Hilight! ดูดวง Clip เด่น รูปเด็ด ทันข่าว ประชาสัมพันธ์ บันเทิง Game หางาน		ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม		close [x]

This is some default tab content, embedded directly inside this space and not via Ajax. It can be shown when no tabs are automatically selected, or associated with a certain tab, in this case, the first tab.

ABUSE REPORT!!
ADDRESS	http://thaimisc.pukpik.com/freewebboard/php/vreply.php?user=aoikyosuke&topic=2337
! E-mail (ต้องระบุ)
Why? ! เหตุผลในการลบ (ต้องระบุ)
Security Code	Please Input Security Code
	!! All fields are require.

[X] CLOSE

เมี้ยววววว

[Re-post] ปรัชญาช่างกลฯ ภาค น้ำแข็ง - บอย

---

ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค น้ำแข็ง-บอย (ตอน แชทเลิฟชาร์จรัก)

โดย ~iNk~ [29 ก.ค. 2551 , 12:01:40 น.] ( IP = 125.24.128.248 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 1 ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ตอน แชทเลิฟชาร์ตรัก "ดูไอ้น้ำแข็งดิวะ....พี่ท่านโคตรนิ่งจนน่ากลัวเลยว่ะ" กิตติวัฒน์หรือบอย นักศึกษาแผนกอิเลคทรอนิกส์ ยืนถือถุงโอเลี้ยงจับกลุ่มคุยกับเพื่อนกลุ่มใหญ่ ข้างโรงอาหารใกล้โรงฝึก คนที่ถูกพูดถึง เหมือนมีหูทิพย์ได้ยิน หันมองเพื่อนต่างแผนก และก็มองผ่านไป ไม่เคยสนใจผู้คน พันธวัฒน์ก็เป็นคนแบบนี้ ไม่ค่อยพูด และเหมือนไม่สนใจคนรอบข้าง หาเพื่อนสักคนไม่มี เลิกเรียนถอดช็อป พับเก็บใส่กระเป๋า นั่งรถเมล์กลับบ้าน ทำตัวเหมือนคนปกติธรรมดาทั่วไป ไม่เคยมีเรื่องมีราว เงียบขรึม และเฉยชากับสิ่งรอบข้างอยู่เสมอ เขาและบอย ต้องมีเหตุบังเอิญให้พบกันบ่อย ๆ ระหว่างเปลี่ยนคาบห้องเรียนที่มีอยู่อย่างจำกัด ทั้งที่เห็นหน้ากันบ่อย ๆ แต่ก็ไม่เคยพูดกัน จนกระทั่งวันหนึ่ง --------ผมเป็นคนที่นั่งโต๊ะนี้ ห้องนี้ ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร แต่แค่อยากมีเพื่อนสักคน...ถ้าคุณได้อ่าน ช่วยตอบและ..ส่งกลับคืนที่เก่าด้วย---------- กิตติวัฒน์บังเอิญเหลือบไปเห็นเศษกระดาษในโต๊ะที่ถูกขยำยับยู่ยี่และด้วยความง่วงระหว่าง ที่อาจารย์บรรยายเรื่องวงจรไฟฟ้า เขาเหลือบไปเห็นเศษกระดาษนั้นเข้า กะว่าจะเอามาปาหัวเพื่อนอีกคนเล่น แต่ก็แกะมันออก และได้พบกับข้อความในกระดาษแผ่นเล็ก ๆ เขาค่อยจรดปากกาเขียนข้อความตอบไป ด้วยความนึกสนุก -------ผมก็เป็นคนที่นั่งโต๊ะนี้เหมือนกัน...แต่ไม่อยากได้เพื่อน..อยากได้แฟนมากกว่า 55555------- ไอ้บอยเขียนข้อความตอบกลับไป คงจะมีใครกล้าตอบกลับมาหรอกนะ เขียนชัดขนาดนี้ เพราะถ้ามันตอบกลับมา ก็แสดงว่ามันเป็นเกย์อะดิ ห้องนี้มีแต่ผู้ชายมาเรียน ถ้ามันตอบกลับมาก็ฮาล่ะ กิตติวัฒน์หัวเราะด้วยความถูกใจ ก่อนจะยัดกระดาษเข้าที่เดิม ทนกล้ำกลืนกับวิชาที่น่าเบื่อต่อไป ******************************** -----ได้สิ---เรามาเป็นแฟนกันเถอะ.... อยากคุยกันแอดเมลมาหาผมนะ...ผมให้เมลไว้แล้ว บ่ายสามนะ...ผมจะรอคุยกับคุณ------- กิตติวัฒน์หยิบกระดาษแผ่นเดิมขึ้นมาดู และปรากฎข้อความตอบกลับ ไอ้หมอนี่มันท่าจะบ้า อยากคุยเหรอวะ เดี๋ยวได้คุยแน่ บ่ายสามโมงเย็นวันนั้น ไอ้บอยรีบกลับบ้าน และแอดเข้าไปคุยกับ เจ้าของอีเมลล์ แอดเดรสที่เขาได้รับ สวัสดีครับ สวัสดีครับ น้ำครับ อ๋อผมก็บอยครับ อยากเป็นแฟนผมเหรอ อยากสิ...เรามาเป็นแฟนกันเถอะ ได้บอยมองหน้าจอที่พิมพ์กลับไปกลับมา ไอ้หมอนี่ประสาทเสื่อมชัวร์เลย มาขอผู้ชายเป็นแฟน อย่างนี้ต้องเล่นกับมันหน่อยแล้ว ตั้งแต่บ่ายสามวันนั้น ไอ้บอยต้องรีบกลับบ้านมาคุยกับคนที่ใช้ชื่อว่าน้ำตลอด ไอ้หมอนี่คุยเก่ง และดูร่าเริงดี นิสัยหลายอย่างก็พอกล้อมแกล้มคุยกันได้ เพราะว่าเด็กช่างเหมือนกันเลยคุยกันเรื่องนั้นเรื่องนี้ได้เรื่อย ๆ มารู้ตัวอีกที ก็ผ่านไป 1 เดือน ทั้ง ที่คุยกันตลอด โดยไม่เคยเจอหน้ากันสักครั้ง รู้ว่าอยู่สถาบันเดียวกัน แต่ไม่รู้ว่าแผนกไหน ห้องไหน เพราะห้องที่เก็บกระดาษแผ่นนั้นได้ มีคนนั่งสลับวนกันไปมั่วไปหมด ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร แต่ที่สะดุดใจที่สุด ---ไอ้น้ำแข็ง....ไอ้คนเย็นชา...ปิศาจหน้าเฉย----- ไอ้บอยเจอมันที่ทางเดิน และสบตากับมัน มันนิ่งและเฉย และมันเป็นหนึ่งในผู้ที่เขาไปแอบเห็นว่านั่งโต๊ะที่เขานั่ง ถ้าเป็นไอ้น้ำแข็งคงจะตลกน่าดู เพราะน้ำที่ไอ้บอยรู้จัก ทั้งร่าเริงทั้งคุยสนุก แบบไอ้น้ำแข็งเหรอ....โน่นเลย...ร้อยโยชน์ **************************** กลับบ้านไม่ทันแน่เว้ยวันนี้ กลัวว่าน้ำจะรอ ใช้เน็ตโรงเรียนนี่แหละว้าาาาาาาาา กิตติวัฒน์รีบวิ่งกระหืดกระหอบไปที่ห้องอินเตอร์เน็ตของสถาบัน คนเล่นกันเยอะแยะ ทำไงดี กว่าจะได้โต๊ะก็คงอีกนาน รอก็ได้วะ ขณะที่นั่งคิดอะไรไปเรื่อย ๆ เขาก็เหลือบตาไปเห็น ไอ้น้ำแข็งหน้าเย็นชาคนนั้นที่นั่งอยู่ในบล็อค ท่าทางมันยิ่งเคร่งเครียดเวลามองหน้าจอคอม ดูรูปโป๊อยู่หรือไงวะ...อยากรู้จริง..ถ้ามันดูรูปโป๊หน้ามันจะเป็นยังไง ไอ้บอยนั่งคิดไปเรื่อยเปื่อย และแอบหัวเราะเบาๆ อ่ะ...โต๊ะนั้นลุกนี่หว่า...เสร็จโจร กิติตวัฒน์รีบเข้าไปชาร์จที่นั่ง และก็ได้สมใจ เฮ่อ รอตั้งนาน เกือบไม่ได้แล้วไงล่ะ เมื่อเข้าสู่โปรแกรมเขาก็พบว่าน้ำมาออนไว้ก่อนแล้วจริง ๆ มาเร็วตรงเวลาเป๊ะเลยนะ น้ำ

โดย ~iNk~ [29 ก.ค. 2551 , 12:03:46 น.] ( IP = 125.24.128.248 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 2 ไอ้บอยรีบแอดกลับและขอโทษคู่สนทนาของตัวเอง ขอโทษนะวันนี้มาช้า.... เขาพิมพ์ข้อความกลับไปหาคู่สนทนา หนึ่งเดือนมานี้ เขารู้สึกว่าตัวเองแปลก ๆ ไป ตั้งแต่ได้คุยกับน้ำ เขารู้สึกชอบที่ได้คุย และอยากจะรู้ว่าน้ำเป็นใคร ถ้าไม่ติดว่าน้ำเป็นผู้ชาย เขาก็คงขอน้ำเป็นแฟนแล้ว คนอะไรคุยกันได้ทุกเรื่อง เข้าใจไปซะทุกอย่าง แต่พอนัดเจอ น้ำก็ปฏิเสธไม่ยอมมาเจอเขาสักที ขณะที่พิมพ์ข้อความหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน เขาก็บังเอิญเหลือบตาไปเห็นไอ้น้ำแข็ง ที่นั่งอมยิ้ม ตาจ้องเขม็งอยู่ที่หน้าจอ ยิ้มได้ด้วยเหรอว้าาาาาาาา มันทำอะไรวะ อยากรู้จริง ๆ ไวเท่าความคิด ไอ้บอยรีบเอากระเป๋าวางไว้บนพนักและค่อย ๆ เดินลัดออกมาที่โต๊ะข้าง ๆ นั้นโดยไม่ให้อีกฝ่ายสังเกตเห็น แอบดูรูปโป๊แน่เลยเว้ย ขอดูด้วยคนเดะ ฮ่า ฮ่า อ่า ร่างเล็ก ๆ นั้น แกล้งเหลือบสายตามองจากด้านหลังของคนที่เขาตั้งฉายาให้ว่าน้ำแข็ง แล้วก็ต้องอ้าปากค้างอุทานออกมา "เฮ้ยยยยยยยย" ร่างเล็กนิ่งงัน ส่งผลให้คนที่นั่งยิ้มอยู่รู้สึกตัวหันมาหาทันที "มึง...มึง.." ไอ้บอยพูดอะไรไม่ออก เมื่อเห็นข้อความที่ปรากฎหน้าจอ เขาออกวิ่งทันที ทิ้งกระเป๋าไว้ที่ห้องอินเตอร์เน็ตของโรงเรียน และวิ่งออกมาด้วยความเร็ว "เดี๋ยว....เดี๋ยวก่อนบอย..." ร่างสูงของอีกคนวิ่งตามออกมาทันได้เห็นใบหน้าสับสนของอีกฝ่าย และต้องรีบรั้งแขนเล็ก ๆ นั้นเอาไว้ "เราขอโทษ..เราขอโทษบอย..เราขอโทษ..." ร่างสูงนั้นละล่ำละลักบอก เขาแอบชอบเพื่อนต่างคณะคนนี้มานาน แต่เพราะไม่อยากให้ใครต้องรู้ว่าเป็นแบบนี้ จึงได้ทำแบบนี้ เขารู้ว่าบอยและเขาได้นั่งโต๊ะเดียวกัน แม้มีความหวังเพียงน้อยนิดเขาก็ทำอะไรบ้า ๆ ลงไป โอกาส 1 ในล้านที่เขาจะได้รับ แต่เขาก็ได้รับมันมา เขาได้คุยกับบอย คนที่ใฝ่ฝันคนที่ไม่เคยคิดว่าจะได้แม้แต่ จะพูดคุยกัน บอยไม่เคยรู้เลยว่าเขาเขียนข้อความในกระดาษแผ่นนั้นยังไง มันเต็มไปด้วยความหวัง หวังว่าบอยจะได้อ่านมัน "รู้ตั้งนานแล้วสิ...ว่าเป็นกูอ่ะ..." ร่างเล็กนั้นมองมาอย่างเอาเรื่อง เคยอยากรู้ว่าน้ำที่คุยด้วยเป็นใคร ทั้งที่รู้ว่าน้ำเป็นผู้ชายแต่ก็ยังคุยได้ต่อ เขาน่าจะยอมรับในจุดนี้ได้ แต่เขากลับไม่อยากยอมรับ น้ำที่เขาคุยด้วย กับไอ้คนที่ชื่อน้ำแข็งตรงหน้า มันต้องไม่ใช่คนเดียวกัน "รู้...เพราะรู้ว่าเป็นบอยเราถึงคุย...เราขอโทษ" ไอ้น้ำแข็งหน้าเย็นชา ที่เขาเคยคิดว่า มันไม่แสดงความรู้สึก กลับทำหน้าอย่างกับคนจะร้องไห้เสียให้ได้ หน้าซีดเผือดแทบไม่มีสีเลือด "อ๋อ..มึงเลยสนุก...แล้วก็คิดว่ากูเพี้ยนล่ะสิ" กิตติวัฒน์เองรู้สึกโกรธมากที่สุด เหมือนกับเป็นคนบ้า คนโง่ "ไม่สนุกเลย...เรารักบอย...ชอบบอยมากขึ้นทุกวัน ๆ แล้วอย่างนี้เราจะสนุกได้ยังไงที่ต้องปิดบัง เวลาที่เจอบอยเราต้องคอยหลบตา...ทำเหมือนไม่มีอะไร...ทั้งที่เรา...ทั้งที่เราแทบอยากเข้าไปบอกว่า เราไงบอย...เราไง...น้ำแข็งที่บอยอยากเจอ...แต่เรารู้ว่า..กลุ่มบอยเกลียดเรา...แล้วจะให้เรา ทำอย่างนั้นได้ยังไง" แววตาร้าวรานตัดรอน ที่มองมา จริงจัง จนไม่สามารถคิดได้ว่าเป็นคำพูดโกหก สักนิด "คนที่คุยด้วย....คือนายจริง ๆ หรือเปล่า...คนที่สนุกร่าเริงแบบนั้น..ปลอบใจเรา เข้าใจเรา...คือนายหรือเปล่า" เพราะความไม่มั่นใจทำให้กิตติวัฒน์ต้องถามออกไปอย่างนั้น ความโมโหเมื่อครู่หายไปเกินครึ่งเมื่อสบนัยย์ตาโศกของคนตรงหน้า "เราพูดไม่เก่ง...แสดงความรู้สึกไม่เป็น...แต่เราก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ นั่นคือตัวตนของเรา" น้ำแข็งพยักหน้ายอมรับ ใบหน้าหมองเศร้าลงอีก ต้องเสียบอยไปงั้นเหรอ บ่ายสามโมงตรงของทุกวันจะไม่มีความหมายอีกแล้วงั้นเหรอ "ก็...ถ้าอย่างนั้น...ก็..ก็หัดคุยกับเราแบบนั้นก็ได้นี่" ไอ้บอยอ้อมแอ้มตอบ ก็ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วนี่ คุยกันไปตั้งขนาดนั้นแล้ว จะเลิกคบง่าย ๆ มันก็จะเป็นการตัดรอนกันเกินไป "อย่ามายิ้มนะเว้ย...ไม่ใช่ว่าเป็นเกย์นะ...แค่ลองคบเป็นเพื่อนแค่นั้นนะ" ไอ้บอยรับสกัดดาวรุ่งทันที เมื่อเห็นร่างสูงนั้นยิ้มกว้าง "จริงเหรอ...ดีใจจังเล้ยยยย" น้ำแข็งกระโดดกอดคนตัวเล็กกว่าทันที ดีใจจนบอกไม่ถูก อย่างน้อย ตอนนี้ก็ได้คุยกันตรง ๆ แล้ว ไม่ต้องคุยกันผ่านตัวอักษรแล้ว "เฮ้ยยยยยยยยย " กิตติวัฒน์เงื้อเท้าขึ้นถีบคนที่โถมเข้าหา ยันออกจนสุดแรง "โอ้ยยยยยยยยยย " ไอ้คนตัวสูงกว่ากระเด็นออกห่าง ลงไปทรุดอยู่กับพื้น "คุยด้วยไม่ใช่ว่าให้กอดนะเว้ย...." ไอ้บอยเดินลิ่ว ๆ กลับไปเอากระเป๋าที่ลืมไว้ โดยมีคนที่เคยถูกเรียกว่าไอ้น้ำแข็ง หน้าเย็นชา ของเขาวิ่งตาม อีกนานเว้ย อีกนาน ใครมันจะยอมเป็นเกย์ง่าย ๆ กันวะ ฝันไปเหอะ **************************************

โดย ~iNk~ [29 ก.ค. 2551 , 12:04:27 น.] ( IP = 125.24.128.248 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 3 ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ตอนแชทเลิฟชาร์ตรัก (เมื่อน้ำแข็งละลาย) ไม่แชทตอบหรอกเว้ย เรื่องไรวะ ไอ้น้ำแข็งมันจะให้เป็นเกย์ ไม่เอาด้วยหรอก ตอนแรกก็เห็นมันนิ่ง ๆ เฉย ๆ พอคุยกับมันโดยผ่านแชทมันก็ตลก ๆ บ้า ๆ ดี แต่พอเจอกับมันจริง ๆ มันก็เงียบ ๆ เฉย ๆ ไม่ยอมพูด แล้วไอ้หน้าตานิ่งสนิท ไม่หัวเราะไม่ยิ้ม ไม่อะไรสักอย่างของไอ้น้ำแข็งน่ะ มันอะไร นักหนาวะ ไอ้น้ำแข็งมันไม่ปกติ ไม่เหมือนมนุษย์ธรรมดาเขาเลย อย่างนี้จะให้ไปคบหาด้วยได้ยังไง ตกลงเนี่ย มันคนเดียวกันแน่เหรอวะ กับไอ้คนที่แชทด้วยเนี่ย ไม่น่าจะใช่เลย ไอ้บอยเริ่มเกิดความสงสัย เดี๋ยวนี้มันไม่ค่อยได้เล่นโปรแกรม เอ็มเอสเอ็นแล้ว เพราะว่าน้ำแข็งจะมานั่งรอ กลับบ้านพร้อมกันทั้งที่เรียนกันคนละแผนก น้ำแข็งมันบอกว่ามันจะมาจีบไอ้บอย บ้าป่าววะ ใครจะยอมเป็นคู่เกย์กับมันกันล่ะ ถึงมันจะหน้าตาน่ารักดีก็เถอะ แต่ไอ้นิสัยนิ่ง ๆ เงียบ ๆของมัน จนไม่มีใครคบหาด้วย ไอ้บอยก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน มันไม่ชอบโดนใครมองแปลก ๆ ร่วมกับไอ้น้ำแข็งไปด้วย ก็เลยหาเรื่องจะหลบหน้าหลบตา ให้ไอ้น้ำแข็งมันลืม ๆ ไปให้หมด แต่ก็ไม่ทันแล้ว ขนาดเย็นขนาดนี้แล้ว ไอ้บ้าน้ำแข็ง ก็ยังรอไอ้บอยอยู่ ไม่ยอมกลับบ้านสักที จนที่สุดไอ้บอยก็หมดความอดทน แม่งเจอ ๆ ให้หมดเรื่องเลยดีกว่า บอกมันไปตรง ๆ เลยว่าอยากตัดสัมพันธ์ด้วย ไม่อยากให้ใครต้องมามองว่าตัวมันเองเป็นคู่เกย์กับไอ้น้ำแข็ง “เฮ้ย....เลิกมาตามได้แล้ว....กูเกลียดเกย์” ไอ้บอยเดินออกมาจากที่ซ่อน พูดโพล่งออกไปตรงๆ มันก็แค่สงสารไอ้น้ำแข็งแค่นั้น แต่เวลาคุยกับตอนแชทไอ้น้ำแข็งต่างกันเกินไป ไอ้บอยมายืนอยู่ตรงหน้า ของน้ำแข็ง มันไม่อยากหลบเลี่ยงอีกต่อไปแล้ว บอกไปเลยดีกว่า ว่าต่อไปนี้อย่ามาเจอะเจอกันอีกเลย มันอายสายตาชาวบ้านที่มองมาจะแย่แล้ว ร่างสูงโปร่งผิวขาวซีด รู้สึกดีใจที่วันนี้ได้เจอบอยสักที หลังจากที่รอกลับบ้านด้วยกันทุกวัน แต่พักหลังบอยก็กลับก่อน และจู่ ๆ บอยก็ไม่อยากคุยด้วยขึ้นมา น้ำแข็งไม่รู้ว่าบอยเป็นอะไร ไม่ยอมออนมาหาเลย เวลาเจอกันบอยก็ไม่อยากจะคุยด้วย บอยเกลียดอะไรเขาหรือเปล่า น้ำแข็งผู้มีรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาวจนเกือบซีด แต่ดูจะบอบบางกว่าไอ้บอยเยอะ ไอ้บอยแม้ไม่สูงมากนักแต่ร่างกายก็ล่ำสันสมชายกว่าไอ้น้ำแข็งอยู่หลายขุม แล้วแบบนี้จะให้มันยอมเป็นคู่เกย์กับไอ้น้ำแข็ง ได้ยังไงกันล่ะ บอกตรง ๆ จิตใจมันยังไม่ได้ฝักใฝ่เพศเดียวกันสักเท่าไหร่ ตอนนั้นที่รับปากไปก็แค่สงสารไอ้น้ำแข็งที่ไม่มีเพื่อนแค่นั้นเอง แต่ตอนนี้ไอ้บอยเบื่อเต็มทีแล้ว มันไม่อยากให้ใครล้อ มันอายผู้คนรอบข้าง จากที่ดีใจ ใบหน้าของร่างสูงโปร่งกลับซีดลงอย่างเห็นได้ชัด แต่ไอ้บอยไม่แม้แต่จะสังเกต “กูเกลียดเกย์.....” คำพูดชัดเจนของบอย มันก็เท่ากับว่า บอยเกลียดเขา แล้วที่คุยกันล่ะ ที่ผ่านมาล่ะ ความสนุกสนานนั้นล่ะ เป็นแค่ภาพลวงตาอย่างนั้นเหรอ “มึงเลิกตามกูเหอะน้ำแข็ง....กูบอกตรง ๆ กูรำคาญมึงแล้ว...และยิ่งนานวันกูก็ไม่ได้รักมึงสักนิดเลย” ไอ้บอยพูดอย่างหงุดหงิดหัวใจ แม่งน้ำแข็งนี่เป็นห่าอะไรวะ ขนาดด่ามันขนาดนี้ มันก็ยังทำหน้าเฉย แถมซ้ำดูหน้ามันสิ มันทำท่าทางเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ “งั้นเหรอ.....เข้าใจแล้ว...แล้วก็ไม่บอกเรา...ให้เราตามอยู่ได้....โอเค..เราไม่ตามบอยแล้วก็ได้...” ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึก จะเก็บซ่อนหยาดน้ำตาเอาไว้ ที่ผ่านมาบอยรำคาญเขางั้นเหรอ แต่บอยไม่อยากพูด ก็แค่นั้นเองสินะ เข้าใจแล้วล่ะ จะไม่มาทำให้รำคาญอีกแล้ว ไอ้บอยรู้สึกหงุดหงิดอย่างสุดที่จะทน แม่งห่าอะไรว่ะ เป็นคนบอกเลิก แต่รู้สึกเจ็บขึ้นมาที่หัวใจ ไอ้น้ำแข็งมันยังไม่รู้สึกอะไรเลย แล้วไอ้บอยจะต้องสนใจทำไม หลังจากบอกประโยคที่อยากบอกแล้ว ไอ้บอยก็เดินผละจากออกมา ดีแล้ว แค่นี้ ไอ้น้ำแข็งก็ไม่มาเกาะแกะให้วุ่นวายแล้ว ดีเว้ย....ทำไมมันสบายใจอย่างนี้ว้า ทั้งที่ไอ้บอยพยายามจะยิ้ม แต่มันยิ้มไม่ออก ไม่รู้ว่าทำไม และเมื่อมันหันหลังกลับไปมองโดยที่คิดว่ายังไงไอ้น้ำแข็งก็คงไม่มีทางมีสีหน้าอื่นได้ นอกจาใบหน้าเย็นชาของมัน ใครจะอยากไปสนใจกันล่ะ แค่เพียงเสี้ยววินาที หยาดน้ำตาที่กำลังหลั่งรินรดไม่ขาดสายของคนที่ไอ้บอยคิดว่าไม่เคยรู้สึกอะไร กำลังยืนสงบนิ่งอยู่ ภาพความเจ็บช้ำที่น่าหลงใหล ร่างสูงโปร่งภายใต้แสงอาทิตย์ยามเย็นที่มีหยาดน้ำตาอาบแก้ม ทั้งที่ใบหน้ายังนิ่งสนิท ไม่แสดงความรู้สึกอะไร “น้ำแข็ง......” ไอ้บอยพูดเสียงเบาหวิว ความรู้สึกต่าง ๆ ที่ไม่เคยไอ้รับรู้ ถาโถมเข้ามาไม่ยั้ง ทั้งความรู้สึกเสียใจ และความรู้สึกผิด เหนืออื่นใด ตอนนี้ มันรู้สึกอยากเข้าไปโอบกอดร่างสูงของน้ำแข็งเอาไว้ แต่มันกลับยืนมองภาพของคนตรงหน้านิ่ง ไม่แม้แต่จะเอื้อมมือไปหา ได้แต่ยืนมองภาพตรงหน้านิ่ง อย่างไม่ได้ลงมือทำอะไร ***************************

โดย ~iNk~ [29 ก.ค. 2551 , 12:05:19 น.] ( IP = 125.24.128.248 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 4 ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ตอนแชทเลิฟชาร์จรัก (เหตุผลของบอย) ร่างสูงโปร่งแต่ดูบอบบางนั้นนั่งรอเวลาที่จะขึ้นเรียนคาบถัดไป โดยการสลับเปลี่ยนห้องกับแผนกอื่นที่ตารางเรียนใกล้กัน เมื่อคืนเขาไม่เข้าใจว่าร่างกายเป็นอะไร ทำอะไรน้ำตาก็ไหลไม่หยุด ไม่รู้ว่าร่างกายเป็นอะไร รู้แต่ว่าในอกมันเจ็บ มันคงเป็นอาการเจ็บ แล้วน้ำตามันก็เลยไหล เป็นปฏิกิริยาของร่างกายที่มันจะเชื่อมโยงถึงกันแน่ ๆ กว่าที่จะหยุดได้ ก็ปาเข้าไปรุ่งสางของอีกวัน เมื่อวานนี้เขาเดินผละจากบอยไป เพราะบอยเกลียดเขาแล้ว เขาก็คงไม่กล้าจะอยู่สู้หน้าบอยอีก แล้วบอยก็ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ไม่ได้รู้สึกอะไรไปกับเขาด้วย คงจะสมเพชล่ะมั้ง ที่เขามายืนร้องไห้ ให้เกะกะรำคาญตา แต่เช้านี้ น้ำแข็งต้องใส่แว่นสายตา เพื่อจะปกปิดดวงตาที่มันยังช้ำแล้วก็แดงก่ำอยู่ ต่อไปเขาจะไม่สบตากับบอยอีก จะอยู่ให้ห่างรัศมีสายตาของบอย จะไม่ทำให้บอยต้องรำคาญใจ ร่างสูงบอบบาง มองที่นาฬิกา ใกล้ได้เวลาที่จะต้องเดินสวนกับบอยอีกแล้ว เขาต้องพยายามไม่มองหน้าบอย บอยจะได้ไม่รังเกียจเขาไปมากกว่านี้อีก น้ำแข็งนิ่งคิดอย่างท้อใจ *************************** ลืมให้หมดเถอะไอ้บอยเรื่องเมื่อวานน่ะ แล้วกลับไปขอโทษน้ำแข็งมันซะ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ได้ แค่ชั่วระยะเวลาแค่คืนเดียวที่ไอ้บอยบอกเลิกกับอีกคน มันถึงกับกินข้าวไม่อร่อย นอนไม่หลับกระสับกระส่าย มันเป็นเพราะอะไรกัน ความไม่สบายใจแบบนี้ ก็เพราะเห็นน้ำตาของไอ้น้ำล่ะมั้ง ที่ทำให้มันแทบบ้าแบบนี้ เดี๋ยวเดินสวนกันต้องไปทัก แล้วก็ต้องขอโทษ แล้วก็ชวนไปกินข้าว แล้วก็ชวนกลับบ้านด้วยกันดีกว่า น้ำมันคงไม่คิดอะไรหรอกน่ะ น้ำมันคงไม่คิดอะไรแน่ ๆ เลย ไอ้บอยปลอบใจตัวเอง ************************ ร่างสูงที่เดินสวนกับไอ้บอยตรงระหว่างทางเดิน ก้มหน้าก้มตาหลบสายตาของไอ้บอย บอยมากับเพื่อนกลุ่มใหญ่ ส่วนเขาเดินคนเดียวอีกเหมือนเคย ก็เขามันไร้มนุษย์สัมพันธ์แบบนี้ใครจะอยากคบหากันล่ะ ไอ้บอยพยายามปั้นหน้าหัวเราะเฮฮากับเพื่อน และเมื่อพบกับคนที่เดินสวนขึ้นมา ไอ้บอยก็ทำท่าจะพูดอะไรสักอย่าง แต่...... “เฮ้ยยยยยยยย..แฟนมึงเว้ยบอย...ไม่ทักกันหน่อยเหรอวะ...อยู่ในช่วงหมางเมินเหรอ” หนึ่งในกลุ่มตะโกนแซว ทำให้ไอ้บอยชะงักนิ่ง แทนที่จะพูดอะไรสักอย่างกลับกลายเป็นพูดอีกอย่าง “กูไม่ได้เป็นอะไรกันนะเว้ย...แซวห่าอะไรมึงวะ” หนุ่มร่างเล็กตะโกนด่าเพื่อน เสียงไม่ดังนัก แต่ก็ทำให้ใครคนหนึ่งที่ไอ้บอยกำลังจะเรียกไว้ได้ยินชัดเจน .ไม่ได้เป็นอะไรกัน.....ไม่ได้เป็นอะไรกัน................ จริงสิ...บอยกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันสินะ บอยไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลยสักนิดจริง ๆ นั่นแหละ แล้วยังจะมีความหวังอะไรอีกล่ะ ร่างสูงโปร่ง รีบเดินหนีขึ้นห้องให้เร็วที่สุด เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ เขามันเป็นแค่ตัวเกะกะสายตาของบอย เขามันก็แค่คนที่ทำให้บอยต้องอับอายต่อหน้าเพื่อน ๆ ไอ้บอยแทบจะวิ่งตามร่างสูงโปร่งของ คนที่ทำให้มันนอนหลับไม่ได้ทั้งคืนไป แต่ก็ทำไม่ได้ ขามันไม่ยอมก้าว น้ำร้องไห้จนตาบวม ถึงขนาดต้องเอาแว่นมาใส่ เพื่อบดบังใบหน้า น้ำร้องไห้ขนาดไหนกันกับคำพูดหมา ๆ ของมันเมื่อวาน น้ำแข็งที่เย็นชา ..... คนที่มันคิดว่าเย็นชา กลับต้องร้องไห้เพราะมัน แต่เช้านี้มันกลับมาพูดจาเลว ๆ แบบนั้นซ้ำเข้าไป ให้น้ำต้องช้ำใจอีก ไอ้บอยรู้สึกเจ็บร้าวที่หัวใจ อยากจะวิ่งไปหา แต่ทำไม่ได้ มันทำไม่ได้ “โหยยยยยยยยย มองตาละห้อยเลยเว้ย...ไม่รีบไปตามแฟนมาโอ๋วะไอ้บอย...” เพื่อนหลายคนตะโกนแซว และหัวเราะอย่างสนุกสนาน “กูจะไปตามทำห่าอะไร...กูไม่ใช่เกย์นะเว้ย..” ไอ้บอยตอบกลับเพื่อน และรีบเดินหนีให้เร็วที่สุด มันเจ็บร้าวไปถึงหัวใจแล้วตอนนี้ แต่มันกลับไม่ยอมไปหาน้ำ ไปขอโทษน้ำ เออสิวะ...ไอ้บอยคนนี้มันเลว ทำไมน้ำต้องเป็นผู้ชายด้วย ทำไมวะ....ทำไม ไอ้บอยอยากจะตะโกนให้ทั้งโลกได้ยิน แต่มันทำได้แค่ เดินให้เร็วที่สุด เดินหนีไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด เร็วเท่าที่ขาของมันจะพามันออกไปจากตรงนี้ได้ *********************

โดย ~iNk~ [29 ก.ค. 2551 , 12:06:13 น.] ( IP = 125.24.128.248 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 5 ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ตอน แชทเลิฟชาร์จรัก (ความรู้สึกที่ถูกเปิดออก) จบ “ไม่ไหวแล้วโว้ยยยยยยย” ไอ้บอยตะโกนลั่นห้อง น้ำหลบหน้ามัน น้ำไม่เคยสบตากับมันอีกเลย แต่ไอ้บอยก็เห็น น้ำตาบวมทุกวัน แถมตายังแดงก่ำ จนเห็นได้ชัด น้ำยังไม่เลิกร้องไห้ น้ำทุกข์ทรมานใจก็เพราะมัน โทรศัพท์ก็ติดต่อกับน้ำไม่ได้ น้ำไม่ออนเอ็มอีกเลย ตั้งแต่วันที่มันพูดเลว ๆ กับน้ำ วันก่อนไอ้บอยเห็นว่าน้ำมีแผลแตกที่มุกปาก และแก้มก็ยังช้ำ ๆ อยู่ แถมมีพลาสเตอร์แปะที่หัวคิ้วอีก มันรู้มาว่า มีคนหมั่นไส้น้ำ แล้วไปหาเรื่องน้ำหลังเลิกเรียน น้ำมันก็ไม่ยอม เลยมีเรื่องกัน เจ็บพอกันทั้งสองฝ่าย แต่เหนือกว่านั้น สิ่งที่ไอ้บอยได้รู้ก็คือ เรื่องที่ไอ้พวกเวรนั้นพูด มันหาว่าไอ้บอยเป็นเมียไอ้น้ำ น้ำมันก็เลยโกรธ.........ที่เคยนิ่ง ๆ เฉย ๆ มันเลยซัดกันเละ ไอ้บอยอยากจะเข้าไปถามว่าน้ำเป็นยังไงบ้าง เจ็บมั้ย แล้วหยุดร้องไห้หรือยัง แต่มันก็ไม่กล้า มันเป็นคนผิด ....ที่พูดไม่ดีกับน้ำ แต่น้ำก็ยังออกรับแทนมัน “ทำไมกูต้องเป็นคนแบบนี้ด้วยวะ..” ไอ้บอยนั่งกุมขมับ ปวดหัวจนนอนไม่หลับ มันครุ่นคิดมาหลายคืนแล้ว ทำยังไงจะกลับไปเหมือนเดิม ทำยังไงจะได้น้ำกลับมาเหมือนเดิม ทำยังไงดี.... ไอ้บอยแทบจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว ตอนนี้มันไม่สนใจอะไรแล้ว ผู้ชายก็ผู้ชายวะ.....ช่างหัวมัน ต่อไปนี้จะไม่แคร์สายตาใครอีกแล้ว ใครอยากมองยังไงก็ช่าง คิดถึงน้ำ คิดถึงแต่น้ำคนเดียว ทำไมถึงคิดถึง ทำไมถึงอยากกลับไปคุยกับน้ำเหมือนเดิม ต่อไปมันจะไม่งี่เง่าอีกแล้ว จะไม่เบื่อน้ำอีก จะไม่สนใจว่าใครคิดยังไง ขอแค่ได้น้ำกลับมาไว้ในมือก็พอ ขอแค่น้ำคนเดียวเท่านั้น คนอื่นไม่เอา คนอื่นไม่เอานะ ขอแค่น้ำคนเดียวเท่านั้น ************************* กว่าไอ้บอยจะรู้ใจตัวเอง ไอ้น้ำก็เจ็บจนใจชาไปแล้ว ทุกวันนี้มันแทบไม่รู้ความรู้สึกอะไร แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไม เวลากลางคืนน้ำตามันไม่หยุดไหลสักที แล้วในใจก็ยังเจ็บ เหมือนมีเข็มเป็นพันเล่มมาทิ่มแทง “น้ำ.....” หลังจากตัดสินใจทั้งคืน ไอ้บอยก็เดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าคนที่นั่งเหม่อ ใบหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ แต่จะมีใครทันสังเกตเห็นแววตาเศร้าโศกนั้น ร่างสูงโปร่ง ขยับตัวไปอีกทาง น้ำแข็งมันกลัว กลัวว่าบอยจะมาบอกให้ไปห่าง ๆ รำคาญตาจะแย่แล้ว “น้ำ.....” ไอ้บอยเรียกซ้ำ แต่ร่างสูงก็ยังคงก้มหน้านิ่ง “น้ำ....เรื่องนั้น.....” ไอ้บอยนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับร่างสูงโปร่ง “ขอโทษครับ....ต่อไปจะพยายามไม่ให้ต้องเห็นหน้าอีก..” น้ำแข็งพูดเสียงสั่น เอาอีกแล้ว น้ำตามันจะเริ่มไหลอีกแล้ว ร่างสูงลุกขึ้นยืน เตรียมเดินผละจาก ไม่อยากให้บอยต้องรำคาญตา แต่มือของอีกคนกลับเหนี่ยวรั้งไว้ “เราชอบน้ำ.....เรารักน้ำ....ยกโทษให้เราเถอะนะ...เราชอบน้ำจริง ๆ ..ต่อไปจะไม่ทำให้น้ำเสียใจอีก เราชอบน้ำแข็งคนนี้ที่สุด..จะไม่ปากหมาอีกแล้ว..ใครจะมองยังไงก็ช่างแต่เราชอบน้ำ เราไม่สนใจใครแล้ว เรารักน้ำนะ...รักจนจะเป็นบ้าตายแล้ว..ตั้งแต่วันนั้นที่เราทำน้ำร้องไห้...เราก็ไม่มีหน้าจะไปมองใครได้แล้ว น้ำยกโทษให้เรานะ..กลับมาเหมือนเดิมได้มั้ยน้ำ ...เราขอร้อง..” ทั้งที่ไม่รู้จะพูดอะไร แต่พอเจอหน้าไอ้บอยกับพูดได้ไม่มีหยุด หลายวันมานี้ที่มันอัดอั้นตันใจจนแทบจะเป็นบ้า เพราะน้ำที่ทำให้มันต้องเป็นแบบนี้ น้ำคนเดียวเท่านั้น ที่มันจะเทใจให้จนหมด ขอแค่ น้ำยกโทษให้มัน ขอแค่นั้น ร่างสูงโปร่งยืนมองร่างของคนตรงหน้านิ่ง น้ำแข็ง ................ ตาฝาดอีกแล้วใช่มั้ย...... ร่างสูงกระพริบตาซ้ำอีกหลายครั้ง ปล่อยให้หยาดน้ำตาหลั่งรินลงมา ปฏิกิริยาของร่างกายอีกแล้วใช่มั้ย ที่จะทำตามหัวใจ..แต่ตอนนี้ใจไม่ได้เจ็บอีกแล้ว แต่น้ำตากลับรินไหล เป็นเพราะอะไรกัน ทั้งที่หัวใจมันพองโตขึ้นมา เหมือนบอลลูนถูกอัดแก๊ซ มันพองจนคับแน่นภายในอก บอย..... กลับมาแล้วงั้นเหรอ เขายังมองบอยอยู่ต่อไปได้ใช่มั้ย..... คนตัวเล็กกว่า โน้มคอคนที่สูงกว่าให้เข้าใกล้ กอดรัดร่างสูงที่สะอื้นไห้นั้นเอาไว้ ช่างมันแล้ว ใครจะมองยังไงก็ช่างมัน ไม่สนใจสายตาใครอีกแล้ว ไอ้บอยหลับตาลง ซึมซับความรู้สึกของน้ำที่ถ่ายทอดมาถึงใจมัน ต่อไปนี้จะไม่ทำให้น้ำร้องไห้เสียใจอีก “บอยรักน้ำนะ...” คนตัวเล็กกว่าเอ่ยบอกกับร่างสูงที่โน้มตัวลงมาให้มันได้กอด “เราก็รักบอย...” น้ำแข็งตอบกลับ แม้จะมีคนมุงดูด้วยความสนใจ แต่ไม่นานคนเหล่านั้นก็สลายตัวไป เหลือแต่คนที่เดินผ่านมาผ่านไปเท่านั้นที่หยุดดู แล้วไม่นานเขาเหล่านั้นก็ผ่านไป แล้วเรื่องอะไร ไอ้บอยต้องไปสนใจคนพวกนั้นด้วย ในเมื่อคนที่มันรักยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคน น้ำ......แข็ง..... น้ำแข็งที่จะจับแน่นอยู่ในใจไอ้บอยตลอดไป และจะไม่ปล่อยให้น้ำแข็งละลาย เพราะคนที่แวะผ่านมาแล้วก็ผ่านไป มันอยากให้น้ำแข็งคนนี้....ห่อหุ้มหัวใจของมันไว้ ตลอดไป **************************

โดย ~iNk~ [29 ก.ค. 2551 , 12:07:17 น.] ( IP = 125.24.128.248 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 6 Original aoikyosuke’s Message: ผมมันแย่เองที่ไปปิดเรื่องของสองคนนี้ โดยที่เรื่องมันยังไม่ทันเริ่มต้นด้วยซ้ำ ขอโทษครับ จะไม่ทำอย่างนี้อีกแล้ว ขอโทษจริง ๆ ครับ V V V แล้วจึงมีตอนต่อๆ มา (ยะฮู้!!!)

โดย ~iNk~ [29 ก.ค. 2551 , 12:08:00 น.] ( IP = 125.24.128.248 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 7 ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ตอนแชทเลิฟชาร์จรัก (หอม) "น้ำ...น้ำ..." ไอ้บอยเรียกคนที่นั่งกินข้าวอยู่ฝั่งตรงข้าม นั่งมองส่งสายตาหวานซึ้งไปให้ "หือ...." ร่างสูงโปร่ง เงยหน้าขึ้น ปากยังเคี้ยวข้าวต่อไป และเริ่มสงสัยนัยย์ตากลมโตของอีกคนที่จ้องเอาจ้องเอาไม่กระพริบ ตั้งแต่วันที่บอยมาบอกว่าชอบ บอกว่าไม่แคร์สายตาใคร ๆ แล้ว ดูเหมือนบอยจะทำอะไรชัดเจนเหลือเกิน ชัดเจนเกินเหตุ จนเหมือนประชดคนรอบข้างไปเลย เวลาเดินด้วยกัน บอยชอบจูงมือให้คนอื่นเห็นได้ชัด แบบไม่มีอาย ต่อหน้าประชาชนเลยล่ะ ชนิดที่ว่า มึงกล้าแซวกูมึงก็แน่แล้วล่ะ เพราะกูกล้ามากกว่า ตัวไอ้น้ำแข็งเอง ก็อาย ๆ อยู่เหมือนกัน ที่โดนคนตัวเล็กว่า เดินลากแขนไปนั่นไปนี่ แรก ๆ ก็โดนแซวบ่อยมาก แต่หลัง ๆ คนที่แซวก็โดนบอยมันด่ากลับไปหลายคน หลัง ๆ ก็เลยเริ่มชินกัน ไม่ค่อยมีใครยุ่งด้วยเท่าไหร่ "น้ำดูพี่คีกับพี่สนดิ...ยอมแพ้เขาเหรอ..." ไอ้บอยทำตาหวาน พยักเพยิดให้ไปมองสองคนที่นั่งมองกันไปยิ้มกันไป เยื้อง ๆ อีกฝั่งของโรงอาหาร พี่คี กับพี่สน มันน่าอิจฉามั้ยล่ะ ไม่มีใครยุ่งกับพี่สนอีกเลย ทั้งที่ก่อนหน้านี้มีแต่ข่าวลือแปลก ๆ แต่พวกที่มันลือโดนพี่คีแกเล่นซะเละไม่มีดี เลยไม่มีใครกล้าแซวพี่สนอีก แถมยังเกรงใจพี่สนซะอีก ที่เป็นเด็กของพี่คี เท่ห์จริง ๆ เลยเว้ย พี่คี อยากจะนิ่ง ๆ เท่ห์ ๆ ปกป้องน้ำได้แบบพี่คีมั่งจังเลยว่ะ ไอ้บอยเหลือบมองคู่รักต่างแผนก ที่อีกคนก็นิ่งซะเหลือเกิน แล้วอีกคนก็ไม่ค่อยจะพูด อยากรู้จริง ๆ ว่าพี่แกไปชอบกันได้ยังไง แบบว่าไม่แคร์ชาวบ้านอีกต่างหาก ใครรู้ก็ไม่สน กูรักของกู ไม่ได้ไปทำใครเดือดร้อนเป็นใช้ได้ "อือ...ก็ดูพี่แกไม่เหมือนคนรักกันเลย...เหมือนเพื่อนกันมากกว่า" ร่างสูงโปร่งพยักหน้ารับแล้วก็กินข้าวต่อไป "น้ำ....น้ำ..." ไอ้บอยเรียกซ้ำ...ส่งตาหวานซึ้งอีกครั้ง "หือ...." ไอ้น้ำแข็งเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง บอยเป็นอะไร วันนี้เรียกเขาทั้งวัน "ขอหอมมือหน่อยเด่ะ....นะ" ไอ้บอยทำท่าจะยื่นมือมาแตะมือของน้ำแข็ง แต่ร่างสูงรีบชักมือกลับ ท่าทางบอยจะทำจริง ๆ แบบว่าไม่อายหน้าอินทร์หน้าพรหม "คนเยอะเลย.....อายแผนกอื่นมั่งเหอะ...ไว้ไม่มีคนแล้วค่อยทำดีกว่ามั้ง..." ก็อดจะดีใจไม่ได้หรอก ที่บอยเปิดเผยขนาดนี้ แต่ก็ต้องเบรค ๆ บ้างแหละ คนเขาจะหมั่นไส้เอาได้ "ไม่มีคนก็ได้อะดิ.....ไปกันเหอะ..." ไอ้บอยรีบดึงมือคนตัวสูงกว่าให้ลุกขึ้นตาม และลาก ให้ไปที่หลังตึกเรียนเก่าที่ไม่ค่อยมีคนมาเรียนแล้วเพราะจะทุบทิ้ง ก่อนที่มือเล็ก ๆ จะรีบดึงมือของคนตัวโตกว่ามาแตะที่ปลายจมูกอย่างรวดเร็ว หอมอ่ะ หอมจริงด้วย ทำไมมันหอมล่ะเนี่ย อ่ะ ...... น้ำแข็งหน้าแดงแจ๋เลย...น้ำมันเขินนี่หว่า ถึงจะทำหน้าเฉย ๆ ก็เถอะ...แต่ทำไมหลบตาอย่างนั้นล่ะว้า "น้ำมือหอมอ่ะ..." ไอ้บอยยิ่งแตะจมูกซ้ำ ไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น เพราะคิดว่ามันหอมจริง ๆ แปลกดีว่ะ ทำไมมันหอมอย่างนี้วะ "เราผิวแห้ง...น้องสาวเลยให้ยืมครีมมาทาไม่งั้นผิวจะลอกเป็นขุย ๆ ดูไม่ดีหรอก..." ไอ้น้ำแข็งอธิบายออกไป มันแปลกนะถ้าจะบอกว่า เป็นผู้ชายแล้วซื้อของประทินโฉมมาทาเนื้อตัว แล้วเขาก็ไม่ได้สำอางค์แบบนั้น ที่ใช้เพราะมันจำเป็นต้องใช้ น้องซื้ออะไรให้ใช้ ก็ใช้ แค่เพราะว่ามันไม่ทำให้ผิวแห้ง จนต้องเกาให้เป็นรอยก็พอ "อ๋อ...มิน่าล่ะหอมดี...แขนก็ท่าจะหอมนะเนี่ย..." ไอ้บอยทำท่าจะลามปามหอมมาที่แขน แต่น้ำแข็งต้องรีบเบรคไว้ "เดี๋ยว ๆ พอก่อน ให้เราหอมมั่งดิ...." คราวนี้น้ำแข็งเปลี่ยนมากุมมือของไอ้บอยแทนและค่อยแตะปลายจมูกลงมาช้า ๆ เงยหน้าขึ้นมองคนตัวเล็กกว่า ที่ยืนมองอย่าง งงงัน ก่อนจะหน้าแดงซ่านด้วยความอาย เฮ้ยยยยยยยย โดน โดน ไอ้น้ำ มัน มัน มัน ขโมยหอมที่มือแหละ ทำ ทำไงดี ทำไงดี ทำไมอายอ่ะ เฮ้ยยยยยยยยยย เอ้ย กูเป็นอะไรวะเนี่ย ใจเต้นใหญ่เลย เลือดลมสูบฉีดกระทันหันเลยอ่ะ เฮ้ย เฮ้ยยยยยย เอาแล้ว ไมมันอายงี้ว้าาาาาาาา ตายกู ตาย ตาย ไอ้บอย ตาย แบบนี้มัน มันอะไร วะ วะเนี่ย ไอ้บอยยืนนิ่งงัน ด้วยความงง สมองกลั่นกรองคำพูดไม่ถูก ได้แต่ยืนให้อีกคนแตะปลายจมูก ซ้ำ ๆ ไปมา แต่หน้าเรียบเฉย ก่อนจะแหงนมองหน้าของไอ้บอยอีกครั้ง และส่งยิ้มให้ อย่างที่ไอ้บอยไม่เคยได้เห็น น้ำมันมีลักยิ้มสองข้างเลย เวลายิ้มเห็นชัดเจน อะไรเนี่ย อะไรเนี่ย ทำไม มันน่ารักอย่างนี้ว้าาาาาาาา ไม่ไหวแล้ววววววววววววว ไอ้บอยยืนเอ๋อเป็นบ้าไปพักใหญ่ นิ่งสนิท แบบว่าไม่รู้จะทำไงต่อดี รู้แต่ว่าน้ำน่ารัก น้ำน่ารัก น้ำน่ารัก น้ำน่ารัก และโอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ทำไมอายน้ำอย่างนี้วะ ทามมายยยยยยยยยยยยยยย ****************************

โดย ~iNk~ [29 ก.ค. 2551 , 12:08:42 น.] ( IP = 125.24.128.248 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 8 ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ตอนแชทเลิฟชาร์จรัก (อาย) “บอย...เป็นอะไร” น้ำแข็งเงยหน้ามองคนตัวเล็กกว่า ที่นั่งกระสับกระส่ายร้อนรน บอยเป็นอะไรแต่วันเลยวันนี้ ถามอะไรก็ไม่ยอมบอก แล้วพอเขาถาม ก็เอาแต่หลบหน้าหลบตา ไม่ยอมเดินจูงมือเหมือนหลายวันก่อนอีกต่างหาก อย่าบอกนะว่าจะหาเรื่องเลิกกับเขาอีกแล้ว ถ้าอย่างนั้นไม่เอาเลยนะ ไม่ยอมหรอก “บอย...ไม่สบายเหรอ...” ร่างสูงโปร่งเอ่ยถามซ้ำอีกครั้ง เมื่อไม่มีคำตอบออกมา และพอฝ่ามือเรียวสวยเอื้อมแตะหน้าผากของอีกคน ก็ถึงกับทำให้ไอ้บอยสะดุ้งสุดตัว “เฮ้ยยยยยยยย” ไอ้บอยอุทานออกมา และก็พบว่าหน้าของตัวเองชาวูบ ก่อนที่จะเริ่มร้อนไปทั้งหน้า อาการแบบนี้มันเป็นมาหลายวันแล้ว พอเข้าใกล้น้ำแข็งที่ไร มันก็จะเป็นขึ้นมาทันที แบบคลื่นซึนามิ มาแบบรุนแรง ถาโถม ไม่ทันตั้งตัว และภายหลังจะอาการเดียวกับแผ่นดินไหว มีอาฟเตอร์ช็อคตามมาเป็นพัก ๆ ให้เสียวหัวใจเล่น “เป็นอะไร...บอยเป็นอะไร” ใบหน้าสวยหวานเอ่ยถาม ด้วยความตกใจ ไอ้บอยรีบหลบตาไม่ยอมตอบ เมื่อก่อนไม่คิดว่าน้ำมันจะสวยขนาดนี้ ยิ่งเวลามันยิ้มเห็นลักยิ้มที่แก้มทั้งสองข้าง ยิ่งทำใจไม่ได้ไปกันใหญ่ พาลจะเป็นลมสลบเพราะความน่ารักอยู่หลายครั้ง “บอยยยยยยยยยยย เป็นอะไร...ไหนบอกหน่อยสิ” ร่างสูงโปร่งแกล้งยื่นหน้าเข้ามาซะใกล้ แล้วไอ้บอยก็ต้องผงะออก หน้ายิ่งร้อนวูบวาบ มือไม้พันกัน ร้อนรน จนไม่รู้จะทำยังไงดี ไม่รู้จะตอบยังไง อึกอัก อึกอัก แล้วก็ต้องเม้มปากแน่น ก้มหน้าลงอีกครั้ง ยิ่งทำให้น้ำแข็งวุ่นวายใจ ลำบากใจอะไรหรือเปล่า ที่เขามาเกี่ยวข้องด้วยมากขนาดนี้ “จะบอกเลิกกับเราอีกหรือเปล่า....อึดอัดใจใช่มั้ยที่เรามาอยู่ใกล้แบบนี้” ร่างสูงเอ่ยกับร่างแกร่งหนาแต่ตัวเล็กกว่าของคนตรงหน้า นี่บอยกำลังจะทำเรื่องอย่างนั้นอีกแล้วใช่มั้ย แล้วเขาก็ต้องมานั่งทำใจเป็นระยะเรื่องที่บอยบอกเลิกงั้นเหรอ “เฮ้ย..ไม่ใช่..ไม่ใช่นะน้ำอย่าเข้าใจผิด ... เราไม่เคยคิดอย่างนั้นเลยนะ..แต่เรา เอ่อ เรา คือว่า เรา” แล้วแทนที่ไอ้บอยจะพูดอะไรออกมา มันก็เข้าสู่อาการเดิม อึกอัก อึกอักไม่ยอมพูดอีกเหมือนเดิม “ลำบากใจขนาดนั้น..บอกมาตรง ๆ เถอะ..อะไรเราก็รับได้...จะบอกเลิกอีกเราก็รับได้..จริง ๆ” แล้วคนตัวสูงกว่าก็ก้มหน้าลง นัยย์ตาเศร้าสร้อยอย่างเห็นได้ชัด คบกับบอยต้องทำใจทุกวินาที ไม่รู้บอยจะขอเลิกอีกเมื่อไหร่ แต่จะให้ทำไงได้ล่ะ ก็หลงรักบอยไปแล้วนี่นา “เฮ้ยยยยย น้ำ...น้ำ..ไม่ใช่เราไม่ได้คิดอย่างนั้น นะ..อย่าเข้าใจเราผิดสิ โว้ยยยยยยยยย โธ่เอ้ยจะบอกยังไงดีล่ะเนี่ย” ไอ้บอยหน้าแดงไปถึงไหน ต่อไหนแล้ว ไม่รู้จะบอกยังไงดี ไม่รู้จะบอกกับน้ำยังไงดีว่าเวลาอยู่ใกล้น้ำมันเป็นอะไรก็ไม่รู้ ทั้งเขิน ทั้งอาย จนทำตัวไม่ถูกขึ้นมา และอาการมันก็เริ่มมาตั้งแต่ตอนที่น้ำหอมที่มือแล้ว หลังจากวันนั้นก็แทบไม่กล้าแตะตัวน้ำอีกเลย มันเขิน มันอาย จนทำตัวไม่ถูกเลยก็ว่าได้ “ถ้าไม่บอกเราจะรู้ได้ไงล่ะบอย...” น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถาม คนร่างเล็กกว่า “เรา...เรา...เราเขิน...เราอาย...เรา..พออยู่ใกล้น้ำแล้วเรา...เราอายอ่ะ..เข้า..เข้าใจมั้ยโอ้ยยยยยย” แล้วไอ้บอยก็รีบเอามือปิดหน้า ก้มหัวลงติดกับโต๊ะ แอบซ่อนใบหน้าของตัวเองเอาไว้ พูดไปแล้ว พูดไปแล้วอ่ะ น้ำจะเข้าใจมั้ยว่าไอ้บอยมันอาย อายจนไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว คำพูดน่ารัก ๆ นั้นทำให้ร่างสูงโปร่ง ใบหน้าเนียนขาวสวยหวาน ยิ้มกริ่ม อายงั้นเหรอ เขาเองก็อาย เขิน อาย แต่ไม่นึกว่าบอยจะเป็นหนักกว่าเขา ฝ่ามือเรียวเล็ก บอบบาง เอื้อม ลูบไล้ที่ศรีษะมนของคนตัวเล็กกว่าอย่างรักใคร่ อย่างนึกเอ็นดู บอยนี่ก็น่ารักดีเหมือนกันนะเนี่ย เขิน เขิน อาย อาย แบบนี้ก็น่ารักดี แล้วร่างสูงโปร่งก็หัวเราะเบา ๆ ฝ่ามือแกร่งของไอ้บอย เอื้อมแตะกับมือของอีกคน ที่ลูบผมมันเล่น ทั้งที่หน้าไม่ได้เงยขึ้นจากโต๊ะ มือข้างหนึ่งปิดหน้าไว้ แต่อีกข้างจับแน่นกับมือของอีกคน อายนะน้ำ เล่นอย่างนี้มันอายนะเว้ย เข้าใจมั้ยเนี่ย ว่าคนมันอาย โว้ยยยยยยยยยยยยย แล้วกูจะทำยังไงต่อไปดีละเนี่ย อายโว้ยยยยยยย ไอ้บอยได้แต่รำร้องอยู่ในใจ โดยไม่ได้พูดมันออกมา ***************************

โดย ~iNk~ [29 ก.ค. 2551 , 12:09:19 น.] ( IP = 125.24.128.248 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 9 ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ตอน แชทเลิฟชาร์จรัก (เรื่องที่ไม่เข้าใจ) “บอย...” น้ำอีกแล้ว ไอ้น้ำอีกแล้ว ทำไมมันขยันเรียกด้วยเสียงต่ำ ๆ ทุ้มนุ่มแบบนั้นล่ะ โอยยยยยยยย ตายแน่แล้วไอ้บอยเอ้ย ตายแน่แล้ว “บอยยยยยยย” ไอ้น้ำแข็งยิ่งแกล้งลากเสียงยาว ๆ เมื่อไอ้บอยไม่ยอมหันมาตามที่เรียก พอเหลือบเห็นมือของไอ้บอยที่เริ่มจะพันกันไปมา ก็อดใจไม่ไหว ต้องดึงมือของไอ้บอยมากุมไว้ จ้องตากลมโตนั้น พร้อมกับส่งยิ้มให้อย่างนึกสนุก จนเห็นลักยิ้มที่แก้มสองข้าง น่านนนนนนนนน ไอ้บอยมันก็เลยยิ่งโคตรอายหนักกว่าเก่า จนต้องนั่งก้มหน้า เกิดอาการ มือไม้พันกันขึ้นมาอีกรอบ วันนี้น้ำมันชวนมาเล่นเกมส์ที่บ้าน ก็เลยมานั่งเล่นด้วย ไป ๆ มา ๆ ไอ้น้ำ ก็มานั่งอยู่ข้าง ๆ วันนี้มันใส่แค่เสื้อยืด กับกางเกงขาสั้นธรรมดา ช่วงไหล่มันกว้างเห็นชัดเลยแบบนี้ อันที่จริงแล้วน้ำที่ดูเหมือนผอม ๆ เนี่ยที่จริงแล้ว มันก็ล่ำเหมือนกันนะเนี่ย ถึงตัวมันจะขาวจั๋วะ หน้าว้าน หวานก็เถอะ แล้วนี่มันก็มานั่งอยู่ข้าง ๆ ซะด้วย เล่นเกมส์ด้วยกัน ก็ไม่คิดอะไร แต่พอมันเรียกด้วยเสียงแบบนี้นี่แหละ มัน โอยยยยยยยย อาการอาฟเตอร์ช็อคหลังแผ่นดินไหว มาอีกแล้วครับท่าน มาอีกแล้ว “บอยนี่ตาโตดีนะ...ว่ามั้ย” ปลายนิ้วเรียวสวย เกลี่ยผมที่ปรกหน้าของไอ้บอยออก และส่งยิ้มให้ และก็เหมือนเดิม ไอ้บอยไม่เป็นอันนั่งอยู่ได้อย่างปกติ พาลจะเกิดอาการบ้าขึ้นมาอีกรอบ รีบก้มหน้าก้มตา หาอะไรมาถือได้ ก็หามาถือซะ มือไม้พันกันยุ่งไปหมด แต่ไอ้น้ำแข็งก็จับมือของไอ้บอยให้อยู่นิ่ง ๆ ไว้ ใครกันวะมาว่าไอ้น้ำเย็นชา ไร้ความรู้สึก ดูตามันสิ จ้องไม่กระพริบเลย คิดอะไร อะไร นี่ คนที่จ้องกลับก็รู้ไปถึงไหน ๆ แล้ว สิ่งที่ไอ้บอยได้เรียนรู้จากไอ้น้ำก็คือ น้ำแข็งมันไม่ค่อยแสดงความรู้สึกอะไรออกมามากนักหรอก ถ้าอยากรู้ว่ามันคิดอะไร ให้ลองจ้องตาเรียวรีของมันแล้วจะได้เห็น แต่อย่าจ้องนาน ไอ้น้ำจะพาลหลบหน้าหลบตาไปอีก เลยไม่ได้รู้อะไรกันพอดี และนี่หละ ไอ้ที่เคย หลบ ๆ ตานี่แหละ ร้ายมาก นี่ก็มากุมมือไอ้บอยไว้ ซะอย่างนั้น และจ้องเขม็งไม่กระพริบ เอาแล้วไอ้บอย ทำไงต่อดีล่ะ ใบหน้าสวยหวาน ค่อยโน้มเข้ามาใกล้ ค่อยแตะปลายจมูกลงที่หน้าผากมนของคนที่นั่งกระสับกระส่าย อย่างสุดที่จะห้ามใจได้อีก แต่ก็เพียงเท่านั้น เมื่อละปลายจมูกออกมา ไอ้บอยก็นิ่งค้าง อย่างไม่อยากจะเชื่อ น้ำ ไอ้น้ำ ไอ้น้ำ หอมหน้าผากมัน แล้วตอนนี้ก็ยังกุมมือมันไว้อีก แล้ว แล้ว มัน มัน มัน จะทำยังไงต่อไปดี ปลายนิ้วเรียวยาว ละออกจากการเกาะกุ่ม ฝ่ามือแกร่งของคนตัวเล็กกว่า แต่รูปร่างสมส่วน สมกับคำว่าผู้ชายมากกว่าไอ้น้ำเสียอีก และไอ้น้ำก็แกล้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก้มหน้าก้มตาเล่นเกมส์ต่อ และไอ้บอย ก็ต้องก้มหน้าก้มตาเล่นเกมส์ต่อเหมือนกัน แต่สายตาของมันเหลือบมองใบหน้าขาวใสนั้นอยู่บ่อยครั้ง ตกลงระหว่างเขากับไอ้น้ำ นี่มันยังไงกันแน่ ไอ้บอยไม่เข้าใจตัวเองเลย ************************

โดย ~iNk~ [29 ก.ค. 2551 , 12:10:06 น.] ( IP = 125.24.128.248 : : )

ที่เป็นแบบนี้...เพราะว่า 10 ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ตอน แชทเลิฟชาร์จรัก (เรื่องที่ไม่เข้าใจ 2) “น้ำ .... น้ำ..” บอยเอาอีกแล้ว บอยทำไมช่างขยันเรียกไอ้น้ำด้วยเสียงทุ้มนุ่มต่ำ ๆ แบบนั้นนะ โอยยยยยยยย ตายแน่แล้วไอ้น้ำเอ้ย ตายแน่แล้ว สงสัยต้องเรียกบอยกลับแล้วล่ะแบบนี้ “น้ามมมมมมมม ” ไอ้บอยลากเสียงยาว ๆ เมื่อไอ้น้ำไม่ยอมหันมาตามที่เรียก และก็เลยเฉย เมื่อไอ้น้ำไม่ยอมตอบ ก้มหน้าก้มตาสนุกกับการเล่นเกมส์ “บอย” ไอ้น้ำเรียกไอ้บอยกลับบ้าง แต่บอยทำไมทำหน้าไม่สนใจอย่างนั้นล่ะ โกรธหรือเปล่าที่เมื่อกี้เขาไม่ยอมขาน “บอยยยยยยยยยยยยยยยยยยย” ไอ้น้ำเรียกซ้ำอีกครั้ง บอยก็ยังนิ่ง ๆ อยู่ และดวงตาเรียวรี ก็เหลือบเห็นมือของไอ้บอยที่เริ่มจะพันกันไปมา เลยอดใจไม่ไหว ต้องดึงมือของไอ้บอยมากุมไว้ จ้องตากลมโตนั้น พร้อมกับส่งยิ้มให้อย่างนึกสนุก จนเห็นลักยิ้มที่แก้มสองข้าง น่านนนนนนนนน บอยนี่หล่อนะเนี่ย หน้าก็คม ตาก็โต ผิวเป็นสีแทน ๆ ถึงจะตัวเล็กไปหน่อยก็เถอะ วันนี้ชวนบอยมาเล่นเกมส์ที่บ้าน พอนั่งเล่นด้วย กัน บอยก็ชอบเรียก น้ำ น้ำ น้ำ ซ้ำ ๆ แบบนั้น มันอายนะ ยิ่งเรียกก็ยิ่งอาย เสียงบอยอ่ะ มันบาดใจเหลือเกินนี่นา ไป ๆ มา ๆ บอย ก็มานั่งอยู่ข้าง ๆ วันนี้บอยใส่แค่เสื้อยืดสีขาว กับกางเกงยีนส์แบบสบาย ๆ ก้มหน้าก้มตาเล่นเกมส์อย่างเมามันส์ เวลาบอยแต่งตัวแบบนี้ ดูดีขึ้นเยอะเลย ได้เห็นผิวสีแทน โผล่พ้นออกมาจากเนื้อผ้ายืดนั้น แล้วนี่บอยก็มานั่งอยู่ข้าง ๆ ซะด้วย เล่นเกมส์ด้วยกัน ก็ไม่คิดอะไร แต่พอบอยเรียกด้วยเสียงแบบนี้นี่แหละ มัน โอยยยยยยยย มัน เขินอ่ะ ทำไงดีนะ ทำไงดี “บอยนี่ตาโตดีนะ...ว่ามั้ย” ปลายนิ้วเรียวสวย เกลี่ยผมที่ปรกหน้าของไอ้บอยออก และส่งยิ้มให้ เอาวะไอ้น้ำ ขจัดความอายแบบนี้แหละวะ ไม่เข้าใกล้ก็ยิ่งอายนะเนี่ย แล้วบอยเป็นอะไรน่ะ มือพันกันไปมาเลยนะนั่น แล้วหยิบสมุดหนังสือมาถือทำไมล่ะเนี่ย หรือว่าบอยก็อายเหมือนกัน ขอจับมือหน่อยเถอะนะบอย ถ้ารังเกียจก็ด่าเองแหละ เอาวะ จับก็จับ ถ้ามองตาแล้วมันจะเขินน้อยลงมั้ยวะเนี่ย เอาวะ ลองจ้องหน้าบอยหน่อยแล้วกัน เผื่อบอยจะหายเขินลงบ้าง ไอ้น้ำแข็งทำนั่นทำนี่ตามใจตัวเองไปเรื่อย โดยไม่ได้รู้เลยว่า ไอ้บอยแทบไปบิดกับพื้นด้วยความอายแล้ว และนั่น ...... เฮ้ยยยยยยย บอย บอย จ้องกลับด้วยอ่ะ ทำไงดีวะ ไอ้น้ำ คิดสิ คิด ทำไงต่อ นี่ก็มากุมมือบอยไว้แล้ว จะเอาแต่จ้องอย่างเดียวก็กระไรอยู่ บอยแก้มใสดีจัง ถ้าหอมแก้ม จะเป็นอะไรมั้ย ถ้าเป็นหน้าผากคงไม่ว่ากันหรอกมั้ง หน้าผากแล้วกันนะ ใบหน้าสวยหวาน ค่อยโน้มเข้ามาใกล้ ค่อยแตะปลายจมูกลงที่หน้าผากมนของคนที่นั่งอยู่ แต่ก็เพียงเท่านั้น เมื่อละปลายจมูกออกมา บอยกลับมองเฉย ๆ บอยคงไม่คิดอะไรหรอกมั้ง แต่ว่า ไอ้น้ำมันก็อาย อายจนไม่รู้จะทำยังไงต่อดี ปลายนิ้วเรียวยาว ละออกจากการเกาะกุ่ม ฝ่ามือแกร่งของคนตัวเล็กกว่า แต่รูปร่างสมส่วน สมกับคำว่าผู้ชายมากกว่าไอ้น้ำเสียอีก และไอ้น้ำก็แกล้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก้มหน้าก้มตาเล่นเกมส์ต่อ และไอ้บอย ก็ต้องก้มหน้าก้มตาเล่นเกมส์ต่อเหมือนกัน โธ่.....บอย อย่าเหลือบมองน้ำบ่อย ๆ แบบนั้นสิวะ มันเขินเหมือนกันนะ ไอ้น้ำตั้งหน้าตั้งตาเล่นเกมส์ต่อไป ทำทีเป็นไม่ใส่ใจ ตกลงระหว่างเขากับบอย นี่มันยังไงกันแน่ ไอ้น้ำไม่เข้าใจเลย ************************

โดย ~iNk~ [29 ก.ค. 2551 , 12:10:38 น.] ( IP = 125.24.128.248 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

เข้าใจแล้ว

จดหมายจาก... : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเหมียว : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปของท่านนั่นแหละ : ไม่เกิน 150KB ยินดีให้รูปประกอบนี้ ไปให้บริการ ส่งรูปภาพเข้ามือถือ ยินดี ไม่ยินดี บริการใหม่!! รับฝาก File ฟรี! ข้อมูลเบื้องต้น : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free webboard | Free forums ]

Our services

ฝาก Server : colocation | co-location | colo ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น