ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม close [x]
ผลการทดลองทางวิทยาศาสตร์

เมี้ยววววว



ติดต่อลงโฆษณา Tel. 02-630-9938


[Re-post] ปรัชญาช่างกลฯ ภาค เส่ง - เปา (1 - 16)




ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค เส่ง-เปา by aoikyosuke

โดย ~iNk~ [5 ส.ค. 2551 , 12:06:59 น.] ( IP = 125.24.137.231 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 1

ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค เส่ง-เปา (ตอน จุดเปลี่ยน)


“ไอ้เหี้ยเส่ง.....ไอ้เส่ง....ไอ้เส่งพอแล้วววววววววววว พอแล้วมึง ไอ้เส่งงงงงงง”
ห้องทั้งห้องระเนระนาด
เพราะร่างสูงทั้งถีบโต๊ะ ทั้งพยายามทุ่มทั้งคว่ำ ด้วยแรงที่มีอยู่ทั้งหมด
จนคนที่โดนอัดกระแทกแรง ๆ เลือดหยดออกมาอาบหน้า

แต่คนคนนั้นก็ไม่ยอมสู้ แค่ป้องกันตัวไม่ให้เจ็บหนักกว่านี้เท่านั้น

“ไอ้เหี้ยนี่มันสมควรตายยยยยยยยยย กูจะฆ่ามันปล่อยกู..ปล่อยกู...พวกมึงปล่อยกู.....”

ร่างสูงทั้งดิ้นรนทั้งขัดขืนคนที่มาช่วยกันยึดไว้แน่นไม่ยอมปล่อย และลากออกไปจากจุดเกิดเหตุ

อีกหลายคนต้องรีบวิ่งมาดูคนที่ยืนเลือดอาบหน้า

“กูไม่เป็นไรว่ะ....” ร่างสูงแกร่งหนากว่าคนที่โดนลากออกไป เอามือเช็ดเลือดที่หยดลงมาแล้วก็หัวเราะเสียงเบา

เจ็บน่ะมันก็เจ็บอยู่.......แต่ก็ดีใจที่เจ็บ....
เพราะอย่างน้อยคนที่โมโหสุดขีดคนนั้นก็ได้ระบายความแค้นออกมาไม่ได้เก็บกดเอาไว้

“ไปดูไอ้เส่งมันหน่อยดิมึง...อาละวาดไปถึงไหนมันแล้ววะนั่น....”
ร่างสูงพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาซับเลือด ลากเก้าอี้ลากโต๊ะกลับมาไว้ที่เดิม

และหัวเราะออกมาเสียงเบา

เล่นเอาคนที่มองอยู่งงหนัก.....ไอ้เปาไม่สู้กับไอ้เส่งเหมือนทุกวัน ยอมให้คนที่ถูกลากออกไป
ขว้างเก้าอี้ ทุ่มโต๊ะใส่ ถ้าเป็นทุกทีมันคงหนักกว่านี้ แค่มองหน้ากันนิดหน่อยมันก็จะฆ่ากันแล้ว

แล้วนี่มันอะไร กัน เกิดอะไรขึ้นระหว่างสองคนเนี่ย

น่าแปลกจริง ๆ
เมื่อวานนี้ยิ่งแปลกที่มันทำท่าเหมือนเข้าอกเข้าใจกันดี
ชวนกันไปกินเหล้าทั้งที่มันแทบตีกันตายห่าทุกวัน

นึกว่ามันจะดีกันแล้วจริง ๆ แต่พอมาวันนี้มันตีกันหนักกว่าเก่าซะอีก งงเว้ย อะไรวะเนี่ย ...

***********************
“อ้าวววววววววว ..... มาวววววววววววววว เมากันพวก เมากันให้เละ.....”

ร่างสูงหัวเราะและร้องไห้ในเวลาเดียวกันยกแก้วเหล้าขึ้นซดชนิดที่ไม่กลัวเมา

และพอกับอีกคนที่ทั้งหัวเราะและร้องไห้ทั้งน้ำตา ไม่ต่างกัน

ต่างคนต่างซัดกันไปจนหมดขวด หัวคะมำล้มกลิ้งไม่เป็นท่า

คนหนึ่งนอนร้องไห้ อีกคนก็นั่งเอามือปาดน้ำตา

“ไอ้เส่ง.....ต่อปายยยยยยยย กูจาเป็นเพื่อนกับมึงงงงงง จะไม่ตีกับมึงงงงงงงแล้ว ไอ้เส่งงงงง”

ร่างสูงแกร่งหนาสองร่างเริ่มพูดจากันไม่รู้เรื่อง
ทั้งขวดเหล้า ทั้งขวดโซดากลิ้ง ล้มระเนระนาด

“ไอ้เปา...กูก็จะไม่ตีกับมึงงงงงงงงงอีก....กูจาเป็นเพื่อนกับมึงงงงงงงงง ฮือ ฮือ ฮือออออออ”
สองคนลงไปนอนกลิ้งกับพื้นห้องในสภาพเมาเหมือนหมาพอกันทั้งคู่

“ผู้หญิงมีในโลกกกกกกอีกเป็นเข่งงงงงงงงง กูจะไม่แย่งงงงงผู้หญิงงงงงกับมึงงงงงแล้วววว”
พูดไปในสภาพลิ้นไก่พันกัน ต่างคนก็ต่างเมาเสียงอ้อแอ้เต็มที

“เออ...กูก็จาม่ายแย่งผู้หญิงงงง ก๊ะมึงอีกแล้วววววว เอิ๊ก” ไอ้เส่งปล่อยให้น้ำตาไหลรินอยู่อย่างนั้น

นอนกลิ้งบนพื้นห้อง เหมือนกับอีกคนที่เขาชวนมากินเหล้าปรับทุกข์กัน
ทั้งที่เคยเกลียดกันและเขม่นเหม็นหน้ากัน เรื่องแย่งกันจีบผู้หญิงคนหนึ่ง

จะหาเรื่องกันตายทุกวัน นึกว่าต่างคนต่างก็เก่ง ยังไงก็จีบได้แน่
เลยแข่งกันไป ไป ๆ มา ๆ ก็เลยแข่งกันทุกอย่าง
สุดท้ายแล้ว ก็ไม่มีใครได้ไป
เพราะเธอมีแฟนแล้ว เป็นนักเรียนนายร้อย เท่ห์ไม่เบา มียศมีศักดิ์ มีฐานะ
ต่างจากไอ้เด็กช่างกลหมีควายมีแต่ตัว เปรียบไปก็เหมือนฟ้ากับนรก

และในวันที่ความจริงเปิดเผย
ทั้งสองคนที่เอาแต่หาเรื่องตีกัน เขม่นหน้ากันทุกวัน

ถึงได้รู้จักคำว่าอกหักมันเป็นยังไง

เพราะถูกนัดออกมาพร้อมกัน และเธอคนนั้นก็บอกให้รับรู้ทั้งสองคน
ก่อนที่เธอจะเดินไปขึ้นรถเก๋งคันโก้ของนักเรียนนายร้อยที่จอดรออยู่

สองร่างหน้าซีด หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม
ความเป็นมิตรเกิดขึ้นกระทันหัน

ยืนมองหน้ากันแล้วแทบอยากจะบ้า ที่แล้วมา ที่เอาแต่แย่งกัน ตีกัน มันเพื่ออะไร
เพื่อให้เธอไปมีแฟนที่ดีกว่าอย่างนั้นเหรอ

และด้วยความเข้าใจในหัวอกคนอกหักด้วยกันอย่างสุดซึ้ง ไอ้สองตัวนี้มันก็เลยลากกันมา
กินเหล้าแก้กลุ้มด้วยกัน ทั้งที่ไม่เคยมีวันไหนที่จะมองหน้ากันตรง ๆ สักที วันนี้คงเป็นวันโลกาวินาศ
และมันก็คงเป็นวันโลกาวินาศจริง ๆ นั่นแหละ

“ผู้หญิงมันไม่ร้ากกกกกกกกเรา เราร้ากกกกกกกันเองก็ได้นะไอ้เส่ง....ไอ้เส่งมึงมารักกับกูเถอะนะ...”
ปลายนิ้วแกร่งเกาะเกี่ยวที่มือเย็นชื้นของคนที่นอนร้องไห้อยู่ไม่ห่าง

และร่างสูงนั้นก็ลุกขึ้นถอดเสื้อออกจากร่างกายในสภาวะมึนเมา หัวเราะและร้องไห้ไปพร้อมกัน
สติมีครบไม่ถึงร้อย

และไอ้เปาก็ลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าของตัวเอง

ต่างพากันพยุงอีกคนลากกันไปจนถึงเตียง และล้มคะมำลงไปกอดก่ายกัน

จูบกันชนิดที่ไม่เคยจูบ กอดกันในสภาวะมึนเมาไม่ได้สติ

ทุกอย่างเตลิดไปไกลสุดกู่
เกินกว่าที่สองคนจะรับได้

หลังจากตื่นขึ้นมาพบหน้ากันอีกครั้ง

TBC.......

******************************

โดย ~iNk~ [5 ส.ค. 2551 , 12:07:42 น.] ( IP = 125.24.137.231 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 2

ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค เส่ง-เปา (ตอน ผัวเมียตีกัน)


“มึงอย่าอยู่เลยมึง...ไอ้สัตว์...ไอ้เปากูจะฆ่ามึง ... กูจะฆ่ามึง..กูจะฆ่ามึง...ฮืออออออออ”

หมัดหนัก ๆ โดนกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ที่ใบหน้าของคนที่นอนอยู่ ยอมให้อีกคนชกได้
จนกว่าจะเหนื่อย โดยไม่ต่อสู้ ไม่แม้แต่จะป้องกันตัว

คิ้วแตก

ปากแตก

แต่คงไม่พอกับศักดิ์ศรีลูกผู้ชายของอีกคนที่ต้องเสียไป
ร่างสูงชกหน้าคนที่นอนนิ่ง กดคอร่างนั้นเอาไว้ แน่น

และเมื่อชกจนเหนื่อย จึงทิ้งร่างลง
ก้มเก็บเสื้อผ้าของตัวเองที่หล่นกระจายอยู่มาสวมใส่อย่างลวก ๆ

เดินออกจากห้องนั้นอย่างทุลักทุเล เพราะความเจ็บร้าวไปหมดทั่วบริเวณด้านหลังของร่างกาย
ปาดหยาดน้ำตาออกให้หมด ไม่ให้ใครเห็นได้ว่าคนอย่างเขาก็ร้องไห้เป็น

ร่างนั้นหายไปจากห้องหลังระบายความแค้นที่อัดแน่นอยู่ในอกออกได้บ้างแล้ว

และร่างสูงของคนที่นอนอยู่ก็พยายามลุกขึ้น เพื่อไปดูสภาพของตัวเอง

หน้าเละ ปากบวมเจ่อ หาเค้าความหล่อไม่เจอเลย

“ใจคอมึงจะชกผัวมึงให้ตายเลยใช่มั้ยไอ้เส่ง.....โอยย เจ็บชะมัด” ร่างสูงแกร่งหนาบ่นเสียงเบา
ยกมือขึ้นเช็ดหยดน้ำตาของคนที่ชกหน้าเขาจนเละ ไอ้เส่งมันชกไปร้องไห้ไป
มันคงจะแค้นมาก ที่จู่ ๆ ผู้ชายมาดแมนผิวคล้ำตาคมอย่างมัน ต้องมามีผัวแบบไม่ได้ตั้งใจ
ก็น่าเห็นใจมาก

ศักดิ์ศรีเลยนะนั่น

ไอ้ตัวเขาก็ไม่เท่าไหร่หรอก ในเมื่อเป็นคนฟัน.......ไม่ใช่คนถูกฟัน

ถึงจะขยะแขยงจนขนหัวลุก แต่ก็เป็นผัวเมียกันไปแล้ว ให้ทำไงล่ะ
ไอ้เปาลุกขึ้นดึงผ้าห่มออก และก็พบทั้งคราบเลือดและคราบอะไรต่อมิอะไร เปรอะเต็มผ้าปูเตียงเต็มไปหมด

เมื่อคืน........

ก็.......ฟันดาบกันไปเรียบร้อย

ตอนเช้าก็........

โดนให้เส่งอัดซะเละ...........เอาไงต่อดีวะกู
ผู้ชายที่ไหนเขาเล่นฟันดาบกันวะ พอเห็นมันแค้นแบบนั้น ก็ชกกลับ..ไม่ลง
ได้แต่นอนนิ่งให้มันชกเอา ชกเอา ตามใจชอบ

นี่จะเริ่มทำตัวเป็นผัวที่ดีตั้งแต่วินาทีนี้เลยดีมั้ยเนี่ย

ร่างสูงยกมือกุมขมับ ........ เช้านี้ไม่ได้พูดกันสักคำ
ขอโทษก็ไม่ขอโทษ..อะไรก็ไม่ได้พูดสักแอะ

เช้ามาพอรู้สึกตัว สะบัดหัวให้หายแฮงค์ก็เห็นสภาพหมีควายอีกตัว นอนซุกอยู่กับอก
เห็นแล้วก็แทบอยากจะอ้วก ช็อคไปชั่วขณะ ไม่รู้จะทำยังไงดี
แล้วก็รู้ทันทีว่าไอ้ที่แก้ผ้ากอดกันเนี่ยคงไม่ใช่ เพราะกอดกันให้หายหนาวแน่
ในเมื่อรับรู้ถึงสภาพร่างกายของตัวเอง ว่ามันเปรอะไปด้วยอะไรบ้าง

ทำท่าจะตั้งสติให้อยู่และคิดต่อว่าจะทำยังไงดี

ไอ้หมีควายตัวใหญ่ที่นอนอยู่ข้าง ๆ ก็ปรือตาตื่นขึ้น และมันก็คงรู้สภาพตัวเองไม่ต่างกัน
ไอ้เส่งมันทำท่าจะลุกพรวดพราดขึ้น แต่ก็ต้องนอนลงอีกครั้ง เพราะความเจ็บร้าวบริเวณสะโพก
รับรู้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างหลั่งทะลักออกมาจากร่างกายเบื้องหลังของตัวเอง

และเมื่อเอามือเอื้อมไปแตะมาดูก็พบกับทั้งเลือด....และ......

“ไอ้เหี้ยเปา...มึงทำอะไรกู..มึงบอกมา...มึงทำอะไรกู..ห๊า....” แม้แทบไม่มีแรง ร่างนั้นก็ลุกขึ้นมากระชากคอคนที่นอนอึ้งเพราะไม่รู้จะทำอะไรต่อดีให้ลุกขึ้นมาคุยด้วย

ตาคมจ้องมองลงมาหา คนที่อึ้งไม่ต่างกัน ด้วยความโกรธ โกรธจนฆ่าใครได้ทันที
ไม่รอฟังคำอธิบาย ร่างสูงนั้นก็กระแทกหมัดเข้าที่หน้าของอีกคนทันที

ซัดไม่ยั้ง ซัดไปด่าไป

ด่าไปก็เริ่มร้องไห้.....

อีกคนทำท่าจะสู้ แต่ก็ใช้มือจิกผ้าปูคลายความเจ็บเอาไว้ ไม่แม้แต่จะยกมือขึ้นมาป้องกันให้เจ็บน้อยลง

ชั่วขณะร่างสูงแกร่งหนากว่าคนที่กำลังชกไปร้องไห้ไป ถึงได้ดึงมือของอีกคนไว้ และร่างนั้นสะบัดหนี
และก็ยังกระหน่ำชกลงมาไม่ยั้ง

“ไอ้เหี้ยเปา...กูจะฆ่ามึง...” นั่นเป็นคำพูดทิ้งท้ายของเมียคืนเดียวของไอ้เปาที่ออกไปอยู่ที่ไหนสักแห่งแล้วในประเทศไทย

ร่างสูงตัวใหญ่อย่างกับตึก สำรวจทั่วร่างเปลือยของตัวเอง
รอยฟัน รอยกัดที่ไอ้เส่งฝากไว้ ยังเป็นรอยอยู่เต็มทั่วตัวไปหมด
แต่เมื่อกี้ตอนที่มันชก เห็นได้ชัดถึงความปวดร้าวในแววตาของมัน
ดูเหมือนมันจะเสียใจมาก ในเรื่องที่เกิดขึ้น
เห็นมันชกไปกัดปากกลั้นเสียงร้องไห้ของตัวเองไป
ถ้าเป็นเขาก็คงจะทำเหมือนมันแน่ ๆ
แต่อาจจะฆ่าอีกคนให้ตายคามือเลยแน่ ๆ
มันคงแค้นคงเจ็บจนต้องร้องไห้ออกมาให้คนอย่างเขาเห็น

แต่แม่ง......ยังไงกูก็ผัวมึงนะไอ้ห่าเส่ง....ถึงจะเพิ่งเป็นเมื่อคืนก็เถอะ
ร้ายมากเลยมึง ก็นอนให้มึงชกไม่ร้องสักแอะ
ก็แลกกันที่มึงนอนร้องครางเมื่อคืนนะ

แต่มึงเล่นอัดกูซะเละแบบไม่มีปราณีเลยนะ

คิดจะฆ่าผัวเลยหรือไงวะ.....ไอ้เมียเลวนี่
เดี๋ยวเหอะมึง...กูจะปล้ำอีกรอบ
แล้วจะทำให้ร้องเรียกชื่อเปาจ๋าทั้งคืนเลย

รอบหน้าจะให้มึงนอนซุกอกกูแล้วเรียกผัวจ๊ะ ผัวจ๋าเลยคอยดู

โอ้ยยยยยยยยยยย เจ็บหน้าโว้ยยยยยยยยยยยย

ไอ้เปาคลำหน้าของตัวเอง ที่มีแต่เลือด
เจ็บชิบหายไอ้เส่ง

เดี๋ยวเจอกันในห้องเรียน น่าดูแน่มึง ตอนนี้กูไม่สู้..แต่เจอมึงกูจะเล่นบทตบจูบให้ดูเลยเส่งเมียรัก

คิดอะไรไปเรื่อย สงสัยเป็นเพราะสมองถูกกระทบกระเทือนแน่ ๆ
ร่างสูงใหญ่ สะบัดหัวอีกครั้งเบา ๆ
ขยะแขยงก็ใช่อยู่หรอก แต่ก็ฟัดกันไปเรียบร้อยแล้ว เจอหน้ากันคราวนี้คงได้ตีกันตายห่ายิ่งกว่าเก่าแน่

ไอ้เปาก็คิดอยู่หรอกว่าจะตบจูบกับอีกคน แต่มันก็ไม่เคยรู้เลยว่าพอเจอหน้ากันจริง ๆ แล้ว
มันได้แต่ป้องกันตัว ไม่ยอมแตะต้องอีกคนให้เจ็บเลยสักนิดเดียว

TBC...
******************************

โดย ~iNk~ [5 ส.ค. 2551 , 12:08:23 น.] ( IP = 125.24.137.231 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 3

ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค เส่ง-เปา (ตอน หรือว่า...จะเป็น...)


“มึงอย่าให้กูเห็นหน้ามึงอีกไอ้เปา...ไม่งั้นกูไม่เอามึงไว้แน่...”

เสียงคำรามลั่นของเส่งเมียรักคืนเดียวของไอ้เปา
เอ่ยบอกกับคนที่เพิ่งโดนโต๊ะโดนเก้าอี้กระแทกหน้าแหกปากแตกเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน

แต่มันยังกล้าเอาข้าวมานั่งกินฝั่งตรงข้ามนี้อีกชนิดไม่กลัวตาย

“กูเห็นมากกว่าหน้าแล้ว...เมียจ๋า...ถ้ากูไม่ได้ฟันมึงอีกรอบกูคงไม่เลิกคิดถึงมึง...”

ร่างสูงไม่กลัวเกรงคนที่มองมาเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ
กล้าที่จะพูดอะไรออกมาเสียงเบาให้ได้ยินกันสองคนเป็นการข่มขวัญอีกฝ่ายเช่นกัน

กับข้าวถูกร่างสูงปาให้โดนคนที่มายั่วโมโห

ร่างสูงใหญ่หนาตัวโตเหมือนตึก หลบซ้ายหลบขวาได้อย่างเฉียดฉิว
และต้องเตรียมตัวหลบ จานข้าวแก้วน้ำที่กำลังจะถูกปาตามมา

ช่างกลมุงก็เลยได้ฤกษ์ส่งเสียงเชียร์กันอย่างสนุกสนาน เสียงเฮลั่น ๆ
ตามด้วยการพนันกันว่าฝ่ายใดจะเป็นฝ่ายชนะเป็นที่สนุกสานกันไปอีก

“แน่จริงมึงอย่าหลบสิไอ้สัตว์....ไอ้หน้าตัวเมีย...” คนที่ปาถ้วยชามใส่ตะโกนด่าเสียงดังลั่น

“มึงดิเมีย....ไอ้เส่ง..ขืนไม่หลบหัวกูก็แตกสิโว้ยยยย เมียเหี้ยอะไรดุชิบหาย...เดี๋ยวจับปล้ำเลยมึง”

คนที่หลบอยู่อีกฝั่ง ยังคงหลบหลีกจานที่ถูกขว้างมารวมทั้งช้อนทั้งส้อมอีก

ปาจนหมด ปาจนหอบ ปาจนเหนื่อย ร่างสูงนั้นถึงได้หยุดปา

ตั้งสติได้ก็รีบวิ่งลิ่ว ออกจากโรงอาหารในทันที

โมโหสุดขีดแต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะอีกคนมันพูดจาหยามศักดิ์ศรี ให้ได้อับอาย และมันก็เป็นเรื่องจริงทั้งนั้น

เขารับไม่ได้ เขารับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้ แล้วไหนจะร่องรอยของอีกฝ่ายที่ฝากไว้
ความเจ็บร้าวของร่างกายด้านหลัง

แล้วยังหัวใจของเขาที่ถูกไอ้เวรนั่นบดขยี้อีกล่ะ มันแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี
จนไม่มีหน้าไปพบใครได้อีกแล้ว
วิ่งไปแต่ไม่รู้จะไปไหน
ดวงตามันร้อนผ่าว และรับรู้ได้ถึงหยาดน้ำตาที่ค่อยซึมออกมาที่หางตา
วิ่งไปก็ต้องหยุดนิ่งก้มหน้าเป็นพัก ๆ กลัวคนเห็นว่าร้องไห้
วิ่งไปเอามือปาดน้ำตาตัวเองไป

หลบหน้าหนีจากคนที่เดินสวนไปสวนมา วิ่งหายลับไปในทันที

********************
“เมียห่าอะไรวะ...เกลียดผัวตัวเอง...วิ่งเร็วชิบหายเลยเจอกูจะลากมึงไปปล้ำแน่ไอ้เหี้ยเส่ง”
ร่างสูงบ่นงึมงำหลังจากวิ่งตามออกมาแล้วอีกคนก็วิ่งหายไปแล้ว

ไปไหนของแม่งวะ

กูป่าวพิศวาสมึงหรอกน่ะไอ้เส่ง ตอนแรกก็ว่าจะปรับความเข้าใจดี ๆ พูดกันให้รู้เรื่อง
ให้มันเลิกแล้วต่อกันไป

แต่ไหงมันกลับมาเป็นเหมือนเก่า แถมหนักกว่าตอนแย่งสาวกันอีก
ตอนนั้นอย่างมากก็ลงไม้ลงมือต่อยกันซึ่ง ๆ หน้า

แต่ตอนนี้เส่งเมียรักของมันกลับเล่นของประกอบการแสดง
มีอุปกรณ์โต๊ะ เก้าอี้ ถ้วยชามเป็นส่วนประกอบ
ทำอย่างกับเล่นมายากลไปได้

เดี๋ยวนะ......
เส่งเมียรักงั้นเหรอ......
เอ๊ะ.......นี่เขาเรียกไอ้เหี้ยเส่ง ว่าเส่งเมียรัก ตั้งแต่เช้าแล้วนี่หว่า
ก็แค่ฟันดาบกับมันไปครั้งเดียว

นี่ถึงกับยกให้มันเป็นเส่งเมียรักไปเลยเหรอวะเนี่ย
เมื่อเช้าก็ยังรู้สึกแหยง ๆ อยู่

แต่ตอนนี้กลับอยากเล่นวิ่งไล่จับกับมัน

อ้าวเวรแล้วสิกู

กูเป็นอะไรไปแล้ววะเนี่ย

ฟันดาบกับผู้ชายเล่นแล้วรู้สึกสนุกที่ได้วิ่งไล่ตาม
มันชักยังไงแล้วเนี่ย

เฮ้ยยยยยยยยยยย ............

ไอ้เส่ง...มึงทำอะไรกูเนี่ย....กูเป็นฝ่ายฟันมึง

เมื่อเช้ากูก็ยังอุตส่าห์ดีใจที่ไม่ใช่ฝ่ายรับและเสียใจกับมึงด้วยที่โดนกูรุกไป
แต่นี่......

เวลานี้....

กู

กู

กูเป็นอะไรไปวะ....กูยังเป็นปกติหรือเปล่าเนี่ย แค่เวลา 1 วันคงไม่ทำให้เป็นเกย์หรอกน่ะ
ล้อเล่นใช่มั้ย

ถ้ากูเป็นมึงก็เป็นด้วยแน่แหละไอ้เส่ง....
แล้วไอ้ตัวการมันอยู่ไหนเนี่ย

เมื่อกี้เห็นวิ่งลับไปแล้ว

รอกูด้วยไอ้เส่งเมียรัก
มึงอยู่ไหนวะเนี่ยไอ้เส่ง

ไอ้เส่งงงงงงงงงงงงงงงงงง

ร่างสูงวิ่งลิ่วไปตามหาคนที่เพิ่งทุ่มโต๊ะ ปาจานใส่ ด้วยความร้อนใจ

TBC.....
**************************

โดย ~iNk~ [5 ส.ค. 2551 , 12:08:59 น.] ( IP = 125.24.137.231 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 4

ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค เส่ง-เปา (ตอน เมียจ๋าอย่าโหด)


"เมียครับเราดีกันเถอะ....ไม่ไหวมั้งหวานไป"

"เมียที่น่ารักยิ้มหวาน ๆ หน่อยสิจ๊ะ...เอ้ยยย เดี๋ยวแม่งกระทืบตายห่า"

"เส่งครับ...เราไม่โกรธกันนะครับ..เอ้ยยยยยยย เรียบร้อยไป.."

"เฮ้ยเหี้ยเส่ง...ลืม ๆ มันเหอะวะเรื่องนั้นน่ะ...โว้ยยยยยยย ถ่อยไปอีกโว้ยยยยยยยย"

ไอ้เปาผู้มีร่างกายสูงใหญ่แกร่งหนา ไม่ต่างจากตึกใบหยกสอง หนวดเคราเริ่มรกครึ้มเพราะไม่ได้โกนหลายวัน
ผมแทบจะเกรียนทั้งหัวแล้ว แต่ขอยืนยันว่าไอ้เปามันหล่อ หล่อเข้มแมนโคตร
เคยมีคนมาทาบทามให้เป็นนายแบบกางเกงใน เพราะหุ่นแมนได้ใจ ผิวก็สีแทน กล้ามโต
นึกถึงบาติสต้า นักมวยปล้ำเข้าไว้ แต่มันตัวผอมกว่านั้นแค่นั้นแหละ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

มันยืนเอียงซ้ายเอียงขวาอยู่สามตลบ นอนคิดทั้งคืนว่าวันนี้จะมาคุยเคลียร์ใจกับไอ้เส่งเมียรักคืนเดียวของมันยังไง

คิดทบทวนไปทบทวนมา ไอ้ตอนที่เมา มันทำอะไรไอ้เส่งไปบ้าง ก็ต้องหลับตานึกเป็นพัก ๆ

เนื้อ......ผิวเนื้อแน่น....แข็ง..เรียบลื่น จับแล้วรู้สึกมันมืออยากจะขยำเล่น

ผิว...สีแทนไม่ได้คล้ำแต่ก็ไม่ใช่ขาวเพราะตากแดดตากลม ทั้งที่มันน่าจะขาวกว่านี้
แต่มันก็เลยออกมาในสภาพสีนี้ ทั้งที่ช่วงแขนมันก็คล้ำ ๆ แต่ภายในเนื้อตัวมันเวลาถอดออกหมด
ก็นับว่าขาวอยู่เหมือนกัน ถ้าเทียบกับผิวของเขาแล้วก็นับว่าขาวกว่า

ตา...ตาไอ้เส่งมันก็สวยดี ขนตามันก็ยาว หน้ามันคม หล่อนะ เป็นนายแบบได้สบาย
นี่คงเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้มันกล้าจีบหญิงแข่งกับเขา เพราะมันก็คงมั่นใจในหน้าตามันอยู่ไม่น้อย

ปากรู้ว่าตอนจูบมันมากอยากแลกลิ้นกับมันอีกสักพัก คิ้วเข้ม ๆ ตาคม ๆ

เอ่ะ ทำไมเราจำรายละเอียดของไอ้เส่งได้มากขนาดนี้วะเนี่ย

และเสียง

ครางต่ำ ๆ เหมือนจะขาดใจ

อ้าวเฮ้ยยยยยยยยยยยยย

เอาอีกแล้วกู จะมาขอให้มันดีด้วย

ไอ้ลูกชายดันมาตื่นตอนนี้อีก

ใจเย็นไว้ลูก ใจเย็นนนนนนนนนนนน

"อ่ะ อ๊าาาาาาาาา อืมมมมมมมม" เสียงที่แว่วเข้ามาในสมอง เสียงทุ้ม ๆ ต่ำ ๆ ในลำคอ
ความร้อน ตึงแน่น

เหวอ.......เอาแล้วกู เอาแล้ว ไอ้เส่งเดินมาแต่ไกลนั่นแล้ว

จะกระโดดเข้าไปขวางแล้วคุยกับมันดี หรือว่าจะกลับไปคิดบทสนทนาใหม่ดีวะเนี่ย

แต่ตอนนี้ ไอ้ลูกชายมัน.....

โอเคลูก...ใจเย็นไว้..ป่ะ พ่อพากลับบ้านก่อนดีกว่า...ถอยทัพพพพพพพพพพพ

ไอ้เปาผู้พกพาความมั่นใจมาเต็มกระเป๋า ต้องมีอันม้วนเสื่อกลับบ้านเพราะร่างกายไม่เป็นใจเสียแล้ว

*********************
"ควายเปา...เข้ามาอีกทีกูจะถีบยอดหน้าให้แหกเลยมึง...."

ร่างสูงของเส่งเมียรักคืนเดียวของไอ้เปาซึ่งไม่รู้ว่าตัวเองมีฉายาว่าเมียรักตั้งแต่เมื่อไหร่
เดินโมโหหงุดหงิดเหมือนเพิ่งเสียไพ่มาแต่ไกล และกำหมัดแน่น
หงุดหงิดเว้ยยยยยยย หงุดหงิด แม่งถ้ามาหากูอีก กูจะอัดให้หมอบจมดินเลยเว้ยยยยยยย

ร่างสูงเดินหน้าหงิกหน้างอ หล่อเท่ห์มาแต่ไกล
และเห็นหลังของไอ้คนช่วงชิงพรหมจรรย์ของตัวเองไปแบบแว่บ ๆ

หลายวันก่อน กูหนีมึง แต่วันนี้ไม่ใช่
กูพกพาความแค้นมาเต็มกระเป๋า ขออัดให้จมดินหน่อยเหอะ ไอ้สัตว์เอ้ย

โดยไม่รอช้า

ขาวิ่งไปแล้ว

พร้อมแรงบันดาลใจในการต่อยตี

ความแค้นส่วนตัว

......................ไอ้เปา...วันนี้มึงตายยยยยยยยยยยยยยยยยย........................

และถ้าไอ้เปามันรู้มันคงยกมือห้ามและบอกว่า

....เส่งเมียรัก...ชิชะ..มึงคิดฆ่าผัวมึงเหรอเนี่ย..เดี๋ยวกูจับปล้ำเดี๋ยวนี้เลย

TBC.....
*******************

โดย ~iNk~ [5 ส.ค. 2551 , 12:09:30 น.] ( IP = 125.24.137.231 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 5

ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค เส่ง-เปา (ตอน หลบหน่อยพระเอกมา)


“แม่งเหี้ยเอ้ย.....เสือกตกท่ออีก..ใครแม่งขุดท่อไว้วะ....เลวจริง ๆ เดี๋ยวคอยดูนะกูจะร้องเรียน
กูจะร้องเรียนกทม.เว้ยยยยยยยยยยย...”

ด้วยความรีบร้อน ลนลาน อยากแก้แค้น เส่งเมียรักคืนเดียวของไอ้เปา ถึงกับวิ่งแบบไม่ลืมหูลืมตา

ขาลงไปอยู่ในท่อแบบกระทันหัน เหนือความคาดหมาย

“โห่แม่งเอ้ย....สนิมแดกกูจะเป็นบาดทะยักตายมั้ยเนี่ย...” ร่างสูงลากขาของตัวเองออกมาได้แล้ว
และมองดูเลือดที่หยดเป็นทาง ซวยจริงเว้ย เพราะไอ้เปาคนเดียว เพราะไอ้เปา เจอมึงกูจะหักคอมึง
ไอ้สัตว์เปา อย่าให้เจอนะมึง

ไอ้เส่งคำรามเสียงลั่นในลำคอ

วันนี้เห็นทีจะไม่สามารถไปรบกับไอ้สัตว์เปาได้ โกรธก็ต้องระงับไว้ก่อน
เรื่องไปหาหมอก็สำคัญ

แล้วทำไมกูถึงได้ซวยขนาดนี้เนี่ย

โดนฟันแล้วเสือกเดินตกท่อ

ซวยจริงโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

แม่งกูจะซวยไปถึงไหนวะเนี่ย

อาการเจ็บ ๆ แสบ ๆ ปวด ๆ เริ่มมาแล้ว ตายกู ต้องลากสังขารตัวเองไปแบบนี้เหรอวะเนี่ย

ตายห่าแน่ ตายห่า

ไอ้เส่งถอดเสื้อมาพันขาไว้แบบลวก ๆ เอางี้ก่อนแล้วกัน กันเลือดไหลไม่หยุด มือแกร่งหนาพันขาตัวเองแล้วก็
ทำท่าจะลุกขึ้นยืนแต่แล้ว..................


“ไอ้หน้าหล่อ...เมียกูชอบมึงอยู่ว่ะ..แต่กูไม่ชอบมึง”

เสียงที่ไม่เคยคุ้น และไม่เคยรู้จักพร้อมกับอีกหลายคนเข้ามาล้อมวงร่างสูงเอาไว้

และเมื่อไอ้เส่งเงยหน้าขึ้น ก็ถูกรุมกระหน่ำชกจากหนึ่งในนั้น พร้อมกับอีกหลายคนที่กรูกันเข้ามา

เหตุผลไม่มีอะไรเลย แค่โดนเขม่นเหม็นหน้า ก็ถูกคนไม่รู้จักอัดเละเข้าให้แล้ว

*********************
“ไอ้พวกเหี้ย....มึงทำอะไรเมียกู....” บาติสต้าเปากระโดดถีบ หมาหมู่สามสี่ตัวที่กำลังรุมเมียของมันอยู่

ไปทำอะไรมัน ๆ กับลูกชายมา พอสดชื่นสบายตัว ก็เดินออกมาผิวปากมาตลอดทางอย่างสบายอารมณ์

แต่พอเห็นว่ามีมวยหมู่แค่นั้นแหละ ก็รีบผวาไปทันที ไม่ใช่อะไรหรอก เกรงว่าจะไม่รู้ว่างวดนี้
ใครจะเป็นเจ้ามือจะได้ไปดูว่าคู่ไหนสมควรจ่าย-คู่ไหนสมควรไม่จ่าย

และพอเห็นเท่านั้นแหละ ไอ้เปา ก็กระโดดถีบพวกที่กำลังเล่นยำตีนกันอย่างสนุก กระเด็นกระดอนไปหลายคน

“อ้าวไอ้เปา......มึงก็หมั่นไส้ไอ้เหี้ยนี่อยู่เหมือนกันนี่....มึงจะมาเตะกูทำไมวะ...” หนึ่งในนั้นเมื่อเห็นบาติสต้าเปา
ก็เอ่ยถามด้วยความขัดใจ มายืนประจันหน้ากับร่างสูง และมันก็ตัวเตี้ยสูงแค่ไหล่ของบาติสต้าเปาเท่านั้น

“เมื่อก่อนใช่...แต่ตอนนี้ไอ้เหี้ยนั่นมันเด็กกู....” ร่างสูงดึงคอเสื้อไอ้คนที่มาเตะเมียมันขึ้นจนตัวลอย และปล่อยลงกระแทกพื้น หน้าตา โฉดสุด ๆ


“ไอ้สัตว์เปา...มึงอย่ามาเสือกนี่มันเรื่องของกู...หรือมึงอยากจะโดนกูเอาตีนยัดปาก....” คนที่นอนเลือดอาบหน้า
เพราะโดนรุมตะโกนด่ากลับมา เพราะมึงไอ้เปา เพราะมึงกูถึงซวย กูจะฆ่ามึงงงงงงงงง

เจ็บมาก จนต้องนอนลงไปกองกับพื้นแต่พอเห็นไอ้เปาเท่านั้นแหละ แรงฮึดมาทันที ยืนไม่ได้ ก็ลุกขึ้นยืนคว้าคอเสื้อของไอ้เปาได้ทันที ทั้งที่เลือดอาบหน้าอาบขา หน้าตาหล่อ ๆ บวมช้ำไปหมด

“เส่งเมียรัก...จะตายแล้วยังปากดีนะมึง....” ร่างสูงดึงคอเสื้อเมียของตัวเองมาจนชิด กันคนที่ยืนโงนเงนจะล้มลง

เล่นเอาไอ้สามสี่ตัวที่ยืนอยู่ต้องรีบถอย ให้แม่งเคลียร์กันเองก่อนดีกว่ามั้งเนี่ย

“เฮ้ยยยยยยย....มึงสี่ตัวขอโทษเมียกูก่อน...ไม่งั้นกูกระทืบพวกมึงเละแน่.....” บาติสต้าเปา ตะโกนบอกไอ้พวกที่มารุมเมียของมัน และปล่อยร่างที่มันดึงคอเสื้อเป็นอิสระแล้ว

“เรื่องอะไรกูต้องขอโทษไอ้เหี้ยนี่ด้วย.....” หนึ่งในนั้นตะโกนกลับ และแค่นั้น

บาติสต้าเปา ตัวเท่าตึกใบหยกสองก็จัดการทุ่มทั้งสี่คนลงไปกอง ด้วยท่าทุ่มที่ยืมมาจากเคิร์ทแองเกิ้ล

ท่าแองเกี้ลแสลมนั่นเอง เย่ เย่ น้าติงมาแว้วววววววววววววว

“มึงอย่ามาเสือกเรื่องของกูไอ้สัตว์เปา.....” ตีนยันหน้าไอ้สี่ตัว แต่เส่งเมียรัก ชกหน้าไอ้เปาได้
แหม เก่งจริง ๆ

ไหนจะตีกันเอง ไหนจะตีกับไอ้พวกสี่ตัว

พัลวันกันอุตลุต อย่างเมามัน

ก่อนจะต้องรีบเผ่นกันแน่บเมื่อเสียงนกหวีดดังขึ้น

ปรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

แค่นั้นแหละวงแตก

คนเจ็บโดนคนที่เกลียดลากออกวิ่ง เลือดหยดไปเป็นทาง

วิ่งกระจัดกระจายไปแบบไม่รู้ทิศรู้ทาง
ขอให้รอดก่อนก็เป็นพอ

“สัตว์เปากูไม่ไปกับมึง.....ไอ้เหี้ยเปาปล่อยกู...ปล่อยยยยยยยย” ปากก็ร้องด่าคนลาก ขาก็ถีบทั้งเจ็บ ๆ

บาติสต้าเปา และหนุ่มร่างสูงตาคมสุดหล่อที่หน้าแหกจนไม่เหลือเค้าความหล่อ
วิ่งลากกันมาจนถึงซอกตึก และเข้าไปแอบได้อย่างปลอดภัย

ต่างคนต่างเหนื่อยหอบเหงื่อท่วมตัว

คนหนึ่งยืนอยู่ แต่อีกแทบจะต้องนั่ง เพราะทั้งเจ็บขาและโดนต่อย จนเละทั้งตัว
เจ็บจนไม่อาจยืนไหวอีกแล้ว

และบาติสต้าเปาก็ต้องรีบคว้าเอวเมียรักไม่ให้ล้มทั้งยืนไว้แทบไม่ทัน

TBC…….

********************

โดย ~iNk~ [5 ส.ค. 2551 , 12:10:04 น.] ( IP = 125.24.137.231 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 6

ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค เส่ง-เปา (ตอน น้ำตาลูกผู้ชาย)


"อย่ามายุ่งกับกู..." ร่างสูงนั้นทั้งที่แทบยืนไม่ไหวแล้วแต่ก็ยังสะบัดให้บาติสต้าเปาที่จะประคองออกห่าง

ขาเจ็บ
หน้าเละ หัวยุ่งเหยิง ตาบวม ปากแตก

แผลที่ขาเพราะเดินตกท่อเลือดยังริน อันนั้นไม่นับ

แต่คนหล่อหน้าคมก็ยังสามารถสะบัดมือที่มาคว้าเอวเอาไว้ได้
คนมันเกลียดทำยังไงก็เกลียด
บอกตามตรงตอนนี้แรงจะหายใจเองยังไม่มี

แต่ต้องแข็งใจเอาไว้ จะมาแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็นไม่ได้ โดยเฉพาะไอ้เลวตรงหน้า

"ไอ้เหี้ยเส่งเจ็บจะตายอย่ามาทำหยิ่งกับกู....." ร่างสูงของตึกใบหยกสองไม่ยอมแพ้

ยังคงประคองร่างของคนเก่งนั้นแน่น
ก็เห็นอยู่ว่าเจ็บปางตาย ยังจะเสือกพยศอะไรนักหนา
เมียอะไรวะ ดื้อชิบหาย เดี๋ยวก็ด่าไปจูบไปเลยไอ้สัตว์นี่

ดูปากมันสิแตกเลือดอาบเลย หน้าหล่อ ๆ ผิวเนียน ๆ เสียหายหมด

เดี๋ยวก็ไม่รักเลย ไอ้เมียเลวนี่

"ดื้อมาก....เดี๋ยวไม่รักเลยไอ้เมียเวรนี่..." สมองคิดแต่ปากพูดออกไปแล้วแบบกระทันหัน
และยังคงพยายามจะคว้าร่างคนที่จะสิ้นแรง ไว้ไม่ให้ล้มลงไปได้

"ใครเมียมึง...ไอ้สัตว์มึงหุบปากนะ...มึงหุบปากเลยนะไอ้เส่ง..."

หมัดขวาตรงถูกปล่อยมาแบบเต็ม ๆ พร้อมการรวมพลังเฮือกสุดท้าย

กะให้เข้าปลายคางของตึกใบหยกสอง แต่ว่าวืด เพราะว่าแรงตก
มือทิ้งลงข้างลำตัวเสียก่อน
และบาติสต้าเปาก็หลบทันอย่างเฉียดฉิวและกระชากมือของคนเจ็บมาไว้ได้ทันที

"ไอ้สัตว์ปล่อยกู...มึงปล่อยกูสิ...แน่จริงมึงปล่อยกูสิ..ไอ้เลวววววว"

เส่งเมียรักนี่ปากดีได้ใจจริง ๆ คิดฆ่าผัวยังไม่พอ ยังริอาจด่าผัวตัวเองด้วย

อย่างนี้ต้องสั่งสอน...ให้รู้ฤทธิ์ผัวซะหน่อย จะได้หัดสงบปากสงบคำบ้าง

เพราะแรงไม่มี.....
แขนขาเจ็บ...

ยืนอยู่ได้นี่ก็นับว่ามหัศจรรย์แล้ว.....

พอโดนคว้าเอวเข้ามากระแทกกับร่างของอีกคน และโดนบดเบียดริมฝีปากลงมา

ด้วยความขยะแขยงรังเกียจ ทำให้ร่างสูงนั้นสะบัดหน้าไปมา
และพยายามจะกัดลิ้นของอีกคนให้ได้

"อื้ออออออออ อ่ะ อื้ออออปล่อยอื้ออออออ" จะตะโกนด่าแต่ปากโดนปิดแน่น

แรงไม่ต้องพูดถึง ถ้าเวลาปกติ คงสู้กับบาติสต้าเปาได้ แต่ตอนนี้บอกตรง ๆ
หมดแรง......

ร่างสูงทิ้งร่างลงไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะต่อต้าน
ปวดร้าวไปทั้งขาที่คราบเลือดเริ่มแข็งตัว

ร่างกายผ่านการถูกซ้อมมาหมาด ๆ ไม่ช้ำในตายก็บุญแล้ว

และยังมาโดนแกล้งให้รับจูบด้วยความขยะแขยงนั้นอีก

มีหรือคนตัวสุงหน้าคมนั้นจะทานทนได้
ต่อให้แรงควายแค่ไหน ก็คงยืนไม่อยู่แล้ว

นัยย์ตาคมหรี่ปรือ หยาดน้ำตาคลอปริ่ม

สำนึกสุดท้ายที่รับรู้

เขาถูกเหยียดหยามอีกแล้ว ศักดิ์ศรีอยู่ที่ไหนกัน
ศักดิ์ศรีที่เคยภาคภูมิใจนักหนา อยู่ที่ไหน

...จูบจนสมใจอยาก...

...กอดรัดแน่น...จนอีกคนแทบแหลกคามือ...

และเมื่อปล่อยร่างสูงให้ออกห่าง...คนอ่อนแรงนั้นก็ทรุดลงสลบเหมือดในอ้อมแขนของ
คนที่หยามน้ำใจทันที

"เส่ง....เส่ง...เส่ง..ไอ้เส่ง...เป็นอะไร..เป็นอะไรวะไอ้เส่ง..เจ็บมากเลยเหรอ..เส่ง..เส่ง.."

บาติสต้าเปาตัวเท่าตึกใบหยกสอง เขย่าร่างที่คอพับคออ่อนนั้นไปมา ด้วยความห่วงใย

สิ่งที่เห็นคือ คนในอ้อมแขนอ่อนแรง และสะอื้นไห้เสียงเบา

หัวใจของคนที่นึกสนุก...หล่นวูบ.....

ให้มันลุกขึ้นมาไล่ชกยังดีกว่า ให้มันคอพับคออ่อนไม่มีแรงสู้แบบนี้

"เส่ง...เส่ง...ตื่น ตื่นก่อนเส่ง..." ร่างสูงแกร่งหนานั้นตบเบา ๆ ที่ใบหน้าแดงช้ำให้รู้สึกตัว

แต่ร่างนั้นดูเหมือน จะสิ้นเรี่ยวสิ้นแรงลงจริง ๆ

ไม่มีแม้แต่แรงด่าด้วยซ้ำไป

******************

โดย ~iNk~ [5 ส.ค. 2551 , 12:10:50 น.] ( IP = 125.24.137.231 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 7

"พยศให้น้อยกว่านี้ไม่ได้หรือไงนะเมีย...ผัวกลัวจะโดนเมียซ้อมตายทุกวันแล้วนะ"

ไอ้เปาผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า เช็ดหน้าเช็ดตาเช็ดเลือดให้คนที่นอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียง

แผลที่ขานี่มันไปทำอะไรของมันมากันวะ....ฉลอกเป็นแผลยาวเลย..

"เดี๋ยวตื่นขึ้นมา จะพาเมียไปหาหมอนะครับ"

ไอ้เปาเช็ดเนื้อเช็ดตัวไปก็พูดอะไรเพ้อเจ้อไปเรื่อย
ให้พูดตามความจริง อารมณ์นี้ยังไม่ได้ชอบผู้ชายด้วยกันแน่ แต่กับไอ้เวรนี่ก็รู้สึกว่าสนุกดี

แม่งหมัดหนัก ปากจัด

โดนฟันไปแล้วยังไม่สำนึกตัวว่าตัวเอง อยู่ในฐานะอะไร

อืม.....

โดนฟันงั้นเหรอ........

ถ้าเป็นตัวไอ้เปาเองจะรู้สึกยังไงที่ต้องมาโดนทำแบบนี้
ทั้งที่เกิดมาทั้งชีวิตไม่เคยคิดมีผัวเป็นของตัวเอง

มองไปมองมาไอ้คนที่หน้าบวมปากแตกนี่ ตอนแรกก็ทำท่าจะมาเป็นเพื่อนกับเขานี่นา
แต่เพราะเมา แล้วซัดกันไปซะก่อน

เลยได้เลื่อนฐานะจากเพื่อนมาเป็นเมียแทน แบบรวดเร็วทันใจ

"เมียอย่าดุนะ...ที่มัดแขนเมียติดกับเตียงแบบนี้..เพราะเวลาเมียตื่นขึ้นมาเมียก็ดื้อทุกที.."

ไอ้เปาหัวเราะขำคนที่นอนอยู่แต่มือถูกรวบติดกันและมัดติดกับหัวเตียง ปล่อยเชือกให้ยาวลงมา
พอให้ขยับตัวได้ไม่ยากนัก

ดวงตาคมพราวแสง...ขยับมามองร่างสูงที่นอนไม่รู้เรื่องนั้น และมองซ้ายมองขวาไปมา

ที่เอาแต่เรียกมันว่าเมีย เมีย เมีย ก็เพราะหมั่นไส้มัน ไม่ได้คิดอะไร

แต่พอมามองมันชัด ๆ อย่างนี้

ถึงแผลจะยังแตกเละขนาดนี้ก็เถอะ

แต่เพราะหน้าคม คิ้วเข้ม หล่อโดนใจอย่างนี้นี่เอง
มันถึงมีคนมาหาเรื่องเพราะความหล่อไม่บันยะบันยังของมัน

ฝ่ามือแกร่ง ลูบที่แก้มช้ำนั้นเบา ๆ

ผิวเนียนใช้ได้เลยมึง....ถ้าแผลหายเร็ว ๆ คงได้เห็นชัดว่ามึงมันหล่อแค่ไหน

มองไปมองมาไม่รู้ว่าปลายจมูกลงไปแตะแก้มของอีกคนได้อย่างไร

แต่พอแตะเสร็จเรียบร้อย บาติสต้าเปาถึงกับกระเด้งขึ้นมาสุดตัว

ก้มมองลูกชายที่รัก กำลังดีดผึงขึ้นมา

"เฮ้ยลูกพ่อ..เมื่อบ่ายก็เพิ่งดีด...นี่ลูกจะดีดอีกแล้วหรือเนี่ย...อะไรนักหนาวะลูกรัก"

บาติสต้าเปามองหน้าของคนที่นอนสลบเหมือดไม่รับรู้เรื่องใด ๆ
ไอ้เส่งเอ้ยมึงรู้มั้ยว่ามึงทำให้กูรู้สึกได้มากขนาดนี้

เส่งเอ้ยเส่ง....

ไม่น่าเลยมึง

สงสัยว่า......

มึงไม่แคล้วโดนกูฟันรอบสองคืนนี้แน่ ๆ ชัวร์เลย

TBC.....

********************

โดย ~iNk~ [5 ส.ค. 2551 , 12:11:25 น.] ( IP = 125.24.137.231 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 8

ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค เส่ง-เปา (ตอน When I fall in love)


"ปล่อยกูไอ้สัตว์...มึงปล่อยกูสิ..กูจะกลับบ้านแล้วปล่อยกู..."

เสียงแทบไม่มี
อาการปวดหัวเริ่มรุมเร้า คงเกิดจากการที่โดนซ้อมและแผลเริ่มอักเสบ

ร่างกายมันก็เลยแสดงปฏิกิริยาออกมา

รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาถึงได้รู้ว่าโดนมัดติดกับหัวเตียง และขยับแทบไม่ได้

คนที่รังเกียจนักหนายืนยาแก้อักเสบและยาแก้ปวดทำท่าจะป้อนใส่ปากให้

แต่ร่างสูงเนื้อตัวมีแต่แผลสะบัดหนีไม่อยากรับความหวังดีแบบเลว ๆ ของมัน

"จะกินดี ๆ หรือจะให้กรอก...เลือกเอา.."

ร่างสูงใหญ่ บีบปลายคางให้คนที่แข็งข้อ

บังคับให้คนเจ็บกินยา
และพอเจ็บมาก ๆ ไอ้เส่งต้องจำใจอ้าปากรับยาที่ถูกป้อน
และกลืนยาลงไปพร้อมกับถูกกรอกน้ำตามลงไปอย่างรวดเดียว

จนสำลัก

"แค่ก แค่ก แค่ก ..."

คนเจ็บสำลักน้ำ จนน้ำหูน้ำตาไหล แต่ก็ไม่ทำให้คนที่บังคับให้กินยา
สงสารเลยสักนิด

"อ้อนผัวเหรอจ๊ะ....ฮ่า ฮ่า ฮ่า..." ไอ้เปาหัวเราะเสียงเบา วางแก้วน้ำไว้เรียบร้อย

และเดินไปเปิดเพลงฟังไปเรื่อย.....เพลงโปรดที่คงไม่มีใครเชื่อว่าคนอย่างไอ้เปาจะฟัง

**************
แค่เพียงเสียงเพลงเบา ๆ เริ่มต้น When I fall in love

ร่างสองร่างที่กัดกันจะเป็นจะตาย กลับถูกสะกดให้นิ่งเงียบได้ทันที


It's the coldest night, people passing by
You will be the one that light up my life
When you're close to me, makes me feel alive
Like never before, when my whole world had died

Painful memories, lonely places
I had been there a long time
Now I found you, where I belong
My whole life will never be the same

When I fall in love with you
Anything is out of the blue
In the dark night
There'll be sunlight
And you'll be the destiny that I'm going to

When I fall in love with you
Wishing dream is forever true
Having you right here, face to face
Let nobody else comes between me and you
When I fall in love

There will be no more, no more lonely night
I'll cry out no more, love has come ease the pain
Just to touch your hands, whispering your name
I can feel no pain, feel myself breath again

Painful memories, lonely places
I had been there a long time
Now I found you, where I belong
My whole life will never be the same

When I fall in love with you
Anything is out of the blue
In the dark night
There'll be sunlight
And you'll be the destiny that I'm going to

When I fall in love with you
Wishing dream is forever true
Having you right here, face to face
Let nobody else comes between me and you
When I fall in love

เพลงประกอบภาพยนต์รักหวานแหวว คลื่นเหงาสาวข้างบ้าน

ถูกเปิดคลอเบา ๆ เพลง ที่ไอ้เปาชอบ

ไม่เคยคิดชอบเพลงรักแบบนี้

แต่พอฟังไปฟังมาก็กลับชอบเพลงนี้มาก

โดยที่คนนอนบนเตียงเองก็หันหลังนอนฟังเพลงนั้นเงียบ ๆ ไม่ได้ลุกขึ้นมาด่าอีก
เพลงที่คนอย่างไอ้เส่งก็ต้องเปิดฟังก่อนนอนทุกคืน และเหมือนห้องทั้งห้องมีเพียงความรู้สึก
อ่อนโยนหวานซึ้ง

คนตัวสูงเหมือนตึกใบหยกสองนั่งลงที่ข้างเตียง
ฟังเพลงหวานซึ้งนั้นไปเรื่อย ๆ

และก็ยิ้มออกมา เอนหลังให้ชิดกับด้านข้างเตียง
หลับตาลงอย่างเชื่องช้า

"When I fall in love...คนอย่างกูเนี่ยอะนะกำลังตกหลุมรัก...ขำตายห่า.."

ร่างสูงแกร่งหนาของตึกใบหยกสองหัวเราะออกมา และบ่นกับตัวเองเสียงเบา

โดยไม่เข้าใจตัวเองสักนิด
ว่าคนที่มันกำลังตกหลุมรัก

ก็นอนอยู่บนเตียง ข้าง ๆ มันนั่นเอง

TBC......
********************

โดย ~iNk~ [5 ส.ค. 2551 , 12:11:51 น.] ( IP = 125.24.137.231 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 9

ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค เส่ง-เปา (ตอน จากเส่งถึงเปา...และจากเปาถึงเส่ง)


เส่ง......

ถ้าเส่งฟังเพลง When I fall in love นี้จบแล้ว

เส่งจะชอบเปา....ขึ้นมาสักนิดมั้ย....

จะรู้สึกถึงความอ่อนโยนนี้บ้างมั้ย....

ถ้าใครคนนี้....จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง

ให้พูดหวาน ๆ เพราะ ๆ และเอาใจเส่งมาก ๆ

จะเป็นคนดีของเส่ง....แล้วเส่งจะยอมให้คนอย่างไอ้เปารักได้มั้ย ....



ใครจะรู้ล่ะ....ว่าเพราะเพลง ๆ เดียว ถึงกับทำให้ไอ้เปา หันไปมองคนที่นอนนิ่งไม่โวยวาย

และแอบส่งยิ้มอ่อนโยน คิดอะไรที่ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างไอ้เปาจะคิดแบบนี้ได้

ทั้งที่มันเองยังไม่รู้เลย ว่าตัวมันเอง คิดยังไงกับคนบนเตียงที่หันหลังให้


*************


เปา........

มันจะน่าทุเรศมั้ย....ถ้าหลังเพลงนี้จบลงแล้ว

อะไรในใจของคนอย่างไอ้เส่งจะเปลี่ยนไป

รักเปาหรือเปล่าเราไม่รู้

รู้แต่ว่า

เกลียด .....

โกรธ......

และไม่เข้าใจตัวเอง....

ว่าทำไมตอนนี้ถูกเพลง เพลงเดียวสะกดเอาได้

ถ้าเกิดว่า....

แค่วันนี้วันเดียว...เราจะไม่ทะเลาะกัน...ไม่โกรธกัน

เปาคิดว่า...เส่งจะทุเรศเกินไปมั้ย...


ไม่มีใครพูด

มีแต่คนคิด.....


ใครจะรู้ล่ะ....ว่าแค่เพลงซึ้ง ๆ เพลงเดียว จะสะกดความรู้สึกของคนสองคน

ให้ตกอยู่ในภวังค์รักได้เพียงนี้

ถ้าเพียงแต่..

จะไม่มีข้อหมองใจกันมาก่อนหน้านี้

บางที....ทั้งสองคน

อาจจะหันหน้ามา...

และส่งยิ้มให้กันอย่างอ่อนโยนก็เป็นได้

เพลงเดิมยังคงเปิดซ้ำ ๆ กลับมาสู่ที่เดิมซ้ำไปซ้ำมาแบบนั้น

เพราะคนตั้งเพลง จงใจให้เป็นแบบนั้นนั่นเอง


TBC........

***************

aoikyosuke: อันเนื่องมาจากผมกำลังฟังเพลงนี้รอบที่ 12 ในขณะที่พิมพ์อยู่ตอนนี้...อารมณ์ของไอ้เปาและไอ้เส่งมันเลยผิดปกติไปด้วย อ่านแล้วก็ลืมมันไปซะ เดี๋ยวมันก็กลับมาโฉดกันเหมือนเดิมน่ะ อย่าตกใจ

โดย ~iNk~ [5 ส.ค. 2551 , 12:12:30 น.] ( IP = 125.24.137.231 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 10

ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค เส่ง-เปา (ตอน ไอ้เปาผู้ชั่วร้าย)


"แหมซึ้ง...นอนตาหวานเลยนะมึง...ซึ้งจัดซึ้งจัด.." บาติสต้าเปา ลุกขึ้นยืนมองคนที่นอนเงียบไม่โวยวาย

และใช้เท้าเขี่ยแผ่นหลังกว้างนั้นให้หันหน้ามาด่ากันต่ออีกสักรอบ

"สัตว์..ที่บ้านกูยังไม่เคยมีใครกล้าทำกับกูแบบนี้เลยนะ.." ซึ้งได้ไม่นานไอ้เส่งก็ลุกขึ้นนั่ง ด่าได้ก็ด่า

เอื้อมเท้าถีบได้มันก็ทำ ปวดหัวก็ปวด

ขาเจ็บแต่มีแรงฮึด....


"เหี้ยเปา..ปล่อยกูสักที..กูจะกลับบ้าน..ปล่อยกูนะ..โว้ยยยยยยยยยยยยย..เหี้ยแม่งเอ้ยยยยย"

เก่งมั้ยล่ะ เส่งเมียรักเก่งมั้ย เอ้า..ปรบมือให้หน่อย ดูสิขนาดใกล้ตาย ยังเสียงดังสนั่นลั่นทุ่งได้
ถูกมัดแรงก็ยังดีไม่มีตก สงสัยมันได้พักนาน เลยแรงกลับมาเร็ว


"จุ๊ จุ๊ จุ๊ น้องหนูเส่งเมียรักของพี่...เสียงดังแบบนั้น..ผัวตกใจนะค้าบบบบบ" บาติสต้าเปาหื่นถึงขีดสุด

แหม..ผู้ชายก็ผู้ชายเถอะน่ะ เนื้อแน่นปั๊ก น่าขย้ำขนาดนั้น...แถมตอนนี้มันก็เป็นแค่ลูกแมว
อย่ามาทำหยิ่งกับราชสีห์เปาหน่อยเลย...

และแล้วอารมณ์หวานซึ้งเมื่อครึ่งนาทีก่อนของมันสองคนก็หายไป
กลับเข้าสู่สภาวะปกติ

"ไอ้เหี้ยยยยยยยยยยยยย..แน่จริงปล่อยกูสิ...มึงปล่อยกูสิ มึงปล่อยกู..." เคยเห็นหมีควายถูกมัดมั้ย

นั่นแหละไอ้เส่งกำลังทำอยู่ มันดิ้นกระแด่ว กระแด่ว หน้าตาบ่งบอกว่าโมโหถึงขีดสุด

"ด่าผัวไม่ดีนะจ๊ะทูนหัว เมียรัก....อยากได้ผัวรอบสองเหรอ...
เดี๋ยวผัวจะจัดให้นะเมีย..เอาแบบให้เมียมีอารมณ์ระเบิดเถิดเทิงไปเลย."

ใครลองได้เป็นเพื่อนกับไอ้เปาคงได้ผูกคอตายแน่

บาติสต้าเปา อยู่ในอารมณ์หื่นกามสุดขีด

ลงไปก้ม ๆ เงย ๆ เลือกหนังเด็ด ๆ ที่มีติดบ้านไว้เสมอ .. คาดว่าคงไม่ใช่การ์ตูนชินจังจอมแก่นแน่

เปิดโทรทัศน์ได้ มันก็กดช่องเอวีทันที แทรกแผ่นที่คิดว่าเด็ดที่สุดใส่ลงไป
ลีลาเร่าร้อนของหญิงชายในจอเสื้อผ้าไม่มีติดกาย...และเสียงครางดังลั่นสนั่นจอ
ที่พ่อบาติสต้าเปาตัวดีจงใจเร่งเสียงให้มันดังสุด ๆ
กระแทกเข้าโสตประสาทของคนที่ดิ้นกระแด่ว ๆ ทะลุทะลวงลงไปถึงส่วนไหนต่อไหน

เอาสิมึง...ฮึกเหิมดีนัก...กูคัดแต่แผ่นเด็ด ๆ มาให้ ทนได้ก็ทนไป ด่าได้ด่าไป

แล้วเดี๋ยวมึงจะได้รู้ว่าสวรรค์อ่ะ...มีจริง


"มึงปิดเดี๋ยวนี้นะ...หนังเหี้ยอะไร..ปิดเดี๋ยวนี้...ไอ้เปามึงปิดเดี๋ยวนี้เลยนะ..."

โอ้โหเส่งเมียรักนี่มันแน่ชิบหาย..เจ๋ง ๆ แบบนี้แหละผัวรักผัวหลงตายเลย


"ไม่ชอบเหรอเมีย...มีแผ่นเด็ด ๆ อีกเยอะนะ...มามะ..เดี๋ยวผัวจะจัดให้...."

สุดยอดเจ้าความคิดแล้วแหละไอ้เปาน่ะ....ไม่ต้องยั่วไม่ต้องอะไรเลย
แค่เปิดหนังให้เส่งเมียรักได้ดู.....เท่านั้น

ชายไทยร่างกายสมบูรณ์แข็งแรง ดี 1 ประเภท 1 สูง 183 เซ็นติเมตร

สุขภาพร่างกายปกติถึงแม้จะมีแผลเละเทะแต่ไม่นานนักเชื่อเถอะเดี๋ยวแผลก็หาย

และที่สำคัญ เส่งเมียรักอยู่ในวัยเจริญพันธ์ครับ.....แค่เสียงครางของหนังแผ่นแรก

สติของเส่งเมียรักก็หลุดลอยไปแล้ว แล้วมีหรือว่าแผ่นสองแผ่นสามร่างสูงใหญ่หน้าคมนั้น
จะไม่มีปฏิกิริยาอะไร


"อืม...กำลังได้ที่เลยนะนี่....ชอบเหรอ....ให้ช่วยเอามั้ย.."

เพราะความอยากยั่วอยากแกล้งให้ร่างนี้ขาดใจตายไปได้เลยยิ่งดี
บาติสต้าเปาจึงเดินเข้าไปหา

และเอื้อมมือแตะส่วนที่โป่งนูนแข็งขึ้นมาของคนที่กำลังนอนด่าเขาอยู่

"ไปตายซะ..ไอ้สัตว์เปา..อย่าให้กูหลุดไปได้นะ...กูจะฆ่ามึง..กูจะฆ่ามึง..อื้ออออออออออ"

เสียงหวานมั้ย

เสียงครางทุ้ม ๆ ต่ำ ๆ เหมือนแทบขาดใจเหมือนคืนที่เมาเป๊ะ ไอ้เปาจำได้ดี

แล้วเรื่องต่อจากนี้ล่ะ...จะเป็นยังไงต่อไป


TBC......

***************

โดย ~iNk~ [5 ส.ค. 2551 , 12:13:09 น.] ( IP = 125.24.137.231 : : )
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]


เข้าใจแล้ว
จดหมายจาก... : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเหมียว : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปของท่านนั่นแหละ : ไม่เกิน 150KB
ยินดีให้รูปประกอบนี้ ไปให้บริการ ส่งรูปภาพเข้ามือถือ ยินดี ไม่ยินดี
บริการใหม่!! รับฝาก File ฟรี!
ข้อมูลเบื้องต้น :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด


[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]
Our services
ฝาก Server : colocation | co-location | colo
ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server
ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows
E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น