกมากขนาดนั้นวะ นั่นไม่ใช่แค่รังเกียจเหมือนคนอื่นรังเกียจหรอก แต่เป็นความขยะแขยงเลยมากกว่า คนที่นอนนิ่ง หน้าซีด นอนคิด บางที คงถึงคราวตายแล้วเป็นแน่ ได้แต่บอกตัวเองว่าปลงอนิจจังเถอะวะ ไอ้แคปเอ้ย นึกถึงพ่อแก้วแม่แก้ว ชาติหน้ามีจริงขอให้ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อแม่อีก อย่าไปหวังขอความช่วยเหลือจากตาหวานเด็ดขาด มันหายไปซื้อขนมที มันไปเป็นชาติ ซื้อข้าวที เหมือนไปผัดกับข้าวช่วยเจ้าของร้าน ไปเช่าหนังสือ ประดุจดั่งว่า ไปเขียนหนังสือออกมาจำหน่ายเอง ดีเหมือนกัน ตายในสภาพศพสวย ๆ แบบนี้ก็ดี หัวใจวายตายเพราะความกลัว ดีกว่าตายเพราะอย่างอื่นในสภาพศพไม่สวย "แม่งเกลียดมากเลยเหรอวะเกย์เนี่ย....เดี๋ยวมึงได้รู้สึกแน่ไอ้แคป..." พี่วิน..เป็นมนุษย์ความอดทนต่ำมากถึงมากที่สุด ไม่ได้อะไรอย่างใจ โมโหแหลก ไม่เลือกหน้า ร่างเพรียวสมส่วนของรุ่นพี่เดินไปล็อคประตูห้อง เรียบร้อยและเดินเข้าหาคนที่นอนหมดแรงไม่มีทางสู้ "ผมเกลียดเกย์ ผมเกลียดกระเทย ให้ตายไปอีกสิบฃาติผมก็เกลียด " น้ำเสียงที่ไม่มีแววหวาดกลัวอีกแล้ว แบบว่าเป็นไงเป็นกันของแคป ก่อนที่ร่างนั้นจะหรี่ตาหลับลงช้า ๆ และถอนหายใจยาวอย่างปลงอนิจจัง ....พี่วินขาฟัน...ใคร ๆ ก็รู้ ล็อคห้องแบบนี้....เห็นทีคงไม่รอดแน่แล้วแคปเอ๋ย และความคิดของแคปก็เป็นจริง นั่นไงล่ะมาแล้วไงล่ะมือ....แล้วก็ปลดกางเกงของเขาออก หึ...หึ...หึ...เอาเถอะแคปเอ๋ย เดี๋ยวอีกไม่กี่อึดใจ มึงก็จะหัวใจวายตายเรียบร้อยแล้ว แคปกลัวมาก กลัวจนเลิกกลัว ให้ตายยังไงก็ไม่มีแรงขัดขืนอยู่ดี เลยได้แต่นอนนิ่ง ร่างกายที่เคยอ่อนไหวเบื้องล่าง ถูกครอบครองจากเรียวนิ้วอุ่นร้อน ก่อนที่มันจะแข็งขืนขึ้นอย่างช้า ๆ พร้อมกับที่ร่างเพรียวนั้น จัดการบางอย่าง "เดี๋ยวมึงก็รู้นะแคป...ว่ารสชาติเกย์มันเป็นยังไง...แล้วก็จะเลิกเกลียดเองแหละ" ถ้อยคำเยาะหยันเย็นยะเยือกผ่านเข้าหูซ้ายทะลุออกหูขวา ของคนที่นอนนิ่ง เอาน่ะ ก่อนจะช็อคตาย ก็ขอมีความสุขสักครั้ง ร่างกายที่อ่อนไหว ถูกโลมไล้โดยปลายลิ้นร้อน ๆ จนแทบไม่อาจจะระงับความรู้สึกที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายได้ไหว เรือนร่างเพรียวสมส่วนค่อยขึ้นทาบทับอยู่บนร่างสูง กดให้ช่องทางตึงแน่นของร่างกายตัวเอง โอบล้อมร่างกายแข็งขืนของร่างเบื้องล่างไว้ได้จนหมด

โดย รีโพสต์ [28 ก.ย. 2551 , 19:41:07 น.] ( IP = 118.174.192.122 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 6 "อือ....อ๊ะ...ดีจริงเว้ย...ไหนว่ากลัวไหนว่าเกลียด..นอนนิ่งให้ทำได้ง่าย ๆ เลยนะไอ้แคป" ร่างสูงนั้นยังคงนอนนิ่ง ไม่ไหวติง แต่ส่วนล่างเริ่มได้รับการเสียดสีจากช่องทางอุ่นร้อนนั้น จนร่างกายเขารู้สึกได้ มือกำแน่น กับผ้าปูที่นอน หากลืมตาขึ้นคงเห็นภาพของผู้ชายเหมือนกันอยู่บนร่างกายของตัวเอง แต่ถ้าหลับตาและสร้างจินตนาการว่าเป็นหญิงสาวแสนสวย กำลังปรนนิบัติร่างกายให้ เพียงเท่านี้คงบรรเทาความรู้สึกขยะแขยง รังเกียจนี้ออกไปได้ ร่างเบื้องบนเริ่มขยับกายไปมา และแคปเหมือนได้ยินเสียงหัวเราะเยาะของคน ที่ครอบครองร่างกายของตัวเองเอาไว้ พี่วิน....ขาฟัน...ไม่เว้นแม้แต่ผู้ชาย.. พรุ่งนี้ถ้าไม่ตาย จะไม่ขอเจอหน้าพี่วินอีกตลอดชีวิต เสื้อผ้าไม่ได้ถูกปลดออกมีเพียง ร่างกายบางส่วนที่ผูกพันกันแนบแน่น แม้จะรังเกียจแต่เขาก็เป็นผู้ชาย ร่างกายสมบูรณ์แข็งแรง มีความต้องการเหมือนคนทั่วไป "แคป..ไม่ลืมตาขึ้นมาดูหน่อยเหรอ...ว่าเวลามีอะไรกับเกย์น่ะ...มันทำให้มีความสุขแค่ไหน" คนที่อยู่เบื้องบน นัยน์ตาหวานซึ้ง ปรือปรอย เอ่ยบอกเสียงเบากับชายหนุ่มที่นอนรองรับการประสานร่างกายกับเขา และเรือนร่างที่ใคร หลายคนหมายปอง กำลังกดร่างกายลงมาให้แทรกสอดได้แน่นขึ้นนั้น พร้อมกับการขยับกาย เคลื่อนไหว เร่งเร้า แรงขึ้นตามอารมณ์ แต่ไร้เสียงใด ๆ จะหลุดออกมาจากร่างสูง นอกจาก ฟันที่ขบกันจนเป็นสันนูนขึ้น เพื่อระบายความซาบซ่านของอารมณ์ ที่กำลังพุ่งขึ้นสูงจนเก็บกลั้นความรู้สึกเอาไว้ไม่อยู่ได้ "อือ...งือ..อ่ะ" เสียงครางแผ่ว ๆ ที่จงใจให้แคปได้ยินของร่างที่ควบคุมทุกจังหวะการแทรกสอดนั้น ทำให้ร่างสูงของหนุ่มนักกีฬาอยากจะหรี่ตาขึ้นมอง แต่ก็สะกดกลั้นเอาไว้ จังหวะของร่างกายประสานเร่งเร้ากันอย่างเต็มที่ ทั้งร้อนแรง และอ่อนหวานอยู่ในที แม้จะรังเกียจ แต่ร่างสูงก็ไม่อาจจะเถียงได้ ว่าเขารู้สึกไม่ได้ จนเมื่อการเดินทางยาวนาน สิ้นสุด ในช่วงอารมณ์สุดท้ายก่อนการปลดปล่อย ร่างสูงเบื้องล่าง จึงได้หักความกลัวลง และค่อยหรี่ปรือตาขึ้นมอง ภาพตรงหน้า "ฮืออออออออ..." ร่างกายปลดปล่อยออกมาแล้ว พร้อมกับที่รับรู้ได้ถึงหยาดหยดอุ่นร้อนของร่างเบื้องบน ที่หลั่งทะลาย เปรอะรดหน้าท้องแกร่งแน่น ของเขา พี่วินที่หอบเหนื่อย ดวงตาหวานซึ้งหรี่ปรือ ก่อนจะทรุดลงกอดร่างสูงนั้น อย่างหมดเรี่ยวแรง ร่างสูงแกร่งไม่ได้กอดตอบ เพียงแค่รู้สึกอะไรบางอย่าง ร่างกายของเขาถูกถอนออกมาจากภายในตัวร่างเบื้องบนนั้นแล้ว และพี่วิน ยังจัดการ เช็ดคราบร่างกายของตัวเองออกจากตัวเขาให้อีก ก่อนจะจัดแต่งเสื้อผ้าให้เรียบร้อย และจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง ก่อนหลับตาลงอีกครั้งเพราะความเหนื่อยอ่อน ร่างสูงที่เพิ่งผ่านพ้นกิจกรรมรักแบบไม่ได้ต้องการมาหมาด ๆ ได้ยินเสียงรุ่นพี่อย่างชัดเจน "โธ่เอ้ยไอ้แคป...เกลียดกระเทย..เกลียดเกย์...แต่ก็ยังมาเสร็จในตัวเกย์ได้เลย...ทุเรศชะมัด" น้ำเสียงเยาะหยัน เอ่ยเสียงลั่นให้ร่างสูงเหนื่อยอ่อนนั้นได้ยิน พี่วินออกจากห้องไปแล้ว....พร้อมกับที่แคปปรือตาหลับลงอย่างเชื่องช้า สติค่อยขาดหายไป พร้อมกับความรู้สึกสุดท้ายของร่างกายดับวูบลง ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

โดย รีโพสต์ [28 ก.ย. 2551 , 19:42:16 น.] ( IP = 118.174.192.122 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 7 "กลับมาแล้วเหรอวิน....หน้าหงิกเลย" ปลาเอ่ยถามเพื่อนที่เดินเข้าห้องมาด้วยใบหน้าที่ไม่สบอารมณ์นัก "แม่งเกลียดจริงพวกเกลียดเกย์....แล้วยอมนอนกับเกย์ง่าย ๆ เนี่ย...ทุเรศชะมัด ไอ้พวกเกลียดแต่ปาก" เรือนร่างเพรียว สมส่วนเป็นที่หมายปองของทั้งหญิงและชาย เดินมาเอนกายลงบนเตียงอย่างเชื่องช้า "ฟันไปอีกแล้วสินายน่ะ...พอเหอะวินเอ้ย..หาคนรักจริง ๆ จัง ๆ ซะทีเหอะว๊า..." แม้ว่าเพื่อนจะบ่นออกมาแต่ก็ไม่ได้ทำให้วินรู้สึกอะไรมากนัก ไอ้ปลาก็อีกคน เห็นว่าช่วงนี้ตามจีบ ใครอยู่ก็ไม่รู้ แต่เห็นบางวัน มันก็กดโทรศัพท์โทรวันละสี่ห้ารอบ แล้วก็นั่งยิ้ม โดยไม่ได้พูดอะไรแล้ว มันก็กดวาง เป็นแบบนี้มาพักใหญ่ ๆ แล้ว สงสัยจะหาคนรักเป็นตัวเป็นตนได้แล้วล่ะมั้ง "เบื่อว่ะปลา....ทำกับใครก็ไม่เห็นสนุกเท่าทำกับนายเลยว่ะ" วินเดินเข้ามาคลอเคลีย เพื่อน ที่เป็นเพื่อนกัน แต่มักจะมีความสัมพันธ์ทางกายกันอย่างสม่ำเสมอ "เฮ่ย...ขอผ่านเหอะวิน...เราเจอตัวจริงแล้วว่ะ..." ร่างสูงแกร่งเอ่ยบอกกับเพื่อนก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงเบาเมื่อนึกถึง หนุ่มตัวเล็กตาหวานซึ้ง ที่ไปประทะคารมย์กันทุกวันคนนั้น "โธ่เอ้ย....เบื่อชะมัด...นายหาได้แล้ว..แต่ฉันยังหาไม่ได้นี่หว่า" วินเอ่ยบ่นเสียงเบา ก่อนจะกลับไปนอนที่เตียงของตัวเองต่อ ไอ้แคป..หึ..ทำเป็นเกลียดเกย์..แล้วไงล่ะ..นอนร้องเสียงหวานเลย อยากเห็นหน้ามันอีกจริง ๆ เล้ย....ไอ้พวกเกลียดเกย์แต่ปาก ถ้าเจอหน้าเขา ไอ้แคปมันยังจะทำท่ารังเกียจอีกมั้ย อยากจะรู้จริง ๆ แค่คิดก็สนุกแล้ว ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

โดย รีโพสต์ [28 ก.ย. 2551 , 19:43:10 น.] ( IP = 118.174.192.122 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 8 เป็นอะไรของมันวะ ไอ้แคป..ซึม ๆ มาหลายวันแล้ว.... ตาหวานเดินเข้ามานั่งใกล้ ๆ เพื่อน แล้วเอ่ยถาม เพราะพักนี้ดูไอ้แคปมันเหม่อ ๆ พิกล "ตาหวานมึง...ถ้ามึงเกลียดอะไรมาก ๆ ....ไม่ได้ชอบเลยสักนิด...แล้ว..แล้ววันหนึ่ง มึงก็เกิดอยากมีความกล้าเข้าใกล้สิ่งที่มึงเกลียดขึ้นมา มึงจะทำยังไงดีวะ" แคป ที่เป็นทุกข์มาหลายวัน เอ่ยถามเพื่อนเสียงสั่น ตอนนี้เขาสับสน....พี่วิน..เข้ามามีอะไรด้วย...แล้วก็ไม่เคยได้เจอกันอีกเลย ตอนแรกนึกว่าจะรังเกียจจนทนไม่ไหว ความรู้สึกตอนนั้นคือแสนจะขยะแขยงจนไม่กล้าแม้แต่ จะลืมตาขึ้นดู ว่าพี่วิน สนุกสนานกับร่างกายของตัวเขาเองมากแค่ไหน แต่ตอนที่อารมณ์ถึงขีดสุดแล้วเผลอปรือตาขึ้นมอง ก็ได้เห็น.....ภาพที่ไม่สามารถลืมได้เลย.... พี่วิน....ภาพใบหน้าของพี่วิน... ภาพที่ทำให้เขาอยากเห็นซ้ำอีกครั้ง "ทำไม...อารมณ์ไหนอยากเข้าใกล้ของที่เกลียดวะ..ผีเข้าหรือไงมึง" ตาหวาน ก้มอ่านหนังสือการ์ตูนที่เช่ามา อ่านไปอ่านมาด้วยความเพลิดเพลิน ก่อนจะหันไปมองโทรศัพท์ที่ดังขึ้น "เฮ้ย...ไอ้แคป..ไอ้โรคจิตมันยังไม่ตายว่ะ...มันโทรมาตรงเวลาเป๊ะเลยเว้ย" ตาหวานหันไปมองโทรศัพท์ แค่ไม่ดูก็รู้แล้วว่าใครโทรมา ไอ้โรคจิตนั่นเอง ถ้าไม่รับ เดี๋ยวสักพักมันก็ส่งข้อความมาอีกเหมือนเดิมแหละ ร่างเล็กบางสนใจกับหนังสือการ์ตูนในมือต่อ และหันไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ข้อความส่งมาแล้ว.... .....อยากเจอกันมั้ยครับ....ถ้าอยากเจอ......รับโทรศัพท์ผมด้วยนะ..... "ประสาท...ใครจะอยากเจอโรคจิตวะ...ไปตายซะไป๊" เสียงกร่นด่าเสียงเบา ทำให้แคป ค่อยยิ้มออกมา ตาหวานเสน่ห์แรงไม่เบา ขนาดชาวบ้านชาวเมืองคิดว่าเขากับตาหวานเป็นแฟนกัน ไอ้บ้านี่ยังกล้าจีบอีก ไอ้หวานมันก็คงจะเซ็งเหมือนกัน ที่มีผู้ชายมาตามจับมัน มันถึงได้เอาเขาเป็นกันชน "หวาน....กูกับมึงเนี่ย.....คงไม่ได้เป็นเกย์เข้าสักวันหรอกนะ" แคปเอ่ยบอกกับเพื่อน ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างสมเพชตัวเอง ไม่ได้อยากเป็นเกย์ เกลียดเกย์ แต่ว่า.....นอนกับเกย์ ทุเรศตัวเองจนเกินจะรับได้แล้ว.....แต่แปลกใจทำไมระหว่างที่มีอะไรกับพี่วิน เขาถึงได้มีความรู้สึกพิเศษกับพี่วินได้มากขนาดนั้น ความรู้สึกบางอย่าง ที่มาพร้อมกับความเกลียด ความขยะแขยง "เฮ่อ..." แคปถอนหายใจยาว ก่อนจะยกมือขึ้นมาก่ายหน้าผากซ้ำอีกครั้ง พี่วิน.....เกลียดพี่วิน...ทั้งที่รังเกียจมากขนาดนั้น แต่อยากเจอ.....อยากเจอหน้าพี่วินเหลือเกิน TBC

โดย รีโพสต์ [28 ก.ย. 2551 , 19:44:06 น.] ( IP = 118.174.192.122 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 9 ปริศนาอักษรไขว้.....หัวใจยุ่งเหยิง 5 "หิวเหรอ....เวลาหิวก็ต้องกินเยอะ ๆ นะรู้มั้ย..อิ่มแล้วจะได้มีแรง จะได้ไม่โดนใครรังแก..ตัวจะได้ไม่เป็นแผลแบบนี้อีก ถ้าตัวเล็กไม่มีฉันสักวัน ตัวเล็กคงต้องเป็นแมวจนจัดที่โดนกัดตายแน่ ๆ เลยนะ" พี่วิน...เทอาหารแมวชนิดเม็ด ใส่แก้วใบเล็กและวางให้กับแมวลายเสือสีเหลือง ที่เดินกระเผลกขา...เข้ามากินอาหารเม็ดนั้นอย่างหิวโหย แมวจรจัด...ไม่มีเจ้าของ..แต่ต้องอยู่ให้ได้ ถึงขาดความรัก...ขาดความเอาใจใส่ก็ต้องอยู่ต่อไปให้ได้ จะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด เพราะถ้ายอมแพ้ก็จะถูกแมวเจ้าถิ่นตัวอื่นรังแก...และไม่ใช่แค่ขาเท่านั้นที่เจ็บ แม้แต่ชีวิตก็อาจจะรักษาไม่อยู่ก็ได้ อาหารแมวจากถุงแบ่งขายเล็ก ๆ ถูกเทซ้ำกลับลงมาให้แมวลายเสือที่มีร่องรอยการถูกกัด จากแมวตัวอื่น จนมันอิ่ม และนั่งเลียมือเลียขาของตัวเอง ก่อนจะเดินเข้ามาคลอเคลีย คนที่ใคร ๆ คิดว่าไม่มีความรู้สึกรักความรู้สึกเกลียดคนนั้น วิน..เอื้อมมือลูบหัวของแมวอย่างหงอยเหงา ก่อนจะส่งยิ้มอ่อนโยน เมื่อเจ้าแมวจรจัด ใช้หัวถูเล่นกับมือของเขา และนอนกลิ้งไปกลิ้งมา เพราะอยากให้เขาเล่นด้วย เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าดังขึ้นซ้ำ ๆ และวินก็ค้นหาโทรศัพท์ออกมาก่อนจะกรอกเสียงลงไป "โทษที...วันนี้ขอผ่านแล้วกัน...อยู่กับ...ตัวเล็กน่ะ...ตัวเล็กสุดที่รักของฉันไง....เอาไว้ว่าง ๆ แล้วฉันจะโทรไปนะ" วินกดวางสายไปแล้ว พร้อมกับลูบไล้หัวของเจ้าแมวตัวนั้นอย่างอ่อนโยน สุดที่รักของเขา คือแมวจรจัดตัวเล็กลายเสือมีแผลเหวอะหวะเต็มตัว สุดที่รักที่ใคร ๆ คนอื่นพากันคาดเดาว่า ทำไมคนคนนี้ถึงขโมยหัวใจของวินได้ และทุกครั้ง ถ้าหากวินเอ่ยถึงสุดที่รัก...ทุกคนจะต้องยอม..ให้เขาตัดบทสนทนาทันที ฝ่ามือเรียวสวยลูบไล้ไปที่เจ้าแมวจรจัดอีกครั้ง สุดที่รัก....ชื่อของแมวจรจัดไม่มีเจ้าของ..เอาไปเลี้ยงที่หอก็ไม่ได้ ได้แต่แอบเอาอาหารแมวมาให้อยู่ทุกวัน คิดถึง...อยากมาหา อยากมาพูดคุยด้วย..ถึงแม้สุดที่รักจะตอบไม่ได้ แต่มันก็ทำให้นายวินคนนี้มีความสุขได้อย่างแท้จริง เขาเลิกรักคนมานานแล้ว.... เพราะคนทำให้เขาเจ็บเจียนตายมาแล้ว หลังจากเขาฟื้นตัวจากความเจ็บปวด เขาก็ไม่ทำให้ใครมารักหรือจะทำให้เขารักใครได้อีก ถ้าแค่พอใจ...ร่างกายมีความสุข สนุกสนานไปกับสิ่งนั้น เขาก็จะทำ...เขาไม่อยากเป็นคนดีที่ต้องมานั่งร้องไห้เจ็บปวดจากสิ่งที่คนรอบข้างทำร้ายเขาอีก แต่เขาจะเป็นคนที่ทำตามใจตัวเอง สั่งสอนให้คนรอบข้างรู้จักความเจ็บปวด...ไม่ใช่ให้เขาเป็นคนเดียว ที่ต้องเจ็บ วินเป็นคนความอดทนต่ำ และคิดแต่อยากแก้แค้นคนรอบตัว แม้จะหาความรักไม่เจออีกเลย แต่เขาก็จะเป็นแบบเจ้าแมวจรจัดตัวนี้ ถึงต้องต่อสู้กับคำพูดดูหมิ่นของใคร ๆ ถึงต้องเจ็บปวด ก็จะไม่ยอมให้ใครมารังแก ถึงไม่มีใครรักแต่เขาก็จะอยู่ต่อไปให้ได้ ความคิดนี้...เป็นความคิดที่แสนเศร้าสำหรับใครบางคนที่เป็นแบบวิน และแม้กระทั่งวินเอง บางครั้งเขาก็อยากย้อนเวลากลับไปเป็นวินที่แสนสดใสเหมือนเดิม แต่เวลานั้นหมุนผ่านมานานแล้ว วินคนที่ใคร ๆ เห็น คือวินที่ทำอะไรตามใจตัวเอง มีคนเข้ามาหามากมายแต่ไม่มีใครจริงใจเลยสักคน ร่างเพรียวสมส่วนนั้นคิดอย่างแสนเศร้า ถึงแม้จะไม่อยากให้เป็นแบบนี้ แต่เขาก็ปฎิเสธคนที่เข้ามาชวนไม่ได้จริง ๆ ถึงรู้ว่าน่ารังเกียจ แต่เขาก็ทำ...ยิ่งทำให้ใครหลายคนรังเกียจเขามากขึ้น ไอ้คนพวกนั้นที่รังเกียจเขา แต่พวกมันก็มีความสุขกับสิ่งที่เขามอบให้ "ชิ...ปากบอกรังเกียจ ไม่อยากเข้าใกล้..แต่ก็รู้สึกดีเวลานอนกับฉันทุกคนแหละ... แกรู้มั้ยสุดที่รัก...ไอ้พวกนั้นมันไม่อยากเข้าใกล้ฉัน...แต่มันก็นอนกับฉัน ทุเรศกว่าฉันอีกใช่มั้ย...สุดที่รัก..." แค่คำปลอบใจตัวเอง.....แค่คิดว่าอยากระบายให้ใครสักคนฟัง น้ำตาเริ่มคลออยู่ที่หน่วยตาอีกครั้ง ก่อนที่ร่างนั้นจะค่อย ๆ ซบใบหน้าลงกับเข่าของตัวเอง และปล่อยให้มันรินไหลอย่างช้า ๆ เหมือนจะให้น้ำตาช่วยชะล้างความเจ็บปวด และร่างกายที่โสมมของตัวเอง ที่จริงแล้วเขาไม่ได้อยากเป็นอย่างนี้....เขาอยากได้ใครสักคนที่รัก และยอมรับในตัวตนของเขา ไม่รังเกียจและคิดถึงแต่ร่างกายของเขา... แม้จะปลอบใจตัวเอง แม้จะทำเหมือนแก้แค้นใครไปทั่ว แต่สุดท้าย สิ่งที่วินได้รับก็คือ ความเจ็บช้ำทางใจที่เพิ่มขึ้นของตนเอง ร่างนั้นยังสะอื้นไห้พร้อมกับไหล่บางนั้นสั่นไหวเพราะแรงสะอื้นหนัก วินยั่งนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวเงียบ ๆ โดยมีเพียงแมวจรจัดหนึ่งตัว คลอเคลียอยู่ที่ฝ่ามือเย็นชื้นนั้น ร่างนั้นยังคงปล่อยให้น้ำตารินไหลออกมา ร้องไห้เพราะเศร้า...ร้องไห้เพราะสงสารและสมเพชตัวเอง ที่แม้จะไขว่คว้าสักเท่าไหร่..... ก็ไม่เคยเจอกับคนรักที่รักและเข้าใจเขาสักที +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

โดย รีโพสต์ [28 ก.ย. 2551 , 19:44:50 น.] ( IP = 118.174.192.122 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 10 เขาทำหน้าแบบนั้นก็เป็นเหรอพี่วินน่ะ ร้องไห้เป็นด้วยเหรอ ยิ้มอย่างแสนอ่อนโยนแบบนั้นก็เป็นด้วยเหรอ คนอย่างพี่วินขาฟัน ไม่เคยสนใจใคร ๆ ทำไมถึงมานั่งร้องไห้อยู่คนเดียวแบบนั้นล่ะ ....... ที่จริงถ้าอยากได้คนปลอบใจ คนอย่างพี่วินคนนั้น ก็น่าจะหาได้ง่าย ๆ ไม่เห็นต้องมานั่งร้องไห้ให้แมวจรจัดปลอบใจเลยนี่นา พี่วิน.....เหมือนกับ.....เหมือนกับ..ว่า..กำลังเศร้า เศร้ามาก ๆ ถึงได้ร้องไห้แบบนั้น แต่เขาเกลียดพี่วิน....เขารังเกียจเกย์...รังเกียจพวกกระเทยพวกนั้น ขยะแขยงจนแทบเป็นลมทุกครั้งที่พวกนั้นเข้ามาใกล้ ไม่เว้นแม้กระทั่งพี่วินคนนั้นด้วย แต่ว่า....ทำไมตอนนี้.....เขารู้สึกอยากเข้าไปลูบหัวพี่วิน แล้วก็เช็ดน้ำตาให้ อยากจะถามว่าใครทำให้พี่วินต้องร้องไห้แบบนี้ อยากจะไปกอดปลอบใจพี่วิน แต่เขาก็ไม่กล้า.....ยังขยะแขยงอยู่... แคปแอบมองใครคนนั้นอยู่ที่ข้างตึกเรียน และได้เห็นอะไรหลาย ๆ อย่าง ที่ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็น ตอนนี้สงสารพี่วินจับใจ แต่ก็ไม่กล้าแม้แต่จะไปถามว่า พี่วินร้องไห้ทำไม....ยังไงซะ เขาก็ทำใจเข้าใกล้คนพวกนี้ไม่ได้จริง ๆ แต่แม้จะคิดแบบนั้น แต่แคปหนุ่มนักกีฬาว่ายน้ำกลับยกมือขึ้นจับที่หน้าอกตัวเอง หัวใจมันต้นรัวแปลก ๆ และรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้น เมื่อเห็นร่างที่ซบหน้าลงกับหัวเข่าตัวเอง และร่างกายยังสั่นไหวเพราะแรงสะอื้นอย่างซ้ำ ๆ "พี่วิน....ผมรังเกียจพี่วินจริง ๆ " แคปเอ่ยบอกกับตัวเอง....พยายามสะกดจิตให้ตัวเองคิดแบบนั้นเหมือนเมื่อครั้งแรกที่โดนพี่วินจูบ แต่ยังไงซะ...ยิ่งมองภาพของพี่วินที่นั่งร้องไห้แบบนั้น หัวใจก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้นทุกที TBC......

โดย รีโพสต์ [28 ก.ย. 2551 , 19:45:42 น.] ( IP = 118.174.192.122 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ][ 5 ][ 6 ]

เข้าใจแล้ว

จดหมายจาก... : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเหมียว : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปของท่านนั่นแหละ : ไม่เกิน 150KB ยินดีให้รูปประกอบนี้ ไปให้บริการ ส่งรูปภาพเข้ามือถือ ยินดี ไม่ยินดี บริการใหม่!! รับฝาก File ฟรี! ข้อมูลเบื้องต้น : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]

Our services

ฝาก Server : colocation | co-location | colo ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น