Hilight! ดูดวง Clip เด่น รูปเด็ด ทันข่าว ประชาสัมพันธ์ บันเทิง Game หางาน		ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม		close [x]

This is some default tab content, embedded directly inside this space and not via Ajax. It can be shown when no tabs are automatically selected, or associated with a certain tab, in this case, the first tab.

ABUSE REPORT!!
ADDRESS	http://thaimisc.pukpik.com/freewebboard/php/vreply.php?user=aoikyosuke&topic=2370
! E-mail (ต้องระบุ)
Why? ! เหตุผลในการลบ (ต้องระบุ)
Security Code	Please Input Security Code
	!! All fields are require.

[X] CLOSE

เมี้ยววววว

[Re-post] ขอแค่ฝันให้ฉันรักเธอ

---

ขอแค่ฝันให้ฉันรักเธอ (ถิง - เน่) by aoikyosuke

โดย ~iNk~ [7 ก.ย. 2551 , 16:47:53 น.] ( IP = 125.24.177.77 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ]

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 1 ขอแค่ฝัน.....ให้ฉันรักเธอ 1 อุ่นจังเลย.....อุ่นเมื่อได้รับสัมผัสอบอุ่นจากใครสักคน แต่ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะได้เห็นหน้า เรียวแขนที่โอบรัด ปลายจมูกที่แตะสัมผัสนิ่งนาน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบหน้าที่ไม่เคยมองเห็นสักครั้ง นายเป็นใคร....อยากจะถาม แต่ไม่เคยได้รับคำตอบสักครั้ง รู้เพียงเสียงหัวใจที่เต้นดังเป็นจังหวะ พร้อมที่นายส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้ รู้ว่ายิ้ม....แต่ไม่เห็นหน้า ทำไม ทำไมกันนะ ความอุ่นร้อน อ่อนโยน แตะสัมผัสที่ข้างแก้มซ้ำอีกครั้ง พร้อมกับอ้อมแขนอุ่น ๆ ที่กอดรัดจากด้านหลัง เสียงหัวเราะแผ่วเบา ไม่เคยมีคำพูด แต่ความอบอุ่นทุกคืนนี้มันอะไรกัน “นายชื่ออะไร......” หนุ่มร่างสูงหันไปมองคนที่กอดรัดและส่งยิ้มให้ทุกวัน แค่เพียงคำถามหนึ่งประโยค แต่ร่างนั้นกลับผละจากและเดินลับไปแล้ว ก่อนภาพต่าง ๆ จะเลือนหายเมื่อรุ่งสางของอีกวัน ร่างสูงผุดลุกขึ้นนั่ง เปิดเปลือกตาขึ้นรับวันใหม่ ความรู้สึกอุ่นนานยังไม่ทันจางหาย “อีกนิดเดียวเอง....ทำไมไม่ยอมบอกนะ.....เช้าอีกแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยย แล้วจะมาหาทำไมทุกวันเนี่ย” นายถิง.....ถอ...อิ....นอ....ถิงครับ ลุกขึ้นนั่งและปาดเหงื่อที่ท่วมร่างกาย เจ็บใจตัวเอง ที่วันนี้ก็ไม่รู้สักที ว่าไอ้คนที่มากอดมาหยอกล้อทุกวันมันเป็นใคร ฝันบ้าอะไรฝันแม่งได้ทุกวัน....พิสดารจริงเว้ย แล้วคนที่มากอดมาหอม ดันเป็นผู้ชายซะนี่.....ได้เป็นเกย์ในฝันแน่กู นายถิง.....เออ ชื่อถิงนี่แหละ ทำไม หรือว่าจะมีปัญหา ผุดลุกขึ้นนั่งและกัดฟันอย่างเจ็บใจ พลาดอีกจนได้ พลาดอีกจนได้ ใครวะ แม่งมาหาในฝันได้ทุกคืน คอยดูเถอะ.... ต้องถามให้ได้เลยว่ามันเป็นใคร มีเจตนาอะไรถึงมากอดมาหอมอยู่ได้ นายถิง ลองโอบสัมผัสตัวเองเหมือนที่คนในฝันสัมผัส แต่มันก็ไม่อุ่นเท่า “คืนนี้แหละคอยดู.....คืนนี้จะมองหน้าให้ชัด ๆ ให้ได้เลย....รอให้ดีล่ะ...นายคนในฝัน” ไอ้ถิงยังคงกัดฟันแน่นด้วยความขัดใจ รู้สึกชอบสัมผัสนั้นอย่างประหลาด....แต่เหมือนเล่นเกมส์วิ่งไล่จับ เหมือนเล่นปริศนาอักษรไขว้ จะต้องทำยังไง ถึงจะได้เห็นหน้าคนในฝันที่ฝันถึงซ้ำ ซาก ตั้งแต่เข้ามาเรียนที่โรงเรียนนี้แล้ว TBC *********************************

โดย ~iNk~ [7 ก.ย. 2551 , 16:48:34 น.] ( IP = 125.24.177.77 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 2 ขอแค่ฝัน.....ให้ฉันรักเธอ 2 นายรู้สึกอุ่นมั้ย ที่ฉันโอบกอดนายอย่างนี้ ทำไมบางครั้งเรารู้สึกเหมือนว่านายจะแหลกสลายหายไปกับความฝัน เมื่อเราตื่นขึ้นอีกครั้งกันนะ บางครั้งรู้สึกเหมือนนายอยากจะพูดอะไรกับเรา แต่พอจะได้เห็นนายพูด ก็เหมือนกับหมดเวลาทุกที สิ่งที่เรารู้....นายน่ารัก...น่ากอด น่าหอม น่าสัมผัส แล้วเราก็สัมผัสนายได้ ผู้ชายนี่นา เรารู้หลายครั้งแล้วว่านายเป็นผู้ชาย แล้วทำไมเรายังโอบกอดนายอีก ทั้งที่รู้อย่างนั้น เราก็เจอกันอยู่บ่อยครั้ง เจอกันแทบทุกคืน แต่ทำไมเราถึงมองหน้ากันไม่เห็น ทำไมได้ยินแต่เสียงหัวใจ ทำไมสัมผัสได้แต่ความอบอุ่น สัมผัสได้แต่ความนุ่มนิ่มของแก้มอิ่ม ๆ ของนาย บางครั้งเราเห็นนายยิ้มตอบเราแต่เราก็ไม่เห็นหน้านาย เมื่อนายอยากจะพูด แต่เรากลับไม่ได้ยิน เราโอบกอดนายไว้แบบนี้ ได้ยินเสียงหัวใจของนายอย่างนี้ ได้ยินเสียงหัวเราะของนาย แต่ทำไมเมื่อนายทำท่าจะเอ่ยปากพูดอะไรออกไป เราเหมือนถูกดึงให้ห่างจากนายทุกที “นายคือใคร....ช่วยบอกหน่อยได้มั้ย...” และนี่ก็คือคำถามอีกคำที่เราพยายามจะถามนาย แต่แล้วเราก็ถูกกลืนหายไปอีกครั้ง “ฮ่า......นายเป็นใคร...นายเป็นใครกัน...หายไปอีกแล้ว...นายหายไปอีกแล้ว” ไอ้เน่...ลุกขึ้นนั่งแล้วเอามือกุมขมับอีกครั้งและอีกครั้ง เป็นอย่างนี้ซ้ำ ๆ ซาก ๆ พอจะเอื้อมมือคว้า...ก็กลับหายไปซะ “โธ่เว้ย......อีกแล้วเนี่ย...อีกแล้ว” ไอ้เน่เหลือบมองนาฬิกา หกโมงทุกวัน หายไปตอนหกโมงเช้าทุกวัน ให้มันได้อย่างนี้สิว้า...... แล้วคืนนี้จะได้เจออีกมั้ยวะเนี่ย ไอ้เน่สะบัดหัวตื่นเต็มตาด้วยความหงุดหงิด คว้าผ้าขนหนู เข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำแต่งตัวไปเรียน “ขอให้คืนนี้เราเจอกันอีกเถอะนะ....เฮ่อ..ไม่ถามอะไรก็ได้วะ อยู่ด้วยกันนาน ๆ ก็พอ..” น้ำก็อาบไปเรื่อย แต่ใจกลับคิด และอมยิ้ม ช่างหัวแม่งวะ....แค่เราได้เจอนายก็พอแล้วแหละ ไม่เอาชื่อแล้ว...ชื่อไม่อยากรู้ก็ได้ ขอเจอทุกคืนที่หลับตาลงก็พอ TBC *********************************

โดย ~iNk~ [7 ก.ย. 2551 , 16:48:59 น.] ( IP = 125.24.177.77 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 3 ขอแค่ฝัน ..ให้ฉันรักเธอ 3 ง่วงชิบหายเลย....นี่นายฝันค้าบบบบบบบบบ ใจคอจะปลุกผมให้ตื่นตอนหกโมงเช้าทุกวันเลยเหรอเนี่ย นายขนมโดเน่...หน้าหล่อ ผิวขาวจั๊วะ พาหน้าหล่อ ๆ ของตัวเองออกจากบ้าน คว้ามอร์เตอร์ไซด์มาได้ก็สตาร์ทรถและบิดออกไปด้วยความเร็ว ใช้เวลาไปถึงสถาบันแค่เพียง 15 นาที ก่อนจะจอดมอร์เตอร์ไซด์ในโรงเก็บรถ และเดินผิวปาก ควงกุญแจรถเข้ามาในโรงฝึก “ยิ้มแต่วันไอ้เหี้ยหนูเนเน่...เขียนแปลนเสร็จแล้วเหรอมึง....มาเลยมาเลย..มาให้พวกกูลอกลย” แค่เห็นหน้าเพื่อนสุดหล่อที่สุดในห้อง การลอกกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้ “ง่วงอีกแล้ว...เมียมาปลุกอีกสิมึง....ปลุกแม่งทุกเช้าเลยนะ...เห็นมึงง่วงแต่เดินยิ้มทั้งวัน เด็กใหม่เหรอวะ...” ตึกใบหยกสองเอ่ยถามเพื่อนที่ตอบกลับด้วยการหัวเราะเงียบ ๆ คนเดียว ก่อนที่เหล่าหมู่คณะจะพากันลอกการบ้านอย่างเมามันส์ และยอดชายนายน้องหนูเน่ เน่ ก็เอาเก้าอี้มาต่อกัน เป็นแถวยาว เพื่อจะได้นอนหลับไปได้ เล่นตื่นหกโมงเช้าทุกวัน....ไม่ไหว นายคนในฝันไม่เคยปลุกผิดเวลาสักที “ไอ้เหี้ยนอนยิ้ม นอนยิ้มอีกมึง......เมียมันเด็ดถูกใจอะดิ....อ่อนแรงทุกคืนเลยนะเว้ย” เส่งเมียรักของไอ้เปา เอ่ยแซวเพื่อนที่นอนเหยียดยาว ก่อนที่ไอ้น้องหนูเน่เน่ จะยักคิ้วให้ และเอ่ยบอก “เด็ด....แต่สงสัยเด็ดน้อยกว่าเมียมึงมั้งเส่ง.....” ไอ้เน่มันเซ้นท์ดี เห็นอะไรก็รู้ แต่ไม่ยักจะยอมพูดแค่นั้นเอง เล่นเอาทั้งไอ้เส่งและไอ้เปา ต้องหยุดถามหยุดพูด และหันมาสนใจกับการลอกการบ้านกันต่อ “นอนตอนนี้ไม่ยกกะมาเข้าฝันแฮะ.....ถ้ามาตลอดเวลาผมได้หายใจเข้าหรอกเป็นนายแน่เลยนะนายฝัน” ยอดชายนายเนเน่...หรี่ปรือตาลงแล้ว พร้อมกับรอยยิ้มเจือจาง ได้พบกันแค่ฝันเวลากลางคืน แต่เวลาอย่างนี้ น่าแปลกดี นายฝันไม่ยักกะมาหา มาหยอกล้อ มาให้กอด เอ้อ..... แปลกดีเว้ย “คนหล่อนอนยิ้มเว้ย....พวกมึงดูดิ...คนอินเลิฟว่ะ..” หนึ่งในจำนวนเพื่อนเอ่ยแซวเสียงดัง จนคนที่นอนอยู่ต้องหันมายักคิ้วให้ “อย่าอิจฉาคนหล่อครับ....ช่วยไม่ได้เมียกูเด็ดว่ะ...อิจฉาสิพวกมึง ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ นายขนมโดเน่ ยังคงมีความสุขหยอกล้อเพื่อนได้ทุกวัน แล้วคืนนี้ตัวของมัน ก็คงได้ฝันถึงนายฝันของมันอีกเหมือนทุกวัน เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เข้ามาเรียนที่นี้แล้ว TBC *********************************

โดย ~iNk~ [7 ก.ย. 2551 , 16:49:33 น.] ( IP = 125.24.177.77 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 4 ขอแค่ผัน.....ให้ฉันรักเธอ 4 “แขนมันสักเท่าไหนวะ...แขนมันก็พอ ๆ กับเรานี่หว่า....ผิว...รู้ว่าผิวมันขาว ๆ ได้กลิ่นหอม เหมือนกลิ่นขนมเวลาอยู่ใกล้ ๆ แล้วก็นอกนั้นมีอะไรอีกวะ เสียงหัวเราะ....ที่อบอุ่น....เออ...ใช่สิ...เสียงไง จำเสียงได้ แต่เป็นเสียงหัวเราะนะ....เสียงหัวเราะที่อ่อนโยนอือ อือ จำได้” นายถออิงอ ..ถิง.. นั่งตักข้าวใส่ปากไป แล้วก็นั่งคำนวณหาอัตราส่วนของพื้นที่ทรงกระบอก หรือแขนขาของคนในฝันไปด้วย ทำมือทำไม้ประกอบว่าจะประมาณไหน บนงึมงำ งึมงำไปคนเดียว ก่อนจะทดลองหัวเราะออกมา... “เออ...เสียงหัวเราะเรากับนายไม่เหมือนกันด้วย .. ถ้าได้ยินใครหัวเราะคงรู้แน่นอนว่าเป็นนาย ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ ไอ้ถิงยังคงนั่งบ้าต่อไป และที่สำคัญไอ้ถิงเป็นนักเรียนดีเด่น ที่โรงเรียนต้องมอบประกาศนียบัตรให้ ในความดีงามของมัน เนื่องจาก ชาวบ้านเข้าเรียนกัน ไอ้ถิงมันก็โดดเรียนเป็นอาจิณ...เขานั่งเรียนกัน มันเสือกมานั่งกินข้าว หัวเราะคิกคัก คิกคักอยู่คนเดียว อันเป็นพฤติกรรมดีงาม ที่เด็กและสตรีมีครรภ์ไม่ควรเอาเยี่ยงอย่างแต่อย่างใด และในขณะนี้เป็นเวลาพักของอีกห้องที่นั่งกินข้าวกันเสียงดังสนั่น ไม่แน่ใจว่าเป็นการกินข้าวแน่ ๆ หรือว่าเป็นการนั่งเชียร์มวยที่เวลามวยราชดำเนิน “เอ้า...ฮิ้วววววววววววววววววว ไอ้เน่มันหล่อ เว้ย...เมียมันก็เด็ด..ใครอยากฟังประสบการณ์เสียวของไอ้เน่ และเมียของมัน...ปรบมือเลย ปรบมือเลย เอ้าขอเสียงหน่อย “ ผัวเมียคู่บ้าหน้าด้านของไอ้เส่งและไอ้เปา ที่ดีกันกระทันหัน ปากเสียได้ทุกวัน เอ่ยแซว นายขนมโดเน่ที่ผู้อ่านไม่รู้ว่าคือขนมอะไร เสียงดังสนั่น และเสียงโห่ร้องชอบใจก็ดังลั่นโรงอาหารทันที จนไอ้ถิงที่กำลังคำนวณปริมาณอัตราส่วนทรงกระบอกอยู่ต้องหันไปมองด้วยความรำคาญ ไอ้พวกห้องเหี้ยนี่ เสียงดังจริงเว้ย....รบกวนสมาธิกูชิบหาย ไอ้ถิง ผู้ขยันโดดเรียน จนไม่เหลือคะแนนจิตพิสัย หันไปมองพวกที่ทำเสียงดัง แล้วก็หันมาคำนวณอัตราส่วนทรงกระบอกอย่างหงุดหงิด แม่งเสียงดังโว้ย ดังจนกูแดกข้าวไม่ได้แล้วเนี่ย เดี๋ยวอัตราส่วนกูก็คลาดเคลื่อนกันพอดี ร่างสูงนั้นลุกขึ้นยืน และเดินออกจากโรงอาหารด้วยความเบื่อหน่าย ก่อนจะหันกลับไปอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงแว่ว ๆ ที่คุ้นเคย ถึงแม้จะมีเสียงอื่นที่ดังสนั่นกลบไปไว้ก็ตาม “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ...ไอ้พวกห่านี่...แซวอีกแล้ว...พรุ่งนี้กูไม่เอาการบ้านให้ลอกเลย” ขนมโดเน่ผู้แสนอารมณ์ดี หัวเราะกับคำแซวของเพื่อน ๆ ก่อนจะส่ายหน้าแล้ว ก็ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวต่อไป ไอ้ถิงยังยืนนิ่งขมวดคิ้วมุ่น หูฝาดอีกแล้วกู สงสัยจะคิดถึงนายฝันมากไป TBC *********************************

โดย ~iNk~ [7 ก.ย. 2551 , 16:50:11 น.] ( IP = 125.24.177.77 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 5 ขอแค่ฝัน ..ให้ฉันรักเธอ 5 อีกครั้งแล้วที่ได้รับความอบอุ่นขนาดนี้ เสียงหัวเราะหวานแผ่วที่ไอ้ถิงได้ฟังทุกค่ำคืน และคืนนี้หลังจากที่ล้มตัวลงนอนก็เป็นเช่นทุกวัน ใจคิดแต่ปากไม่กล้าจะพูด...กลัวพูดแล้วนายฝันจะหายไปอีก วันนี้เหมือนเดินอยู่ในโรงอาหารขณะกำลังคำนวณปริมาณของทรงกระบอกและกินข้าวไปด้วย นั่นไงนายฝันมาแล้ว มานั่งลงที่ฝั่งตรงข้าม และเอื้อมดึงมือของเขามาสัมผัสที่ข้างแก้ม ร่างสูงของไอ้ถิงพยายามหรี่ตาดูเพื่อให้เห็นหน้าอีกคนได้ชัด....แต่ก็ไม่เห็น ทำยังไงก็ไม่เห็น ภาพมันมัวไปหมด แต่ไม่เป็นไรช่างมัน ไม่เห็นก็ไม่เห็น ฝ่ามืออุ่น ๆ แตะต้องข้างแก้มของกันและกัน เหมือนอยากรู้และอยากสัมผัสจดจำกันให้นานแสนนาน ลูบไล้คลอเคลีย อยากให้อีกคนรู้สึกถึงความรู้สึกของอีกคน ว่ามันช่างแสนอบอุ่นมากล้นมากมายแค่ไหน ต่างคนต่างยิ้มให้กัน แม้จะไม่ได้เห็นหน้ากันก็ตามที น่าแปลกแม้ไม่เห็นหน้าแต่รู้ว่าอีกคนกำลังยิ้ม เป็นยิ้มที่สดใสอ่อนโยน สัมผัสอุ่น ๆ ที่ข้างแก้มจะยังคงฝังแน่นในทุกความคิดคำนึง ก่อนที่ใบหน้าของคน ๆ นั้นจะโน้มเข้ามาหา และจูบสัมผัสแผ่วเบา...ก่อนจะผละจากไป ไอ้ถิง มองตามร่างที่เลือนหายไปต่อหน้าต่อตา และก็ยิ้มออกมาอย่างสดใส ไม่รู้ว่ายิ้มทำไม แต่ก็ยิ้มไปแล้ว **************************** ไอ้เน เน่ จังปรือตาขึ้นในเช้าวันใหม่พร้อมกับรอยยิ้มที่ยังเจืออยู่ที่ใบหน้า จูบกับนายฝัน รู้สึกดีชะมัด ถึงจะเป็นผู้ชายก็เถอะ.... นายยิ้มได้สดใสโดนใจเราที่สุด....แม้ไม่เห็นหน้านาย แต่เราก็รู้ว่านายยิ้มแน่ ๆ ริมฝีปากอิ่มนิ่มที่ได้สัมผัส ไอ้เน่ ยกมือขึ้นแตะปากของตัวเองที่เหมือนได้สัมผัสกับคนในฝันจริง ๆ นัยย์ตาคมหวานเชื่อม ระยิบระยับ ก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาที่ข้างฝาบอกเวลาหกโมงเช้า “ตรงต่อเวลาจริงนะ....นายฝันนายเล่นปลุกเราตอนหกโมงเช้าทุกวันเลย..ไม่ขาดไม่เกินสักวินาที อยากรู้จริง ๆ ว่านายเป็นคนตรงต่อเวลาแบบนี้ในชีวิตจริงหรือเปล่า” ไอ้เน่ลุกขึ้นยืน บิดขี้เกียจแก้อาการเมื่อยขบ....และก็เดินยิ้มไปเข้าห้องน้ำ ให้ตายเถอะ... นี่เราจะต้องอยู่ในสภาพที่ต้องตามหานายทุกคืนจริง ๆ เหรอเนี่ย .....นายฝัน...... เราอยากเจอนายตัวเป็น ๆ ที่สัมผัสกอดจูบได้จริง ๆ นายจะมีหน้าตาเป็นยังไงกันนะ อยากรู้จริง ๆ TBC *********************************

โดย ~iNk~ [7 ก.ย. 2551 , 16:50:44 น.] ( IP = 125.24.177.77 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 6 ขอแค่ฝัน.....ให้ฉันมีเธอ 6 “เบื่อว่ะ...น่าเบื่อจริง ๆ สอนอะไรมากมายนะ....” ไอ้ถิงรู้สึกหงุดหงิดเหลือเกินที่เข้าเรียนในวันนี้ สอนแต่เรื่องน่าเบื่อทั้งนั้น ไม่อยากสนใจเลย สอนอะไรกันนะ ร่างสูงโปร่ง ขมวดคิ้วมุ่น วาดรูปการ์ตูนบ้า ๆ บอ ๆ ไปเรื่อย จะให้รู้สึกสนุกได้ยังไงล่ะ ในเมื่อหนังสือทั้งเล่ม ไอ้ถิงอ่านจบไปทั้งเล่ม และทำความเข้าใจจนหมด ก่อนอาจารย์จะมาสอนแล้ว มันก็เลยไม่อยากเรียน ไม่อยากเข้ามาเรียนอะไรที่ซ้ำ ๆ ซาก ๆ ถิงคงเป็นคนที่แปลก แทบไม่เคยเข้าเรียนเลย เอาแต่นั่งคำนวณอัตราส่วนของสิ่งของต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะเก้าอี้ บางทีถิงคงเป็นคนที่มีความผิดปกติทางสายตา เพราะไม่ว่าเห็นอะไรไอ้ถิง ก็คำนวณออกมาเป็นพื้นที่เสียหมด คิดแต่ว่าอาจารย์คนนี้มีหน้าสี่เหลี่ยมคางหมู ต้องใช้อะไรคำนวณถึงจะหาปริมาตรออกมาได้กันนะ หูไม่สนใจเลยว่าอาจารย์สอนอะไร แต่มือกลับขีดเขียนคำนวณพื้นที่ของสี่เหลี่ยมคางหมูไปเรียบร้อยแล้ว และวาดออกมาเป็นรูปภาพได้ อย่างน่าแปลกพร้อมกับเขียนวิธีคิดไว้ที่รูปจนเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะยิ้มออกมา อย่างดีใจ “คำนวณพื้นที่ภายในตัวของอาจารย์ได้แล้ว....ที่แท้อาจารย์ก็มีพื้นที่และปริมาตรแค่นี้นี่เอง...” ไอ้ถิงนั่งอยู่ที่แถวหลังสุดของมุมห้อง ทำไมถึงได้เป็นอย่างนี้นะ เห็นอะไรก็เอามาคำนวณเป็นพื้นที่และปริมาตรไปซะหมด เห็นหน้าคนแยกไม่ออกว่าสวยหรือหล่อ แต่จะบอกปริมาตรและบอกถึงความจุได้ ช่างเป็นคนที่แปลกจริง ๆ ใกล้หมดคาบเรียนแล้ว ไอ้ถิงไม่เคยตั้งใจฟังที่อาจารย์พูดเลยสักนิด ห้องข้าง ๆ เลิกเรียนก่อนและเดินโวยวายคุยกันมาเสียงดัง เสียงหัวเราะอีกแล้ว.....เสียงที่คุ้นเคย.... เสียงนั้นกลบเสียงคุยที่ดังสนั่นของทุกคนไปจนหมด แม้ว่าเสียงโหวกเหวกโวยวายจะดังแค่ไหน แต่ไอ้ถิงกลับได้ยินเสียงหัวเราะที่แสนอ่อนโยนนั้นอย่างชัดเจน กำลังพยายามนึกว่า... เสียงหัวเราะแบบนี้ จะเขียนเป็นสี่เหลี่ยมมุมฉาก รูปวงรี หรือรูปสามเหลี่ยมมุมป้านดี สายตาก็พลันได้เห็นใครคนหนึ่งในจำนวนหลาย ๆ คน .....ดวงตาคมเหม่อมองคนที่เดินหัวเราะผ่านไปแล้ว..... ไอ้หมอนั่น ไม่เหมือนเพื่อนที่เป็นรูปสามเหลี่ยม หรือรูปสี่เหลี่ยมหรือรูปวงกลมหลาย ๆ คนที่เดินจากไป แต่มันมีลักษณะของคน..... มันหัวเราะ.... มันยิ้ม และสิ่งที่ไอ้ถิงตกใจที่สุดก็คือ เมื่อกลับมามองที่กระดาษพยายามที่จะเขียนหาอัตราส่วนของคน ๆ นั้น มันกลับไม่สามารถเขียนอะไรออกไปได้เลย TBC *********************************

โดย ~iNk~ [7 ก.ย. 2551 , 16:51:24 น.] ( IP = 125.24.177.77 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 7 ขอแค่ฝัน ..ให้ฉันรักเธอ 7 “เศษหนึ่งส่วนสองคูณผลบวกคู่ขนาน หรือว่าพายอาร์ยกกำลังสอง หรือว่าเศษหนึ่งส่วนสองคูณสูงคูณฐานวะ..เส้นรอบวงเกี่ยวมั้ยเนี่ย แล้วกว้างคูณยาว ด้านคูณด้านล่ะ....โว้ยยยยยยยยยยยยย อะไรวะเนี่ย” นาย ถอ อิ งอ ถิง นั่งหน้าเครียด หมดดินสอเขียนแบบไปหลายแท่ง หมดยางลบไปหลายอัน แต่ก็คำนวณไอ้คน ๆ นั้นออกมาเป็นปริมาตรไม่ได้สักที ร่างสูงนั้น กดดินสอจนหัก จิตใจร้อนรุ่ม มันเป็นใครวะ ทำไมไม่มีอะไรให้คำนวณ ไม่เหมือนคนอื่น ๆ ที่แค่มองก็คำนวณปริมาตรและความจุออกมาได้ ไอ้ถิงค้นเอาเครื่องคิดเลขออกมานั่งจิ้มไปมา และพยายามเขียนโครงสร้างของคน ๆ นั้น เหมือนเขียนแปลนแบบบ้าน....แต่ก็เขียนไม่ได้ ไม่ฉากไม้โปรคุ้ยออกมาจากกระเป๋า อุปกรณ์สำหรับวัดมุม ถูกคุ้ยออกมามากมาย แต่ทำยังไงไอ้ถิงก็คำนวณไอ้คน ๆ นั้นไม่ได้สักที ทำไมวะ ทำไมกัน ทำไมคำนวณไม่ได้วะ มือแกร่งกำดินสอไว้แน่น กดจนดินสอแทบหัก แล้วก็ถอนใจยืดยาว “คืนนี้กูต้องคำนวณปริมาตรของมึงออกมาให้ได้คอยดูสิ” หนุ่มไอคิวสูงกว่าคนปกติ ที่น่าจะไปเรียนวิศวะมากกว่า แต่ดันเลือกเรียนสารพัดช่าง นั่งหงุดหงิดอยู่อย่างนั้น “ไม่ได้ถ้าคืนนี้คำนวณไม่ได้จะไม่นอนเลยคอยดู....”ไอ้ถิงกวาดของที่วางอยู่บนโต๊ะลงกระเป๋า ถอดช็อปเก็บเรียบร้อย และเตรียมเดินออกจากโรงอาหารด้วยความมุ่งมั่น ถ้าคืนนี้ไอ้ถิงคำนวณปริมาตรของคนที่เจอเมื่อกลางวันไม่ได้ เห็นทีมันคงไม่นอน และไม่ได้พบกับคนในฝันเป็นแน่แท้ ******************** เหงาจังเลย ไอ้เน่นั่งเหม่อลอยคนเดียว อยู่ในห้องตัวเอง วันนี้ความฝันไม่ได้พามันไปไหน แต่พามันมาอยู่ในห้องของตัวมันเอง รู้สึกเหมือนรอคอยใครคนนั้นจากในความฝันให้มาหา แต่เขาก็ไม่ยอมมา ชะเง้อคอหา ก็ไม่มีวี่แววว่าเขาจะมาสักนิด ทำไมหนาวขนาดนี้นะ อากาศเริ่มหนาวขึ้นทุกที ทั้งที่ทุกวันเรามักจะกอดกันเสมอ ๆ ให้คลายหนาว แต่วันนี้อยู่คนเดียว......นายฝันไม่ยอมมา ทำไมมันทั้งหนาว ทั้งเหงา ทั้งเศร้าขนาดนี้นะ ร่างสูงกอดร่างกายของตัวเองไว้แน่น แต่มันก็ไม่ทำให้คลายความหมองเศร้าลงได้สักนิด ......นายหายไปไหนของนายกัน...นายฝัน...นายจะทิ้งเราไว้คนเดียวอย่างนี้จริง ๆ เหรอ.... ไอ้เน่ลืมตาตื่นขึ้นในเวลาหกโมงเช้า เหมือนทุกวัน หันไปมองนาฬิกา ให้ตายเถอะ ขนาดไม่มายังทำให้เราตื่นหกโมงเช้าได้เหมือนเดิมนะ และเมื่อไอ้เน่จะลุกขึ้นนั่งก็พบว่ามีหยดน้ำไหลออกมาจากดวงตาของตัวเอง “ร้องไห้เลยเหรอเนี่ย ถึงกับร้องไห้เลยเหรอกู...แค่ไม่ได้เจอคืนเดียวเนี่ยอะนะ” ปลายนิ้วอุ่นร้อนเกลี่ยหยดน้ำตาของตัวเองออก และลุกเดินเข้าไปอาบน้ำ ทำตัวปกติเหมือนเช่นทุกวัน แต่รู้สึกว่าทำไมวันนี้มันรู้สึกเศร้ายังไงพิกล นายฝันนายมีอิทธิพลกับชีวิตเราถึงขนาดนี้เลยเหรอ TBC *********************************

โดย ~iNk~ [7 ก.ย. 2551 , 16:54:22 น.] ( IP = 125.24.177.77 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 8 ขอแค่ฝัน ..ให้ฉันรักเธอ 8 “ทำไมคำนวณไม่ได้วะ...ทำมายยยยยยยยย ฮืออออออออ “ สองคืนแล้วที่ไอ้ถิงไม่ได้กินไม่นอน เอาแต่คำนวณตัวเลขบนกระดาษซ้ำไปซ้ำมา ยิ่งพยายามจะเขียนแบบแปลนให้เหมือนไอ้บ้านั่นก็ยิ่งเขียนไม่ได้ เหลาดินสอจนคัตเตอร์บาดมือจนต้องเอาพลาสเตอร์ยาปิดแผลถึงสองนิ้วแล้ว คิดจนหัวแทบแตก แต่ก็คำนวณออกมาไม่ได้สักที เกินปัญญาที่จะเกิดได้อีก จนต้องร้องไห้ออกมาด้วยความแค้นใจ และยังคงใส่ชุดนักเรียนของสองวันก่อน หน้าตาไม่ได้ล้าง ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง ก่อนจะปาดน้ำตาของตัวเองออก โกยทุกอย่างที่กระจัดกระจายเต็มโต๊ะเข้ากระเป๋า และเดินออกจากบ้านมาทันที ขึ้นรถเมล์ในสภาพง่วงนอนที่สุด และโทรมสุดขีด จนถึงสถาบัน แล้วก็สะพายกระเป๋าวิ่งเข้าไปในสถาบัน วิ่งไล่ตามหาไอ้บ้านั่น ที่ทำให้คำนวณปริมาตรไม่ได้..... อดนอนมาสองวันแล้ว....จะทำยังไงดี และในเวลาไม่นาน ไอ้ถิงก็ได้เห็นใครคนนั้น เดินหัวเราะมากับเพื่อน เสียงหัวเราะที่คุ้นเคย ร่างสูงวิ่งเข้าไปหาไอ้บ้านั่น และกระชากคอเสื้อถามด้วยความโมโห “มึงมีพื้นที่เท่าไหร่กันแน่.....กูคำนวณมาสองคืนแล้ว....ทำไมกูคำนวณไม่ได้วะ” ใบหน้าของคนที่ไม่รู้จัก คำพูดที่ไม่เข้าใจ เพื่อน ๆ ของคนที่โดนกระชากคอเสื้อ กรูกันเข้ามาแยกไอ้ถิงออกห่าง แต่ร่างนั้นกลับดิ้นรนเข้าหาคนที่ทำให้มันไม่ได้นอนมาติดกันสองคืน “กูคำนวณมึงไม่ได้.....ทำไมวะ...ทำไมละเว้ยยยยยยยยยยยยย” ขนมโดเน่ที่เคยอารมณ์ดี ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ ไอ้ห่านี่เป็นใครวะ มาหาเรื่องกูแต่เช้าเลย เมายาหรือเปล่าวะ แค่คิดว่าจะกระชากคอเสื้อกลับ แต่ร่างนั้นกลับหมดเรี่ยวแรงไปดื้อ ๆ ทิ้งกายลงซบที่ไหล่กว้าง ก่อนจะนั่งลงอย่างช้า ๆ เพราะความเหนื่อยล้าอ่อนเพลียและไม่ได้กินอะไรสองวันเต็ม ทำให้ไอ้ถิงถึงกับหน้ามืด และสลบอยู่แทบเท้าคนที่มันคำนวณปริมาตรอย่างเอาเป็นเอาตาย “เอ้ยยยยยยยยยยยยย เหี้ยเป็นไรไม่รู้อ่ะ...ช่วยแม่งหน่อยเร็ว...เมายาป่าววะไอ้เหี้ยเอ้ย” หลายคนพยายามจะเข้ามาช่วย แต่ไอ้เน่กลับเป็นคนแรกที่อุ้มร่างนั้นขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน และพาไปยังห้องพยาบาล อุ่นจัง...... หนาวมาก ๆ หนาว จัด ๆ มาสองวันแล้ว แต่พอได้สัมผัสร่างกายของไอ้คนบ้านี่กลับรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาอย่างประหลาด ร่างสูงขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ แต่ก็พาคนในอ้อมแขนไปถึงห้องพยาบาลได้โดยสวัสดิภาพ และไม่เข้าใจตัวเองเลยว่า นั่งเฝ้าไอ้คนบ้าที่มาถามปัญหาบ้าๆ แต่เช้าทำไม TBC *********************************

โดย ~iNk~ [7 ก.ย. 2551 , 16:54:53 น.] ( IP = 125.24.177.77 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 9 ขอแค่ฝัน ..ให้ฉันรักเธอ 9 โรคแปลก ๆ ที่เริ่มเป็นของขนมโดเน่ผู้แสนร่าเริงแจ่มใส ใบหน้าเจือไว้ด้วยรอยยิ้มเสมอ ในตอนนี้ก็คือ โรคร้อนเกินเหตุจนเหงื่อท่วม และโรคหนาว...จนรู้สึกเหมือนอยู่ขั้วโลกเหนือ อาการจะเป็นเมื่อสัมผัสกับคนที่อยู่ใกล้ .... แค่แตะตัวโดนใคร ๆ ก็รู้สึกร้อนจนเหงื่ออก แต่พอผละมือออกห่าง จะกลับเข้าสู่สภาวะปกติ และบางครั้งถ้ามีคนมาแตะตัว...จะรู้สึกว่าหนาว หนาว มาก ๆ หนาวจนแทบแข็งตายก็เคยมาแล้ว ไปหาหมอ หมอบอกว่าไม่เคยมีโรคนี้ ให้ไปหาหมอโรคจิตซะ โห่ ดูคำแนะนำดิ....แนะนำไปได้...อย่างนี้ก็หาว่าเขาบ้าน่ะสิ อาการนี้แต่ก่อนแต่ไรไม่เคยเป็น....แต่มาเป็นเมื่อเข้ามาเรียนที่นี่ และมันมาพร้อมกับการฝันถึงใครคนหนึ่งอย่างต่อเนื่อง ใครคนนั้นที่ไม่เคยได้เห็นหน้าสักครั้ง แต่สัมผัสได้ แตะต้องเนื้อตัวกันได้....และรู้สึกถึงความอบอุ่น ใครคนที่ไม่รู้ว่าจะไปหาได้จากที่ไหน ใครคนนั้นที่มาหยอกเย้าให้เข้าใกล้ และส่งยิ้มให้เสมอ ๆ โรคหนาว ๆ ร้อน ๆ ก็ยังคงเหมือนเดิม ดูเหมือนจะรักษาไม่หาย แต่ที่มากกว่านั้นก็คือ ทั้งที่อุณหภูมิร่างกายเป็นปกติ....แต่สองวันมานี้ตั้งแต่นอนหลับแล้วไม่เจอคนในฝัน ก็เริ่ม รู้สึกว่ามันหนาวมาก ๆ หนาวสุด ๆ จนปากสั่น ตัวสั่น จนต้องหาเสื้อคลุมมาใส่ เพื่อนมันก็หาว่าแกล้ง ก็แล้วแต่จะคิด ไม่ว่ากัน แต่แค่แตะตัวไอ้คนบ้าที่สภาพกระเซอะกระเซิงไม่น่ารักสักนิดของคนที่มากระชากเสื้อหาเรื่องแต่เช้า กลับรู้สึกว่าคลายความหนาวลงได้ รู้สึกว่าอุ่น อบอุ่น ไม่ได้รู้สึกถึงความเย็นเมื่อมีใครมาแตะตัว และไม่ได้รู้สึกร้อนรนจนทนไม่ไหว เมื่อคนที่นอนสลบไม่ได้สตินี้เข้ามาใกล้ คงเป็นวันมหัศจรรย์ที่ใบหน้าหล่อ ๆ ที่เพื่อนยกย่องว่าขนมโดเน่ มันหล่อที่สุดในห้อง ได้ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด...เมื่อมานั่งรอใครสักคนให้ฟื้นด้วยความสับสนวุ่นวายใจ ร่างนั้นยังนอนนิ่งไม่ได้สติ.....ทำไมมันดูโทรมขนาดนี้นะ หรือว่าไอ้เวรนี่มันเล่นยา มันเลยเมายา ถามมาได้ว่าเขามีพื้นที่เท่าไหร่....คนบ้าเท่านันแหละที่ถามอะไรต๊อง ต๊อง แบบนี้ และที่สำคัญทำไมเขาต้องมานั่งเฝ้าคนที่เพิ่งเห็นหน้าด้วยความเป็นห่วงเป็นใยขนาดนี้ด้วย ร่างสูงครุ่นคิดไปเรื่อยเปื่อย...นั่งกอดอกพิงพนักเก้าอี้...มองดูคนที่นอนอยู่บนเตียงห้องพยาบาล และไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตอนไหนเช่นกัน...... ******************** ใครคนหนึ่งที่มองไม่เห็นหน้าเข้ามาโอบกอดเอาไว้อีกครั้ง..... และทำให้ความเครียดที่รุมเร้าตลอดหลายวันค่อยผ่อนคลายลงอย่างน่าประหลาด ไอ้ถิง หลับตาลงและเอนซบกับอกของคนที่ให้ความอบอุ่น และร่างนั้นก็กอดเอาไว้แน่น....คนในฝันตัวสั่นเหมือนกำลังหนาวมาก จนคนที่เอนซบต้องเอื้อมแขนกอดรัดถ่ายทอดความอบอุ่นให้เช่นกัน ร่างนั้นหยุดสั่นแล้ว และค่อยหัวเราะออกมาเสียงเบา ก่อนจะแตะต้องปลายจมูกหยอกเย้าที่ข้างแก้มของคนที่หลับตานิ่ง “พื้นที่ของมือมีลักษณะของสี่เหลี่ยมผืนผ้า.....และปลายนิ้วเหมือนทรงกระบอก...ต้องหาพื้นที่โดยเริ่มจาก มือก่อนนี่หล่ะดีที่สุด....แต่เราไม่อยากจากนายไปเลย...ขอให้เราได้รับความอบอุ่นอย่างนี้ก่อนนะ เราเครียดจะตายอยู่แล้ว...ไม่ได้นอนมาสองวันแล้ว....เพราะหาพื้นที่ไม่ได้.....แต่เราก็อยากจะหาพื้นที่ของนายนะ ว่านายมีพื้นที่และปริมาตรเท่าไหร่.....เราจะได้วาดแบบแปลนของนายออกมาได้..และถ้าเราไม่ได้เจอนายตลอดชีวิตของเรา อย่างน้อยเราก็ได้ทำแบบแปลนเอาไว้เผื่อวันหนึ่ง เราอาจจะสร้างนายขึ้นได้เอง....” นายถิง...ผู้เป็นอัจฉริยะทางด้านการคำนวณ ยังคงเอนซบกับคนในฝัน และคนที่ให้ความอบอุ่นนั้นก็หัวเราะเสียงเบา...ไอ้ถิงไม่รู้ว่าทำไมการพูดครั้งนี้มันถึงพูดออกมาได้โดยที่คนที่กอดรัดเอาไว้...ไม่จางหายไปเหมือนที่เคย และมันก็ยิ้มออกมา.....

โดย ~iNk~ [7 ก.ย. 2551 , 16:55:41 น.] ( IP = 125.24.177.77 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 10 เราเริ่มพูดคุยกันได้บ้างแล้ว.....ถึงเราจะยังไม่เห็นหน้ากันก็เถอะ....แต่เราก็เริ่มคุยกันได้แล้วใช่มั้ย.. ไม่อยากให้นายจางหายไปเลยนะ.....อยากให้อยู่อย่างนี้ตลอดไป สองร่างยังคงถ่ายทอดความอบอุ่นให้กัน....จนในเวลาไม่นานเมื่อเสียงออดหมดชั่วโมงดังขึ้น คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ก็ปรือตาตื่นขึ้น และยังมีรอยยิ้มเจือจางที่ใบหน้า.... “แปลกแฮะ...ปกตินายไม่เคยมาเวลานี้นี่นา...” คนที่นั่งนิ่งบ่นกับตัวเองเสียงเบา และก็พบว่าคนที่นอนนิ่งอยู่ปรือตาตื่นขึ้นมาเช่นกัน ร่างนั้นค่อยหันหน้ามามองคนที่นั่งอยู่ และจ้องมองนิ่งอยู่แบบนั้น “เฮ้ย.....มองเหี้ยอะไรของมึง...อย่าลุกขึ้นมาจับกูเป็นตัวประกันเพราะเมายาบ้านะมึง.....กูฆ่าตายเลยเอาสิ” คนที่ยิ้มอยู่เสมอเอ่ยบอกกับคนที่นอนมองมา โห่ ดูหน้ามันสิมันแผลบเลยนะ แล้วดูดิ..หัวเหอกระเซอะกระเซิงแบบนี้ วัน ๆ มันอาบน้ำอาบท่ามั่งป่าววะ.....สภาพแบบว่าไม่สนใจตัวเองอย่างนี้มันพวกเล่นยาชัด ๆ ร่างนั้นยังคงจ้องมองนิ่ง ไม่ได้พูดอะไรออกมา ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง “เป้กูไปไหน....” ไอ้ถิงเอ่ยถามคนที่นั่งเฝ้ามันอยู่ และกระเป๋าของไอ้ถิงก็ถูกส่งให้อย่างช้า ๆ มือค้นหากระดาษและเครื่องมือในการวัดมุม ทั้งไม้โปรแทรกเตอร์ และไม้ฉาก ถูกเอาออกมาจากกระเป๋า สมุดเล่ม เล็ก ๆ ถูกนำมากางบนเตียงห้องพยาบาล และไอ้บ้าถิงก็มองหน้าไอ้เน่ไปและพยายามจะวาด รูปทรงเลขาคณิตต่าง ๆ ลงไปในกระดาษนั้น “ทำอะไรวะ...ดูหน่อยสิ..” ไอ้เน่ดึงสมุดเล่มนั้นมาไว้ในมือและก็พบว่ามันมีแต่สูตรคำนวณเต็มไปหมด บางหน้าเป็นการคำนวณพื้นที่ของจานชาม โต๊ะ เก้าอี้ แม้กระทั่งอาจารย์ที่สอน พวงมาลัย ไฟเขียวไฟแดง....ก็ไม่เว้น ใบหน้าคมเงยหน้าขึ้นมองคนที่ยังถือดินสอเขียนแบบค้างไว้ แต่ยอมให้เอาสมุดมากางดูได้ แล้วค่อยเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ “กูเรียนเก่งสุดในห้อง...เพื่อนกูลอกการบ้านกูประจำ....แต่มึง...กูไม่รู้ว่ามึงคำนวณตัวเลขพวกนี้ได้ยังไง ตกลงมึงไม่ได้เล่นยาใช่มั้ย......” ขนมโดเน่นั่งจ้องหน้าของคนที่มองสบตากลับไม่ยอมแพ้กัน..... ก่อนจะได้รับคำตอบห้วน ๆ กลับมา “เปล่า....กูไม่ได้เล่น...ถึงไม่มีใครคบกับกู...ถึงการเรียนกูจะแย่เพราะไม่ได้คะแนนจิตพิสัย....แต่กูไม่ได้เล่นยา” ร่างนั้นกระชากสมุดกลับมาไว้ในมือและยังมองหน้าเขาไม่เลิก จดอะไรยุกยิกไปเรื่อยอย่างไม่ยอมแพ้ แม่งไอ้ห่านี่....มนุษยสัมพันธ์แย่ชิบหายเลย “มองหน้าแล้วเขียนอะไรวะมึงบ้าหรือเปล่าวะ....กูไม่ใช่ของที่มึงจะมาคำนวณได้นะ..ไอ้ห่านี่..” น่าโมโหจริง ๆ มนุษย์สัมพันธ์แย่แล้วยังเห็นเขาเป็นสิ่งของเอามาคำนวณหาปริมาตรบ้าบออะไรของมันวะ ไอ้เน่ลุกขึ้นยืนและทำท่าจะเดินจากไปด้วยความหงุดหงิดโมโห มันไม่เคยหงุดหงิดไม่เคยรู้สึกโมโหใคร ง่าย ๆ อย่างนี้แต่แค่เรื่องเล็กน้อยที่ไอ้คนเมายานี่ทำ ก็ทำให้รู้สึกได้แล้ว ร่างนั้นผวาลงจากเตียง....และเดินเข้ามาดึงแขนของร่างสูงนั้นเอาไว้ จ้องมองตาไม่กระพริบ แปลกจัง ทำไมไม่รู้สึกหนาวนะ...ไม่รู้สึกถึงความเย็นเหมือนที่รู้สึกกับคนอื่น ๆ คนที่มีรอยยิ้มอยู่เสมอ ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความแปลกใจกับสัมผัสที่ได้รับ “อย่าเพิ่งไป...ขอ...ขอหาปริมาตรของมึงก่อนได้มั้ย...” ขนมโดเน่แทบจะกระโดดเตะไอ้บ้าเมายาที่ยังไม่เลิกจดอะไรยุกยิก....แล้วสะบัดแขนหนีออกห่าง พูดมาได้ว่าขอหาปริมาตรน้ำท่าน่ะมึงไปอาบก่อน...ไปทำตัวให้มันดูดีกว่านี้ก่อนเถอะ.... ทุเรศจริง ๆ เลย ทั้งร่างกายทั้งความคิด แม่งประสาทชิบหายเลยโว้ย.... “กูไม่ให้มึงหาปริมาตรกูหรอก....มึงมีปัญหาป่ะ” ร่างสูงนั้น หน้าบึ้งตึง ผิดจากปกติที่เคย ไม่เคยโกรธใคร ไม่เคยทะเลาะกับใคร แต่ไอ้บ้านี่จะทำให้เขาโมโหตายก็วันนี้ล่ะ “แต่ถ้า...ถ้ากูหาปริมาตรไม่ได้...คืนนี้กูต้องนอนไม่ได้เป็นคืนที่สามแน่ ๆ เลย ขอร้องล่ะ...ให้กูหาปริมาตรเถอะนะแค่พื้นที่ก็ได้...แค่นิดเดียวก็ยังดี ... นะ..ขอร้องล่ะ” เอ่ะ...ไอ้เหี้ยนี่มันยังไงกันวะ....มาทำหน้าตาแบบนี้ใส่....หูตึงหรือไงวะไม่ให้หาก็คือไม่ให้หาสิ.. แม่งเหี้ยอะไรของมันวะเนี่ย.....เดี๋ยวก็ต่อยคว่ำเลย TBC *********************************

โดย ~iNk~ [7 ก.ย. 2551 , 16:56:04 น.] ( IP = 125.24.177.77 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ]

เข้าใจแล้ว

จดหมายจาก... : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเหมียว : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปของท่านนั่นแหละ : ไม่เกิน 150KB ยินดีให้รูปประกอบนี้ ไปให้บริการ ส่งรูปภาพเข้ามือถือ ยินดี ไม่ยินดี บริการใหม่!! รับฝาก File ฟรี! ข้อมูลเบื้องต้น : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]

Our services

ฝาก Server : colocation | co-location | colo ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น